Κατά τη διάρκεια της δράσης, το συντριβάνι της πλατείας βάφτηκε με κόκκινη μπογιά, ως συμβολική αναφορά στο αίμα των θυμάτων έμφυλης βίας. Παράλληλα, οι συμμετέχουσες αποτύπωσαν στο δάπεδο της πλατείας τα χέρια και τα πόδια τους βαμμένα με κόκκινο χρώμα, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στη βία κατά των γυναικών. Με την πρωτοβουλία τους θέλησαν αφενός να αποχαιρετήσουν τη Βασιλική και αφετέρου να αναδείξουν την επιτακτική ανάγκη στήριξης των γυναικών που βιώνουν κακοποιητικές συμπεριφορές, υπογραμμίζοντας ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να μένει μόνη απέναντι στην έμφυλη βία.

Η συμβολική αυτή παρέμβαση συγκέντρωσε το ενδιαφέρον και την προσοχή πολιτών που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο κέντρο της πόλης, αρκετοί από τους οποίους παρακολούθησαν τη δράση από κοντά.

Με πληροφορίες από ΕΡΤ news

Η συζήτηση για τον νόμο αυτό υπήρχε εδώ και καιρό στην Ιταλία, όμως η δολοφονία της Giulia Cecchettin από τον πρώην σύντροφό της συγκλόνισε τη χώρα και επιτάχυνε τις εξελίξεις. Τον Νοέμβριο του 2023, η 22χρονη μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από τον Filippo Turetta, ο οποίος στη συνέχεια εγκατέλειψε το σώμα της σε μια λίμνη.

Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από την εκκλησία όπου τελέστηκε η κηδεία της Giulia Cecchettin, αποτίοντας φόρο τιμής. Η υπόθεση έμεινε στην επικαιρότητα μέχρι τη σύλληψη του δράστη, όμως ήταν η δημόσια παρέμβαση της αδελφής της, Elena Cecchettin, που άγγιξε βαθιά την κοινωνία.

Η Elena υπογράμμισε ότι ο δολοφόνος δεν ήταν «τέρας», αλλά «υγιής γιος μιας πατριαρχικής κοινωνίας», λόγια που κινητοποίησαν μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και ενίσχυσαν το αίτημα για αλλαγή.

Νέα νομοθεσία και κοινωνικός αντίκτυπος

Δύο χρόνια μετά το έγκλημα, οι βουλευτές ψήφισαν τον νόμο περί γυναικοκτονίας έπειτα από μαραθώνια συνεδρίαση. Η Ιταλία γίνεται έτσι μία από τις ελάχιστες χώρες που αναγνωρίζουν τη γυναικοκτονία ως διακριτό αδίκημα. Την πρωτοβουλία είχε η πρωθυπουργός Giorgia Meloni, με στήριξη τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, ενώ πολλοί βουλευτές φορούσαν κόκκινες κορδέλες ή σακάκια στη μνήμη των θυμάτων.

Από εδώ και στο εξής, κάθε φόνος γυναίκας με κίνητρο το φύλο θα καταγράφεται ως γυναικοκτονία. Όπως εξηγεί η δικαστής Paola di Nicola, μία από τις συντάκτριες του νόμου, «οι γυναικοκτονίες θα καταγράφονται, θα μελετώνται στο πραγματικό τους πλαίσιο, θα υπάρχουν». Η ίδια συμμετείχε σε επιτροπή που εξέτασε 211 πρόσφατες δολοφονίες γυναικών για να εντοπίσει κοινά χαρακτηριστικά.

Η δικαστής επισημαίνει ότι είναι λανθασμένο να ερμηνεύονται τέτοια εγκλήματα ως αποτέλεσμα «παθολογικής αγάπης» ή «ζήλιας», όροι που συσκοτίζουν τα πραγματικά κίνητρα εξουσίας και ιεραρχίας. Με τον νέο νόμο, η Ιταλία γίνεται η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που αποκαλύπτει τους αληθινούς λόγους πίσω από αυτά τα εγκλήματα.

