Σε αντίθεση με την Alpha Mum ή, για να είμαστε ακριβείς, με την λεγόμενη Helicopter Mum, η Beta Mum απορρίπτει τη διαρκή επίβλεψη και τις εξαντλητικές προσδοκίες. Προτιμά μια πιο ήπια, laissez-faire προσέγγιση στην ανατροφή των παιδιών.

Δεν μιλάμε για ακραίες αμέλειες, όπως το να αφήσεις τα παιδιά στο αυτοκίνητο έξω από ένα καζίνο. Η φιλοσοφία είναι να δίνεις στα παιδιά περισσότερη ελευθερία να εξερευνούν και ταυτόχρονα να περιορίζεις τις εξωσχολικές δραστηριότητες, ώστε να μην χρειάζεται να τα πηγαινοφέρνεις συνεχώς.

Η Beta Mum επιτρέπει στα παιδιά της να κάνουν μόνα τους τις εργασίες τους, να μαθαίνουν από τα λάθη τους και να οργανώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους – πάντα μέσα σε λογικά πλαίσια.

Με άλλα λόγια, επιλέγει να «αγνοεί» τα παιδιά της, αλλά με τρόπο που τα ωφελεί. Παράλληλα, δίνει στον εαυτό της την άδεια να ζει σε ένα σπίτι που μπορεί να είναι ακατάστατο και καθόλου «Instagrammable».

Αλλαγή γενιάς στη γονεϊκή προσέγγιση

Πολλοί από παλαιότερες γενιές θα αναγνωρίσουν σε αυτή την προσέγγιση κάτι γνώριμο – κάτι που κάποτε απλώς ονομαζόταν «μεγαλώνω παιδιά».

Πώς όμως φτάσαμε στο σημείο να πιστεύουμε ότι αυτό έπρεπε να αλλάξει; Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο της Wall Street Journal, το άγχος για την οικονομία της γνώσης οδήγησε πολλούς γονείς στο να αντιμετωπίζουν την ανατροφή ως ανταγωνιστικό άθλημα.

Σήμερα, με την απειλή της τεχνητής νοημοσύνης στις επαγγελματικές θέσεις, οι παλιές ιδέες περί παρεμβατικής γονεϊκής φροντίδας αμφισβητούνται. Ποια προσόντα θα χρειάζονται πλέον τα μελλοντικά ενήλικα παιδιά μας, πέρα από την ανθεκτικότητα;

Ίσως τελικά δεν έχει νόημα η εμμονή με το καλό πανεπιστήμιο, όταν μεγαλύτερη αξία αποκτούν δεξιότητες όπως το να φτιάχνεις παπούτσια από παλιά λάστιχα αυτοκινήτου. Κάτι έπρεπε να αλλάξει: μεταξύ πλήρους απασχόλησης και ατελείωτης γονικής φροντίδας, οι Alpha Mums είχαν φτάσει στα όριά τους.

Οι συνέπειες του υπερβολικού ελέγχου

Αυτός ο τρόπος ζωής δεν ήταν καλός ούτε για τα ίδια τα παιδιά. Το μοντέλο της Helicopter Mum συχνά οδηγεί σε εξουθένωση τόσο του γονέα όσο και του παιδιού. Μάλιστα, υπάρχουν ενδείξεις ότι η υπερπροστατευτική γονεϊκότητα μπορεί να ενισχύσει ακόμα και παραβατικές συμπεριφορές στα παιδιά.

Η στροφή στη Beta Mum ήταν αναπόφευκτη. Όσο για τον ρόλο των πατέρων; Ας πούμε πως ο Beta Dad δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από τη μόδα.

Συμπερασματικά: «Η Alpha προσέγγιση ήταν ανέκαθεν μη βιώσιμη και συχνά επιτηδευμένη. Ζήτω η Beta Mum.» Και καλύτερα να μην πείτε: «Καλή διασκέδαση στην παιδική χαρά, αγάπη μου – αν με χρειαστείς θα είμαι στο pop-up margarita bar.»

Το Δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό το νομοθετικό διάταγμα του 2001 περί γονεϊκής άδειας, καθώς δεν προέβλεπε αντίστοιχο δικαίωμα για τη μη βιολογική μητέρα σε οικογένεια με δύο γυναίκες, παρότι αναγνωρίζει την εν λόγω άδεια στον πατέρα σε ετερόφυλα ζευγάρια. Η απόφαση βασίστηκε στην αρχή ότι το συμφέρον του παιδιού να περνά χρόνο και με τους δύο γονείς, καθώς και οι γονεϊκές ευθύνες, δεν εξαρτώνται από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων.

