Η Γερμανίδα βουλευτής όχι εσκεμμένα έδωσε μεγαλύτερη ορατότητα στην καθημερινή ζωή μιας οικογένειας, αφού έγινε η πρώτη εκπρόσωπος στο κοινοβούλιο που απευθύνθηκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή κρατώντας στην αγκαλιά της το μωρό της.

Η Steinmüller, μέλος του κόμματος Πράσινοι (Green Party), κρατούσε τον γιο της δεμένο επάνω της σε μάρσιπο, ενώ εκφωνούσε την ομιλία της στο Bundestag, τη γερμανική κάτω βουλή, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του προϋπολογισμού, την Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου.

«Δεν ήταν κάτι προγραμματισμένο», δήλωσε η ίδια στην εφημερίδα Tagesspiegel του Βερολίνου. «Ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός του 2026 του συνασπισμού συντηρητικών-κόκκινων αγνοεί τα κεντρικά προβλήματα της αγοράς κατοικίας. Προσιτότητα; Ανύπαρκτη! Δημογραφική αλλαγή; Αγνοείται! Φοιτητές και εκπαιδευόμενοι; Εγκαταλελειμμένοι! Η έκκλησή μου προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση: οξύνετε τις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό! Εκατομμύρια άνθρωποι σε αυτή τη χώρα- νέοι, ηλικιωμένοι, οικογένειες- που αναζητούν προσιτή στέγαση βασίζονται σε αυτούς» έγραψε στο Instagram σε ανάρτησή της, δημοσιεύοντας βίντεο από την ομιλία της με το μωρό στην αγκαλιά της.
Η ίδια ανέφερε ότι το μωρό κοιμόταν ήρεμα καθ’ όλη τη διάρκεια της ομιλίας και ότι η απόφαση να το έχει μαζί της στο βήμα δεν ήταν εξ’ ολοκλήρου προγραμματισμένη. Συνέβη εν μέρει λόγω της κατάστασης και του ότι δεν υπάρχει θεσμικά προβλεπόμενη άδεια γονιού για βουλευτές.

Μετά την ομιλία της, το κόμμα των Πρασίνων, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην αντιπολίτευση, έγραψε στα social media: «Πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση οφείλει να μιλά περισσότερο για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που καθημερινά προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην εργασία και τη φροντίδα των παιδιών».

Το κόμμα τόνισε επίσης τη σημασία του να υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που γνωρίζουν στην πράξη τι σημαίνει να μεγαλώνεις ένα παιδί. Η πρόεδρος του Κοινοβουλίου Julia Klöckner επαίνεσε την στιγμή, λέγοντας ότι η Στάινμιλερ χειρίστηκε την κατάσταση «εξαιρετικά» και πρόσθεσε ότι η είσοδος βρεφών στην αίθουσα μπορεί να είναι κατάλληλη υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η βουλευτής φτάνει στη βουλή με το μωρό της αγκαλιά. Το μικρό αγόρι ήταν ξανά μαζί της τον περασμένο Μάιο και τον περασμένο Ιούνιο, χωρίς όμως να ανέβει στο βήμα της βουλής.

Πηγή: Marie Claire

Μπέρτολτ Μπρεχτ «Το ανυπεράσπιστο αγόρι. Από το βιβλίο «Μεγάλοι συγγραφείς γράφουν τις πιο μικρές ιστορίες του κόσμου», εκδ. Γνώση. Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ (10 Φεβρουαρίου 1898 – 14 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανός δραματουργός, σκηνοθέτης και ποιητής του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε ως Eugen Berthold Friedrich Brecht. Θεωρείται ο πατέρας του «επικού θεάτρου» (Episches Theater) στη Γερμανία. Κάποια από τα έργα του είναι η Όπερα της Πεντάρας, Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία και Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν.

