Από τις 25 έως τις 30 Μαΐου, περισσότερα από 140 μικρά βιβλιοπωλεία ανοίγουν τις πόρτες τους και συμμετέχουν στην «Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων», έναν θεσμό που φτάνει φέτος στην πέμπτη του διοργάνωση. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να αναδείξει τον ρόλο των ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων ως ενεργών κυττάρων της τοπικής ζωής και της πολιτιστικής δημιουργίας.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει παρουσιάσεις βιβλίων, αφηγήσεις, εργαστήρια, δράσεις για παιδιά και συζητήσεις με συγγραφείς και δημιουργούς, διαμορφώνοντας ένα πολυσυλλεκτικό σύνολο εκδηλώσεων που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες.

Με τη φετινή θεματική «Bookstores in Action – Ενεργά Βιβλιοπωλεία», η διοργάνωση εστιάζει στον κοινωνικό ρόλο των μικρών βιβλιοπωλείων ως χώρων συμμετοχής, διαλόγου και συλλογικής εμπειρίας. Πέρα από τις λογοτεχνικές παρουσιάσεις, πολλά βιβλιοπωλεία οργανώνουν παράλληλες δράσεις, όπως συζητήσεις για κοινωνικά ζητήματα, πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, συλλογές βιβλίων και δράσεις ευαισθητοποίησης.

Σε μια εποχή όπου η ανάγκη για ουσιαστική επαφή και κοινότητα γίνεται ολοένα και πιο έντονη, τα μικρά βιβλιοπωλεία λειτουργούν ως σημεία συνάντησης ανθρώπων και ιδεών. Εκεί όπου οι ιστορίες ταξιδεύουν από αναγνώστη σε αναγνώστη και η ανάγνωση μετατρέπεται σε κοινή εμπειρία.

Το αναλυτικό πρόγραμμα και τα συμμετέχοντα βιβλιοπωλεία είναι διαθέσιμα στην επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης.

Πληροφορίες

Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων 2026
25–30 Μαΐου 2026

Συμμετέχουν περισσότερα από 140 μικρά βιβλιοπωλεία σε Ελλάδα και Κύπρο
Θεματική: Bookstores in Action – Ενεργά Βιβλιοπωλεία

Τα εικαστικά της διοργάνωσης υπογράφει ο εικονογράφος Κώστας Μαρκόπουλος.

Κι εδώ κάπου αρχίζει μια μορφή πένθους και μια ανταλλαγή μηνυμάτων με τη λέξη κρίμα στην αρχή της πρότασης και ξανά στο τέλος της. Σκέφτομαι – με πολύ κλισέ διάθεση – πως κάθε φορά που κλείνει ένας χώρος που φιλοξενεί γράμματα και ταξίδια μέσα από αυτά, γινόμαστε όλο και πιο άτυχοι – κάτι που θα αντιληφθούμε σε ένα μέλλον που δεν ανήκει μόνο σε εμάς, μα κυρίως σε εκείνα τα παιδιά που έρχονται.

Σκέφτομαι τι είναι για εμένα το μικρό βιβλιοπωλείο και θυμάμαι πως έχω δουλέψει σε ένα τέτοιο, σε ένα μικρό στην επαρχία, και θα αναπολώ πάντα τους κύκλους ιστοριών που κάναμε. Γνώρισα ανθρώπους του βιβλίου, ανθρώπους με βιβλιοθήκες – δωμάτια στο σπίτι τους, ανθρώπους που διαβάζουν με τη μανία της τελειομανίας τους, ανθρώπους που επισκέπτονταν το αγαπημένο τους βιβλιοπωλείο κάθε εβδομάδα σε ένα ραντεβού με τον εαυτό τους… Γνώρισα πολλούς ανθρώπους και συνδέθηκα. Και συνδεθήκαμε όλοι κάτω από το προστατευτικό πέπλο ενός χώρου που αγκαλιάζει την έκφραση.

