Βελτιώνει την ποιότητα του ύπνου

Παρόλο που ο γενικός κανόνας θέλει τα αρωματικά φυτά να μένουν έξω από το υπνοδωμάτιο, μελέτες έχουν δείξει ότι το άρωμα του γιασεμιού έχει χαλαρωτική δράση στο νευρικό σύστημα. Μια μικρή γλάστρα στο υπνοδωμάτιο μπορεί να συμβάλει σε πιο βαθύ και ήρεμο ύπνο, κάτι που με τη σειρά του βοηθά στη σωστή ξεκούραση και στην ανανέωση του οργανισμού. Το γιασεμί λοιπόν εξαιρείται.

Μειώνει το άγχος και το στρες

Το γιασεμί δεν έχει τυχαία συνδεθεί με την ευφορία και την ηρεμία. Το γλυκό, καλοκαιρινό του άρωμα δρα σαν φυσικό αγχολυτικό, μειώνοντας την ένταση και βελτιώνοντας τη διάθεση. Είναι ιδανικό για όσους περνούν έντονες μέρες γεμάτες πίεση.

Ενισχύει τη ψυχική υγεία

Η επαφή με το γιασεμί – είτε μυρίζοντας τα άνθη του είτε φροντίζοντας το φυτό – μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά. Δεν πρόκειται για θαυματουργή θεραπεία, αλλά η συνεχής παρουσία του στον χώρο μπορεί να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας και να συμβάλει στην ψυχολογική ισορροπία, όπως άλλωστε και η κηπουρική γενικότερα.

Καθαρίζει τον αέρα

Όπως πολλά φυτά εσωτερικού χώρου, το γιασεμί συμβάλλει και στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα, κάνοντας τον χώρο πιο καθαρό και ευχάριστο.

Ποιο είδος γιασεμιού να διαλέξετε

Το κλασικό καλοκαιρινό γιασεμί: Έχει μικρά λευκά άνθη με έντονο άρωμα. Χρειάζεται ήλιο και ζεστό περιβάλλον για να ανθίσει σωστά.

Το χειμωνιάτικο γιασεμί: Ανθίζει με κίτρινα λουλούδια, δεν έχει άρωμα αλλά είναι εξίσου όμορφο και ανθεκτικό στο κρύο-και ίσως πιο κατάλληλο για εσωτερικό χώρο.

Τοποθετήστε το σε φωτεινό σημείο ώστε να δέχεται άπλετο ηλιακό φως. Για το καλοκαιρινό γιασεμί, φροντίστε να είναι σε ζεστό και προφυλαγμένο μέρος. Το χειμωνιάτικο γιασεμί προτιμά πιο δροσερά περιβάλλοντα, αλλά πάντα χρειάζεται ήλιο. Διατηρήστε το χώμα του υγρό αλλά όχι υπερβολικά βρεγμένο, για να αποφύγεις τη φθορά των ριζών.

Το γιασεμί λοιπόν δεν είναι απλώς ένα όμορφο φυτό που φέρνει άρωμα και χρώμα στον χώρο σου. Είναι ένας φυσικός «σύμμαχος» για καλύτερη ψυχική και σωματική υγεία καθώς σας βοηθά να κοιμάστε καλύτερα, μειώνει το στρες, καθαρίζει την ατμόσφαιρα και φτιάχνει τη διάθεση.

Πηγή: Newsbeast

Ναι, αλλά μόνο οι νάνοι ή οι αειθαλείς ποικιλίες θάμνων προσαρμόζονται καλά στην καλλιέργεια σε γλάστρες. Οι μεγάλες αειθαλείς και φυλλοβόλες μανόλιες απαιτούν περισσότερο χώρο και βαθύ χώμα, επομένως δεν συνιστώνται για μικρά μπαλκόνια ή βεράντες. Σε γλάστρες, το φυτό χρειάζεται περισσότερη προσοχή, και η γλάστρα πρέπει να είναι πολύ μεγάλη, εξαιρετικής ποιότητας. Σε κάθε περίπτωση μπορείτε να συμβουλεύειτε το ανθοπωλείο της γειτονιάς σας.

Έτσι, σύμφωνα με τους ειδικούς, η νάνος μανόλια (ένας αειθαλής θάμνος) είναι ιδανική για βεράντες ή αίθρια, μιας και είναι ένα φυτό που ανθίζει γενναιόδωρα από τις αρχές της άνοιξης έως το φθινόπωρο. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το άρωμά του θα ψεκάζει τους εξωτερικούς μας χώρους για μισό χρόνο.

