Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, η ευρωβουλευτής της ΝΔ, Ελεονώρα Μελέτη, με παρέμβασή της μίλησε για την προώθηση της ισότητας των φύλων, τονίζοντας ότι ζητήματα όπως η ισότητα στην εργασία, στην εκπαίδευση και στην υγεία αποτελούν βασικές προτεραιότητες του χάρτη πορείας για τα δικαιώματα της γυναίκας. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα που πρέπει να προστατεύσουμε περισσότερο από ποτέ».

Η ευρωβουλευτής του ΕΛΚ και συντονίστρια της Επιτροπής FEMM ανέδειξε τα αντικρουόμενα κοινωνικά στερεότυπα που βαραίνουν τις γυναίκες και ιδίως τις μητέρες, σημειώνοντας ότι «ό,τι κι αν κάνει η γυναίκα, θα κριθεί». Επεσήμανε την ανάγκη για πλήρως αμειβόμενα συστήματα άδειας μητρότητας, προσβάσιμες υπηρεσίες φροντίδας παιδιών και ουσιαστικά μέτρα επανένταξης των γυναικών στην αγορά εργασίας, υπογραμμίζοντας πως η εφαρμογή της Οδηγίας για την Ισορροπία Επαγγελματικής και Ιδιωτικής Ζωής πρέπει να στηριχθεί.

Η Ελεονώρα Μελέτη τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να περάσει στην πράξη, με πολιτικές που στηρίζουν ουσιαστικά τη γυναίκα, τη μητέρα και την εργαζόμενη. «Καμία γυναίκα δεν πρέπει να φοβάται να μείνει έγκυος, μήπως και χάσει τη δουλειά της», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της παρέμβασης:

«Καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Αναπαραγωγικά δικαιώματα. Ισότητα στην εργασία στην εκπαίδευση στην υγεία, όλα είναι θέματα σύγχρονα και σημαντικές προτεραιότητες του χάρτη πορείας για τα δικαιώματα της γυναίκας.

Όμως, ξέρετε ποια είναι η πιο συχνή ερώτηση που δέχεται σήμερα η γυναίκα; Το αν συνδυάζεται η εργασία με την μητρότητα. Ξέρετε ποια είναι η σωστή απάντηση σε αυτή την ερώτηση; Δεν υπάρχει. Ό,τι κ αν κάνει η γυναίκα, θα κριθεί. Αν η νέα μητέρα θέλει γυρίσει στη δουλειά της, θα κριθεί ως μια φιλόδοξη καριερίστα που δεν νοιάζεται για το παιδί της. Αν πρέπει για βιοποριστικούς λόγους να εργαστεί, θα κατηγορηθεί γιατί έκανε παιδί ενώ δεν μπορεί να το μεγαλώσει.

Αν δεν κάνει παιδί, θα στοχοποιηθεί. Αν σκίζεται σε χίλια κομμάτια για να τα καταφέρει όλα, πάντα θα υπάρχουν εκείνοι που θα την πνίγουν στις ενοχές που αφήνει το παιδί της για τη δουλειά της.
Η ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή δεν είναι πολυτέλεια. Θα έπρεπε να είναι δικαίωμα. Δικαίωμα που πρέπει να προστατεύσουμε περισσότερο από ποτέ με τον χάρτη πορείας για τα δικαιώματα των γυναικών. Η Οδηγία για την Ισορροπία Επαγγελματικής και Ιδιωτικής Ζωής είναι ένα σημαντικό βήμα, Ωστόσο, η εφαρμογή της παραμένει άνιση.

Χρειαζόμαστε καλύτερα συστήματα άδειας μητρότητας, πλήρως αμειβόμενα, ώστε καμία μητέρα να μην πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην δουλειά και το παιδί της. Χρειαζόμαστε επίσης προσβάσιμες υπηρεσίες φροντίδας, όχι μόνο για τα βρέφη αλλά και για τα μεγαλύτερα παιδιά. Η στήριξη της μητέρας δεν πρέπει τελειώνει στον πρώτο χρόνο του παιδιού, όπως δεν τελειώνει και ο ρόλος της. Χρειάζεται να διασφαλίσουμε την επανένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας μετά από μακρά άδεια, με κίνητρα για τους εργοδότες, προγράμματα επιμόρφωσης, ευέλικτες μορφές απασχόλησης που να μη στιγματίζουν. Και φυσικά, χρειάζεται να προστατεύσουμε το δικαίωμα στη μητρότητα. Καμία γυναίκα δεν πρέπει να φοβάται να μείνει έγκυος, μήπως και χάσει τη δουλειά της. Δυστυχώς, όμως, το σύστημα τιμωρεί. Η εργασία μιας νέας μητέρας υποτιμάται, η θέση της δεν διασφαλίζεται, οι ευκαιρίες εξέλιξης μειώνονται.

Αν θέλουμε ο χάρτης πορείας για τα δικαιώματα των γυναικών να έχει ουσία, τότε θα πρέπει να δώσει στις γυναίκες όχι μόνο ίσες ευκαιρίες, αλλά και ίσες συνθήκες για να τις αξιοποιήσει. Η Ευρώπη οφείλει να γίνει σύμμαχος της μητέρας και όχι θεατής του αγώνα της.»