Πάνω κάτω μου είπε τα ίδια και η Νατάσα που έκανε το βήμα και άνοιξε ένα μικρό βιβλιοπωλείο στη γειτονιά της Κυψέλης, τον Μικρό Πρίγκιπα, που δυστυχώς θα αναγκαστεί να κλείσει στα τέλη Ιουνίου. Στην πρώτη της συμμετοχή – και ίσως στην τελευταία, τουλάχιστον με τον Μικρό της Πρίγκιπα – στο αγαπημένο βιβλιοφιλικό φεστιβάλ, πέρασε πολύ ωραία και βίωσε την υποστήριξη και το μοίρασμα του συλλογικού οράματος. Κι ακόμα κι αν τα νέα δεν είναι τόσο καλά, τα όμορφα ήταν εκείνα που μου τόνισε, τα όμορφα που έζησε με τους ανθρώπους, ακόμα και με εκείνους που περνούσαν για ένα «γεια».

«Ήθελα, να δημιουργήσω έναν χώρο συνάντησης ανθρώπων, μια σύνδεση, γιατί έχουμε πάρα πολύ ανάγκη την επαφή σήμερα»

Τη ρωτάω τι σημαίνει ένα μικρό βιβλιοπωλείο για την ίδια και τι την οδήγησε να ανοίξει το δικό της: «Για εμένα είναι μια γωνιά που πηγαίνεις, και έχεις αυτήν την δημιουργική ανησυχία του να ψάξεις να βρεις τίτλους, τίτλους που ενδεχόμενως δεν ξέρεις. Δηλαδή, εγώ πήγαινα να αγοράσω ένα και τελικά έφευγα με τρία αγκαλιά. Επίσης, βλέπεις και γνωρίζεις τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που το τρέχουν κι έτσι δημιουργείται μια πιο προσωπική επαφή, γίνεται ένα μοίρασμα. Εγώ σαν πελάτισσα – πριν ανοίξω τον δικό μου χώρο που πήγαινα στα μικρά της γειτονιάς, αυτό ένιωθα. Και αυτό ουσιαστικά συνέβη και στον δικό μου χώρο, δηλαδή με αυτό το σκεπτικό είχα σκεφτεί να τον ανοίξω.
Γενικά, εγώ ήθελα να ανοίξω ένα χώρο για να συνδυάσω πράγματα που αγαπώ, όπως το βιβλίο,την τέχνη και τη διδασκαλία μέσα από τα εργαστήριά μου. Γιατί είμαι και κεντίστρια από το 2020 και τρέχω ένα project κεντήματος μέσα από μια πορεία με εργαστήρια και με pop-up markets. Έγινε λοιπόν, μια όμορφη ανάγκη να υπάρξει προσωπικός χώρος, να μην πηγαίνω σε άλλους χώρους, και να δώσω μέσα στο βιβλιοπωλείο την προσωπική μου ταυτότητα. Αναρωτήθηκα ακόμα πώς θα μπορούσα να το συνδυάσω βάζοντας και άλλα πράγματα μέσα, όπως είναι χειροποίητες δημιουργίες άλλων καλλιτεχνών και τεχνητών, που γνωρίζω, είμαστε φίλοι, έχουμε συνεργαστεί, και φυσικά βιβλία. Πολλά βιβλία. Ήθελα, να δημιουργήσω έναν χώρο συνάντησης ανθρώπων, μια σύνδεση, γιατί έχουμε πάρα πολύ ανάγκη την επαφή σήμερα».

