Η επιστολή έρχεται μετά από ένα ρεπορτάζ τον Απρίλιο σχετικά με το διαρροή του σχεδίου προϋπολογισμού του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ. Το σχέδιο φέρεται να ζητά την κατάργηση κάθε χρηματοδότησης για υπηρεσίες πρόληψης αυτοκτονιών ΛΟΑΤΚΙ+ νέων μέσω του 988, ενός ομοσπονδιακού προγράμματος που παρέχει υποστήριξη έκτακτης ανάγκης σε ΛΟΑΤΚΙ+ νέους που σκέφτονται να αυτοκτονήσουν.

«Ως καλλιτέχνες, δημιουργοί και δημόσια πρόσωπα, οι πλατφόρμες μας φέρουν ευθύνη. Και σήμερα, αυτή η ευθύνη είναι σαφής: πρέπει να μιλήσουμε για να προστατεύσουμε την ψυχική υγεία και τη ζωή των ΛΟΑΤΚΙ+ νέων», αναφέρει εν μέρει η αρχή της επιστολής. «Δεν θα μείνουμε σιωπηλοί».

Η επιστολή συνεχίζει εξηγώντας ότι από την έναρξή του το 2022, το πρόγραμμα 988 έχει βοηθήσει στη σύνδεση «σχεδόν 1,3 εκατομμυρίων επαφών σε κρίσιμες καταστάσεις με άτομα που σώζουν ζωές, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη φροντίδας των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στις πιο ευάλωτες στιγμές τους. Η αυτοκτονία μεταξύ των νέων ΛΟΑΤΚΙ+ αποτελεί κρίση δημόσιας υγείας και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια».

Άλλες διασημότητες που υπέγραψαν την επιστολή περιλαμβάνουν τους Jamie Lee Curtis, Sarah Paulson, Orville Peck, Bob the Drag Queen, Daniel Radcliffe, Troye Sivan, Alan Cumming, Margaret Cho, Nathan Lane, Kelsea Ballerini, τον σκηνοθέτη Paul Feig, τον Dylan Mulvaney, τον David Archuleta, τον Benito Skinner, τον Sutton Stacke, τον Franke Grande, τον Colton Underwood και τον πρωταγωνιστή της ταινίας “Wednesday”, Hunter Doohan.

«Πρόκειται για ανθρώπους, όχι για πολιτική», αναφέρει επίσης η επιστολή. «Σε μια εποχή βαθιάς διχόνοιας, ας είναι κάτι στο οποίο όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε ως άνθρωποι: κανένας νέος δεν πρέπει να μένει χωρίς βοήθεια στην πιο σκοτεινή του στιγμή. Η αφαίρεση αυτής της σανίδας σωτηρίας αφήνει τους ΛΟΑΤΚΙ+ νέους με το μήνυμα ότι οι ζωές τους δεν αξίζει να σωθούν. Αρνούμαστε να δεχτούμε αυτό το μήνυμα».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Trevor Project, Jaymes Black, ευχαρίστησε όσους υπέγραψαν την επιστολή. «Είμαι βαθιά ευγνώμων στις ισχυρές φωνές στον χώρο της ψυχαγωγίας που μιλούν ανοιχτά και υπενθυμίζουν στο κοινό ότι η πρόληψη των αυτοκτονιών αφορά τους ανθρώπους – όχι την πολιτική», ανέφερε σε ανακοίνωσή του. «Είναι κλινικά βέλτιστη πρακτική για τους άρτια εκπαιδευμένους συμβούλους να παρέχουν επαρκή φροντίδα σε κοινότητες υψηλού κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των ΛΟΑΤΚΙ+ νέων και των βετεράνων. Οι νέοι ΛΟΑΤΚΙ+ βιώνουν δυσανάλογα την απόρριψη, το στίγμα και τις διακρίσεις και πλοηγούνται σε έναν κόσμο που πολύ συχνά τους λέει ότι δεν ανήκουν κάπου».

Πηγή: Variety

Η επιστολή, που δημοσιεύθηκε την πρώτη μέρα των Καννών και αρχικά υπογράφηκε από περισσότερους από 370 ηθοποιούς και κινηματογραφιστές, καταδίκαζε επίσης τη δολοφονία από το Ισραήλ της Fatma Hassona, της πρωταγωνίστριας του ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί στο Φεστιβάλ “Put Your Soul in Your Hand and Walk”.

