Τρεις κορυφαίοι φορείς του οπτικοακουστικού τομέα στην Ελλάδα, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (ΦΚΘ) και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ), φορείς εποπτευόμενοι από το Υπουργείο Πολιτισμού, καθώς και η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου (ΕΑΚ) ένωσαν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία της πλατφόρμας filmography.gr, με στόχο να είναι διαθέσιμη για το κοινό μετά το Πάσχα του 2026.

Εύχρηστη, responsive και μοντέρνα, η πλατφόρμα θα είναι διαθέσιμη σε δύο γλώσσες, ελληνικά και αγγλικά, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο την διεθνή προβολή του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ θα συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ).Με αφορμή και το μεγάλο αφιέρωμα του Φεστιβάλ στα αρχεία, θα γίνει μια πρώτη γνωριμία με το έργο την Παρασκευή 13 Μαρτίου, σε ημερίδα στο πλαίσιο του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Επίσης, το συλλεκτικό περιοδικό του Φεστιβάλ Πρώτο Πλάνο θα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στο filmography και προτρέπουμε το κοινό να το αναζητήσει στους χώρους του Φεστιβάλ.

Πληροφορίες για περισσότερες από 2.000 ταινίες, για συντελεστές, συμμετοχές σε φεστιβάλ, τόπους γυρισμάτων, βραβεία, αλλά και trivia, φωτογραφίες, αφίσες, flyer, τρέιλερ και σπάνια υλικά αναδεικνύουν στιγμές και ανθρώπους που καθόρισαν το ελληνικό σινεμά από τις απαρχές του μέχρι σήμερα. Μπορεί στο filmography να μη βλέπουμε ταινίες, όμως μαθαίνουμε τα πάντα για αυτές!

Το filmography σε αριθμούς

Τον Μάρτιο του 2026, το filmography θα συναντήσει τον κόσμο, καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζει:

2.016 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους
1.564 μεγάλου μήκους
451 μικρού μήκους
768 σκηνοθέτες με βιογραφικά και φιλμογραφία τους
416 πεδία τεκμηρίωσης συντελεστών
7.730 φωτογραφίες

Αυτή είναι μόνο η αρχή. Στόχος και των τριών φορέων είναι η πλατφόρμα να εμπλουτίζεται διαρκώς, λειτουργώντας ως ένα δυναμικό αποθετήριο που προσκαλεί τον επισκέπτη να περιηγηθεί, να συγκρίνει, να επιστρέφει ξανά και ξανά για να ανακαλύψει νέες συνδέσεις κάθε φορά.

Το filmography είναι για όλο τον κόσμο: για κάθε έναν που αγαπάει το ελληνικό σινεμά, για μαθητές, σπουδαστές, ερευνητές, αλλά και επαγγελματίες του κινηματογράφου.

Τι μπορεί να βρει κανείς στο filmography

Στο filmography έχουν ήδη τεκμηριωθεί περισσότερες από 2.000 ταινίες που καλύπτουν όλες τις περιόδους του ελληνικού σινεμά, με όλες τις κατηγορίες (μυθοπλασία, ντοκιμαντέρ, πειραματικό, animation), όλες τις διάρκειες (μικρού, μεσαίου και μεγάλου μήκους) και τα κινηματογραφικά είδη (κωμωδία, δράμα, μιούζικαλ κ.ά.).

Κάθε κινηματογραφική ταινία συνοδεύεται από:

λίστα συντελεστών
στοιχεία παραγωγής
τεχνικά στοιχεία
στοιχεία διανομής
σύνοψη
λέξεις – κλειδιά (tags) στα αγγλικά
trivia
πηγές έρευνας και παραπομπές σε μέσα μαζικής ενημέρωσης
διαθέσιμα format της ταινίας
οπτικοακουστικό υλικό (φωτογραφίες, αφίσες, flyer, προωθητικά υλικά, τρέιλερ)
συμμετοχές σε εγχώρια και διεθνή φεστιβάλ
πληροφορίες επαφών για την εύρεση κάθε υπάρχουσας κόπιας

Τα παραπάνω υλικά και οι πληροφορίες συγκεντρώθηκαν και τεκμηριώθηκαν ύστερα από εκτεταμένη έρευνα και παρέχονται όπου είναι διαθέσιμα. Ένας από τους στόχους του filmography είναι όχι μόνο η ενημέρωση του κοινού, αλλά και η διάσωση του πολύτιμου αυτού υλικού για τις επόμενες γενιές.

Κάθε σκηνοθέτης διαθέτει τη δική του ξεχωριστή σελίδα στην πλατφόρμα, η οποία συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό, βιογραφικό σημείωμα και πλήρη φιλμογραφία.

Σημαντική είναι η έρευνα και η τεκμηρίωση που πραγματοποιήθηκε για τις τοποθεσίες γυρισμάτων των κινηματογραφικών ταινιών, η οποία αποκαλύπτει ενδιαφέρουσες πτυχές του τρόπου εργασίας των σκηνοθετών και τις εκάστοτε εικονογραφικές επιλογές τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πεδία που αναφέρονται στα δικαιώματα και τα στοιχεία διανομής των ταινιών δίνουν χρηστικές πληροφορίες επαφών ώστε να αναζητηθούν από την Ελλάδα και το εξωτερικό με μεγαλύτερη ευκολία κόπιες και υλικά για την κάθε ταινία. Την ίδια στιγμή αποτελούν και μια αντιπροσωπευτική εικόνα της εξέλιξης της πνευματικής ιδιοκτησίας στον ελληνικό οπτικοακουστικό τομέα μέσα στις δεκαετίες.

