Κάθε θεατής βρίσκεται ανάμεσα σε κόσμους, κάθε φορά που κάθεται σε μια θέση στις σκηνές της Στέγης. Κάθε επισκέπτης βρίσκεται σε διαρκή κίνηση ανάμεσα σε πάρτι, εκθέσεις, takeover και παραστάσεις. Ο πολιτισμός ξεκινά από ένα τραπέζι με φαγητό. Το Amphibian ζωντανεύει ξανά τον έκτο και έβδομο όροφο της Στέγης, συστήνοντας στην Αθήνα έναν νέο γαστρονομικό προορισμό. Έναν χώρο που επεκτείνει την εμπειρία της Στέγης, προσθέτοντας γεύση και ποτό, αλλά και τον πολύτιμο χρόνο που χρειάζεται μια βραδιά πριν, μετά ή και ανεξάρτητα από την παράσταση.

Στη Στέγη, η εμπειρία συνεχίζεται πέρα από τις εκδηλώσεις της, και το Amphibian γίνεται το σημείο όπου η γαστρονομία συναντά την πόλη και τους ανθρώπους της.

Μια transitional gastronomy εμπειρία μάς προσφέρει την πιο σωστή μετάβαση της βραδιάς.

Ο Chef Patron Τάσος Μαντής, ο Άλεξ Μουρίδης και η ομάδα του Soil, συστήνουν στο αθηναϊκό κοινό το Amphibian. Μια σύγχρονη à la carte γαστρονομική πρόταση που εξελίσσεται διαρκώς ήρθε στη Στέγη. Το μενού στο Amphibian αλλάζει, προσαρμόζεται και ακολουθεί τις εποχές και τη διαθεσιμότητα της πρώτης ύλης, αφήνοντας πάντα χώρο για πειραματισμό. Ανάμεσα στη μεσογειακή και τη διεθνή κουζίνα, με έμφαση σε καθαρές πρώτες ύλες από επιλεγμένους τοπικούς παραγωγούς, το Amphibian προσφέρει επιλογές για κρέας, ψάρι, vegetarian και vegan πιάτα. Μια κουζίνα προσβάσιμη και συμπεριληπτική, σχεδιασμένη για μοίρασμα και εξερεύνηση.

Η ανοιχτή κουζίνα φέρνει τη διαδικασία της δημιουργίας στο προσκήνιο, μετατρέποντας το μαγείρεμα σε μέρος της εμπειρίας. Τα πιάτα σερβίρονται σε custom κεραμικά του MudLab, σχεδιασμένα ειδικά για το Amphibian, ενώ τη συνολική εμπειρία συμπληρώνουν γαστρονομικά cocktails και μια σύγχρονη λίστα κρασιών που κινείται ελεύθερα ανάμεσα σε διαφορετικές εκφράσεις του terroir, από καθαρές και ακριβείς οινοποιήσεις έως πιο ζωντανές, αυθόρμητες ζυμώσεις.

Το Amphibian αναπτύσσεται σε έναν πλήρως ανακαινισμένο χώρο στον 6ο και τον 7ο όροφο της Στέγης, με ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη και την πόλη. Η αισθητική του ισορροπεί ανάμεσα στο Japandi minimalism και το art-house, συνδυάζοντας γήινα και industrial υλικά, φυσικό και playful φωτισμό, καθώς και εικαστικά στοιχεία εμπνευσμένα από τον κόσμο της φύσης. Καθώς η ημέρα φτάνει στο τέλος της και έρχεται το βράδυ, το εστιατόριο και το αυτόνομο rooftop bar αλλάζουν vibes, με curated ηχοτοπία που κινούνται από elegant μελωδίες και airy indie pop μέχρι neo-soul, funky jazz και groovy ήχους, διαμορφώνοντας μια μουσική ταυτότητα που μεταβάλλεται μαζί με τον χώρο και τους ανθρώπους του.

Το πλήρως ανακαινισμένο περιβάλλον του Amphibian φέρει την υπογραφή της Ninedesign, ενώ τα illustrated στοιχεία, εμπνευσμένα από τον κόσμο της φύσης, είναι ιδέες της εικονογράφου Mary Maka.

Μια ολοκληρωμένη, gourmand εμπειρία αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τον πολιτισμό.
Το Amphibian εντάσσεται οργανικά στον τρόπο με τον οποίο η Στέγη αντιλαμβάνεται τη φιλοξενία και τη γαστρονομία ως συνέχεια της πολιτιστικής εμπειρίας. Απευθύνεται τόσο σε όσους θέλουν να παρατείνουν τη βραδιά τους μετά την παράσταση όσο και σε εκείνους που αναζητούν έναν αυτόνομο γαστρονομικό προορισμό στην καρδιά της Αθήνας.