Στην επιστολή διαβάζουμε: «Η Fatma Hassona ήταν 25 ετών. Ήταν μια Παλαιστίνια ανεξάρτητη φωτορεπόρτερ. Έγινε στόχος του ισραηλινού στρατού στις 16 Απριλίου 2025, την επομένη της ανακοίνωσης ότι η ταινία της Sepideh Farsi “Put Your Soul on Your Hand and Walk”, στην οποία ήταν η πρωταγωνίστρια, είχε επιλεγεί στο τμήμα ACID του Φεστιβάλ Καννών. Ήταν έτοιμη να παντρευτεί. Δέκα συγγενείς της, συμπεριλαμβανομένης της εγκυμονούσας αδερφής της, σκοτώθηκαν από το ίδιο ισραηλινό χτύπημα. Από τις τρομερές σφαγές της 7ης Οκτωβρίου 2023, κανένας ξένος δημοσιογράφος δεν έχει εξουσιοδοτηθεί να εισέλθει στη Λωρίδα της Γάζας. Ο ισραηλινός στρατός στοχεύει αμάχους. Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί εσκεμμένα. Συγγραφείς, κινηματογραφιστές και καλλιτέχνες δολοφονούνται βάναυσα. Στα τέλη Μαρτίου, ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης Hamdan Ballal, ο οποίος κέρδισε ένα Όσκαρ για την ταινία του “No Other Land”, δέχτηκε βάναυση επίθεση από Ισραηλινούς εποίκους και στη συνέχεια απήχθη από τον στρατό, προτού αφεθεί ελεύθερος κάτω από διεθνή πίεση. Η έλλειψη υποστήριξης της Ακαδημίας των Όσκαρ στον Hamdan Ballal πυροδότησε οργή στα μέλη της και έπρεπε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για την αδράνειά της».

Στους νέους υπογράφοντες περιλαμβάνονται επίσης οι Rooney Mara, Jim Jarmusch, Omar Sy, Peter Straughan, Camille Cottin, Michael Moore, Boots Riley και Alice Rohrwacher. Η επιστολή προτρέπει τον κινηματογράφο – ο οποίος αποτελεί «το έδαφος για κοινωνικά αφοσιωμένα έργα» – να χρησιμοποιήσει τη μορφή τέχνης του για να «βγάλει μαθήματα από την ιστορία, να κάνει ταινίες που δεσμεύονται» και να είναι «παρών για να προστατεύει τις καταπιεσμένες φωνές».

Ο αρχικός κατάλογος των υπογραφόντων περιελάμβανε τους Mark Ruffalo, Guy Pearce, Ralph Fiennes, Melissa Barrera, Γιώργος Λάνθιμος, Javier Bardem, Hannah Einbinder, Pedro Almodóvar, David Cronenberg, Alfonso Cuarón, Mike Leigh, Alex Gibney, Viggo Mortensax Tenthimos και Viggo Mortensenx.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή παρακάτω:

Πηγή: Variety

Η επιστολή, υπογεγραμμένη από ονόματα όπως Mark Ruffalo, Guy Pearce, Ralph Fiennes, Melissa Barrera, Yorgos Lanthimos, Javier Bardem, Hannah Einbinder, Pedro Almodóvar, David Cronenberg, Alfonso Cuarón, Mike Leigh, Alex Gibney, Viggo Mortensen, Cynthia Nixon και πολλοί άλλοι κατηγόρησαν επίσης την Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την «έλλειψη υποστήριξης» στον συν-σκηνοθέτη του “No Other Land” Hamdan Ballal.

Μόλις τρεις εβδομάδες αφότου κέρδισε το Όσκαρ για το ντοκιμαντέρ, ο Ballal δέχτηκε επίθεση από εποίκους και απήχθη από τον ισραηλινό στρατό. Αφού επικρίθηκε για τη σιωπή της για το περιστατικό, η Ακαδημία τελικά ζήτησε δημόσια συγγνώμη. «Ντρεπόμαστε για αυτή την παθητικότητα», γράφει η επιστολή. Ωστόσο, η επιστολή προτρέπει επίσης τον κινηματογράφο – τον οποίο αναφέρει ως «το έδαφος για κοινωνικά αφοσιωμένα έργα» – να χρησιμοποιήσει τη μορφή τέχνης του για να «βγάλει μαθήματα από την ιστορία, να κάνει ταινίες που δεσμεύονται» και να είναι «παρών για την προστασία των καταπιεσμένων φωνών».

Καταλήγει: «Για τη Fatma, για όλους εκείνους που πεθαίνουν στην αδιαφορία. Ο κινηματογράφος έχει καθήκον να μεταφέρει τα μηνύματά τους, να αντικατοπτρίζει τις κοινωνίες μας. Ας δράσουμε πριν να είναι πολύ αργά».

