Η Mittens, οκτώ ετών, είχε κρατηθεί για ένα ταξίδι απλής μετάβασης με την οικογένειά της από το Christchurch της Νέας Ζηλανδίας στο νέο τους σπίτι στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 13 Ιανουαρίου. Η ιδιοκτήτριά της, Margo Neas, είπε την Τετάρτη ότι περίμενε να ξεφορτώσουν τη Mittens από τον χώρο εμπορευμάτων του αεροπλάνου, αλλά πέρασαν τρεις ώρες χωρίς κανένα σημάδι από τη γάτα. Τότε ήταν που το προσωπικό εδάφους είπε στη Neas ότι το αεροπλάνο είχε επιστρέψει στη Νέα Ζηλανδία – με τη Mittens να είναι ακόμα επί του σκάφους. Το ταξίδι της επιστροφής διαρκεί περίπου επτάμισι ώρες. «Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Θεέ μου», είπε η Neas.

Ο πιλότος της Air New Zealand ενημερώθηκε για τον επιπλέον επιβάτη κατά τη διάρκεια της πτήσης και άνοιξε τη θέρμανση στο χώρο αποσκευών για να κρατήσει τα γάντια άνετα, πρόσθεσε. Η Neas είπε ότι ένα στοιβαγμένο αναπηρικό καροτσάκι είχε κρύψει τη θέα του χειριστή αποσκευών για το κλουβί της Mittens. «Δεν ήταν μια καλή αρχή για τη νέα μας ζωή στη Μελβούρνη, επειδή δεν είχαμε την οικογένεια, δεν ήμασταν ολοκληρωμένοι», είπε.

Όμως το έπος είχε αίσιο τέλος. Η εταιρεία μετακίνησης κατοικίδιων που χρησιμοποιούσε η Neas για να κανονίσει το ταξίδι της Mittens, συνάντησε τη γάτα κατά την επιστροφή της στο Christchurch και εξασφάλισε ότι θα επέστρεφε στο αεροπλάνο για άλλο ένα ταξίδι στη Μελβούρνη – αυτή τη φορά μόνο με έναν τρόπο.

Η Mittens είχε χάσει βάρος, αλλά κατά τα άλλα ήταν αβλαβής. «Βασικά έτρεξε στην αγκαλιά μου και απλώς στριμώχτηκε εδώ και έκανε τις μεγαλύτερες αγκαλιές όλων των εποχών», είπε η Neas. «Ήταν μια τέτοια ανακούφιση».

Η Air New Zealand είπε ότι θα αποζημιώσει όλα τα έξοδα που σχετίζονται με το ταξίδι της Mittens και ζήτησε συγγνώμη για την αναστάτωση που προκλήθηκε. «Θα συνεργαστούμε στενά με τον επίγειο χειριστή μας στη Μελβούρνη για να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί ξανά», δήλωσε η εκπρόσωπος, Alisha Armstrong.

Εν τω μεταξύ, η Mittens, που δεν ήταν συνήθως ένα στοργικό κατοικίδιο, ήταν «η πιο αγκαλίτσα που υπήρξε ποτέ», είπε η Neas. «Η γάτα τραβάει όση προσοχή θέλει αυτή τη στιγμή γιατί είμαστε τόσο απόλυτα ανακουφισμένοι που την έχουμε πίσω».

Πηγή: The Guardian

Συχνά σκέφτομαι πως αν και οι γάτες είναι εκείνα τα ζώα που έχουν τιμηθεί περισσότερο από κάθε άλλο ζώο στην τέχνη, τη λογοτεχνία, την ιστορία, αυτά τα πλάσματα που συντροφεύουν τους ανθρώπους εδώ και εκατομμύρια χρόνια, παρεξηγούνται συχνά για την ανεξαρτησία τους, για την έλλειψη τρυφερότητας, για τα «νεύρα» τους… Οι γάτες, όπως και κάθε εξημερωμένο ζώο, αποδεικνύουν τη στενή σχέση με τους φίλους τους σε ανθρώπινη έκδοση, σε στιγμές που αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά χρειάζονται μια μαλλιαρή αγκαλιά, μια πατούσες που ζυμώνουν το χέρι τους, ένα νιαούρισμα απάντηση στο άκουσμα του ονόματός τους.