Διαθέσιμα είναι επίσης υλικά, όπως σενάρια, λίστες διαλόγων και υπότιτλων, που δεν θα βρίσκονται σε κοινή χρήση λόγω πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά είναι ταξινομημένα με τρόπο ώστε να υπάρχει πρόσβαση από ερευνητές και προγραμματιστές κινηματογραφικών φεστιβάλ και προβολών, κατόπιν αιτήματος.

Συνεντεύξεις

Ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του έργου είναι μία σειρά από 30 πρωτότυπες συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν από τον Απρίλιο του 2025 έως σήμερα, με εμβληματικούς δημιουργούς και συντελεστές ταινιών, ανάμεσά τους και η τελευταία συνέντευξη που έδωσε ο Θανάσης Ρεντζής τον Μάιο του 2025.

Το κοινό θα έχει την μοναδική ευκαιρία να απολαύσει τους αγαπημένους δημιουργούς και συντελεστές σε εφ’ όλης της ύλης συνεντεύξεις/ντοκιμαντέρ, στις οποίες μοιράζονται σκέψεις, στιγμές, σχέσεις και ιστορίες. Όλες μαζί χαρτογραφούν την ιστορία της ελληνικής κινηματογραφίας.

Συνεντεύξεις έχουν παραχωρήσει οι:

Αβδελιώδης Δήμος / Σκηνοθεσία
Αγγελίδη Αντουανέττα / Σκηνοθεσία
Βαφέας Βασίλης / Σκηνοθεσία
Βούλγαρης Παντελής / Σκηνοθεσία
Βούπουρας Χρήστος / Σκηνοθεσία
Γαβαλά Μαρία / Σκηνοθεσία
Ζαχαρίας Μάνος / Σκηνοθεσία
Θωμόπουλος Ανδρέας / Σκηνοθεσία
Λαμπρινός Φώτος / Σκηνοθεσία
Λυκουρέσης Τώνης / Σκηνοθεσία
Μαραγκός Θόδωρος / Σκηνοθεσία
Ρεντζής Θανάσης / Σκηνοθεσία
Σμαραγδής Γιάννης / Σκηνοθεσία
Σπετσιώτης Τάκης / Σκηνοθεσία
Σταμπουλόπουλος Γιώργος / Σκηνοθεσία
Σταύρακας Δημήτρης / Σκηνοθεσία
Τσεμπερόπουλος Γιώργος / Σκηνοθεσία
Ψαρράς Τάσος / Σκηνοθεσία
Μάρκαρης Πέτρος / Σενάριο
Αρβανίτης Γιώργος / Δ. Φωτογραφίας
Γρίβας Αλέξης / Δ. Φωτογραφίας
Καβουκίδης Νίκος / Δ. Φωτογραφίας
Μαρουλάκου Δέσποινα / Μοντάζ
Τσιτσόπουλος Γιάννης / Μοντάζ
Παπαλιός Γιώργος / Παραγωγή
Αρσένη Αναστασία / Σκηνογραφία + Ενδυματολογία
Βαρθολομαίου Μαρί Λουίζ / Σκηνογραφία + Ενδυματολογία
Φωτόπουλος Διονύσης / Σκηνογραφία + Ενδυματολογία
Κουρουπού Αργυρώ / Μακιγιάζ
Κυριακίδης Αχιλλέας / Κριτική + Σκηνοθεσία

Επίσης, στο filmography θα μπορεί να βρει κανείς τέσσερις συνεντεύξεις που έχουν ήδη δημοσιευτεί με τους:

Νίκο Ζερβό / Σκηνοθεσία
Γιώργο Πανουσόπουλο / Σκηνοθεσία
Νίκο Περάκη / Σκηνοθεσία+ Σκηνογραφία
Κώστα Φέρρη / Σκηνοθεσία

Οι συνεντεύξεις αυτές, οι οποίες βασίζονται σε μία ιδέα των φοιτητών και φοιτητριών του Οπτικοακουστικού Εργαστηρίου του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αποτελούν ανεκτίμητο κομμάτι του έργου, όμως στόχος είναι να πολλαπλασιαστούν μέσα στα επόμενα χρόνια και να αποτελέσουν μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τον ελληνικό κινηματογράφο.

Τα credit του filmography

Το έργο πραγματοποιήθηκε από τρεις ομάδες εργασίας, στις οποίες εργάστηκαν περισσότεροι από 20 άνθρωποι, ενώ απαιτήθηκαν περισσότερες από 100.000 ώρες τεκμηρίωσης. Συγκεκριμένα, εργάστηκαν θεωρητικοί, πανεπιστημιακοί, ερευνητές, κριτικοί κινηματογράφου, σκηνοθέτες, προγραμματιστές και συντονιστές φεστιβάλ, δημοσιογράφοι, επιμελητές, μεταφραστές, γραφίστες, ψηφιοποιήτριες, προγραμματιστές, τεχνικοί Η/Υ, διαχειριστές συστημάτων, IT support, μοντέρ και ένας συνθέτης.

