Τον ίδιο ενθουσιασμό για το ελισαβετιανό δράμα μεταφέρει τώρα στη σκηνή του θεάτρου Harold Pinter, στην καρδιά του West End του Λονδίνου, από τις 16 Μαρτίου. Εκεί, δίπλα στη δημοφιλή Sadie Sink (“Stranger Things”) και υπό τη σκηνοθεσία του Robert Icke, απαγγέλλει τους στίχους του Σαίξπηρ στο έργο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα”.

Από τον Άμλετ στον Ρωμαίο: Η εξέλιξη ενός ταλέντου

Σε αντίθεση με τη Sink, που ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του Σαίξπηρ μέσα από αυτή την παραγωγή, ο Jupe δηλώνει ότι η εμπειρία του στο “Hamnet” ήταν καθοριστική για τον νέο του ρόλο. Όπως αποκάλυψε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο WhatsOnStage, «όλα έγιναν πολύ γρήγορα όταν υποδύθηκα τον πρίγκιπα Άμλετ, δεν είχα πολύ χρόνο να προετοιμαστώ», όμως αυτή η εμπειρία τον ενθουσίασε βαθιά.

Οι θετικές κριτικές που απέσπασε το φιλμ της Zhao—όπου ο Jupe μοιράζεται τη σκηνή με τον μικρότερο αδελφό του, Jacobi Jupe, που στα 11 του ενσάρκωσε τον γιο των Shakespeare—συνεχίζονται τώρα και στο θεατρικό σανίδι. Παρά την αυστηρή κριτική της The Times που χαρακτήρισε την παράσταση “χυδαία κωμωδία”, οι πρωταγωνιστές διασώζονται: όπως έγραψε ο θεατρικός κριτικός των The New York Times την 1η Απριλίου, «η συναισθηματική ειλικρίνεια της Sink και του Jupe δεν συναντάται στα υπόλοιπα μέλη του θιάσου».

Τα social media έχουν γεμίσει τις τελευταίες εβδομάδες με βίντεο των Sink και Jupe να ποζάρουν λαμπεροί στην κόκκινη χαλί των BAFTA και αργότερα στην πρεμιέρα της παράστασης στο Λονδίνο. Εμφανίζονται επίσης να χαιρετούν με επαγγελματισμό το κοινό στις πρώτες παραστάσεις—ανάμεσα στους θεατές πρόσφατα βρέθηκαν οι Zendaya και Tom Holland—πριν εξαφανιστούν από τη σκηνή με συγκινητικά βλέμματα.

Η οικογένεια Jupe και τα πρώτα βήματα στον κινηματογράφο

Παρότι είναι νωρίς για να φανεί αν ο Noah Jupe θα συνεχίσει με έργα του Σαίξπηρ, είναι ξεκάθαρο πως η καριέρα του απογειώθηκε μετά τη συνεργασία του με τη Buckley και τον Paul Mescal (τον Σαίξπηρ στο “Hamnet”). Μεγαλωμένος σε κινηματογραφικό περιβάλλον—η μητέρα του είναι ηθοποιός (Katy Cavanagh) και ο πατέρας του σκηνοθέτης (Chris Jupe)—κανείς από τους δύο γονείς δεν ενθάρρυνε τα παιδιά τους να ασχοληθούν επαγγελματικά με τον χώρο.

Παρά τις προειδοποιήσεις τους για τις δυσκολίες της δουλειάς, ο Noah επέμεινε. Όπως αποκάλυψε στο The Perfect Magazine τον Φεβρουάριο, ήταν εμμονικός με τον κινηματογράφο: «Έβλεπα μια ταινία κάθε μέρα και παρακαλούσα τη μητέρα μου να μου επιτρέψει να δω αυτές που δεν ήταν κατάλληλες για την ηλικία μου. Μου έβαλε το ‘Stand by Me’ όταν ήμουν επτά, ενώ λίγο αργότερα είδα το ‘Goodfellas’. Αυτές οι ταινίες τροφοδοτούσαν τη φαντασία μου επί μέρες».

