Ο Rudiger Koch, 59 ετών, βγήκε από το σπίτι του 30 τετραγωνικών μέτρων κάτω από τη θάλασσα την Παρασκευή, παρουσία της κριτής του Παγκόσμιου Ρεκόρ Γκίνες, Susana Reyes. Επιβεβαίωσε ότι ο Kogh είχε καταρρίψει το ρεκόρ που κατείχε προηγουμένως ο Αμερικανός Joseph Dituri, ο οποίος πέρασε 100 ημέρες ζώντας σε ένα υποβρύχιο κατάλυμα σε μια λιμνοθάλασσα της Φλόριντα.

«Ήταν μια μεγάλη περιπέτεια και τώρα τελείωσε, υπάρχει σχεδόν μια αίσθηση λύπης στην πραγματικότητα. Απόλαυσα πολύ τον χρόνο μου εδώ», είπε ο Kogh αφού άφησε την κάψουλα 11 μέτρα κάτω από τη θάλασσα. «Είναι όμορφο όταν τα πράγματα ηρεμούν και σκοτεινιάζει και η θάλασσα λάμπει», είπε για τη θέα μέσα από τα φινιστρίνια. «Είναι αδύνατο να το περιγράψεις, πρέπει να το ζήσεις μόνος σου».

Για να γιορτάσει, ο Koch έκανε πρόποση με σαμπάνια και κάπνισε ένα πούρο πριν πηδήξει στην Καραϊβική Θάλασσα, όπου τον παρέλαβε μια βάρκα και τον πήγε στη στεριά για ένα εορταστικό πάρτι.

Η κάψουλα του Koch είχε τα περισσότερα από τα στοιχεία της σύγχρονης ζωής: κρεβάτι, τουαλέτα, τηλεόραση, υπολογιστή και διαδίκτυο – ακόμη και ένα ποδήλατο γυμναστικής. Βρίσκεται 15 λεπτά με βάρκα από την ακτή του βόρειου Παναμά και ήταν συνδεδεμένη με έναν άλλο θάλαμο σκαρφαλωμένο πάνω από τα κύματα μέσω ενός σωλήνα που περιείχε μια στενή σπειροειδή σκάλα, παρέχοντας ένα δρόμο προς τα κάτω για φαγητό και επισκέπτες, συμπεριλαμβανομένου ενός γιατρού. Τα ηλιακά πάνελ στην επιφάνεια παρείχαν ηλεκτρισμό. Υπήρχε εφεδρική γεννήτρια, αλλά όχι ντους.

Ο Kogh είχε πει σε δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου που τον επισκέφτηκε στα μισά της προσπάθειάς του ότι ήλπιζε ότι θα άλλαζε τον τρόπο που σκεφτόμαστε την ανθρώπινη ζωή – και πού μπορούμε να εγκατασταθούμε, έστω και μόνιμα. «Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εδώ είναι να αποδείξουμε ότι οι θάλασσες είναι στην πραγματικότητα ένα βιώσιμο περιβάλλον για την ανθρώπινη επέκταση», είπε.

Τέσσερις κάμερες κατέγραψαν τις κινήσεις του στην κάψουλα – καταγράφοντας την καθημερινή του ζωή, παρακολουθώντας την ψυχική του υγεία και παρέχοντας αποδείξεις ότι δεν βγήκε ποτέ στην επιφάνεια. «Χρειαζόμασταν μάρτυρες που παρακολουθούσαν και επαλήθευαν 24 ώρες το 24ωρο για περισσότερες από 120 ημέρες», είπε η κριτής.

Ο δίσκος «είναι αναμφίβολα ένας από τους πιο υπερβολικούς» και απαιτούσε «πολλή δουλειά», πρόσθεσε.

Θαυμαστής του καπετάνιου Νέμο στο Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα του Ιουλίου Βερν, ο Kogh κρατούσε ένα αντίγραφο του κλασικού έργου επιστημονικής φαντασίας του 19ου αιώνα στο κομοδίνο του κάτω από τα κύματα.

Πηγή: The Guardian

«Με αυτό το βραβείο, γιορτάζουμε το εξαιρετικό έργο του Βιμ Βέντερς που συνεχίζει να εξερευνά και να πειραματίζεται με περίεργεια και ανοιχτό μυαλό», δήλωσε ο Matthijs Wouter Knol, Διευθύνων Σύμβουλος και διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. «Ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, Πρόεδρός της επιτροπής από το 1990 έως το 1995 και Πρόεδρος μέχρι το 2020, ο Βιμ Βέντερς έχει ισχυρή σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου και είμαστε επιπλέον στην ευχάριστη θέση να γιορτάσουμε αυτή του τη δέσμευση και να τον ευχαριστήσουμε».

Ο Wenders ξεκίνησε την καριέρα του ως κριτικός κινηματογράφου για διάφορες γερμανικές εκδόσεις και αργότερα ήταν ιδρυτικό μέλος της εταιρείας διανομής ταινιών Filmverlag der Autoren.

Το 1975 ξεκίνησε τη δική του εταιρεία παραγωγής στο Βερολίνο, την Road Movies. Συχνά υποδεχόμενος ως ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς σκηνοθέτες στη διεθνή σκηνή, ο Βέντερς έχει συγκεντρώσει μυριάδες διεθνή βραβεία, όπως το Γερμανικό Βραβείο Κινηματογράφου για την τριλογία Road Movie, τον Χρυσό Λέοντα για την Κατάσταση των Πραγμάτων και τον Χρυσό Φοίνικα και BAFTA για το Παρίσι, Τέξας.

Έχει κάνει επίσης πολλά ντοκιμαντέρ, όπως Lightning Over Water, Tokyo-Ga και Notebook on Cities and Clothes. Το πιο διάσημο ντοκιμαντέρ του, Buena Vista Social Club (1999), για μια ομάδα θρυλικών Κουβανών μουσικών, κέρδισε ένα Ευρωπαϊκό Βραβείο Κινηματογράφου και προτάθηκε για Όσκαρ, όπως και το ντοκιμαντέρ χορού του 3D Pina το 2011. Ακολούθησε άλλη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ το 2015 για το The Salt of the Earth για τον Βραζιλιάνο φωτογράφο Sebastião Salgado.

Το 2012, μαζί με τη σύζυγό του Donata Wenders ίδρυσαν το Ίδρυμα Wim Wenders, συγκεντρώνοντας όλο το δημιουργικό του έργο και καθιστώντας το μόνιμα προσβάσιμο στο κοινό. Ο Βέντερς ήταν ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου από το 1996 έως το 2020. Έλαβε το Leopard of Honor στο Λοκάρνο (2005), μια Τιμητική Χρυσή Άρκτο το 2015 και το Βραβείο Lumiere στη Λυών το 2023.

Το 2023, ο Βέντερς επέστρεψε στις Κάννες με δύο ταινίες: το 3D ντοκιμαντέρ Anselm για τον Γερμανό ζωγράφο και γλύπτη Anselm Kiefer και την ταινία μεγάλου μήκους Perfect Days με τον Kōji Yakusho ως καθαριστή τουαλέτας του Τόκιο, η οποία κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στις Κάννες και στη συνέχεια προτάθηκε για Όσκαρ.

Ο Βέντερς θα είναι επίτιμος καλεσμένος και θα λάβει την τιμή του στην 37η Τελετή Απονομής των Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου στις 7 Δεκεμβρίου στη Λουκέρνη.

Πηγή: The Hollywood Reporter