Το Πανελλήνιον ως σημείο, είναι ένα ιστορικό σκακιστικό καφενείο στη συμβολή των οδών Μαυρομιχάλη και Σόλωνος. Μεταφέρθηκε εκεί το 1991, συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκίνησε από το 1885, όταν άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του σε άλλη τοποθεσία εκεί κοντά.

Το «Πανελλήνιον» ως ντοκιμαντέρ είναι ένας τρυφερός φόρος τιμής σε ένα πολύτιμο τοπόσημο της πόλης των Αθηνών, η μικρογραφία ενός σύμπαντος μέσα σε τέσσερις τοίχους και 64 τετράγωνα. Έκανε την πρεμιέρα του στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε 3 βραβεία: του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου καθώς και το ειδικό βραβείο της Επιτροπής Νεότητας των Φοιτητών των Πανεπιστημίων της Θεσσαλονίκης. Περνώντας από το ασπρόμαυρο στο έγχρωμο super 8 φιλμ, οι θαμώνες του Πανελληνίου μιλούν μπροστά στην κάμερα σαν φίλοι προς φίλο, εξομολογούνται, τσακώνονται, παίζουν σκάκι και -κυρίως- βρίσκουν έναν ασφαλή χώρο να υπάρξουν αδιαπραγμάτευτα σε μια ολόδική τους μικροσκοπική επικράτεια.

Σύνοψη του ντοκιμαντέρ

Το Πανελλήνιον είναι ένα εκτός τόπου και χρόνου σκακιστικό καφενείο στο κέντρο της Αθήνας, ένα καταφύγιο για ανθρώπους που ασφυκτιούν στην καθημερινότητά τους, που αρνούνται ή αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν στις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας. Ο Γιάννης, ιδιοκτήτης του καφενείου, συνειδητά απέχει από το σκάκι. Γι’ αυτόν οι σκακιστές είναι πλάσματα εξωτικά και απίθανα: επιστήμονες, καλλιτέχνες, συνταξιούχοι και εργάτες που ψάχνουν διέξοδο, παρηγοριά και φροντίδα. Προστατευμένοι σε αυτό τον ιδιότυπο κλειστό μικρόκοσμο, εξομολογούνται, λένε ιστορίες θρυλικών εκκεντρικών θαμώνων του παρελθόντος, φιλοσοφούν, πίνουν και τραγουδάνε.

Σημείωμα σκηνοθετών

Το «Πανελλήνιον» έχει γυριστεί σε διάστημα διαφορετικών εποχών και χρόνων παρακολουθώντας το τέλος ενός παλιού κόσμου με διαφορετικούς ηθικούς κώδικες. Άντρες όλων των ηλικιών, εθνοτήτων, κοινωνικών και οικονομικών καταγωγών αναζητούν ένα κοινό καταφύγιο γύρω από σκακιέρες, ποτά και μεζέδες, ακούγοντας ρεμπέτικα και λαϊκά. Η μόνη γυναίκα θαμώνας μοιάζει με τη μοναδική και μονάκριβη βασίλισσα στην σκακιέρα. Μέσω μιας διαλεκτικής σχέσης μεταξύ του «παρόντος» των ασπρόμαυρων σκηνών και των «εκτός τόπου και χρόνου» έγχρωμων super 8 αποσπασμάτων, γνωρίζουμε τις ιστορίες των βασικών μας χαρακτήρων καθόσον εκείνοι στοιχειώνουν το καφενείο αναβιώνοντας τα φαντάσματα θρυλικών θαμώνων – λες και αυτός είναι ο μόνος τους τρόπος για να υπάρξουν οι ίδιοι. Ως θαμώνες του καφενείου και εμείς οι ίδιοι, ανακαλύψαμε σύνθετους, ευαίσθητους και παθιασμένους χαρακτήρες με τους οποίους καταλήξαμε να γίνουμε καλοί φίλοι.

Με αυτήν την ταινία θέλουμε να απαθανατίσουμε αυτούς τους σπάνιους, εκκεντρικούς και εξαιρετικούς ανθρώπους που συνυπάρχουν αποκλειστικά στον μικρόκοσμο του Πανελληνίου ως σύμβολα ενός κόσμου που χάνεται.

Συντελεστές

Σκηνοθέτες: Κώστας Αντάραχας & Σπύρος Μαντζαβίνος

Παραγωγός: Λεωνίδας Κωνστανταράκος

Δ. Φωτογραφίας: Γιώργος Κουτσαλιάρης

Μοντάζ: Δημήτρης Πολύζος

Δείτε το τρέιλερ και κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.