Οι ομάδες εργάστηκαν βάσει κοινών οδηγιών τεκμηρίωσης, ενώ συνεργάστηκαν και με εξειδικευμένες ομάδες τεχνικής υποστήριξης (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Uni Systems) με σκοπό τη διαμόρφωση του κατάλληλου περιβάλλοντος εργασίας και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της πλατφόρμας σύμφωνα με τα πρότυπα μοντέλα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Αρχείων (FIAF). Το filmography εντάσσεται σε ένα επιστημονικό και αρχειακό ερευνητικό πλαίσιο, το οποίο έχει υιοθετηθεί διαχρονικά από εθνικές ταινιοθήκες, κινηματογραφικά αρχεία και ερευνητικά ιδρύματα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κάθε ψηφιοποιημένο τεκμήριο συνοδεύεται από αναλυτική επιστημονική τεκμηρίωση, με περιγραφές, μεταδεδομένα, ταξινομήσεις και πληροφορίες δικαιωμάτων χρήσης, ώστε να είναι αναζητήσιμο, αξιοποιήσιμο και εύκολα προσβάσιμο από το κοινό και τους ερευνητές. Το σύνολο του ψηφιακού περιεχομένου οργανώνεται στο ολοκληρωμένο σύστημα ευρετηρίασης, απόθεσης και διαχείρισης συλλογών, με τη χρήση της πλατφόρμας TMS Collections, ενώ η προβολή στο ευρύ κοινό παρέχεται μέσω του συστήματος εικονικού μουσείου eMuseum, το οποίο λειτουργεί ως ο κεντρικός κόμβος διαχείρισης και διάθεσης του αρχειακού υλικού.

Μέρος του έργου αποτελούν και δύο νέες, πλήρως αναβαθμισμένες ιστοσελίδες: η ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η ιστοσελίδα της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Οι ιστοσελίδες επανασχεδιάστηκαν ως σύγχρονες, δυναμικές ψηφιακές πύλες πολιτισμού, με στόχο την ανοιχτή πρόσβαση στο περιεχόμενο, την υψηλή αισθητική ποιότητα και την άριστη εμπειρία χρήστη. Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού παραχωρήθηκε από τους τρεις εταίρους της πλατφόρμας Filmography, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ), Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, τη Φίνος Φιλμ, την Καραγιάννης Καρατζόπουλος Α.Ε., το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης | Αρχεία Παραστατικών Τεχνών ΕΛΙΑ και το Εργαστήριο Μελέτης Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΜΕΚΤ) του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ., για την παραχώρηση επιπλέον υλικού, καθώς και παραγωγούς, διανομείς, σκηνοθέτες και συλλέκτες που με γενναιοδωρία μας παραχώρησαν υλικά από τις συλλογές τους.

Η υλοποίηση του έργου πραγματοποιήθηκε με πόρους του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», με αναδόχους την Ένωση Εταιρειών «ΟΤΕ & Uni Systems».

Πηγή: News247

Οι δύο ταινίες προκάλεσαν αίσθηση και ζωηρές συζητήσεις μετά την προβολή τους. Παράλληλα, οι δύο ιστορικοί πολιτιστικοί οργανισμοί της χώρας υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας εκφράζοντας την πρόθεσή τους να σχεδιάσουν από κοινού δράσεις που θα αναδείξουν τη δυναμική συνάντηση των τεχνών.

Η ταινία «Μάχη», σε σενάριο και σκηνοθεσία Ηλία Γιαννακάκη, προβλήθηκε την Κυριακή 2/11 και την Τρίτη 4/11 κερδίζοντας τις εντυπώσεις και αποσπώντας επαινετικά σχόλια από το κοινό. Η ταινία εστιάζει στην έμφυλη ταυτότητα και στο δικαίωμα της γονεϊκότητας στη σύγχρονη ελληνική οικογένεια.

Η ταινία «Ηλέκτρα 7», σε σενάριο Παναγιώτη Χριστόπουλου, προβλήθηκε σε μία κατάμεστη αίθουσα την Τετάρτη 5/11, με την παρουσία των συντελεστών της. Επτά σκηνοθέτες και σκηνοθέτιδες δημιούργησαν μία ενδιαφέρουσα κινηματογραφική σκυταλοδρομία σκηνοθετώντας τα επτά «κεφάλαια» της ταινίας, με αφορμή τον εορτασμό των 70 χρόνων του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και με έμπνευση από την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου με εξίσου μεγάλη επιτυχία.

Η «Ηλέκτρα 7» δημιουργήθηκε από τη σύμπραξη του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, με την ευγενική χορηγία της ΔΕΗ. Μετά την προβολή της ακολούθησε συζήτηση με τους συντελεστές, με μεγάλη συμμετοχή του κοινού και εκπροσώπων των ΜΜΕ αλλά και των δύο φεστιβάλ.

Για το συλλογικό αυτό εγχείρημα μίλησαν τόσο ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, κ. Λευτέρης Χαρίτος, όσο και η Γενική Διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων και Επικοινωνίας Ομίλου ΔΕΗ, κ. Σοφία Δήμτσα.

Το πρωί της ίδια ημέρας, εξάλλου, υπογράφηκε Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ των δύο οργανισμών. Το μνημόνιο υπέγραψαν από την πλευρά του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η Γενική Διευθύντρια Ελίζ Ζαλαντό και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Ορέστης Ανδρεαδάκης και από την πλευρά του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ο Γενικός Διευθυντής Ιωάννης Καπλάνης και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Μιχαήλ Μαρμαρινός.