«Αυτό που ήθελα να γίνει τόπος συνάντησης και σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων, έγινε»

Η επόμενή μου ερώτηση είναι αν τελικά τα κατάφερε, αν κατάφερε να χτίσει αυτή τη σύνδεση που όλοι αποζητάμε. Μου απαντά: «Αυτό επετεύχθη γενικότερα, γιατί η γειτονιά αγκάλιασε, ήρθε, αγόρασε βιβλία για τα παιδιά της, συμμετείχε στα εργαστήρια, πέρναγε έλεγε ένα καλημέρα… Και μιλάω για όλες τις ηλικίες. Για παράδειγμα, μια κυρία, 74 ετών, είχε χαρεί τόσο πολύ που άνοιξε το βιβλιοπωλείο στη γειτονιά της, που αναπτύξαμε μια πιο ουσιαστική σχέση, μου έφερνε πραγματάκια, μου έφερνε και φαγητό. Ήρθαν στο βιβλιοπωλείο άνθρωποι από την ευρύτερη περιοχή της Κυψέλης, τα Εξάρχεια, το Γκύζη, δηλαδή, ήρθαν, συμμετείχαν στα εργαστήρια, ξαναήρθαν… Για μένα αυτό είναι πάρα πολύ τιμητικό. Ακόμα και από τον Πειραιά, το Παγκράτι, τη Νέα Σμύρνη, που είναι μακριά. Κι όμως αφιέρωσαν τον χρόνο τους να έρθουν, να συμμετάσχουν σε μια δράση, να κάνουν έστω μια αγορά. Τελικά, αυτό που ήθελα να γίνει τόπος συνάντησης και σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων, έγινε».

«Η γειτονιά με στήριξε πολύ»

«Ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Γιατί ξέρουν τον κόπο που κρύβει όλο αυτό, ξέρουν την αγάπη, μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες, την ίδια αγάπη για το βιβλίο, πολλές φορές, ακόμα και τα ίδια γούστα. Και αυτό είναι πολύ όμορφο, γιατί μιλάμε για κάτι παρόμοιο και εκεί, τσουκ, πάλι συνδεόμαστε».

Τη ρωτάω για τη γενική εμπειρία της στην αγορά και στη διατήρηση μιας μικρής επιχείρησης στην Ελλάδα του σήμερα: «Όλο το γύρω-γύρω είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι σαν να κολυμπάς σε θάλασσα με καρχαρίες. Και επίσης, η συνθήκη με τα ενοίκια είναι ακόμα πιο τραγική. Όλοι αυτοί οι λογαριασμοί, η ακρίβεια. Ο κόσμος δεν αγοράζει πράγματα, τα οποία δεν καλύπτουν μία ανάγκη του, μία πρακτική ανάγκη. Το βιβλίο είναι μια πιο πνευματική ανάγκη και έχει γίνει και λίγο πολυτέλεια, λοιπόν, κι αυτό. Είναι, έχει γίνει λίγο πολυτέλεια. Κλείνουν αρκετά βιβλιοπωλεία, τα οποίο μπορεί να μην κοινοποιείται, να μη μαθαίνεται. Δυστυχώς είναι κάτι που συμβαίνει».

Της ζητάω μια τελευταία σκέψη, κάτι τελευταίο που έχει ανάγκη να μοιραστεί: «Αν οι συνθήκες της χώρας με οδηγούν να κλείσω έναν κύκλο, θα κρατήσω τα καλά και μόνο, τους ανθρώπους δηλαδή».

*Το μικρό βιβλιοπωλείο Μικρός Πρίγκιπας, θα μείνει για λίγο ακόμα στα στενά της Κυψέλης, για τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού. Μια βόλτα λοιπόν και ένα απλό «γεια», είναι απαραίτητα.

Βιβλιοπωλείο Μικρός Πρίγκιπας – Φαιδριάδων 11, Αθήνα, Άνω Κυψέλη, 113 64

Στο Παγκράτι, πάνω απ΄όλους, ξέρω, από πρώτο χέρι, ότι τα παιδιά έχουν αποφασίσει να μην αφήνουν απροστάτευτα τέτοια βιβλιοπωλεία, ούτε για αστείο. Στην κεντρικότατη Ευτυχίδου, όποια ώρα και να περάσεις από τον διαβόητο «Γάτο Μαουρίτσιο», δίπλα στη Μιμή και τη Σοφία, ανάμεσα σε ζωγραφιές και βιβλία, ιστορίες με φωνή και δόνηση κανονικής γειτονιάς, υπάρχουν πάντα μικροί και μεγάλοι άνθρωποι, εκείνοι οι άνθρωποι του αντι-κανόνα. Που συναντιούνται σε πραγματικό έδαφος και επιμένουν να ονειρεύονται ακέραιο, ειρηνικό έδαφος.