Αν και το να είμαστε ευθείς — είτε πρόκειται για ενημέρωση προόδου είτε για αίτημα προαγωγής — μοιάζει τρομακτικό, είναι απαραίτητο. Η παθητική επιθετικότητα κάνει τη δουλειά λιγότερο ευχάριστη και δημιουργεί προβλήματα για όλους. Επιπλέον, είναι αγενής τρόπος επικοινωνίας.

Όπως εξηγεί ο Nick Leighton, ειδικός εθιμοτυπίας και παρουσιαστής του podcast «Were You Raised by Wolves?», η παθητική επιθετικότητα μπορεί να φαίνεται ευγενική στην επιφάνεια, αλλά παραμένει αγένεια. «Ενώ ίσως πιστεύετε ότι έτσι αποφεύγετε τη σύγκρουση, συνήθως φαίνεται επικριτικό ή ανειλικρινές», προσθέτει.

Για παράδειγμα, το να πείτε πως θα θέλατε να μπορείτε να σχολάσετε στην ώρα σας ή να ρωτήσετε αν είδαν το email σας υπονοεί ότι ο άλλος κάνει κάτι λάθος. Η Hallie Kritsas, αδειούχος σύμβουλος ψυχικής υγείας στη Thriveworks Jacksonville, σημειώνει πως αυτό αποτελεί την ύψιστη αποφυγή σύγκρουσης.

Οι παγίδες της παθητικής επιθετικότητας στην εργασία

Όταν δεν εκφράζετε άμεσα μια ανάγκη ή διαφωνία, προκαλείται σύγχυση. Πώς να καταλάβει κάποιος ότι χρειάζεστε βοήθεια αν δεν το λέτε; Ο Leighton τονίζει: «Η παθητική επιθετικότητα οδηγεί σε παρανοήσεις και λάθος επικοινωνία. Είναι πολύ πιο ευγενικό να είστε σαφείς».

Τέσσερις χαρακτηριστικές φράσεις που θεωρούνται παθητικά-επιθετικές στο γραφείο σύμφωνα με τους ειδικούς:

«Σύμφωνα με το προηγούμενο email μου»
Όπως εξηγεί ο Leighton, αυτή η φράση συχνά εκλαμβάνεται ως ένδειξη εκνευρισμού — σαν να λέτε «Διάβασες καν το προηγούμενο email μου;». Αντί να αποδίδετε ευθύνες, προτιμήστε κάτι όπως «Ήθελα να επανέλθω στο μήνυμα που έστειλα την περασμένη εβδομάδα» ή «Ελέγχω αν είχατε την ευκαιρία να δείτε το θέμα __».

«Δεν είμαι σίγουρος/η αν είδατε το τελευταίο μου μήνυμα»
Σύμφωνα με την Kritsas και τον Leighton, πρόκειται για μια ακόμη συνηθισμένη παθητικά-επιθετική έκφραση στον εργασιακό χώρο. Όπως σημειώνει η Kritsas, ο παραλήπτης μπορεί να νιώσει ότι τον μαλώνουν ή ότι αγνοείται. Αυτό επηρεάζει αρνητικά τη συνεργασία και μπορεί εύκολα να παρερμηνευτεί. Καλύτερη επιλογή είναι μια απλή υπενθύμιση όπως «Ήθελα να επανέλθω στο μήνυμα που έστειλα την περασμένη εβδομάδα».

«Επανέρχομαι στο θέμα»
Ανάλογα με το πλαίσιο, μπορεί να ακούγεται φιλικό αλλά συχνά εκλαμβάνεται ως ένδειξη ενόχλησης ή υπεροψίας, σύμφωνα με την Kritsas. Αντί γι’ αυτό, προτιμήστε ένα σαφές και ευγενικό: «Ελέγχω αν είχατε την ευκαιρία να δείτε το θέμα __».

«Παρακαλώ συμβουλεύστε»
Η σύντομη αυτή φράση σε email ή συζητήσεις μπορεί να ακούγεται τυπική, αλλά στην πραγματικότητα μεταφέρει ενόχληση και παθητική επιθετικότητα κατά την Kritsas. Ο παραλήπτης μπορεί να νιώσει άβολα ή μπερδεμένος για το τι ακριβώς του ζητείται.

Πώς να είστε ξεκάθαροι χωρίς αγένεια

Η απευθείας επικοινωνία είναι καλύτερη τόσο για τις σχέσεις όσο και για την αποτελεσματικότητα στη δουλειά. Η Kritsas εξηγεί πως η παθητική επιθετικότητα προκαλεί σύγχυση και αμφιβολίες σχετικά με το αίτημα και τελικά αφήνει ανικανοποίητες τις ανάγκες μας.

Όπως τονίζει ο Leighton, κάθε εργασιακό περιβάλλον έχει τη δική του κουλτούρα — ό,τι θεωρείται αποδεκτό στο Παρίσι, πιθανόν διαφέρει από το Τέξας. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό σε πολυπολιτισμικά γραφεία να επικοινωνούμε ξεκάθαρα.