Ο κ. Ανδρεαδάκης εξέφρασε τη χαρά του για την υπογραφή του μνημονίου και επεσήμανε ότι οι δύο οργανισμοί συνδέονται με μια κοινή γλώσσα και ότι αυτή η σύμπραξη «δεν θα αφορά μόνο παραστάσεις ή προβολές, θα είναι μια ευρύτερη συνεργασία που έχει να κάνει με την ανάπτυξη συμπαραγωγών, αλλά και με την προώθηση του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου».

Από την πλευρά του, ο κ. Μαρμαρινός δήλωσε ότι χαίρεται που η πρώτη του ενέργεια ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής σε ένα τόσο σημαντικό φεστιβάλ είναι η υπογραφή αυτού του συμφώνου, το οποίο «αντανακλά μια διάθεση συνεργασίας ανάμεσα σε μεγάλους φορείς πολιτισμού, από την οποία μόνο καλό μπορεί να προκύψει».

Η κ. Ζαλαντό αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στο κρίσιμο θέμα της βιωσιμότητας. «Με αφορμή το μνημόνιο,» είπε, «θα αντιμετωπίσουμε μαζί προκλήσεις που μας περιμένουν στο μέλλον και θα συνεργαστούμε σε πολλά ζητήματα».

Στο ίδιο πνεύμα, ο κ. Καπλάνης τόνισε ότι «είναι και άλλες δράσεις που έχουν ως θεμέλιο τον πολιτισμό, αλλά καμιά φορά δεν τις προσέχουμε τόσο πολύ, όπως η περιβαλλοντική βιωσιμότητα, οι πράσινες πολιτικές, η προσβασιμότητα και σε αυτές μπορούμε επίσης να συνεργαστούμε».

Ολοκληρώνοντας το εποικοδομητικό αυτό ταξίδι στη Θεσσαλονίκη, οι εκπρόσωποι του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου επέστρεψαν με τη βεβαιότητα ότι αυτή η κοινή «κουλτούρα συνεργασίας» μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στο ελληνικό πολιτιστικό οικοσύστημα.

Στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη της υγρασίας που αντέχεται γιατί τελικά σου προσφέρει τη μορφή τέχνης που τον καθένα τον ζεσταίνει διαφορετικά, ανάμεσα σε ταινίες και ταινίες, ξεχωρίζουν εκείνες που σε πιάνουν από το χέρι ώστε να σου δείξουν τον άνθρωπο-διπλανό σου. Ταινίες που βλέπεις με λαχτάρα, ταινίες που σε ικανοποιούν, που σε συγκινούν, που σου θυμίζουν να κοιτάς πιο πολύ γύρω σου, που σε βαραίνουν δημιουργικά, που κάνουν τις σκέψεις σου να τρέχουν… Ταινίες που τις δημιουργεί ο άνθρωπος για τον άνθρωπο.

Η διπλανή μου σχεδόν κλαίει, ο πάρα – διπλανός μου ψηφίζει πάρα πολύ καλή και ακούει μια σκηνοθέτιδα νιώθοντας γεμάτος, η μπροστινή μου μιλάει για κάτι ίδιο που έχει ζήσει, ο πάρα – μπροστινός μου λέει ευχαριστώ γιατί στο νησί του θα μπορούσε κανείς να κινηματογραφήσει μια ιστορία σαν κι αυτή – μισάνθρωπη.

Η ερώτηση είναι κοινή: Πόσο λιγότερο άνθρωποι γινόμαστε με τον καιρό;

Παρακάτω δύο ταινίες που κάνουν τη δική τους προσπάθεια να απαντήσουν σε ένα ερώτημα κατά τα άλλα πολύ προσωπικό.

Σε πτώση / On Falling

Αντλώντας από τη μακρά παράδοση του βρετανικού κοινωνικού δράματος, το στιβαρό ντεμπούτο της Λάουρα Καρέιρα φιλοτεχνεί το πορτρέτο της Αουρόρα, μιας Πορτογαλίδας μετανάστριας που εργάζεται σε μία αχανή αποθήκη στη Σκωτία. Στοιβαγμένη σ’ ένα διαμέρισμα με πέντε ακόμα μετανάστες από την ευρωπαϊκή περιφέρεια, μοναχική και σιωπηλή, βυθισμένη στην υπνωτική επανάληψη μιας αλλοτριωτικής δουλειάς, η Αουρόρα βλέπει το όνειρό της για μια καλύτερη ζωή να συντρίβεται – όχι μ’ έναν πάταγο, αλλά μ’ έναν λυγμό. Καμωμένη από μικρές χειρονομίες και νεύματα, με την ψιθυριστή ανάσα της ματαιωμένης προσδοκίας ενός ανθρώπου που πασχίζει να επιβιώσει με αξιοπρέπεια, η ταινία συλλαμβάνει με τρυφερότητα την αθέατη, μελαγχολική πραγματικότητα ενός σύγχρονου προλεταριάτου. Το ανάγλυφο πολιτικό πρόσημο της ταινίας – διάσπαρτο από κωμικές πινελιές που σαρκάζουν τη ρητορική του μεταμοντέρνου καπιταλισμού – δεν γίνεται ποτέ υψηλόφωνο ή διδακτικό, μεταγγίζοντας στον θεατή μια συγκίνηση απείρως αποτελεσματικότερη από κάθε μανιφέστο.

