Μελέτη Patients W.A.I.T. Indicator (EFPIA–IQVIA) 2025

Πρόκειται για την πλέον αξιόπιστη διεθνή μελέτη που εξετάζει τη διαθεσιμότητα των νέων φαρμάκων πανευρωπαϊκά. Διεξάγεται από το 2004 και καλύπτει 36 χώρες.

Η μελέτη κατέδειξε ότι η φαρμακευτική καινοτομία φτάνει περιορισμένα στους Έλληνες ασθενείς, καθώς μόλις 69 από τα 168 νέα φάρμακα που έλαβαν έγκριση από τον ΕΜΑ το διάστημα 2021–2024 διατέθηκαν στην Ελλάδα, έναντι 75 στα 173 την περίοδο 2020–2023.

Από τα 69 αυτά φάρμακα:

μόνο 36 είναι πλήρως προσβάσιμα από τους Έλληνες ασθενείς,
ενώ τα υπόλοιπα διατίθενται με περιορισμούς (ΙΦΕΤ, ΣΗΠ).

Ως εκ τούτου, ο Έλληνας ασθενής:

• έχει απρόσκοπτη πρόσβαση σε 1 στα 5 καινοτόμα φάρμακα της τελευταίας τετραετίας,
• έχει περιορισμένη πρόσβαση σε 1 ακόμη στα 5 φάρμακα,
• και δεν έχει καθόλου πρόσβαση σε 3 στα 5 νέα φάρμακα.

Αναφορικά με τον χρόνο διαθεσιμότητας, αυτός ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 641 ημέρες από την ευρωπαϊκή έγκριση έως την αποζημίωση στη χώρα μας.

Διαθεσιμότητα νέων φαρμάκων στην Ελλάδα

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ο ΣΦΕΕ ανέθεσε στην IQVIA την εκπόνηση μελέτης σε εταιρείες-μέλη του, που εμπορεύονται καινοτόμα φάρμακα, σχετικά με τη διαθεσιμότητα νέων φαρμάκων στην Ελλάδα την περίοδο 2022–2025.

Τα κύρια ευρήματα είναι τα εξής:

Από τα 214 νέα καινοτόμα φάρμακα που έλαβαν έγκριση από τον ΕΜΑ την περίοδο 2022–2025, μόνο 42 (20%) είναι σήμερα (25/05/2026) διαθέσιμα στην ελληνική αγορά. Το εύρημα αυτό είναι αντίστοιχο με την περσινή μελέτη και επιβεβαιώνει ότι μόλις 1 στα 5 καινοτόμα φάρμακα της τελευταίας τετραετίας είναι διαθέσιμο στους Έλληνες ασθενείς. Το ιδιαίτερα πιεστικό περιβάλλον που διαμορφώνουν οι υπέρογκες υποχρεωτικές επιστροφές έχει ως αποτέλεσμα 3 στα 5 (132 από τα 214) νέα καινοτόμα φάρμακα να μην είναι διαθέσιμα στους Έλληνες ασθενείς.

Συμπεράσματα – Προτάσεις

Οι ανωτέρω μελέτες αναδεικνύουν την επιτακτική ανάγκη αντιμετώπισης των ανισοτήτων στην πρόσβαση των Ελλήνων ασθενών στις νέες, καινοτόμες θεραπείες.

Η βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης προϋποθέτει:

α) τον επαναπροσδιορισμό της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών

και

β) τη βελτίωση της αποδοτικότητάς της μέσω ελέγχων στη συνταγογράφηση, εφαρμογής μεταρρυθμίσεων και αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων.

Εφόσον επιδιώκεται ένα πραγματικά βιώσιμο φαρμακευτικό σύστημα και, κυρίως, η έγκαιρη και καθολική πρόσβαση όλων των Ελλήνων ασθενών στις θεραπείες που έχουν ανάγκη, απαιτείται η δέσμευση της Πολιτείας σε ένα τριετές πρόγραμμα με διαφάνεια και προβλεψιμότητα. Ένα τέτοιο πλαίσιο θα επιτρέψει στις φαρμακευτικές εταιρείες να προγραμματίσουν και να επενδύσουν στη χώρα, διασφαλίζοντας ότι οι ασθενείς θα έχουν πρόσβαση στη θεραπεία που χρειάζονται, τη στιγμή που τη χρειάζονται.

Μαρία, θέλεις να μας συστηθείς με λίγα λόγια;

Μεγάλωσα και ζω στις Βρυξέλλες, σε ένα περιβάλλον όπου η συνύπαρξη διαφορετικών ανθρώπων και πολιτισμών είναι μέρος της καθημερινότητας. Εργάζομαι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ έχω ιδρύσει το Hellenic Cultural Bridge, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που εστιάζει στην ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας σε διεθνές κοινό, μέσα από συνεργασίες και κοινές δράσεις με αλλοεθνείς οργανισμούς.

