Όλα πιθανόν ανήκουν σε ένα χρυσό περιδέραιο ή κρεμαστό αντικείμενο, χρονολογούνται στο πρώτο μισό της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. και διατηρούνται σε άριστη κατάσταση. Επιπλέον βρέθηκαν δώδεκα θραύσματα χαλκού που πιθανόν προέρχονται από μαχαιρίδια και μία βελόνη/περόνη.

Πιθανόν κτερίσματα ταφής τα ευρήματα στην Αίγινα

Αν και η στρωματογραφία του ανασκαφικού πλαισίου εύρεσής τους ήταν διαταραγμένη, άγνωστο σε ποια χρονική περίοδο, είναι εύλογη η υπόθεση ότι τα κοσμήματα ήταν κτερίσματα πιθανόν κάποιας ταφής της Μέσης Εποχής του Χαλκού, χωρίς ωστόσο να διαπιστωθούν ενδείξεις ύπαρξης κάποιου σωζόμενου τάφου.

Τα χρυσά κοσμήματα, ιδίως τα περίαπτα, παρουσιάζουν ομοιότητες με ορισμένα από τα κοσμήματα του αποκαλούμενου «θησαυρού της Αίγινας», των προϊστορικών χρόνων, ένα σύνολο κοσμημάτων από πολύτιμους και ημιπολύτιμους λίθους, το οποίο βρέθηκε στην Αίγινα, εξήχθη παράνομα και από το 1892 βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Κολώνας βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, κοντά στο λιμάνι και τη σύγχρονη πόλη της Αίγινας. Παρότι είναι κυρίως γνωστός για τον ναό του Απόλλωνα, του 6ου αι. π.Χ., ο λόφος της Κολώνας παρουσιάζει διαχρονική χρήση – προϊστορικός οικισμός, ιερό των ιστορικών χρόνων και ακρόπολη της αρχαίας πόλης, βυζαντινός οικισμός. Τα σημαντικά ευρήματα βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας που διενεργείται από το Πανεπιστήμιο του Σάλτσμπουργκ δια του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Alexander Sokolicek και την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων.

Είναι φανερό ότι παρά τις μακροχρόνιες έρευνες, ο λόφος αυτός έχει πολλά ακόμα να αποκαλύψει.

Πηγή: Lifo.gr
Πηγή φωτογραφιών: Υπ. Πολιτισμού

Το κολλαγόνο ίσως βοηθάει στα άλματα. Τα οφέλη του για το δέρμα είναι μάλλον υπερεκτιμημένα – μια ανασκόπηση του 2023 σε περισσότερες από είκοσι μελέτες έδειξε ότι η λήψη συμπληρωμάτων προσφέρει κάποια ενυδάτωση και ελαστικότητα, αλλά οι διαφορές είναι μικρές. Ωστόσο, υπάρχει και άλλος λόγος να το δοκιμάσετε: μια δοκιμή 16 εβδομάδων σε υγιείς νέους άνδρες, που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο, έδειξε πως ενισχύει τη δυσκαμψία μυών-τενόντων, βελτιώνοντας έτσι τη δύναμη έκρηξης. Ξεκινήστε με 10g ημερησίως – μπορεί να μην δείχνετε νεότεροι στο γήπεδο pickleball, αλλά ίσως βελτιώσετε το Erne shot σας.

Τα ζεστά μπάνια ίσως είναι η επόμενη καλύτερη επιλογή μετά την προπόνηση σε υψόμετρο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ακόμη και η κορυφή Ben Nevis των 1.345 μέτρων απέχει από τα 2.000 μέτρα όπου πραγματικά αραιώνει το οξυγόνο. Ωστόσο, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Μάιο σχετικά με τη «διασταυρούμενη προσαρμογή», τα οφέλη από ένα στρεσογόνο παράγοντα (όπως η ζέστη) μπορούν να μεταφερθούν σε άλλον (όπως το υψόμετρο). Είκοσι καλά προπονημένοι ενήλικες συμμετείχαν σε πρόγραμμα διαλειμματικής προπόνησης υψηλής έντασης και οι μισοί έκαναν ζεστά μπάνια μετά τις συνεδρίες τους. Μετά από έξι εβδομάδες, η ομάδα των ζεστών λουτρών άντεξε 25% περισσότερο σε συνθήκες χαμηλού οξυγόνου σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Ένα μπάνιο στους 42°C μετά από σπριντ δεν είναι διασκεδαστικό – και η σωστή ενυδάτωση είναι απαραίτητη – αλλά αν προπονείστε για αγώνα σε υψόμετρο, αξίζει να το δοκιμάσετε.

