Η «Παγίδα» της Ψηφιακής Ταυτότητας

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι τρεις αδελφές είχαν αποκοπεί πλήρως από την πραγματικότητα τα τελευταία δύο χρόνια, εγκαταλείποντας το σχολείο και ζώντας αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα της κορεατικής ποπ κουλτούρας (K-pop και K-dramas).

Το οκτασέλιδο σημείωμα που άφησαν πίσω τους αποκαλύπτει μια βαθιά πνευματική σύγχυση:

Απώλεια Εαυτού: Είχαν αντικαταστήσει τα ονόματά τους με κορεατικά, δείγμα πλήρους ταύτισης με ψηφιακά είδωλα.

Συναισθηματική Απομόνωση: Η φράση τους «η Κορέα είναι η ζωή μας» υπογραμμίζει πώς ένας αλγόριθμος μπορεί να υποκαταστήσει την οικογένεια και την κοινωνική ζωή.

Το Κινητό ως «Τεχνητός Πνεύμονας»: Η κατάσχεση της συσκευής δεν ήταν η αιτία, αλλά η αφορμή. Για τα κορίτσια αυτά, η αφαίρεση του κινητού ισοδυναμούσε με την παύση της ίδιας τους της ύπαρξης.

Από την Επικοινωνία στην Ψηφιακή Υποδούλωση

Το δράμα αυτό αναδεικνύει τρεις κρίσιμους πυλώνες που πρέπει να απασχολήσουν τους ειδικούς υγείας και τους γονείς:

Η Χειραγώγηση των Αλγορίθμων: Οι έφηβοι εγκλωβίζονται σε κόσμους επίπλαστης τελειότητας, όπου η κριτική σκέψη υποχωρεί μπροστά στη γοητεία του lifestyle.

Το Μετα-πανδημικό Τραύμα: Η ψηφιακή απομόνωση που ξεκίνησε την περίοδο του εγκλεισμού φαίνεται να έχει δημιουργήσει μόνιμες «ουλές», καθιστώντας τα όρια μεταξύ οθόνης και πραγματικότητας δυσδιάκριτα.

Η Σιωπηλή Μοναξιά: Τα μηνύματα στους τοίχους του δωματίου τους («Είμαι μόνη», «η καρδιά μου ραγίζει») μαρτυρούν ότι ο εθισμός ήταν το «φάρμακο» για μια προϋπάρχουσα εσωτερική κατάρρευση.

Η Επαναφορά της Ισορροπίας

Η αληθινή ευεξία και η αυτοφροντίδα δεν μπορούν να οικοδομηθούν πάνω σε ψηφιακά δεσμά. Είναι επιτακτική ανάγκη η τεχνολογία να επιστρέψει στον ρόλο της ως εργαλείο και όχι ως δυνάστης. Η καλλιέργεια της εσωτερικής ανθεκτικότητας και της κριτικής ικανότητας είναι η μόνη ασπίδα απέναντι στα πρότυπα που επιβάλλουν τα κοινωνικά δίκτυα.

Η τραγωδία του Chetan Kumar είναι ένας καθρέφτης μιας κοινωνίας που βλέπει τα παιδιά της να χάνονται σε ψηφιακούς λαβυρίνθους, υπενθυμίζοντάς μας ότι η πνευματική ελευθερία ξεκινά εκεί που τελειώνει η εξάρτηση από την οθόνη.

Ο επιστημονικός διευθυντής του Μουσείου, δρ. Γιώργης Μαγγίνης, υπογραμμίζει: «Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό στο πολυετές ταξίδι πολιτισμού του Μουσείου Μπενάκη στον παγκόσμιο χάρτη. Η παρουσίαση μιας έκθεσης αφιερωμένης στο έργο του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα στο Νέο Δελχί και η συνεισφορά σε μια διεθνή συνεργασία στο Μουμπάι, τόσο με αρχαία αντικείμενα όσο και με μια προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου από έναν ακόμη μεγάλο καλλιτέχνη του 20ού αιώνα, τον Γιάννη Παππά, συνάδουν με το όραμα του Μουσείου Μπενάκη για τον συνεκτικό ρόλο του πολιτισμού, πέρα από χρονικά και γεωγραφικά όρια».

Η παρουσία του Μουσείου Μπενάκη στην Ινδία εντάσσεται στον σταθερό προσανατολισμό του προς συνεργασίες εντός και εκτός Ελλάδας. Πέρα από τα σύνορα της χώρας, αυτή την εποχή αντικείμενα από τη συλλογή του Μουσείου εμπλουτίζουν εκθέσεις στη Γαλλία (MUCEM, Μασσαλία), τη Νορβηγία (Εθνικό Μουσείο, Όσλο), τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Μουσείο Λούβρου, Αμπού Ντάμπι) και βέβαια την Ινδία.

Η έκθεση «Γκίκας. Ταξίδι στην Ινδία», σε συνδιοργάνωση του Μουσείου Μπενάκη, της Εθνικής Πινακοθήκης Μοντέρνας Τέχνης στο Νέο Δελχί (National Gallery of Modern Art, NGMA) και της Πρεσβείας της Ελλάδας στην Ινδία, πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και του Υπουργείου Πολιτισμού της Ινδίας στο περίπτερο Jaipur House της NGMA. Βασίζεται στην έκθεση «Γκίκας. Ταξίδι από τη Δύση στην Ανατολή», που παρουσιάστηκε από τον Οκτώβριο του 2024 έως τον Μάρτιο του 2025 στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138 και ταξίδεψε το κοινό νοερά στα μέρη που επισκέφτηκαν ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας και η μέλλουσα σύζυγός του Barbara Warner το 1958: την Αμερική, την Ιαπωνία, το Χονγκ Κόνγκ, την Ινδία και το Νεπάλ.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά από την παρουσίαση στην Αθήνα, είκοσι επτά πρωτότυπα σχέδια του καλλιτέχνη από την περιπλάνησή του στην Ινδία ταξίδεψαν στο Νέο Δελχί. Ζωντανεύουν τη συναρπαστική γνωριμία με την απέραντη χώρα μέσα από απεικονίσεις τοπίων, ναών, χορευτών, μουσικών αλλά και του Βούδα. Άλλωστε, η Ινδία υπήρξε ο μοναδικός σταθμός από το ταξίδι του 1958 για τον οποίο ο Γκίκας δημιούργησε μια ολοκληρωμένη έκδοση με κείμενα και σχέδιά του (Ινδία, 1959). Η έκθεση είναι διαρθρωμένη στις ενότητες «Καλκούτα», «Βομβάη», «Τζαϊπούρ» και «Μπενάρες» και πλαισιώνεται από αρχειακό υλικό και αποσπάσματα από το βιβλίο αυτό.

