Για να βρούμε απαντήσεις, μιλήσαμε με τρία άτομα που ονομάζουμε Γουόλτερ. Το όνομα δεν είναι τυχαίο. Ο Γουόλτερ είναι το ψευδώνυμο ενός βικτωριανού κυρίου του τέλους του 19ου αιώνα, ο οποίος, μέσα από το βιβλίο του My Secret Life (1888), περιγράφει λεπτομερώς τις σχέσεις του με περίπου δύο χιλιάδες γυναίκες από «είκοσι επτά βασίλεια, αυτοκρατορίες ή χώρες, πάνω από ογδόντα εθνικότητες». Το έργο αυτό, που ξεπερνά ακόμα και τον Κασανόβα, χαρακτηρίστηκε από τον Jaime Gil de Biedma ως «η πιο εκτενής και λεπτομερής αναφορά για την ερωτική εμπειρία άνδρα».

Παρά τις στατιστικές που δείχνουν πως το σεξ—ιδίως μεταξύ των νέων—βρίσκεται σε πτώση, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι σαν τον Γουόλτερ που συνεχίζουν ακάθεκτοι. Σήμερα, όσοι επιμένουν διαθέτουν απεριόριστα τεχνολογικά εργαλεία. «Το βασικό για υγιείς προσωπικές σχέσεις είναι η εγγύτητα», σημειώνει ένας από τους συνεντευξιαζόμενους. Ο ίδιος είχε την τύχη να εργάζεται από το σπίτι με ευέλικτο ωράριο και να ζει κοντά τόσο στις δύο συντρόφους του όσο και σε πολλούς φίλους.

Η καθημερινότητα ενός πολύ ενεργού εραστή

Ο πρώτος Γουόλτερ ζήτησε η συνέντευξη να γίνει δια ζώσης: «Κάτι τόσο προσωπικό δεν συζητιέται τηλεφωνικά». Η συνάντηση έγινε σε μπαρ στο κέντρο της Μαδρίτης, κοντά στην Puerta del Sol. Εκεί, ανοιχτά και με γοητεία, αποκαλύπτει τη μέθοδο που χρησιμοποιεί για να ικανοποιεί αυτό που θεωρεί «απλές φυσιολογικές ανάγκες». Ο ενθουσιασμός του για την απόλαυση είναι αξιοσημείωτος.

—Οπότε έχετε συχνή σεξουαλική δραστηριότητα;
—Έτσι είναι. Το σεξ είναι κομμάτι της ταυτότητάς μου.
—Τι σημαίνει “πολύ”;
—Εξαρτάται. Την περασμένη εβδομάδα ήταν τρεις φορές.
—Τρεις φορές συνολικά;
—Τρεις φορές τη μέρα. Με διαφορετικά άτομα.

Αναρωτιέται κανείς πώς καταφέρνει να θυμάται τόσα ονόματα. Το μυστικό του Γουόλτερ για τόσες γνωριμίες (ίσως 21 την εβδομάδα) είναι «καλό σεξ και καλή οργάνωση». Καταχωρεί κάθε επαφή με το ίδιο μοτίβο: όνομα, επίθετο και τη λέξη “γειτονάς”. Έτσι, αναζητώντας “γειτονάς” στο WhatsApp, εμφανίζονται δεκάδες συνομιλίες με πιθανούς συντρόφους από τη γειτονιά. Τα ραντεβού μπορεί να διαρκούν από 15 λεπτά έως δύο ώρες, ανάλογα με τη χημεία.

«Αν αυτό αποτύχει, υπάρχουν πάντα οι εφαρμογές γνωριμιών», λέει. Στο φλερτ; Μερικές φορές ανταλλάσσουν κουβέντες· άλλες απλά στέλνει μήνυμα τύπου: “Θες να έρθεις;”. Η επιτυχία του βασίζεται στο ότι έχει δημιουργήσει ένα ευρύ δίκτυο στη γειτονιά, παρακάμπτοντας τα παραδοσιακά στάδια αποπλάνησης—κάτι αξιοσημείωτο σε μια κοινωνία όπου το 56% των Ισπανών δεν ξέρει καν το όνομα των γειτόνων του και το 76% δεν έχει βγει ποτέ μαζί τους.

Η πρόκληση της διαχείρισης πολλών σχέσεων

«Μπορούσα πραγματικά να συνδεθώ συναισθηματικά με πολλούς ανθρώπους», παραδέχεται ο Γουόλτερ. «Το πιο δύσκολο ήταν ότι συχνά ξεχνούσα τι είχα συζητήσει με τον καθένα». Και όπως λέει χαμογελώντας, είχε περισσότερα από ένα “στραβοπατήματα”.