Κρύο μετά την προπόνηση; Ίσως όχι τόσο καλό

Αν έχετε περάσει χρόνο στο Instagram, σίγουρα έχετε δει ανθρώπους να βουτούν σε παγωμένες λίμνες ή κουβάδες με πάγο για αποκατάσταση μετά την άσκηση – όμως οι ενδείξεις δείχνουν ότι αυτό μπορεί να έχει αντίθετο αποτέλεσμα. Μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο διαπίστωσε πως όταν νέοι αθλητές βύθιζαν ένα πόδι σε κρύο νερό μετά από άσκηση αντίστασης, μειωνόταν η ροή αίματος και η μεταφορά αμινοξέων – κάτι που τελικά αναστέλλει και δεν ενισχύει τη μυϊκή ανάπτυξη.

Ο χυμός παντζαριού επιστρέφει στο προσκήνιο. Θυμάστε την τάση του 2012; Πρόκειται για μια φυσική πηγή νιτρικών αλάτων που ο οργανισμός μετατρέπει σε μονοξείδιο του αζώτου, βελτιώνοντας τη ροή αίματος και μειώνοντας το «κόστος οξυγόνου» της άσκησης. Αθλητές κορυφαίου επιπέδου και ερασιτέχνες δοκίμασαν τον χυμό παντζαριού, αλλά τα οφέλη για τους περισσότερους ήταν μικρά κι έτσι η μόδα ξεθύμανε. Τώρα όμως επιστρέφει: μελέτη του Πανεπιστημίου του Exeter, που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο, έδειξε ότι δύο συμπυκνωμένες «δόσεις» ημερησίως μείωσαν την αρτηριακή πίεση ηλικιωμένων μέσα σε δύο εβδομάδες. Ενήλικες 60-70 ετών είδαν βελτίωση στη στοματική μικροχλωρίδα τους – αυξήθηκαν τα ωφέλιμα βακτήρια και μειώθηκαν τα επιβλαβή – διευκολύνοντας τη μετατροπή των νιτρικών σε μονοξείδιο του αζώτου, σημαντικό για υγιή αγγεία. Το ίδιο δεν παρατηρήθηκε στους νεότερους εθελοντές· αν δεν σας αρέσει το παντζάρι μπορείτε να περιμένετε ή να δοκιμάσετε άλλα λαχανικά πλούσια σε νιτρικά όπως το σπανάκι, τη ρόκα, τον μάραθο, το σέλερι και το kale.

Η άσκηση βοηθά κατά του εθισμού στο διαδίκτυο

Η μείωση του χρόνου στο TikTok ή στα YouTube Shorts είναι σημαντική – μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο δείχνει πως η υπερβολική χρήση σύντομων βίντεο σχετίζεται με χειρότερη γνωστική λειτουργία, μειωμένη προσοχή και αυξημένο στρες. Η διακοπή δεν είναι εύκολη υπόθεση, όμως η σωματική δραστηριότητα φαίνεται να βοηθά: άλλη ανάλυση που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο έδειξε πως παρεμβάσεις άσκησης μείωσαν τον εθισμό στο διαδίκτυο και βελτίωσαν ψυχολογικά συμπτώματα φοιτητών που αντιμετώπιζαν τέτοιο πρόβλημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι λεγόμενες «ανοιχτές» κινητικές δεξιότητες – όπου απαιτούνται γρήγορες αποφάσεις – είναι πιο αποτελεσματικές από τις «κλειστές» όπως η άρση βαρών ή το κολύμπι. Μήπως ήρθε η ώρα να δοκιμάσετε Brazilian jiu-jitsu;

