12.00-15.00 | Ξέφωτο, Πάρκο Σταύρος Νιάρχος

Την Καθαρά Δευτέρα, το ΚΠΙΣΝ υποδέχεται μια μουσική “πανήγυρη”, σε επιμέλεια της Βασιλικής Καρακώστα, αφιερωμένη στον ουρανό και τη γη, εκεί όπου ο ήχος, η κίνηση και η συλλογική μνήμη συναντιούνται.

Αρχέγονα τραγούδια και σκοποί από όλη τη γεωγραφία του ελληνικού κόσμου εναλλάσσονται με τρόπο ρυθμικό και μυσταγωγικό, συνομιλώντας με σύγχρονες μελωδίες εμπνευσμένες από τη δημοτική μας μουσική. Το παρελθόν και το παρόν συνυπάρχουν, υπενθυμίζοντας ότι η παράδοση δεν αποτελεί μουσειακό αποτύπωμα, αλλά ζωντανό και ενεργό κομμάτι της καθημερινής μας ζωής.

Η δημιουργός και ερμηνεύτρια Βασιλική Καρακώστα προσκαλεί και ενώνει κορυφαίους μουσικούς και τραγουδιστές από διαφορετικές γενιές και τόπους, συνθέτοντας για πρώτη φορά μια μοναδική συνάντηση. Ένα πολύχρωμο μουσικό σύνολο που, με οδηγό τη συλλογική εμπειρία και τον ήχο της μνήμης, μετατρέπει την Καθαρά Δευτέρα σε γιορτή κοινής ανάτασης και προσδοκίας.

Εικαστική δράση: Χαρταετοί που ονειρεύονται

11.30-14.30 | Πευκώνας, Πάρκο Σταύρος Νιάρχος
Για παιδιά 4 ετών και άνω

Ελεύθερη συμμετοχή με σειρά προτεραιότητας

Με χαρτί, χρώματα, κορδέλες και πολλή φαντασία, οι συμμετέχοντες/ουσες δημιουργούν χαρταετούς που θυμίζουν ονειρικά ζώα ή φανταστικά πλάσματα έτοιμα να πετάξουν, να χορέψουν και να αφηγηθούν μια ιστορία.

Κάθε παιδί δημιουργεί τον δικό του χαρταετό, διαλέγοντας χρώματα, σχήματα και λεπτομέρειες, χωρίς σωστό και λάθος, και μέσα από το παιχνίδι και τον πειραματισμό αφήνει τον αέρα να σηκώσει τα όνειρά του ψηλά!

Δημιουργική Μεταξοτυπία στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος

12.00-15.00 | Πευκώνας, Πάρκο Σταύρος Νιάρχος
Ελεύθερη συμμετοχή με σειρά προτεραιότητας

Ένα εργαστήριο μεταξοτυπίας που ζωντανεύει το έθιμο της Κυρά‑Σαρακοστής, συνδυάζοντας την παράδοση με τη σύγχρονη δημιουργικότητα. Οι επισκέπτες και οι επισκέπτριες του ΚΠΙΣΝ, με την υποστήριξη της ομάδας των tind, θα γνωρίσουν την τεχνική της μεταξοτυπίας και θα τυπώσουν μια αφίσα – ημερολόγιο για τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής. Χρησιμοποιώντας ειδικό μελάνι που αφαιρείται, θα τυπώσουν μορφές και μινιμαλιστικά σύμβολα και θα δημιουργήσουν ελεύθερα, δίνοντας χώρο στη φαντασία και ζωντανεύοντας ένα έθιμο του παρελθόντος μέσα από τη μαγεία της τέχνης.

Η ιδιαίτερη συνάφεια ποίησης και μουσικής αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της νεότερης ελληνικής ταυτότητας, ιδίως από τη δεκαετία του 1960 και εξής. Η μελοποιημένη ποίηση κατέστη γέφυρα ανάμεσα στη λόγια και τη λαϊκή έκφραση. Μέσα από ευρηματικές μουσικές συνθέσεις, ποιητές, όπως ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Καββαδίας συστήθηκαν στο ευρύτερο κοινό, ενώ συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Θάνος Μικρούτσικος, η Λένα Πλάτωνος, αξιοποίησαν τη νεοελληνική ποίηση ως πολύτιμη πρώτη ύλη των δημιουργιών τους.

Η παρουσίαση αυτών των έργων τιμά την αδιάρρηκτη σχέση ποίησης και μουσικής στη νεοελληνική δημιουργία και προσκαλεί το κοινό να την ανακαλύψει μέσα από τις σελίδες των βιβλίων.

Πληροφορίες

Ωράριο: Δευτέρα έως Παρασκευή 09:00-16:00, Σάββατο & Κυριακή 09:00-20:00
Διάρκεια προβολής: Ιούλιος-Αύγουστος 2025
Τοποθεσία: Αίθριο 4ου ορόφου ΕΒΕ, ΚΠΙΣΝ

Μέσα από ονειρικά ηχητικά τοπία που κινούνται ανάμεσα σε dream pop μελωδίες, υπνωτικές country μπαλάντες, jazz μοτίβα και απόκοσμους ηλεκτρονικούς ήχους, οι θεατές θα βιώσουν μια εμπειρία που αιωρείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.

Οι ηθοποιοί Βασιλική Δρίβα και Άλκης Μπακογιάννης ανοίγουν τη βραδιά με έναν πρόλογο-ξενάγηση στον λαβύρινθο του David Lynch, ενώ τη μουσική διεύθυνση αναλαμβάνει ο Γιώργος Ζερβός με μια ομάδα εξαιρετικών καλλιτεχνών που ερμηνεύουν τραγούδια από τα soundtrack των έργων του. Ανάμεσα σε άλλα, θα ακούσουμε τo “Falling” της Julee Cruise από τον Ύποπτο Κόσμο του Twin Peaks, την τηλεοπτική σειρά που άφησε εποχή, το “In Dreams” του Roy Orbison από το αριστουργηματικό Μπλε Βελούδο και το “Love me” του Elvis Presley από το Wild At Heart.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Αλεξάνδρα Σιετή, Anduze, Archangel (Άγγελος Αρχανιωτάκης), Γιώργος Ζερβός, Δημήτρης Καπουράνης, Νεφέλη Μπραβάκη, Νίκη Μπραβάκη και Filippos Glee (Πολυφωνική Ομάδα), Πάνος Δημητρόπουλος, Rosanna Mailan, Rosey Blue, Voúdris.

