Όλα αυτά τα χρόνια, το Φεστιβάλ έχει υποδεχθεί την αφρόκρεμα του γαλλικού και γαλλόφωνου σινεμά και έτσι ειδικά για φέτος δημιούργησε μια σειρά από 25 φωτογραφικά πορτραίτα, αναδεικνύοντας τις σπουδαίες στιγμές του μέσα από τα πρόσωπα των κατά καιρούς καλεσμένων του που περιλαμβάνουν ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σεναριογράφους και πολλούς άλλους. Τα πορτραίτα παρουσιάζονται στην έκθεση «FFF: 25 χρόνια ταλέντων!» που θα λάβει χώρα στο Maya Le Bistro του Γαλλικού Ινστιτούτου, έως τις 11 Απριλίου.

Ο γαλλικός κινηματογράφος της ισχυρής αφήγησης και ανάπτυξης χαρακτήρων, το ιδιαίτερο αυτό μίγμα καλλιτεχνικής έκφρασης και ρεαλιστικής προσέγγισης επιστρέφει για 25η χρονιά για τους σινεφίλ και τους φίλους του καλού σινεμά της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας, της Πάτρας, των Χανίων, της Καβάλας και της Καστοριάς.

Φέτος το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου αποκτά και το σήμα κατατεθέν του, με την κατοχύρωση της ξεχωριστής οπτικής ταυτότητάς του μέσα από τη ματιά του γραφίστα Δημήτρη Γκέλμπουρα. Αντίστοιχα, το trailer της βραβευμένης σκηνοθέτιδος Αλεξάνδρας Ματθαίου μας θυμίζει πως το σινεμά παραμένει ένα ιδανικό καταφύγιο για όλους και ειδικά για εκείνους που αρνούνται να σταματήσουν να τολμούν.

Οι 45 ταινίες που επιλέχθηκαν για τη φετινή διοργάνωση έχουν ως κεντρικό θέμα τη «Γιορτή». Ανάμεσά τους, μια ειδική ενότητα με τίτλο «Ιστορίες Γιορτής» περιλαμβάνει πέντε ταινίες και φέρνει στο προσκήνιο τη χαρά της γιορτής σε όλες τις εκφάνσεις της. Μαζί με την υπενθύμιση του πόσο σημαντικό είναι να γιορτάζεται η ίδια η ζωή, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Την ίδια στιγμή, οι παράλληλες εκδηλώσεις των προβολών θα δώσουν την ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει διαφορετικές πτυχές του γαλλικού και γαλλόφωνου κινηματογράφου, μέσα από τους εορτασμούς για τα 25 γεμάτα χρόνια του Φεστιβάλ. Σε μια από αυτές, η διοργάνωση αποδίδει φόρο τιμής στον Μισέλ Δημόπουλο, εμβληματική προσωπικότητα της εγχώριας κινηματογραφικής πραγματικότητας και επί χρόνια διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Τέλος, το μεγάλο πάρτι για την επέτειο των 25 ετών του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 28 Μαρτίου στο χώρο του Maya Le Bistro, με μουσική, χορό και κέφι, όπως αρμόζει σε κάθε εορτασμό γενεθλίων.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, οι προσκεκλημένοι του Φεστιβάλ προσδίδουν ξεχωριστή λάμψη. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται η Veronique Joo’Aisenberg, επικεφαλής της Ταινιοθήκης της Αφρικής του Γαλλικού Ινστιτούτου, η Laura PIANI, σκηνοθέτις της ταινίας «Η Jane Austen κατέστρεψε τη ζωή μου», ο Gilles Bourdos, σκηνοθέτης της ταινίας «Η Επιλογή», καθώς και οι σκηνοθέτες Stéphane Ly-Cuong και Boris Lojkine.