Κι όλα τα παραπάνω και περισσότερα ακόμα, αποδεικνύουν την ευφυΐα των γατών και την αφιέρωσή τους στον άνθρωπο στου οποίου τα πόδια κοιμούνται κάθε βράδυ. Κι ακόμη αποδεικνύουν πως κατά βάθος όλοι θα θέλαμε να είμαστε λίγο γάτες: Να διαλέγουμε τους ανθρώπους, τις αγκαλιές, τα λόγια που θα πούμε, τον ύπνο σε απάντηση όλων.

Οι γάτες λέμε συχνά πως έχουν ένστικτο, πως σε διαλέγουν, πως σε κοιτάνε σα να σε καταλαβαίνουν, πως σε πλησιάζουν όταν θέλουν αυτές αλλά και όταν τις χρειάζεσαι. Εδώ και εκατομμύρια χρόνια πολλοί δημιουργοί εμπνέονται και αφιερώνουν σελίδες, πίνακες, στίχους, μουσικές στα αιλουροειδή των σπιτιών τους. Ένας άνθρωπος μάλιστα, αποφάσισε να αφιερώσει ένα ολόκληρο μουσείο στις γάτες και ειδικότερα στο δικό του τζίντζερ γατί.

Το Cat Cabinet λοιπόν, είναι ένα μουσείο τέχνης στο Άμστερνταμ αφιερωμένο αποκλειστικά στις γάτες. Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει πίνακες, σχέδια, γλυπτά και άλλα έργα τέχνης των Pablo Picasso, Rembrandt, Henri de Toulouse-Lautrec, Corneille, Sal Meijer, Théophile Steinlen και Jože Ciuha. Το μουσείο στεγάζεται σε ένα σπίτι και καθώς το επισκέπτεστε, θα δείτε πολλές γάτες να περιφέρονται ανάμεσα στα πόδια σας.

Η διαρρύθμιση αυτού του μουσείου, οι πίνακες στους τοίχους, τα αντικείμενα σε γατίσια μορφή, οι γάτες που κουρνιάζουν δίπλα σε έναν Picasso ή κάνουν μανικιούρ πάνω στα χαλιά ή ποζάρουν σα να απολαμβάνουν πως είναι το κέντρο του κόσμου, κάνουν αυτό το μουσείο ιδανικό για κάθε άνθρωπο που αγάπησε κάποτε έστω και μία γάτα στη ζωή του.

Λίγα λόγια για την ιστορία του σπιτιού

Το σπίτι και το παρακείμενο κτίριο στο Herengracht 499 χτίστηκαν το 1667 για τους αδερφούς Willem και Adriaen van Loon. Από τύχη στην κλήρωση, ο Willem έλαβε το σπίτι στον αριθμό 497. Αργότερα το σπίτι κατέλαβαν, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος του Άμστερνταμ Jan Calkoen και ο πρώην ηγέτης του Άμστερνταμ Engelbert François van Berckel. Ο John Adams επισκέφτηκε τον Van Berckel στο σπίτι κατά την περίοδο που ήταν Αμερικανός πρεσβευτής στην Ολλανδική Δημοκρατία.

Το κτίριο ανακαινίστηκε το 1985 και το 1990 το μουσείο ιδρύθηκε από τον Bob Meijer στη μνήμη της τζίντζερ γάτας του John Pierpont Morgan (που πήρε το όνομά του από τον Αμερικανό τραπεζίτη JP Morgan).

