Με νεράιδες, αιθέριες εικόνες και μπουκάλια που μοιάζουν με μαγικούς κρυστάλλους, η ‘Ôrebella αγγίζει την αίσθηση της φαντασίας που εμπνέει όρεξη, ενώ κλίνει στην τάση της «αύρας» που κυριαρχεί στους αλγόριθμους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (βλ.: σχέδια νυχιών αύρας και «σημεία αύρας», μια αργκό της gen-Z για να ελέγχει εάν κάποιος περνάει έχει το ανάλογο vibe).

Αλλά το υπέροχο μάρκετινγκ και ένα διάσημο πρόσωπο μπορούν να φτάσουν μόνο τόσο μακριά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια συνεργασία με τους αξιοσέβαστους οίκους αρωμάτων Robertet και Firmenich είναι αναπόσπαστο στοιχείο για την παροχή πρόσβασης στην “Ôrebella” σε εξαιρετικά σχέδια στα μπουκάλια της, καινοτόμα ακόρντα και κορυφαία συστατικά.

Τι είναι η ‘Ôrebella;

Επί του παρόντος, κυκλοφορεί μια σειρά τεσσάρων αρωμάτων και είναι συμβατή με την αγάπη της Hadid για τα αρώματα και τα δικά της αρωματικά παρασκευάσματα κατά παραγγελία. Η ευαισθησία της στο αλκοόλ στα παραδοσιακά αρώματα σημαίνει επίσης τίποτα από την ‘Ôrebella δεν περιέχουν αλκοόλ. «Το πάθος μου [για τα αρώματα] έγινε βαθύτερο όταν η μαμά μου και εγώ αγοράσαμε ένα αγρόκτημα και αρχίσαμε να φυτεύουμε λεβάντα μαζί», είπε αποκλειστικά στο ELLE UK.

«Άρχισα να πειραματίζομαι με αιθέρια έλαια, αναμειγνύοντας λουλουδάτα, εσπεριδοειδή και ξυλώδεις νότες και απέκτησα εμμονή με τη δημιουργική διαδικασία. Με την πάροδο του χρόνου, συνειδητοποίησα ότι το άρωμα δεν ήταν μόνο το άρωμα – ήταν η σύνδεση και η θεραπεία, κάτι που με ενέπνευσε να δημιουργήσω την ‘Ôrebella».

Ενώ η μάρκα είναι βαθιά προσωπική, η Hadid απευθύνθηκε σε δύο από τα πιο σεβαστά ονόματα του κλάδου των αρωμάτων για να δημιουργήσει τη σειρά της. Ο αρωματοποιός Jerome Epinette (από τη φήμη του Byredo’s Bal d’Afrique) συνέθεσε το “Salted Muse”, ενώ ο ανώτερος αρωματοποιός Clement Gavarry, ο οποίος δημιούργησε το αγαπημένο από την πλευρά της Sarah Jessica Parker’s “Lovely”, εργάστηκε στα “Blooming Fire”, “Window2Soul” και “Nightcap”.

Αντί για ένα απλό spritz, η διφασική φόρμουλα του ‘Ôrebella είναι vegan και τα χαρακτηριστικά του συνδυάζουν ένα στρώμα μορίων αρώματος και αιθέριων ελαίων ασφαλών για το δέρμα, με ένα στρώμα θρεπτικών φυτικών ελαίων όπως αμύγδαλο και καριτέ.

Για να το εφαρμόσετε, ανακινήστε δυνατά το μπουκάλι για να αναμειχθούν και τα δύο συστατικά, ψεκάστε απευθείας στο στήθος, στους ώμους (ή οπουδήποτε θέλετε να αρωματιστείτε) και κάντε μασάζ. Στεγνώνει και αποκτά απαλή λάμψη που μοιάζει σαν δεύτερη επιδερμίδα και δεν κολλάει καθόλου στο δέρμα.

Πώς μυρίζει η ‘Ôrebella;

Η μάρκα αποφεύγει τα προφίλ γλυκών αρωμάτων που συχνά προτιμούνται στα αρώματα διασημοτήτων. Αντίθετα, γέρνει σε πιο ξύλινες και πιο ζεστές νότες, δίπλα σε ηλιακά λουλούδια και γείωση με υπαίθριες δονήσεις.

Το Blooming Fire είναι μια ζεστή μέρα σε αμμώδεις παραλίες της Καραϊβικής, με λευκά γιασεμιά και λουλούδια monoi της Ταϊτής σε πλήρη άνθιση.

Το Window2Soul είναι μια απαλή και ανακουφιστική σύνθεση από απαλή βανίλια και αναζωογονητικές νότες γερανιού. Είναι γαλήνιο και βελούδινο, για να το φοράτε τις ταραχώδεις εργάσιμες ημέρες ή τα βράδια.