Δείτε την πλήρη επιστολή και τη λίστα των υπογραφόντων παρακάτω:

Η Fatma Hassona ήταν 25 ετών. Ήταν μια Παλαιστίνια ανεξάρτητη φωτορεπόρτερ. Έγινε στόχος του ισραηλινού στρατού στις 16 Απριλίου 2025, την επομένη της ανακοίνωσης ότι η ταινία της Sepideh Farsi “Put Your Soul on Your Hand and Walk”, στην οποία ήταν η πρωταγωνίστρια, είχε επιλεγεί στο τμήμα ACID του Φεστιβάλ Καννών. Ήταν έτοιμη να παντρευτεί. Δέκα συγγενείς της, συμπεριλαμβανομένης της εγκυμονούσας αδερφής της, σκοτώθηκαν από το ίδιο ισραηλινό χτύπημα. Από τις τρομερές σφαγές της 7ης Οκτωβρίου 2023, κανένας ξένος δημοσιογράφος δεν έχει εξουσιοδοτηθεί να εισέλθει στη Λωρίδα της Γάζας. Ο ισραηλινός στρατός στοχεύει αμάχους. Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί εσκεμμένα. Συγγραφείς, κινηματογραφιστές και καλλιτέχνες δολοφονούνται βάναυσα. Στα τέλη Μαρτίου, ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης Hamdan Ballal, ο οποίος κέρδισε ένα Όσκαρ για την ταινία του “No Other Land”, δέχτηκε βάναυση επίθεση από Ισραηλινούς εποίκους και στη συνέχεια απήχθη από τον στρατό, προτού αφεθεί ελεύθερος κάτω από διεθνή πίεση. Η έλλειψη υποστήριξης της Ακαδημίας των Όσκαρ στον Hamdan Ballal πυροδότησε οργή στα μέλη της και έπρεπε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για την αδράνειά της.

Ντρεπόμαστε για αυτή την παθητικότητα. Γιατί ο κινηματογράφος, το έδαφος αναπαραγωγής κοινωνικά αφοσιωμένων έργων, φαίνεται να είναι τόσο αδιάφορο για τη φρίκη της πραγματικότητας και την καταπίεση που υφίστανται οι αδερφές και τα αδέρφια μας; Ως καλλιτέχνες και πολιτιστικοί παράγοντες, δεν μπορούμε να παραμείνουμε σιωπηλοί ενώ λαμβάνει χώρα γενοκτονία στη Γάζα και αυτά τα ανείπωτα νέα πλήττουν σκληρά τις κοινότητές μας. Τι νόημα έχουν τα επαγγέλματά μας αν όχι να αντλούμε μαθήματα από την ιστορία, να κάνουμε ταινίες που δεσμεύονται, αν δεν είμαστε παρόντες για να προστατεύσουμε τις καταπιεσμένες φωνές; Γιατί αυτή η σιωπή;

Η ακροδεξιά, ο φασισμός, η αποικιοκρατία, τα αντι-τρανς και αντι-LGBTQIA+, τα σεξιστικά, ρατσιστικά, ισλαμοφοβικά και αντισημιτικά κινήματα δίνουν τη μάχη τους στο πεδίο της μάχης των ιδεών, επιτίθενται στις εκδόσεις, τον κινηματογράφο και τα πανεπιστήμια, και γι’ αυτό έχουμε καθήκον να πολεμήσουμε. Ας αρνηθούμε να αφήσουμε την τέχνη μας να είναι συνένοχος στο χειρότερο. Ας σηκώσουμε ανάστημα. Ας ονομάσουμε την πραγματικότητα. Ας τολμήσουμε συλλογικά να το δούμε με την ακρίβεια της ευαίσθητης καρδιάς μας, ώστε να μην μπορεί πλέον να φιμωθεί και να καλυφθεί. Ας απορρίψουμε την προπαγάνδα που αποικίζει συνεχώς τη φαντασία μας και μας κάνει να χάνουμε την αίσθηση του ανθρωπισμού μας.

Για τη Fatma, για όλους αυτούς που πεθαίνουν στην αδιαφορία. Ο κινηματογράφος έχει καθήκον να μεταφέρει τα μηνύματά του, να αντικατοπτρίζει τις κοινωνίες μας. Ας δράσουμε πριν να είναι πολύ αργά.

Πηγή: Variety / Κεντρική φωτογραφία: Mubi- Από το ντοκιμαντέρ “Put Your Soul on Your Hand and Walk”

Η επιστολή τονίζει ότι η αποτυχία παροχής αυτής της προστασίας θα σήμαινε ότι θα «χαρίσουν» την εργασία τους σε εταιρείες τεχνολογίας. Θα υπάρξει μια κρίσιμη ψηφοφορία στις 12 Μαΐου στη Βουλή των Λόρδων, επομένως οι μουσικοί είναι ανένδοτοι και ζητούν η στάση τους να ληφθεί υπόψη πριν ληφθούν νομικές αποφάσεις.