Στα εγκαίνια της έκθεσης στις 11 Δεκεμβρίου 2025, οι προσκεκλημένοι ξεναγήθηκαν στην έκθεση από την επιμελήτριά της, κυρία Ιωάννα Μωραΐτη, έχοντας έτσι την ευκαιρία να ανακαλύψουν τον Έλληνα καλλιτέχνη που 67 χρόνια νωρίτερα αποτύπωσε στα σχέδιά του το πάθος, το μυστήριο, την ιερότητα και τη γραφικότητα της Ινδίας. Ο Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού της Ινδίας, κύριος Vivek Aggarwal, δήλωσε: «Η συνεργασία μεταξύ της NGMA, του Μουσείου Μπενάκη και της Πρεσβείας της Ελλάδας αντικατοπτρίζει τη δέσμευση για την ενίσχυση των διμερών πολιτιστικών δεσμών». Και προσέθεσε: «Τέτοιες εκθέσεις συμβάλλουν στην προώθηση της κατανόησης και στη δημιουργία νέων ευκαιριών συνεργασίας μεταξύ των χωρών».

Στην ομιλία της, η Πρέσβης της Ελλάδας στην Ινδία, κυρία Αλίκη Κουτσομητοπούλου, επεσήμανε τη συμπλήρωση 75 χρόνων διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και της Ινδίας και χαρακτηριστικά ανέφερε: «Η έκθεση αποτελεί ορόσημο των σχέσεων αυτών και επιβεβαίωση της φιλίας ανάμεσα στους δύο πολιτισμούς μας. Για χιλιετίες, η Ινδία και η Ελλάδα αντάλλασσαν ιδέες στη φιλοσοφία, την αισθητική, την επιστήμη και τις ανθρώπινες αξίες. Το ταξίδι του Γκίκα στην Ινδία αποτελεί ένα ισχυρό παράδειγμα πολιτισμικής ανταλλαγής στην πράξη».

Την επόμενη ημέρα, στις 12 Δεκεμβρίου 2025, εγκαινιάστηκε στο Μουμπάι της Ινδίας η μεγάλη έκθεση με τίτλο «Δίκτυα του Παρελθόντος: Μια ερευνητική έκθεση για την Ινδία και τον Αρχαίο Κόσμο» (Networks of the Past: A Study Gallery of India and the Ancient World). Η έκθεση, που διοργανώθηκε και φιλοξενείται στο Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya (CSMVS), αποτελεί μια πρωτοποριακή μουσειολογική πρόταση.

Μέσα από 300 αντικείμενα αφηγείται συναρπαστικές ιστορίες από τους αρχαίους πολιτισμούς της Ινδίας, της Αιγύπτου, της Μεσοποταμίας, της Ελλάδας, της Ρώμης, της Περσίας και της Κίνας. Παράλληλα, αναδεικνύει τις πολιτισμικές ανταλλαγές ανάμεσα σε μακρινές περιοχές του αρχαίου κόσμου, τοποθετώντας την Ινδία στο επίκεντρο ενός παγκόσμιου δικτύου ιδεών, εμπορίου και τέχνης.

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού της Ινδίας και υποστηρίζεται από το πρόγραμμα «Sharing Collections» του Getty. Στην υλοποίησή της συμπράττουν, μεταξύ άλλων, το Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, τα Κρατικά Μουσεία του Βερολίνου, το Μουσείο Rietberg της Ζυρίχης, η Συλλογή Al-Sabah του Κουβέιτ και η Εφορεία Αρχαιοτήτων της Πόλης των Αθηνών. Η έκθεση θα παραμείνει ανοικτή για τρία χρόνια και θα συνοδευτεί από πολυάριθμα εκπαιδευτικά προγράμματα.

Το Μουσείο Μπενάκη, ένα από τα συνεργαζόμενα ιδρύματα (partner institutions) της έκθεσης, συμμετέχει ενεργά σε αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία με τον δανεισμό δέκα αντικειμένων από τη συλλογή του και με την επιστημονική τεκμηρίωσή τους, συμβάλλοντας στον διεθνή διάλογο γύρω από τον ρόλο της κοινής πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας και προβάλλοντας το έργο των μουσείων της Ελλάδας.

Λεζάντες
Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας
Ινδές με φορτία, 1958
Σινική μελάνη σε χαρτί Νεπάλ, 38 × 46 εκ.
Μουσείο Μπενάκη / Πινακοθήκη Γκίκα, Αθήνα

Από αριστερά:
Dr. Sanjeev Kishor Goutam, Γενικός Διευθυντής του NGMA
Αλίκη Κουτσομητοπούλου, Πρέσβης της Ελλάδας στο Νέο Δελχί
Vivek Aggarwal, Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού της Ινδίας
Ιωάννα Μωραΐτη, επιμελήτρια της έκθεσης και του Αρχείου της Πινακοθήκης Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη

Η υπόθεση της Birkenstock λαμβάνει χώρα περίπου την ίδια στιγμή που και άλλοι κατασκευαστές υποδημάτων βρίσκονται στην επικαιρότητα στην Ινδία. Η Crocs εξασφάλισε αυτό το μήνα δικαστική άδεια για να συνεχίσει μια υπόθεση παράβασης εννέα ετών, ενώ η Prada αντιμετωπίζει πυρά για την παρουσίαση σανδαλιών που μοιάζουν με ινδικά υποδήματα, χωρίς αρχικά να αποδίδει τα εύσημα στην Ινδία.