Αν έχεις ρίξει έστω και μισό δάκρυ βλέποντας Κεν Λόουτς – η ταινία άλλωστε είναι της εταιρείας παραγωγής και των δικών του ταινιών – την ταινία ευτυχώς θα τη δεις στο Cinobo (online ή σε κάποιο από τα δύο σινεμά στην Αθήνα) σύντομα.

Ο Μοϊκανός / Le Mohican

Στην Κορσική του υπερ-τουρισμού και της μαφίας των εργολάβων, ένας βοσκός που διατηρεί το κοπάδι του σε προνομιακό σημείο, πάνω στη θάλασσα, δέχεται απειλές από τους μαφιόζους – αλλά αντιστέκεται. Όταν, σε μια αψιμαχία μ’ ένα πρωτοπαλίκαρο, ο βοσκός διαπράξει αμυνόμενος φόνο, οι μαφιόζοι και οι αρχές εξαπολύουν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό απ’ άκρη σ’ άκρη του νησιού. Όμως ο φυγάς θα βρει τους πιο απροσδόκητους συμμάχους: την ακτιβίστρια ανιψιά του και, κυρίως, την κοινωνία των απλών νησιωτών, που παίρνουν υπό την προστασία τους τον «Μοϊκανό», όπως τον βαφτίζουν – τον μόνο ανάμεσά τους που υψώνει του ανάστημά του στην ισοπέδωση του τόπου. Δεν είναι μόνο ότι ο Μοϊκανός είναι μια εντυπωσιακά καλοφτιαγμένη ταινία καταδίωξης, καμωμένη με άκρα λιτότητα, που ανανεώνει τον αρχετυπικό μύθο του «απλού ανθρώπου απέναντι στο διεφθαρμένο σύστημα»· ό,τι καθιστά την ταινία απαραίτητη είναι οι ανατριχιαστικές αναλογίες της με όσα συμβαίνουν κατά μήκος ολόκληρης της μεσογειακής ακτογραμμής, πάνω απ’ όλα όμως είναι η ανάγλυφη –αλλά ποτέ φτηνά καταγγελτική– πολιτική της θέση, και η έκκληση για αλληλεγγύη και ηθική ακεραιότητα.

Αν σε αφορά ότι και στην Ελλάδα κάποια στιγμή η θέα και η θάλασσα δε θα σου είναι προσιτές, αν είσαι νοσταλγός της φύσης και σου λείπει να αναπνέεις και να γεμίζουν τα πνευμόνια σου, ψάξε αυτή την ταινία, μια ταινία που συνδυάζει πραγματικότητα με μυθοπλασία και προβληματισμό με αγανάκτηση.

Να μην ξεχάσω να πω πόσο ωραία και ουσιαστικά λόγια μοιράστηκαν για τις ταινίες οι σκηνοθέτες, που ήταν καλεσμένοι του φεστιβάλ και συζήτησαν με το κοινό για τις δικές τους εμπειρίες που αποφάσισαν να τις διηγηθούν και σε εμάς. Δύο άνθρωποι που σίγουρα βλέπουν την τέχνη του κινηματογράφου σαν καταφύγιο και σαν ένα μοίρασμα βιωμάτων και ιδεών.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ρίχνει την αυλαία του αύριο, ημέρα Κυριακή, με μια ακόμα γεμάτη ημέρα προβολών.

Το κοινό υποδέχτηκε στο ανακαινισμένο Ολύμπιον ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, παρουσιάζοντας τους οικοδεσπότες της τελετής έναρξης. Οι παρουσιαστές της τελετής ήταν ο Σπύρος Νταντανίδης και ο Γρηγόρης Χρυσικός, οι Cool Crips. Ποιοι είναι όμως οι Cool Crips και γιατί είμαστε χαρούμενοι που τους γνωρίσαμε;

Οι Cool Crips ή αλλιώς ο Σπύρος και ο Γρηγόρης, δύο νεαρά ανάπηρα άτομα από την Κομοτηνή και την Αθήνα αντίστοιχα, είναι ιδρυτές της Cool Crips Α.Μ.Κ.Ε. και διαχειριστές του account Cool Crips σε Facebook & Instagram. Σκοπός τους είναι να κάνουν το ζήτημα της αναπηρίας mainstream και να αυξήσουν την ορατότητα των αναπήρων ατόμων, βάζοντας όμως μια νότα coolness, χιούμορ και (αυτο)σαρκασμού σε κάθε τους δραστηριότητα, όπως λένε. Προέκταση των παραπάνω είναι να μειώσουν τα εμπόδια (κοινωνικά και αρχιτεκτονικά) που αντιμετωπίζουν τα ανάπηρα άτομα στην καθημερινότητα τους αλλά και να ενδυναμώσουν τα άτομα αυτά ώστε να αγαπήσουν περισσότερο τους εαυτούς τους.