Η επιστολή ξεκινά με την τολμηρή δήλωση, «Τα δημιουργικά πνευματικά δικαιώματα είναι η ψυχή των δημιουργικών βιομηχανιών». Συνεχίζει διευκρινίζοντας ότι, «Δεν είμαστε κατά της προόδου ή της καινοτομίας. Οι δημιουργικές βιομηχανίες ήταν πάντα οι πρώτες που υιοθετούσαν την τεχνολογία». Η δήλωση υπογραμμίζει την αμοιβαία ποιότητα της σχέσης της AI με τη δημιουργικότητα. Δηλώνει, «Είμαστε δημιουργοί πλούτου, στοχαζόμαστε και προβάλλουμε εθνικές ιστορίες, είμαστε οι καινοτόμοι του μέλλοντος και η AI μας χρειάζεται όσο χρειάζεται ενέργεια και δεξιότητες υπολογιστή».

Στη συνέχεια, οι μουσικοί ζητούν από τον Πρωθυπουργό να υποστηρίξει μια τροποποίηση στο Νομοσχέδιο Δεδομένων (Χρήση και Πρόσβαση), το οποίο απαιτεί από τους προγραμματιστές να είναι διαφανείς με τους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων σχετικά με τη χρήση του υλικού τους για την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης.

Άλλοι υπογράφοντες είναι ο συγγραφέας Kazuo Ishiguro, ο θεατρικός συγγραφέας David Hare, οι τραγουδιστές Kate Bush και Robbie Williams, καθώς και οι Tom Stoppard και Richard Curtis.

Οι μουσικοί έχουν αντισταθεί στη μονοπώληση της τεχνητής νοημοσύνης από τη βιομηχανία. Τον Φεβρουάριο, περισσότεροι από 1.000 καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Damon Albarn και Kate Bush, κυκλοφόρησαν ένα βουβό άλμπουμ για να διαμαρτυρηθούν για τις προτεινόμενες αλλαγές της κυβέρνησης στη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων. Αλλού, άλλοι μουσικοί ασπάζονται την ηθική τεχνητή νοημοσύνη. Ο Imogen Heap έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης που εγγράφηκε για μια start-up τεχνητής νοημοσύνης την “Jen”, η οποία επιτρέπει στους χρήστες να «εμποτίσουν την ατμόσφαιρα, την αίσθηση, το ρυθμικό στυλ, τις υφές οργάνων» τραγουδιών με πλήρη άδεια χρήσης.

Η ανοιχτή επιστολή τελειώνει με μια απευθείας προσφώνηση στους αρμόδιους πολιτικούς. «Στους βουλευτές σε όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος και στις δύο Βουλές, σας προτρέπουμε να ψηφίσετε υπέρ των δημιουργικών βιομηχανιών του Ηνωμένου Βασιλείου. Η απαίτησή μας υποστηρίζει τους δημιουργούς του μέλλοντος. Το έργο μας δεν είναι δικό σας για να το χαρίσετε».

Πηγή: Far Out Magazine

Η επιστολή απευθύνεται στην Ευρωπαϊκή Ραδιοφωνική Ένωση (EBU). Κατηγορεί τον τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό KAN ότι είναι «συνένοχοι στη γενοκτονία του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα και στο επί δεκαετίες καθεστώς του απαρτχάιντ και της στρατιωτικής κατοχής όλου του παλαιστινιακού λαού». Σημαντικοί υπογράφοντες μέχρι στιγμής περιλαμβάνουν τη διαγωνιζόμενη του 2023 Mae Muller, τον Ιρλανδό διαγωνιζόμενο Charlie McGettigan, που κέρδισε το 1994, και τον Πορτογάλο τραγουδιστή Fernando Tordo.

Η επιστολή υποδεικνύει προηγούμενες αλλαγές κανόνων που έγιναν για προηγούμενες κοινωνικοπολιτικές συγκρούσεις, υπογραμμίζοντας ότι μπορεί να αναληφθεί αποφασιστική δράση. Για παράδειγμα, το 2022, η Ρωσία αποβλήθηκε από τον διαγωνισμό εν μέσω κήρυξης πολέμου στην Ουκρανία. Υπό το φως αυτής της σύνδεσης, αναφέρθηκε πρόσφατα ότι το σπίτι της Khrystyna Starykova, της Ουκρανής συμμετέχουσας στον φετινό διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, καταστράφηκε στον συνεχιζόμενο πόλεμο της χώρας με τη Ρωσία.

Παρά τις αλλαγές των κανόνων λόγω της αλληλεγγύης με τα δεινά της Ουκρανίας, η Eurovision διατήρησε το δικαίωμα να αφαιρέσει παλαιστινιακές σημαίες και σύμβολα από την εκπομπή της το 2024. Λογοκρίθηκε επίσης το Bambie Thug επειδή έκρυβε τις λέξεις «κατάπαυση του πυρός» και «ελευθερία για την Παλαιστίνη» στο κοστούμι του. Η επιστολή υποστηρίζει ότι αυτές οι πράξεις είναι “double standards”.