Για όσους δυσκολεύονται με την άμεση έκφραση, η Kritsas προτείνει τη μέθοδο του “compliment sandwich”: αρχίστε με ένα κομπλιμέντο, στη μέση διατυπώστε το αίτημα ή σχόλιο και κλείστε ξανά θετικά. Για παράδειγμα: «Κάνετε εξαιρετική δουλειά με εκείνη τη μεγάλη αναφορά! Μπορείτε μήπως να δείτε και το προσχέδιο που έστειλα χθες; Ευχαριστώ πολύ για όλη σας τη βοήθεια αυτή την εβδομάδα — ξέρω πόσο απασχολημένοι είστε». Έτσι δείχνετε κατανόηση χωρίς να χάνετε την ουσία του αιτήματος.

Η αποφυγή της παθητικής επιθετικότητας βοηθά στην κάλυψη των αναγκών σας, βελτιώνει τη συνεργασία και ενισχύει τις σχέσεις με τους συναδέλφους σας. Μπορεί προσωρινά να φαίνεται δύσκολο το να είστε άμεσοι, αλλά μακροπρόθεσμα μόνο όφελος προσφέρει στη δουλειά — και στην προσωπική σας εξέλιξη.

Πηγή: Huffpost

Αν νιώθετε ότι, παρά την προσπάθειά σας, δεν μπορείτε να αποσυνδεθείτε, δεν είστε μόνες. Το να πατήσουμε το κουμπί «κλείσιμο» στο τέλος της ημέρας δεν είναι πάντα τόσο απλό όσο ακούγεται. Κάπου εδώ έρχεται η μέθοδος STOP, μια απλή αλλά αποτελεσματική πρακτική που υπόσχεται να επαναφέρει την ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική σας ζωή σε λιγότερο από πέντε λεπτά.

​Τι είναι η μέθοδος STOP;

Η μέθοδος STOP, όπως την προτείνει ο career expert Dan Bruce στο Today.com, αποτελείται από τέσσερα απλά βήματα που σας βοηθούν να αφήσετε πίσω σας τη μέρα και να μεταβείτε πιο ομαλά από το mode δουλειάς στο mode ζωής. Δεν χρειάζονται παραπάνω από μερικά λεπτά, αλλά η διαφορά που θα νιώσετε είναι εντυπωσιακή.

Τα τέσσερα βήματα είναι:

S – Shut down ritual: Ολοκληρώστε ένα τελετουργικό κλεισίματος
T – Track your wins: Καταγράψτε τις επιτυχίες της ημέρας
O – Offload mentally: Απελευθερώστε το μυαλό σας
P – Plug into the present: Συνδεθείτε με την παρούσα στιγμή

Πώς εφαρμόζεται η μέθοδος στην πράξη:

​S: Shut down ritual – Ολοκληρώστε ένα τελετουργικό κλεισίματος

Όπως το σώμα μας χρειάζεται μια βραδινή ρουτίνα για να χαλαρώσει, έτσι και το μυαλό μας χρειάζεται ένα «σήμα» ότι η δουλειά τελείωσε. Μπορεί να είναι κάτι απλό:

• Κλείστε όλες τις ανοιχτές καρτέλες και σημειώστε τις εκκρεμότητες της επόμενης μέρας
• Καθαρίστε το γραφείο σας
• Απενεργοποιήστε τις ειδοποιήσεις από Slack ή Teams
• Πείτε δυνατά στον εαυτό σας: «Η μέρα ολοκληρώθηκε»
• Αυτός ο μικρός συμβολισμός βοηθά τον εγκέφαλό σας να μεταβεί από το εργασιακό στρες στη χαλάρωση.

​T: Track your wins – Καταγράψτε τις επιτυχίες σας

Πολύ συχνά τελειώνουμε τη μέρα εστιάζοντας σε όσα δεν προλάβαμε. Αυτό, μακροπρόθεσμα, μπορεί να πλήξει την αυτοπεποίθησή μας. Αντιστρέψτε το μοτίβο με μια συνειδητή υπενθύμιση των μικρών (ή και μεγάλων) επιτυχιών της ημέρας:

• Σημειώστε 2-3 πράγματα που πήγαν καλά
• Ανατρέξτε σε θετικά σχόλια ή email
• Δημιουργήστε έναν φάκελο με feedback που σας ενδυναμώνει
• Με αυτόν τον τρόπο, ολοκληρώνετε τη μέρα με αίσθηση πληρότητας — και όχι με το άγχος ότι «δεν κάνατε αρκετά».

​O: Offload mentally – Απελευθερώστε το μυαλό σας

Το να κλείσετε τον υπολογιστή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα σταματήσατε να σκέφτεστε τη δουλειά. Το μυαλό συνεχίζει να «τρέχει» — και αυτό είναι που μας εξουθενώνει.

Δοκιμάστε ένα «mental dump» – Αφήστε στην άκρη ό,τι σας βαραίνει:

• Γράψτε όλες τις σκέψεις ή τις εκκρεμότητες που σας βαραίνουν
• Ηχογραφήστε τις ως φωνητικό μήνυμα στον εαυτό σας
• Δημιουργήστε μια λίστα «να τα αφήσω πίσω μου σήμερα»
• Αυτό το βήμα λειτουργεί σαν αποσυμπίεση για τον εγκέφαλο και βοηθά να κάνετε πραγματικά χώρο για τον εαυτό σας.