Το γαργάρισμα με χυμό τουρσί σταματά τις κράμπες. Οι αθλητές χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια χυμό τουρσί – ακόμη και η Εθνική Αγγλίας φέρεται να τον χρησιμοποίησε στο Euro 2024 για κράμπες – όμως φέτος ξεχώρισε στον τελικό του Γαλλικού Όπεν όταν οι Carlos Alcaraz και Jannik Sinner τον κατανάλωσαν κατά τη διάρκεια ενός μαραθώνιου αγώνα πέντε σετ. Ο χυμός παρέχει ηλεκτρολύτες (κυρίως νάτριο και κάλιο), αλλά το αντι-κραμπικό αποτέλεσμα φαίνεται πως σχετίζεται περισσότερο με την ξινή γεύση που ενεργοποιεί αντανακλαστικά χαλάρωσης των μυών. Το καλό νέο είναι ότι δεν χρειάζεται καν να καταπιείτε τον χυμό – μόνο ένα γαργάρισμα μπορεί να δράσει μέσα σε μόλις 35 δευτερόλεπτα.

Κρεατίνη & διάθεση: νέα δεδομένα

Η κρεατίνη, γνωστή στους αθλητές ως βοήθημα για μεγαλύτερη ένταση στις προπονήσεις, φαίνεται πλέον ότι ωφελεί και τον εγκέφαλο. Μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο δείχνει ότι βοηθά στη γνωστική λειτουργία ηλικιωμένων ενηλίκων, ενώ άλλη εργασία του Αυγούστου υποστηρίζει ότι μπορεί να βελτιώσει κλινικά αποτελέσματα στις γυναίκες στην εμμηνόπαυση.

Το σεξ ανεβάζει τη διάθεση… έως δύο ημέρες! Τα πλεονεκτήματα της τακτικής ερωτικής δραστηριότητας περιλαμβάνουν καλύτερο ύπνο και μειωμένο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα· νέα έρευνα δείχνει ότι προσφέρει επιπλέον τόνωση της διάθεσης που διαρκεί μέχρι 48 ώρες. Μελέτη του Ιανουαρίου με σχεδόν 600 εθελοντές διαπίστωσε ότι το «afterglow» διαρκεί τουλάχιστον μία ημέρα κατά μέσο όρο – ιδιαίτερα όταν το σεξ είναι πρωτοβουλία του συντρόφου ή κοινή επιλογή –, ενώ μπορεί να κρατήσει έως δύο ημέρες.

Ωστόσο, πολλά άλλα αιγυπτιακά ευρήματα μεγάλης ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας απουσιάζουν εμφανώς από το GEM. Είτε αφαιρέθηκαν από ξένους στρατούς, είτε διακινήθηκαν παράνομα, είτε μεταφέρθηκαν μέσω του συστήματος partage, πλήθος αρχαιοτήτων κατέληξαν σε μουσεία πρώην αποικιακών δυνάμεων ανά τον κόσμο. Παρουσιάζουμε επτά ανεκτίμητα αιγυπτιακά αντικείμενα που δεν θα βρείτε στο Grand Egyptian Museum – και τους λόγους για τους οποίους πολλοί ζητούν την επιστροφή τους στην Αίγυπτο.

Η Στήλη της Ροζέτας: Το κλειδί των ιερογλυφικών

Πού βρίσκεται: British Museum, Λονδίνο
Όταν οι στρατιώτες του Ναπολέοντα εντόπισαν τη Στήλη της Ροζέτας το 1799, συνειδητοποίησαν πως είχαν στα χέρια τους το κλειδί για την αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών. Η επιγραφή της, σε τρεις γλώσσες – αρχαία ελληνικά, ιερογλυφικά και δημοτική – επέτρεψε στους επιστήμονες να κατανοήσουν τη γραφή των Αιγυπτίων.

Παρότι το περιεχόμενο της στήλης (μια δημόσια ευχαριστία προς τον βασιλιά για μείωση φόρων) δεν ήταν ιδιαίτερα συναρπαστικό, η σημασία της ήταν τεράστια. Η Στήλη της Ροζέτας, που θεωρείται η σημαντικότερη ανακάλυψη στην αιγυπτιολογία, μεταφέρθηκε τελικά στη Βρετανία. Από το 1802, εκτίθεται στο British Museum, παρά τις συνεχείς προσπάθειες της Αιγύπτου για την επιστροφή της.