Το Salted Muse είναι το πιο γήινο και το πιο ξυλώδες, που σας μεταφέρει σε γκρεμούς στην πλαγιά ενός λόφου με θέα στον ωκεανό με τα ακόρντα της ελιάς, το θαλασσινό αλάτι και τη λεβάντα.

Το Nightcap ανοίγει με ένα εκπληκτικό χτύπημα από ανθρακούχα κόλα με απόχρωση καραμέλας πριν καταλήξει σε ένα απολαυστικό ζεστό μείγμα από κρεμώδες σανταλόξυλο, κάρδαμο και βανίλια που αγκαλιάζει το δέρμα.

Αξίζει η ‘Ôrebella την επένδυση;

Η δυνατή αφήγηση είναι σημαντική, αλλά στον πυρήνα της, η ‘Ôrebella απλά μυρίζει πολύ, πολύ καλά. Αντί να παίζουν με ασφάλεια, τα αρώματα καταφέρνουν να αγγίξουν τη λεπτή γραμμή μεταξύ της λίγο ασυνήθιστης και απροσδόκητης αίσθησης ενώ είναι απίστευτα ευχάριστα και ευκολοφόρετα.

Η πράξη του μασάζ στο άρωμά σας δεν είναι απλώς ένα τέχνασμα. Αποτελεί ένα τελετουργικό γείωσης, υποσχόμενη μια στιγμή ησυχίας πριν ξεκινήσετε τη μέρα. Μπορεί να χρειαστεί ένα λεπτό περισσότερο από το να ψεκάζετε ένα άρωμα, αλλά ίσως είναι ένας ευπρόσδεκτος τρόπος να αγκαλιάσετε τη ζωή – έστω και για λίγο.

Όσο για τα μειονεκτήματα; Το καπάκι του μπουκαλιού θα μπορούσε να είναι πιο εύκολο να ανοίξει και η εκ νέου εφαρμογή είναι δύσκολη εάν είστε ήδη πλήρως ντυμένοι. Η μακροζωία εξαρτάται από το πόσο εφαρμόζετε. Είναι αρκετά ελαφρύ για να το χρησιμοποιήσετε άφθονα ή να το περνάτε από τις άκρες των μαλλιών σας για κάτι επιπλέον. Μπορείτε επίσης να συνδυάσετε πολλά αρώματα μαζί ή να το χρησιμοποιήσετε ως βάση για ένα άλλο άρωμα.

Υπάρχουν πολλά να προκύψουν από τη μάρκα, όπως λέει η Hadid, αλλά τα αρώματα είναι σίγουρα μια δυνατή αρχή.

Πηγή: ELLE UK / Φωτογραφίες: ‘Ôrebella

Η ταινία, η οποία θα προβληθεί ως μέρος μιας βραδιάς για τον εορτασμό της 50ης επετείου της συναυλίας, αφηγείται την ιστορία της σχέσης του τραγουδιστή με το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία ξεκίνησε με το ευρωπαϊκό ντεμπούτο της περιοδείας του “Born to Run” στο Hammersmith Odeon το 1975.

Ο Springsteen, ο οποίος ήταν μόλις 26 ετών την εποχή της παράστασης, συνέχισε να σφυρηλατεί μια ιδιαίτερη σχέση με το βρετανικό κοινό του, παρά το γεγονός ότι αρχικά ήταν απογοητευμένος με το ντεμπούτο του, το οποίο ισχυρίζεται σε νέες συνεντεύξεις ότι δεν μπορούσε να παρακολουθήσει για σχεδόν 30 χρόνια λόγω της αμηχανίας του.

Ο ντόπιος του Νιου Τζέρσεϊ είπε: «Πήγα σε ένα πάρτι που υποτίθεται ότι γιόρταζε τον θρίαμβό μου, αλλά ένιωθα ότι ήμουν τραγικός και έτσι ντρεπόμουν να μπω μέσα… Μπήκα για λίγα λεπτά, δεν άντεξα να είμαι εκεί, βγήκα έξω, έτρεξα πίσω στο ξενοδοχείο, κάθισα στο μοναχικό δωμάτιό μου κάτω από ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο, έφαγα ό,τι είχα πάρει στο κρεβάτι μου. Είχα PTSD από το πρώτο σόου των Hammersmith!»

Θα εξιλεωνόταν με μια δεύτερη εμφάνιση στον ίδιο χώρο μια εβδομάδα αργότερα, αλλά δεν επέστρεψε στη χώρα για άλλα έξι χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας περιόδευσε για να υποστηρίξει το άλμπουμ του “The River” και έπαιξε σε διάφορες πόλεις σε όλη τη χώρα, όπως το Εδιμβούργο, το Μπέρμιγχαμ, το Μπράιτον και το Νιούκαστλ.