Η αφετηρία ήρθε όταν ένας μάνατζερ της μητέρας είδε μια φωτογραφία του Noah και την έστειλε σε casting director που αναζητούσε νεαρό ηθοποιό για διασκευή έργου του Roald Dahl. Έτσι ξεκίνησαν οι ακροάσεις.

Από τις πρώτες επιτυχίες στις μεγάλες παραγωγές

Το 2016 πήρε τον πρώτο σημαντικό ρόλο στη σειρά της BBC “The Night Manager” («Ο Εισβολέας»), βασισμένη στη νουβέλα του John le Carré. Ακολούθησαν οι χαρακτηριστικοί ρόλοι ως “γιος”: ο γιος των Matt Damon και Julianne Moore στο “Suburbicon” (2017) υπό τη σκηνοθεσία George Clooney και σενάριο των αδελφών Coen· ο γιος των John Krasinski και Emily Blunt στις δύο ταινίες “A Quiet Place” (2018 & 2021), όπου συμμετείχε μετά από σύσταση του Clooney. Ο Krasinski έχει δηλώσει ότι ο Clooney είπε: «Δεν είναι μόνο το καλύτερο παιδί-ηθοποιός που θα γνωρίσεις ποτέ, αλλά το καλύτερο παιδί και η καλύτερη εμπειρία».

Στη συνέχεια υποδύθηκε τον γιο του Shia LaBeouf στο αυτοβιογραφικό “Honey Boy” (2019), ρόλος που χάρισε στον Jupe υποψηφιότητες στα Independent Spirit Awards και Critics Choice. Ακολούθησε ο ρόλος ως παιδί των Nicole Kidman και Hugh Grant στη μίνι σειρά της HBO “The Undoing” (2020).

Μετά από μια περίοδο παύσης λόγω πανδημίας, ο Jupe επέστρεψε αλλαγμένος: “Εκείνη την περίοδο ωρίμασα πραγματικά. Όταν επέστρεψα, όλοι έλεγαν: ‘Δεν είναι πια παιδί'”, δήλωσε στη Flaunt όπου ήταν εξώφυλλο τον Δεκέμβριο 2025. Από αυτή την εποχή ξεχωρίζει το βιογραφικό δράμα “Dreamin’ Wild” (2022), όπου υποδύεται τον Donnie Emerson, καθώς και συμμετοχές στη μίνι σειρά Apple TV+ “Lady in the Lake” και στην ταινία “& Sons” σε σκηνοθεσία Pablo Trapero. Και τέλος, ήρθε το “Hamnet”.

Η παγκόσμια περιοδεία των αδελφών Jupe

Αν το φιλμ της Zhao έδωσε διεθνή ώθηση στον μεγαλύτερο αδελφό Noah, για τον μικρότερο Jacobi Jupe άνοιξε απευθείας την πόρτα προς το Χόλιγουντ. Ως Hamnet Shakespeare, ενσάρκωσε ένα υγιές παιδί της αγγλικής υπαίθρου τον 16ο αιώνα με τραγική κατάληξη—μια ερμηνεία που συγκίνησε βαθιά τους θεατές.

Αυτή η συναισθηματική διαδρομή αποτυπώθηκε στην πραγματική ζωή όταν τα δύο αδέλφια ταξίδεψαν μαζί για την προώθηση της ταινίας κατά την περίοδο των βραβείων (96 συνολικά βραβεία στις 302 υποψηφιότητες για το Hamnet). Στην τελετή των Όσκαρ στο Dolby Theatre—όπου ο Jacobi είδε τη μητέρα-του-στην-ταινία να κερδίζει Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου—ο Noah απουσίαζε λόγω της πρεμιέρας της “Ρωμαίου και Ιουλιέτας” στο Λονδίνο.