Οβελίσκος του Λούξορ: Μοναχικός στη γαλλική πρωτεύουσα

Πού βρίσκεται: Place de la Concorde, Παρίσι
Όπως και οι οβελίσκοι της Κλεοπάτρας στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, ο οβελίσκος του Λούξορ στο Παρίσι αποτελεί το ένα από ένα ζεύγος. Ο ναός του Λούξορ στις όχθες του Νείλου διατηρεί μόνο τον “μοναχικό” πλέον οβελίσκο. Ο δεύτερος μεταφέρθηκε στη Γαλλία ως δώρο του Μωχάμεντ Άλι Πασά το 1829.

Η μεταφορά του ήταν τόσο δύσκολη και δαπανηρή που οι Γάλλοι τελικά πήραν μόνο τον έναν. Σε αντάλλαγμα προσέφεραν στην Αίγυπτο το περίφημο ρολόι της ακρόπολης του Καΐρου – που όμως έμεινε χαλασμένο για 175 χρόνια.

Dendera Zodiac: Ο ουράνιος χάρτης στο Λούβρο

Πού βρίσκεται: Louvre, Παρίσι
Για δύο χιλιετίες, οι ιερείς θαύμαζαν τον Zodiac του Dendera, έναν από τους αρχαιότερους ουράνιους χάρτες στον κόσμο, στην οροφή του Ναού της Αθώρ. Το έργο αφιερώθηκε στον Όσιρι και ίσως παραγγέλθηκε από την Κλεοπάτρα γύρω στο 50 π.Χ., συνδυάζοντας στοιχεία ελληνικής και αιγυπτιακής σκέψης.

Το 1821 οι Γάλλοι αφαίρεσαν το ανάγλυφο είτε με άδεια των αρχών είτε μέσω λαθραίας επιχείρησης με δυναμίτη. Τα κομμάτια μεταφέρθηκαν στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΗ’, που πλήρωσε υπέρογκο ποσό για τη μεταφορά. Έκτοτε βρίσκεται στο Louvre, ενώ ο ναός φιλοξενεί πλέον αντίγραφο.

Σαρκοφάγος του Σέτι Α’: Από τη Θήβα στα υπόγεια του Λονδίνου

Πού βρίσκεται: Museum Sir John Soane’s, Λονδίνο
Στο υπόγειο ενός λονδρέζικου μουσείου βρίσκεται η σαρκοφάγος του φαραώ Σέτι Α’, που πέθανε το 1279 π.Χ.. Ο Ιταλός ανασκαφέας Τζιοβάνι Μπελτσόνι τη μετέφερε στη Βρετανία το 1817 ελπίζοντας να την αγοράσει το British Museum – όμως αυτή κατέληξε στον συλλέκτη Τζον Σόαν.

Η σαρκοφάγος είναι φτιαγμένη από ημιδιαφανές αλάβαστρο και διακοσμημένη με μπλε χρώματα που φωσφορίζουν όταν φωτίζεται εσωτερικά, δημιουργώντας εντυπωσιακή ατμόσφαιρα.

Bust of Nefertiti: Το αριστούργημα που διχάζει Βερολίνο-Κάιρο

Πού βρίσκεται: Neues Museum, Βερολίνο
Το bust της Νεφερτίτης, ένα από τα διασημότερα έργα τέχνης παγκοσμίως, ανακαλύφθηκε το 1912 από τον αρχαιολόγο Λούντβιχ Μπόρχαρντ στις ανασκαφές της Άκετατεν. Ο Μπόρχαρντ υποβάθμισε σκόπιμα τη σημασία του εκθέματος ώστε να μεταφερθεί νόμιμα στη Γερμανία.

Το γλυπτό ύψους 46 εκατοστών με χαρακτηριστική μπλε τιάρα εκτίθεται σήμερα σε ξεχωριστή αίθουσα στο Neues Museum προσελκύοντας μισό εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως. Οι αιγυπτιακές προσπάθειες επαναπατρισμού ξεκίνησαν ήδη από το 1929 αλλά δεν καρποφόρησαν ποτέ.

