Άλλοι βραβευθέντες επέλεξαν να γιορτάσουν τις ρίζες τους και να αναδείξουν τη σημασία που έχουν οι μετανάστες στην αμερικανική κοινωνία και πολιτισμό. Με τις δηλώσεις τους, τόνισαν πως η διαφορετικότητα και η ένταξη αποτελούν βασικές αξίες για τον χώρο της μουσικής και όχι μόνο.

Η φετινή τελετή μετατράπηκε έτσι σε ένα βήμα δημόσιας συζήτησης για τα δικαιώματα των μεταναστών, ενώ πολλά από τα βραβεία συνοδεύτηκαν από μηνύματα συμπαράστασης σε όσους επηρεάζονται από τις αυστηρές πολιτικές. Η στάση αυτή σχολιάστηκε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έδωσε το στίγμα της βραδιάς.

Ωστόσο, ο Πορτορικανός τραγουδιστής ξεχώρισε και για την εκκεντρική του εμφάνιση στο κόκκινο χαλί και στη σκηνή: ένα σμόκιν που με την πρώτη ματιά θύμιζε κλασικό, κομψό σχέδιο, φτιαγμένο κατά παραγγελία. Οι λεπτομέρειες όμως αποκάλυψαν ένα μοναδικό κομμάτι υψηλής ραπτικής.

Το σμόκιν φέρει την υπογραφή της Schiaparelli, του οίκου υψηλής ραπτικής που αναβιώνει τη δημιουργική κληρονομιά της Elsa Schiaparelli (1890-1973), της θρυλικής σχεδιάστριας του σουρεαλισμού και μεγάλης ανταγωνίστριας της Gabrielle Chanel στα μεσοπολεμικά χρόνια. Ο οίκος, που είχε παρακμάσει τη δεκαετία του ’50, γνωρίζει αναγέννηση από το 2014 υπό τον Ιταλό ιδιοκτήτη Diego della Valle, πρόεδρο της Tod’s.

Ιδιαίτερα από το 2019, όταν ο Αμερικανός Daniel Roseberry, πρώην σχεδιαστής της Thom Browne, ανέλαβε τη δημιουργική διεύθυνση, η Schiaparelli παρουσιάζει εντυπωσιακές συλλογές υψηλής ραπτικής που διατηρούν το συμβολικό αποτύπωμα της ιδρύτριας και το πάθος της για σημειολογικά παιχνίδια.

Η σημασία του σμόκιν και οι λεπτομέρειές του

Το σμόκιν που φόρεσε ο Bad Bunny, συμπληρωμένο από κοσμήματα της Cartier —ένα ιστορικό ρολόι Tortue, μανικετόκουμπα και ένα εντυπωσιακό χρυσό δαχτυλίδι Panthère με σμαράγδια, όνυχα και διαμάντια—, περιλαμβάνει αρκετές πρωτότυπες πινελιές. Η γραμμή του σακακιού στενεύει στη μέση σαν να φοριέται ζώνη και φαρδαίνει στους γοφούς, παραπέμποντας σε γυναικεία σιλουέτα και αποδομώντας τα στερεότυπα του ανδρικού ντυσίματος.

Επιπλέον, το σακάκι είναι πιο ανοιχτό στο μπούστο σε σχέση με τα κλασικά σμόκιν, ενώ οι ασυνήθιστα καμπυλωτές γραμμές τονίζουν τον αντισυμβατικό χαρακτήρα του. Οι μαύρες κεντημένες λεπτομέρειες στις λαπάδες θυμίζουν μεζούρα και τιμούν το έργο της Schiaparelli, που συνήθιζε να ενσωματώνει τρισδιάστατα μονοχρωματικά στοιχεία ή απρόσμενα διακοσμητικά για να καμουφλάρει ασυνήθιστα μοτίβα.

Η ίδια η σχεδιάστρια είχε εμμονή με τα παιχνίδια οφθαλμαπάτης βασισμένα στην ανθρώπινη ανατομία· στα χρόνια της δημιουργικής ακμής της σχεδίαζε φορέματα διακοσμημένα με μοτίβα που παρέπεμπαν σε σκελετούς. Το ίδιο συμβαίνει εδώ: στην πλάτη του σακακιού υπάρχει άνοιγμα με μεταλλικούς κρίκους δεμένους χιαστί, που ακολουθεί τη γραμμή της σπονδυλικής στήλης.

Συμβολισμοί φύλου και νέα τάση στη μόδα

Το κλείσιμο τύπου κορσέ είναι εμπνευσμένο από τους κορσέδες του 19ου αιώνα —ένα σύμβολο διφορούμενο: δημιουργήθηκε για να σχηματίζει «ιδανική» σιλουέτα αλλά και να υποτάσσει το γυναικείο σώμα— κάτι που αξιοποίησε αριστοτεχνικά ο Jean-Paul Gaultier, διάδοχος της conceptual κληρονομιάς της Schiaparelli.