Το 2024, περισσότεροι από 1.000 Σουηδοί καλλιτέχνες, 400 Ιρλανδοί καλλιτέχνες και 1.400 επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας ζήτησαν να αποκλειστεί το Ισραήλ από τον διαγωνισμό . Η EBU επέτρεψε να συμμετάσχει η χώρα ως συνήθως. Ωστόσο, η ανταγωνίστρια του Ισραήλ, Eden Golan, απείλησε επίσης να αποσυρθεί αφού του ζητήθηκε να αλλάξει τους στίχους στο τραγούδι της “October Rain”, το οποίο αναφερόταν στις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.

Το RTVE από την Ισπανία ζήτησε συζήτηση σχετικά με τη συμμετοχή. Το δίκτυο RTV SLO της Σλοβενίας προέτρεψε την απαγόρευση του Ισραήλ και η αντιπροσωπεία της Ισλανδίας και ο υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισαν «περίεργο» το γεγονός ότι η χώρα θα μπορούσε ακόμα να εμπλακεί στον διαγωνισμό. Παρομοίως, η επιστολή υποστηρίζει ότι η EBU «ομαλοποιεί και κουκουλώνει τα εγκλήματα» επιτρέποντας στη Eurovision να δημιουργήσει μια συνεχή πλατφόρμα.

Ο διευθυντής του διαγωνισμού τραγουδιού, Martin Green CBE, δήλωσε στον Independent ότι η EBU γνωρίζει τις αντιδράσεις και «είναι σε συνεχή επαφή με όσους συμμετέχουν φέτος».

«Δεν έχουμε ανοσία σε παγκόσμιες εκδηλώσεις, αλλά, μαζί, είναι ο ρόλος μας να διασφαλίσουμε ότι ο Διαγωνισμός θα παραμείνει – στην καρδιά του – ένα παγκόσμιο γεγονός που προωθεί τις συνδέσεις, την ποικιλομορφία και την ένταξη μέσω της μουσικής. Η EBU παραμένει ευθυγραμμισμένη με άλλους διεθνείς οργανισμούς που έχουν διατηρήσει παρομοίως τη στάση τους χωρίς αποκλεισμούς έναντι των Ισραηλινών συμμετεχόντων σε μεγάλους διαγωνισμούς αυτή τη στιγμή».

Το Ισραήλ θα εκπροσωπηθεί από έναν επιζώντα της 7ης Οκτωβρίου, τον Yuval Raphael, ο οποίος θα τραγουδήσει ένα τραγούδι με τίτλο “New Day Will Rise”.

Πηγή: Far Out Magazine / Κεντρική φωτογραφία: EBU

Αγαπημένε μου Αλέκο,

Σου γράφω εκ νέου για να σου πω πόσο χάρηκα που σε άκουσα για δεύτερη φορά στο τηλέφωνο. Παρότι δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα, αφού εσύ δεν καταλαβαίνεις τίποτα απ΄ όσα λέω κι εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα απ΄ όσα λες, είναι ωραίο να ακούω τη φωνή σου. Εγώ, μετά, νιώθω καλύτερα. Σ΄ευχαριστώ για την απάντηση στην ερώτησή μου «τι σημαίνει να είσαι άνδρας». Τη χρειαζόμουν για το τέλος. Είναι εξαιρετική απάντηση, καλύτερη από την ποίηση του Κίπλινγκ. Μάλλον έτσι όπως θα τη χρησιμοποιήσω θα προσθέσω και τη δική σου ερώτηση προς εμένα: «Και για σένα τι είναι ένας άνδρας;». Έτσι θα μπορέσω να ανταπαντήσω: «Άνδρας είναι… μια δημιουργία, όπως εσύ. Είναι εσύ».

Πάντως ένα μέρος της απάντησής σου με προβλημάτισε. Ο Αντρέας το μετέφρασε ως εξής: «To love without permitting one love to become a handicap». Στα ιταλικά: «Αγάπησε δίχως να επιτρέψεις στην αγάπη να γίνει εμπόδιο». Κατάλαβα ότι αυτό το έλεγες σε μένα, όχι στους άλλους. Ε, λοιπόν, εγώ δεν θα γίνω ποτέ εμπόδιο, αναπηρία. Εγώ ξέρω ότι υπάρχουν πράγματα ακόμα πιο μεγάλα από την αγάπη ενός ανθρώπου ή την αγάπη για έναν άνθρωπο. Για παράδειγμα, ένα όνειρο. Για παράδειγμα, μία μάχη. Για παράδειγμα, μία ιδέα. Τα λέμε το Σάββατο. Το πολύ, Κυριακή. Αν τα καταφέρω, και πριν από το Σάββατο ή την Κυριακή. Η δουλειά στη Βόννη τελείωσε, θα κάνω μια στάση στην Ιταλία να δω τη μητέρα μου, που είναι άρρωστη. Μετά θα πετάξω αμέσως σε σένα. Μη σκεφτείς ούτε λεπτό να βγεις από την κλινική, όταν θα φτάσω. Αν πρέπει να μείνεις στην κλινική, θα μείνεις στην κλινική. Κι εγώ θα σου κάνω παρέα στην κλινική με μία εκ βαθέων συζήτηση στα ελληνικά. ‘H θα παίξουμε σκάκι. ΟΚ; Περίμενέ με. Εγώ σε περίμενα πολύ.