Ορισμός, στατιστικά και αντιδράσεις

Σε διεθνές επίπεδο δεν υπάρχει κοινός ορισμός για τη γυναικοκτονία, κάτι που δυσκολεύει τη σύγκριση στοιχείων. Ο ιταλικός νόμος καλύπτει φόνους που αποτελούν «πράξη μίσους, διακρίσεων, κυριαρχίας ή υποταγής γυναίκας ως γυναίκας», συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων όπου αυτή τερματίζει μια σχέση ή επιχειρεί να προστατεύσει τις ελευθερίες της.

Τα τελευταία αστυνομικά στοιχεία δείχνουν μικρή μείωση στις δολοφονίες γυναικών πέρυσι – 116 θύματα, εκ των οποίων οι 106 αποδίδονται σε κίνητρο φύλου. Μελλοντικά, τέτοιες υποθέσεις θα καταγράφονται ξεχωριστά και θα επισύρουν αυτόματα ισόβια κάθειρξη ως αποτρεπτικό μέτρο.

Ο πατέρας της Giulia, Gino Cecchettin, δηλώνει ότι δεν είναι βέβαιος αν ένας τέτοιος νόμος θα είχε σώσει την κόρη του, αφού ο δράστης καταδικάστηκε έτσι κι αλλιώς σε ισόβια. Θεωρεί όμως σημαντικό να ορίζεται και να συζητείται το πρόβλημα: «Παλιά πολλοί δεν ήθελαν καν να ακούν τη λέξη ‘γυναικοκτονία’. Τώρα μπορούμε να μιλάμε ανοιχτά – είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα».

Ο ίδιος επικεντρώνεται στην εκπαίδευση. Μετά τη δολοφονία της Giulia ίδρυσε το Ίδρυμα Cecchettin, με στόχο την πρόληψη αντίστοιχων τραγωδιών μέσω ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης.

Εκπαίδευση και προκλήσεις στην εφαρμογή

Ο Gino Cecchettin επισκέπτεται σχολεία και πανεπιστήμια μιλώντας στους νέους για τον σεβασμό και τα στερεότυπα γύρω από τις σχέσεις. Πιστεύει ότι αν οι νέοι λάβουν τα σωστά εφόδια διαχείρισης συναισθημάτων, δεν θα αναπαράγουν πρότυπα όπως ο «Σούπερμαν» ή ο «Μάτσο άντρας».

Ωστόσο, η εισαγωγή υποχρεωτικής συναισθηματικής και σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία συναντά αντιστάσεις – κυρίως από ακροδεξιούς βουλευτές που αποδέχονται μόνο προαιρετικά μαθήματα για μεγαλύτερους μαθητές. Το Ίδρυμα Cecchettin ζητά τα μαθήματα αυτά να ξεκινούν νωρίς, πριν τα παιδιά εκτεθούν στο διαδίκτυο.

Ο νέος νόμος έχει δεχθεί κριτική. Όταν παρουσιάστηκε αρχικά φέτος, μια ομάδα τον χαρακτήρισε «δηλητηριασμένο κεφτεδάκι». Η καθηγήτρια νομικής Valeria Torre, από το Πανεπιστήμιο Foggia, θεωρεί πως δεν υπάρχει νομικό κενό που να καλύπτει ο νόμος και ότι ο ορισμός της γυναικοκτονίας είναι υπερβολικά ασαφής για πρακτική εφαρμογή στα δικαστήρια.

Υπογραμμίζει ότι οι περισσότερες γυναίκες δολοφονούνται από νυν ή πρώην συντρόφους τους και πως η τεκμηρίωση του κινήτρου λόγω φύλου θα είναι δύσκολη. Εκτιμά ότι απαιτείται μεγαλύτερη οικονομική προσπάθεια για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων στην Ιταλία παρά απλώς μια νέα νομοθεσία.

Ανισότητα φύλων και κοινωνική ευαισθητοποίηση

Ακόμη κι όσοι στηρίζουν τον νέο νόμο επισημαίνουν πως πρέπει να συνοδεύεται από ευρύτερα μέτρα κατά των έμφυλων ανισοτήτων. Τα προβλήματα αυτά αναδεικνύονται σήμερα μέσα από το προσωρινό έκθεμα Museum of the Patriarchy, στη Ρώμη – μια φαντασιακή απεικόνιση ενός κόσμου χωρίς πατριαρχία.