Ο Γρηγόρης Χρυσικός έχει σπουδάσει Οικονομικά στο Ο.Π.Α και αποτελεί την αστερόσκονη των “Cool Crips”. Είναι τετραπληγικός μετά από ένα ατύχημα το 2017 στην ηλικία των 22 ετών και από τότε είναι ενεργός στον τομέα της αναπηρίας. Από το 2021 έχει εμπλακεί σε έργα Erasmus+ ως project officer εκ μέρους της ΑΜΚΕ Symplexis, ενώ έχει επίσης συμμετάσχει σε δράσεις και έργα του συλλόγου “ΠΕΡΠΑΤΩ”, όπου είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου από το 2022. Ακόμα, είναι αθλητής επιτραπέζιας αντισφαίρισης και πρωταθλητής Ελλάδος (2020, 2021, 2022, 2023, 2024) στην κατηγορία 1. Παρόλα αυτά οι πραγματικές του αγάπες είναι τα memes και το μέτριο χιούμορ!

Ο Σπύρος Νταντανίδης αποφοίτησε από τη Σχολή Τεχνών του Kingston με πτυχίο κινηματογράφου το 2018, όμως απομακρύνθηκε (λίγο) από την τέχνη όταν γνώρισε τον Γρηγόρη και δημιούργησαν τους Cool Crips, με τον ίδιο να διατηρεί ακόμα και σήμερα τον ρόλο του «έμπειρου ανάπηρου». Από το 2015 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου και από το 2019 αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αναπήρων «Περπατώ» στην Κομοτηνή, όπου και ζει. Είναι επίσης συνιδρυτής της ΜΚΟ για την προστασία του περιβάλλοντος “grO2be”. Από τον Νοέμβριο του 2021 έως τον Αύγουστο του 2022 εργάστηκε ως youth worker και υπεύθυνος επικοινωνίας στο Κέντρο Νεολαίας “exagono” του Δήμου Κομοτηνής. Υπήρξε επίσης παρουσιαστής, επιμελητής σεναρίου και επόπτης του προγράμματος της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση «Κοινωνία χωρίς λογοκρισία» Αναπηρία και Πολιτισμός, Ορατότητα και Αναπαράσταση, πλέον συνεργάζεται με την «Στέγη» ως Expert Collaborator στο πρόγραμμα Europe Beyond Access. Τέλος, είναι φοιτητής Νομικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και μέλος του ΔΣ του συλλόγου αθλητών με αναπηρία «Ηρόδικος».

Το ζήτημα της προσβασιμότητας είναι πολύ σημαντικό για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Άλλωστε, ένα φεστιβάλ σαν αυτό, απαγορεύεται να μην είναι συμπεριληπτικό. Εκτός από τα καινούργια αναπαυτικά καθίσματα που τοποθετήθηκαν πρόσφατα, έχει γίνει σημαντική προσπάθεια να διαμορφωθεί ολόκληρο το διατηρητέο κτίριο έτσι ώστε να είναι προσβάσιμο για όλες και όλους. Όπως είπε και η Υπουργός Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, η οποία επισκέφτηκε την αίθουσα όταν άρχισαν οι εργασίες, η προσβασιμότητα δεν είναι μια χάρη απέναντι σε ορισμένους συνανθρώπους μας, αλλά ένα ζήτημα δημοκρατίας.

Ο Σπύρος Νταντανίδης αναφέρθηκε στο θέμα της προσβασιμότητας γενικότερα, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, αλλά και στις ενέργειες του Φεστιβάλ προς αυτή την κατεύθυνση. «Δεν είναι μόνο ζήτημα δημοκρατίας, πρόκειται για ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Ο σχεδιασμός που δεν αποκλείει, αλλά και που γίνεται από κοινού, είναι το αληθινό ζητούμενο. Η ισότιμη συμμετοχή εκφράζεται με το να βρισκόμαστε εμείς σε αυτή τη θέση, ως παρουσιαστές της τελετής έναρξης, κι αυτό το χρωστάμε στο γεγονός ότι το Φεστιβάλ ξεκίνησε πριν περίπου 10 χρόνια, με δική σου πρωτοβουλία, Ορέστη [σ.σ. Ανδρεαδάκη], αλλά και μέσα από την Κίνηση Αναπήρων Καλλιτεχνών, να γίνεται ολοένα πιο συμπεριληπτικό. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Πιο συγκεκριμένα, οι αίθουσες Ολύμπιον, Παύλος Ζάννας, Τώνια Μαρκετάκη, Φρίντα Λιάππα, Τζον Κασσαβέτης, Σταύρος Τορνές και Τάκης Κανελλόπουλος είναι πλέον προσβάσιμες σε ανάπηρα και εμποδιζόμενα άτομα. Tο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη της Alpha Bank, έχει διασφαλίσει και φέτος τις συνθήκες προσβασιμότητας στο Φεστιβάλ. Οι παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν σε δομημένο περιβάλλον, σε συνδυασμό με τη διοργάνωση δύο καθολικά προσβάσιμων προβολών με ακουστική περιγραφή και υπότιτλους SDH, καθώς και την προβολή 23 ταινιών με προσαρτημένους ενδογλωσσικούς υπότιτλους, έχουν ως στόχο να προσφέρουν σε όλους ισότιμη πρόσβαση στον κινηματογράφο».

Αμέσως μετά, οι δύο παρουσιαστές μίλησαν για τη βαθιά αγάπη που τρέφουν για το σινεμά, αλλά για τις πρώτες κινηματογραφικές αναμνήσεις τους, με τον Γρηγόρη Χρυσικό να δίνει έμφαση στην εγγενή συμπεριληπτική φύση της τέχνης του κινηματογράφου. «Σινεμά σημαίνει έκφραση, σημαίνει δημιουργία, σημαίνει «δίνω φωνή». Είτε έχουμε να κάνουμε με μπλοκμπάστερ είτε με ανεξάρτητες ταινίες μικρού μήκους. Ο κινηματογράφος είναι μια μορφή τέχνης που απευθύνεται εξ ορισμού προς όλους, όλες και όλα. Οφείλει, λοιπόν, να προσφέρει όλα εκείνα τα μέσα ώστε μην αποκλείει κανένα άτομο από την απόλαυση της μαγείας που προσφέρει», επισήμανε σχετικά.