Οριάνα

Η Οριάνα Φαλάτσι ή Φαλλάτσι (ιταλικά: Oriana Fallaci, 29 Ιουνίου 1929 – 15 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Ιταλίδα δημοσιογράφος, πολεμική ανταποκρίτρια και συγγραφέας. Ενεργή στις πολιτικές εξελίξεις σε όλη την διάρκεια της ζωής της, κάλυψε τους περισσότερους πολέμους της δεκαετίας του 1970 αλλά και τις επαναστάσεις της εποχής της. Έχει πάρει συνεντεύξεις από τα πιο ισχυρά και διάσημα πρόσωπα των δεκαετιών 1960 και 1970 οι οποίες έχουν εκδοθεί σε βιβλίο με τίτλο Intervista con la storia.

Πώς ξεκίνησε η σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη

Όλα ξεκίνησαν από μια συνέντευξη. Μια συνέντευξη που ένωσε το πλέον ιδιοσυγκρασιακό, το πλέον εκρηκτικό ζευγάρι εκείνης της εποχής. Εκείνη νευρώδης και δυναμική, εκείνος απρόβλεπτος, με αδάμαστη εσωτερική δύναμη, που έγινε σύμβολο του αγώνα κατά του φασισμού. Ο έρωτάς τους γεννήθηκε με τη διάσημη φράση του Παναγούλη: «Δεν επεδίωξα να σκοτώσω. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω άνθρωπο. Επεδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο».

Ο Αλέκος Παναγούλης σκοτώθηκε την Πρωτομαγιά του 1976, σε ηλικία 36 ετών, κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία του), λίγες μέρες πριν από την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).

Ο συνταγματάρχης Archibald Gracie έγραψε την «Αλήθεια για τον Τιτανικό», η οποία περιέγραφε την εμπειρία του από την τραγωδία της 15ης Απριλίου 1912 που στοίχισε τη ζωή σε 1.500 ανθρώπους στο ταξίδι του πλοίου στη Νέα Υόρκη. Η επιστολική κάρτα έχει ημερομηνία 10 Απριλίου 1912, την ημέρα που επιβιβάστηκε, και φέρει τη σφραγίδα του ταχυδρομείου στο Κουίνσταουν στις 3.45 μ.μ. στις 11 Απριλίου και στο Λονδίνο στις 12 Απριλίου.

Έλεγε: «Είναι καλό πλοίο, αλλά θα περιμένω να τελειώσουν τα ταξίδια μου πριν κρίνω».

Το αντικείμενο πωλήθηκε για πέντε φορές την αναμενόμενη τιμή των 60.000 λιρών στο Henry Aldridge and Son of Devizes, Wiltshire το Σάββατο. Είναι η υψηλότερη τιμή που έχει επιτευχθεί ποτέ για μια επιστολή που γράφτηκε στον Τιτανικό, είπαν οι δημοπρασίες.

Επιστολές από «επιζώντες του προφίλ του Gracie» σπάνια, έως ποτέ, βγαίνουν στην αγορά και το αντικείμενο δεν έχει προσφερθεί ποτέ στο παρελθόν προς πώληση, πρόσθεσαν οι άνθρωποι των δημοπρασιών. Ο θείος του πωλητή, ο οποίος ήταν γνωστός του Gracie, έλαβε το γράμμα στο ξενοδοχείο Waldorf στο Λονδίνο.

Γράφτηκε σε τέσσερις όψεις και προστέθηκε: «Η Oceanic είναι σαν μια παλιά φίλη και ενώ δεν διαθέτει το περίτεχνο στυλ και την ποικίλη διασκέδαση αυτού του μεγάλου πλοίου, οι αξιόλογες ιδιότητες της θάλασσας και η εμφάνιση σαν γιοτ με κάνουν να τη νοσταλγώ. Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους σας που μου δώσατε αυτή την ευγενική αποστολή, με τις καλύτερες ευχές για επιτυχία και ευτυχία, Archibald Gracie».

