Η πρωταγωνίστρια των Friends άνοιξε τις πόρτες του σπιτιού της στο Los Angeles στο Vanity Fair, περιγράφοντάς το ως ένα «καταφύγιο» από τις πιέσεις του Hollywood – αλλά και του κόσμου γενικότερα. Όταν στη διάρκεια της συνέντευξης της είπαν πως αποπνέει ηρεμία, εκείνη απάντησε: «Ωραία! Αυτό είναι όλο το νόημα». Κοιτάζοντας έξω από το σπίτι της, σχολίασε: «Εκεί έξω, υπάρχει νευρικότητα. Εδώ μέσα, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καθόλου νεύρα. Ουσιαστικά έχω ενσωματώσει όλες τις θεραπευτικές μεθόδους για να δημιουργήσω ένα ήρεμο περιβάλλον στο χάος της υπέροχης βιομηχανίας και του κόσμου γενικά».

Το εσωτερικό της κατοικίας αποπνέει ηρεμία. Κρύσταλλοι, όπως ακατέργαστος αμέθυστος, και μια λευκή πέτρα για καθαρότητα, ένα θυμιατό διακοσμημένο με κοράκια και επιλεγμένα βιβλία design συνθέτουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του χώρου. Οι ανοιχτόχρωμοι κρεμ καναπέδες, τα κωνικά κεριά και οι λευκές παιώνιες προσθέτουν στον ήρεμο χαρακτήρα του σπιτιού.

Ένας ολόκληρος τοίχος είναι καλυμμένος με πανοραμικά παράθυρα, προσφέροντας εντυπωσιακή θέα από το κέντρο του Los Angeles έως τον Ειρηνικό Ωκεανό, ενισχύοντας τη spa-like ατμόσφαιρα. Δεν υπάρχουν καθόλου οθόνες στον χώρο, κάτι που εντείνει το αίσθημα αποσύνδεσης και χαλάρωσης.

Η Aniston, μάλιστα, μοιράστηκε και το πάθος της για την εσωτερική διακόσμηση – ένα κοινό ενδιαφέρον που τη συνδέει με τη φίλη και συμπρωταγωνίστριά της, Courteney Cox. Όπως είπε: «Συνήθως μιλάμε για εσωτερική διακόσμηση. Αν δεν ήμουν ηθοποιός, θα ήθελα να ασχοληθώ με την αρχιτεκτονική χώρων. Λατρεύω τη διαδικασία. Υπάρχει κάτι στο να διαλέγεις υφάσματα και να ελέγχεις τις τελικές πινελιές, που γεμίζει την ψυχή μου».

Με μια προσεκτική μίξη φυσικών στοιχείων, επίπλωσης και «ψηφιακής αποτοξίνωσης», η Jennifer Aniston έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα καταφύγιο όπου η γαλήνη είναι κυρίαρχη — τόσο για εκείνη όσο και για τους καλεσμένους της.

Πηγή: Marie Claire

Ταξίδια που συμφέρουν
Με το τέλος της highseason, οι τιμές πέφτουν αισθητά:

• Αεροπορικά: Σε πολλές γραμμές, η διαφορά μπορεί να φτάσει 20–40% χαμηλότερα από τον Αύγουστο.
• Διαμονή: Ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα καταλύματα μειώνουν τις τιμές τους, ενώ πολλές φορές προσθέτουν και παροχές (πρωινό, latecheckout) για να προσελκύσουν επισκέπτες.
• Δραστηριότητες: Οι τοπικοί πάροχοι έχουν λιγότερη ζήτηση, οπότε οι εκδρομές, τα tour και οι ενοικιάσεις σκαφών ή οχημάτων συχνά κοστίζουν λιγότερο.

Για ποιους είναι ιδανικός ο Σεπτέμβριος;
Παρότι τον εκθειάζουμε, προφανώς δεν μπορούμε όλοι να απολαύσουμε διακοπές τον Σεπτέμβριο. Ειδικά αν έχουμε παιδιά ή επαγγελματικές υποχρεώσεις, είναι πιο δύσκολο να καταφέρουμε να ξεφύγουμε για περισσότερες ημέρες. Είναι όμως ιδανικός μήνας για όσους δεν έχουν ασφυκτικές πιέσεις και ημερομηνίες στη δουλειά τους και για φοιτητές.