Αγωγή

Το Reuters είναι το πρώτο που αναφέρει τις λεπτομέρειες της ινδικής υπόθεσης που σχετίζονται με τα σανδάλια Birkenstock, τα οποία έχουν εξελιχθεί από σύμβολο της αντικουλτούρας σε μοντέρνο αντικείμενο μόδας και είναι δημοφιλή και στην Ινδία. Τον Μάιο, η Birkenstock κατέθεσε στο Ανώτατο Δικαστήριο του Δελχί αγωγή για παράβαση της νομοθεσίας κατά τεσσάρων εμπόρων υποδημάτων, τεσσάρων εργοστασίων και δύο ανώνυμων ατόμων. Η καταγγελία της ανέφερε ότι μια εσωτερική έρευνα διαπίστωσε ότι οι απομιμήσεις κατασκευάζονταν σε αγροτικές περιοχές μέσα και γύρω από το τουριστικό κέντρο της Άγκρα και πωλούνταν τοπικά και εξάγονταν σε άλλες χώρες.

Στις 26 Μαΐου, ο δικαστής του Δελχί, Σονάρμπ Μπανερτζί εξέδωσε εμπιστευτική απόφαση που δημοσιοποιήθηκε μόλις την περασμένη εβδομάδα στον ιστότοπο του δικαστηρίου. Είπε ότι 10 ντόπιοι δικηγόροι διορίστηκαν ως επίτροποι για να επισκεφθούν τα ύποπτα εργοστάσια. Ο δικαστής δήλωσε ότι οι επίτροποι μπορούν να «κατασχέσουν, να συσκευάσουν και να σφραγίσουν τα προϊόντα που παραβιάζουν» και η διαταγή του περιελάμβανε φωτογραφίες που υπέβαλε η Birkenstock και έδειχναν τα φερόμενα ως πλαστά υποδήματα και κουτιά παπουτσιών με το εμπορικό σήμα της εταιρείας.

Οι επισκέψεις ολοκληρώθηκαν και οι εκθέσεις υποβλήθηκαν εμπιστευτικά στον δικαστή, δήλωσαν το Σάββατο οι τρεις άνθρωποι που γνωρίζουν το θέμα, ζητώντας να μην κατονομαστούν. Η επόμενη ακρόαση για την υπόθεση έχει οριστεί για τις 6 Οκτωβρίου. Οι επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν στην Άγκρα, όπου βρίσκεται το Ταζ Μαχάλ, και στην πρωτεύουσα της Ινδίας, το Νέο Δελχί, δήλωσαν οι άνθρωποι, αρνούμενοι να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες από την επιθεώρησή τους. Η Birkenstock δεν απάντησε σε ερωτήματα του Reuters και οι δικηγόροι της από το δικηγορικό γραφείο Lall and Sethi με έδρα το Δελχί αρνήθηκαν να σχολιάσουν, επικαλούμενοι την εκκρεμή νομική υπόθεση.

Φθηνές απομιμήσεις και τέχνη

Στη διαταγή του Μαΐου, ο Σονάρμπ Μπανερτζί δήλωσε ότι εξέτασε φωτογραφίες και δείγματα των υποτιθέμενων παραποιημένων προϊόντων στο δικαστήριο και είπε ότι «μοιάζουν με φτηνή απομίμηση» των προϊόντων Birkenstock. «Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εξαπατηθεί το κοινό. Οι διαφορές, σχεδόν αν υπάρχουν, δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό με γυμνό μάτι», έγραψε.

Τα Birkenstock, που κάποτε ήταν δημοφιλή στους χίπις, τους λάτρεις της τεχνολογίας και τους επαγγελματίες της ιατρικής, απέκτησαν μεγάλη προσοχή μετά την Αυστραλιανή ηθοποιό Margot Robbie, που φόρεσε ένα ζευγάρι ροζ Birkenstocks στην τελευταία σκηνή της επιτυχημένης ταινίας “Barbie” του 2023.

Τον Φεβρουάριο, ένα γερμανικό δικαστήριο δήλωσε ότι τα σανδάλια Birkenstock δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέχνη και, ως εκ τούτου, δεν προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα, απορρίπτοντας αγωγή που είχε καταθέσει η γερμανική εταιρεία. Στην Ινδία, τα γυναικεία υποδήματα Birkenstock τιμώνται μεταξύ 46 και 233 δολαρίων.

Πηγή: Οικονομικός Ταχυδρόμος

Η παρακάτω ταινία, θα μπορούσε να μπει στην κατηγορία ταινιών που ανήκει και το “Perfect Days”, του Wim Wenders, μιας και στο Όλα όσα φανταζόμαστε ως φως οι πρωταγωνίστριες εκφράζονται μέσα από τη ρουτίνα τους ως εργάτριες σε μια πολύβουη πόλη των αντιθέσεων και μας θυμίζουν πως τέχνη είναι και να έχουμε η μία την άλλη. Η ταινία δανείζεται στοιχεία ντοκιμαντέρ και καταγραφεί άψογα μια πόλη της Ινδίας σχεδόν 16 εκατομμυρίων, μέσα από τα μάτια και τις ιστορίες αυτών που την κατοίκησαν και την κατοικούν με την ελπίδα να ζήσουν φωτεινότερα, μέχρι η αφήγηση να μεταφερθεί σε μια παραθαλάσσια πόλη όπου οι αργοί ρυθμοί και η ησυχία αφήνουν χώρο για να βρουν οι χαρακτήρες το δικό τους, κατά δικό τους φως.