Μουσικοί επί σκηνής:
Γιώργος Ζερβός (μουσική διεύθυνση, κιθάρα, φωνητικά)
Ορέστης Πετράκης (πιάνο, πλήκτρα, φωνητικά)
Χρήστος Βίγκος (τύμπανα, φωνητικά)
Voúdris (κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα, φωνητικά)

Αφήγηση: Βασιλική Δρίβα, Άλκης Μπακογιάννης
Σκηνογραφικά στοιχεία: Jim Labraco
Ηχοληψία: Δημήτρης Κυριακάκης
Φωτισμοί: ΔημήτρηςΚουτάς

Επιμέλεια εκδήλωσης: ΔάφνηΣτεφανίδη

Πληροφορίες
A journey to the unknown
A tribute to David Lynch soundtracks
Κυριακή 25 Μαΐου, 21.00
Θόλος, Πάρκο Σταύρος Νιάρχος, ΚΠΙΣΝ
Λεωφ. Συγγρού 364, Καλλιθέα
Είσοδος ελεύθερη

Μέγας Δωρητής ΚΠΙΣΝ: Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

Στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ, έχουν τοποθετηθεί τρία εμβληματικά γλυπτά από μπρούντζο -τα Vessel, Bisi και Herm-που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το 2023 στο Smithsonian’s Hirshhorn Museum στην Ουάσιγκτον. Τα έργα εντυπωσιάζουν με την αφαιρετική μορφή τους, χαρακτηριστικά δείγματα της γλυπτικήςτης Simone Leigh, η οποία, συχνά, στις συνθέσεις της συνδέει το γυναικείο σώμα με δοχεία οικιακής χρήσης ή αρχιτεκτονικά στοιχεία, εστιάζοντας με τον τρόπο αυτό το ενδιαφέρον της σε παραγνωρισμένες ιστορίες φροντίδας, μόχθου ή και κατανάλωσης.

Η επιλογή παρουσίασης αυτών των έργων στην Αγορά, σε ένα ιδιαίτερο πλαίσιο ένταξης, έχει ως στόχο να φέρει τους επισκέπτες σε επαφή -ή και αντιπαράθεση-με τις τρεις επιβλητικές γλυπτικές μορφές, προσφέροντας μία ακόμη δυνατή εικαστική εμπειρία που ενισχύει το αποτύπωμα του ΚΠΙΣΝ ως μίας διαρκώς εξελισσόμενης πλατφόρμας για την Τέχνη στον Δημόσιο Χώρο και στις αρχές που αυτή είναι σε θέση δυναμικά να προάγει -είτε μέσα από μια αδιαμεσολάβητη διάδραση, είτε μέσα από μια επιμελημένη εμπειρία-που απευθύνεται τόσο στο λιγότερο μυημένο κοινό, όσο και στους πιο εξοικειωμένουςεπισκέπτες. Ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσεων πλαισιώνει την έκθεση.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια η Simone Leigh έχει δημιουργήσει ένα πολύπλευρο έργο που περιλαμβάνει γλυπτική, βίντεο και εγκαταστάσεις, με πυρήνα τη διαρκή διερεύνηση της μαύρης γυναικείας ταυτότητας και των προσλήψεών της. Η Leigh περιγράφει το έργο της ως «αυτοεθνογραφικό», ενώ τα γλυπτά της αντλούν συχνά μορφές από την αφρικανική τέχνη και τις παραδόσεις της. Είναι η πρώτη Αφροαμερικανίδα που εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στην Μπιενάλε της Βενετίας το 2022, κερδίζοντας μάλιστα τον Χρυσό Λέοντα για την καλύτερη συμμετοχή στην κεντρική έκθεση “Milk of Dreams”, για το μνημειακό γλυπτό της, Brick House.

Η Leigh δήλωσε σχετικά με την έκθεση της στο ΚΠΙΣΝ: «Είναι τιμή μου που θα δείξω τη δουλειά μου σε μια χώρα που θεωρείται ένα από τα λίκνα του πολιτισμού. Η γλυπτική έχει τεράστια παράδοση στην Αθήνα και με τιμά πολύ το ότι θα δω τα έργα μου σε αυτόν τον τόπο. Ειδικά για το γλυπτό Herm άντλησα έμπνευση από τα αρχαία ελληνικά αγάλματα, τις Ερμές, που τοποθετούνταν ως προστατευτικά σε σταυροδρόμια, σε τάφους και σε άλλους δημόσιους χώρους. Αυτό το έργο, τοποθετημένο στην Αγορά του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αναλαμβάνει αυτόν τον ρόλο σε ένα σύγχρονο πλαίσιο. Έχει ιδιαίτερη σημασία το ότι δείχνω τη δουλειά μου στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ, καθώς, παραδοσιακά, η Aγορά στις αρχαίες πόλεις-κράτη βρισκόταν στο επίκεντρο του δημόσιου βίου, αλλά ήταν, επίσης, ένα μέρος στο οποίο απαγορευόταν η πρόσβαση στις γυναίκες κατά την αρχαιότητα».

Τα έργα της έκθεσης αναλυτικά:

Vessel, 2023  
Μπρούντζος, 275 x 75 x 58εκ. 

Το έργο Vessel είναι ένα επιβλητικό μπρούντζινο γλυπτό -μια θηλυκή φιγούρα που αντί για σώμα, έχει μια οβάλ φόρμα που είναι κενή στο εσωτερικό της. Ο τίτλος του γλυπτού και η εντυπωσιακή αφαιρετική μορφή του είναι χαρακτηριστικά δείγματα του έργου της καλλιτέχνιδας, η οποία συνδέει το γυναικείο σώμα με δοχεία οικιακής χρήσης και άλλα χρηστικά δοχεία για να εστιάσει το ενδιαφέρον σε ιστορίες φροντίδας, μόχθου και κατανάλωσης. Η φιγούρα στηρίζεται γερά, αλλά μόνο σε ένα πόδι -το δεξί- που εκτείνεται ως συνέχεια του κάτω μέρους του οβάλ σώματος, εκπέμποντας την αίσθηση της δύναμης, της ισορροπίας και της σταθερότητας.

Στο κεφάλι, τα μαλλιά είναι φορμαρισμένα σε ένα εντυπωσιακό κοντό καρέ κούρεμα με αφέλειες και καμπυλωτές προς τα έξω άκρες, ένα στιλ που κυριαρχούσε κατά τη δεκαετία του 1960 και το οποίο χρησιμοποιεί για πρώτη φορά η Simone Leigh, εμπλουτίζοντας έτσι το ενδιαφέρον της για την ιστορία των χτενισμάτων και της πολιτιστικής τους σημασίας. Τα διάφορα στιλ κομμώσεων είναι εδώ και πολλά χρόνια ένα από τα σημαντικά θέματα που επεξεργάζεται η καλλιτέχνιδα. Στις κομμώσεις που έχει χρησιμοποιήσει στα γλυπτά της, συμπεριλαμβάνονται οι περίτεχνες πλεξούδες και τα εντυπωσιακά αφρικανικά χτενίσματα με μικροσκοπικές ροζέτες που είναι δουλεμένες μία-μία στο χέρι.