Ο συνταγματάρχης «πέρασε μεγάλο μέρος του ταξιδιού συνοδεύοντας διάφορες ασυνόδευτες γυναίκες», συμπεριλαμβανομένης μιας γυναίκας και τριών αδερφών που επέζησαν, ανέφερε η λίστα.

Στις 14 Απριλίου, έπαιξε σκουός και κολύμπησε στην πισίνα του Τιτανικού πριν πάει στην εκκλησία και συναναστραφεί με άλλο κόσμο. Περίπου στις 11.40 μ.μ. ξύπνησε και ανακάλυψε ότι οι μηχανές του πλοίου δεν κινούνταν. Βοηθούσε γυναίκες και παιδιά να επιβιβαστούν σε σωσίβιες λέμβους και τους έφερε κουβέρτες πριν το πλοίο βυθιστεί κάτω από την επιφάνεια του νερού στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό.

Ο Gracie κατάφερε να σκαρφαλώσει σε μια αναποδογυρισμένη πτυσσόμενη βάρκα μαζί με μερικές δεκάδες άλλους άνδρες. Υπήρχαν κολυμβητές γύρω τους, αλλά όσοι επέβαιναν στο σκάφος απομακρύνθηκαν με κουπί από φόβο ότι το σκάφος θα μπορούσε να κατακλυστεί.

Ο συνταγματάρχης έγραψε αργότερα: «Σε καμία περίπτωση, είμαι στην ευχάριστη θέση να πω, δεν άκουσα καμία λέξη επίπληξης από κανέναν κολυμβητή λόγω άρνησης να χορηγήσει βοήθεια». Μια άρνηση «συναντήθηκε με την αντρική φωνή ενός ισχυρού άνδρα» που έλεγε «καλά παιδιά, καλή τύχη και ο Θεός να σας έχει καλά», ανέφερε.

Είπε επίσης ότι περισσότεροι από τους μισούς άνδρες που είχαν φτάσει αρχικά στο πτυσσόμενο πέθαναν από εξάντληση ή κρύο και γλίστρησαν από την αναποδογυρισμένη καρίνα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ο Henry Aldridge και Υιός είπαν ότι η επιστολή αυτή για τον Τιτανικό είναι «μία από τις πιο λεπτομερείς αφηγήσεις των γεγονότων της βραδιάς».

Οι υπεύθυνοι της δημοπρασίας πρόσθεσαν: «Είναι αδύνατο να υπερεκτιμηθεί η σπανιότητα αυτής της παρτίδας, είναι γραμμένο από έναν από τους επιζώντες με το υψηλότερο προφίλ, με εξαιρετικό περιεχόμενο και στο σπανιότερο από τα μέσα, μια επιστολική κάρτα».

«Ένα πραγματικά εξαιρετικό έργο μουσειακής ποιότητας».

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: Henry Aldridge and Son

«Εμείς, οι δημιουργοί έργων, τα οποία εκτίθενται ή αποτελούν μέρος της Συλλογής της Πινακοθήκης, καθώς και οι κληρονόμοι ή νόμιμοι εκπρόσωποι καλλιτεχνών, των οποίων έργα βρίσκονται στους χώρους της Πινακοθήκης, ζητούμε την προσωρινή απόσυρση των έργων μας από τους εκθεσιακούς χώρους, έως ότου επανεκτεθούν τα έργα που παρανόμως κατέβηκαν από την έκθεση» τονίζουν στην επιστολή, που απέστειλαν στην Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, τη διευθύντρια της πινακοθήκης Συραγώ Τσιάρα και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.

«Καλούμε την Εθνική Πινακοθήκη και το ΥΠΠΟ να δράσουν σύμφωνα με το Νόμο και να επανεκθέσουν τώρα τα έργα που αποκαθηλώθηκαν, όπως ακριβώς υπαγορεύει ο Νόμος και το δημοκρατικό πολίτευμα», σημειώνουν.

Επιπλέον, υπογραμμίζουν ότι αν και πέρασε ένας μήνες από την επίθεση και τον βανδαλισμό και παρά τις διαβεβαιώσεις, τα έργα δεν έχουν εκ νέου αναρτηθεί. Οι ίδιοι απορρίπτουν δικαιολογίες του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους», καθώς πιστεύουν ότι «υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και θέτουν ερωτήματα για τους πραγματικούς λόγους ολιγωρίας».

«Η ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης προστατεύεται συνταγματικά από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει, και ως δημοκρατικούς πολίτες και ως καλλιτέχνες», αναφέρουν.