«Κάτι από το παιδί-θαύμα παραμένει»

Παρά το πέρασμα των χρόνων, διατηρεί κάτι από εκείνο το ντροπαλό παιδί που ανεβαίνει στη σκηνή με τη Sadie Sink—μέχρι τις 20 Ιουνίου—ως Ρωμαίος ντυμένος στα μαύρα με σοβαρή έκφραση. Η επιλεκτικότητα στους ρόλους παραμένει βασικό χαρακτηριστικό: “Επιλέγω πολύ προσεκτικά τους ρόλους μου· θέλω κάθε φορά να δοκιμάζω κάτι τελείως διαφορετικό. Αγαπώ την υποκριτική γιατί σου επιτρέπει να μπεις σε άλλες ζωές, να βιώσεις διαφορετικά συναισθήματα. Θέλω να εξερευνήσω όσο γίνεται περισσότερο. Αναζητώ πάντα διαφορετικούς χαρακτήρες που θα με κάνουν να μάθω νέα πράγματα”, δήλωσε στη Flaunt.

«Η ζωή μιμείται την τέχνη για τον νεαρό συμπρωταγωνιστή της Sink», σημείωσε η κριτική των The New York Times για τον Ρωμαίο & Ιουλιέτα πριν επισημάνει την “αγνή καλοσύνη και τρυφερότητα” που αποπνέει πάνω στη σκηνή ο Jupe.

«Είναι ενδιαφέρον γιατί κάποιοι φοβόντουσαν να δουν αυτή την ταινία στο Telluride, πίστευαν ότι θα είναι υπερβολική. Έλεγαν “θα τη δω μόνος μου γιατί δεν είμαι έτοιμος”», αναφέρει η Buckley. Μετά την προβολή, «κάποιοι χρειάζονται να απομονωθούν και να περπατήσουν, άλλοι θέλουν μια αγκαλιά, άλλοι απλώς ζητούν την άδεια να νιώσουν».

Η Buckley πιστεύει πως η μεταφορά της Zhao στο πολυβραβευμένο μυθιστόρημα της Maggie Farrell, με την καθηλωτική απεικόνιση της αγάπης, της απώλειας και της δημιουργικότητας, λειτουργεί ως αντίδοτο στην τάση διαφυγής που κυριαρχεί τελευταία στο σινεμά. «Έχουμε φοβηθεί να νιώσουμε, αποσπάμε τον εαυτό μας με ερεθίσματα, αλλά ειδικά σήμερα στον κόσμο, αυτό το συναίσθημα είναι σαν οξυγόνο που ξέχασες ότι χρειάζεσαι».

Η άποψή της επιβεβαιώνεται από τα βραβεία κοινού σε φεστιβάλ όπως το Τορόντο και το Λονδίνο, όπου το «Hamnet» κέρδισε εντυπώσεις πριν την κυκλοφορία του στα τέλη Νοεμβρίου μέσω Focus Features στις ΗΠΑ και Universal Pictures διεθνώς. Η ταινία έχει αποσπάσει οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ αυτών για τη Buckley, ενώ τα παγκόσμια έσοδα ανέρχονται ήδη στα $28,4 εκατομμύρια.

«Το συναίσθημα που απελευθερώνεται στην ταινία – κι αυτό λατρεύω στη δουλειά μου – είναι ότι τα πιο βαθιά κομμάτια μου βρίσκουν διέξοδο και κάθαρση, τόσο σε εμένα όσο και στον χαρακτήρα», λέει η ηθοποιός. «Είναι σπάνιο όμως αυτό να περνάει πέρα από την οθόνη στο κοινό, και τώρα το νιώθουμε όλοι μαζί».

Σαίξπηρ, έμπνευση και προσωπική μεταμόρφωση

Αυτό που γίνεται αμέσως φανερό στη συντροφιά της Buckley, ακόμα και σε ένα ξενοδοχείο του Λονδίνου, είναι ότι διαθέτει ποιητική φύση—και πλέον βρίσκεται στην καρδιά της οσκαρικής κούρσας.