Εκτός από αυτή την ποικιλία, η Magnolia grandiflora “Little Gem” – μια συμπαγής εκδοχή του κλασικού αειθαλούς – και η Magnolia stellata, πολύ διακοσμητική, με θεαματικές ανοιξιάτικες ανθοφορίες αν το κλίμα είναι δροσερό και το έδαφος είναι κατάλληλο. Προφανώς, δεν είναι όλα τα κλίματα ίδια και δεν επηρεάζουν την ανάπτυξη και την ανθοφορία της μανόλιας με τον ίδιο τρόπο. Το δροσερό μεσογειακό, το παράκτιο ή το ήπιο ηπειρωτικό κλίμα είναι το πιο ευνοϊκό. Επιπλέον, καλό είναι το φυτό να βρίσκεται μεταξύ ήλιου και σκιάς, αν είναι σε γλάστρα, και σε πλήρη φωτισμό αν είναι φυτεμένο σε κήπο. Αυτές οι συνθήκες, σε συνδυασμό με την κατάλληλη φροντίδα – τακτικό πότισμα, αεριζόμενο υπόστρωμα και απαλό καθάρισμα μετά την ανθοφορία – θα εξασφαλίσουν ότι το άρωμα του φυτού είναι έντονο και μακράς διαρκείας. Το άρωμα είναι κομψό, λουλουδάτο και γλυκό, με κρεμώδεις νότες και μια νότα εσπεριδοειδών.

Ας δούμε και μερικές συμβουλές για να εξασφαλίσουμε τη φρεσκάδα του αρώματος του φυτού:

-Τοποθετήστε το κοντά σε ένα πέρασμα ή δίπλα σε ένα παράθυρο ή πόρτα που ανοίγετε συχνά και αποφύγετε τις περιοχές που φυσάει έτσι ώστε να διαχέεται το άρωμα. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το άρωμα όχι μόνο διαποτίζει τη βεράντα ή το μπαλκόνι, δημιουργώντας μια ειδυλλιακή ατμόσφαιρα στον εξωτερικό χώρο, αλλά και τα γύρω εσωτερικά δωμάτια.

-Αν είναι σε γλάστρα, μετακινήστε το περιστασιακά σε στρατηγικές περιοχές για να απολαύσετε το άρωμα περισσότερο.

-Ένα άλλο κόλπο είναι να κόβετε μανόλιες και να τα τακτοποιείτε σε βάζα σε διαφορετικά δωμάτια του σπιτιού, διασφαλίζοντας έτσι ότι το άρωμα γεμίζει κάθε εσωτερικό χώρο.

Τέλος, άλλες ποικιλίες που μπορούν να λειτουργήσουν ως φυσικά αποσμητικά χώρου με κομψές λουλουδένιες νότες ειναι το γιασεμί, το νυχτολούλουδο, το μελισσόχορτο, η γαρδένια jasminoides, η λεβάντα και τα αρωματικά τριαντάφυλλα.

Πηγή: Vogue España

Το όνομά τη προέρχεται από την αραβική λέξη «Alloeh», που σημαίνει «λαμπερή πικρή ουσία» ή «αφρώδης πικρή ύλη» και τη λατινική λέξη «vera», που σημαίνει «αλήθεια». Στην αρχαιότητα, χρησιμοποιήθηκε από τους Αιγύπτιους ως συστατικό για την ταρίχευση. Πράγματι, το αποκαλούν «φυτό της αθανασίας», το χρησιμοποιούσαν ως θεραπευτικό μέσο αλλά και για την περιποίηση και την υγιεινή του σώματος. Πριν από περισσότερα από 2000 χρόνια, οι Έλληνες θεωρούσαν την AV ως «την καθολική πανάκεια».

Δεδομένα από τη βιβλιογραφία δείχνουν ότι η AV και τα προϊόντα της έχουν ευεργετική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία, τόσο με τοπική όσο και από του στόματος χρήση, ως χυμός ή εκχύλισμα. Αρκετές επιστημονικές μελέτες έχουν διαπιστώσει τις πολυάριθμες βιολογικές δράσεις της AV, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των αντιικών, αντιμικροβιακών, αντικαρκινικών και αντιμυκητιασικών. Επιπλέον, η σημαντική αντικαταθλιπτική της δράση σε σχέση με διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των δερματικών διαταραχών (ψωρίαση, ακμή κ.λπ.) και του προδιαβήτη, είναι ένα αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας. Ωστόσο υπάρχουν και μελέτες που την αμφισβητούν και υποστηρίζουν ότι έχει τοξικές παρενέργειες.