Για να δημιουργήσει την επιβλητικά ψηλή, μπρούντζινη μορφή του Vessel, η Leigh έφτιαξε πρώτα το γλυπτό με πηλό. Τόσο τα μαλλιά και το πόδι της φιγούρας που είναι ιδιαίτερα περίτεχνα και με εντυπωσιακές λεπτομέρειες, όσο και το πιο αφηρημένο οβάλ σώμα, αναδεικνύουν την τεχνική μαεστρία της Leigh και την ευκολία με την οποία επεξεργάζεται το υλικό αυτό. Στη θέση των ματιών, η επιφάνεια είναι λεία, ώστε να είναι λιγότερα τα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά του προσώπου, γεγονός που δημιουργεί την αίσθηση της ανωνυμίας. Αφαιρώντας αυτά τα προσωπικά χαρακτηριστικά, η καλλιτέχνιδα δημιουργεί ένα έργο που έχει απήχηση σε μεγάλη γκάμα διαφορετικών ανθρώπων και εμπειριών. Με αυτό το στοιχείο της αφαίρεσης, εξηγεί η Leigh, «φαντάζομαι ένα είδος εμπειρίας, μια κατάσταση της ύπαρξης, και όχι έναν συγκεκριμένο άνθρωπο».

Η ψηλή μορφή του Vessel, που εδράζεται σε ένα μοναδικό σημείο, θυμίζει το γλυπτό που φιλοτέχνησε η Leigh το 2022, το Sentinel (ανήκει στη συλλογή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης)• και στα δύο γλυπτά κυριαρχεί η αφαιρετική μορφή του σώματος που παραπέμπει σε δοχείο για να δημιουργηθούν ανώνυμες φιγούρες. Η μνημειακή κλίμακα του Vessel ορθώνεται σαν δυνατός φάρος και αντανακλά τη διερεύνηση της «θηλυκότητας που δεν είναι εύθραυστη, αλλά στιβαρή –μιας ομορφιάς που σχετίζεται με τη δύναμη και την ισχύ».

Bisi, 2023  
Μπρούντζος, 277 x 64 x 53εκ.  

Το έργο Bisi είναι ένα ψηλό μπρούντζινο γλυπτό που απεικονίζει τον κορμό μιας γυναίκας, ο οποίος αναδύεται από μια κοίλη βάση που μοιάζει με φούστα. Το γλυπτό είναι χαρακτηριστικό του έργου της Leigh, η οποία συνδυάζει το γυναικείο σώμα με οικιακής χρήσης δοχεία ή αρχιτεκτονικά στοιχεία που εστιάζουν σε παραγνωρισμένες πράξεις μόχθου και φροντίδας, ειδικά όσον αφορά στις μαύρες γυναίκες. Η καλλιτέχνιδα δημιούργησε μια εσοχή σαν σπηλιά για να φιλοξενήσει την όρθια φιγούρα της Bisi. Το στρογγυλεμένο άνοιγμα προσκαλεί δυνάμει τους επισκέπτες να μπουν στην κυρτή μπρούντζινη βάση και να σταθούν μέσα στη γεμάτη δύναμη φιγούρα της Bisi. Επομένως, το επιβλητικό κάτω μέρος του γλυπτού λειτουργεί τόσο σαν καταφύγιο που προσφέρει προστασία, όσο και σαν συμβολική μήτρα που παραπέμπει στην ανατροφή και στη φροντίδα.

Η Bisi συνδυάζει ιστορικές και αρχιτεκτονικές αναφορές με πιο παραστατικά στοιχεία και αποτελεί μια αφαιρετική εικόνα του σώματος που έρχεται να προστεθεί στην έρευνα που κάνει η Leigh πάνω στη γυναικεία υποκειμενικότητα. Παρόλο που ο τίτλος του γλυπτού αποτίει φόρο τιμής στην εκλιπούσα Νιγηριανή επιμελήτρια Bisi Silva, την οποία η Leigh θεωρεί μέντορά της, η χρήση της αφαίρεσης τόσο στη φόρμα της φιγούρας όσο και στο γεγονός ότι τα μάτια είναι λεία και δεν υπάρχουν αυτιά, επιτρέπει στην καλλιτέχνιδα να διερευνήσει τις καταστάσεις της ύπαρξης και όχι να φτιάξει ένα ρεαλιστικό πορτρέτο. Για να δημιουργήσει το γλυπτό, η Leigh το φιλοτέχνησε πρώτα με πηλό στις ίδιες διαστάσεις και το σμίλεψε με τα χέρια της. Αυτή η ιδιαίτερη διαδικασία προσφέρει στην καλλιτέχνιδα τη δυνατότητα να μπορεί να ελέγξει την επιφάνεια του μπρούντζινου γλυπτού που θα κάνει στη συνέχεια με όλες τις λεπτομέρειες στα ανάγλυφα μαλλιά, στον λείο κορμό και στην προσεκτικά σχεδιασμένη βάση.

Η εντυπωσιακή φόρμα της Bisi παραπέμπει στην πρακτική της Leigh να αντλεί έμπνευση από μια μεγάλη γκάμα ιστορικών και πολιτιστικών συμβολισμών. Η βάση που μοιάζει με φούστα έχει πολλές αναφορές, μεταξύ των οποίων ένα εστιατόριο στο Μισισίπι τη δεκαετία του 1940 που λεγόταν Mammy’s Cupboard, οι καλύβες στην Αποικιακή Έκθεση του Παρισιού το 1931 και ο πίνακας “Las Meninas” που φιλοτέχνησε ο Diego Velázquez το 1656. Το σχήμα είναι ένα μοτίβο που διατρέχει ολόκληρο το έργο της Leigh, το οποίο το έχει εξελίξει και σε άλλα γλυπτά της, μεταξύ των οποίων το Cupboard VIII, 2018 (ανήκει στη συλλογή του Whitney Museum of American Art της Νέας Υόρκης), το Brick House (2019), και το Cupboard, 2022 (ανήκει στη συλλογή του Dallas Museum of Art). Ανοίγοντας τη βάση του γλυπτού και κάνοντάς την ένα καταφύγιο, όπου δυνάμει μπορούν να μπουν οι θεατές, το έργο της Leigh αντλεί έμπνευση και συνάμα διευρύνει τη διαθεματική εξερεύνησή της του σώματος ως αρχιτεκτονικής. Το γλυπτό Bisi, με αυτόν τον μοναδικό τεράστιο χώρο-άνοιγμα, είναι ένα από τα πιο προσωπικά έργα που έχει δημιουργήσει μέχρι στιγμής η καλλιτέχνιδα.