Στη Βομβάη λοιπόν, η ρουτίνα μιας συνεσταλμένης νοσοκόμας, της Πράμπα, ταράζεται όταν λαμβάνει ένα απροσδόκητο δώρο από τον εν διαστάσει σύζυγό της. Η νεότερη συγκάτοικός της, Άνου, νοσηλεύτρια στο ίδιο νοσοκομείο μαζί της, προσπαθεί μάταια να βρει ένα κρυφό σημείο στην πόλη για να μπορεί να απολαύσει την οικειότητα με το αγόρι της, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να αποκρύψει τη σχέση της από την οικογένειά της. Η Παρβάτι, απειλείται με έξωση από μια κατασκευαστική και προσπαθεί να μην τα παρατήσει. Ένα ταξίδι όμως, σε μια παραλιακή πόλη επιτρέπει και στις τρεις να αντιμετωπίσουν τα αδιέξοδά τους και να βρουν ένα χώρο για να εκδηλώσουν τις επιθυμίες τους, κάτω από τα αστέρια, μπροστά στη θάλασσα.

Τρεις γυναίκες, τρεις ιστορίες στην Βομβάη της εργατικής τάξης. Τρεις πόνοι διαφορετικοί που έχουν ανάγκη από τρυφερότητα. Ο πρώτος, έχει ανάγκη έναν άντρα που εξαφανίστηκε, ο δεύτερος μια σχέση που να εξελίσσεται σύμφωνα με συναισθήματα αγάπης, ο τρίτος ένα σπίτι δικό του. Τρεις γυναίκες ψάχνουν την ελπίδα μέσα σε ένα νοσοκομείο, σε ένα βαγόνι ή ένα λεωφορείο, στη βροχή, στον δρόμο, στην αγκαλιά, στα λόγια, σε μια σπηλιά, σε ένα σπίτι που είχε χρόνια να κατοικηθεί, μπροστά από τη θάλασσα, η μια δίπλα στην άλλη. Τρεις ιστορίες, μέσα στον θόρυβο και τους πλημμυρισμένους δρόμους στη Βομβάη, ψάχνουν το φως της συντροφικότητας, της ελευθερίας, της επιβεβαίωσης. Τρεις πόνοι από πληγές, αναζητούν παντοτινή επούλωση στην ηρεμία μιας μικρής πόλης που ζει από τη θάλασσα.

Το Όλα όσα φανταζόμαστε ως φως είναι μια ταινία για την ευαισθησία του να ελπίζεις ακόμα κι αν οι ουρανοξύστες δίπλα σου απειλούν να σε πνίξουν. Είναι μια ταινία για την ευαισθησία του να υπάρχεις όπως επιθυμείς ακόμα και αν είσαι γυναίκα στη Βομβάη όπου οι επιλογές δεν σου περισσεύουν. Είναι μια ταινία για την ευαισθησία του να αναμένεις πεισματικά κι επαναστατικά την αλλαγή που φαίνεται μονάχα στο φως.

Από την πολύβουη Βομβάη, μέχρι τους ήχους των κυμάτων και τα τζιτζίκια, τρεις γυναίκες θα ανακαλύψουν ότι οι επιθυμίες τους σημαίνουν ζωή, σημαίνουν απελευθέρωση από τα δεσμά του φύλου και της τάξης τους, σημαίνουν αναζήτηση με αίσιο τέλος.

Δυστυχώς, ακόμα κι αν αυτή η ταινία αποτελεί μια ωδή στην ανθρώπινη ελπίδα για ομορφιά, ακόμα κι αν η Παγιάλ Καπάντια έγινε η πρώτη Ινδή σκηνοθέτιδα που συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών εδώ και τρεις δεκαετίες κι έγινε η πρώτη γυναίκα από τη χώρα της που κέρδισε ένα από τα σημαντικότερα βραβεία της κριτικής επιτροπής – το Grand Jury Prize – η ταινία δεν υποβλήθηκε από την αρμόδια κρατική επιτροπή ως η επίσημη υποψηφιότητα για το διεθνές Όσκαρ. Η ειδική ομάδα απέρριψε την ταινία με τη θλιβερή δικαιολογία πως η ταινία δεν πληρεί τις τεχνικές προδιαγραφές.

Το Όλα όσα φανταζόμαστε ως φως είναι μια ταινία που ίσως δεν ξεχάσεις ποτέ, καθώς έχει ένα φως που μπορεί να καλύψει τη ματαίωση της καθημερινότητας, της απόρριψης, της στασιμότητας. Έχει ένα φως που θα δώσει ενέργεια και στο δικό σου, μέχρι να το ξυπνήσει.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Αλλά στην Κεράλα, από όπου είναι η φωτογράφος από το Λονδίνο, το bodybuilding εξακολουθεί να είναι ταμπού για τις γυναίκες, οι οποίες συνήθως αναμένεται να τηρούν τους παραδοσιακούς κανόνες για τις γυναίκες. Αφού έπεσε πάνω στον λογαριασμό Instagram ενός ανταγωνιστή, η Kunnath γοητεύτηκε από τις γυναίκες bodybuilders που αφιέρωσαν τον χρόνο τους στο άθλημα και αψήφησαν τις κοινωνικές συμβάσεις – και συχνά τις επιθυμίες της οικογένειάς τους.

«Εκεί που βρισκόμαστε, δεν είναι κάτι πολύ συνηθισμένο», εξήγησε σε τηλεφωνική επικοινωνία στο CNN. «Μόλις που θα το αποκαλούσα «κοινότητα», γιατί είναι ακόμα αρκετά καινούργιο, και υπάρχουν μόνο λίγα κορίτσια που ασχολούνται με αυτό».

Σε ολόκληρη την Ινδία, ένας αυξανόμενος αριθμός γυναικών αθλητών στο άθλημα έχουν αποκτήσει επαγγελματική θέση με το διοικητικό όργανό του, την International Fitness and Bodybuilding Federation — αλλά μόνο τα τελευταία χρόνια. Η Deepika Chowdury, πρώην μοριακή βιολόγος, έγινε η πρώτη Ινδή γυναίκα που το έκανε το 2016. Αρχικά ενδιαφέρθηκε να ερευνήσει την ουδέτερη ως προς το φύλο πολεμική τέχνη Kalaripayattu, η οποία ξεκίνησε από την Κεράλα, η Kunnath άλλαξε την εστίασή της αφού διαπίστωσε ότι οι γυναίκες επικεντρώνονταν στον όγκο. Οι bodybuilders που φωτογράφισε – μέρος της σειράς της “Not What You Saw” – δεν γνώριζαν καλά η μία την άλλη, αλλά γνωρίζονταν μόνο μέσω των social media και των διαγωνισμών.

«Κάθε φορά που συνδεόμουν με ένα άτομο και τους έλεγα ότι θα φωτογραφίσω αυτό το άτομο πριν από εσάς, θα έλεγαν: «Θεέ μου, την ξέρω – το σώμα της είναι εκπληκτικό. Οι μηροί της είναι τρελοί», είπε γελώντας. «Ένιωσα έναν αμοιβαίο θαυμασμό μεταξύ όλων τους».

Αφοσίωση στο άθλημα

Για την Bhumika Kumar, η οποία είναι 22 ετών και ζει στην πόλη Κότσι της Κεράλα, η προπόνηση για αγώνες bodybuilding έχει εκπληρώσει μια δια βίου επιθυμία να γίνει αθλήτρια – ένα όνειρο που δεν της επέτρεπαν να ακολουθήσει ως παιδί, είπε στο CNN μέσω του CNN WhatsApp. Τώρα έχει κερδίσει χρυσό μετάλλιο σε τοπικούς αγώνες όπως η Μις Κεράλα και η Μις Ερνακουλάμ, έχει μεταμορφωθεί ακολουθώντας αυτό που περιέγραψε ως ανενεργή παιδική ηλικία.

«Οι γονείς μου δεν με άφηναν να βγω έξω και να παίξω με άλλα παιδιά. Ως εκ τούτου, δεν ήμουν πολύ σωματικά δραστήριο παιδί κατά τη διάρκεια των σχολικών μου ημερών. Είχα πάντα χαμηλή αντοχή και δύναμη», έγραψε.

Ως ενήλικας, βρήκε την πύλη της για άσκηση μέσω βίντεο προπόνησης στο YouTube και μπήκε σε ένα γυμναστήριο «μετά από πολλές μάχες με την οικογένεια», είπε. Ένιωθε έλξη στον επαγγελματικό ανταγωνισμό αλλά ήταν και διχασμένη στο αν θα τον ακολουθήσει μέχρι πριν από ένα χρόνο. «Δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι να βγω στη σκηνή», είπε. «Τότε τελικά αποφάσισα να το κάνω και συνάντησα τον προπονητή μου».

Η Kumar δεν είναι η μόνη γυναίκα της οποίας οι συγγενείς ένιωθαν ότι δικαιούνται να ασχοληθούν με τις προσωπικές της επιλογές. Η Kunnath μίλησε εκτενώς, με κάθε ένα από τα άτομα που θα φωτογράφιζε, τηλεφωνικά προτού τα συναντήσει προσωπικά για να κατανοήσει καλύτερα τα ταξίδια τους.

«Πολλές από αυτές είχαν πίεση από την οικογένειά τους και τους μεγάλους συγγενείς τους: «Πώς αφήνεις την κόρη σου να πάει σε αυτόν τον χώρο όπου εργάζονται στους μυς τους και επιδεικνύουν το σώμα τους; », είπε, θυμούμενη τα είδη των σχολίων που είχαν ακούσει οι γυναίκες.

Ηρωικά πορτρέτα

Οι γυναίκες bodybuilders της Κεράλα εισέρχονται σε ένα άθλημα υψηλής πίεσης, ανδροκρατούμενο, που απαιτεί καθημερινή δέσμευση από προπονητές που χρησιμοποιούνται κυρίως για την εκπαίδευση ανδρών. Μια αθλήτρια, η 25χρονη Sandra A S, προπονείται για τέσσερα χρόνια και τώρα προπονεί και επίδοξους bodybuilders. Ελπίζει να σπάσει τα εμπόδια για τις γυναίκες διαγωνιζόμενες κερδίζοντας μια κάρτα πρόκρισης για να ανταγωνιστεί επαγγελματικά στη διεθνή σκηνή.

Καθώς η Kunnath οραματίστηκε τη σειρά, στράφηκε στην εικονογραφία των Ινδών θεών που συνάντησε κατά την παιδική της ηλικία. «Θυμάμαι ακόμα να έχω αυτές τις αφίσες με θεές μπροστά σε αυτά τα γαλήνια φόντο». Δουλεύοντας με έναν τοπικό στυλίστα, τον Elton John, η Kunnath ακολούθησε μη σεξουαλικά, ηρωικά πορτρέτα με σιωπηλά παστέλ και ρέοντα υφάσματα, αποχωρώντας από τα ρούχα του γυμναστηρίου ή τα δυνατά, πολύχρωμα μαγιό και τον άμεσο φωτισμό της σκηνής του bodybuilding. «Είναι εξαιρετικά μυώδεις, δυνατά κορίτσια με αυτοπεποίθηση… αλλά παρόλα αυτά, εξακολουθούν να έχουν αυτή την απαλότητα», είπε η Kunnath.

Η φωτογράφος ανακάλυψε ότι όσο περισσότερο μεγαλώνει μια bodybuilder, τόσο περισσότερο αντιμετωπίζεται ως «πραγματικά δυνατός, εκφοβιστικός χαρακτήρας», αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

Από την αρχή της σειράς, η Kunnath έχει επίσης βάλει στόχο να υποστηρίζει όσες θα φωτογράφιζε παρακολουθώντας τους διαγωνισμούς τους και τραβώντας τα επαγγελματικά τους στιγμιότυπα ως ένα «ευχαριστώ» που συμμετείχαν στη δουλειά.

«Έπρεπε να χαράξουν αυτό το χώρο για τον εαυτό τους», είπε. «Νιώθω ότι αυτές οι ιστορίες πρέπει να γιορταστούν».

Πηγή: CNN UK / Φωτογραφίες: Keerthana Kunnath

«Μια πολυτάλαντη προσωπικότητα, η ηθοποιός, η παραγωγός και το fashion icon ενσαρκώνει στο εξής το θράσος, τη χάρη και την κομψότητα του στυλ του οίκου Dior, μια θηλυκότητα που επανεφευρίσκεται συνεχώς. Περισσότερο από ποτέ, αυτή η μοναδική συμμαχία γιορτάζει τους ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς που έχουν ενώσει τον Dior και την Ινδία από την απαρχή του οίκου», ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο Dior.

Η Kapoor, που θεωρείται βασίλισσα του Bollywood, είναι κόρη του ηθοποιού και παραγωγού Anil Kapoor και της Sunita Kapoor, σχεδιάστριας κοστουμιών και πρώην μοντέλου. Έχοντας κάνει το ντεμπούτο της στην οθόνη το 2007 στο “Saawariya” του Sanjay Leela Bhansali, γνώρισε επιτυχία με ρομαντικές κωμωδίες, όπως το “I Hate Luv Storys” και υπερπαραγωγές όπως το “Prem Ratan Dhan Payo”. Η Kapoor κέρδισε επίσης την αποδοχή των κριτικών σε πιο δραματικούς ρόλους όπως το “Neerja”, την ιστορία του υπεύθυνου προσωπικού καμπίνας Neerja Bhanot, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της αεροπειρατείας της πτήσης 73 της Pan Am το 1986, αφού έσωσε τις ζωές πολλών ομήρων στο πλοίο.

Η ηθοποιός, η οποία είναι παντρεμένη με τον επιχειρηματία Anand Ahuja, ετοιμάζεται να επιστρέψει στην οθόνη του χρόνου μετά από ένα διάλειμμα καριέρας για να υποδεχτεί το πρώτο της παιδί. Η Kapoor έχει μετατρέψει τη δημοτικότητά της σε συνεργασίες με μάρκες όπως η L’Oréal Paris, η Zoya Jewels και η ωρολογοποιία IWC. Τακτική της πρώτης σειράς, έκανε επίσης μια εμφάνιση στο Παρίσι ως νύφη στο φθινοπωρινό σόου υψηλής ραπτικής του Ralph & Russo το 2017. Η εμφάνισή της στην έκθεση των πρετ α πορτέ ρούχων του οίκου Dior τον Σεπτέμβριο απέφερε συνολική αξία στα μέσα ενημέρωσης 2,7 εκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με το Launchmetrics.

Ο Dior κέρδισε για άλλη μια φορά την Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού με συνολικό MIV 82,7 εκατομμυρίων δολαρίων, δήλωσε η εταιρεία έρευνας δεδομένων και πληροφοριών. Ο Dior παρουσίασε τη συλλογή του πριν το φθινόπωρο 2023 πέρυσι μπροστά στο Gateway of India, ένα από τα πιο αγαπημένα ορόσημα της Βομβάης, μια ευκαιρία να παρουσιάσει τη μακροχρόνια συνεργασία του με τα ατελιέ Chanakya της πόλης και το Chanakya School of Craft. «Είναι τιμή μου να είμαι μέρος της ιστορίας του Dior καθώς συνεχίζουν να ξεπερνούν τα όρια και να επαναπροσδιορίζουν τη δημιουργικότητα και την κομψότητα στον κόσμο της μόδας. Κάθε συλλογή τους παρουσιάζει ένα πραγματικά μοναδικό όραμα με περίπλοκη δεξιοτεχνία, που γιορτάζει την κληρονομιά με τρόπο που αντηχεί βαθιά με τη δική μου αίσθηση του στυλ», είπε η Kapoor.

«Αυτή η συνεργασία είναι ένα ακόμη βήμα στην όμορφη πολιτιστική συνέργεια που έχει συνδέσει τον Dior και την Ινδία όλα αυτά τα χρόνια, και είμαι ενθουσιασμένη να δω πού θα το πάμε στη συνέχεια», πρόσθεσε.

Η αγορά ειδών πολυτελείας της Ινδίας είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη στην Ασία και οι επωνυμίες ανταγωνίζονται για να υπογράψουν τοπικά πρόσωπα. Η Bulgari έχει αγοράσει την Priyanka Chopra, η Louis Vuitton συνεργάζεται με την Deepika Padukone και η Tiffany & Co. έχει ενώσει τις δυνάμεις της με τον Ranveer Singh.

Πηγή: WWD

Η κόρη ενός αγρότη από την περιοχή Begusarai, η Nibha στάλθηκε να ζήσει με τη θεία της 10 χιλιόμετρα μακριά για να φοιτήσει σε ένα κοντινό δημοτικό σχολείο. Η κινητικότητα ήταν πρόκληση για τα κορίτσια και τα μέσα μαζικής μεταφοράς ήταν αναξιόπιστα. Όταν η Nibha επέστρεψε στο σπίτι της για το γυμνάσιο, ανέβηκε σε ένα ποδήλατο και συνέχισε να οδηγεί στους ανώμαλους δρόμους του χωριού για να τελειώσει την εκπαίδευσή της.