Ανοιχτό, με κρατήσεις ή χωρίς, το Amphibian προσκαλεί το κοινό να ανέβει στους πάνω ορόφους της Στέγης και να ζήσει μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία επίσκεψης. Στις 22 Ιανουαρίου εγκαινιάστηκε αρχικά ο 6ος όροφος, ενώ εστιατόριο και το rooftop bar στον 7ο όροφο αναμένονται να ανοίξουν το δεύτερο τρίμηνο του 2026.Το Amphibian είναι ανοιχτό καθημερινά από τις 18.30 το απόγευμα, ενώ τις Κυριακές λειτουργεί με ωράριο ματινέ από τις 14.00, όπως οι παραγωγές της Στέγης.

Το σύστημα κρατήσεων έχει ανοίξει στο Amphibian – Transitional Gastronomy και τηλεφωνικά στο +30 210 924 5401.

AMPHIBIAN
Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Λεωφόρος Α. Συγγρού 107, Αθήνα
6ος & 7ος όροφος

Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα-Σάββατο 18:30 – 01:00, Κυριακή 14:00 – 21:00
Τηλέφωνο επικοινωνίας: +30 210 924 5401

Είναι η φυσική συνέχεια μιας κουζίνας που άφησε το δικό της αποτύπωμα. Ένα νέο σπίτι για την ίδια ομάδα και τα πιάτα που αγαπήθηκαν — και τώρα επιστρέφουν σε remastered εκδοχές: το burger μπακαλιάρου, το πατατόψωμο, το «ψάρι για μωρά», τα soba noodles με ταχίνι. Το μενού ξεκινά από εκεί που το αφήσαμε, χωρίς περιττά νοσταλγικά δράματα, και με την υπόσχεση ότι το sequel ήδη ετοιμάζεται.

Η λογική εξέλιξη είναι μια: νέοι πρωταγωνιστές, ίδια γλώσσα — τα ελληνοϊαπωνικά. Hafu, δηλαδή. Ο ιαπωνικός όρος για όσους έχουν μισή ιαπωνική και μισή μη ιαπωνική καταγωγή. Όπως ο ίδιος ο Σωτήρης Κοντιζάς. Όπως και η κουζίνα του. Τη σκηνογραφία υπογράφουν οι Χωρογράφοι από τη Σύρο, ενώ την καλλιτεχνική διεύθυνση αναλαμβάνει ξανά ο Γιάννης Πέτρου, όπως και στο Tanpopo.

Μενού

Κολοκύθια με μελιτζάνα και miso
Κρύο πλακί με sashimi παλαμίδας
Γαρίδες σε φύλλο ρυζιού
Αλμυρίκια με γρανίτα αγγούρι και ντοματίνια
Μπαρμπούνι Μπέικον
Σαλάτα με noodles από ροβίτσα και χταπόδι
Φασολάκια με
βερύκοκα και χιόνι από στροφές.
Μαγιάτικο usuzukuri φρικασέ
Hafu Cod Burger
Hafu Fried Chicken
Κολιός για μωρά
Alkaline pasta με σάλτσα ντομάτας
Baozi με χοιρινά μάγουλα
Μοσχίδα με tare

Πατατόψωμο
Λαχανικά
Πουρές πατάτας
Ρύζι ατμού

Μαρέγκες με κεράσια και κρέμα βανίλιας
Pave σοκολάτας και καρύδια
Τάρτα μελάσας

Πληροφορίες

Δραγατσανίου 8, κέντρο Αθήνας, δίπλα στο Tanpopo
Κρατήσεις: hafu.gr | 2152155550 (17:30-20:30)

Πηγή: Cantina

Κατσικομακαρονάδα, η παραδοσιακή

Η κατσικομακαρονάδα είναι ένα παραδοσιακό πιάτο, με βαθιές ρίζες στην ελληνική επαρχία και ιδιαίτερα στα νησιά και τα ορεινά χωριά. Αν είστε τυχεροί, θα το δοκιμάσετε σε πανηγύρια της Ικαρίας, της Νάξου, της Καρπάθου, της Αμοργού και της Σάμου, φτιαγμένο με αγάπη από τις ντόπιες νοικοκυρές. Και, να ξέρεις, μόνο έτσι μαγειρεύεται η νόστιμη κατσικομακαρονάδα: με αγάπη, μεράκι και τέχνη. Να διαλέξεις το πιο τρυφερό κατσικίσιο κρέας, να το φέρεις γύρες στην κατσαρόλα, να το σβήσεις με κρασί, να το βράσεις σε σιγανή φωτιά μαζί λίγο πελτέ, αλατοπίπερο και θυμάρι μέχρι να μελώσει. Και μετά, μέσα σε αυτή τη θεϊκή σάλτσα, να βράσεις τα ζυμαρικά και να το σερβίρεις με ένα καλό κεφαλοτύρι.