Herm, 2023  
Μπρούντζος, 249 x 76 x 71εκ. 

Το έργο Herm είναι ένας μεγάλης κλίμακας στιλιζαρισμένος γυναικείος κορμός πάνω σε μία ψηλή ορθογώνια βάση, από την οποία βγαίνει προς τα πίσω ένα γυναικείο πόδι (γάμπα και πέλμα). Η χύτευση έγινε με βάση το ίδιων διαστάσεων καλούπι από πηλό που η καλλιτέχνιδα δούλεψε με όλες του τις λεπτομέρειες στο χέρι, κι έτσι η μπρούντζινη επιφάνεια διατηρεί την αίσθηση του χειροποίητου από το αρχικό πήλινο γλυπτό.

Ο τίτλος Herm αναφέρεται στα αρχαιοελληνικά αγάλματα που τοποθετούνταν ως προστατευτικά σε σταυροδρόμια, ως σύμβολα οριοθέτησης ακίνητης περιουσίας, σε τάφους και σε άλλους δημόσιους χώρους. Οι παραδοσιακές Ερμές ήταν γλυπτά που αποτελούνταν από έναν ανδρικό κορμό πάνω σε ορθογώνια κολόνα η οποία, συχνά, είχε και ανάγλυφα ανδρικά γεννητικά όργανα.

Το έργο Herm της Leigh υποκαθιστά με τον κορμό μιας μαύρης γυναίκας την ανδρική μορφή που συνήθως είχε αυτό το είδος των γλυπτών. Στο πίσω μέρος του γλυπτού έχει προσθέσει ένα πόδι που φαίνεται σαν να κάνει ένα βήμα μπροστά. Το πόδι σε αυτή τη στάση παραπέμπει συμβολικά στον θεό Ερμή, του οποίου το πόδι απεικονίζεται συνήθως με φτερά στον αστράγαλο. Στο Herm η Leigh αφαιρεί τα φτερά από το πόδι, αφοπλίζοντας και γειώνοντας, έτσι, το άγαλμά της για να τιμήσει τη δύναμη που εδράζεται στην πραγματικότητα και όχι στη μυθολογία. Αξιοποιώντας το οπτικό λεξιλόγιο της αρχαιοελληνικής γλυπτικής, που απεικονίζει την κλασική ομορφιά, για να δημιουργήσει το άγαλμα μιας μαύρης γυναίκας η Leigh επαναπροσδιορίζει την ιστορία με επίκεντρο το θέμα που έχει επιλέξει η ίδια.

Simone Leigh | Βιογραφικό Σημείωμα

Η Simone Leigh γεννήθηκε στο Σικάγο το 1967. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, μεταξύ άλλων,έχει παρουσιάσει ατομικές εκθέσεις στο μουσείο Guggenheim στη Νέα Υόρκη, στην Tate Gallery στο Λονδίνο, στο Studio Museum στο Χάρλεμ και στο Hammer Museum στο Λος Άντζελες. Έργα της εκτέθηκαν στη Whitney Biennial το 2012 και το 2019 στη Νέα Υόρκη. Ήταν η πρώτη καλλιτέχνιδα που της ανατέθηκε να δημιουργήσει ένα έργο για τον θεσμό High Line Plinth στο πάρκο High Line της Νέας Υόρκης: το μνημειακό γλυπτό της Brick House παρουσιάστηκε στο κοινό τον Απρίλιο του 2019.

Το 2022, η Leigh εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στην 59η Μπιενάλε της Βενετίας, στην οποία τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα για τη συμμετοχή της στην κεντρική έκθεση. Το 2023, παρουσιάστηκε στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της Βοστόνης μια αναδρομική έκθεση με έργα από την εικοσαετή καριέρα της, η οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Μουσείο Hirshhorn της Ουάσινγκτον και μετά στο Los Angeles County Museum of Art και στο California African American Museum στο Λος Άντζελες.

Πληροφορίες

Simone Leigh
Ανατομία της Αρχιτεκτονικής
28 Απριλίου – 31 Οκτωβρίου 2025
Αγορά, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
Λεωφ. Συγγρού 364,
Καλλιθέα
Είσοδος ελεύθερη

Herm, 2023
Μπρούντζος, 249 x 76 x 71εκ.

Bisi, 2023
Μπρούντζος, 277 x 64 x 53εκ.

Vessel, 2023
Μπρούντζος, 275 x 75 x 58εκ.

Συντελεστές

Επιμέλεια έκθεσης
Γαβριέλλα Τριανταφύλλη, ΚΠΙΣΝ

Συντονισμός έκθεσης
Σύλβια Λιούλιου, ΚΠΙΣΝ
Ρούλα Κόκκοτα, ΚΠΙΣΝ

Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός & επίβλεψη
Γιώργος Ρυμενίδης (Grid Office)

Κατασκευή βάσεων
Βασίλης Γεροδήμος

Φωτιστικός σχεδιασμός
Ελευθερία Ντεκώ & Συνεργάτες

Η μουσική αποτελεί, παραδοσιακά, αναπόσπαστο κομμάτι του φεστιβάλ και η συναυλία της Arooj Aftab -της πρώτης Πακιστανής καλλιτέχνιδας με βραβείο Grammy- ξεχωρίζει στο φετινό line-up συνδυάζοντας την περσική παράδοση με στοιχεία τζαζ και ηλεκτρονικής μουσικής.

Ακόμη, η δημοφιλής τραγουδίστρια της εγχώριας μουσικής σκηνής Idra Kayne υπόσχεται να ξεσηκώσει το κοινό με μια συναυλία γεμάτη εμβληματικά τραγούδια γυναικών ερμηνευτριών που έχουν αφήσει ιστορία.

DJ sets και pop up συναυλίες από τις 10.00 ως τις 22.00, στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ, συμπληρώνουν το πλούσιο μουσικό πρόγραμμα του φεστιβάλ.