Η Ιταλία κατατάσσεται στην 85η θέση στον Δείκτη Παγκόσμιας Ισότητας Φύλων, σχεδόν χαμηλότερα από κάθε άλλη χώρα της ΕΕ, ενώ λιγότερο από το 55% των γυναικών εργάζονται. Σύμφωνα με την Fabiana Costantino της Action Aid Italy, στόχος είναι η πρόληψη της βίας μέσω της οικοδόμησης ισότητας – κάτι που απαιτεί αλλαγές σε όλα τα επίπεδα.

Στην έκθεση παρουσιάζονται μεταξύ άλλων μεγάφωνα που αναπαράγουν σεξιστικές προσβολές και ένας χώρος όπου προβάλλονται τα ονόματα των θυμάτων στους τοίχους. Όπως σημειώνει η Costantino: «Η βία είναι σαν πυραμίδα – πρέπει να καταστρέψουμε τη βάση για να εξαλειφθεί η κορυφή της, δηλαδή η γυναικοκτονία».

Kοινή πολιτική βούληση αλλά μακρύς δρόμος μπροστά

Η μαραθώνια συνεδρίαση του κοινοβουλίου ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ με δέσμευση κυβερνητικού βουλευτή πως η βία κατά των γυναικών «δεν θα γίνει ανεκτή ούτε ατιμώρητη». Ο νόμος εγκρίθηκε πανηγυρικά από όλους τους 237 παρόντες βουλευτές.

«Αυτό αποδεικνύει ότι στη μάχη κατά της βίας κατά των γυναικών υπάρχει κοινή πολιτική βούληση», λέει η δικαστής Paola di Nicola, παραδεχόμενη ωστόσο πως υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος. Η ίδια θεωρεί ότι η Ιταλία αρχίζει επιτέλους να συζητά ουσιαστικά ένα πρόβλημα με βαθιές κοινωνικές ρίζες – κι αυτό αποτελεί ήδη ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς την αλλαγή.

Πηγή: Lifo.gr

Η Genini, επιτυχημένη μεσίτρια και δημιουργός σειράς μαγιό, βρέθηκε δολοφονημένη μέσα στο ίδιο της το σπίτι στο Μιλάνο. Στα μέσα Οκτωβρίου, ο 52χρονος πρώην σύντροφός της, Gianluca Soncin, φέρεται να εισέβαλε στο διαμέρισμά της και να τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Η αστυνομία τη βρήκε νεκρή στο μπαλκόνι, με τον Soncin δίπλα της. Ο ίδιος κρατείται σε απομόνωση και αντιμετωπίζει κατηγορίες για ανθρωποκτονία με πρόθεση, παρενόχληση και προμελέτη, ενώ, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, δεν έχει δώσει καμία εξήγηση για το τι συνέβη.

Ιταλία: 72η γυναικοκτονία το 2025 – Και η Μελόνι αγνοείται

Η Genini ήταν η 72η γυναικοκτονία που κατέγραψε η οργάνωση Non Una Di Meno για το 2025. Λίγο μετά, άλλες τέσσερις γυναίκες, ανάμεσά τους η 62χρονη Luciana Ronchi και η 80χρονη Vanda Venditti, δολοφονήθηκαν από συντρόφους ή πρώην συντρόφους. Έξι ακόμη υποθέσεις βρίσκονται υπό διερεύνηση.

Το 2024 είχαν καταγραφεί 116 γυναικοκτονίες, αριθμός που παραμένει ελάχιστα μειωμένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, δείχνοντας ότι η χώρα παλεύει εδώ και δεκαετίες με το ίδιο μοτίβο. Η Ιταλία απέκτησε την πρώτη της γυναίκα πρωθυπουργό το 2022, όταν η Τζόρτζια Μελόνι ανέλαβε την εξουσία. Ωστόσο, επικριτές της θεωρούν ότι δεν έχει κάνει αρκετά για την προστασία των γυναικών ή για την αντιμετώπιση της εργασιακής ανισότητας.