Ειδικότερα, το βράδυ της Πέμπτης, φοιτητές και φοιτήτριες από το τμήμα Κινηματογράφου ανέβηκαν στη σκηνή του Ολύμπιον και άνοιξαν πανό για τα Τέμπη, την Πύλο και τα Pushbacks, απαιτώντας Δικαιοσύνη. Παράλληλα, διάβασαν ένα κείμενο και στη συνέχεια αποχώρησαν.

Το πανό που σήκωσαν στην σκηνή, έγραφε συγκεκριμένα: «Τέμπη, Πύλος, pushbacks, αυτός ο κόσμος χτίστηκε πάνω σε πτώματα. No Justice, No peace».

27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Η παρέμβαση φοιτητών για Τέμπη, Πύλο και pushbacks

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 14/3 στις 9 μ.μ. και το Σάββατο 15/3 στις 12.30 μ.μ. στην Αίθουσα Τζον Κασσαβέτης.

Ποιητικοί, δραματικοί, αστείοι, παιδιά του Mtv με φόντο την Κέρκυρα, οι Κόρε. Ύδρο. απασχόλησαν όσο λίγες μπάντες την ελληνική indie ποπ/ροκ σκηνή, εισπράττοντας λατρεία αλλά και χλευασμό. Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί όλη την πορεία τους, εστιάζοντας στα δύο βασικά μέλη, αλλά και στη σημασία του να είναι κανείς ιδιαίτερος χωρίς να ντρέπεται γι’ αυτό.

Σημείωμα σκηνοθέτη

«Με τον Π.Ε. Δημητριάδη γνωριζόμαστε πάνω από 15 χρόνια. Τον είχα προσεγγίσει ως δημοσιογράφος. Σύντομα έγινα φίλος και φαν. Θέλησα να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για τους Κόρε. Ύδρο. επειδή τους αγαπάω, επειδή η ιστορία τους είναι από τις πιο συγκινητικές και επειδή παρατήρησα αρκετά νέα παιδιά να τους αποθεώνουν ως καλτ εκπροσώπους ενός απόλυτου, ποιητικού και δραματικού στα όρια της γελοιότητας έρωτα, που στην εποχή μας όλο και πιο σπάνια ευδοκιμεί.

Πήγαμε Κέρκυρα. Ανακαλύψαμε αρχειακό υλικό το οποίο δεν έχει δει κανείς. Ξετυλίξαμε όλο το κουβάρι της μπάντας από τα εφηβικά χρόνια ως τη διάλυση. Μιλήσαμε με Αθηναίους που τους λάτρεψαν και τους χλεύασαν. Το πιο σημαντικό: Λύσαμε τη σιωπή του Αλέξανδρου Μακρή, αυτής της μυστήριας μουσικής ιδιοφυίας που μονίμως επέλεγε το σκοτάδι. Ο πρωταγωνιστής, βέβαια, παραμένει ο Παντελής, που κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων χαρακτηρίστηκε από το Διευθυντή Φωτογραφίας Γιάννη Κολόζη «σούπερ ήρωας».

Δεν είμαι σκηνοθέτης. Ούτε εμπειρία έχω, ούτε φιλοδοξία. Αυτό που προσπάθησα είναι να φανώ αντάξιος των Κόρε. Ύδρο.»

Συντελεστές

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Βύρωνας Κριτζάς

Παραγωγή: Μαρίνα Δανέζη & Laika Productions

Συμπαραγωγή: ΕΡΤ

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Κολόζης

Μοντάζ: Χρήστος Γάκης

Ηχοληψία: Κώστας Κουτελιδάκης
Βοηθ. Σκηνοθέτη: Βιλελμίνη Αναστασία Κόκκα
Οργάνωση Παραγωγής: Τάσος Κορωνάκης

Διεύθυνση Παραγωγής: Κυριάκος Γκίκας
VFX

Γραφιστικά: Αφροδίτη Μπιτζούνη

Μίξη Ήχου: Δημήτρης Μυγιάκης

Color Correction: Βιολέτα Κυριακού (An Mar Film Lab)

Γραφιστικά: Γιώργος Παρασκευόπουλος

Αφίσα: Ανούσια Ένταση

Φωτογραφία Αφίσας: Νίκος Κόκκαλης

Μουσική: Κόρε. Ύδρο.

Πηγή: Αθηνόραμα