Το ντοκιμαντέρ θα περιλαμβάνει επίσης συνεντεύξεις με άλλα μέλη της μπάντας του E Street, όπως τον κιθαρίστα Stevie Van Zandt, καθώς και από σύγχρονους και icons της μουσικής σκηνής όπως ο Sting, ο Peter Gabriel και ο Harvey Goldsmith.

Δεν έχει ανακοινωθεί ημερομηνία μετάδοσης για τη βραδιά της γιορτής, η οποία θα μεταδώσει επίσης πολλές αρχειακές συναυλίες και τηλεοπτικές εμφανίσεις από τον Springsteen στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο BBC.

Πηγή: Far Out / Κεντρική φωτογραφία: Wikimedia Commons

Το νέο περιεχόμενο θα εισαχθεί στο πλαίσιο της ενημερωμένης καθοδήγησης για τις σχέσεις, την υγεία και τη σεξουαλική αγωγή (RHSE) που θα ανακοινωθεί πριν από το τέλος του ακαδημαϊκού έτους. Η κίνηση έρχεται καθώς ο Πρωθυπουργός Sir Keir Starmer υποστήριξε δημόσια εκκλήσεις για προβολή της σειράς τεσσάρων επεισοδίων στα σχολεία και το κοινοβούλιο για να πυροδοτήσει συζήτηση σχετικά με τον μισογυνισμό, την επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τη έμφυλη βία.

Ο Sir Keir Starmer αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα ότι παρακολούθησε το “Adolescence” με τα έφηβα παιδιά του και το βρήκε δυνατό. «Πρέπει να μιλήσουμε για αυτό ως οικογένειες, στα σχολεία και στο κοινοβούλιο», είπε.

Το Adolescence ακολουθεί την ιστορία του 13χρονου Jamie Miller, του οποίου η ζωή εξελίσσεται σε τραγωδία αφού ριζοσπαστικοποιήθηκε από μισογυνιστικό περιεχόμενο στο διαδίκτυο, μαχαιρώνοντας τελικά μια συμμαθήτριά του. Η σειρά, που δημιουργήθηκε από τον Jack Thorne και τον Stephen Graham – ο οποίος πρωταγωνιστεί επίσης ως ο πατέρας του Jamie – έγινε η πιο δημοφιλής εκπομπή του Netflix παγκοσμίως το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Το κόμμα των Εργατικών υποστηρίζει ότι η νέα καθοδήγηση στην τάξη στοχεύει να βοηθήσει τους μαθητές να αναπτύξουν ενσυναίσθηση, σεβασμό και συναισθηματική παιδεία. Από το δημοτικό σχολείο, τα παιδιά θα μάθουν για τα όρια και τη συναίνεση, ενώ οι μεγαλύτεροι μαθητές θα εξερευνήσουν την ηθική, τη δυναμική εξουσίας στις σχέσεις και τον αντίκτυπο των διαδικτυακών επιρροών.

«Θέλουμε να υποστηρίξουμε υγιείς σχέσεις, να διασφαλίσουμε ότι θα εξαλειφθεί ο μισογυνισμός και να εξοπλίσουμε τους μαθητές με τα εργαλεία για να πλοηγηθούν στον ψηφιακό κόσμο», είπε στους Times κυβερνητική πηγή.

Τα μαθήματα στοχεύουν επίσης να αντιμετωπίσουν ζητήματα που εγείρουν γονείς, δάσκαλοι και ακτιβιστές μετά από μια σειρά βίαιων περιστατικών που αφορούν νεαρούς άνδρες και ριζοσπαστικές διαδικτυακές ιδεολογίες. Οι γονείς μιας επιζώσας από μαχαίρι στο Σάουθπορτ επαίνεσαν τη σειρά για την επισήμανση των κινδύνων του διαδικτυακού μισογυνισμού. Η κόρη τους ήταν ένα από τα πολλά θύματα σε επίθεση του 2024 από τον 17χρονο Axel Rudakubana, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη νωρίτερα αυτό το έτος.