Από την άλλη μεριά, όσα μου συμβαίνουν στις σπάνιες ώρες τις χαράς μου, όσα για μένα είναι ζωή, ευδαιμονία, έκσταση και πνευματική ανάταση, οι άνθρωποι, γενικά, τα αναζητούν μόνο στην φαντασία. Στην πραγματική ζωή, τα βρίσκουν παράλογα κι απίθανα. Κι έτσι, αν οι άνθρωποι έχουν δίκιο, αν αυτή η μουσική των νυχτερινών κέντρων είναι απόλαυση, αν αυτή η μαζική διασκέδαση δίνει χαρά κι αν αυτό το αμερικανοποιημένο πλήθος που ευχαριστιέται με το τίποτα έχει δίκιο, τότε εγώ έχω άδικο, είμαι τρελός. Είμαι στ’ αλήθεια ο Λύκος της Στέπας, όπως συχνά αποκαλώ τον εαυτό μου, αυτό το ξεστρατισμένο αγρίμι, που δε βρίσκει ούτε σπιτικό, ούτε χαρά, ούτε ελπίδα σ’ έναν κόσμο παράξενο και ακατανόητο.

Ο μοναχικός λύκος της Στέπας

Ο Έρμαν Έσσε γεννήθηκε στο Καλβ της Βυρτεμβέργης στην Γερμανία το 1877, σε αυστηρό προτεσταντικό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν ιεραπόστολος, ενώ ο παππούς του γνωστός ινδολόγος και ιεραπόστολος. Ξεκίνησε να εργάζεται ως βιβλιοπώλης και, παράλληλα, συνέγραφε. Έγινε γρήγορα γνωστός με τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά του. Το 1904, δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, Πήτερ Κάμεντσιντ. Το 1946, τιμήθηκε με το βραβείο Γκαίτε και το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας και το 1955, με το βραβείο Ειρήνης του Γερμανικού Συνδέσμου Εμπορίας Βιβλίων. Πέθανε στις 9 Αυγούστου του 1962.

Η Κάτριν Τις, ιδιοκτήτρια του Thies Café στο Μαγδεμβούργο, εξηγεί ότι πολλοί πελάτες παραμένουν για ώρες με ένα μόνο ρόφημα, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη βιωσιμότητα της επιχείρησης, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της γερμανικής DW.

Για αυτόν τον λόγο, τα Σαββατοκύριακα ενθαρρύνει τους πελάτες να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην κοινωνική τους ζωή αντί να δουλεύουν στα λάπτοπ τους.

Ο Ίλια Μπασιλασβίλι, από το Café IL Ostan στο Βερολίνο, τονίζει πως η απουσία φορητών υπολογιστών δημιουργεί πιο ζωντανή και επικοινωνιακή ατμόσφαιρα. Παρόμοια άποψη έχει και ο Βιτσέντζο Μποντζάτο από το ιταλικό καφέ 8tto Grammi, που πιστεύει πως οι πελάτες απολαμβάνουν περισσότερο την εμπειρία χωρίς οθόνες γύρω τους.

Το θέμα αγγίζει και τους γονείς, καθώς ορισμένα καφέ προτιμούν να προσφέρουν παιχνίδια και υλικά ζωγραφικής στα παιδιά, αντί να τα βλέπουν απορροφημένα σε ένα tablet.

Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι με αυτές τις πολιτικές. Κάποια καταστήματα επιλέγουν μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση, όπως το Café Doppio στην Κωνσταντία, που διαθέτει ξεχωριστό χώρο εργασίας για όσους θέλουν να χρησιμοποιήσουν λάπτοπ, με χρέωση και συγκεκριμένες παροχές.

Αν και η απαγόρευση του λάπτοπ κερδίζει έδαφος, η ιδέα ενός «καφέ χωρίς κινητά» παραμένει μάλλον ουτοπική, καθώς, όπως παρατηρεί η Τις, η εξάρτηση από τα κινητά είναι πλέον βαθιά ριζωμένη στην καθημερινότητα.

Πηγή: NewsBomb

Αυτό είναι το ερώτημα με το οποίο πάλεψε το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Γερμανίας την Πέμπτη και έκρινε ότι είναι απλά άνετα υποδήματα. Η Birkenstock, η οποία έχει την έδρα της στο Linz am Rhein της Γερμανίας, και λέει ότι η παράδοση της στην κατασκευή υποδημάτων χρονολογείται από το 1774, υπέβαλε μήνυση εναντίον τριών ανταγωνιστών που πούλησαν πολύ παρόμοια σανδάλια. Ο κατασκευαστής υποδημάτων ισχυρίστηκε ότι τα σανδάλια της «είναι έργα εφαρμοσμένης τέχνης που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα» που δεν μπορούν να τα μιμηθούν.

Σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία, τα έργα τέχνης απολαμβάνουν ισχυρότερης και μεγαλύτερης διάρκειας προστασία πνευματικής ιδιοκτησίας από τα καταναλωτικά προϊόντα. Η εταιρεία ζήτησε διαταγή για να σταματήσει τους ανταγωνιστές της να κατασκευάζουν σανδάλια αντιγραφής και να τους διατάξει να ανακαλέσουν και να καταστρέψουν αυτά που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά. Οι εναγόμενες εταιρείες δεν προσδιορίστηκαν στη δήλωση του δικαστηρίου.

Πριν από τη στάθμιση του ανώτατου δικαστηρίου της Γερμανίας για αστικές δίκες την Πέμπτη, η υπόθεση είχε εκδικαστεί σε δύο κατώτερα δικαστήρια, τα οποία διαφώνησαν επί του θέματος. Ένα περιφερειακό δικαστήριο στην Κολωνία αρχικά αναγνώρισε τα παπούτσια ως έργα εφαρμοσμένης τέχνης και ενέκρινε τις εντολές, αλλά το ανώτερο περιφερειακό δικαστήριο της Κολωνίας ανέτρεψε τις διαταγές κατόπιν έφεσης, μετέδωσε το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων dpa.

Το εφετείο είπε ότι δεν μπόρεσε να αποδείξει κανένα καλλιτεχνικό επίτευγμα στα σανδάλια με φαρδύ λουράκι και μεγάλη κούμπωση. Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο τάχθηκε στο πλευρό του εφετείου και απέρριψε την υπόθεση. Στην απόφασή του, έγραψε ότι ένα προϊόν δεν μπορεί να προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα εάν «τεχνικές απαιτήσεις, κανόνες ή άλλοι περιορισμοί καθορίζουν το σχέδιο».

«Για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων ενός έργου εφαρμοσμένης τέχνης —όπως και για όλα τα άλλα είδη έργων— το επίπεδο σχεδίασης δεν πρέπει να είναι πολύ χαμηλό», έγραψε το δικαστήριο. «Για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, πρέπει να επιτευχθεί ένα επίπεδο σχεδίασης που να αποκαλύπτει την ατομικότητα».

Πηγή: CNN UK

Η εταιρεία διανομής Black Mandala της Νέας Ζηλανδίας απέκτησε τα δικαιώματα για την αγγλόφωνη διασκευή της νουβέλας του Arthur Schnitzler του 1926. Ο Florian Frerichs (The Last Supper) σκηνοθετεί την ταινία γερμανικής παραγωγής. Στο neo-noir θρίλερ πρωταγωνιστούν ο Nikolai Kinski, γιος του θρυλικού Γερμανού ηθοποιού Klaus Kinski, και η Laurine Price στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, με δεύτερο καστ τους Detlev Buck, Nora Islei, Bruno Eyron και Sharon Kovacs.

Σύμφωνα με τη σύνοψη, η ταινία ακολουθεί τον Jakob, «ένα γιατρό, σύζυγο και διανοούμενο στο Βερολίνο του οποίου η ζωή αλλάζει όταν ξεκινά ένα νυχτερινό ταξίδι στην πόλη. Μετά από συναντήσεις στο ερωτικό underground του Βερολίνου και μια μυστηριώδη καλυμμένη μπάλα όπερας, πρέπει να αντιμετωπίσει ερωτήματα για την αγάπη και τη λαχτάρα σε έναν κόσμο ψευδαίσθησης και λυκόφωτος».

Η ταινία έχει κάνει πρεμιέρα στις γερμανικές αίθουσες σε 60 οθόνες, με προϋπολογισμό άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ. Με τη Black Mandala να αποκτά πλέον τα δικαιώματα, η ταινία πρόκειται να κυκλοφορήσει παγκοσμίως ως ένας από τους κορυφαίους τίτλους του διανομέα της χρονιάς.