Ο αρχικός βικτωριανός Γουόλτερ—πιθανόν ο Henry Spencer Ashbee, μεγιστάνας εμπορίου και συλλέκτης σπάνιων εκδόσεων του Δον Κιχώτη—υπερηφανευόταν για τη ζωή του. Μάλιστα πλήρωσε πάνω από χίλιες γκινέες σε βιβλιοπώλη στο Άμστερνταμ για εκτύπωση του βιβλίου του. Ωστόσο, δεν θυμούνται όλοι με τόση επιείκεια τις δικές τους τακτικές αναζήτησης ηδονής.

Ο δεύτερος Γουόλτερ, σήμερα ζει μονογαμικά αλλά αναπολεί κάποια σημεία της παλιάς πολυδραστήριας ερωτικής ζωής του μέσω μηνυμάτων WhatsApp. Ήταν καλός στο “Tinder” και στις γνωριμίες στα κλαμπ ή μέσω Instagram. Η πιο έντονη περίοδος ήρθε μετά την πανδημία, γύρω στο 2021.

Με τα νυχτερινά μαγαζιά κλειστά, εμφανίστηκαν “γκουρού” του φλερτ που πρότειναν τη μέθοδο Day Game: προσέγγιση αγνώστων στον δρόμο οποιαδήποτε στιγμή και ζήτηση αριθμού τηλεφώνου. Ο στόχος ήταν να μαζέψεις 20 απορρίψεις για εξάσκηση αυτοπεποίθησης. Έτσι ακόμη κι ένα απλό περπάτημα ή αγορά ψωμιού γινόταν αφορμή για νέες γνωριμίες.

Ο Day Game απέφερε καρπούς: λίστα στο κινητό με όλους τους παρτενέρ (πάνω από εκατό), σχεδόν καθημερινά νέο ραντεβού. «Μπορούσα πραγματικά να συνδεθώ συναισθηματικά», λέει. Το μεγαλύτερο άγχος; Να μην επαναλαμβάνει συζητήσεις—γι’ αυτό προτιμούσε τη σιωπή όταν είχε αμφιβολίες.

Οργάνωση, αξιολόγηση και πρακτικότητα στην ερωτική ζωή

Στο My Secret Life, ο βικτωριανός Γουόλτερ δηλώνει ότι δεν θέλει να θεωρηθεί “Ηρακλής της συνεύρεσης” και δεν επιδιώκει επίδειξη ανδρισμού. Αναγνωρίζει όμως πως στη διαδικασία επιλογής συντρόφων—όπως σημείωσε πρόσφατα η σκηνοθέτιδα Celine Song στην ταινία Materialistas—οι επιλογές βασίζονται συχνά στην “αγοραστική αξία”, όπου χρήματα και κοινωνική θέση παίζουν ρόλο.

Παρόμοια συμπεράσματα βγαίνουν κι από μια γυναίκα “Γουόλτερ”, που ως single είχε δημιουργήσει Excel με όλους τους πιθανούς συντρόφους μέσα σε συγκεκριμένο διάστημα (πάνω από δέκα). Εκεί κατέγραφε διεύθυνση, βαθμολογία στις επιδόσεις (1-10), ειδικότητα στη στάση και αν διέθεταν αυτοκίνητο.

—Γιατί ήταν τόσο σημαντικό αν είχαν αυτοκίνητο;
—Γιατί είμαι πολύ τεμπέλα!

Σε μια εποχή έντονων ρυθμών ζωής, ο προγραμματισμός των στιγμών ευχαρίστησης απαιτεί ευρηματικότητα. Πολλοί αναγκάζονται να εντάξουν τα ερωτικά ραντεβού μέσα σε ήδη φορτωμένα προγράμματα· ακόμη πιο δύσκολο είναι όταν υπάρχουν περισσότερες από μία σχέσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τέταρτος Γουόλτερ: μέχρι πρόσφατα είχε δύο παράλληλες σχέσεις ενώ μία σύντροφος είχε επίσης άλλον σύντροφο. Οι υπολογισμοί για κοινές εξόδους και ιδιωτικές στιγμές ήταν πολύπλοκοι.

«Το βασικό για υγιείς σχέσεις είναι η εγγύτητα», τονίζει ο τέταρτος Γουόλτερ. Εργάζεται εξ αποστάσεως με ευέλικτο ωράριο και ζει κοντά στις δύο συντρόφους του αλλά και στους φίλους του. Αναγνωρίζει πως οι μεγαλύτερες δυσκολίες στον προγραμματισμό σχετίζονται με τα ταξίδια: «Είμαστε όλοι φίλοι μεταξύ μας· πολλές φορές συμπίπτουν οι δύο σύντροφοί μου με τους δύο της μιας εκ των συντρόφων μου. Εκεί προκύπτουν δύο σχολές σκέψης: όσοι θέλουν κανείς να μη μοιράζεται κρεβάτι για να μην ζηλεύουν κι όσοι προτιμούν τις εναλλαγές».