Στην εμφάνιση του Bad Bunny αυτά τα στοιχεία προκαλούν νέες ερμηνείες: η ανδρική ραχοκοκαλιά αποκτά θηλυκά χαρακτηριστικά —μια αποδόμηση της παραδοσιακής αρρενωπότητας που προκαλεί τους υπέρμαχους των στερεοτύπων— ενώ η «πειθαρχία» του σώματος αφορά πλέον και τους άνδρες στην προσπάθεια επίτευξης μιας «ιδανικής» εικόνας.

Σε βίντεο των προετοιμασιών που ετοίμασε η Vogue, ο ίδιος ο καλλιτέχνης εξηγεί ότι οι στιλιστικές του επιλογές είναι τόσο εκλεκτικές όσο και η μουσική του ταυτότητα. «Χωρίς να το επιδιώκω, ενώνω διαφορετικούς κόσμους, γενιές και στιλ — μου βγαίνει φυσικά», λέει χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας ότι ο έφηβος εαυτός του θα ήταν υπερήφανος γι’ αυτό το αποτέλεσμα. «Στα δεκαέξι μου δεν είχα χρήματα — κάθε αγορά ρούχων ήταν περιπέτεια».

Schiaparelli και ανδρική μόδα: Ένα νέο κεφάλαιο;

Η συνεργασία Bad Bunny–Schiaparelli επιβεβαιώνει μια νέα τάση στη μόδα: την αναζήτηση αποκλειστικότητας πέρα από τις συνηθισμένες συνεργασίες. Το συγκεκριμένο σμόκιν δεν ξεχωρίζει μόνο για τον σχεδιασμό ή την προσαρμογή του στα μέτρα του καλλιτέχνη· είναι σημαντικό επειδή προέρχεται από έναν ιστορικά γυναικείο οίκο που ως τώρα δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με ανδρικές συλλογές.

Η μόνη προηγούμενη εξαίρεση ήταν το ανδρικό άρωμα Snuff (1939), που έγινε εμβληματικό χάρη στο μπουκάλι-πίπα —αναφορά στον Magritte αλλά κι ένα τέλειο παιχνίδι εξαπάτησης για ταμπάκο— πολύ δημοφιλές τότε στην ανδρική αρωματοποιία.

Ανεξάρτητα από τις ιστορικές λεπτομέρειες, αυτό το σμόκιν αποτελεί την πρώτη ανδρική δημιουργία από τα εργαστήρια υψηλής ραπτικής της Schiaparelli· εντάσσεται στη γενικότερη τάση για όλο πιο απρόβλεπτες ή αποκλειστικές συνεργασίες στη μόδα. Αντίστοιχα παραδείγματα έχουμε δει πρόσφατα —όπως τις γυναικείες συλλογές Chanel που φόρεσε ο Jacob Elordi ή τα πολυτελή καρφίτσες μεγάλων κοσμηματοπωλείων στις αντρικές εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί— αντικείμενα που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αποκλειστικά γυναικεία προνόμια.

Το ίδιο συμβαίνει αντίστροφα: πολλές γυναίκες φορούν συλλογές ανδρικής υψηλής ραπτικής· λίγες όμως έχουν πρόσβαση σε looks όπως αυτό που φόρεσε η Rihanna στην πρώτη επίδειξη Dior από τον Jonathan Anderson —ένα outfit εμπνευσμένο ακριβώς από την αντρική συλλογή εκείνης της σεζόν.

Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς αν αυτό το σμόκιν αποτελεί εξαίρεση ή την αρχή μιας νέας επιχειρηματικής πορείας για τη Schiaparelli, έναν οίκο που κινείται πάντα προσεκτικά απέναντι στις πιέσεις των πωλήσεων. Σε κάθε περίπτωση όμως πρόκειται για δήλωση προθέσεων —και άλλη μία απόδειξη ότι ο Bad Bunny ξέρει να είναι πρώτος· είτε κατακτώντας ένα Grammy για ισπανόφωνο άλμπουμ είτε λανσάροντας πρώτο ένα αντρικό σμόκιν από έναν μέχρι πρότινος αμιγώς γυναικείο οίκο μόδας.

Ο Πορτορικανός σούπερσταρ παρέμεινε ευγενικός και χαλαρός καθ’ όλη τη διάρκεια της τελετής, ενώ η χιουμοριστική του αλληλεπίδραση με τον Trevor Noah, ο οποίος προσπαθούσε να τον πείσει να τραγουδήσει παρά τους περιορισμούς λόγω του Super Bowl, χάρισε μερικές από τις πιο ζωντανές στιγμές της βραδιάς. Ο κορυφαίος υποψήφιος της βραδιάς, ο Kendrick Lamar, έφυγε με πέντε βραβεία—δύο από αυτά κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής μετάδοσης—και έγινε ο πιο πολυβραβευμένος ράπερ στην ιστορία των Grammy, φτάνοντας τα 27 συνολικά βραβεία.