Tarkhan dress: Το παλαιότερο υφαντό ένδυμα στον κόσμο

Πού βρίσκεται: Petrie Museum of Egyptian Archaeology, Λονδίνο
Το φόρεμα Tarkhan βρέθηκε το 1913 σε νεκρόπολη νότια του Καΐρου και για δεκαετίες θεωρούνταν απλό πανί έως ότου χρονολογήθηκε στα 5.000 χρόνια. Πρόκειται για το αρχαιότερο υφαντό ένδυμα παγκοσμίως.

Παρά τα χρόνια του διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση με λεπτές πιέτες λινού υφάσματος. Οι λεκέδες στις μασχάλες μαρτυρούν ότι φορέθηκε στην καθημερινότητα απλών ανθρώπων της εποχής. Το φόρεμα εκτίθεται στο Petrie Museum – ιδρυτής του οποίου ήταν ο Φλίντερς Πίτρι που καθιέρωσε το σύστημα partage (διαμοιρασμού) των ευρημάτων ανάμεσα σε ξένους ανασκαφείς και την Αίγυπτο έως το 1983.

Bust of Ankh-haf: Ρεαλισμός από τη δυναστεία των πυραμίδων στη Βοστώνη

Πού βρίσκεται: Museum of Fine Arts, Βοστώνη
Ο Άνκ-χαφ ήταν πρίγκιπας και πρωθυπουργός κατά την Δ’ δυναστεία, υπεύθυνος για τα έργα της Μεγάλης Πυραμίδας και της Σφίγγας. Η προτομή του βρέθηκε στις ανασκαφές του Χάρβαρντ το 1925 , ως τμήμα μιας τεράστιας αποστολής στην Αίγυπτο και δόθηκε νόμιμα στον αρχαιολόγο Τζορτζ Ράισνερ χάρη στο σύστημα partage.

Η προτομή διαφέρει λόγω εξαιρετικού ρεαλισμού – εμφανίζει ακόμη και φαλάκρα ή σακούλες κάτω από τα μάτια – κάτι σπάνιο για τα πορτρέτα υψηλών αξιωματούχων εκείνης της εποχής. Αν και αποκτήθηκε επίσημα ως “δώρο καλής θέλησης”, η υπόθεση συνοδεύεται από παρασκηνιακές πολιτικές συμφωνίες μεταξύ ΗΠΑ και Αιγύπτου.

Πηγή: National Geographic

Ένα παράδειγμα είναι ο παγετώνας Taschachferner, στην τιρολέζικη κοιλάδα του Pitztal (στη δυτική Αυστρία), ο οποίος έχει υποχωρήσει εκατοντάδες μέτρα μεταξύ 1970 και 1987.

Τον Αύγουστο, αρχαιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ πραγματοποίησαν την πρώτη επιθεώρηση της τοποθεσίας του παγετώνα όπου συνετρίβη ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό B-17 το 1944, μετά από επίθεση στο εργοστάσιο της Skoda, στη σημερινή Τσεχική Δημοκρατία. Αυτό το αεροπλάνο, που έπεσε από ύψος 2.500 μέτρων, ήταν θαμμένο κάτω από πάγο για δεκαετίες, αλλά τώρα τα λείψανά του αρχίζουν να έρχονται στο φως.

Δεν είναι η μόνη σημαντική ανακάλυψη σε αυτήν την περιοχή. Το 2016, οι αρχαιολόγοι βρήκαν μια παγίδα με ξύλο πεύκου στην κοντινή κορυφή Seekarjoch, σχεδόν στα 3.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, για το κυνήγι αλπικών αγριοκάτσικων ή αγριόγιδων. Τοποθετήθηκε τον 14ο αιώνα και έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα χάρη στις χαμηλές θερμοκρασίες και τον πάγο που το σκέπαζε. Αυτού του είδους τα τεχνουργήματα, κατασκευασμένα από οργανικά υλικά, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν γρήγορα τώρα που δεν έχουν πλέον την προστασία του πάγου.