«Το Traumnovelle είναι ένα είδος μίξης κωμωδίας, ερωτισμού, τρόμου και θρίλερ. Το σεξουαλικά φορτισμένο θρίλερ νεο-νουάρ αιχμαλωτίζει το κοινό με έναν κόσμο γεμάτο όνειρα και φαντασιώσεις, αλλά επίσης ενθαρρύνει τον κριτικό προβληματισμό για ηθικές αβύσσους», δήλωσε ο Frerichs στο Variety. «Θέλουμε το κοινό να εμπλουτιστεί από την εμπειρία. Η ταινία μας πρέπει να τους διασκεδάζει οπτικά, διανοητικά και δραματικά. Θέλουμε να φύγουν με την αίσθηση ότι είναι μέρος κάτι πολύ ιδιαίτερου», πρόσθεσε.

Πέρυσι, η Nicole Kidman είπε ότι πήρε τον ρόλο στο Eyes Wide Shut του Kubrick λόγω της «προκλητικής φύσης της». Το ψυχολογικό δράμα του 1999 – το οποίο επίσης εμπνεύστηκε από το Traumnovelle – ήταν η τελευταία ταινία του Kubrick, που βγήκε στην οθόνη μόλις λίγους μήνες μετά τον θάνατό του. Με πρωταγωνίστρια την Kidman απέναντι από τον τότε σύζυγό της Tom Cruise, η ταινία αφηγήθηκε την ιστορία του χαρακτήρα της Kidman Άλις που αποκάλυψε στον σύζυγό της ότι είχε σκεφτεί να κάνει άλλη σχέση τον προηγούμενο χρόνο.

Πηγή: NME

Το μουσείο επέστρεψε οικειοθελώς το τεχνούργημα μετά από ανησυχίες σχετικά με τα αρχεία ιδιοκτησίας του από ερευνητές. Κατά τη διάρκεια μιας τελετής επαναπατρισμού, η υπουργός Πολιτισμού της Ελλάδας Λίνα Μενδώνη επαίνεσε τη συμφωνία ως δίκαιη επίλυση μεταξύ των δύο μουσείων, με υποθέσεις επαναπατρισμού μεταξύ διαφορετικών χωρών να καταλήγουν συχνά σε δικαστικούς αγώνες.

Το τεχνούργημα, το οποίο δόθηκε στο μουσείο του Münster το 1989 από ιδιώτη Γερμανό δωρητή, είχε ασαφές ιστορικό ιδιοκτησίας προτού εισέλθει μόνιμα στη συλλογή. Οι δοκιμές που έγιναν από ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι το μάρμαρο προέρχεται από τη Θάσο, ένα νησί στο βόρειο Αιγαίο, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι το κεφάλι προέρχεται από την Ελλάδα.

Ο Achim Lichtenberger, διευθυντής του μουσείου του Münster, είπε ότι το έργο θεωρείται πολύτιμο και ότι η επιστροφή του στην Ελλάδα θα του επιτρέψει να μελετηθεί παράλληλα με άλλα αντικείμενα σαν αυτό. Οι ακριβείς συνθήκες της απομάκρυνσής του από την αρχική του τοποθεσία είναι άγνωστες. Το γλυπτό θα εκτίθεται πλέον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Σε μια δήλωση, ο Lichtenberger υποστήριξε ότι παρά τα ευρήματα του ερευνητή, το μουσείο τηρεί τα ηθικά πρότυπα σχετικά με τη διαδικασία εξαγοράς του, λέγοντας ότι το ίδρυμα επανεξετάζει τη συλλογή του για να συμμορφωθεί με τη Σύμβαση της UNESCO του 1970.

Πηγή: ARTnews / Κεντρική φωτογραφία: Υπουργείο πολιτισμού

Το Valley of Mills κοντά near Amalfi (ζωγραφισμένο περίπου το 1830) αγοράστηκε από τον Δρ. D.H. Goldschmidt στο Βερολίνο στις αρχές του 20ου αιώνα και κληρονομήθηκε από τους γιους του, τον Eugen, έναν χημικό, και τον Arthur, έναν εκδότη. Και τα δύο αδέρφια αυτοκτόνησαν μετά τα πογκρόμ του Νοεμβρίου του 1938, γνωστά και ως Kristallnacht, και η συλλογή έργων τέχνης τους κληροδοτήθηκε στον ανιψιό τους Edgar Moor. Ωστόσο, είχε μεταναστεύσει στη Νότια Αφρική, έτσι τα έργα τέχνης παρέμειναν στο διαμέρισμα του Βερολίνου που μοιραζόταν με τους θείους του μέχρι που κατασχέθηκαν από την Γκεστάπο το 1942.