Ιστορική νίκη για τον Bad Bunny και δυνατές δηλώσεις κατά της μεταναστευτικής πολιτικής

Η Billie Eilish, μαζί με τον αδελφό της Finneas, καθώς και η σταθερή αξία των Grammy, Lady Gaga, συμπλήρωσαν τη λίστα των μεγάλων νικητών. Όμως, αυτό που θα μείνει αξέχαστο είναι ο συνήθως ψύχραιμος Bad Bunny που λύγισε από τη συγκίνηση, συνειδητοποιώντας το μέγεθος της στιγμής. Η φετινή απονομή πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο έντονων αναταραχών στις ΗΠΑ λόγω της σκληρής μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης Trump, ειδικά απέναντι στους ισπανόφωνους.

Το θέμα της βίας και της αλληλεγγύης κυριάρχησε στις ομιλίες πολλών νικητών. Ο Bad Bunny δήλωσε χαρακτηριστικά: «ICE έξω. Δεν είμαστε άγριοι, δεν είμαστε ζώα, είμαστε άνθρωποι και είμαστε Αμερικανοί. Το μόνο πιο δυνατό από το μίσος είναι η αγάπη· αν πρέπει να παλέψουμε, ας το κάνουμε με αγάπη».

Η τελετή ολοκληρώθηκε με ευχαριστίες προς το κοινό και μια υπόσχεση για επιστροφή την επόμενη χρονιά, ενώ οι θαυμαστές του Bad Bunny ανυπομονούν ήδη για την εμφάνισή του στο Super Bowl.

Οι μεγάλοι νικητές των Grammy 2026

Bad Bunny, Debí Tirar Más Fotos – άλμπουμ της χρονιάς
Kendrick Lamar με SZA, Luther – record of the year
Billie Eilish & Finneas, Wildflower – τραγούδι της χρονιάς
Lola Young, Messy – καλύτερη pop solo performance
Lady Gaga, Mayhem – καλύτερο pop vocal album
Jelly Roll, Beautifully Broken – σύγχρονο country album
Bad Bunny, Debí Tirar Más Fotos – καλύτερο música urbana album
Olivia Dean – καλύτερη νέα καλλιτέχνιδα
Kendrick Lamar, GNX – καλύτερο rap album

Δυνατές πολιτικές δηλώσεις στη σκηνή των Grammy

Η βραδιά σημαδεύτηκε από πολλές αντιδράσεις κατά των μέτρων απέλασης και υπέρ των μεταναστών. Ο Bad Bunny αφιέρωσε το βραβείο του σε όσους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. Η Kehlani δήλωσε: «Θέλω να πω fuck ICE. Είμαστε πολύ δυνατοί για να μην κάνουμε κάποια δήλωση». Η Billie Eilish τόνισε: «Κανείς δεν είναι παράνομος σε κλεμμένη γη. Πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να διαδηλώνουμε».

Η Olivia Dean ανέφερε πως είναι εγγονή μετανάστη και προϊόν γενναιότητας που αξίζει να γιορτάζεται. Η SZA κάλεσε τον κόσμο να μην απελπίζεται ενώ η Gloria Estefan ζήτησε ανθρωπιά από την κυβέρνηση για τις οικογένειες που έχουν προσφέρει στη χώρα επί δεκαετίες.

Luther Vandross tribute & in memoriam εμφανίσεις

Η απονομή του record of the year είχε στιγμές αμηχανίας όταν η Cher μπέρδεψε τον φάκελο του νικητή αλλά τελικά ανακοίνωσε σωστά τους Kendrick Lamar και SZA για το τραγούδι Luther—φόρο τιμής στον θρυλικό Luther Vandross. Η SZA προέτρεψε όλους: «Μην πέφτετε σε απόγνωση… Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον».

Iδιαίτερη στιγμή ήταν η ενότητα in memoriam όπου η Lauryn Hill τραγούδησε προς τιμήν του D’Angelo με πλήθος αστέρων R&B στη σκηνή—ανάμεσά τους οι Lucky Daye, Leon Thomas, Bilal, Jon Batiste, John Legend και Chaka Khan. Το φινάλε ήρθε με την Wyclef Jean στην κιθάρα σε ένα καθηλωτικό Killing Me Softly.

Συγκινητικές αφιερώσεις σε θρύλους που χάθηκαν

Aκολούθησαν αφιερώματα από Bruce Springsteen στον Brian Wilson και από John Mayer στον Bobby Weir. Για πρώτη φορά στα Grammy εμφανίστηκε η Reba McEntire μαζί με Brandy Clark και Lukas Nelson σε ένα τραγούδι αφιερωμένο στους εκλιπόντες του προηγούμενου χρόνου.

Tο συγκρότημα Clipse (Malice & Pusha T) μαζί με τον Pharrell έδωσαν μια εκρηκτική εμφάνιση στη σκηνή του Los Angeles, ενώ οι Andrew Watt, Slash (Guns N’ Roses), Duff McKagan (Red Hot Chili Peppers), Chad Smith και Post Malone τίμησαν τον Ozzy Osbourne.