Μίλησα με την Σοφία Σφίρτζη και τη Μιμή Νικολαΐδη, μια μέρα πριν «ζωντανέψει η…Αφρική» στον φιλόξενο «Γάτο» τους. «Το να βρισκόμαστε μέσα σ’ ένα μικρό, ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο είναι κάτι που μας συγκινεί βαθιά. Δεν είναι απλώς ένας χώρος δουλειάς, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός, που αναπνέει με τις λέξεις, τις φωνές και τα βλέμματα των ανθρώπων, που τον επισκέπτονται. Εδώ, κάθε συνάντηση έχει κάτι μοναδικό — ένα παιδί που ψάχνει το πρώτο του βιβλίο, ένας γονιός που μοιράζεται παιδικές αναμνήσεις, ένας αναγνώστης που ψάχνει έμπνευση ή απλώς μια ωραία ιστορία. Σε μια εποχή που η ταχύτητα και η ομοιομορφία μοιάζουν να ισοπεδώνουν τα πάντα, ένα μικρό βιβλιοπωλείο αντιστέκεται σιωπηλά. Είναι ένας χώρος διαλόγου, σκέψης και συνύπαρξης· ένα σημείο όπου η καθημερινότητα φιλτράρεται μέσα από σελίδες και ιδέες, όπου ακόμα υπάρχει χρόνος για να σταθείς, να ακούσεις, να ξεφυλλίσεις, να συζητήσεις. Για εμάς, αυτή η εμπειρία είναι δώρο. Μας γεμίζει ελπίδα να συνειδητοποιούμε ότι ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν για το αυθεντικό, για το αληθινό, για το προσωπικό. Κι όσο αυτό συνεχίζει, νιώθουμε ότι το βιβλιοπωλείο δεν είναι απλώς ένα μαγαζί – είναι μια μικρή πολιτιστική εστία. Μια φωλιά αντίστασης, σκέψης και αγάπης».

Πόσο δίκιο έχουν. Και όπως λέει και ένα μικρό παιδί «θέλω εβδομάδα μικρών βιβλιοπωλείων και τον Ιούλιο». Να μην ξεχνάμε. Να μην αφήνουμε μια Τετάρτη να είναι απλώς μια Τετάρτη. Κάθε μέρα, πρέπει να στηρίζουμε αυτό που αγαπάμε. Γίνεται αλλιώς;

Πρόγραμμα

Παρασκευή, 30 Μαΐου στις 18:00

Μύθοι, χρώματα και τοτέμ…η Αφρική ζωντανεύει.

Ελάτε να ανακαλύψουμε μαγευτικές αφρικανικές ιστορίες και να γνωρίσουμε τα ζώα-τοτέμ που κρύβουν σοφία και δύναμη. Ένα μαγικό ταξίδι με την συγγραφέα Μελίνα Ηλιοπούλου γεμάτο ιστορίες, χρώματα και έμπνευση. Για παιδιά δημοτικού 8-11 ετών

Σάββατο, 31 Μαΐου στις 12:00

ΝΙΝΑ: Η ιστορία της Νίνα Σιμόν, της Τρέισι Ν. Τοντ

Το βιβλιοπωλείο «Ο γάτος Μαουρίτσιο» και οι Εκδόσεις Πατάκη προσκαλούν τα παιδιά σε μια συνάντηση γεμάτη μουσική. Ελάτε να ακούσουμε τη μοναδική ιστορία της από τον ηθοποιό, μουσικό και ιδρυτή του Πολιτιστικού Κέντρου Anasa (Ελλάδα) Μιχάλη Αφολαγιάν και την ηθοποιό, σκηνοθέτη Μαρία Μενεγάκη και να θυμηθούμε πως χρειάζεται να είμαστε πάντοτε έτοιμοι για δράση και γεμάτοι ελπίδα.

