Η έκθεση «Yayoi Kusama» που συνδιοργανώνεται από το Ελβετικό Ίδρυμα Beyeler, το Μουσείο Ludwig στην Κολωνία και το Μουσείο Stedelijk του Άμστερνταμ, θα εξετάσει ολόκληρη τη επτά δεκαετιών καριέρα της Kusama, με νέες παραγωγές, πρώιμα έργα που κάνουν το ντεμπούτο τους στην Ευρώπη και τις εντυπωσιακες εγκαταστάσεις της «Infinity Mirror Rooms».

«Η Yayoi Kusama είναι μια καλλιτέχνιδα που μας ωθεί να δούμε τον κόσμο μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα» δήλωσε ο διευθυντής του Μουσείου Stedlijk, Ρεν Βολφς, πέρσι κατά την αρχική ανακοίνωση της έκθεσης. «Η έκθεση υπόσχεται να είναι μια γιορτή για τα μάτια, όπου κάποιος μπορεί πραγματικά να χαθεί στην εξαιρετική τέχνη της» σημείωσε.

Δημιουργημένη σε στενή συνεργασία με την καλλιτέχνιδα και το στούντιό της, η αναδρομική έκθεση θα διασχίσει διάφορα μέσα, όπως ζωγραφική, γλυπτική, εγκαταστάσεις, σχέδιο, κολάζ, «happenings», ζωντανές παραστάσεις, μόδα και λογοτεχνία. Εχοντας εμφανιστεί στο avant-garde κίνημα της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1960, η καλλιτέχνιδα δημιούργησε ένα καλλιτεχνικό σύμπαν, που χαρακτηρίζεται από πληθώρα επαναλαμβανόμενων μοτίβων και δομών, όπως τα χαρακτηριστικά της πουά τοπία και τα καθηλωτικά περιβάλλοντα με καθρέφτες. Οι ιδέες του απείρου και της αυτοκαταστροφής βρίσκονται συχνά στην καρδιά του έργου της, καθώς οδηγεί τους θεατές στην πορεία της πέρα ​​από τα όρια της πραγματικότητας, θολώνοντας τα όρια μεταξύ του παρατηρητή και της έκτασης που βρίσκεται μπροστά της, αναφέρεται στην περιγραφή της έκθεσης.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί:

στην Ελβετία στο Μουσείο του Ιδρύματος Beyeler από τις 12 Οκτωβρίου 2025 έως τις 25 Ιανουαρίου 2026
στο Μουσείο της Κολωνίας από τις 14 Μαρτίου έως τις 2 Αυγούστου 2026 και
στο Μουσείο Stedelijk του Άμστερνταμ από τις 11 Σεπτεμβρίου 2026 έως τις 17 Ιανουαρίου 2027.

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Στην έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη της Βικτώριας, που διατρέχει τις οκτώ δεκαετίες της καριέρας της, υπάρχουν άλλες εννέα καθηλωτικές αίθουσες και όλοι περιμένουν ότι η προσέλευση θα σπάσει κάθε ρεκόρ.

Στη νέα αίθουσα, η Κουσάμα χρησιμοποιεί για ακόμα μια φορά μπάλες και καθρέφτες για να αποτυπώσει και να περιγράψει την ατελείωτη φύση του σύμπαντος. Οι μπάλες εκπέμπουν φως μέσα από μικρές τρύπες σε ένα φάσμα μεταβαλλόμενων αποχρώσεων του μπλε και του μοβ.

Η Κουσάμα δημιούργησε την πρώτη της αντίστοιχη αίθουσα τη δεκαετία του 1960, με τους καθρέφτες να πολλαπλασιάζουν τις κουκκίδες που κάλυπταν τους πίνακές της.

Το «Infinity Mirrored Room – My Heart is Filled to the Brim with Sparkling Light» (2024) συνοδεύεται από αφιέρωση της καλλιτέχνιδας, που ζει εθελοντικά σε ψυχιατρικό ίδρυμα του Τόκιο, στο οποίο λέει ότι στέλνει ένα μήνυμα αγάπης στον κόσμο.

«Η αγάπη φωτίζει τη ζωή μας και την κάνει όμορφη. Στόχος μου είναι να παραδώσω με την τέχνη μου μια εγκάρδια προσευχή. Ελπίζω να ζήσω την ομορφιά ενός κόσμου όπου η ειρήνη και η αγάπη θα κυριαρχήσουν. Για τον εορτασμό αυτής της αιώνιας ελπίδας προσφέρω αγάπη στην αιώνια ανθρωπότητά μου», γράφει.

Το έργο της έχει συχνά τη μορφή φαλλικών αντικειμένων. Έχει πει ότι τη βοηθούν να ξεπεράσει τον φόβο της για το ανδρικό όργανο. Εδώ και πολύ καιρό «αισθάνεται δέος και ενδιαφέρεται για το σύμπαν» και έχει δημιουργήσει έργα που αντανακλούν αυτό το ενδιαφέρον. Συνεργάζεται στενά με την τεχνική της ομάδα, ελέγχει την προοπτική της αίθουσας, εξετάζει κάθε καθρέφτη με φωτογραφίες και βίντεο και κάνει αλλαγές για να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Στην έκθεση, θα παρουσιαστεί και το έργο με τίτλο «Ascension of Polka Dots on the Trees», που θα τυλίξει περισσότερα από 60 πλατάνια στους κήπους του μουσείου με ροζ και λευκά πουά, δίπλα στο «Dancing Pumpkin», ένα κίτρινο και μαύρο, μπρούντζινο, πουά γλυπτό ύψους πέντε μέτρων, που πρόσφατα αποκτήθηκε από την NGV.

Το μουσείο φιλοδοξεί να συγκεντρώσει κεφάλαια για να φιλοξενήσει και το έργο της «Narcissus Garden» (1966/2024), το οποίο αποτελείται από 1.400 ασημένιες μπάλες από ανοξείδωτο χάλυβα.
Τα 200 έργα της έκθεσης συνοδεύονται από φωτογραφίες, σκίτσα, σχέδια και αλληλογραφία της Κουσάμα, που θα προσφέρουν «μια ειλικρινή εικόνα της πρώιμης πρακτικής της και της κοινωνικά και πολιτικά φορτισμένης τέχνης και του ακτιβισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1960».

Πηγή: Lifo.gr / artnewspaper
Φωτογραφίες: Sean Fennessy