​P: Plug into the present – Συνδεθείτε με την παρούσα στιγμή

Το τελευταίο βήμα είναι ίσως το πιο σημαντικό. Μην εστιάζετε μόνο στο πώς θα φύγετε από τη δουλειά, αλλά στο πού θα πάτε μετά.

Αφιερώστε λίγα λεπτά για να κάνετε κάτι που σας επαναφέρει στο «τώρα»:

• Περπατήστε χωρίς κινητό ή ακουστικά
• Κάντε μερικές βαθιές, συνειδητές αναπνοές
• Ακούστε μουσική, διαβάστε ένα περιοδικό ή μαγειρέψτε κάτι για εσάς
• Περάστε ποιοτικό χρόνο με τα αγαπημένα σας πρόσωπα
• Αν η εργασία σας περιλαμβάνει πολύ χρόνο μπροστά σε οθόνη, προτιμήστε αναλογικές δραστηριότητες — κάτι που σας κρατά στο παρόν και σας γειώνει.

​Γιατί λειτουργεί η μέθοδος STOP;

Ζούμε σε μια εποχή που επιβραβεύει τη συνεχή παραγωγικότητα. Όμως το να είστε συνεχώς διαθέσιμες δεν είναι μόνο μη ρεαλιστικό είναι και επιβλαβές για την ψυχολογία. Η μέθοδος STOP θέτει όρια. Δημιουργεί χώρο για ξεκούραση, νοητική ανάκαμψη και προσωπική σύνδεση. Όπως εξηγεί ο Bruce: «Βοηθά το νευρικό σας σύστημα να επανέλθει, ενισχύει τη διαύγεια και σας δίνει ενέργεια με διάρκεια. Αν και δεν υπόσχεται ότι θα σβήσει κάθε σκέψη για τη δουλειά, σας υπενθυμίζει ότι η ζωή έξω από αυτήν είναι εξίσου σημαντική».

Πηγή: Marie Claire

Αυτή την περίοδο είμαι με σύμβαση σε μια πραγματικά υπέροχη ομάδα, αλλά είναι βραχυπρόθεσμη και τώρα πρέπει ξανά να ψάξω για δουλειά. Έχω καλούς φίλους, στηριζόμαστε μεταξύ μας, χρησιμοποιώ τις υπηρεσίες υποστήριξης εργαζομένων και έχω εξαιρετική θεραπεύτρια. Οικονομικά νιώθω ασφαλής, αρκεί να συνεχίσω να έχω το ίδιο εισόδημα.

Γενικά γνωρίζω πως τα καταφέρνω και επιβιώνω, αλλά νιώθω εξαντλημένη. Δεν μπορώ καν να σκεφτώ διακοπές, αφού θα βγουν από τις αποταμιεύσεις μου. Με δυσκολία αντέχω να κοιτάξω αγγελίες εργασίας, πόσο μάλλον να κάνω αίτηση ή να προσποιηθώ σε συνέντευξη. Απλά δεν αντέχω!

Εύχομαι να είχα ένα ταμείο εμπιστοσύνης ή έναν σύζυγο που να πληρώνει τους λογαριασμούς μου. Θα έπαιρνα τρεις μήνες άδεια για να φροντίσω τον εαυτό μου και μετά θα ξεκινούσα ξανά. Έχω ζήσει μια υπέροχη ζωή. Αγαπώ το σπίτι, τη γάτα, το στιλ μου, τους φίλους μου, τη νοημοσύνη και τις δυνατότητές μου. Όμως το burnout με κρατάει πίσω.

Πώς μπορώ να λύσω αυτό το πρόβλημα; Πολλά βιβλία και blogs για burnout θεωρούν δεδομένο πως υπάρχει δεύτερο εισόδημα για να καλύψει τις ανάγκες όσο κάνεις διάλειμμα — όμως είμαι μόνη. Πώς παίρνει κανείς πραγματικά μια ανάσα;

Η Eleanor απαντά: Έχετε ακούσει ότι τα σκυλιά από καταφύγια κοιμούνται συχνά ασταμάτητα την πρώτη εβδομάδα στο νέο τους σπίτι; Νιώθουν επιτέλους ασφαλή, μακριά από το χάος, και βυθίζονται σε βαθύ ύπνο μετά από μακρόχρονη εγρήγορση.

Πολλοί από εμάς λαχταρούμε κι εμείς να “κατεβάσουμε ρολά”, αλλά κανείς δεν έρχεται να μας πάρει σπίτι του. Πώς μπορείς να νιώσεις ότι επιτρέπεται επιτέλους να ξεκουραστείς όταν πάντα υπάρχει ένας λογαριασμός ή μια υποχρέωση; Πού βρίσκεις ανάπαυλα όταν το περιβάλλον σου δεν σε αφήνει ποτέ να σταματήσεις;

Αλλαγή οπτικής στη φροντίδα εαυτού

Ένα μικρό βήμα είναι να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τη φροντίδα εαυτού: όχι ως δραστηριότητα, αλλά ως συναίσθημα. Η βιομηχανία της αυτοφροντίδας παρουσιάζει την “ξεκούραση” σαν σύνολο πράξεων — διακοπές, διαλογισμό, γυμναστική — συχνά με κόστος. Καμία δραστηριότητα όμως δεν προσφέρει αποκατάσταση αν νιώθεις μικρή ή φθαρμένη όσο τη κάνεις.