Arooj Aftab

Δευτέρα 7 Απριλίου, 21.00, Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος

«Η πιο κουλ ροκ σταρ του κόσμου αυτή τη στιγμή», όπως την αποκαλεί το βρετανικό μουσικό περιοδικό UNCUT, η Arooj Aftab συνδυάζει παραδοσιακές μουσικές φόρμες από τη Νότια Ασία με στοιχεία τζαζ, ηλεκτρονικής μουσικής και minimal αισθητικής, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ηχητικού τοπίου που αμφισβητεί τις μουσικές συμβάσεις και καθηλώνει. Τα έργα της αντλούν έμπνευση από τα Ghazal (παραδοσιακά ερωτικά τραγούδια στην περσική γλώσσα) και την ποίηση της Ανατολής και λειτουργούν ως γέφυρα μεταξύ πολιτισμών και συναισθημάτων συνδέοντας αναπάντεχα το παρελθόν με το παρόν.

Το 2024 κυκλοφόρησε το τέταρτο προσωπικό της άλμπουμ, Night Reign (Verve), το οποίο αποτελεί συνέχεια του εμβληματικού Vulture Prince, του άλμπουμ που το 2021 την οδήγησε στην υποψηφιότητα για Grammy στην κατηγορία Best New Artist, στη βράβευση του τραγουδιού “Mohabbat” και σε παγκόσμια αναγνώριση, καθώς πρόκειται για την πρώτη Πακιστανή καλλιτέχνιδα που κέρδισε Grammy.

Η Aftab έχει συμμετάσχει σε κορυφαία διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ άλλων, το Primavera, το Glastonbury, το Coachella και το Montreal Jazz, όπου οι εμφανίσεις της έχουν χαρακτηριστεί «εκστατικές». Με την αυθεντικότητα το πάθος και τις καινοτόμες συνθέσεις της, η Aftab εμπνέει και ανοίγει νέους δρόμους στη μουσική, δίνοντας ώθηση σε καλλιτέχνες από διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα και αναδεικνύοντας νέες προοπτικές.

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Κεντρική φωτογραφία: Kate Sterlin

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το ΚΠΙΣΝ υποδέχεται τη Σαρακοστή με ζωντανή μουσική, χορό και δημιουργικές δραστηριότητες για παιδιά, μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα. Σήμερα, Καθαρά Δευτέρα 3 Μαρτίου, το ΚΠΙΣΝ γιορτάζει τα Κούλουμα με ένα μεγάλο παραδοσιακό γλέντι με ελληνικούς χορούς και τραγούδια και προσκαλεί μικρούς και μεγάλους να πετάξουν τον χαρταετό τους στο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος.

Καθαρά Δευτέρα, 3 Μαρτίου

«ΚΑΛΩΣ-ΤΗΝ ΤΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ, ΚΑΛΩΣ-ΤΗΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ!»

12.00-15.00 | Ξέφωτο, Πάρκο Σταύρος Νιάρχος

Από τις 12.00 έως τις 15.00, στο Ξέφωτο του Πάρκου Σταύρος Νιάρχος, ο καθηγητής εθνομουσικολογίας Λάμπρος Λιάβας επιμελείται και παρουσιάζει ένα πανόραμα της ελληνικής μουσικής και χορευτικής παράδοσης, σε μια ανοιχτή πρόσκληση για συμμετοχή στην τελετουργία του παραδοσιακού γλεντιού.

Γνωρίζοντας όσο λίγοι άνθρωποι τους κώδικες της παραδοσιακής μας μουσικής, μέσα από μελέτες, ακαδημαϊκές εργασίες αλλά και οδοιπορικά σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, ο Λάμπρος Λιάβας μας καλεί να ξεπροβοδίσουμε την Αποκριά με τον πατροπαράδοτο τρόπο. Αποκριάτικοι μιμικοί χοροί μπλέκονται με καλαματιανά, καγκέλια και τσάμικα, ηπειρώτικα πωγωνίσια, μακεδονίτικα συρτά, θρακιώτικα ζωναράδικα, πολίτικα χασάπικα, σμυρναίικους καρσιλαμάδες, κρητικά πεντοζάλια και νησιώτικους μπάλους.

Τον τόνο δίνει η δυναμική κομπανία του Αλέξανδρου Αρκαδόπουλου (στο κλαρίνο και τη φλογέρα) και του Γιάννη Παυλόπουλου (στο βιολί και το τραγούδι). Μαζί τους συμπράττει ο δεξιοτέχνης στο ακορντεόν Θάνος Σταυρίδης, ενώ ο Τάσος Βαλκάνης με την τρομπέτα του προσθέτει το γιορταστικό ηχόχρωμα από τις μακεδονίτικες μπάντες. Στην παρέα και ο Ιορδάνης Κουζηνόπουλος στο λαγούτο και το τραγούδι, με τον Μανούσο Κλαπάκη στα κρουστά. Στο τραγούδι τους συνοδεύουν έξι εξαιρετικές τραγουδίστριες της νεότερης γενιάς: Σεβαστιανή Βλέτση, Εμμέλεια Δαμανάκη, Μαριάνθη-Ιππολύτη Κατσάρη, Χρυσή Τζάβλα, Δήμητρα Τσαγκαράκη, Βαρβάρα Τσιβίκη.

Συμμετέχει, επίσης, ο Πόντιος λυράρης Ηλίας Αβραμίδης, καθώς και ο Κρητικός λυράρης Μανώλης Μπουνταλάκης.

Οι χορευτικές ομάδες του Λαογραφικού Ομίλου «Χοροπαιδεία» (με την επιμέλεια του Βασίλη Καρφή και της Μαρίας Ζιάκα) και του Συλλόγου Ποντίων «Αργοναύται Κομνηνοί» (με την επιμέλεια του Κώστα Σαββινίδη), μας προσκαλούν να πιαστούμε στους κύκλους του χορού!

Επιμέλεια-Παρουσίαση: Λάμπρος Λιάβας

Μουσικοί:
Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος: κλαρίνο-φλογέρα
Γιάννης Παυλόπουλος: βιολί-τραγούδι
Θάνος Σταυρίδης: ακορντεόν
Ιορδάνης Κουζηνόπουλος: λαούτο-τραγούδι
Αναστάσιος Βαλκάνης: τρομπέτα
Μανούσος Κλαπάκης: κρουστά

Μαζί τους τραγουδούν: Σεβαστιανή Βλέτση, Εμμέλεια Δαμανάκη, Μαριάνθη-Ιππολύτη Κατσάρη, Χρυσή Τζάβλα, Δήμητρα Τσαγκαράκη, Βαρβάρα Τσιβίκη

Ηλίας Αβραμίδης: ποντιακή λύρα-τραγούδι

Μανώλης Μπουνταλάκης: κρητική λύρα-τραγούδι

Βαγγέλης Μαμαλάκης: λαούτο

Κώστας Κονταξάκης: λαούτο

Λυκούργος Τζαρδής: νταουλάκι

Χορεύουν: Λαογραφικός Χορευτικός Όμιλος «Χοροπαιδεία» (επιμ. Βασίλης Καρφής-Μαρία Ζιάκα)
Σύλλογος Ποντίων «Αργοναύται Κομνηνοί» (επιμ. Κώστας Σαββινίδης)

Επιμέλεια ήχου: Μιχάλης Αλεξάκης

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά από την ΕΡΤ2 . Επίσης, θα μεταδοθεί από το ERTWorld και θα είναι διαθέσιμη στο ERTFLIX.GR και το ERTFLIX International.