Α! Και για solo travelers αφού η ήρεμη αυτή εποχή σημαίνει ότι ταξιδιώτες και ντόπιοι είναι πιο ανοιχτοί και φιλικοί σε νέες γνωριμίες. Κι αν τα διαβάζετε όλα αυτά κουνώντας το κεφάλι και σκεπτόμενοι τις υποχρεώσεις του Σεπτεμβρίου, συμπάσχουμε! Ωστόσο, δεν είναι κακό να ονειρευόμαστε ή να αποφασίσουμε μια μικρή απόδραση, ένα τελευταίο τριήμερο που θα «κλείσει» με τον καλύτερο τρόπο το καλοκαίρι μας.

Η ζωή όλων μας είναι γεμάτη από στιγμές αποτυχίας, λάθη και αβεβαιότητες. Κι εμείς τι μπορούμε να κάνουμε για να δεχτούμε ότι «απλά συμβαίνει» και να προχωρήσουμε, πιο σοφοί πιθανότατα, μπροστά στη ζωή μας. Η Αλεξάνδρα Παυλέτση – Στεφανή, BSc Ψυχολόγος, MSc , ΓΑΨ Ψυχοθεραπεύτρια, έχει να μας προτείνει ένα σημαντικό «εργαλείο»: να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες – και να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να τις χρησιμοποιεί. «Οι δεύτερες ευκαιρίες», υπογραμμίζει, «παίζουν έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην προσωπική μας εξέλιξη και στην ενίσχυση της αυτο-αποδοχής. Συχνά, όταν αποτυγχάνουμε ή κάνουμε λάθη, τείνουμε να γινόμαστε σκληροί με τον εαυτό μας και να αμφισβητούμε την αξία μας. Ωστόσο, η ικανότητα να προσφέρουμε στον εαυτό μας μια δεύτερη ευκαιρία και να αποδεχόμαστε τα λάθη ως μέρος της ανθρώπινης φύσης είναι το κλειδί για την ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης και της συναισθηματικής ευημερίας».

Όσο θέλουμε να γνωρίζουμε για τη δύναμη της δεύτερης ευκαιρίας

1. Η δύναμη της αυτο-αποδοχής και η σχέση με τις δεύτερες ευκαιρίες

Η αυτο-αποδοχή είναι η ικανότητα να αναγνωρίζουμε και να αποδεχόμαστε τα ελαττώματα, τις αδυναμίες και τις ατέλειές μας χωρίς να νιώθουμε ντροπή ή αίσθημα αποτυχίας. Όταν αποδεχόμαστε ότι είμαστε άνθρωποι και επομένως επιρρεπείς σε λάθη και αποτυχίες, δημιουργούμε μια εσωτερική ειρήνη που μας επιτρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, αντί να παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό μας.Οι δεύτερες ευκαιρίες είναι άμεσα συνδεδεμένες με την έννοια της αυτο-αποδοχής, διότι μας βοηθούν να ξεπεράσουμε την τάση να επικρίνουμε τον εαυτό μας μετά από μια αποτυχία. Αντί να θεωρούμε ένα λάθος ως αμετάκλητη αποτυχία, το βλέπουμε ως μια ευκαιρία να μάθουμε και να βελτιωθούμε.

2. Η αναγνώριση της ανθρώπινης φύσης

Η αποδοχή των λαθών μας ως μέρος της ανθρώπινης φύσης είναι ένα από τα πρώτα βήματα για την επίτευξη της αυτοεκτίμησης. Ο καθένας από εμάς κάνει λάθη, αλλά το σημαντικό είναι πώς αντιδρούμε σε αυτά. Αν, αντί να κρίνουμε τον εαυτό μας αυστηρά, του δίνουμε μια δεύτερη ευκαιρία, αναγνωρίζουμε τη δυνατότητα της ανάπτυξης και της μάθησης. Η δεύτερη ευκαιρία είναι αυτή που μας επιτρέπει να «διορθώσουμε» τα λάθη μας και να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι η αξία μας δεν εξαρτάται από τις αποτυχίες μας, αλλά από την ικανότητά μας να ανασηκωνόμαστε και να προχωρούμε μπροστά. Μέσω αυτής της διαδικασίας, ενδυναμώνουμε την πίστη στον εαυτό μας και την αποδοχή των αδυναμιών μας.