Είναι σημαντικό λοιπόν, να μιλάμε για προσβασιμότητα σε μεγάλα φεστιβάλ, όπως είναι το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κι είναι ακόμα πιο σημαντικό να μιλάνε για την έλλειψη αυτής ή την ανάγκη αυτής, άτομα που τη βιώνουν ή δεν τη βιώνουν τα ίδια, όπως είναι οι Cool Crips. Το έργο των παιδιών αυτών είναι κάτι παραπάνω από σημαντικό και με στόχο να κάνουν την αναπηρία mainstream, θέλουν να καταφέρουν αυτό το οποίο συζητάμε συχνά σε ανάλογες περιπτώσεις: Ας μη μας κάνει πια εντύπωση και ας το θεωρούμε αυτονόητο πως άτομα με αναπηρία μπορούν να είναι και παρουσιαστές και ηθοποιοί και σκηνοθέτες και και…

Οι δράσεις των Cool Crips είναι πολλές, το χιούμορ τους είναι απαραίτητο, τα podcast τους και οι συζητήσεις τους για τα δικαιώματα των μειονοτήτων είναι σχολείο. Κρατάμε από την επίσημη σελίδα τους, τα παρακάτω:

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί δεν βλέπετε ανάπηρα άτομα εκεί έξω; Στον δρόμο, στους χώρους εργασίας, στα εστιατόρια, στα bar. Σίγουρα όχι επειδή δεν υπάρχουν, καθώς σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία αποτελούν περίπου το 15% του πληθυσμού!

Η απάντηση λοιπόν στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου είναι… (drum roll) ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ!

Είτε αρχιτεκτονικά (π.χ σκάλες, στενοί χώροι κτλ.), είτε κοινωνικά (π.χ στερεότυπα, προκαταλήψεις κτλ), είτε και ψηφιακά (π.χ μη προσβάσιμες ιστοσελίδες). Αυτά τα εμπόδια προσπαθούμε να εξαλείψουμε για να δημιουργήσουμε περιβάλλοντα στα οποία θα υπάρχει ισότιμη και ανεμπόδιστη πρόσβαση. Βάζοντας φυσικά και μια νότα coolness!

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συνεχίζει τις προβολές και θα ρίξει αυλαία στις 10 Νοεμβρίου, ημέρα Κυριακή.

Η φετινή διοργάνωση εξερευνά βασικές θεματικές που διατρέχουν και το πρόγραμμα του 65ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπως τα τέρατα και η οικογένεια. «Για μένα το τέρας δεν έχει πρόσημο, είναι μια δύναμη που κοιμάται μέσα μας και ξυπνά κατά καιρούς, ικανή για την καταστροφή ή το θαύμα» σημειώνει ο Νίκος Κολιούκος. Από την πλευρά της, η Μένη Τσιλιανίδου αναφέρει: «Στην πραγματική ζωή μεγαλώνουμε νωρίτερα απ’ όσο θα έπρεπε. Στον κόσμο του σινεμά, όμως, δεν μεγαλώνουμε ποτέ».

Δείτε παρακάτω τα σποτ:

Μεταμόρφωση

Νατάσα: Μαρία Φιλίνη 

Ορέστης: Θάνος Τοκάκης

Βαμπίρ

Andy: Βασίλης Μπούτσικος. John: James Rodi

Σκηνοθεσία – Σενάριο: Νίκος Κολιούκος Παραγωγός: Κυβέλη Short Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλεξάνδρα Ρίμπα Μοντάζ: Γιώργος Ζαφείρης Μουσική – Σχεδιασμός Ήχου: Πελαγία Χατζηνικήτα Ηχολήπτης: Κώστας Δρακόπουλος Σκηνογραφία: RECTIFIER Ενδυματολόγος: Μάρλι Αλειφέρη Μακιγιάζ: Βούλα Χουρτσίδου Διεύθυνση Παραγωγής: Λάουρα Γανωτή Συντονισμός Παραγωγής – Script Supervisor: Αρ Αποστ A’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιωάννα Ρουμελιώτη Α’ Βοηθός Κάμερας: Καρολίνα Απικιάν Β’ Βοηθός Κάμερας: Ιωάννης Μυλωνάς Ηλεκτρολόγος: Νίκος Πυλαρινός Βοηθός Μακιγιάζ: Βασιλική Κωστοπούλου Τελική Μίξη: Κλείτος Κυριακίδης Etalonaz: Δημήτρης Μανουσιάκης Εργαστήριο Εικόνας: Frenel Post Λογιστήριο Παραγωγής: Σοφία Καστανάρα, Γωγώ Ξάνθη & Νίκος Χουρζούμης Catering: Cafe Boheme Ενοικίαση Βαν: Voyager Ενοικίαση Εξοπλισμού: DK Rental Εταιρία Παραγωγής: Homemade Films Ευχαριστίες: Μαρία Δρανδάκη, Λευτέρης Θεοδωρούδης, Αλέξανδρος Καζαμίας, Χριστόφορος Καρτάλος, Κασσιανή Λεοντιάδου, Κώστας Μπαρλής, Ζωή Σιγαλού, Μαρίνα Σιώτου, Σύλλας Τζουμέρκας, Μάκης Τριαντάφυλλου, Άγγελος Ψημένος