Η υπουργός Παιδείας Bridget Phillipson φέρεται να αναθεωρεί τις οδηγίες που εξέδωσε η προηγούμενη κυβέρνηση των Συντηρητικών, η οποία περιόριζε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση για παιδιά κάτω των εννέα ετών και περιόριζε τις συζητήσεις στην τάξη για την ταυτότητα φύλου. Η αναθεωρημένη καθοδήγηση θα επικεντρωθεί στην έγκαιρη παρέμβαση και στον ψηφιακό γραμματισμό. Στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι μαθητές θα ενθαρρύνονται να συζητούν θέματα όπως η επικοινωνία, η ευπάθεια, η πορνογραφία και η διαχείριση δύσκολων συναισθημάτων όπως ο θυμός και η ζήλια. Οι δάσκαλοι έχουν επίσης λάβει οδηγίες να προσέχουν για σημάδια «κουλτούρας incel» και μισογυνιστικές συμπεριφορές μεταξύ αγοριών ηλικίας 14 ετών και άνω.

Η πρωτοβουλία έχει λάβει υποστήριξη από δημόσια πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προπονητή ποδοσφαίρου της Αγγλίας, Sir Gareth Southgate, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα επέκρινε τους «χειριστικούς» influencers που στοχεύουν αγόρια και προειδοποίησε για μια κουλτούρα όπου η αρρενωπότητα ορίζεται από τον πλούτο, την κυριαρχία και τη συναισθηματική καταστολή, αποκαλώντας την «ανυπόκριτη, τοξική και επικίνδυνη».

Οι δημιουργοί του Adolescence δηλώνουν ότι ελπίζουν ότι η σειρά θα οδηγήσει σε μόνιμη αλλαγή. «Το κάναμε για να πυροδοτήσουμε συζήτηση», είπε ο Stephen Graham. «Αν κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται διαφορετικά ή να ακούν πιο προσεκτικά, τότε έχουμε κάνει τη δουλειά μας».

Πηγή: Tribune

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα η Alva, η Ένωση Κορυφαίων Επισκεπτών, το μουσείο στο Λονδίνο είχε 6.479.952 επισκέπτες το 2024, αύξηση 11% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο South Kensington ήταν το δεύτερο πιο δημοφιλές αξιοθέατο με 6,3 εκατομμύρια επισκέπτες, επίσης με αύξηση 11% σε σύγκριση με το 2023. Η Tate Modern ήταν η 4η πιο δημοφιλής με 4,6 εκατομμύρια επισκέπτες. Το Southbank Center, το οποίο περιλαμβάνει τη Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης Hayward μεταξύ των χώρων του, είχε περισσότερους από 3,7 εκατομμύρια επισκέπτες, αύξηση 17% σε σύγκριση με το 2023.

Η ανακοίνωση της Alva σημείωσε επίσης μια αύξηση 36% στους επισκέπτες της Εθνικής Πινακοθήκης Πορτρέτων πέρυσι με περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες αφότου άνοιξε ξανά το καλοκαίρι του 2023. Αυτό βοήθησε το μουσείο να ανέβει εννέα θέσεις σε ένα χρόνο στην 18η θέση. Το Young V&A, το οποίο άνοιξε και πάλι τον Ιούνιο του 2023, υποδέχθηκε περισσότερους από 596.000 επισκέπτες, σημειώνοντας αύξηση 47%. Το Stonehenge παρουσίασε επίσης αύξηση 3% στους επισκέπτες, με περισσότερους από 1,36 εκατομμύρια το 2024.

Το Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας ήταν το δωρεάν αξιοθέατο με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στη Σκωτία με 2,3 εκατομμύρια επισκέπτες, αύξηση 6% σε σύγκριση με το 2023, ενώ οι Εθνικές Πινακοθήκες της Σκωτίας κατέγραψαν έτος ρεκόρ με λίγο λιγότερο από 2 εκατομμύρια επισκέπτες, αύξηση 9%.

Το πιο επισκέψιμο αξιοθέατο στην Ουαλία ήταν το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας του St. Fagan με 600.690 επισκέπτες, ακολουθούμενο από το Εθνικό Μουσείο του Κάρντιφ με 373.382 επισκέπτες.

Άλλα καλλιτεχνικά ιδρύματα παρουσίασαν επίσης μεγάλα άλματα. Το Μουσείο Φιτζγουίλιαμ, το μουσείο τέχνης και αρχαιοτήτων του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, είχε την πιο πολυσύχναστη χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ, με περισσότερους από 506.000 επισκέπτες, αύξηση 25% από το προηγούμενο έτος.

Συγκριτικά, η Alva είπε ότι το τυπικό αξιοθέατο στο Λονδίνο σημείωσε αύξηση 3%, με τα αξιοθέατα στη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία να σημειώνουν αύξηση 3,2% στους επισκέπτες.