Πηγή: El País

Πολλοί ενήλικες φαίνονται να αποσύρονται από το ερωτικό παιχνίδι, και όχι μόνο οι νέοι. Αλλά η τάση φαίνεται να είναι ιδιαίτερα έντονη για τη γενιά Z, ή για τα άτομα που γεννήθηκαν μεταξύ 1997 και 2012. Φυσικά, μπορεί κανείς να εξελιχθεί σε έναν απόλυτα ώριμο και υγιή ενήλικα χωρίς να έχει κάνει ποτέ ρομαντική σχέση – ορισμένες έρευνες δείχνουν μάλιστα ότι ίσως κάποιες φορές να είναι και καλύτερα έτσι.

Συνολικά, όμως, αυτή η τάση θα μπορούσε να είναι ανησυχητική: ένα σημάδι, όπως λένε οι ερευνητές, μιας ιδιαιτέρως ευάλωτης γενιάς. Ο πρώτος έρωτας, για πολλούς ανθρώπους, ήταν ένα ορόσημο στην πορεία προς την ενηλικίωση – μια προκλητική, συναρπαστική, οικουμενική εμπειρία που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να καταλάβουν ποιοι είναι και ποιον αναζητούν. Τι χάνεται αν αυτή η εφηβική τελετουργία εξαφανιστεί;

Μπορεί σε κάποιο βαθμό να είναι η «ετικέτα» των εφηβικών ρομαντικών σχέσεων που έχει αλλάξει και όχι τόσο η συναισθηματική πραγματικότητα, σύμφωνα με τον Thao Ha, αναπτυξιακό ψυχολόγο στο Arizona State University, ο οποίος διαπίστωσε ότι πολλοί μαθητές λυκείου αναφέρουν ότι έχουν «βγει ραντεβού» στο παρελθόν – ένας πιο χαλαρός όρος που ίσως ταιριάζει καλύτερα στην πραγματικότητα του εφηβικού φλερτ σήμερα. Σε μια περσινή δημοσκόπηση του YouGov, περίπου το 50% των ερωτηθέντων ηλικίας 18 έως 34 ετών δήλωσαν ότι είχαν βρεθεί στο παρελθόν σε μια απροσδιόριστη σχέση ή κατάσταση ρομαντικού τύπου, που από κάποιους αποκαλείται “situationship”.

Κάποιες από αυτές τις δραστηριότητες μπορεί να μην συνεπάγονται αποκλειστικότητα ή οποιαδήποτε υπόσχεση μακροπρόθεσμης δέσμευσης. Όποια όμως κι αν είναι η μορφή της σχέσης, υπάρχουν πάντα κάποιες βασικές ανταμοιβές της πρώιμης ρομαντικής εξερεύνησης, όπως η απόκτηση αυτονομίας από τους γονείς και η ανάπτυξη μιας αίσθησης ταυτότητας – αυτό που η Lisa A. Phillips, μια δημοσιογράφος που διδάσκει ένα μάθημα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης με τίτλο «Love and Heartbreak», αποκαλεί «υπαρξιακό» όφελος: την «κάποιες φορές επώδυνη, κάποιες φορές συναρπαστική διαδικασία αναζήτησης της εγγύτητας με ένα άλλο πρόσωπο».

Ορισμένες έρευνες πάντως, επισημαίνει η ίδια, δείχνουν ότι οι νέοι άνθρωποι μπορεί να ωφεληθούν από την έλλειψη ρομαντικής δραστηριότητας. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι, σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους που έβγαιναν ραντεβού, οι μαθητές που έβγαιναν ραντεβού πολύ σπάνια ή καθόλου κατά τη διάρκεια μιας επταετούς περιόδου θεωρήθηκαν από τους καθηγητές τους ότι είχαν καλύτερες ηγετικές και κοινωνικές δεξιότητες και ανέφεραν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Ως γνωστόν, ο νεανικός έρωτας δεν είναι πάντα κάτι θετικό. Μπορεί να είναι μια συναισθηματική δίνη, μπορεί να αποσπάσει την προσοχή από τις σχολικές εργασίες, από τους φίλους, ή από άλλα ενδιαφέροντα. Στις χειρότερες περιπτώσεις, μπορεί να περιλαμβάνει κακοποίηση (τα κορίτσια στην εφηβεία βιώνουν τη βία από τους ρομαντικούς τους συντρόφους τους σε ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά). Και όταν τελειώσει, οι έφηβοι, που δεν έχουν ακόμα την εμπειρία η τους μηχανισμούς διαχείρισης τέτοιων ζητημάτων, μπορεί να νιώσουν μεγάλη συντριβή.