Η ονομασία «άδεια πατρότητας» παραμένει, καθώς πρόκειται για την προβλεπόμενη νομική άδεια του γονέα που δεν κυοφόρησε το παιδί, η οποία δεν είχε προσαρμοστεί νομοθετικά σε περιπτώσεις ομόφυλων ζευγαριών.

Η απόφαση αποτελεί τη δεύτερη διαδοχική νίκη για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ οικογενειών στην Ιταλία, σε μια συγκυρία κατά την οποία η ακροδεξιά κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι επιχειρεί να περιορίσει τα δικαιώματα των οικογενειών, που δεν εμπίπτουν στο μοντέλο της «παραδοσιακής οικογένειας».

Τον Μάιο, το Συνταγματικό Δικαστήριο είχε κρίνει ότι δύο γυναίκες μπορούν να αναγράφονται και οι δύο ως γονείς σε ληξιαρχική πράξη γέννησης, θέτοντας τέλος στη διάκριση υπέρ μόνο της βιολογικής μητέρας.

Η Ιταλία παραμένει μια από τις πιο περιοριστικές χώρες της ΕΕ ως προς την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Η εξωσωματική γονιμοποίηση υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς, ενώ η παρένθετη μητρότητα απαγορεύεται από το 2004. Πέρυσι, η κυβέρνηση Μελόνι επέκτεινε την απαγόρευση, καθιστώντας ποινικά κολάσιμη την παρένθετη μητρότητα ακόμη και εάν πραγματοποιείται στο εξωτερικό από Ιταλούς πολίτες.

Η απόφαση της Δευτέρας αφορά σε ζευγάρια γυναικών, που έχουν προσφύγει σε εξωσωματική γονιμοποίηση στο εξωτερικό, όπου επιτρέπεται η πρόσβαση στις διαδικασίες αυτές.

Όπως και στην προηγούμενη απόφαση, η φιλοκυβερνητική οργάνωση Pro Vita e Famiglia χαρακτήρισε τη νέα απόφαση «γελοία» και ενδεικτική της «τρέλας του φύλου που υπονομεύει την κοινωνική και νομική τάξη της Ιταλίας».

Αντίθετα, ο βουλευτής Αλεσάντρο Τζαν, μακροχρόνιος υπερασπιστής των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων, έκανε λόγο για ιστορική απόφαση: «Η Δικαιοσύνη υπενθυμίζει στην κυβέρνηση μια απλή αλήθεια: η αγάπη είναι οικογένεια και κάθε παιδί δικαιούται τη φροντίδα και την προστασία και των δύο γονιών του, χωρίς διακρίσεις», έγραψε σε ανάρτησή του.

Πηγή: Lifo.gr

Νέες έρευνες δείχνουν πως οι μπαμπάδες βιώνουν ανάλογες με τις γυναίκες αλλαγές, ώστε να υποστηρίξουν «την ικανότητα να δημιουργηθεί δεσμός με το μωρό και να συνδεθεί με ευαισθησία με το μωρό, επειδή αυτό είναι σημαντικό για την επιβίωση του είδους μας», όπως αναφέρει η καθηγήτρια κλινικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια, Ντάρμπι Σάξμπε, η οποία μελετά τις αλλαγές στον εγκέφαλο.

Στις μελέτες απεικόνισης εγκεφάλου σε 40 μέλλοντες πατέρες, πριν και μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού, η Σάξμπε και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν ότι, ενώ οι δομικές αλλαγές ήταν πιο ανεπαίσθητες από τις γυναίκες, οι άνδρες παρουσίασαν μείωση της φαιάς ουσίας, πριν και αφού γίνουν μπαμπάδες.

Λίγα είναι γνωστά για τις αλλαγές που συμβαίνουν στους άνδρες που γίνονται πατριοί ή θετοί πατέρες, είπαν οι ειδικοί.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι αυτές οι αλλαγές συνέβησαν κυρίως στον εγκεφαλικό φλοιό, ο οποίος παίζει ρόλο στην εκτελεστική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της μνήμης, της σκέψης, του συλλογισμού, της μάθησης, της επίλυσης προβλημάτων και της συναισθηματικής επεξεργασίας.