Ο διευθυντής της, Bernard Donoghue, αναγνώρισε ότι τα περισσότερα αξιοθέατα στο Ηνωμένο Βασίλειο είχαν «σταθερή αλλά όχι σημαντική ανάπτυξη» το 2024, λόγω της μακροχρόνιας οικονομικής ανάκαμψης μετά την πανδημία Covid, των επιπτώσεων της κρίσης κόστους ζωής στις καταναλωτικές δαπάνες, των πρόσθετων επιχειρηματικών δαπανών και των μέτριων επισκεπτών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σε δήλωσή του είπε: «Η ανάκαμψη έλξης επισκεπτών και των ευρύτερων οικονομιών πολιτιστικής κληρονομιάς παραμένει εύθραυστη, αλλά οι επισκέπτες έχουν δείξει ότι στις ψυχαγωγικές τους δαπάνες εξακολουθούν να δίνουν προτεραιότητα στις ημερήσιες εκδρομές σε αγαπημένα αξιοθέατα, διατηρούν τη συμμετοχή τους σε αγαπημένους οργανισμούς και εκτιμούν να περνούν ξεχωριστό χρόνο με ειδικά άτομα σε ειδικά μέρη».

Πηγή: ARTnews

Το Ίδρυμα Ed Sheeran θα έχει ως στόχο να παρέχει μουσική εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς, υψηλής ποιότητας για παιδιά σε όλη τη χώρα, με ιδιαίτερη έμφαση σε περιοχές όπου αυτή τη στιγμή είναι λιγότερο προσβάσιμη. Η πρωτοβουλία θα επιδιώξει να αντιμετωπίσει την εκπαιδευτική ανισότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο, σημειώνοντας ότι το 2019 η έρευνα του BPI διαπίστωσε ότι ένα στα τέσσερα σχολεία που εξυπηρετούν μειονεκτούσες κοινότητες επί του παρόντος δεν προσφέρουν καθόλου μαθήματα μουσικής.

Ο Sheeran σηματοδοτεί την έναρξη του ιδρύματος επισκεπτόμενος σχολεία στο Κάρντιφ, το Κόβεντρι, το Εδιμβούργο και το Μπέλφαστ. «Η μουσική εκπαίδευση έχει διαμορφώσει αυτό που είμαι», είπε. «Πάντα μου άρεσε να παίζω μουσική και με οδήγησε σε μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου».

Το ίδρυμα θα συνεργαστεί με οργανώσεις όπως το Coventry Alternative Provision Academy και το Sound Progression στο Κάρντιφ. Ο ιδρυτής του τελευταίου, Paul Lyons, έχει πει: «Οι νέοι μας προέρχονται από διαφορετικά υπόβαθρα σε όλο το Κάρντιφ και απολαμβάνουν τη δημιουργία μουσικής σε διάφορα είδη από Afrobeats έως Indie».

«Τα εργαστήρια του Σαββατοκύριακου μας χρησιμεύουν ως ασφαλείς, χωρίς αποκλεισμούς χώρους που ενώνουν τις κοινότητες – αλλά χωρίς πρόσθετες επενδύσεις, κινδυνεύουμε να χάσουμε αυτό και το απίστευτο ταλέντο που τρέφουν».

Το Ίδρυμα Ed Sheeran θα υποστηρίξει επίσης τη μεγαλύτερη αναγνώριση της μεταμορφωτικής δύναμης που μπορεί να έχει η μουσική στις ζωές των νέων και τη σημασία της πρόσληψης δασκάλων μουσικής στα σχολεία. Ο Sheeran έχει μιλήσει ειλικρινά για το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας στο παρελθόν, υποστηρίζοντας τη μουσική καμπάνια “Own Our Venues” του Venue Trust το 2022, τονίζοντας την ανάγκη προστασίας των χώρων βάσης σε όλη τη χώρα.

«Οι μικροί, ανεξάρτητοι χώροι είναι τόσο, τόσο σημαντικοί για τη μουσική κοινότητα, και έχω παίξει μερικές από τις αγαπημένες συναυλίες της καριέρας μου σε αυτές τις αίθουσες», είπε τότε. «Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προστατεύσουμε αυτούς τους όμορφους χώρους, που όλοι έχουμε αγαπήσει, για τα επόμενα χρόνια».

Πέρυσι, επέκρινε επίσης την κυβέρνηση των Συντηρητικών για την υποστήριξη των τραπεζιτών έναντι των συγκροτημάτων. «Κάνω πιθανώς τα τελευταία επτά χρόνια πράγματα με μουσική στα λύκεια της περιοχής μου, ουσιαστικά από το 2017/2018, γιατί ήρθε κοντά μου ο παλιός μου δάσκαλος μουσικής και μου είπε, «κοίτα, η κυβέρνηση που είναι αυτή τη στιγμή και πως οι αρμόδιοι, δεν εκτιμάνε καθόλου την τέχνη.. τις τέχνες, το δράμα, τη μουσική».»