Η κυβέρνησή της πέρασε νόμο που αυστηροποιεί τις ποινές για ενδοοικογενειακή βία και παρακολούθηση, όμως πολλοί θεωρούν ότι τα μέτρα δεν αγγίζουν την πρόληψη. Αντιδράσεις προκαλεί και η διατήρηση της απαγόρευσης της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, παρότι διεθνείς οργανισμοί τη θεωρούν κρίσιμο εργαλείο κατά της έμφυλης βίας.

Αντιπολιτευόμενοι πολιτικοί μιλούν για «επιστροφή στον Μεσαίωνα», ενώ η Μελόνι απορρίπτει την κριτική ως «fake news» και προβάλει τις πολιτικές στήριξης οικογενειών και γονεϊκών δικαιωμάτων.

Η οικονομική και κοινωνική πίεση στις νέες Ιταλίδες

Πέρα από τη βία, οι γυναίκες στην Ιταλία αντιμετωπίζουν ένα περιβάλλον που παραμένει έντονα ανισόρροπο. Το ποσοστό γεννήσεων έχει πέσει στο ιστορικό χαμηλό του 1,13, ενώ οι μισθολογικές ανισότητες φτάνουν έως και το 40%.

Η 32χρονη Αριάνα Ρίτσι, διευθύντρια ανθρώπινου δυναμικού, περιγράφει στο CNN την κατάσταση: παρότι εργαζόμενη και με σπουδές στο Bocconi, ζει ακόμη σε φοιτητικό διαμέρισμα λόγω υψηλών εξόδων και ανασφάλειας. Οι προσωρινές συμβάσεις, που επιλέγονται συχνά για να αποφεύγεται η άδεια μητρότητας, κρατούν χιλιάδες γυναίκες μακριά από μόνιμη εργασία και προοπτικές δημιουργίας οικογένειας.

«Τι κίνητρο έχω για να κάνω παιδιά με τέτοιες συνθήκες;» λέει. «Περίμενα ότι μια γυναίκα ηγέτης θα αναγνώριζε αυτή τη δυσκολία. Αντί γι’ αυτό βλέπω μια κυβέρνηση που κοιτάζει περισσότερο προς τα έξω παρά προς εμάς». Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι χωρίς σοβαρή επένδυση στην πρόληψη της έμφυλης βίας, στην εκπαίδευση, στη στήριξη των οικογενειών και στη μόνιμη απασχόληση, τα περιστατικά γυναικοκτονιών δεν θα μειωθούν.

Η Ιταλία βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι: ανάμεσα στην παράδοση και την κοινωνική εξέλιξη, ανάμεσα στο πατριαρχικό παρελθόν και στις ανάγκες μιας νέας γενιάς που προσπαθεί να χτίσει ένα μέλλον με ασφάλεια, ισότητα και αξιοπρέπεια.

Πηγή: Lifo.gr

15.571 γυναίκες έπεσαν θύματα βίας το πρώτο δεκάμηνο του 2024, αριθμός αυξημένος από αυτόν του 2023.

Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνα του ΟΗΕ, στον κόσμο μία γυναίκα δολοφονείται ανά 10 λεπτά. Στην Ελλάδα, στην εκπνοή του 2024, σημειώνονται 13 γυναικοκτονίες και στις τηλεφωνικές γραμμές υποστήριξης γυναικών θυμάτων κακοποίησης παρατηρείται μια σταθερή και συνάμα τραγική αύξηση στα τηλεφωνήματα που δέχονται.

Ο φόβος πρέπει να αλλάξει πλευρά, οι γυναίκες πρέπει να έχουν δίπλα τους το ίδιο το κράτος, τις ίδιες τις αρχές.

Το Dove, λοιπόν, με αφορμή αυτή την ημέρα – υπενθύμιση, πιστό στις προσπάθειες του για τη γυναικεία ενδυνάμωση, στέλνει το δικό του μήνυμα υποστήριξης και προτρέπει τις γυναίκες που πέφτουν θύματα βίας και κακοποίησης να μιλήσουν, με την εξής παρακάτω καμπάνια:

Κανένας φόβος δεν είναι παράλογος. Για αυτό, για ό,τι σου προκαλεί φόβο, ήρθε η ώρα να μιλήσεις. Κάθε γυναίκα έχει τη δύναμη μέσα της.

Γραμμή SOS για γυναίκες θύματα βίας: 15900