Ωδή στον Morgan

Κάθε επέτειο της ζωής του, ο Morgan λάμβανε ένα ιδιαίτερο δώρο: Στα πέμπτα του γενέθλια, ο Morgan υποδυόταν τον Ansel Sandberg. Στα δέκατα γενέθλιά του το δώρο ήταν ένα χάλκινο άγαλμα, για το οποίο ο ίδιος ο Morgan ήταν το μοντέλο. Δυστυχώς, αυτό το άγαλμα κλάπηκε πριν από τα εγκαίνια του Cat Cabinet. Για τον εορτασμό των δεκαπέντε γενεθλίων του Morgan, οι φίλοι και οι θαυμαστές του συνέταξαν το φυλλάδιο: «Μια στραβή γάτα από την Τουλούζη και άλλες ανοησίες για γάτες», με πενήντα λίμερικ γάτας αφιερωμένα στον Morgan. Στα ίδια γενέθλια, ο Aart Clerkx απεικόνισε το χαρούμενο hangover με τέτοιο τρόπο που ο Morgan θα μπορούσε εύκολα να αντικαταστήσει την Ουάσιγκτον στο αμερικανικό νομοσχέδιο. Μια εφάπαξ έκδοση αυτών των δολαρίων από την τράπεζα Pierpont Morgan εμφανίστηκε με την ευκαιρία αυτή.

Το κείμενο “In God We Trust” αντικαταστάθηκε ειδικά για τον Morgan με το κείμενο “We Trust No Dog”.

Ο άνθρωπος λοιπόν πίσω από το Μουσείο, ερωτεύθηκε μια τζίντζερ γάτα και αποφάσισε να προσφέρει σε κάθε γατόφιλο εκεί έξω έναν χώρο ωδή στα αιλουροειδή που γουργουρίζουν και σου φτιάχνουν ακόμα και τη μέρα εκείνη, την πιο στραβή από όλες.

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του μουσείου και οργανώστε την επίσκεψή σας στο επόμενο ταξίδι σας στο Άμστερνταμ.

Το μόνο που ήθελε η 14χρονη κόρη του Keisha για τα Χριστούγεννα ήταν μια γάτα. Έτσι, το 2014 ο μπαμπάς της Glenn Stupar υιοθέτησε ένα όμορφο calico από έναν τοπικό σύλλογο διάσωσης ζώων στο Έντμοντον του Καναδά. Η οικογένεια τη μετονόμασε σε Sophie και έζησε ευτυχισμένη στο διαμέρισμά τους για τρία χρόνια, μέχρι που το χνουδωτό αιλουροειδές ξέφυγε από το μπαλκόνι.

Ήταν κάτι μέρες πριν από τα Χριστούγεννα και όσο και αν έψαξαν, δεν την βρήκαν ποτέ. Τώρα, 7 χρόνια αργότερα — ακριβώς — η οικογένεια, συμπεριλαμβανομένου του αρραβωνιαστικού της Keisha, κάθονταν και αναπολούσαν τη γάτα όταν έλαβαν ένα τηλεφώνημα από την Community Cats του Έντμοντον.

Η Sophie βρέθηκε να ζει έξω από ένα πλυντήριο αυτοκινήτων, μόλις 3 μίλια από το σπίτι τους. Οι υπάλληλοι του πλυντηρίου αυτοκινήτων και ένα ζευγάρι που ζούσε κοντά, τάιζε τη γάτα για περισσότερο από ένα χρόνο – και η μη κερδοσκοπική ομάδα είχε περάσει μήνες προσπαθώντας να συλλάβει το πονηρό πλάσμα. Τελικά τα κατάφεραν. Έλεγξαν αν η γάτα είχε μικροτσίπ – την ύπαρξη του οποίου η οικογένεια αγνοούσε – και σύντομα ξαναβρέθηκαν όλοι.

«Έχει ακόμα λίγη από την παλιά Sophie μέσα της», είπε ο Stupar στο CBC News. «Τα πάει περίφημα».

Δείτε το συγκινητικό βίντεο παρακάτω:

Πηγή: Good News Network

Ο αλητάκος της Ουράνιας Αυτοκρατορίας δίστασε αρχικά, κατόπιν όμως θυμήθηκε κάτι και απάντησε στον μισθοφόρο: «Θα σας πω αμέσως». Λίγες στιγμές αργότερα εμφανίστηκε κρατώντας στα χέρια του μια μεγάλη, χοντρή γάτα και, κοιτώντας το ασπράδι των ματιών της, διαβεβαίωσε τον άνθρωπο χωρίς δισταγμό: «Είναι λίγο πριν το μεσημέρι, κύριε». Πράγμα απολύτως σωστό.