«Έτσι, ο δάσκαλος της μουσικής μου ήρθε σε εμένα και νομίζω ότι έπρεπε να μοιραστούν μεταξύ τέχνης, μουσικής και δράματος, 700 £ ετησίως και για τα τρία μαθήματα. Έτσι άρχισα να το χρηματοδοτώ στο τοπικό μου γυμνάσιο. Και μετά βλέπεις μια τεράστια άνοδο στα παιδιά που κάνουν παραγωγή, στα παιδιά που κάνουν τραγούδια, στα παιδιά που κάνουν αυτό».

Το ενδιαφέρον του Sheeran για την τοπική οικονομία επεκτάθηκε και στην αγαπημένη του ποδοσφαιρική λέσχη Ipswich Town πέρυσι, όταν αγόρασε ένα μειοψηφικό μερίδιο 1,4% του συλλόγου και συμφώνησε να συνεχίσει να είναι ο πρώτος χορηγός της ομάδας.

Πηγή: NME / Κεντρική φωτογραφία: Apple Music

Ομάδες από τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Μπέρμιγχαμ έκαναν τη συναρπαστική αυτή ανακάλυψη σε ένα λατομείο στο Oxfordshire στην κεντρική Αγγλία, αφού ένας εργάτης αντιμετώπισε «ασυνήθιστα χτυπήματα» καθώς απογύμνωνε πηλό με έναν μηχανικό εκσκαφέα, σύμφωνα με νέο ντοκιμαντέρ του BBC.

Το σημείο διαθέτει πέντε εκτεταμένες πίστες, με τη μεγαλύτερη συνεχή διαδρομή να εκτείνεται σε μήκος μεγαλύτερο από 150 μέτρα. Τέσσερα από τα πέντε μονοπάτια που αποκαλύφθηκαν πιστεύεται ότι κατασκευάστηκαν από έναν φυτοφάγο δεινόσαυρο με μακρύ λαιμό, πιθανότατα έναν κητιόσαυρο. Το πέμπτο σύνολο ιχνών πιθανότατα ανήκει σε έναν σαρκοφάγο μεγαλόσαυρο μήκους 9 μέτρων, γνωστό για τα χαρακτηριστικά πόδια του με τρία δάκτυλα με νύχια, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.

«Είναι σπάνιο να τα βρεις τόσο πολλά σε ένα μέρος και είναι σπάνιο να βρείτε τόσο εκτεταμένες διαδρομές επίσης», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Emma Nicholls από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Η περιοχή θα μπορούσε να αποδειχθεί μια από τις μεγαλύτερες τοποθεσίες πίστας δεινοσαύρων στον κόσμο, πρόσθεσε.

Η ανακάλυψη θα παρουσιαστεί στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ του BBC “Digging for Britain”, που θα μεταδοθεί στις 8 Ιανουαρίου.

Τόσο σουρεαλιστικό

Μια ομάδα 100 ατόμων με επικεφαλής ακαδημαϊκούς από την Οξφόρδη και το Μπέρμιγχαμ ανέσκαψαν τα ίχνη κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας ανασκαφής τον Ιούνιο. Τα νέα ίχνη ακολουθούν μια μικρή ανακάλυψη στην περιοχή το 1997, όταν αποκαλύφθηκαν 40 σύνολα κατά τη διάρκεια της εξόρυξης ασβεστόλιθου, με μερικά μονοπάτια να φτάνουν σε μήκος έως και 180 μέτρα.

Οι ερευνητές τράβηξαν 20.000 φωτογραφίες από τα πιο πρόσφατα αποτυπώματα και δημιούργησαν λεπτομερή τρισδιάστατα μοντέλα της τοποθεσίας χρησιμοποιώντας drone. Ελπίζεται ότι η ανακάλυψη θα δώσει στοιχεία για το πώς αλληλεπιδρούσαν οι δεινόσαυροι, καθώς και το μέγεθός τους και τις ταχύτητες με τις οποίες κινούνταν.

«Το να γνωρίζεις ότι αυτός ο μεμονωμένος δεινόσαυρος περπάτησε σε αυτήν την επιφάνεια και άφησε ακριβώς αυτό το αποτύπωμα είναι τόσο συναρπαστικό», είπε ο Duncan Murdock του Μουσείου της Οξφόρδης στο BBC. «Μπορείτε να το φανταστείτε να περνάει μέσα, να βγάζει τα πόδια του από τη λάσπη καθώς προχωρούσε», πρόσθεσε.