Αντιμέτωποι με το γρήγορο λιώσιμο των πάγων που προκαλείται από την υπερθέρμανση του πλανήτη, οι αρχαιολόγοι φοβούνται ότι πολλά αντικείμενα ενδιαφέροντος θα χαθούν εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για τη διατήρησή τους και ζητούν συντονισμένα μέτρα για τη διάσωση αυτών των ανακαλύψεων. «Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει συγκεκριμένη στρατηγική για την προστασία των ευρημάτων από το λιώσιμο των παγετώνων. Τα αντικείμενα συχνά ανακαλύπτονται τυχαία από ορειβάτες. Προσπαθούμε να αντιδράσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα όταν ειδοποιηθούμε», εξηγεί ο αρχαιολόγος Johannes Pöll από την Αυστριακή Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Προστασία των Μνημείων.

Ο εμπειρογνώμονας θεωρεί πολύ σημαντική τη διεξαγωγή συστηματικών ερευνών σε περιοχές όπου υπάρχει υποψία για την παρουσία αρχαίων αντικειμένων, ειδικά σε παλιές διαβάσεις των Άλπεων, αλλά αναγνωρίζει ότι «αυτό είναι δυνατό μόνο με πολλές δαπάνες για προσωπικό και απαιτεί πολύ χρόνο, και στην Αυστρία σχεδόν δεν υπάρχει δυνατότητα γι’ αυτό».

Υπογραμμίζει ότι η ανακάλυψη του βομβαρδιστικού Β-17 στο Taschachferner «είναι ένα συναρπαστικό παράδειγμα της πολεμικής ιστορίας του εθνικοσοσιαλισμού». «Υποθέτουμε ότι συναρπαστικά ευρήματα θα συνεχίσουν να εμφανίζονται στον παγετώνα στο μέλλον», λέει ο Pöll.

Από την πλευρά του, ο Thomas Bachnetzer, επίσης αρχαιολόγος, εξηγεί ότι τα μικρότερα κομμάτια της βόμβας διασκορπίζονται με μετατόπιση πάγου και κατολισθήσεων. Η ομάδα του έχει ήδη αρχίσει να ταξινομεί και να τεκμηριώνει τα θραύσματα για να αποτρέψει την απώλεια τους. Ο Bachnetzer επισημαίνει τις υλικοτεχνικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ομάδα σε αποστολές στα ψηλά βουνά, όπου τα ευρήματα βρίσκονται συνήθως σε υψόμετρα μεταξύ 2.500 και 3.000 μέτρων, μακριά από δρόμους και εύκολη πρόσβαση. Επιπλέον, οι απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες στα βουνά περιορίζουν τον χρόνο εργασίας στα εργοτάξια. «Η ανάκτηση πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή, ειδικά όταν πρόκειται για οργανικά υλικά, τα οποία συνήθως είναι εξαιρετικά εύθραυστα», εξηγεί ο αρχαιολόγος.

Εκτός από συνέδρια και δημοσιεύσεις στα μέσα ενημέρωσης για την ευαισθητοποίηση του πληθυσμού σχετικά με τη σημασία αυτών των ευρημάτων, οι αρχαιολόγοι έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν ψηφιακά εργαλεία για να διευκολύνουν τη σωτηρία των αντικειμένων. Ένα παράδειγμα είναι η εφαρμογή “IceWatcher”, η οποία επιτρέπει σε ορειβάτες και πεζοπόρους να αναφέρουν αρχαιολογικά ευρήματα σε πραγματικό χρόνο. Τόσο ο Pöll όσο και ο Bachnetzer τονίζουν τη σημασία της ταχείας αντίδρασης. «Είμαστε πεπεισμένοι ότι η εφαρμογή, που αναπτύχθηκε από τους Ελβετούς συναδέλφους μας, θα συμβάλει στην αναφορά περισσότερων νέων ανακαλύψεων στο μέλλον», λέει ο Pöll. «Είναι αδύνατο για τους αρχαιολόγους να διερευνήσουν όλες τις παγετώδεις περιοχές, οπότε η συνεργασία με άλλους μέσω εφαρμογών είναι το κλειδί», λέει ο Bachnetzer.

Με τον ίδιο στόχο έχουν διανεμηθεί ενημερωτικά φυλλάδια σε καταφύγια κοντά στους παγετώνες.

Πηγή: El espectador