Αλλά κι εγώ, όταν γέρνω πάνω στην ωραία Φελίν, που τόσο εύστοχα της έδωσαν αυτό το όνομα, στη Φελίν, που τιμά το φύλο της και που είναι για μένα η περηφάνια της καρδιάς μου και η ευωδιά της ψυχής μου, τότε βλέπω, είτε είναι νύχτα είτε μέρα, στο πιο λαμπρό φως ή στην πυκνότερη σκιά, βλέπω λοιπόν πεντακάθαρα στο βάθος των αξιολάτρευτων ματιών της τον χρόνο, τον ίδιο πάντα: έναν χρόνο μακρινό, γιορταστικό, μεγάλο σαν το κενό, χωρίς υποδιαιρέσεις σε λεπτά και δευτερόλεπτα – έναν ακίνητο χρόνο που δεν έχει ώρα, κι όμως είναι ανάλαφρος σαν στεναγμός και φευγαλέος σαν ένα βλέμμα.

Κι αν κάποιος ενοχλητικός άνθρωπος ερχόταν να με ταράξει την ώρα που το βλέμμα μου ήταν προσηλωμένο στο χαριτωμένο αυτό ρολόι, αν κάποια ανυπόμονη ψυχή με ρωτούσε «Μα τι ψάχνεις μες στα μάτια αυτού του πλάσματος; Μήπως τον χρόνο, σπάταλε κι αργόσχολε θνητέ;», θα του απαντούσα χωρίς δισταγμό: «Ναι, τον χρόνο! Την αιωνιότητα!».

*Από την ανθολογία «Ο Παράδεισος των γάτων», εκδ. Ποικίλη Στοά, Μετάφραση: Γιούλη Τσίρου

Ο Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ (Παρίσι, 9 Απριλίου 1821 – 31 Αυγούστου 1867) ήταν Γάλλος ποιητής, ένας από τους σημαντικότερους της γαλλικής λογοτεχνίας. Σήμερα, αναγνωρίζεται ως σημαντικός ποιητής της γαλλικής και της παγκόσμιας λογοτεχνίας και συγκαταλέγεται μεταξύ των κλασικών. Χαρακτηριστικά, ο Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ τον αποκαλούσε «Δάντη μιας παρηκμασμένης εποχής».

Ο Larry έχει γίνει αγαπημένη ατραξιόν της Downing Street και εμφανίζεται συχνά έξω από την πόρτα Νούμερο 10 κατά τη διάρκεια σημαντικών πολιτικών γεγονότων και εκπομπών ειδήσεων. Ο 17χρονος «αρχηγός ποντικιών» πιστεύεται ότι είναι στα τελευταία του χρόνια, έχοντας ήδη ζήσει τη μέση διάρκεια ζωής για μια τιγρέ γάτα.

Κυβερνητικές πηγές είπαν στους Times ότι ένα δελτίο τύπου και τα γραφικά έχουν συνταχθεί και ετοιμάζονται για τη θλιβερή μέρα που θα φύγει ο αγαπητός γάτος. Οι φωτογραφίες, που επιλέχθηκαν να δημοσιευτούν μετά την είδηση ​​του θανάτου του, φέρεται να είναι αποθηκευμένες σε φακέλους στο Νο 10 σύστημα πληροφορικής ως μέρος ενός σχεδίου ενημέρωσης του κοινού. Ενώ μια πηγή είπε ότι, προς το παρόν, ο Larry «τα πάει καλά», μια άλλη είπε: «Αισθανθήκαμε ότι έπρεπε να αντιμετωπιστεί με τόση ευαισθησία».

Η γάτα, η οποία υιοθετήθηκε από το Battersea Cats Home, μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στην Downing Street από τον David Cameron ως κατοικίδιο για τα παιδιά του και έκτοτε έχει ξεπεράσει θητείες πέντε πρωθυπουργών.

Ο ιστότοπος του γραφείου υπουργικού συμβουλίου περιλαμβάνει μια βιογραφία της αγαπημένης γάτας, η οποία γράφει: «Ο Larry κατοικεί εδώ από τις 15 Φεβρουαρίου 2011, είναι ο πρώτος γάτος στο Νούμερο 10 που του απονεμήθηκε ο επίσημος τίτλος Chief Mouser.»