Επιστημονική ανασκόπηση μελετών που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Foods, παρουσίασε τις πιο σημαντικές και πρόσφατες μελέτες σχετικά με την πληθώρα των βιολογικών δραστηριοτήτων της AV και προχώρησε σε μια εις βάθος ανάλυση που διερευνά τα συστατικά που είναι υπεύθυνα για αυτές. Επιπλέον, περιγράφεται η μορφολογία και η χημική της σύνθεση, μαζί με ορισμένες μελέτες σχετικά με τα μεμονωμένα συστατικά της που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο. Τέλος, αναφέρονται μελέτες αξιοποίησης και συζήτηση για το μεταβολισμό και τις τοξικολογικές πτυχές αυτού του «θαυματουργού φυτού».

Συνοπτικά οι μελέτες που καταγράφονται σε αυτή την ανασκόπηση, έχουν διαπιστώσει πως η AV έχει:

Αντιφλεγμονώδη δράση λόγω του ενζύμου βραδυκινάση, που μειώνει τη φλεγμονή, αντιοξειδωτική δράση, που σχετίζεται με τις πολυφαινόλες, τις ινδόλες και τα αλκαλοειδή.

Αντιβακτηριακή δράση λόγω του εκχυλίσματος αιθανόλης, μεθανόλης και ακετόνης.

Αντιμυκητιακή δράση, λόγω της πρωτεΐνης 14 kDa που έχει απομονωθεί από τα φύλλα της.

Αντιπαρασιτική δράση, κατά κουνουπιών και των βακτηρίων.

Αντιιική δράση, πχ μελέτη έδειξε την δράση του εκχυλίσματος AV αιθανόλης στην αναστολή της αναπαραγωγής του ιού της γρίπης Α με τα φλαβονοειδή (κερκετίνη, ένυδρη κατεχίνη και καμπφερόλη)να ταυτοποιούνται ως οι δραστικές ενώσεις.

Αντικαρκινική δράση: Το εκχύλισμα μπορεί να αναστείλει αποτελεσματικά τον πολλαπλασιασμό των κυτταρικών σειρών MCF-7 του καρκίνου του μαστού χωρίς καμία κυτταροτοξική επίδραση σε υγιή μη καρκινικά κύτταρα NIH-3T3, σε σύγκριση με το τυπικό φάρμακο, την ταμοξιφαίνη, ενώ αιθανολικό εκχύλισμα φύλλων έδειξε κυτταροτοξικότητα έναντι των κυτταρικών γραμμών HepG2, HeLa (ανθρώπινο καρκίνωμα τραχήλου) και A549 (ανθρώπινο επιθηλιακό αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα).

Ραδιοπροστατευτικά αποτελέσματα: Θεραπεία πριν και μετά την ακτινοβολία σε ελβετικά αλμπίνο ποντίκια που ακτινοβολήθηκαν σε ολόκληρο το σώμα και η ΑΩ αύξησε την επιβίωσή τους.

Προστατευτική δράση στα όργανα έναντι της επαγόμενης ηπατοτοξικότητας και νεφροτοξικότητας.

Καρδιοπροστατευτικές Επιδράσεις

Προστασία του δέρματος: Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι το AV gel μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και να μειώσει την ευθραυστότητα του δέρματος και να προάγει την επούλωση των πληγών του δέρματος χωρίς να παρουσιάζει τοξικές επιδράσεις και έτσι χρησιμοποιείται ευρέως ως θεραπεία για εγκαύματα. Επιπλέον, οι βλεννοπολυσακχαρίτες, μαζί με τα αμινοξέα και τον ψευδάργυρο που υπάρχουν στο AV, μπορούν να βελτιώσουν την ακεραιότητα του δέρματος, οδηγώντας σε κατακράτηση υγρασίας και μείωση του ερυθήματος, βοηθώντας έτσι στην πρόληψη των ελκών.

Επίσης, δίνει καλά αποτελέσματα στην ακμή, την αλωπεκία, την ψωρίαση και τα κρυοπαγήματα. Η AV μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε διαφορετικές καταστάσεις όπως το ερύθημα, ο έρπης των γεννητικών οργάνων, η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, η ψωρίαση, οι ασθένειες του λειχήνα και το ερύθημα που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία.