Οι δραστηριότητες βοηθούν όταν είναι δρόμοι προς ένα συναίσθημα — αλλά η ουσία είναι το ίδιο το συναίσθημα. Αν “εκτελείς” κάτι που υποτίθεται πως θα σε χαλαρώσει ενώ το στρες σε ακολουθεί παντού ή αν αυτό που χρειάζεσαι δεν είναι η ηρεμία αλλά η ελευθερία ή ο ενθουσιασμός, τότε δεν ωφελείς πραγματικά τον εαυτό σου.

Βοηθάει να ονομάσεις με ακρίβεια το συναίσθημα που χρειάζεσαι. Όχι “θέλω να μην καώ” αλλά “θέλω να νιώσω ασφαλής”, “να είμαι ο εαυτός μου”, “να νιώσω πως αξίζω”. Τότε μπορείς να ψάξεις τρόπους για αυτά τα συναισθήματα χωρίς μήνες άδειας με έξοδα.

Αντί για τη δραστηριότητα “όχι οθόνες”, βάλε στόχο να νιώσεις περήφανη για κάτι που έκανες σήμερα. Αντί για “μεγάλη βόλτα”, στόχευσε στο συναίσθημα της προσοχής στο παρόν. Μήπως τα λίγα διαλείμματα χαλάρωσης που έχεις σου προσφέρουν αυτό που χρειάζεσαι; Υπάρχουν μικροί τρόποι για αυτά τα συναισθήματα μέσα στη δουλειά;

Μικρές παραχωρήσεις στην καθημερινότητα

Μια άλλη στρατηγική είναι οι παραχωρήσεις όπου μπορείς. Είσαι εμφανώς έξυπνη, ενεργητική και ικανή — αυτά τα στοιχεία όμως μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε εμμονή με την τελειότητα σε κάθε πτυχή της ζωής σου. Δεν χρειάζεται! Καθάρισε πιο αραιά. Φάε κατεψυγμένο φαγητό. Κάνε τα γραφειοκρατικά τόσο όσο χρειάζεται ώστε η ζωή σου να μη χειροτερέψει — και σταμάτα εκεί.

Όλα αυτά έχουν όρια: όσα κι αν κάνεις μέσα στο μυαλό σου, κάποια προβλήματα είναι εξωτερικά. Εδώ μιλάμε για τάξη, εργασία και την ανάγκη ανταλλαγής χρόνου με χρήμα — δεν είναι απλώς ψυχολογική εμπειρία αλλά εμπειρία εξουσίας.

Δεν είναι δική μας ευθύνη να σταματήσουμε τη δουλειά — αυτό ίσως φαίνεται απογοητευτικό αλλά μπορεί και να κινητοποιεί: μας δίνει ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να συνδεθούμε και να διεκδικήσουμε μαζί τους αλλαγές.

Οι άλλες γυναίκες στον κλάδο που αντιμετωπίζουν μισογυνισμό, όσοι ανησυχούν για τη σύνταξη — ένας τρόπος για να ξεπεράσεις την αίσθηση ήττας είναι η επαφή όχι μόνο με τα ίδια τα συναισθήματα αλλά και με τις αιτίες τους.

Πηγή: The Guardian

Stretching breaks

Όταν μένουμε καθισμένοι για πολλή ώρα, το σώμα «κοκαλώνει». Κάθε 30-45 λεπτά, κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για να τεντώσουμε λαιμό, χέρια και πόδια και να κάνουμε μερικά βήματα. Έτσι βελτιώνουμε τη ροή του αίματος και κρατάμε την ενέργειά μας ψηλά.

Ενυδάτωση και υγιεινά σνακ

Πίνουμε νερό συχνά – όχι μόνο όταν διψάμε γιατί τότε έχει ξεκινήσει ήδη η αφυδάτωση. Ταυτόχρονα, επιλέγουμε σνακ όπως φρούτα, ξηρούς καρπούς ή γιαούρτι, που μας δίνουν ενέργεια χωρίς απότομες αυξομειώσεις στα επίπεδα σακχάρου.

Κινητό σε απόσταση

Η υπερβολική χρήση του κινητού μάς αποσπά και μας φορτίζει ψυχικά. Ας ορίσουμε συγκεκριμένα διαλείμματα για να το κοιτάμε, ώστε να αποφεύγουμε το συνεχές scroll. Όπως τονίζει ο Dr. WilliamR. Francis, Αμερικανός ορθοπαιδικός με δεκαετίες εμπειρίας στη χειρουργική σπονδυλικής στήλης:«Αν το να αλλάξει κανείς συνήθειες μπορεί να φαίνεται δύσκολο στην αρχή, με επιμονή και αφοσίωση τα αποτελέσματα που κερδίζουμε διαρκούν μια ζωή». Μοιάζει να έχει νόημα να τον ακούσουμε!