Ο Larry στρατολογήθηκε από το Battersea Dogs and Cats Home κατόπιν σύστασης για τις ικανότητές του στο κυνήγι ποντικιών. Έγινε μέλος του νοικοκυριού και είχε σημαντικό αντίκτυπο».

Προσθέτουν: «Έχει αιχμαλωτίσει τις καρδιές του μεγάλου βρετανικού κοινού και οι ομάδες Τύπου συχνά στρατοπέδευαν έξω από την εξώπορτα. Με τη σειρά του, το έθνος του στέλνει δώρα και κεράσματα καθημερινά. Ο Larry περνά τις μέρες του χαιρετώντας τους επισκέπτες στο σπίτι, επιθεωρώντας τις άμυνες ασφαλείας και δοκιμάζοντας έπιπλα αντίκες για ποιότητα ύπνου. Οι καθημερινές του ευθύνες περιλαμβάνουν επίσης το να σκεφτεί μια λύση για την εξολόθρευση του ποντικιού που βρίσκεται στο σπίτι».

Πηγή: The Independent

Ακολουθεί το πιο πρόσφατο έργο τέχνης του με πελεκάνους που εμφανίζονται να παίρνουν ψάρια από μια πινακίδα fish and chips shop, η οποία αποκαλύφθηκε την Παρασκευή. Μια εικόνα με στένσιλ μιας κατσίκας εμφανίστηκε στο Kew τη Δευτέρα, ενώ μια εικόνα δύο ελεφάντων που αγγίζουν τα κουφάρια στο Chelsea αποκαλύφθηκε από τον καλλιτέχνη από το Bristol την Τρίτη, αν και την Παρασκευή εθεάθη παραμορφωμένη με ρίγες. Τρεις πίθηκοι που κρέμονταν από μια γέφυρα στο Brick Lane συγκέντρωσαν πλήθη την Τετάρτη και ένας λύκος που ουρλιάζει σε ένα δορυφορικό πιάτο εθεάθη στο Peckham την Πέμπτη, ένα έργο που τελικά εκλάπη.

Η δημοσιογραφική ομάδα του Banksy αρνήθηκε να σχολιάσει το πιθανό νόημα πίσω από τη σειρά των στένσιλ στο Λονδίνο, εκτός από το ότι «οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αποφασίσουν μόνοι τους». Όσο για τη σημερινή γάτα, κάποιος σχολίασε ότι τα στένσιλ βρίσκονται πάντα σε περιοχές που ζουν μετανάστες, ενώ κάποιος άλλος αναρωτήθηκε αν έχει να κάνει με την κλιματική αλλαγή και το ότι τα ζώα ζητάνε ή απαιτούν τον κλεμμένο από τους ανθρώπους χώρο τους. Γι’ ακόμη μια φορά, η αντίληψη της τέχνης είναι προσωπική υπόθεση του καθενός.

Πηγή: BBC

Η Coco Gozlan και η Spetsi αποχαιρέτησαν τη χώρα μας το πρωί της Τετάρτης και ταξίδεψαν στην Καλιφόρνια. «Ονόμασα το γατάκι Spetsi και αυτή τη στιγμή είμαστε σε ένα αεροπλάνο που κατευθύνεται προς το σπίτι μας στην Καλιφόρνια», ανάρτησε στο Instagam. Η ίδια δηλώνει ακόμα σοκαρισμένη με τις αναρτήσεις που έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο, που δείχνουν την ίδια και τη Spetsi.

«Είμαι σοκαρισμένη από όλες τις αναρτήσεις. Πάντα αγαπούσα τα ζώα και μάλιστα είχα καταφύγιο ζώων στο Μεξικό. Πάντα το έκανα αυτό, απλά έτυχε αυτή τη φορά κάποιος να κατέγραψε το περιστατικό. Νιώθω άβολα γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι σώζουν ζώα καθημερινά επίσης».

«Έχω δύο σκυλιά στο σπίτι. Λατρεύω τα ζώα και ανεξάρτητα από το αν είσαι φιλόζωος ή όχι, αν δεις ένα ζώο να κινδυνεύει, πρέπει να επέμβεις», τόνισε η Coco Gozlan. «Είμαι ευγνώμων για όλη την αγάπη και την προσοχή από τους ανθρώπους. Είμαι πραγματικά συγκινημένη και ελπίζω ότι η δράση μου θα εμπνεύσει και άλλους να σώσουν ένα ζώο αν συναντήσουν ένα», πρόσθεσε.