3. Η ψυχολογία των δεύτερων ευκαιριών

Η δυνατότητα για δεύτερες ευκαιρίες είναι καθοριστική για την ψυχική μας ευημερία. Όταν αποτυγχάνουμε σε κάτι, η τάση να αυτοκατηγορούμαστε και να περιορίζουμε τις προσδοκίες μας για το μέλλον είναι συχνά ισχυρή. Ωστόσο, το να δίνουμε στον εαυτό μας μια δεύτερη ευκαιρία για να προσπαθήσουμε ξανά, χωρίς να μας εμποδίζουν τα προηγούμενα λάθη, λειτουργεί ως ψυχολογικό εργαλείο ενδυνάμωσης. Μας ενθαρρύνει να επιμείνουμε, να ανακτήσουμε τη θετική μας στάση και να μάθουμε από τις εμπειρίες μας. Η επανεκκίνηση μετά από αποτυχία είναι το θεμέλιο της αυτοεκτίμησης, διότι μας δείχνει ότι τα λάθη δεν καθορίζουν την αξία μας. Αντίθετα, η ικανότητά μας να προσπαθούμε ξανά και να ανακάμπτουμε ενδυναμώνει τη σχέση με τον εαυτό μας.

4. Ανάπτυξη και αυτοπεποίθηση μέσω των δεύτερων ευκαιριών

Κάθε φορά που παίρνουμε μια δεύτερη ευκαιρία, δημιουργούμε μια νέα βάση για ανάπτυξη. Αντί να βλέπουμε την αποτυχία ως τελικό στόχο, την εκλαμβάνουμε ως μια αναγκαία διαδικασία μάθησης που μας προετοιμάζει για το επόμενο βήμα. Αυτό, με τη σειρά του, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την πίστη στην ικανότητά μας να ξεπερνάμε προκλήσεις.

Η διαδικασία της συνεχούς προσπάθειας, ακόμη και μετά από αποτυχίες, ενδυναμώνει την αίσθηση της αυτοεκτίμησης και της αξίας μας. Κάθε νέα προσπάθεια είναι μια απόδειξη ότι έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε οποιαδήποτε απογοήτευση ή αρνητική σκέψη και να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την προσωπική μας επιτυχία.

5. Η σημασία του να συγχωρούμε τον εαυτό μας

Η δεύτερη ευκαιρία προϋποθέτει τη «συγχωρητικότητα». Η ικανότητα να συγχωρούμε τον εαυτό μας για τα λάθη μας είναι θεμελιώδης για την ψυχική μας ευημερία. Όταν συγχωρούμε τον εαυτό μας, αφαιρούμε το βάρος της αυτοκατηγορίας και της απογοήτευσης. Επιτρέπει στον εαυτό μας να ανασάνει και να προχωρήσει χωρίς τις βαριές αλυσίδες του παρελθόντος.

Η συγχώρεση μας ενδυναμώνει και μας δίνει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της ζωής με μια νέα προοπτική, απαλλαγμένη από τα βάρη των προηγούμενων αποτυχιών.

6. Δεύτερες ευκαιρίες στην καθημερινή ζωή και τις σχέσεις μας

Οι δεύτερες ευκαιρίες δεν ισχύουν μόνο για προσωπικές αποτυχίες ή επαγγελματικά λάθη. Εφαρμόζονται και στις σχέσεις μας με τους άλλους. Συχνά, όταν υπάρχουν συγκρούσεις ή αποτυχίες στις σχέσεις μας, μπορούμε να νιώθουμε ότι είναι το τέλος της σχέσης ή ότι δεν αξίζουμε την αγάπη και την αποδοχή των άλλων. Ωστόσο, η ικανότητα να προσφέρουμε μια δεύτερη ευκαιρία στους άλλους και στον εαυτό μας ενισχύει τη συναισθηματική σύνδεση και την κατανόηση. Οι σχέσεις είναι δυναμικές και, όπως και εμείς, οι άλλοι μπορούν να εξελιχθούν, να μάθουν και να βελτιωθούν.

Η συγχώρεση και η προσφορά δεύτερης ευκαιρίας στις σχέσεις συμβάλλει στην ανάπτυξη πιο υγιών, πιο σταθερών δεσμών, ενισχύοντας την αίσθηση της αποδοχής και της συναισθηματικής ασφάλειας.

Δεύτερη ευκαιρία: ένα πολύτιμο «εργαλείο» ανάπτυξης και εξέλιξης

Όπως επισημαίνει η ψυχολόγος, οι δεύτερες ευκαιρίες είναι κρίσιμες για την προσωπική ανάπτυξη, την αυτοεκτίμηση και την ψυχική ευημερία. Όταν προσφέρουμε στον εαυτό μας τη δυνατότητα να προσπαθήσουμε ξανά, αποδεχόμαστε τα λάθη μας και τα βλέπουμε ως μέρος της πορείας μας προς την προσωπική ενδυνάμωση. Η διαδικασία αυτή της συγχώρεσης και της επανεκκίνησης ενδυναμώνει την αυτοεκτίμηση και μας βοηθά να αναπτύξουμε την ικανότητα να προχωράμε μπροστά χωρίς να είμαστε εγκλωβισμένοι στις αποτυχίες μας.