Ο νόμος είχε εγκριθεί στη Συνέλευση της Δημοκρατίας στις 14 Μαρτίου και προέκυψε από νομοσχέδιο που είχε κατατεθεί από την κοινοβουλευτική ομάδα Bloco de Esquerda, με θετικές ψήφους από όλα τα έδρανα, εκτός από την Iniciativa Liberal, η οποία απείχε.

Ορίζει ότι τα άτομα που πάσχουν από ενδομητρίωση, ή αδενομύωση, μπορούν να έχουν πρόσβαση σε συμπληρωματικά μέσα διάγνωσης και θεραπείας και σε διαβουλεύσεις, ενώ το Υπουργείο Υγείας πρέπει να ετοιμάσει, εντός 90 ημερών, τα πρότυπα και τις τεχνικές οδηγίες που θα εφαρμοστούν σε όλες τις μονάδες υγείας. Με τον νόμο εξασφαλίζεται ότι οι εργαζόμενες και οι φοιτήτριες που υποφέρουν από σοβαρό πόνο που προκαλείται από ενδομητρίωση ή αδενομύωση κατά τη διάρκεια της περιόδου έχουν το δικαίωμα να απουσιάζουν δικαιολογημένα από την εργασία ή τα μαθήματα, χωρίς να χάνουν κανένα δικαίωμα, για έως και τρεις συνεχόμενες ημέρες κάθε μήνα.

Η απόφαση καθορίζει επίσης τη δημιουργία ενός συστήματος αποζημίωσης των φαρμάκων που προορίζονται για τη θεραπεία και την ανακούφιση των συμπτωμάτων και συνταγογραφούνται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (SNS) της χώρας από εξειδικευμένο γιατρό.

Για να δικαιούται αυτή την άδεια, η εργαζόμενη πρέπει να προσκομίσει στον εργοδότη ιατρική βεβαίωση που να επιβεβαιώνει διάγνωση ενδομητρίωσης ή αδενομύωσης συνοδευόμενη από εξουθενωτικό πόνο. Το πιστοποιητικό αυτό απαιτείται μόνο κατά την αρχική λήψη της άδειας και δεν χρειάζεται να ανανεώνεται. Επιπλέον, τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με ενδομητρίωση ή αδενομύωση θα έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες διατήρησης της γονιμότητας μέσω του Εθνικού Συστήματος Υγείας, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής και αποθήκευσης ωαρίων.

Τι είναι η αδενομύωση

Πρόκειται για μία επώδυνη κατάσταση κατά την οποία κύτταρα παρόμοια με αυτά του ενδομητρίου διεισδύουν εντός του μυός της μήτρας (μυομήτριο). Κατά την διάρκεια της περιόδου ο ιστός αυτός που βρίσκεται εντός του μυός της μήτρας αιμορραγεί και οδηγεί σε φλεγμονή, οξύ πυελικό πόνο και συχνά σε βαριές αιμορραγίες.

Τι είναι η ενδομυτρύωση

Πρόκειται για μια νόσο κατά την οποία, ο ιστός του ενδομητρίου αναπτύσσεται σε περιοχές και όργανα που είναι εκτός της μήτρας, όπως οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες, το παχύ και το λεπτό έντερο και σπανιότερα άλλα όργανα. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που οδηγούν στη διάγνωσή της είναι κύστες στην ωοθήκη, κοιλιακός πόνος, κυρίως κατά τη διάρκεια της περιόδου (δυσμηνόρροια), πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή και υπογονιμότητα.

Πηγή: Marieclaire

Έχοντας λάβει εκπαίδευση πάνω στη νευροδιαφορετικότητα και νοητική αναπηρία, η Τεχνόπολη υπογράφει την πρόσληψη ανάπηρων εργαζομένων. Ο Αλέξανδρος και η Βασιλική είναι πλέον επίσημα εργαζόμενοι στον χώρο της, στον τομέα της εστίασης και συγκεκριμένα στο Technopolis Café – σε θέσεις βοηθού σερβιτόρου και βοηθού μάγειρα, αντίστοιχα.

Το κλίμα είναι πολύ θετικό και με την υποστήριξη της εξειδικευμένης ομάδας του Nevronas στα εργασιακά θέματα των ΑμεΑ, η οποία ενημερώνει, εκπαιδεύει και στηρίζει τόσο τους εργαζόμενους με αναπηρία, όσο και τους μη ανάπηρους συναδέλφους τους στην Τεχνόπολη, αλλά και τους υπεύθυνους των τμημάτων, προκειμένου να διασφαλίσει την προσβασιμότητα και την ομαλή ένταξη, αυτή η Εργασιακή Συμπερίληψη είναι σίγουρο ότι θα στεφθεί με επιτυχία. Η Συμπερίληψη και η Προσβασιμότητα δεν είναι απλά ανάγκη, είναι προτεραιότητα και γίνεται πραγματικότητα.

Βασιλική και Αλέξανδρε, καλώς ορίσατε!