Ο Richard Butler, ένας παλαιοβιολόγος από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, είπε ότι κάποιος πιθανός καιρός μπορεί να είναι ο λόγος που τα ίχνη είχαν τόσο καλά διατηρηθεί. «Δεν ξέρουμε ακριβώς, αλλά μπορεί να ήταν μια καταιγίδα που ήρθε, εναπόθεσε ένα φορτίο ιζημάτων πάνω από τα ίχνη και σήμαινε ότι διατηρήθηκαν αντί απλώς να ξεπλυθούν», είπε.

Ο εργάτης του λατομείου Gary Johnson, του οποίου η εγρήγορση πυροδότησε την ανασκαφή, είπε ότι η εμπειρία ήταν μαγευτική. «Νόμιζα ότι είμαι ο πρώτος άνθρωπος που τους έβλεπε. Και ήταν τόσο σουρεαλιστικό – μια στιγμή που με ανατρίχιασε, πραγματικά», είπε.

Πηγή: Daily Sabah / Κεντρική φωτογραφία: AP

Το Museum Data Service (MDS) είναι μια συνεργασία μεταξύ της φιλανθρωπικής οργάνωσης για την καλλιτεχνική εκπαίδευση Art UK, του Collections Trust και του Πανεπιστημίου του Leicester, με χρηματοδότηση που παρέχεται από το Bloomberg Philanthropies και το Arts and Humanities Research Council. Ο βασικός του στόχος είναι να παρέχει μια ενιαία πλατφόρμα στην οποία τα μουσεία μπορούν να αποθηκεύουν και να μοιράζονται τα αρχεία των αντικειμένων τους – με όλα τα αρχεία να εμφανίζονται σε απλή, ομοιόμορφη μορφή.

Αρχικά ξεκίνησε με περίπου 3 εκατομμύρια δίσκους από 21 μουσεία – μεταξύ αυτών την Εθνική Πινακοθήκη στο Λονδίνο και το Amgueddfa Cymru (Μουσείο Ουαλίας) – με πολλά περισσότερα να αναμένονται στο μέλλον.

Πώς προέκυψε η Υπηρεσία Δεδομένων του Μουσείου;

Η πρωτοβουλία προήλθε από ένα έργο της Art UK, η οποία εργάζεται για την ψηφιοποίηση βρετανικών συλλογών τέχνης από την ίδρυσή της το 2003. «Σε 20 χρόνια έχουμε φέρει 300.000 έργα τέχνης στο Art UK», λέει ο Andrew Ellis, διευθυντής της φιλανθρωπικής οργάνωσης. «Αλλά υπάρχουν εκατομμύρια αρχεία έργων τέχνης σε δημόσιες συλλογές, συμπεριλαμβανομένων έργων σε χαρτί, φωτογραφιών, κεραμικών. Πώς λοιπόν τα προσλαμβάνουμε σε κλίμακα και διατηρούμε τα αρχεία ενημερωμένα;» Η ομάδα του, λέει, συνεργάστηκε με την εταιρεία λογισμικού Knowledge Integration για να δοκιμάσει μια νέα προσέγγιση χρησιμοποιώντας 10 συλλογές, η οποία τελικά οδήγησε στην ανάπτυξη της Υπηρεσίας Δεδομένων του Μουσείου.

Πώς θα λειτουργήσει;

Το «μεγάλο πρόβλημα» που προσπαθούσε να λύσει η υπηρεσία είναι «πώς θα συγκέντρωνε αυτήν την εξαιρετική εθνική συλλογή αντικειμένων που βρίσκεται σε μυριάδες διαφορετικά συστήματα διαχείρισης συλλογής με αντικρουόμενα ονόματα πεδίων», λέει ο Ellis. Δουλεύοντας με το Knowledge Integration, η ομάδα έχει δημιουργήσει ένα σύστημα που είναι «πάρα πολύ απλό», προσθέτει ο Gosling. Τα μουσεία μπορούν είτε να ανεβάσουν ένα αρχείο εξαγωγής είτε, στην περίπτωση μεγαλύτερων ιδρυμάτων, να μοιραστούν αρχεία μέσω ενός συστήματος διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών (API), το οποίο επιτρέπει στις βάσεις δεδομένων να επικοινωνούν μεταξύ τους. Στη συνέχεια, το σύστημα εφαρμόζει κάποια μοντελοποίηση φωτός για να χωρίσει τα δεδομένα σε κατηγορίες.

Το MDS έχει διατεθεί στο εμπόριο ως πρωτοβουλία «business-to-business» και όχι ως πρωτοβουλία «business-to-consumer», με τους περισσότερους χρήστες να αναμένεται να είναι επαγγελματίες του μουσείου. Ωστόσο, θα είναι επίσης διαθέσιμο σε ερευνητές και εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα έχουν πρόσβαση σε δεδομένα σε μεγάλη κλίμακα. Μια ποικιλία αδειών θα είναι διαθέσιμες στα μουσεία, ώστε να μπορούν να αποφασίζουν τι είναι διαθέσιμο στους χρήστες και τι όχι από εκείνες τις συλλογές.