Αν μάθουμε να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες στον εαυτό μας και στους άλλους, ενδυναμώνουμε τη σχέση μας με τον εαυτό μας και δημιουργούμε τη βάση για μια πιο ευτυχισμένη και πλήρη ζωή.

Ένα από αυτά είναι η αποδοχή αυτού που δεν μπορούμε να αλλάξουμε, το οποίο, προστιθέμενο στη συνέπεια και τον έλεγχο των συναισθημάτων και των σκέψεών μας, μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε με λιγότερα βάσανα. «Γίνεσαι αυτό στο οποίο δίνεις προσοχή», είπε ο Επίκτητος, γι’ αυτό συχνά μιλάμε για επανεξέταση του εσωτερικού μας διαλόγου ή χρησιμοποιούμε λέξεις όπως αυτοαντίληψη ή αυτοπραγμάτωση, ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι ζούμε σε εποχές που τα κοινωνικά δίκτυα έχουν καταφέρει να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα και να μας αποσυνδέσουν από την ουσία μας.

Με τόσους πολλούς γκουρού που υπόσχονται να μας βοηθήσουν να πετύχουμε την πανάκεια μέσω μιας ιογενούς ρουτίνας, είναι λογικό ότι πολλοί βρίσκουν σταθερές αναφορές στα κλασικά, όπως συνέβη με τον Pepe García, γνωστό ως The Stoic, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη διάδοση των αρχών και την παροχή πρακτικών εργαλείων για την εφαρμογή αυτής της φιλοσοφίας.

Του αρέσει να ορίζει τον στωικισμό ως την τέχνη του να διαφοροποιείς αυτό που βρίσκεται υπό τον έλεγχό σου από αυτό που δεν είναι και να ενεργείς ανάλογα. «Μπορείτε να ελέγξετε τι λέτε, τι κάνετε ή τι σκέφτεστε, και επομένως μπορείτε να εργαστείτε πάνω σε αυτό μέσω διαλογισμού, με ένα ημερολόγιο, δίνοντας προσοχή στις σκέψεις σας… Αυτό πρέπει να διαχωρίζεται από οτιδήποτε δεν είναι υπό τον έλεγχό σου: ο πόλεμος, η πανδημία, η κρίση… δεν μπορείς να κάνεις τίποτα με αυτό, απλώς αποδέξου ότι τα πράγματα είναι όπως είναι και ότι δεν εξαρτώνται από σένα».

Γιατί μπορεί ο στωικισμός να σε βοηθήσει να ζήσεις καλύτερα;

Ο The Stoic είναι ξεκάθαρος στο ότι το να γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε καν να επηρεάσουμε πολλά πράγματα είναι λυτρωτικό. «Αυτός ο τρόπος σύλληψης της ζωής παρέχει πολλή σαφήνεια, ευκολία στη λήψη αποφάσεων και γαλήνη, γιατί στο τέλος ξέρεις ότι πρέπει να εστιάζεις μόνο σε αυτό που μπορείς να κάνεις». Οι Στωικοί μιλούν για ευδαιμονία, μια ελληνική λέξη που μεταφράζεται ως άνθηση ή προσωπική ανάπτυξη, και παρόλο που η ευτυχία είναι μια αφηρημένη έννοια και συχνά συνδέεται με εφήμερες εμπειρίες, η αναζήτηση για την ευδαιμονία εστιάζει σε κάτι πιο διαρκές και βαθύ. Οι Στωικοί υποστηρίζουν την απομάκρυνση από το υλικό, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορείς να βάλεις την ευτυχία ή την αξία σου στο εξωτερικό. Αντίθετα, σας προσκαλούν να εστιάσετε στην προσωπική ανάπτυξη και να καλλιεργήσετε αρετές όπως η υπομονή, το θάρρος, η δικαιοσύνη, η αγάπη για τον πλησίον και η πειθαρχία, επειδή η αληθινή ελευθερία είναι εκεί, και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί ποτέ να σας αφαιρέσει.