Παρά το πόσο συνηθισμένη είναι πλέον η έλλειψη εμπειρίας στις σχέσεις – ειδικά για τους εφήβους αλλά όχι μόνο για εκείνους– πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να ντρέπονται γι’ αυτό. Το TikTok είναι γεμάτο από influencers που δηλώνουν ότι είναι 26 ή 30 ή 40 ετών και δεν έχουν κάνει ποτέ σχέση, κάτι που όπως λένε τους προκαλεί αισθήματα ανασφάλειας και ντροπής. Άδικα ίσως. Μια μελέτη του 2019, η οποία παρακολούθησε 165 άτομα ηλικίας 13 έως 30 ετών, διαπίστωνε ότι οι ισχυρές φιλίες στην εφηβεία προδιαθέτουν για ικανοποιητικές ρομαντικές σχέσεις στην ενήλικη ζωή, ενώ οι πρώιμες ρομαντικές εμπειρίες δεν φαίνονται να σχετίζονται και τόσο με την μετέπειτα εξέλιξη των ρομαντικών σχέσεων ενός ατόμου.

Αυτή η «ύφεση» όμως που παρατηρείται στις νεανικές ρομαντικές σχέσεις μπορεί να αντικατοπτρίζει μια πραγματική αλλαγή στο πόσο άνετα αισθανόμαστε, συνολικά, με τη συναισθηματική οικειότητα. Οι ερευνητές έχουν περιγράψει τη γενιά Z ως μια ομάδα που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ασφάλεια, αποστρέφεται το ρίσκο και αργεί να εμπιστευτεί – οπότε μοιάζει λογικό το ότι πολλοί έφηβοι σήμερα μπορεί να διστάζουν να πέσουν με τα μούτρα σε μια σχέση, ή ακόμα και να παραδεχτούν ότι τους ενδιαφέρει αν η ερωτική τους περιπέτεια τους θα κρατήσει μέχρι την επόμενη εβδομάδα.
Σε μια έρευνα του 2023 για τους «daters» της Gen Z, το 90% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι ήθελε να βρει την αγάπη – αλλά το 56% δήλωσε ότι ο φόβος της απόρριψης τους είχε αποτρέψει από την επιδίωξη μιας πιθανής σχέσης, ενώ το 57% δήλωσε ότι απέφευγε να εξομολογηθεί τα συναισθήματά του επειδή ανησυχούσε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν «ξενέρωτο» και «απωθητικό».

Αυτές οι αναστολές μπορούν να δημιουργήσουν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, κατά την οποία οι νέοι κρατούν μια ρομαντική προοπτική σε απόσταση – και στη συνέχεια, όταν αισθάνονται μπερδεμένοι ή πληγωμένοι, γίνονται ακόμη πιο επιφυλακτικοί απέναντι στις σχέσεις.

Οι νεαροί άνδρες στην εποχή μας φαίνονται να μετατοπίζονται προς τα δεξιά και πολλοί αισθάνονται έντονα παρεξηγημένοι. Οι γυναίκες, εν τω μεταξύ, έχουν γίνει πολύ πιο καχύποπτες απέναντι στους άνδρες, καθώς ο φόβος της σεξουαλικής επίθεσης έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, όπως και η ανησυχία για την ασφάλεια των εφαρμογών γνωριμιών.

Φανταστείτε πώς αισθάνονται τα κορίτσια σε μια ευάλωτη ηλικία, που ακόμα μαθαίνουν για τον κόσμο, όταν περιβάλλονται από το μήνυμα – και, σε πολλές περιπτώσεις, την πραγματικότητα– ότι τα αγόρια και οι άνδρες είναι επικίνδυνοι. Φανταστείτε, επίσης, πώς αισθάνονται ορισμένα αγόρια και νεαροί άνδρες: μόλις έχουν ανακαλύψει ποιοι είναι και ήδη λαμβάνουν το μήνυμα ότι δεν τους εμπιστεύονται.

Ακόμα όμως και σ’ αυτές τις συνθήκες ψυχρού πολέμου μεταξύ των δύο φύλων, πολλά κορίτσια μπορεί να τα καταφέρουν μια χαρά και τα αγόρια μπορεί να είναι εκείνα υποφέρουν περισσότερο. Οι νέοι άνθρωποι μπορούν να ευδοκιμήσουν ακόμα και χωρίς ρομαντικές σχέσεις, με την προϋπόθεση όμως ότι έχουν στενούς φίλους και κοινωνικό περίγυρο που μπορούν να βασιστούν. Όμως η ενίσχυση του σκεπτικισμού απέναντι στον έρωτα αποτελεί απώλεια, όχι μόνο για τα αγόρια αλλά και για την κοινωνία στο σύνολό της.

Πηγή: Lifo.gr