Όπως γράφει στη νέα ανάρτησή της, «πάνω από 150 εργαζόμενες σε εγκυμοσύνη, έχουν μοιραστεί τρομακτικές ιστορίες, με επισκέψεις σε νοσοκομεία, παράνομες απολύσεις και αποβολές, αφού τους αρνήθηκαν βασικές παροχές». Μαρτυρίες αναφέρουν ότι γυναίκες σε προχωρημένη κύηση αναγκάζονται να δουλεύουν σε εξοντωτικούς ρυθμούς, να σηκώνουν βαριά δέματα και να ανεβαίνουν σε ψηλές σκάλες.

«Ο γιατρός μού είπε ότι χρειαζόμουν κάποιες διευκολύνσεις για να προστατευτώ στη διάρκεια της υψηλού κινδύνου εγκυμοσύνης μου. Η Amazon αρνήθηκε. Το αποτέλεσμα ήταν να φύγω από την αποθήκη με ασθενοφόρο. Και μετά η Amazon με απέλυσε» λέει μια γυναίκα που υπογράφει ως Jennifer. Ενώ μια άλλη, η Serina, μοιράζεται την εξής ιστορία: «Ήμουν έξι μηνών έγκυος. Ένιωθα ότι πήγαινα να λιποθυμήσω, οπότε ζήτησα έναν ανεμιστήρα στον χώρο. Ο μάνατζερ μου είπε ότι δεν μπορεί να μου τον δώσει, αφού δεν έχω από την εταιρεία τις ειδικές παροχές της εγκυμοσύνης, για τις οποίες όμως η Amazon αδιαφορούσε».

Σύμφωνα με το κείμενο της έκκλησης, τα παραπάνω περιστατικά είναι παράνομα βάσει ομοσπονδιακού νόμου. Έτσι, η Jane Fonda συμπαραστέκεται στον αγώνα τους, ανάμεσα σε άλλους celebrities, όπου ζητούν αρχικά μια συνάντηση με το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Amazon που είναι υπεύθυνη για τις συνθήκες εργασίας στις αποθήκες, την Edith W. Cooper. «Είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι η Edith, ακούγοντας αυτές τις ιστορίες δεν θα κινητοποιηθεί, πρέπει λοιπόν να γίνει αυτή η συνάντηση!» επισημαίνει η ηθοποιός και καταλήγει ως εξής:

«Αυτό το Σαββατοκύριακο, καθώς ανοίγετε το πακέτο σας από την Amazon, σκεφτείτε για λίγο τον άνθρωπο που βοήθησε να φτάσει ως εκεί. Η υποστήριξή σας θα κάνει τη διαφορά».

Πηγή: marieclaire

Όταν το φυσιολογικό γίνεται αόρατο

«Πολλές γυναίκες αισθάνονται ότι πρέπει να κρύψουν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης για να μην θεωρηθούν ‘αδύναμες’ ή ‘μη παραγωγικές’. Αυτό το αόρατο φορτίο προστίθεται στην ήδη υπάρχουσα πίεση που αντιμετωπίζουν σε υψηλόβαθμες θέσεις ή σε απαιτητικές δουλειές», επισημαίνει ο μαιευτήρας‑γυναικολόγος, Ευάγγελος Γκικόντες.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν

Σύμφωνα με πρόσφατα ευρωπαϊκά δεδομένα:

82 % των γυναικών στην Ε.Ε. δηλώνουν ότι τα συμπτώματα επηρεάζουν αρνητικά τη δουλειά τους.

Μόλις 9 % των επιχειρήσεων έχουν επίσημη πολιτική υποστήριξης.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κόστος των πρόωρων παραιτήσεων λόγω εμμηνόπαυσης υπολογίζεται σε 7 δισ. £ ετησίως.

Τα στοιχεία αποκαλύπτουν κενό γνώσης, αλλά και χαμένη παραγωγικότητα.

Οι πρώτες καλές πρακτικές

Η “menopause‑inclusive” κουλτούρα ξεκίνησε από τη Βρετανία. Σήμερα, περισσότερες από 1.200 εταιρείες, μεταξύ τους η L’Oréal UK, η HSBC και τα βρετανικά Ταχυδρομεία, έχουν θεσπίσει:

εκπαιδευτικά σεμινάρια για στελέχη,

«χώρους δροσιάς» για κρίσεις εξάψεων,

ευέλικτα ωράρια και δυνατότητα τηλεργασίας,

εσωτερικά δίκτυα υποστήριξης.

Στην Ολλανδία, η Philips ενσωμάτωσε πρόγραμμα τηλεϊατρικής με γυναικολόγους, μέσα στην εταιρική πλατφόρμα ευημερίας.

Τι μπορούν να κάνουν οι εργοδότες – βήματα χωρίς μεγάλο κόστος

Εκπαίδευση όλων των εργαζομένων για τον τρόπο που η εμμηνόπαυση επηρεάζει την καθημερινή απόδοση.

Ευελιξία στα ωράρια και δυνατότητα προσωρινής τηλεργασίας.

Ασφαλή κανάλια επικοινωνίας με HR ή ιατρικές υπηρεσίες.

Πρόσβαση σε ειδικούς (γυναικολόγους, ψυχολόγους, διαιτολόγους) στο πλαίσιο των εταιρικών προγραμμάτων υγείας.