Πληροφορίες

Παιδικό βιβλιοπωλείο «Ο γάτος Μαουρίτσιο»

Ευτυχίδου 6-8, Παγκράτι

*Το εικαστικό τόσο της αφίσας όσο και του banner των δράσεων για παιδιά (επάνω) έχει φιλοτεχνήσει η εικονογράφος Miranda Sofroniou

Τα μικρά βιβλιοπωλεία είναι το μέρος, όπου οι συγγραφείς μπορούν να συνδεθούν με τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες, όπου ανακαλύπτουμε νέους, άγνωστους κόσμους, όπου τα παιδιά γοητεύονται από τη συγκίνηση της ανάγνωσης, που μπορεί να διαρκέσει μια ζωή. Η ιδέα έρχεται από το εξωτερικό, με αρκετές χώρες να αφιερώνουν μία ημέρα στα μικρά βιβλιοπωλεία. Ενδεικτικά, μερικές από αυτές τις γιορτές είναι η «Independent Bookstore Day» της Αμερικής, το «Books Are My Bag» της Μεγάλης Βρετανίας, η «Bookstore Day» της Ολλανδίας, η «Love Your Bookshop Day» της Αυστραλίας, η «Authors for Indies» του Καναδά και η «NZ Bookshop Day» της Νέας Ζηλανδίας.

Πάντα, όποτε βρίσκομαι έξω από ένα μικρό βιβλιοπωλείο, πατώ στο έδαφός του, χωρίς δεύτερη σκέψη. Αγγίζω βιβλία, ξεκουράζομαι, λέω το όνομά μου στον άνθρωπο, που με χαιρετάει εγκάρδια, μού λέει το δικό του, βρίσκω δροσιά, βρίσκω ζέστη, νιώθω ασφαλής, όπως σε κάθε τόπο μνήμης. Δεν ξέρω πώς συμβαίνει κι ο εκάστοτε βιβλιοπώλης θυμάται πάντα ό,τι μοιράστηκα μαζί του. Μου έχει τύχει με ένα παιδικό βιβλίο. «Αυτό είναι για σένα. Θυμάμαι πόσο αγαπάς τα βουνά και το μέλι». Και ήταν για μένα. Και το ήξερε ο Κ.

Στον διαρκή αγώνα να μην γίνει το αυτονόητο «ένα απλό κλικ σε μια δαχτυλιασμένη οθόνη», τα υπέροχα, μικρά βιβλιοπωλεία μένουν πιστά στις ζωντανές συναντήσεις με παρουσιάσεις, δημιουργικά εργαστήρια, λέσχες ανάγνωσης και τόσα άλλα. Τα παιδιά ακούνε, αγγίζουν, αναπνέουν. Η ανάγνωση είναι η θετική έκβαση, όταν ένα περιβάλλον εγγύτητας βρίσκεται στην ακμή του. Έτσι είναι.

Είναι τρόπος ζωής το μεράκι. Είναι τρόπος αντίστασης η επιλογή μιας κοινότητας, που δεν τα παρατάει εύκολα. Θέλησα να συναντήσω ανθρώπους, που κρατούν ζωντανή αυτή την παράδοση κι έτσι γνώρισα τον Σταμάτη Λαδικό, ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου “Pickabook”, στην οδό Αγίας Λαύρας, στην Πετρούπολη. Ξέχασα να του πω όμως ότι μου θυμίζει κάθε άνθρωπο, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, που κρατά όρθιο ένα βιβλιοπωλείο με πείσμα, φροντίδα και αγάπη για το βιβλίο. Τον Γιάννη, τον Κώστα, τη Δανάη, την Κλεάνθη, τον Αχιλλέα, τη Μέλπω, την Ξένη, τον Άλκη. Του το γράφω.