Η «Ειδική Επιτροπή Λιντς» (Special Commission Linz) του Αδόλφου Χίτλερ αγόρασε τον πίνακα μετά την κατάσχεσή του από τους Ναζί. Ο Χίτλερ φέρεται να σχεδίαζε να εκθέσει το έργο στο απραγματοποίητο Fürhermuseum του στη γενέτειρά του, το Linz της Αυστρίας. Χάρη στην Ομοσπονδιακή Διοίκηση Τέχνης της Γερμανίας, η οποία ερευνά την προέλευση των πολιτιστικών αγαθών του κράτους για να διαπιστώσει εάν λεηλατήθηκαν από τους Ναζί, ο πίνακας του Blechen αποκαταστάθηκε.

«Η επιστροφή του έργου τέχνης έχει μεγάλη σημασία για την οικογένεια και την ιστορία της», δήλωσε εκπρόσωπος της κληρονόμου του Moor. «Ο πελάτης μου είναι πολύ ευγνώμων για τη συνοδευτική αναγνώριση του γεγονότος ότι αυτή η κλοπή τέχνης ήταν αποτέλεσμα υποκίνησης και δίωξης των αδελφών Δρ. Arthur Goldschmidt και Δρ. Eugen Goldschmidt». Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το 1952, το Valley of Mills near Amalfi μπήκε στο αυτοκίνητο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Γερμανίας και έγινε κρατική ιδιοκτησία το 1960. Πιο πρόσφατα δανείστηκε στο Prince Pückler Museum Foundation – Park and Castle Branitz στο Cottbus.

«Η έρευνα για την κλοπή πολιτιστικών αγαθών από τους Ναζί είναι ένα σημαντικό μέρος της μνήμης εκείνων που διώκονται από το ναζιστικό καθεστώς», δήλωσε η Claudia Roth, υπουργός Πολιτισμού της Γερμανίας, σε δήλωση Τύπου. «Με την επιστροφή του πίνακα του Carl Blechen, ο οποίος κατασχέθηκε ως αποτέλεσμα της ναζιστικής δίωξης, οι τύχες του Arthur και του Eugen Goldschmidt καθώς και του Edgar Moor γίνονται τώρα λίγο πιο ορατές».

Πηγή: ARTnews

Ακούμε: δε θέλεις πια να δουλέψεις μαζί μας.
Γονάτισες, δεν μπορείς άλλο να τρέχεις.
Κουράστηκες, δε μπορείς πια να μαθαίνεις καινούρια.
Ξόφλησες: Κανείς δε μπορεί να σου ζητήσει να κάνεις πια τίποτα.
Μάθε λοιπόν: εμείς το ζητάμε.

Σαν κουραστείς κι αποκοιμηθείς, κανείς δε θα
σε ξυπνήσει πια να πει: σήκω, το φαΐ είναι έτοιμο.
Γιατί να υπάρχει έτοιμο φαΐ;
Σαν δεν μπορείς άλλο να τρέχεις, θα μείνεις ξαπλωμένος.
Κανείς δεν θα σε ψάξει για να πει: «έγινε επανάσταση, τα εργοστάσια σε περιμένουν».
Γιατί να ’χει γίνει επανάσταση;

Όταν πεθάνεις, θα σε θάψουν, είτε φταις που πέθανες, είτε όχι.
Λες: πολύν καιρό αγωνίστηκες, δε μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς.
Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι, σαν δεν μπορείς
άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις.
Λες: πολύν καιρό ήλπιζες, δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις.
Ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θα ’ν’ εύκολος; Δεν είν’ έτσι.
Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες.

Είναι τέτοια που αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο, δεν έχουμε ελπίδα.
Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει, θα χαθούμε.
Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε.
Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του,
οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση.
Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.