Αυτή η μείωση, ένας τύπος διαδικασίας εξορθολογισμού, πιστεύεται ότι βοηθά τον εγκέφαλο να επεξεργαστεί τις πληροφορίες πιο αποτελεσματικά, είπε η Ντάρμπι Σάξμπε.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μεταξύ 38 πατέρων για πρώτη φορά, εκείνοι που παρουσίασαν πιο σημαντική μείωση του όγκου της φαιάς ουσίας στον εγκεφαλικό φλοιό ανέφεραν περισσότερα κίνητρα και δέσμευση για τη γονεϊκότητα.

«Ένιωθαν περισσότερο δεμένοι με τα μωρά τους πριν τη γέννηση», είπε. «Και μετά, στη συνέχεια, πέρασαν περισσότερο χρόνο με τα μωρά τους ως εκείνοι που τα φροντίζουν περισσότερο».

Βέβαια, ενώ η μείωση της φαιάς ουσίας στους πρώτους μπαμπάδες μπορεί να συμβάλει σε καλύτερο δέσιμο και δέσμευση, οι αλλαγές συνδέονται επίσης με μεγαλύτερο κίνδυνο επιλόχειας κατάθλιψης, άγχους και κακής ποιότητας ύπνου στους άνδρες.

Οι άνδρες βιώνουν, επίσης, αλλαγές στις ορμόνες πριν και μετά να γίνουν μπαμπάδες. Μια μελέτη έδειξε ότι την πρώτη φορά που κρατούν τα νεογέννητά τους, οι πατέρες λαμβάνουν ωκυτοκίνη, η οποία είναι σημαντική για το δέσιμο.

Ητεστοστερόνη παίρνει τον κατήφορο

Μια άλλη μελέτη με περισσότερους από 600 άνδρες διαπίστωσε ότι εκείνοι στις αρχές της δεκαετίας των 20 ετών που είχαν υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης ήταν πιο πιθανό να γίνουν συντροφικοί πατέρες τα πρώτα τέσσερα χρόνια. Στη συνέχεια, παρουσίασαν σημαντικές μειώσεις στην τεστοστερόνη, σε σύγκριση με τους άγαμους μη πατέρες, που είδαν μέτρια πτώση.

Τα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες, μεταξύ άλλων, βοηθούν στη διευκόλυνση του ανταγωνισμού στην επιδίωξη ζευγαρώματος. «Οπότε η ιδέα είναι ότι η μείωση της τεστοστερόνης καθώς οι άνδρες μεταβαίνουν στην πατρότητα επαναφέρει την εστίαση και τις προτεραιότητες… στην οικογένεια», λέει ο καθηγητής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Notre Dame, Λη Γκέτλερ.

Ο Γκέτλερ και οι άνδρες, ερευνώντας άνδρες που έγιναν ξανά μπαμπάδες στα 30 τους χρόνια, είδαν πως τα αποτελέσματα ήταν λιγότερο δραματικά για αυτούς τους μεγαλύτερους πατέρες, πιθανώς επειδή παράγουν λιγότερη τεστοστερόνη καθώς γερνούν.

Σε μια άλλη μελέτη, η μείωση της τεστοστερόνης και η αύξηση της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, σε άνδρες που μόλις είχαν γίνει μπαμπάδες συνδέθηκε με μεγαλύτερη συμμετοχή των γονέων τους μήνες που ακολούθησαν.

Οι ομοφυλόφιλοι πατέρες που φρόντιζαν τα παιδιά τους, παρουσίαζαν υψηλή ενεργοποίηση στο κέντρο συναισθηματικής επεξεργασίας του εγκεφάλου, παρόμοια με αυτή των μητέρωνς, έδειξε άλλη μελέτη.

«Το σώμα των ανδρών προετοιμάζεται για τις απαιτήσεις της γονεϊκότητας με κάποιους τρόπους που είναι παράλληλοι με αυτό που βιώνουν οι μητέρες, αλλά, με άλλους τρόπους, είναι ξεχωριστό ή ειδικά εξελιγμένο στους πατέρες για να τους βοηθήσει να επικεντρωθούν στις ανάγκες των συντρόφων τους και των παιδιών τους», είπε ο Γκέτλερ.

Πηγή: Washington Post / ΤΑ ΝΕΑ