Το όνομα όμως που σίγουρα ξεχωρίζει είναι αυτό της Isabelle Huppert, της καλύτερης γυναίκας ηθοποιού του 21ου αιώνα μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τους New York Times. Ένας πραγματικός θρύλος του γαλλικού σινεμά, η Huppert είναι από τις λίγες ηθοποιούς της χώρας της με πραγματικά διεθνή καριέρα, έχοντας συνεργαστεί με Γάλλους, Αμερικανούς, Ιταλούς, Ρώσους και Γερμανούς κινηματογραφιστές. Ανάμεσα στις διακρίσεις της είναι τα πέντε Βραβεία Lumière (το γαλλικό αντίστοιχο των Χρυσών Σφαιρών), το Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού για την ταινία “The Lacemaker” του 1977, η Χρυσή Σφαίρα για το “Elle” του Paul Verhoeven και η υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για το ίδιο φιλμ. Η ηθοποιός πρωταγωνιστεί στο φιλμ «Ασυνήθιστες φίλες» (La Prisonnière de Bordeaux), το οποίο και θα προβληθεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ.

Οι φετινές επιλογές της διοργάνωσης ως προς τις Ταινίες Έναρξης και Λήξης είναι πολύ ενδιαφέρουσες. Στις 26 Μαρτίου και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα προβληθεί το φιλμ «Η Ορχήστρα του Αδερφού μου» (En fanfare), με την ιστορία του διεθνούς φήμης μαέστρου Τιμπό που ανακαλύπτει πως έχει έναν αδελφό που δε γνώριζε μέχρι τότε, με τον οποίον διαφέρουν στα πάντα εκτός από την αγάπη τους για τη μουσική. Στις 2 Απριλίου και στον Κινηματογράφο Δαναό θα προβληθεί η ταινία «Ο Κύριος Αζναβούρ» που όπως προδίδει κι ο τίτλος της είναι ένα “biopic” για έναν από τους μεγαλύτερους Γάλλους τραγουδιστές όλων των εποχών, του Charles Aznavour, που ήταν γιος προσφύγων, μικροκαμωμένος, φτωχός και με βραχνή φωνή και όλοι του έλεγαν ότι δεν θα κατάφερνε τίποτα. Με σκληρή δουλειά, επιμονή και εξαιρετική θέληση, ο Charles Aznavour έγινε μνημείο του τραγουδιού και ένα σύμβολο της γαλλικής κουλτούρας. Άλλωστε, με σχεδόν 1.200 τραγούδια που ερμήνευσε σε όλο τον κόσμο και σε κάθε γλώσσα, έχει εμπνεύσει ολόκληρες γενιές.

Την τελετή έναρξης παρουσιάζουν η Νάσια Μάτσα και ο Raphael Personnaz, ενώ αυτή της λήξης η Στεφανία Καπετανίδη και ο Χρήστος Πολίτης.

Η Λευκή Κάρτα στην φετινή διοργάνωση δίνεται στην Ταινιοθήκη της Αφρικής του Γαλλικού Ινστιτούτου του Παρισιού, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αξιόλογα κινηματογραφικά αρχεία αφρικανικών ταινιών στον κόσμο. Το αρχείο αυτό καλύπτει τη χρονική περίοδο από το 1950 έως σήμερα και περιλαμβάνει πάνω από 1800 τίτλους ταινιών από 45 χώρες. Στο πρόγραμμα του φεστιβάλ θα προβληθούν 4 ταινίες αυτής της συλλογής, εκ των οποίων οι τρεις στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

Το Φεστιβάλ θα αποτελέσει το πλαίσιο για την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ της Creative Greece και του INA – Εθνικό Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων, για τις πολιτικές προστασίας και αξιοποίησης των οπτικοακουστικών αρχείων, οι οποίες θα συζητηθούν εκτενέστερα σε μια στρογγυλή τράπεζα που θα οργανωθεί στο Γαλλικό Ινστιτούτο το Σάββατο 29 Μαρτίου. Στην στρογγυλή τράπεζα συμμετέχουν οι Λεωνίδας Χριστόπουλος (Creative Greece), Agnès Chauveau (INA), Véronique Joo Aisemberg (Ταινιοθήκη της Αφρικής) και η Ηλέκτρα Βενάκη, Γενική Συντονίστρια του προγράμματος του Εργαστηρίου ψηφιακής αποκατάστασης και συντήρησης ελληνικών ταινιών, της Ταινιοθήκης. Τη συζήτηση θα συντονίσει η Πρόεδρος της Ταινιοθήκης Μαρία Κομνηνού.