Αναλυτικά η επιστολή

Αξιότιμη Υπουργέ Πολιτισμού κ.Λίνα Μενδώνη,
Αξιότιμη Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κ.Συραγώ Τσιάρα,
Αξιότιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Πινακοθήκης

Έχει περάσει ένας μήνας από τον βανδαλισμό εικαστικών έργων στην Εθνική Πινακοθήκη (10.3.25), μετά από την παράνομη επίθεση βουλευτή ακροδεξιού κόμματος και την αποκαθήλωση έργων της περιοδικής έκθεσης «Η σαγήνη του αλλόκοτου». Παρά τις διαβεβαιώσεις του ΥΠΠΟ και της Εθνικής Πινακοθήκης, τα έργα αυτά δεν έχουν αναρτηθεί εκ νέου. Δικαιολογίες του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους», υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και θέτουν ερωτήματα για τους πραγματικούς λόγους ολιγωρίας.

Η ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης προστατεύεται συνταγματικά από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει, και ως δημοκρατικούς πολίτες και ως καλλιτέχνες.

Εμείς, οι δημιουργοί έργων, τα οποία εκτίθενται ή αποτελούν μέρος της Συλλογής της Πινακοθήκης, καθώς και οι κληρονόμοι ή νόμιμοι εκπρόσωποι καλλιτεχνών, των οποίων έργα βρίσκονται στους χώρους της Πινακοθήκης, ζητούμε την προσωρινή απόσυρση των έργων μας από τους εκθεσιακούς χώρους, έως ότου επανεκτεθούν τα έργα που παρανόμως κατέβηκαν από την έκθεση. Καλούμε την Εθνική Πινακοθήκη και το ΥΠΠΟ να δράσουν σύμφωνα με τον Νόμο και να επανεκθέσουν τώρα τα έργα που αποκαθηλώθηκαν, όπως ακριβώς υπαγορεύει ο Νόμος και το δημοκρατικό πολίτευμα. Αλλιώς, γιατί είδους πολιτισμό μιλάμε;

Με εκτίμηση,

Ακριθάκη Χλόη, φωτογράφος, εικαστικός, νόμιμη κληρονόμος των έργων του Αλέξη Ακριθάκη

Αρφαράς Μιχάλης, εικαστικός, Ομότιμος Καθηγητής της ΑΣΚΤ

Βερούκας Αλέξης, εικαστικός

Βουρλούμη Ειρήνη, Βουρλούμης Παναγής, Βουρλούμης Ανδρέας, νόμιμοι εκπρόσωποι του Ανδρέα Βουρλούμη.

Γιαβρόπουλος Νίκος, καλλιτέχνης της κινούμενης εικόνας

Διβάρης Γιώργος, εικαστικός, Καθηγητής, Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, ΑΠΘ

Εγγονοπούλου Ερριέττη, νόμιμη κληρονόμος των έργων του Νίκου Εγγονόπουλου

Ιγνατάκη Μαριάννα, εικαστικός

Καβαλλιεράτος Διονύσης, εικαστικός

Μιχαηλίδης Μίλτος, νόμιμος εκπρόσωπος των έργων του Γιάννη Μιχαηλίδη

Μυλωνά Ελένη, εικαστικός, νόμιμη κληρονόμος των έργων της Άλεξ Μυλωνά

Ξαγοράρης Ζάφος, εικαστικός, Καθηγητής στην ΑΣΚΤ

Ξενάκης Δημήτρης, νόμιμος κληρονόμος των έργων του Κοσμά Ξενάκη

Παναγιωτίδη Μαλβίνα, εικαστικός

Παππάς Αλέκος, νόμιμος κληρονόμος των έργων του Γιάννη Παππά

Σαχίνης Ξενής, εικαστικός, Καθηγητής στην ΑΣΚΤ ΑΠΘ, Τέως Κοσμήτορας της Σχολής

Στεφανή Εύα, σκηνοθέτις, Καθηγήτρια Τμήμα Επικοινωνίας και ΕΜΜΕ, ΕΚΠΑ

Τρανός Νίκος, εικαστικός, Αφυπ. Καθηγητής στην ΑΣΚΤ, Τέως Πρύτανης της ΑΣΚΤ

Τσιτσόπουλος Φίλιππος, εικαστικός

Τσουμπλέκας Δημήτρης, εικαστικός, φωτογράφος και Τσουμπλέκα Άννα, νόμιμοι εκπρόσωποι των έργων του Νίκου Κεσσανλή και Χρύσας Ρωμανού

Χαραλάμπους Πάνος, εικαστικός, Ομότιμος Καθηγητής στην ΑΣΚΤ, Τέως Πρύτανης της ΑΣΚΤ

Χαρβαλιάς Γιώργος, εικαστικός, Αφυπ. Καθηγητής στην ΑΣΚΤ, Τέως Πρύτανης

Χανδρής Παντελής, εικαστικός, Καθηγητής ΑΣΚΤ

Ψυχούλης Αλέξανδρος, εικαστικός, Καθηγητής, Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας