Στην πιο ολοκληρωμένη μελέτη του είδους της, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι γενικά, ο κόσμος μοιάζει πιο φωτεινός όταν ξυπνάς. Οι άνθρωποι ξεκινούν τη μέρα με τον καλύτερο τρόπο το πρωί, αλλά τελειώνουν με το χειρότερο, περίπου τα μεσάνυχτα και σύμφωνα με τη μελέτη του University College του Λονδίνου, η ψυχική υγεία τείνει επίσης να είναι πιο ποικίλη τα Σαββατοκύριακα αλλά πιο σταθερή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. «Γενικά, τα πράγματα φαίνονται καλύτερα το πρωί», κατέληξαν οι ερευνητές.

Τα ευρήματά τους δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό BMJ Mental Health. Η ψυχική υγεία και η ευημερία είναι δυναμικής φύσης και υπόκεινται σε αλλαγές σε σύντομες και μεγάλες περιόδους. Ωστόσο, λίγες μελέτες εξέτασαν πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, και αυτές έτειναν να εξετάζουν μόνο συγκεκριμένες ή πολύ μικρές ομάδες ανθρώπων.

Οι επιστήμονες ήθελαν να διερευνήσουν εάν η ώρα της ημέρας σχετίζεται με διακυμάνσεις στην ψυχική υγεία, την ευτυχία, την ικανοποίηση από τη ζωή, την αίσθηση της αξίας της ζωής και τη μοναξιά. Ήθελαν επίσης να μάθουν αν αυτές οι συσχετίσεις διέφεραν ανάλογα με την ημέρα, την εποχή ή το έτος.

Ανέλυσαν δεδομένα από την κοινωνική μελέτη του UCL Covid-19, η οποία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2020 και περιελάμβανε τακτική παρακολούθηση μέχρι τον Νοέμβριο του 2021 και στη συνέχεια πρόσθετη παρακολούθηση έως τον Μάρτιο του 2022. Αυτό περιελάμβανε σχεδόν 1 εκατομμύριο απαντήσεις σε έρευνα σε σχεδόν 50.000 ενήλικες σε διάστημα δύο ετών. Τα άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη απάντησαν σε ερωτηματολόγια, με ερωτήσεις όπως: «Την περασμένη εβδομάδα, πόσο ευτυχισμένος ένιωσες;», «Πόσο ικανοποιημένος ήσουν με τη ζωή σου;» και «Σε ποιο βαθμό ένιωσες ότι τα πράγματα που κάνεις στη ζωή σου αξίζουν;».

Παράγοντες όπως η ηλικία, οι συνθήκες υγείας και το αν οι άνθρωποι εργάζονταν λήφθηκαν υπόψη. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ευτυχία, η ικανοποίηση από τη ζωή και οι αξιολογήσεις για εκείνα που άξιζαν τον κόπο ήταν όλα υψηλότερα τη Δευτέρα και την Παρασκευή από ό,τι τις Κυριακές, ενώ η ευτυχία ήταν επίσης υψηλότερη την Τρίτη. Δεν υπήρχαν στοιχεία ότι η μοναξιά διέφερε μεταξύ των ημερών της εβδομάδας. Υπήρχαν σαφείς ενδείξεις εποχιακής επιρροής στη διάθεση. Σε σύγκριση με τον χειμώνα, οι άνθρωποι έτειναν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα καταθλιπτικών και συμπτωμάτων άγχους και μοναξιάς και υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας, ικανοποίησης από τη ζωή και αίσθησης ότι η ζωή άξιζε τον κόπο στις άλλες τρεις εποχές.

Η ψυχική υγεία ήταν καλύτερη το καλοκαίρι σε όλα τα αποτελέσματα. Ωστόσο, η σεζόν δεν επηρέασε τους συσχετισμούς που παρατηρήθηκαν όλη την ημέρα. Αυτή ήταν μια μελέτη παρατήρησης, επομένως δεν μπορεί να προσδιοριστεί η αιτία.

Όταν οι άνθρωποι επέλεξαν να συμπληρώσουν τα ερωτηματολόγιά τους μπορεί να επηρέασαν τα ευρήματα, είπαν οι ερευνητές, προσθέτοντας ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες πληροφορίες για τους κύκλους ύπνου, το γεωγραφικό πλάτος ή τον καιρό, τα οποία μπορεί επίσης να είχαν επιρροή. «Για παράδειγμα, η κορτιζόλη [μια ορμόνη που ρυθμίζει τη διάθεση, τα κίνητρα και τον φόβο] κορυφώνεται λίγο μετά το ξύπνημα και φτάνει στα χαμηλότερα επίπεδα κατά την ώρα του ύπνου», είπαν. Ωστόσο, είπαν ότι οι διαφορές μεταξύ των καθημερινών και των Σαββατοκύριακων μπορεί να οφείλονται σε πράγματα όπως η σειρά των καθημερινών δραστηριοτήτων, που είναι πιθανό να διαφέρουν μεταξύ αυτών των ημερών.