Η ιστορία της Maggie O’Farrell ξεκινά από ένα ιστορικό γεγονός: ο William Shakespeare έγραψε τον «Άμλετ» λίγο μετά τον θάνατο του γιου του Hamnet. Το βιβλίο φαντάζεται τη ζωή που μας στερεί η ελλιπής καταγραφή για έναν τόσο διάσημο άνδρα. Το επίκεντρο δεν είναι ο ίδιος ο συγγραφέας αλλά η σύζυγός του Agnes, την οποία υποδύεται η Buckley—μια διαισθητική παρουσία που διαμορφώνει το ταξίδι του Σαίξπηρ προς το θέατρο, ενώ ο θάνατος του παιδιού τους γίνεται η αφορμή για το πιο γνωστό έργο του.

Ο Σαίξπηρ υπήρξε καθοριστικός για την καλλιτεχνική στροφή της Buckley ως έφηβης. «Με βοήθησε να αναγνωρίσω τον εαυτό μου ως ηθοποιό κι όχι ως μουσικό ή τραγουδίστρια θεάτρου», εξηγεί. Μετακομίζοντας στο Λονδίνο από την Ιρλανδία, νόμιζε πως θα έκανε μόνο μιούζικαλ μέχρι που ένας παραγωγός της πρότεινε ένα τετραήμερο σεμινάριο Σαίξπηρ στη RADA. «Πάντα με φόβιζε στο σχολείο, μου φαινόταν ακαταλαβίστικος. Αλλά όταν παρακολούθησα το σεμινάριο, με συγκλόνισε. Το πρώτο έργο ήταν “The Winter’s Tale”, έπαιξα την Paulina—ένιωσα σεισμό μέσα μου».

Τότε ήταν 18 χρονών. Έκτοτε έχει ενσαρκώσει την Perdita στο ίδιο έργο δίπλα στον Kenneth Branagh, και τη Juliet απέναντι στον Josh O’Connor ως Romeo. Τώρα ανακαλύπτει τον άνθρωπο Σαίξπηρ μέσα από τον Paul Mescal, ενώ η Emily Watson υποδύεται την πεθερά της. «Η Watson είναι φάρος για μένα», λέει η Buckley. «Όταν τη είδα στο “Breaking The Waves”, σκέφτηκα ‘θέλω να κάνω ό,τι κάνει κι εκείνη’: να είμαι αληθινή, ζωντανή, παρούσα».

Κινηματογραφική αλχημεία & νέα γυναικεία φωνή

Η Buckley χαρακτηρίζει τη Zhao, βραβευμένη με Όσκαρ καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας για το Nomadland (2021), «αλχημίστρια που θέλει να φτάνει την ενέργεια στην πιο δυνατή δόνηση—εκεί γεννιέται η μαγεία στον κινηματογράφο». Η μαγεία ξεκίνησε άμεσα με τον Mescal: μετά από δοκιμή χημείας, συναντήθηκαν ξανά σε εργαστήριο τάντρας υπό τη σκηνοθεσία της Zhao. «Ήθελε να δουλέψουμε σωματικά», γελάει η Buckley. «Ντρέπεσαι πέντε δευτερόλεπτα αλλά μετά βουτάς μαζί—πάμε όπου χρειαστεί».

«Δούλεψα πολύ διαφορετικά αυτή τη φορά», συνεχίζει, αναφερόμενη στο προσωπικό της ημερολόγιο γεμάτο όνειρα, σημειώσεις και μουσικές. «Ονειρεύομαι συχνά αλλά τότε τα όνειρα ήρθαν καταιγιστικά—δημιουργώντας ένα αφηρημένο χαλί για κάθε σκηνή που με βοήθησε να αφεθώ… Ήταν σαν να πυροδοτούσα τη φωτιά του ασυνείδητου».

Χαρακτηριστική στιγμή είναι το σπαρακτικό ουρλιαχτό της Agnes όταν πεθαίνει ο γιος της. «Δεν ήξερα ότι θα το κάνω αυτό—ούτε η Chloé ήξερε—απλώς συνέβη. Εκείνη τη στιγμή βγήκε ένας αρχέγονος θρήνος μητέρας που έχασε παιδί».