Ζήτημα ισότητας – όχι «γυναικείο πρόβλημα»

Η εμμηνόπαυση είναι αναπόφευκτο βιολογικό στάδιο, όπως η εγκυμοσύνη. Η αντιμετώπισή της στον χώρο εργασίας αποτελεί δείκτη εταιρικής ωριμότητας και σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα.

«Η εμμηνόπαυση δεν είναι το τέλος. Είναι μια νέα αρχή και είναι καιρός ο επαγγελματικός κόσμος να την αναγνωρίσει ως τέτοια», καταλήγει ο κ. Γκικόντες.

Η επόμενη μέρα

Η συζήτηση άνοιξε. Το βήμα, τώρα, ανήκει στις επιχειρήσεις που θέλουν να κρατήσουν –και να εμπνεύσουν– τα πιο έμπειρα γυναικεία στελέχη τους. Ένα εργασιακό περιβάλλον φιλικό προς την εμμηνόπαυση δεν είναι προνόμιο. Είναι επένδυση σε γνώση, ποικιλομορφία και βιώσιμη ανάπτυξη.

Κι όμως η εμμηνόπαυση μπορεί να σημαίνει για τις γυναίκες μία δεύτερη επαγγελματική ευκαιρία. Σύμφωνα με το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας των ΗΠΑ (BLS), οι γυναίκες ηλικίας 55 ετών και άνω είχαν μία από τις μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις στο εργατικό δυναμικό τα τελευταία 20 χρόνια – με 64% αύξηση από το 2001-2011 και 51% αύξηση από το 2011-2021. Μάλιστα, το ποσοστό αυτό προβλέπεται να αυξηθεί καθώς οι γυναίκες της γενιάς αυτής μεγαλώνουν: Η BLS προβλέπει ότι θα υπάρξει 104% αύξηση των γυναικών εργαζομένων άνω των 75 ετών έως το 2031.

Ευκαιρία για νέα επιχειρηματικά βήματα

Συγκριτικά, το BLS Career Outlook δεν αναμένει ότι τα ποσοστά συμμετοχής στην εργασία θα αλλάξουν πολύ μεταξύ των άλλων ηλικιακών ομάδων μέχρι το 2024.Αν και οι λίστες τύπου «30 under30», όπως εκείνη του Forbes,τραβούν την προσοχή μας, η περίοδος της εμμηνόπαυσης αναδεικνύεται ως μια «χρυσή εποχή» για να κάνουμε επιχειρηματικά βήματα. Σύμφωνα με μελέτη από καθηγητές του Πανεπιστημίου Northwestern, του ΜΙΤ και του Γραφείου Απογραφής των ΗΠΑ, ένας ή μία 50χρονος επιχειρηματίας έχει σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να έχει μια επιτυχημένη νεοφυή επιχείρηση από έναν 30χρονο, ειδικά αν πρόκειται για έναν κλάδο στον οποίο ο επιχειρηματίας είχε τουλάχιστον τρία χρόνια προηγούμενης εμπειρίας. Το BLS έχει επίσης διαπιστώσει ότι η αυτοαπασχόληση είναι υψηλότερη στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, δεδομένου ότι «οι γνώσεις και οι πόροι που αποκτώνται μέσω της πολυετούς εμπειρίας μπορεί να επιτρέψουνστους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας να κάνουν το βήμα προς το ελεύθερο επάγγελμα»».

Μία σημαντική παράμετρος

Προφανώς οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες παίζουν ρόλο, ωστόσο δεν είναι ο μόνος πιθανός ανασταλτικός παράγοντας για μία νέα αρχή μετά τα 50. Μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Γέιλ διαπίστωσε ότι όταν οι γυναίκες αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα εμμηνόπαυσης, από εξάψεις μέχρι εξάντληση και brainfog, χωρίς να λαμβάνουν θεραπεία, αυτό αυξάνει τις πιθανότητες να αποσυρθούν επαγγελματικά.

«Οι άνθρωποι άνω των πενήντα αποτελούν το μισό εργατικό δυναμικό», λέει η DePree. «Προσπαθούμε πραγματικά να κατανοήσουμε τον αντίκτυπο αυτού του γεγονότος στην κοινωνία και πώς να ενθαρρύνουμε και να υποστηρίξουμε τις γυναίκες ώστε ναβιώσουν τη μετάβαση της εμμηνόπαυσης με τις λιγότερες αρνητικές επιπτώσεις. Είναι μεγάλη κοινωνική απώλεια όταν οι γυναίκες αποσύρονται επειδή είναι κουρασμένες ή έχουν κατάθλιψη ή δεν έχουν αυτοπεποίθηση».

Αλλαγές στο ωράριο ή τους χώρους εργασίας καθώς και θεραπείες που βοηθούν στα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης μπορούν να θέσουν τις γυναίκες ξανά σε ανταγωνιστική θέση, να τις ωθήσουν να συνεχίσουν την καριέρα τους ή να αλλάξουν κατεύθυνση, ούσες πιο ώριμες επαγγελματικά, με πολλά προσόντα και εμπειρία και με επίγνωση του τι τους ταιριάζει καλύτερα.