«Τα κορίτσια έχουν αποκτήσει μεγάλη αυτοπεποίθηση αφού άρχισαν να χρησιμοποιούν ποδήλατα για να πηγαίνουν σε σχολεία και στην προπόνησή τους. Όλο και περισσότερα από αυτά πηγαίνουν στο σχολείο τώρα. Τα περισσότερα έχουν δωρεάν ποδήλατα που παρέχονται από την κυβέρνηση», λέει ο Bhuvaneshwari Kumari, εργαζόμενος στον τομέα της υγείας στο Begusarai.

Έχει δίκιο. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Transport Geography αποκαλύπτει αξιοσημείωτες γνώσεις σχετικά με τα παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο και την ποδηλασία στην αγροτική Ινδία. Η μελέτη των Srishti Agrawal, Adit Seth και Rahul Goel διαπίστωσε ότι η πιο αξιοσημείωτη άνοδος της ποδηλασίας στην Ινδία είχε σημειωθεί μεταξύ των κοριτσιών της υπαίθρου – αυξήθηκε πάνω από δύο φορές από 4,5% το 2007 σε 11% το 2017 – μειώνοντας το χάσμα των φύλων στη δραστηριότητα.

«Αυτή είναι μια σιωπηλή επανάσταση. Το ονομάζουμε επανάσταση επειδή τα επίπεδα ποδηλασίας αυξήθηκαν μεταξύ των κοριτσιών σε μια χώρα που έχει υψηλά επίπεδα ανισότητας των φύλων όσον αφορά την κινητικότητα των γυναικών έξω από το σπίτι, γενικά, και για το ποδήλατο, ειδικότερα», λέει η κ. Agrawal.

Τα κρατικά προγράμματα δωρεάν διανομής ποδηλάτων από το 2004 αφορούν τα κορίτσια, για τα οποία τα ποσοστά εγκατάλειψης του σχολείου είναι φυσικά υψηλότερα από τα αγόρια λόγω οικιακών δουλειών και εξαντλητικών μεγάλων περιπάτων. Αυτή η προσέγγιση δεν είναι μοναδική στην Ινδία – στοιχεία από χώρες όπως η Κολομβία, η Κένυα, το Μαλάουι και η Ζιμπάμπουε δείχνουν επίσης ότι τα ποδήλατα ενισχύουν αποτελεσματικά την εγγραφή και την παραμονή των κοριτσιών στο σχολείο. Αλλά η κλίμακα εδώ είναι ασύγκριτη.

Οι τρεις ερευνητές – από το Ινδικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Δελχί και το Ινστιτούτο Διαχείρισης Μελετών Narsee Monjee της Βομβάης – ανέλυσαν τρόπους μεταφοράς για παιδιά σχολικής ηλικίας 5-17 ετών σε μια έρευνα εθνικού επίπεδου για την εκπαίδευση, εξέτασαν την αποτελεσματικότητα των κρατικών προγραμμάτων που παρέχουν δωρεάν ποδήλατα σε μαθήτριες και την επιρροή τους στα ποσοστά χρήσης ποδηλάτου.

Σε εθνικό επίπεδο, το ποσοστό όλων των μαθητών που πήγαν στο σχολείο με το ποδήλατο αυξήθηκε από 6,6% το 2007 σε 11,2% το 2017, ανακάλυψαν. Το ποδήλατο προς το σχολείο στις αγροτικές περιοχές διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, ενώ στις αστικές περιοχές παρέμεινε σταθερό.

Οι δρόμοι των πόλεων της Ινδίας είναι διαβόητα επικίνδυνοι, με τα χαμηλά ποσοστά χρήσης ποδηλάτου προς το σχολείο να συνδέονται με την κακή κυκλοφοριακή ασφάλεια και με περισσότερα αυτοκίνητα στο δρόμο. Η ποδηλατική επανάσταση της Ινδίας είναι πιο σημαντική στα χωριά, και σε περιοχές όπως το Μπιχάρ, η Δυτική Βεγγάλη, το Ασάμ και το Τσατισγκάρ να πρωτοστατούν στην ανάπτυξη. Αυτές οι πολιτείες έχουν πληθυσμό συγκρίσιμο με ορισμένες από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες.

Το ποδήλατο ήταν πιο συνηθισμένο για μεγαλύτερες αποστάσεις σε αγροτικές περιοχές από ό,τι στις αστικές περιοχές, διαπίστωσε η μελέτη. Η Ινδία άρχισε να αναφέρει ποδηλατική συμπεριφορά για πρώτη φορά μόνο στην τελευταία απογραφή του 2011. Μόνο το 20% όσων ταξίδευαν για να εργαστούν εκτός σπιτιού ανέφεραν ότι το ποδήλατο ήταν ο κύριος τρόπος μεταφοράς τους. Αλλά οι άνθρωποι στα χωριά έκαναν περισσότερο ποδήλατο (21%) από ό,τι στις πόλεις (17%). Επίσης, περισσότεροι εργαζόμενοι άνδρες (21,7%) από ό,τι οι γυναίκες (4,7%) έφτασαν στη δουλειά τους με ποδήλατο. «Σε σύγκριση με τα διεθνή περιβάλλοντα, αυτό το επίπεδο χάσματος των φύλων στην ποδηλασία είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο», λέει η κ. Agrawal.

Η Αμερικανίδα σουφραζίστρια Susan B Anthony είπε ότι το ποδήλατο «έχει κάνει περισσότερα για τη χειραφέτηση των γυναικών από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Δίνει στις γυναίκες ένα αίσθημα ελευθερίας και αυτοδυναμίας».