Η εμπειρία του ρόλου έγινε πολύ προσωπική για εκείνη. «Έμαθα πολλά για το τι σημαίνει γυναίκα μέσα από τις γυναίκες που υποδύθηκα», λέει συγκινημένη. «Και αυτή η γυναίκα με έκανε πιο τρυφερή—μέχρι που έγινα μητέρα κι εγώ: έμεινα έγκυος μια εβδομάδα μετά τα γυρίσματα… Θα βάλω τα κλάματα τώρα».

Συνεργασίες με γυναίκες δημιουργούς και νέα projects

Μερικές από τις καλύτερες δουλειές της Buckley προέκυψαν με γυναίκες σκηνοθέτιδες όπως οι Maggie Gyllenhaal («The Lost Daughter») και Sarah Polley («Women Talking»). Τι αναζητά στις συνεργασίες αυτές; «Αναζητούμε η μία την άλλη», απαντά. «Είναι σπουδαίες δημιουργοί που τυχαίνει να είναι γυναίκες· ψάχνουμε μια νέα γλώσσα, κάτι αδιαμφισβήτητα θηλυκό».

«Το Χόλιγουντ είναι ανδροκρατούμενο—οι ιστορίες αντρικές», συνεχίζει. «Η Maggie, η Chloé και η Sarah ψάχνουν τι σημαίνει γυναίκα σε σχέση με άνδρες και τον κόσμο—not διχαστικά· υπάρχει κάτι περισσότερο σ’ εμάς κι αυτή η γλώσσα θα σε ξυπνήσει».

Η Buckley συνεργάζεται ξανά με τη Gyllenhaal στη νέα παραγωγή της Warner Bros., «The Bride!», μια punk εκδοχή του Frankenstein κόντρα στην πιο παραδοσιακή προσέγγιση του Guillermo del Toro. «Είναι Bonnie & Clyde, Sid & Nancy, Wild At Heart—punk, προκλητικό, άγριο· μην περιμένετε τίποτα συγκεκριμένο!» λέει ενθουσιασμένη. Και για τον συμπρωταγωνιστή Christian Bale; «Απίστευτος! Είναι δύναμη· μπήκαμε μαζί στο rollercoaster κι όπου μας βγάλει!».

Η Zhao, που φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο του East Sussex την περίοδο 1998-2000, είχε ήδη τιμηθεί με το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στα Bafta και τα Όσκαρ το 2021 για την ταινία “Nomadland”. Το φετινό υποψήφιο έργο, Hamnet, βασίζεται στο μυθιστόρημα της Maggie O’Farrell και εξερευνά μια φανταστική εκδοχή της ζωής του William Shakespeare και της συζύγου του, Άννας, μετά τον θάνατο του γιου τους.

Η ταινία διεκδικεί βραβεία στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Α’ Γυναικείου Ρόλου, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου, Πρωτότυπης Μουσικής, Ενδυματολογίας, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Κάστινγκ.

Συγχαρητήρια από το Brighton College

Ο διευθυντής του Brighton College, Steve Marshall-Taylor, δήλωσε πως είναι «ενθουσιασμένοι» για την επιτυχία της Zhao. «Θυμόμαστε τη Chloé όχι μόνο για τη δημιουργικότητα και το πάθος της, αλλά και για τη χαρά και την καλοσύνη της – χαρακτηριστικά που εκτιμούμε ιδιαίτερα στο Brighton College», πρόσθεσε. «Της ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα Όσκαρ τον Μάρτιο».

Η τελετή απονομής και η ιστορική διάκριση της Zhao Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαρτίου, με παρουσιαστή τον Αμερικανό κωμικό Conan O’Brien. Η Zhao, γεννημένη στην Κίνα, έγραψε ιστορία το 2021 ως η πρώτη Ασιάτισσα γυναίκα που απέσπασε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στις Χρυσές Σφαίρες.