Αντιμετώπιση γαστρεντερικών διαταραχών: Είναι γνωστή για τις καθαρτικές της ιδιότητες. Οι ανθρακινόνες είναι οι κύριες ενώσεις που ευθύνονται για αυτή τη δραστηριότητα.

Επίσης, σύμφωνα με τις μελέτες που καταγράφονται σε αυτή την ανασκόπηση η Aloe Vera βοηθά σε Μεταβολικές, Νευρολογικές και Ενδοκρινικές Παθήσεις, Οδοντιατρική και Διαταραχές της Στοματικής κοιλότητας, πρεβιοτικές και προβιοτικές επιδράσεις στη μικροχλωρίδα του εντέρου. Είναι δε εντυπωσιακό ότι εκτός από όλα τα παραπάνω χρησιμοποιείται και ως συντηρητικό για τα τρόφιμα.

Ωστόσο, παρά την τόσο διαδεδομένη χρήση της AV, αρκετές αναφορές αξιολόγησαν την τοξικότητά της, ειδικά σε σχέση με τις δραστηριότητές της στο ήπαρ, τους νεφρούς και την καρδιά. Αυτό γενικά μελετάται σε σχέση με τις ανθρακινόνες, που ανήκουν στους HADs, συγκεκριμένα την εμοδίνη, την αλόη-εμοδίνη και τη ρηνίνη. Αν και ένα μεγάλο μέρος της βιβλιογραφίας αναφέρει την προστατευτική δράση που ασκεί έχουν επίσης περιγραφεί αρκετές περιπτώσεις οξείας ηπατικής βλάβης.

Τέλος σύμφωνα με τους συγγραφείς, παρά τα τόσα πολλά οφέλη, οι άνθρωποι πρέπει να δώσουν προσοχή στις πιθανές παρενέργειες της κολποκοιλιακής κολπίτιδας και τις πιθανές αλληλεπιδράσεις της με φάρμακα. Ωστόσο, δεδομένων των αντικρουόμενων δεδομένων και απόψεων σχετικά με την τοξικότητα της AV, είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η έρευνα για να αξιολογηθεί οπωσδήποτε η επίδραση αυτού του φυτού και των προϊόντων του στην ανθρώπινη υγεία.

Πηγή: Cibum

Ο αρχαίος σπόρος που ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μιας αρχαιολογικής ανασκαφής στην κάτω περιοχή Wadi el-Makkuk βόρεια της Ιερουσαλήμ, διαπιστώθηκε ότι ήταν σε παρθένα κατάσταση. Αλλά οι επιστήμονες που διεξήγαγαν τη νέα έρευνα δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν τον τύπο του δέντρου μόνο από τον σπόρο. Η ομάδα, με επικεφαλής την Δρ. Sarah Sallon, μια γιατρό που ίδρυσε το Ερευνητικό Κέντρο Φυσικής Ιατρικής Louis L. Borick στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Hadassah στην Ιερουσαλήμ, φύτεψε τον σπόρο για περαιτέρω διερεύνηση πριν από δώδεκα χρόνια. Ο Sallon είπε ότι είναι πιθανό το δέντρο να είναι η πηγή του βιβλικού «τσόρι», ενός φαρμακευτικού φυτικού εκχυλίσματος που σχετίζεται με την ιστορική περιοχή της Γαλαάδ βόρεια της Νεκράς Θάλασσας στην κοιλάδα του Jordan Rift, μια ορεινή και δασική περιοχή που καλλιεργούνταν έντονα και τώρα είναι μέρος της Ιορδανίας.

Τα ευρήματα της ομάδας, που περιγράφονται σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 10 Σεπτεμβρίου στο περιοδικό Communications Biology, ξεκλειδώνουν μερικά από τα μυστικά γύρω από την προέλευση αυτού του αινιγματικού δείγματος, το οποίο η Sallon ονόμασε “Sheba”.

Γενετικό δακτυλικό αποτύπωμα χωρίς ταίρι

Για να βλαστήσει το δείγμα, η συν-συγγραφέας της μελέτης Δρ. Elaine Solowey, επίτιμη ερευνήτρια στο Κέντρο Βιώσιμης Γεωργίας στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Μελετών Arava στο Ισραήλ, χρησιμοποίησε μια διαδικασία που τελειοποιήθηκε κατά τη διάρκεια προηγούμενης έρευνας με επικεφαλής τον Sallon σε σπόρους φοίνικα 2.000 ετών. Η προσέγγιση περιελάμβανε την εμβάπτιση του μυστηριώδους σπόρου της ερήμου της Ιουδαίας σε νερό αναμεμειγμένο με ορμόνες και λίπασμα πριν τον φυτέψει σε μια γλάστρα με αποστειρωμένο χώμα. «Περίπου πεντέμισι εβδομάδες αργότερα, αυτό το ωραίο μικρό πηδά προς τα επάνω», είπε η Sallon.