Έμφαση έχει δοθεί, λέει ο Gosling, στο να διασφαλιστεί ότι είναι μια ελκυστική πρόταση για μικρότερα ιδρύματα καθώς και για μεγάλα. Δεν θα υπάρχουν χρεώσεις για τη χρήση της βάσης δεδομένων, με μόνες εξαιρέσεις εκείνες που υπερβαίνουν την πολιτική «δίκαιης χρήσης», για παράδειγμα άτομα που εκτελούν εργασίες «υπερ-εντατικής επεξεργασίας». Για να μειώσει το κόστος, η υπηρεσία δεν θα φιλοξενεί εικόνες, αν και θα είναι δυνατή η σύνδεση με εικόνες, οι οποίες στη συνέχεια μπορούν να διαγραφούν για χρήση από τον ερευνητή ή άλλο χρήστη.

Στο εξής, η υπηρεσία θα εποπτεύεται από το Πανεπιστήμιο του Leicester, το οποίο του προσφέρει τη δική του τεχνογνωσία και «σημαντική ικανότητα στη διαχείριση μεγάλων συνόλων δεδομένων», λέει ο Ellis. Η ελπίδα είναι ότι, τα επόμενα χρόνια, θα φιλοξενήσει τα περισσότερα από τα 100 εκατομμύρια αντικείμενα που βρίσκονται στα 1.750 «διαπιστευμένα» μουσεία και άλλες συλλογές του Συμβουλίου Τεχνών σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή: The Art Newspaper

Σε κίνδυνο κατάρρευσης, η χρηματοδότηση θα χρησιμοποιηθεί για την επισκευή της αχυροσκεπής, ανέφερε η Art Newspaper. Ο Blake ήταν Άγγλος ποιητής, ζωγράφος και χαράκτης κατά τη ρομαντική εποχή. Αν και ως επί το πλείστον δεν είχε αναγνωριστεί κατά τη διάρκεια της ζωής του, συνδέθηκε με μερικούς από τους κορυφαίους ριζοσπάστες στοχαστές της εποχής του, μεταξύ των οποίων ο Thomas Paine και η Mary Wollstonecraft. Ο Blake έζησε στο εξοχικό σπίτι στο χωριό Felpham στο Sussex, στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τη σύζυγό του Catherine Boucher για τρία χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημιούργησε μια σειρά από αξιόλογα έργα, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου ποιήματός του Jerusalem, το οποίο αργότερα έγινε ανεπίσημος αγγλικός εθνικός ύμνος.

Το 2015, το σπίτι αγοράστηκε από το Blake Cottage Trust από ιδιώτες. Από τότε, έχει υποστεί υποβάθμιση της οροφής, τα δοκάρια έχουν σαπίσει και οι τοίχοι έχουν γκρεμιστεί, σύμφωνα με την Sunday Telegraph. Το World Monuments Fund Britain συγκέντρωσε 55.000 £ (64.547,45 €) μαζί με τους οργανισμούς που χορηγούν επιχορηγήσεις Foyle Foundation και Foulerton Charitable Trust για να καλύψουν τα έξοδα της επισκευής. Οι προσπάθειες είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την αποκατάσταση του σπιτιού και την πρόσβαση στο κοινό. Το έργο επιβλέπεται από ένα διοικητικό συμβούλιο που διορίστηκε στις αρχές του 2024.

Σύμφωνα με το Blake Cottage Trust, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σταδιακά: Η ερειπωμένη αχυροσκεπή θα αντικατασταθεί και το ύφασμα του κτιρίου θα ασφαλιστεί πρώτα. Δεύτερον, το εξοχικό σπίτι και ο κήπος θα αποκατασταθούν για να αντικατοπτρίζουν πώς θα έμοιαζαν όταν ο καλλιτέχνης έμενε εκεί. Το τελικό στάδιο περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός ειδικού κέντρου τεχνών και εκπαίδευσης.

Το συνολικό εκτιμώμενο κόστος ανέρχεται σε 4 εκατομμύρια £ (4.694.360 €

«Σκοπεύουμε να διατηρήσουμε το εναπομείναν εξοχικό του σπίτι στο Felpham και να το μετατρέψουμε σε ένα κέντρο έμπνευσης που γιορτάζει όλες τις μορφές τέχνης και τη σκέψη του και ενθαρρύνει τους μαθητές και τους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν περισσότερα κίνητρα», δήλωσε στην Art Newspaper ο πρόεδρος του Blake Cottage Trust, Doug Nicholls.

Πηγή: ARTnews