Σύμφωνα με τον Pepe García, αυτή η φιλοσοφία υποστηρίζει ότι μεγάλο μέρος του ανθρώπινου πόνου προέρχεται από τη συνεχή επιθυμία να γίνουν τα πράγματα όπως θέλουμε. «Αν περάσεις τη ζωή σου περιμένοντας να πάνε όλα όπως θα ήθελες, αργά ή γρήγορα θα καταλάβεις ότι δεν είναι δυνατό». Είναι μια προσέγγιση παρόμοια με τον Βουδισμό, όπου η προσκόλληση στις επιθυμίες μας είναι το μεγαλύτερο από τα κακά μας. Εδώ είναι που οι Στωικοί προτείνουν μια αλλαγή νοοτροπίας: «Αντί να εύχεσαι τα πράγματα να ήταν όπως τα θέλεις, εύχεσαι να ήταν τα πράγματα όπως είναι». Αυτό δεν σημαίνει να υποχωρήσουμε στην καταστροφή, αλλά μάλλον, αποδεχόμενοι αυτό που δεν μπορούμε να αλλάξουμε, εξαλείφουμε μεγάλο μέρος της απογοήτευσης που νιώθουμε.

Μπορεί να αρρωστήσετε, να χάσετε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο ή να έχετε μια κακή μέρα στη δουλειά. Αυτά είναι πράγματα που δεν μπορείτε να ελέγξετε, αλλά μπορείτε να επιλέξετε πώς να αντιδράσετε σε αυτά και για τους Στωικούς, αυτό είναι το κλειδί για την αποφυγή των παθών ή των αρνητικών συναισθημάτων που προκύπτουν όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περιμένατε: «Ο θυμός, ο φόβος, το άγχος… Όλα αυτά προέρχονται από τη μη αποδοχή της πραγματικότητας ως έχει», τονίζει ο ειδικός γι’ αυτό σε βάθος στο δεύτερο βιβλίο του, Εγχειρίδιο γαλήνης, και υπογραμμίζει ότι η στωικότητα δεν είναι να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας ή να προσποιούμαστε ότι δεν νιώθουμε τίποτα, όπως νομίζουν ορισμένοι, αλλά το να μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε. Η ιδέα δεν είναι ότι δεν θα θυμώσετε ποτέ ξανά, αλλά ότι δεν θα νιώσετε ποτέ ξανά λυπημένοι όταν εμφανιστούν αυτά τα συναισθήματα, έχεις έναν οδηγό, εργαλεία που σε βοηθούν να μειώσεις τον αντίκτυπό τους και να πάρεις πιο ήρεμες αποφάσεις.

Εργαλεία για να ζεις σε γαλήνη

Εκτός από τον κύριο στόχο, που είναι να μάθετε να διακρίνετε μεταξύ του τι μπορείτε να ελέγξετε και τι δεν μπορείτε, ο Pepe García μας αφήνει μερικές πρακτικές συμβουλές που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή για να ζούμε με περισσότερη ηρεμία.

Όποτε μπορείτε, εστιάστε στην ανάπτυξη των κλασικών αρετών του στωικισμού: σύνεση, σοφία, θάρρος, δικαιοσύνη και εγκράτεια. Συνιστά επίσης να δουλεύουμε στην αποδοχή με μικρά πράγματα και να είμαστε σταθεροί με τις προθέσεις μας. Ξεκινήστε αποδεχόμενοι απλά πράγματα, όπως ο καιρός. Αν βρέχει σήμερα, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, απλά το αποδέχεστε. Τέλος, ένα άλλο θεμελιώδες θέμα για τους Στωικούς, αν και συχνά παρερμηνεύεται, είναι ο θάνατος, ένα αναπόφευκτο απόφθεγμα που μπορεί να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε προοπτική. Όλοι μοιραζόμαστε το ίδιο πεπρωμένο. Η ζωή μας είναι σύντομη, γι’ αυτό πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο αυτόν τον εφήμερο χρόνο, και τονίζει ότι δεν πρόκειται για εμμονή, απλά μπορούμε να το έχουμε στο μυαλό μας. Ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, είτε σε συντρίβει είτε όχι. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτήν την υπενθύμιση για να διαχειριστείτε καλά τον χρόνο σας, χωρίς να παραβλέπετε το γεγονός ότι όλα είναι παροδικά – σύμφωνα με τον The Stoic.

Ο Μάρκος Αυρήλιος πάντα έλεγε ότι τα γεγονότα είναι σαν το νερό ενός ποταμού: αλλάζει συνεχώς. «Αυτό που φαίνεται τρομερό σήμερα, σε λίγα χρόνια δεν θα το θυμάστε καν».

Πηγή: Vogue España