Μια τέτοια κατσικομακαρονάδα δοκίμασα, που λες, στο Agora κι έστειλα συγχαρητήρια στον σεφ, αλλά και στον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, τον Χρήστο Κουτσούμπα, που έχει το μεράκι να βρίσκει παραδοσιακά υλικά και γεύσεις από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και να τις φέρνει στο μαγαζί του. Για παράδειγμα, στο Agora, μπορείς να δοκιμάσεις την πρώτη ελληνική παρμεζάνα με 24 μήνες παλαίωση, από το Μέτσοβο. «Μόλις ανακάλυψα ένα μικρό τυροκομείο στην Σκόπελο που φτιάχνει μια φανταστική πρόβεια γραβιέρα με 48 μήνες ωρίμανση. Είχε μόνο τέσσερα κεφάλια και τα πήρα όλα – όποιος προλάβει», μου λέει ο Χρήστος μιλώντας για την αγάπη του να ανακαλύπτει σπάνια τυριά και γεύσεις.

Στο comfort food δεν μετράμε θερμίδες, μετράμε συναισθήματα

Ένα πιάτο που σου ξυπνά θετικά συναισθήματα, που σε ηρεμεί, σε μαλακώνει, διώχνει την κούραση της ημέρας, σε ταξιδεύει σε έναν τόπο ασφάλειας και χαράς είναι ο ορισμός του comfort food. Όσο γράφω και σκέφτομαι, συνειδητοποιώ ότι οι λόγοι που για μένα η κατσικομακαρονάδα λειτουργεί ως comfort food έρχονται από το παρελθόν μου. Με καταγωγή από το Αγρίνιο, στην οικογένεια της μαμάς μου, το κατσικάκι ήταν πάντα το «καλό» φαγητό των γιορτών. Βάλε και την αγάπη της μητέρας μου για τα μακαρόνια, που τα λατρεύαμε κι εμείς τα παιδιά και τα ζητούσαμε πολλές φορές την εβδομάδα, και είναι ξεκάθαρο γιατί το φαγητό αυτό μίλησε στην καρδιά μου.

«Το φαγητό μπορεί να προκαλέσει θετικά συναισθήματα και να μας επαναφέρει σε στιγμές χαράς και ασφάλειας. Η γεύση και η μυρωδιά των αγαπημένων μας πιάτων μπορούν να μας μεταφέρουν σε ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μας και να μειώσουν το άγχος», εξηγεί η Αμερικανίδα ψυχολόγος Dr. SusanAlbers. «Τα φαγητά που λειτουργούν για τον καθέναν ως comfort food συχνά συνδέονται με ευχάριστες παιδικές αναμνήσεις και οικογενειακές στιγμές, δημιουργώντας ένα αίσθημα νοσταλγίας και θαλπωρής», συμπληρώνει στο ίδιο μήκος κύματος ο Dr. Brian Wansink, διάσημος ψυχολόγος και ερευνητής διατροφικής συμπεριφοράς και συμφωνώ απόλυτα μαζί του.

Ίσως όλα αυτά εξηγούν το γιατί απολαμβάνω με κλειστά μάτια το διάσημο παγωτό λουκούμι που εδώ και 27 χρόνια φτιάχνουν στην κουζίνα και κλείνει κάθε φορά το γεύμα μου στο Agora: όταν ήμουν μικρή, η αγαπημένη μου γιαγιά είχε πάντα λουκουμάκια τριαντάφυλλο στο κομοδίνο. Έτρωγε ένα κάθε φορά που έπαιρνε τα φάρμακά της -της γλύκαιναν την πίκρα- και φυσικά κερνούσε λουκουμάκια όλα της τα εγγόνια.

Επιστρέφοντας στην κατσικομακαρονάδα, θα πω ότι δεν είναι απλά ένα πιάτο: είναι μια γαστρονομική γέφυρα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, τις παραδόσεις με την καινοτομία, και τις διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας με την καρδιά της Αθήνας – και με τη δική μου καρδιά.

Κι αν σκέφτεσαι τις θερμίδες και τα λιπαρά του πιάτου αυτού, θα πω κάτι τελευταίο, που το υπογράφω ως χρόνια δημοσιογράφος wellness και υγείας. Τα φαγητά που κάνουν καλό στην ψυχή μας, κάνουν καλό και στο σώμα μας. Αρκεί να τα απολαμβάνουμε με μέτρο και σύνεση – όπως τα πάντα στη ζωή.