Η Δρ Feifei Bu, από το τμήμα συμπεριφορικής επιστήμης και υγείας του UCL, είπε: «Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι κατά μέσο όρο, η ψυχική υγεία και η ευημερία των ανθρώπων είναι καλύτερη το πρωί και χειρότερη τα μεσάνυχτα. Ωστόσο, αυτό το μοτίβο θα μπορούσε να αντανακλά το πότε οι άνθρωποι επιλέγουν να απαντήσουν στην έρευνα, παρά μια άμεση επίδραση της ώρας της ημέρας. Για παράδειγμα, όσοι αισθάνονται ήδη καλύτερα το πρωί μπορεί να είναι πιο πιθανό να συμμετάσχουν στην έρευνα εκείνη την ώρα. Αν και αυτά τα ευρήματα είναι ενδιαφέροντα, πρέπει να αναπαραχθούν σε άλλες μελέτες που εξηγούν πλήρως αυτή την πιθανή προκατάληψη. Εάν επικυρωθεί, αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές πρακτικές επιπτώσεις».

«Οι ερευνητές που ερευνούν την ψυχική υγεία και την ευημερία των ανθρώπων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ώρα της ημέρας που ανταποκρίνονται οι άνθρωποι. Οι υπηρεσίες υποστήριξης ψυχικής υγείας ενδέχεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο προσαρμογής των πόρων για να ταιριάζουν με τις κυμαινόμενες ανάγκες κατά τη διάρκεια της ημέρας – για παράδειγμα, δίνοντας προτεραιότητα στη διαθεσιμότητα αργά το βράδυ».

Πηγή: The Guardian

Ο μπαμπάς δουλεύει πολύ. Τον φαντάζομαι κατσούφη, μέσα στο μεγάλο γραφείο του, όμως κάθε φορά που είναι εδώ χαμογελάει. Ξέρω πως μένει ξύπνιος τα απογεύματα για μένα, για να με δει να παίζω ποδόσφαιρο, να με δει να ζωγραφίζω, να με πάει μέχρι εκείνο το πάρτι, που περίμενα όλη την εβδομάδα. Ήρθε και το καλοκαίρι. Κάθε φορά, στη θάλασσα, θα βουτήξουμε όσες φορές του ζητήσω, θα μου πάρει το ζαχαρωτό από τον κύριο πλανόδιο φούρναρη, θα μου φουσκώσει το στρώμα το πορτοκαλί, θα τα κουβαλήσει όλα μαζί του κι ας μην παίξω ούτε με τα μισά. Ο μπαμπάς ευτυχώς κάθε φορά που δε δουλεύει είναι εδώ, μαζί μου, δίπλα μου, με ακουμπάει, με ακούει, μου γελάει δυνατά κι εγώ κάθε φορά που είμαι μαζί του δε φοβάμαι το μεγάλο ψάρι της θάλασσας, ούτε εκείνο το παιδί, που μού φωνάζει στο αυτί, ούτε μήπως δε βάλω γκολ. Κάθε φορά που έχω τον μπαμπά κοντά μου, δε φοβάμαι τίποτα.

Η γιορτή του πατέρα γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου, σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική γιορτή μαζί με την ημέρα της μητέρας.

Μπαμπάδες όλου του κόσμου ενωθείτε

Υπάρχουν μπαμπάδες που είναι για ζούληγμα. Μπαμπάδες που είναι σαν νερό. Μπαμπάδες σιωπηλοί. Μπαμπάδες – βράχοι. Μπαμπάδες που φεύγουν. Μπαμπάδες που πάντα είναι παρόντες. Μπαμπάδες που επιστρέφουν. Μπαμπάδες που νιώθουν. Κανένας δε μοιάζει με κανέναν.

Υπάρχουν μπαμπάδες που είναι λες και ξεπήδησαν κατευθείαν από το πενάκι του Νταβίντε Κάλι, όπως εκείνοι οι ωραίοι Βορειοελλαδίτες.  Συγκεκριμένα, μια εβδομάδα πριν την επίσημη ημέρα του πατέρα, επτά μπαμπάδες από τη Βέροια έκαναν χαμό στο διαδίκτυο, όταν αποδέχτηκαν την πρόταση να χορέψουν μπαλέτο μαζί με τις κόρες τους, στην ετήσια παράσταση των τμημάτων της Σχολής Χορού «Μελίνα Παπαδοπούλου» .Το τραγούδι, που έδωσε τον ρυθμό, ήταν το «Can’t Help Falling In Love», που ερμήνευσε, για πρώτη φορά το 1961,ο Έλβις Πρίσλεϊ.

Για όλες τις μέρες που οι μπαμπάδες έγιναν το δέντρο για να σκαρφαλώσουν πάνω τους γιοι και κόρες, για όλα τα βράδια που οι μπαμπάδες μιμήθηκαν υπέροχα τη φωνή του πάπιου και του αρκούδου, για όλα τα καλοκαίρια που οι μπαμπάδες έγιναν καράβια με πανιά, για όλα αυτά κι άλλα τόσα, οι μπαμπάδες (και οι μαμάδες) είναι οι υπερήρωές μας, 52 εβδομάδες τον χρόνο.

Ένα μικρό χειροκρότημα.