Ακολουθήστε τη Spetsi στο Instagram. Στην τελευταία ιστορία της, υπόσχεται ότι θα απαντήσει σε όλα τα μηνύματα των θαυμαστών της!

Πηγή: Newsbomb.gr

Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες για τα βραβεία φέτος: Connected Cats, Family Cats, Senior Cats και Incredible Cats. Ο Marley είναι φιναλίστ στην κατηγορία Incredible Cats. Η κυρία Anstis είπε ότι ο επτάχρονος Marley βοήθησε να φέρει παρηγοριά και ελπίδα στις 11 γυναίκες που ζουν αυτή τη στιγμή στο καταφύγιο.

«Συχνά, τοποθετώντας την πατούσα του πάνω στα πόδια των καλεσμένων μας, αποτελεί την πρώτη καλοσύνη που έχουν βιώσει εδώ και χρόνια», είπε. «Έχει αυτό το απίστευτο χάρισμα της ενσυναίσθησης, γνωρίζοντας ενστικτωδώς ποιος τον χρειάζεται. Υιοθετήσαμε τον Marley πριν από τέσσερα χρόνια και νομίζω ότι είχε υποστεί κακοποίηση καθώς φοβάται τους άνδρες ηλικίας γύρω στα 30. Έτσι αναγνωρίζει το τραύμα των καλεσμένων μας».

Η Cilla, 12 ετών, που ανήκει στην κατηγορία Connected Cats, βοηθά ανήσυχους μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο Outwoods στο Atherstone, Warwickshire, κατά τη διάρκεια της περιόδου των εξετάσεων.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο σχολείο πριν από περίπου έξι χρόνια με όψη πεινασμένη και αδύνατη και εγκαταστάθηκε εκεί. Έχει ακόμη και έξι κρεβάτια, εκ των οποίων τα δύο στη βιβλιοθήκη, που είναι το αγαπημένο της μέρος.

Η Sally Taylor, διευθύντρια στο Outwoods Primary School, είπε: «Η Cilla είναι πολύ διαισθητική και ξέρει πάντα πού πρέπει να είναι, με έναν ανήσυχο μαθητή ή να περιμένει στην αίθουσα να φτάσει η έκτη τάξη κατά τη διάρκεια της εβδομάδας των εξετάσεων». Και πρόσθεσε: «Το να τη χαϊδεύουν τους ηρεμεί πριν τις εξετάσεις τους. Κάθε πρωί όταν φτάνω στο σχολείο περιμένει να με χαιρετήσει, κάτι που κάνει τη μέρα μου να ξεκινάει όμορφα. Μετά κάνει παρέα με τους μαθητές στα μαθήματα, στα διαλείμματα και ακόμη και στο γήπεδο ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια των αγώνων».

Στην κατηγορία Incredible Cats βρίσκεται και ο Marmaduke από το Μάντσεστερ. Η ιδιοκτήτρια Janice Cheetham, είπε ότι την έβγαλε από τη «βαθιά κατάθλιψη», όταν ενώ εργαζόταν ως τεχνικός έκτακτης ανάγκης, έγινε η επίθεση στο Manchester Arena. Είκοσι δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν σε βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας μετά από συναυλία της Ariana Grande στις 22 Μαΐου 2017. «Η συμβουλή μου σε οποιονδήποτε παλεύει με την ψυχική του υγεία είναι να πάρει μια μεγάλη πορτοκαλί γάτα», τονίζει. «Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα ήμουν εδώ σήμερα χωρίς τον Marmaduke».

Η ψηφοφορία για τα National Cat Awards ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου και θα ολοκληρωθεί στις 30 Αυγούστου. Οι νικητές των κατηγοριών και η Εθνική Γάτα της Χρονιάς θα ανακοινωθούν κατά τη διάρκεια μιας τελετής στο One Marylebone του Λονδίνου στις 18 Σεπτεμβρίου.

Με πληροφορίες από BBC.