«Το Pickabook ξεκίνησε το ταξίδι του, τον Δεκέμβριο του 2017», λέει ο κ. Λαδικός, «με άγνοια κινδύνου, μηδενική εμπειρία, αλλά μπόλικη αγάπη για τα βιβλία κι όραμα τη δημιουργία ενός βιβλιοπωλείου, που θα αποτελούσε σημείο αναφοράς κι επαφής για τους βιβλιόφιλους της περιοχής (κι όχι μόνο). Αυτό που με τον καιρό συνειδητοποιήσαμε είναι πως ένα μικρό βιβλιοπωλείο δεν είναι απλώς ένα «κατάστημα». Είναι ένας ζωντανός οργανισμός και συνάμα ένας μαγικός χώρος συνάντησης. Ένα φωτεινό διάλειμμα από την καθημερινότητα για τον επισκέπτη μας. Μια συνάντηση με τη γειτονιά, με συγγραφείς, με ανθρώπους, που ξέρεις πια με το μικρό τους όνομα. Μικροί αναγνώστες, που θυμάσαι να αγοράζουν τα πρώτα τους βιβλία, γονείς που μαζί αναζητάτε τι μπορεί να αρέσει στο παιδί τους, ενήλικες που επιζητούν μια αναγνωστική πρόταση και που σου κάνουν και την αντίστοιχη δική τους πρόταση, βιβλίων που δεν έχεις διαβάσει ή (ακόμη καλύτερα) δεν είχες καν υπόψη. Τα μικρά βιβλιοπωλεία, απέναντι στην απρόσωπη επαφή με τις μεγάλες αλυσίδες, έχουν να αντιπαρατάξουν την εξειδίκευση και την αγάπη για το βιβλίο, την αναγνωστική πρόταση προς τον αναγνώστη και την πληρότητα σε τίτλους πέρα των ευπώλητων. Ναι, λοιπόν, τα μικρά βιβλιοπωλεία είναι εστίες αντίστασης. Αντίστασης στην ομοιομορφία, στην στείρα κατανάλωση, στην απρόσωπη εξυπηρέτηση, στις διεκπεραιωτικές αγορές, στη λογική του ευπώλητου/best seller».

Με τα μικρά τους ονόματα δεν είπαμε ότι τους ξέρουμε τους ωραίους αυτούς ανθρώπους; Από τα Γιαννιτσά και την Ηγουμενίτσα μέχρι την Αμοργό και τη Στεμνίτσα; Οπότε ενικός (Σταμάτη, μιλάς στην καρδιά μας) και προσεχείς δράσεις για να ενημερώσω τους μικρούς μου φίλους, που έχουν στιλ και αισθητική.

«Για την Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων, έχουμε ετοιμάσει δύο δράσεις: Την παρουσίαση, στις 31 Μάη, του παιδικού βιβλίου «Ένα γράμμα», με τον συγγραφέα Σπύρο Κόλλα, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σιέλ. Μια πολύ γλυκιά ιστορία για τη φιλία, όχι μόνο των μικρών παιδιών, αλλά και για μεγάλους. Και φυσικά την εικαστική έκθεση «Όλοι χωράμε», (31/5- 7/6), με έργα αγαπημένων εικονογράφων παιδικών βιβλίων, που θα εκτεθούν στον χώρο μας. Μοναδικές εικόνες που δημιουργήθηκαν με αφορμή ένα παραδοσιακό καφενείο στη Στεμνίτσα. Το καφενείο της καρδιάς μας, της αγαπημένης μας Καλομοίρας Θεοχάρη. Ψυχή της έκθεσης, συνεργάτιδα, μα, πάνω από όλα, φίλη μοναδική, που στέκεται δίπλα μας από την αρχή».

Μένω στη φράση «στέκεται δίπλα μας», φράση που μοιάζει με νερό. Πόσο σπουδαίο το νερό! Έτσι. Να στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους. Είναι το ελάχιστο χρέος. Κάθε μέλλον είναι στο δικό μας χέρι. Το ξέρουν πρωτίστως τα παιδιά. Και το επισημαίνουν στους μεγαλίστικους ενήλικες με κάθε τρόπο.

Συνεχίζεται…