Η προστασία της άκρης του βλαστού ήταν ένα χαρακτηριστικό που μοιάζει με κάλυμμα που ονομάζεται operculum. Μόλις αποβλήθηκε, η ομάδα χρησιμοποίησε χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα στην οργανική ύλη για να υπολογίσει την ηλικία του φυτού και βρήκε το δείγμα που χρονολογείται μεταξύ 993 και 1202 μ.Χ.. Λίγο αργότερα, στο δέντρο άρχισαν να φυτρώνουν φύλλα.

Η Sallon μοιράστηκε εικόνες του δέντρου και των φύλλων του με βοτανολόγους σε όλο τον κόσμο. Ένας ειδικός πρότεινε ότι ανήκε στο γένος Commiphora. Η ομάδα περιλαμβάνει περίπου 200 είδη δέντρων που απαντώνται κυρίως στην Αφρική, τη Μαδαγασκάρη και την Αραβική Χερσόνησο. Στη συνέχεια, η βοτανολόγος μοιράστηκε ένα δείγμα από το φύλλο με τον συν-συγγραφέα της μελέτης Δρ. Andrea Weeks, αναπληρωτή καθηγητή στο τμήμα βιολογίας στο Πανεπιστήμιο George Mason στο Fairfax της Βιρτζίνια. Ο Weeks ανέλυσε την αλληλουχία του DNA του δέντρου, επιβεβαιώνοντας την προκαταρκτική ταυτοποίηση. Ωστόσο, το δείγμα δεν ταίριαζε με κανένα από τα γνωστά είδη Commiphora στη βάση δεδομένων της. Με το μοναδικό γενετικό του αποτύπωμα, το άγνωστο είδος Commiphora πιθανότατα αντιπροσώπευε μια εξαφανισμένη ταξινομία κάποτε ιθαγενή στην περιοχή γύρω από την έρημο της Ιουδαίας, σύμφωνα με τη μελέτη.

Ωστόσο, το δέντρο, το οποίο είναι πλέον άνω των 14 ετών και σχεδόν 3 μέτρα ύψος, δεν έχει ούτε ανθίσει ούτε έχει καρποφορήσει. Χωρίς αυτά τα πιο εύκολα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά, δεν είναι δυνατό να εντοπιστούν τα κρυπτικά είδη με βεβαιότητα, πρόσθεσε η μελέτη.

Βιβλικό δέντρο;

Με βάση την ιστορική έρευνα, η Sallon είχε την πεποίθηση ότι το δέντρο μπορεί να είναι η πηγή αυτού που αρχαία κείμενα από την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Βίβλου, περιγράφουν ως «Ιουδαίο Βάλσαμο» ή «Βάλσαμο της Γαλαάδ» — μια αρωματική ρητίνη που συλλέγεται για να κάνει ένα πολυπόθητο άρωμα που εξαγόταν σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή. «Το φυτέψαμε το 2010 (και) τώρα είναι 2024. Γιατί περιμέναμε τόσο πολύ (για να δημοσιεύσουμε την έρευνα); Επειδή ήθελα να βεβαιωθώ ότι δεν ήταν το Ιουδαϊκό Βάλσαμο. Και πώς θα το ήξερα οριστικά; Μυρίζοντας το», είπε η Sallon.

Ωστόσο, το δέντρο, που σχετίζεται με το δέντρο μύρο που φημίζεται για τη ρητίνη του, δεν έβγαζε ποτέ κανένα είδος μυρωδιάς. Μόλις το φυτό ήταν πιο ώριμο σε ηλικία περίπου 3 ετών, η ομάδα διεξήγαγε μια φυτοχημική ανάλυση στη ρητίνη, τα φύλλα και τα κλαδιά του για να δοκιμάσει για αρωματικές ενώσεις, όπως αυτές που βρέθηκαν στο μύρο. Ωστόσο, δεν υπήρχαν, είπε η Sallon. Αντίθετα, η ομάδα εντόπισε ορισμένες ενώσεις γνωστές για τη φαρμακευτική τους χρήση, συμπεριλαμβανομένων των «γκουγκουλτερολών», οι οποίες έχουν αναγνωριστεί από τη ρητίνη του σχετικού είδους δέντρου Commiphora wightii ότι έχουν πιθανές ιδιότητες καταπολέμησης του καρκίνου, σημείωσε η μελέτη.