Εικαστική δράση: Χαρταετοί πάνω από την πόλη

11.00-16.00 | Αγορά

Για παιδιά 4 ετών και άνω και τις/τους συνοδούς τους

Δράση ανοικτής ροής / Ελεύθερη συμμετοχή με σειρά προτεραιότητας

Στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ παιδιά και γονείς θα δημιουργήσουν ένα μεγάλο συλλογικό έργο σε χαρτί του μέτρου, αντλώντας έμπνευση από τις δυναμικές συνθέσεις του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα, όπου οι χαρταετοί αιωρούνται πάνω από τις πόλεις και τα χωριά σαν αιώνια σύμβολα της ελευθερίας και της ανανέωσης.

Μέσα από τη συνεργασία και την ελεύθερη έκφραση, οι συμμετέχοντες/χουσες θα ζωγραφίσουν τον δικό τους πολύχρωμο κόσμο, συνδυάζοντας στοιχεία της ελληνικής παράδοσης με τη σύγχρονη οπτική. Καθώς οι δημιουργίες θα αλληλοσυμπληρώνονται, θα δημιουργηθεί μια «ζωντανή», από ψηλά, αποτύπωση του κόσμου, σαν να βλέπουμε τη γιορτή και την πόλη από την απόλυτη ελευθερία που προσφέρει το πέταγμα του χαρταετού.

Σχεδιασμός: Mιχαλίτσα Κοζακοπούλου, εικαστικός-παιδαγωγός

Υλοποίηση: Ντορίνα Φουντουλάκη, εικαστικός- κεραμίστρια, Ελεάννα Μπαλέση, εικαστικός

Κεντρική φωτογραφία: Νίκος Καρανικόλας

Το επετειακό πρόγραμμα της Επιδαύρου 2025 περιλαμβάνει παγκόσμιες πρεμιέρες, σπουδαίες συμπαραγωγές, ειδικές αναθέσεις, αξεπέραστα κλασικά κείμενα σε σύγχρονη ανάγνωση, νέες δημιουργίες και κορυφαία ονόματα της ελληνικής και διεθνούς σκηνής. Περιλαμβάνει επίσης μία συνεργασία-έκπληξη με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, καθώς και μία μεγαλειώδη συναυλία με μία από τις πιο περιζήτητες συμφωνικές ορχήστρες στον κόσμο, γεγονός εξαιρετικά σπάνιο για το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Είναι ένα «χορταστικό», εορταστικό πρόγραμμα, που θα προκαλέσει αίσθηση αλλά θα μας δημιουργήσει και «διλήμματα», καθώς δεν θα ξέρουμε ποια παράσταση να πρωτοδιαλέξουμε!

Αναφερόμενος στην ιδιαίτερη φυσιογνωμία του φετινού προγράμματος, ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Φεστιβάλ Δημήτρης Πασσάς, δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Φθάσαμε αισίως σε μία χρονιά που συμπίπτει με την συμπλήρωση 70 ετών από τη σύσταση του θεσμού. Αποφασίσαμε λοιπόν το πρόγραμμα αυτής της χρονιάς να είναι πραγματικά ξεχωριστό και να τιμά με πανηγυρικό τρόπο όλη την διαδρομή του Φεστιβάλ από το 1955 μέχρι σήμερα.

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και τη γενναιόδωρη προσφορά των δωρητών και των χορηγών μας, έχουμε την πεποίθηση ότι θα ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των φίλων μας, παρουσιάζοντας σημαντικούς καλλιτέχνες με ιστορικό ίχνος στο Φεστιβάλ, χωρίς να εγκαταλείπουμε τις νεωτερικές ιδέες και τους πειραματισμούς που, άλλωστε, βρίσκουν σε ένα τέτοιο θεσμό τον φυσικό τους χώρο».

Στο ίδιο πνεύμα, η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Κατερίνα Ευαγγελάτου, ξεκινώντας την παρουσίαση του προγράμματος επεσήμανε:

«Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου συμπληρώνει φέτος 70 χρόνια λειτουργίας. Αυτά τα 70 χρόνια αδιάκοπης καλλιτεχνικής δραστηριότητας και δημιουργικής συνομιλίας τόσο με την εγχώρια όσο και με τη διεθνή σκηνή επιθυμούμε να τιμήσουμε με μία σειρά ξεχωριστών και μεγάλης κλίμακας έργων τα οποία εντάξαμε στο πρόγραμμά μας».

Μέγας Δωρητής το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)

Οι φιλόδοξες παραγωγές που παρουσιάστηκαν από την Κατερίνα Ευαγγελάτου, υλοποιούνται φέτος χάρη στη γενναιόδωρη δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Ως Μέγας Δωρητής Επετειακού Προγράμματος στην Επίδαυρο, το IΣΝ στηρίζει την παραγωγή τεσσάρων κορυφαίων καλλιτεχνικών γεγονότων που σχεδιάστηκαν με αφορμή την επέτειο των 70 χρόνων και ήδη από τη χθεσινή τους ανακοίνωση προκάλεσαν ιδιαίτερη αίσθηση. Πρόκειται για την τραγωδία Αντιγόνη σε σκηνοθεσία UlrichRasche με μία εξαιρετική ομάδα Ελλήνων και Ελληνίδων καλλιτεχνών, τη συναυλία του φημισμένου Θεόδωρου Κουρεντζή με την Utopia Orchestra, το θεατρικό έργο Ο Όρκος της Ευρώπης, σε κείμενο και σκηνοθεσία του Wajdi Mouawad, ενός από τους πιο ενδιαφέροντες σύγχρονους δραματουργούς διεθνώς, με πρωταγωνίστρια την Ζυλιέτ Μπινός, και τη θεατρική σύνθεση Οι Δύο Οιδίποδες σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά, που φέτος γιορτάζει 50 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Θέατρο.