Πηγή: BBC

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιος είναι ο πιο «cool» λαός πάνω στη γη; Λοιπόν, υπάρχει ένας άλλος λαός, που φημίζεται για τη γνησιότητα, τη φιλοξενία του, τη φιλική του διάθεση και κυρίως τη χαλαρότητά του. Πρόκειται για τους Ινδούς, και μη σας εκπλήσσει το γεγονός, καθώς η συγκεκριμένη χώρα βασίζει τη γενική της υγεία και ανάπτυξη στην ευτυχία του λαού της.

Το μυστικό πίσω από την ηρεμία των Ινδών κρύβεται στον τρόπο ζωής τους, στην προσήλωση στη θρησκεία τους και κυρίως στην Αγιουβέρδα.

Η Αγιουβέρδα είναι ένα παραδοσιακό, ινδικό, θεραπευτικό σύστημα, το οποίο χρονολογείται από το 3.000 π.Χ. Η λέξη Αγιουβέρδα είναι σύνθετη και προέρχεται από τις σανσκριτικές λέξεις Ayu, που σημαίνει ζωή και Veda, που σημαίνει επιστήμη. Σύμφωνα με την Αγιουβέρδα, η διατροφή, αλλά και η φύση παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία του οργανισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, περιλαμβάνει την ένταξη συγκεκριμένων τροφών, φυτών και βοτάνων στο καθημερινό διαιτολόγιο των ανθρώπων που την ακολουθούν.

Ένα από τα δημοφιλή βότανα που έχουν ξεχωριστή θέση στην Αγιουβέρδα, είναι η ασβαγκάντα (ashwagandha). Παραδοσιακά στην ασβαγκάντα αποδίδονται αναζωογονητικές ιδιότητες που προάγουν τη φυσική και συναισθηματική ευεξία. Η λέξη άσβα (ashwa) στην σανσκριτική σημαίνει «άλογο» και γκάντα (gandha) σημαίνει «μυρωδιά». Οι Ινδοί υποστηρίζουν ότι το βότανο έχει τη μυρωδιά ιδρωμένου αλόγου και γι’ αυτό μεταδίδει τη δύναμη ενός επιβήτορα, σε όποιον το καταναλώνει. Εκτός της Ινδίας, φύεται και καλλιεργείται στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Το φυτό αυτό έχει κίτρινα άνθη και κόκκινα φρούτα που μοιάζουν με μούρα σε μέγεθος και σχήμα. Το εκχύλισμα λαμβάνεται συνήθως από τα φρούτα ή τις ρίζες του φυτού. Αναφέρεται, επίσης, ως Ινδικό τζίνσενγκ ή χειμωνιάτικο κεράσι.

Η ασβαγκάντα είναι ένα φυσικό προσαρμογόνο βότανο, που αυξάνει την ικανότητα ενός οργανισμού να προσαρμοστεί σε εξωτερικούς παράγοντες. Η δράση της οφείλεται στην περιεκτικότητά της σε γουιθανολίδες, που είναι τα ενεργά της συστατικά. Σύμφωνα με αρκετές μελέτες, οι γουιθανολίδες βοηθούν το σώμα να αντιμετωπίσει το καθημερινό άγχος και να βελτιώσει την σκέψη του ατόμου, καθώς συμβάλλουν στη μείωση της ψυχικής και σωματικής κόπωσης.

Πολλές σύγχρονες κλινικές μελέτες υποστηρίζουν ότι η ασβαγκάντα μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση του στρες. Για παράδειγμα, το 2012 σε μία μελέτη με 64 εθελοντές που διαγνώστηκαν με άγχος χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην πρώτη, χορηγήθηκε Ashwagandha και στη δεύτερη ένα εικονικό φάρμακο για μία περίοδο δύο μηνών. Μέχρι το τέλος της δοκιμής, το γκρουπ που λάμβανε Ashwagandha εμφάνισε σημαντικά χαμηλότερο άγχος και μάλιστα σημειώθηκε μείωση στο ποσοστό της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, κατά 28%.

Σε μία προηγούμενη μελέτη το 2009, όπου έλαβαν μέρος άνθρωποι με μέτρια έως σοβαρή αγχώδη διαταραχή δόθηκε σε μια υποομάδα ασβαγκάντα και στην άλλη ανάλογη φαρμακευτική αγωγή. Το εντυπωσιακό εύρημα αυτή της μελέτης είναι ότι η ασβαγκάντα αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική σε σχέση με την αγωγή, παρέχοντας μέχρι και 50% υψηλότερες βελτιώσεις στο άγχος.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για εσάς, που θέλετε να προσθέσετε την ασβαγκάντα στην καθημερινότητά σας. Στην Ινδία, συνήθως χρησιμοποιείται σε μορφή σκόνης και καταναλώνεται σε συνδυασμό με μέλι και ζεστό γάλα. Αυτό το ρόφημα προτείνεται πριν από τον ύπνο, καθώς χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα χαλαρωτικό. Μπορείτε, επίσης, να την προσθέσετε στον πρωινό σας καφέ, το πράσινο τσάι ή σε ένα χυμό. Η γεύση της είναι πικρόγλυκη, ενώ στην πέψη επικρατεί η γλυκιά γεύση και μπορείτε να την καταναλώσετε και αυτούσια σε μορφή αφεψήματος.

Εναλλακτικά, αν θέλετε να πάρετε όλα τα οφέλη της ασβαγκάντα και να μιμηθείτε στη χαλάρωση ένα λαό, όπως οι Ινδοί που ξέρουν από ηρεμία, μπορείτε να την αναζητήσετε σε εξειδικευμένα συμπληρώματα διατροφής. Σε συνδυασμό με άλλα μικροθρεπτικά συστατικά, όπως οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β που συμβάλλουν στην ισορροπημένη λειτουργία του νευρικού συστήματος, ένα συμπλήρωμα διατροφής με ασβαγκάντα θα γίνει ο σύμμαχός σας ενάντια στο καθημερινό στρες.

Πηγή: Vitamins Academy