Τρόμαξες;

Ηθοποιοί: Νατάσσα Δαλιάκα & Σαϊντουλάεβ Ασλάν Σκηνοθεσία: Μένη Τσιλιανίδου Σενάριο: Δήμητρα Καψάλα & Άννα Μαρία Λαγόρτση Εταιρεία Παραγωγής: FRENEL PRODUCTIONS Εκτέλεση Παραγωγής: Αλέξης Αναστασιάδης Δ. Φωτογραφίας: Δημήτρης Κόσσυβας Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Πάνος Σελλάς & Στέλλα Δεληαντώνη Δ. Παραγωγής: Αντωνία Χαλαβαζή Μοντάζ: Ευδοξία Χασάπη Πρωτότυπη Μουσική: Πελαγία Χατζηνικήτα Ηχητικός Σχεδιασμός & Μίξη: Ενές Αχμέτ Κεχαγιά Γραφιστικά: Κέλλυ Νίκου Εταλονάζ: Μαρία Τζωρτζάτου Ηχοληψία: Σίμος Λαζαρίδης Α’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιολάντα Τσίρμπα Αναγνώστου Σκριπτ: Γιώργος Γεωργακόπουλος Βοηθός Παραγωγής: Ασπασία Σταυροπούλου Α’ Βοηθός Φωτογράφου: Λάζαρος Κενάνογλου Ηλεκτρολόγος: Χάρης Φράγκου DCP: Δημήτρης Μανουσιάκης Voice Over: Ορέστης Ανδρεαδάκης Ευχαριστίες: Γιώτα Τσιλιανίδου & Παντελής Κελεμάνης

Στην ταινία, η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός είναι η Μαρία Κάλλας, η πιο εμβληματική ερμηνεύτρια του 20ού αιώνα. Η ταινία ακολουθεί την Ελληνίδα ντίβα την περίοδο που αποσύρεται στο Παρίσι μετά από μια λαμπερή και ταραχώδη ζωή. Στην ταινία παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες της θρυλικής σοπράνο, καθώς αναπολεί την ταυτότητα και τη ζωή της, αποκαλύπτοντας παράλληλα άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς της.

O υποψήφιος για Όσκαρ και βραβευμένος σε Κάννες, Βενετία και Βερολίνο Pablo Larrain, μας βυθίζει στα ενδότερα μιας μυθικής φιγούρας που καλείται να διαχειριστεί το βάρος μιας ανυπολόγιστης φήμης και κληρονομιάς. H Angelina Jolie, σε μία ερμηνεία που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και ενθουσιώδες χειροκρότημα στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας (8 λεπτών σύμφωνα με τα ρεπορτάζ), ενσαρκώνει τη γυναίκα πίσω από τον μύθο, μια τραγική ηρωίδα που έρχεται αντιμέτωπη με το φάντασμα ενός αλλοτινού και αξεπέραστου μεγαλείου, τον φόβο της θνητότητας, τις ανοιχτές πληγές μιας ζωής γεμάτης ανεπανάληπτους θριάμβους και ανεπούλωτα τραύματα. Άλλωστε, ερωτηθείσα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου του φεστιβάλ Βενετίας σχετικά με τα κομμάτια του χαρακτήρα της Κάλλας με τα οποία σχετιζόταν περισσότερο, η Jolie είπε «Συμμερίζομαι την ευαλωτότητά της περισσότερο από οτιδήποτε άλλο».

Έχοντας στο επίκεντρο τις τελευταίες μέρες της Μαρίας Κάλλας, η ταινία έναρξης του φετινού Φεστιβάλ ολοκληρώνει την άτυπη τριλογία του Pablo Larrain για ισάριθμες εκθαμβωτικές γυναικείες προσωπικότητες που άφησαν το δικό τους στίγμα στην ιστορία και στον πολιτισμό του 20ού αιώνα, παίρνοντας τη σκυτάλη από το Jackie (για την Τζάκι Κένεντι) και το Spencer (για την πριγκίπισσα Νταϊάνα). Σύμφωνα με κριτικούς και κοινό, ο Pablo Larrain είναι ο πλέον κατάλληλος σκηνοθέτης biopics ταινιών.

Διανθισμένο με τις μαγευτικές όπερες που ερμήνευσε μοναδικά η Μαρία Κάλλας, άλλα και διάσπαρτο με αναδρομές στα πιο κομβικά επεισόδια της ταραχώδους ζωής της, από τα βασανιστικά χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τη θυελλώδη σχέση με τον Αριστοτέλη Ωνάση, η ταινία ρίχνει φως στα ανθρώπινα σκοτάδια που φωλιάζουν πίσω από την εκτυφλωτική βιτρίνα της καθολικής αναγνώρισης. 

Το 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με σπουδαίες ταινίες, αφιερώματα και καλεσμένους, ξεκινά στις 31 Οκτωβρίου και ρίχνει αυλαία στις 10 Νοεμβρίου.

Η ταινία θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους από το Cinobo και τη Faliro House.