«Χάρη σε αυτή την πολύτιμη αρωγή και ευγενική στήριξη», τόνισε η κ. Ευαγγελάτου, «πραγματοποιούμε φέτος σπουδαίες παραγωγές και συμπαραγωγές, παρουσιάζοντας στο κοινό της Επιδαύρου κορυφαίους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες από το χώρο του θεάτρου και της λόγιας μουσικής. Εκφράζουμε τις πιο θερμές ευχαριστίες μας για αυτήν τη μεγάλη δωρεά, η οποία σηματοδοτεί κι εγκαινιάζει μια νέα συνεργασία του Φεστιβάλ με το ΙΣΝ, με αφορμή τη μεγάλη γιορτή Πολιτισμού που σχεδιάσαμε για το καλοκαίρι του Επετειακού έτους 2025».

Εκπροσωπώντας τη Διεύθυνση Δωρεών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), η κα. Ελίνα Κλαριδοπούλου δήλωσε:

«Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που συνεργαζόμαστε εκ νέου με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, στηρίζοντάς το κατά τη φετινή επετειακή χρονιά των 70 του χρόνων. Ανυπομονούμε να ζήσουμε την εμπειρία των εμβληματικών παραγωγών, Ελλήνων και ξένων δημιουργών, που θα γεμίσουν αυτό το καλοκαίρι το Αρχαίο Θέατρο, γιορτάζοντας την ιστορία αλλά και το μέλλον του θεσμού. Η στήριξή μας αποτυπώνει την πεποίθησή μας για τη δύναμη των συνεργασιών, των πολιτιστικών ανταλλαγών και την ενίσχυση της δημιουργικότητας ως πεδία ανανέωσης και προοπτικής για όλους μας, κοινό και δημιουργούς».

Αξίζει να αναφερθεί πως η φετινή συνεργασία έρχεται σε συνέχεια προγενέστερων δωρεών του ΙΣΝ προς το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, και ειδικότερα για την υλοποίηση μεμονωμένων παραγωγών το 2007 και το 2012 αντίστοιχα, και ευρύτερης υποστήριξης του προγράμματος του Φεστιβάλ το 2014.

«Eπίδαυρος σημαίνει Φεστιβάλ»!

Αναφερόμενη στους βασικούς πυλώνες που διατρέχουν το φετινό Φεστιβάλ Επιδαύρου και που αποτελούν τον πυρήνα των στόχων του τα τελευταία χρόνια, η Κατερίνα Ευαγγελάτου ανέφερε:

«Επίδαυρος σημαίνει Φεστιβάλ. Και Επίδαυρος σημαίνει Αρχαίο Δράμα. Επίκεντρο του προγραμματισμού μας και σταθερός πρωταγωνιστής παραμένει το Αρχαίο Δράμα και η μετεξέλιξή του μέσα στα χρόνια.

Ένας θεσμός με 70 χρόνια ιστορίας οφείλει να έχει στραμμένο το βλέμμα του στο μέλλον, να παίρνει ρίσκα και να τολμάει. Αποστολή μας είναι η σύνδεση της κληρονομιάς του Αρχαίου Δράματος με τις σύγχρονες παραστατικές φόρμες και δραματουργικές αναζητήσεις, και όχι η μουσειακή αναπαράσταση μιας εικασίας για το ποια ήταν κάποτε η μορφή αυτών των έργων/παραστάσεων. Στόχος μας είναι η δημιουργία παραστάσεων που να αφορούν τον σύγχρονο θεατή και να εξελίσσουν την οπτική του – στον κόσμο και στην τέχνη.

Προς την επίτευξη αυτού του στόχου, οι τρεις πυλώνες του Φεστιβάλ στην Επίδαυρο είναι ο Κύκλος Contemporary Ancients, η συστηματική πρόσκληση διακεκριμένων σκηνοθετών από το εξωτερικό να εργαστούν με ταλαντούχους ηθοποιούς και καλλιτεχνικούς συντελεστές από την Ελλάδα, και τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα».

Το πρόγραμμα με μια ματιά

Το πρόγραμμα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου αρχίζει την τελευταία Παρασκευή του Ιουνίου με την παγκόσμια πρεμιέρα της Αντιγόνης του Ulrich Rasche, μία συμπαραγωγή του Φεστιβάλ με το Εθνικό Θέατρο, που θα παρουσιαστεί σε τρεις διαδοχικές βραδιές, Παρασκευή 27, Σάββατο 28 και Κυριακή 29 Ιουνίου -γεγονός εξαιρετικό καθώς οι παραστάσεις στην Επίδαυρο συνηθίζεται να παρουσιάζονται μόνο Παρασκευή και Σάββατο.

Ακολουθούν σημαντικά ονόματα του ελληνικού και διεθνούς θεάτρου: Δημήτρης Τάρλοου με την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, Μιχαήλ Μαρμαρινός με τον Ξένο – Μια επιστροφή στις πηγές: Επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας, Γιάννης Χουβαρδάς με τους Δύο Οιδίποδες – σύνθεση των έργων του Σοφοκλή Οιδίπους Τύραννος και Οιδίπους επί Κολωνώ -, Ουαζντί Μουαουάντ με το έργο Ο Όρκος της Ευρώπης, Μαρία Πρωτόπαπα με την Ανδρομάχη του Ευριπίδη.

Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται το Σάββατο 23 Αυγούστου με ένα ακόμα πολύ ξεχωριστό γεγονός, την επανάληψη της συγκλονιστικής Ορέστειαςτου Αισχύλου από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, που αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία γεγονότα της περυσινής θεατρικής χρονιάς.

Ξεχωριστή θέση στο πρόγραμμα 2025 είναι η συναυλία του Θεόδωρου Κουρεντζή με την ορχήστρα UTOPIA σε έργα Γκούσταβ Μάλερ (Συμφωνία αρ. 4 και Τραγούδια για τον θάνατο των παιδιών).

Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Το πρόγραμμα στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου αρχίζει την Παρασκευή 4 Ιουλίου και ολοκληρώνεται το Σάββατο 30 Αυγούστου. Σημαντικοί σύγχρονοι καλλιτέχνες και σημαντικές καλλιτέχνιδες (Όλια Λαζαρίδου, Χρήστος Στέργιογλου, Αλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης, Γιάννης Σκουρλέτης και οι συγγραφείς Άρης Αλεξανδρής και Γιάννης Παλαβός) θα παρουσιάσουν νέα έργα εμπνευσμένα από το Αρχαίο Δράμα στον κύκλο Contemporary Ancients, που συνεχίζεται για 5η χρονιά. Στον ίδιο κύκλο περιλαμβάνεται εξάλλου και η σπονδυλωτή ταινία Ηλέκτρα 7, σε σύμπραξη με τη Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και σε σκηνοθεσία του Παναγιώτη Χριστόπουλου, εμπνευσμένη από την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, την οποία σκηνοθετούν επτά διαφορετικοί σκηνοθέτες. Η ταινία πραγματοποιείται σε παραγωγή του Φεστιβάλ με ευγενική χορηγία της ΔΕΗ.