Πέντε Δυσκολίες για να Γράψει Κανείς την Αλήθεια, (εκδ. Στοχαστής)

Σεβόμενοι τις επιθυμίες του, οι Γερμανοί φύλακες του ζωολογικού κήπου εγκατέλειψαν την πρόθεσή τους να τον μεγαλώσουν για να συνεισφέρουν τελικά χρησιμοποιώντας τα γονίδιά του σε ένα ζωτικής σημασίας πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία και αποφάσισαν να τον απελευθερώσουν στην άγρια ​​φύση της Γερμανίας. Τώρα που κατοικεί στα δάση της Σαξονίας, εντάσσεται σε έναν σταθερά αυξανόμενο πληθυσμό άγριων λύγκα σε όλη τη Γερμανία και την Ελβετία, οι οποίοι οπισθοχωρούν και έχουν μαζευτεί συνολικά σε όλη την έκταση που περιπλανιόντουσαν εδώ και καιρό.

Ο καρπαθιακός λύγκας είναι ένα υποείδος του ευρασιατικού λύγκα, ο οποίος ενώ καταγράφεται ως απειλούμενος με εξαφάνιση στην Κόκκινη Λίστα της IUCN, έχει παρ’ όλα αυτά εξαφανιστεί σε μεγάλες εκτάσεις του πρώην οικοτόπου του.

Ένα άλλο υποείδος, ο ιβηρικός λύγκας, ευδοκιμεί και αναπτύσσεται σε όλη την Πορτογαλία και την Ισπανία μετά από δύο δεκαετίες ηρωικών, έντονων εργασιών διατήρησης.

Στη Γερμανία, ωστόσο, υπάρχουν μόνο 190 τέτοια ζώα που περιφέρονται κυρίως στα όρη Harz, στη Βαυαρία και τη Ρηνανία-Παλατινάτο.

Ο Chapo ήταν ενός έτους, όταν, ως αιχμάλωτο, τον πήγαν σε μια εγκατάσταση αναπαραγωγής στα όρη Χαρτς. Το πρώτο πράγμα που έκανε, παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε σε ζωολογικό κήπο, ήταν να πηδήξει πάνω από τον φράχτη του περιβόλου. Συνελήφθη γρήγορα, αλλά η θέληση για περιπλάνηση ήταν εμφανής, αναφέρουν οι Sunday Times. «Συνέχισε να αναζητά τρόπους να βγει από το περίβολο και δυσκολευόταν να εγκατασταθεί», ανέφερε η αρχή για την άγρια ​​ζωή της Σαξονίας σε μια δήλωση. «Αυτό έδειξε ότι ο νεαρός λύγκας ταίριαζε καλύτερα να απελευθερωθεί στη φύση».

Σύμφωνα με τους Times, ειδικοί από το δίκτυο Linking Lynx είχαν αναγνωρίσει τον Chapo ως ντροπαλό και κατάλληλο για επανεισαγωγή, ενώ βρισκόταν στη Νυρεμβέργη, οδηγώντας τους φύλακες να διατηρήσουν ελάχιστη επαφή μαζί του, να τον ταΐζουν μόνο με κρέας θηραμάτων και να τον τοποθετήσουν σε μεγαλύτερο περίβλημα.

Συμμετέχει στην ομάδα άλλων τριών λύγκων που θα επανεισαχθούν φέτος, οι οποίοι έχουν «αποφοιτήσει» από το κυνήγι κουνελιών, το κυνήγι αλεπούδων και το κυνήγι ελαφιών. Παρά το γεγονός ότι είναι το τρίτο μεγαλύτερο αρπακτικό της ξηράς στην Ευρώπη, ο λύγκας εμφανίζεται σπάνια και δεν αποτελεί απειλή για τα ζώα.

Πρόσφατα, η κυβέρνηση της Σαξονίας διευκρίνισε ότι η Nova και η Luna, δύο λύγκες από την ομάδα επανένταξης, καταγράφηκαν ότι απείχαν μόλις εκατό μέτρα μεταξύ τους και «δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι συναντήθηκαν».

Με πληροφορίες από Good News Network.