Το μέλλον του κινηματογράφου αναδεικνύεται και μέσα από την ενότητα Πανόραμα Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, η οποία θα προσφέρει για άλλη μια φορά την μοναδική ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει 16 ταινίες που ίσως δεν κυκλοφορήσουν ποτέ στην Ελλάδα.

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδας, εδώ.

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Πριν από την προεδρία της κριτικής επιτροπής στο 81ο Φεστιβάλ Βενετίας αυτή την εβδομάδα, η Huppert μίλησε στους New York Times και μοιράστηκε την εκτίμησή της για το τι προσφέρουν τα φεστιβάλ στη διαρκή υγεία του κινηματογράφου και την αισιοδοξία της για το μέλλον του μέσου. «Τα φεστιβάλ είναι όλο και πιο σημαντικά», είπε η Huppert. «Όλοι γνωρίζουμε ότι με την ανάπτυξη νέων τρόπων παρακολούθησης ταινιών, όπως οι πλατφόρμες ροής – που έχουν τις αρετές τους – οι κινηματογραφικές αίθουσες απειλούνται κάπως. Έτσι, τα φεστιβάλ είναι ζωτικής σημασίας οικοσυστήματα για την προβολή των ταινιών και για την κινηματογραφική βιομηχανία στο σύνολό της». Προχωρώντας περαιτέρω, πρόσθεσε, «Είναι ένα ραντεβού με τον κινηματογράφο, όπου οι ταινίες προβάλλονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και προβάλλουν διαφορετικές κατηγορίες ταινιών. Για μένα, είναι καθοριστικά».

Ξεκινώντας στις 28 Αυγούστου και συνεχίζοντας για τις επόμενες 10 ημέρες, η Huppert και η κριτική επιτροπή της θα δουν σχεδόν δώδεκα ταινίες πριν απονείμουν τον Χρυσό Λέοντα. Μιλώντας για αυτό που κάνει τη Βενετία τόσο ξεχωριστή, η Huppert ισχυρίστηκε ότι είναι το «μαγικό σκηνικό», το οποίο πιστεύει ότι προσθέτει στη «συνολική μαγεία της εκδήλωσης».

Ενώ η Βενετία μπορεί να χρησιμεύσει ως κινηματογραφική ουτοπία για σύντομο χρονικό διάστημα, το συνολικό μέλλον της κινηματογραφικής εμπειρίας δεν αμφισβητείται λιγότερο, καθώς οι κινηματογραφικές αίθουσες συνεχίζουν να αγωνίζονται στον απόηχο της πανδημίας COVID-19 τόσο με το streaming όσο και με μια βιομηχανία με συμβάσεις βγάζοντας λιγότερο προϊόν. Ωστόσο, η Huppert δεν ανησυχεί πολύ, παρόλο που επηρεάζεται άμεσα από την κατάσταση.

«Θα ήθελα να παραμείνω αισιόδοξη», είπε στους New York Times. «Η οικογένειά μου και εγώ φροντίζουμε δύο μικρούς κινηματογράφους τέχνης στο Παρίσι: το Christine και το Écoles. Το Παρίσι παραμένει μια πολύ προνομιακή πόλη όσον αφορά τις κινηματογραφικές αίθουσες».

Όταν αναφέρθηκε το θέμα του Διαδικτύου και η ευκολία παραμονής στο σπίτι ως λόγοι για την εγκατάλειψη των αιθουσών, η υποστήριξη της Huppert στους κινηματογράφους παρέμεινε σταθερή. Είπε, «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι θα έχουν ακόμα πάθος να πηγαίνουν στον κινηματογράφο. Κάποιος μπορεί μερικές φορές να αναρωτηθεί αν ο κινηματογράφος είναι μια διαχρονική μορφή τέχνης και αν ο κόσμος θα συνεχίσει να πηγαίνει σινεμά. Η διάθεσή μου θα ήταν να πω ναι».

Πηγή: IndieWire