«Με βάση όλα αυτά τα πράγματα, δεν είναι το βάλσαμο της Ιουδαίας, είναι στενός ξάδερφός του και ένα από τα μη αρωματικά Commiphora που είναι ένα σεντούκι θησαυρού με φαρμακευτικές ενώσεις», είπε. Λόγω της παρουσίας αυτών των θεραπευτικών ενώσεων, η Sallon και οι συνάδελφοί της κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το δέντρο μπορεί να ήταν η πηγή ενός φαρμακευτικού βάλσαμου γνωστού ως tsori που αναφέρεται επίσης σε ιστορικά κείμενα.

Πηγή: CNN

Πριν από την εποχή των δεινοσαύρων

Ως ένα από τα σπανιότερα φυτά στον κόσμο, το E. woodii είναι περιζήτητο μεταξύ συλλεκτών και βοτανολόγων. Η Cinti το παρομοιάζει με «λείψανο» από μια εποχή που έχει παρέλθει. «Υπάρχουν πριν από την εποχή των δεινοσαύρων. Κάποτε, ήταν ευρέως διαδεδομένα, αλλά σήμερα είναι στην πραγματικότητα τα πιο απειλούμενα φυτά στον πλανήτη», αναφέρει. Το μοναδικό γνωστό άγριο δείγμα του E. Woodii ανακαλύφθηκε το 1895 από τον βοτανολόγο John Medley Wood, ενώ βρισκόταν σε αποστολή στο δάσος Ngoye στη Νότια Αφρική. Όλα τα φυτά, που υπάρχουν σήμερα σε βοτανικούς κήπους σε όλο τον κόσμο, είναι κλώνοι αυτού του ίδιου δείγματος. Το E. Woodii είναι γνωστό για την εντυπωσιακή του εμφάνιση, με φολιδωτό κορμό και μεγάλα, μακριά φύλλα που σχηματίζουν μια επιβλητική «κόμη», σαν φοίνικας.

Αδύνατη η επικονίαση

Στην κορυφή βρίσκονται χρυσά «κουκουνάρια» (κώνοι), που χρησιμοποιούνται για την αναπαραγωγή. Τα «κουκουνάρια» στο αρσενικό φυτό είναι πιο επιμήκη, ενώ στο θηλυκό πιο στρογγυλά – σε σχήμα αυγού, εξηγεί η Cinti. Η αναπαραγωγή του E. Woodii βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη συναρπαστική αλληλεπίδραση μεταξύ των εντόμων, όπου η γύρη μεταφέρεται από τον αρσενικό «κώνο» στον θηλυκό. Χωρίς το θηλυκό, ωστόσο, η επικονίαση δεν είναι δυνατή. Επηρεασμένη από τη δυσχερή θέση του συγκεκριμένου φυτού, το οποίο είναι ευάλωτο σε ασθένειες ή άλλες περιβαλλοντικές πιέσεις, λόγω της περιορισμένης δεξαμενής γονιδίων του, η Cinti συγκρότησε μια ομάδα για να αναζητήσει τη θηλυκή έκδοση του είδους.

«Ένα θηλυκό E. Woodii θα μπορούσε να βρίσκεται ακόμη εκεί έξω, επειδή, απ’ όσο γνωρίζουμε, το δάσος Ngoye, όπου ανακαλύφθηκε αρχικά, δεν έχει εξερευνηθεί πλήρως», αναφέρει. Ενώ όλες οι προηγούμενες έρευνες στο δάσος είχαν γίνει με τα πόδια, η ομάδα της Cinti έχει πλέον πρόσβαση σε σύγχρονες τεχνολογίες. Έτσι, χρησιμοποιούν μη επανδρωμένα σκάφη και τεχνολογία τηλεπισκόπησης για να τραβήξουν φωτογραφίες του δάσους.

Έχουν, επίσης, εκπαιδεύσει ένα μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης για να βοηθήσει με το ψάξιμο στις φωτογραφίες, στην προσπάθεια να εντοπιστεί το θηλυκό E. Woodii – κάτι που θα φέρει και πάλι χαρά όχι μόνο στο αρσενικό φυτό, αλλά και σε όλη την επιστημονική κοινότητα.

Πηγή: Pride / Conversation