Το πρόγραμμα του Μικρού Θεάτρου Αρχαίας Επιδαύρου για τον Αύγουστο είναι αμιγώς μουσικό και θα ανακοινωθεί προσεχώς μαζί με το πρόγραμμα του Φεστιβάλ στην Αθήνα.

Ο εκθεσιακός χώρος της Αρχαίας Επιδαύρου θα φιλοξενήσει φέτος την έκθεση Αντιγόνη. Νόμος και Ανυπακοή, στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της παράστασης Αντιγόνη, συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία του Ούλριχ Ράσε. (Διάρκεια έκθεσης: 27 Ιουνίου – 23 Αυγούστου).

Με τα λόγια των δημιουργών

Στη Συνέντευξη Τύπου, εκτός από τους εκπροσώπους των ΜΜΕ και συνεργάτες του Φεστιβάλ, παρευρέθηκαν και οι δημιουργοί καθώς και καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες που συμμετέχουν στις παραστάσεις της Επιδαύρου. Από το εξωτερικό, απηύθυναν χαιρετισμό με video ο UlrichRasche και ο WajdiMouawad.

Στο δικό του video, ο δημιουργός της παράστασης Ο Όρκος της Ευρώπης Wajdi Mouawad, όπου πρωταγωνιστεί η διάσημη Γαλλίδα ηθοποιός Juliette Binoche, δήλωσε: «Η σχέση μου με την ελληνική τραγωδία είναι πολύ παλιά. Στην πραγματικότητα, αυτή η σχέση είναι που με ώθησε να ασχοληθώ με το θέατρο. Τα περισσότερα από τα έργα που έχω γράψει έχουν πάντα αντλήσει την έμπνευσή τους από τις ελληνικές τραγωδίες. Tο να λάβω αυτήν την πρόσκληση ήταν εξαιρετικά συγκινητικό και δεν μπορούσα να την αρνηθώ. Επιπλέον, η δυνατότητα να γνωρίσω έναν χώρο όπως η Επίδαυρος, να τον ανακαλύψω μαζί με τους ηθοποιούς μου και να δω πώς μπορεί να γίνει χώρος συγγραφής, ήταν κάτι που με γοήτευσε. Θα γράψω για αυτόν τον χώρο, έχοντας υπόψη το τοπίο και τη σχέση της σκηνής με το κοινό».

Ο Ulrich Rasche, δημιουργός της παράστασης Αντιγόνη, στο video που μας έστειλε, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Πάντοτε ονειρευόμουν να ανεβάσω στην Επίδαυρο την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Ίσως ακουστεί κάπως παράξενο, αλλά η επιλογή μου δεν είχε να κάνει τόσο με τον χαρακτήρα της ίδιας της Αντιγόνης όσο με τη φιγούρα του βασιλιά Κρέοντα. Η Αντιγόνη, όπως γνωρίζουμε, είναι η ηρωίδα του έργου. Αντιστέκεται στην αυταρχική εξουσία του βασιλιά. Προτάσσει τις δικές της ιδέες για το τι πρέπει να συμβεί. Η δύναμη και η αντίστασή της απέναντι στην εξουσία είναι αξιοθαύμαστες. Αλλά μήπως δεν ζούμε σήμερα σε μια κοινωνία όπου είναι πανεύκολο για όλους να παριστάνουν τις ηρωίδες ή τους ήρωες, να μιλούν και να πράττουν με τα δικά τους μέτρα και σταθμά; Μήπως πολλές φορές ξεχνάμε ότι αποστολή του Κρέοντα ως βασιλιά είναι να υπερασπίζεται το κράτος και τους νόμους; Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να ρίξουμε μια ματιά στον βασιλιά και στα επιχειρήματά του, που διατυπώνονται τόσο εύστοχα από τον Σοφοκλή στην τραγωδία».

Αναφερόμενος στις τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας (ζ-η-θ) που θα ανεβάσει σε παράσταση με τίτλο Ο ξένος Μια επιστροφή στις πηγές : Επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός αναρωτήθηκε: «Τι μπορεί να μας διδάξει σήμερα η Εποχή του Χαλκού; Γιατί περί αυτού πρόκειται. Για 1360 στίχους περίπου παρακολουθούμε την περιπέτεια ενός ξένου, πεταμένου σε ένα ακρογιάλι. Βρέθηκε σε μια ακροθαλασσιά που δεν την επέλεξε, […] σε μια χώρα που δεν είναι φιλική προς τους ξένους, και σ’ όλο αυτό το διάστημα ψάχνει να ανακαλύψει το σώμα του, το μέλλον του και το όνομά του.[…] νομίζουμε ότι ξέρουμε το έπος αλλά ευτυχώς δεν το ξέρουμε, είναι ανεξάντλητο».

Ο Γιάννης Χουβαρδάς, σκηνοθέτης της παράστασης Οι Δύο Οιδίποδες, επεσήμανε ότι η κεντρική ιδέα του έργου, το οποίο είναι ακόμα στο στάδιο της συγγραφής, περιστρέφεται γύρω από «μία οικογένεια που φθάνει σε έναν τόπο για να θάψει τον γενάρχη της που δεν έχει ακόμα πεθάνει. Και όλα όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν επιστρέφουν».

Μεταφέροντάς μας στον κόσμο της Ηλέκτρας, ο Δημήτρης Τάρλοου επεσήμανε ότι «Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή δεν είναι απλώς μία ιστορία εκδίκησης. Είναι μια τραγωδία για το βάρος της κληρονομιάς. Για τον αντίκτυπο των επιλογών μας. Και για την αδυναμία του ανθρώπου να ξεφύγει από τη μοίρα του – ή από τα πάθη του. Αυτός ακριβώς ο κόσμος ο οποίος είναι αντιφατικός και βασανιστικός θα ζωντανέψει στη σκηνή».

Μιλώντας για την Ανδρομάχη, η Μαρία Πρωτόπαπα, έδωσε τη δική της ανάγνωση του έργου του Ευριπίδη: «Σε αυτό το έργο ο Ευριπίδης, αυτό που ψάχνει, νομίζω, αυτό που κάνει δηλαδή
σαν αυτοκριτική, είναι ότι πρέπει να κοιτάμε λίγο τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε ηγέτες, συμμάχους, συζύγους, και φίλους. Κι έπειτα ότι πρέπει να προσέχουμε επίσης με ποιο τρόπο διαχειριζόμαστε τον εαυτό μας, το σπίτι μας, και την πολιτεία ή τέλος πάντων τον ρόλο που ο καθένας μας έχει αναλάβει».