Παράλληλα, μέσα από τη δουλειά μου ως χορογράφος, η τέχνη του χορού αποτελεί για μένα ένα ολοκληρωμένο μέσο έκφρασης και δημιουργίας. Μέσα από αυτήν διαμορφώνω αφηγήσεις που μοιράζομαι με τους άλλους, μεταφράζοντας τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο σε συναισθήματα, ιδέες και κίνηση – μια σταθερή διαδρομή που με συνοδεύει και με εξελίσσει σε όλη μου τη ζωή. Τα τελευταία χρόνια, η μητρότητα έχει επηρεάσει ουσιαστικά τον τρόπο που βλέπω τον χρόνο και τις προτεραιότητές μου, δίνοντάς τους μια νέα διάσταση. Έτσι, κινούμαι ανάμεσα σε αυτούς τους διαφορετικούς κόσμους, προσπαθώντας να τους συνδέω με συνέπεια, διάρκεια και νόημα.

Όπως ανέφερες, ζεις και εργάζεσαι στις Βρυξέλλες, σε ένα έντονα πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Πώς έχει επηρεάσει αυτή η καθημερινή επαφή με διαφορετικές κουλτούρες τον τρόπο που βλέπεις την ελληνική ταυτότητα;

Η καθημερινή επαφή με διαφορετικές κουλτούρες σε φέρνει διαρκώς μπροστά στο ερώτημα του τι σημαίνει ταυτότητα. Εκεί συνειδητοποιείς ότι δεν είναι κάτι δεδομένο ή σταθερό, αλλά κάτι που διαμορφώνεται μέσα από τις εμπειρίες και τη σχέση με τους άλλους. Για μένα, η ελληνική ταυτότητα δεν είναι ένα σύνολο στοιχείων που πρέπει να διατηρηθούν ανέπαφα, αλλά κάτι πιο ρευστό. Στις Βρυξέλλες, βλέπεις ότι αυτό που θεωρείς δεδομένο αποκτά νόημα κυρίως όταν το φέρνεις σε επαφή με άλλες οπτικές. Αυτό δεν σημαίνει απώλεια, σημαίνει μεγαλύτερη επίγνωση και μια πιο ουσιαστική – και λιγότερο στερεοτυπική – σχέση με το τι σημαίνει να είσαι Έλληνας σήμερα.

Σε άλλη συνέντευξή σου έχεις πει ότι η ταυτότητα δεν είναι στατική, αλλά μια «γέφυρα» που εξελίσσεται. Ήταν αυτή η σκέψη το έναυσμα για τη δημιουργία του Hellenic Cultural Bridge;

Ναι, σε μεγάλο βαθμό. Η ιδέα της «γέφυρας» προέκυψε μέσα από αυτή την εμπειρία – από την ανάγκη να υπάρξει ένας χώρος όπου η ελληνική ταυτότητα δεν παρουσιάζεται απομονωμένα, αλλά μέσα σε διάλογο. Το Hellenic Cultural Bridge δεν δημιουργήθηκε απλώς για να προβάλλει τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά για να τον εντάξει σε διαδικασίες συνεργασίας. Να φέρνει σε επαφή διαφορετικούς φορείς, ώστε να μπορούν να συνδιαμορφώνουν δράσεις και να ανταλλάσσουν γνώση. Στην ουσία, αυτό που με ενδιέφερε από την αρχή δεν ήταν η παρουσία από μόνη της, αλλά το τι μπορεί να προκύψει μέσα από αυτή τη συνάντηση.

Τι είναι αυτή η πρωτοβουλία, πώς προέκυψε και ποια είναι σήμερα η δράση και οι στόχοι της;

Σήμερα, το Hellenic Cultural Bridge λειτουργεί ως ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που προσπαθεί να συνδέσει τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία με το διεθνές κοινό. Η δημιουργία του προέκυψε από τη διαπίστωση ότι, παρά την παρουσία αξιόλογων ελληνικών πρωτοβουλιών στις Βρυξέλλες, συχνά έλειπε η ουσιαστική συνεργασία με αλλοεθνείς οργανισμούς και η ένταξη σε ευρύτερα δίκτυα. Έτσι, η δράση του εστιάζει στο να φέρνει σε επαφή καλλιτέχνες, ακαδημαϊκούς και φορείς από διαφορετικά περιβάλλοντα, δημιουργώντας δράσεις που δεν βασίζονται μόνο στην παρουσίαση, αλλά στη συνεργασία. Παράλληλα, μέσα από ερευνητικές και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες, επιδιώκεται να υπάρχει και μια συνέχεια — όχι μόνο σε επίπεδο δράσεων, αλλά και σε επίπεδο σκέψης και ανταλλαγής.

Αν έπρεπε να περιγράψεις σε κάποιον στις Βρυξέλλες τι προσπαθείς να αλλάξεις μέσα από αυτό το project, τι θα έλεγες χωρίς να χρησιμοποιήσεις τη λέξη «πολιτισμός»;

Θα έλεγα ότι προσπαθώ να δημιουργήσω συνθήκες συνάντησης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει να διαμορφώνονται χώροι όπου διαφορετικοί άνθρωποι — με διαφορετικές εμπειρίες και αναφορές — μπορούν να συνυπάρξουν και να συνεργαστούν, χωρίς να χρειάζεται να ομογενοποιηθούν. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ποιότητα αυτής της συνύπαρξης: να υπάρχει χώρος για ακρόαση, για διαφωνία και για ουσιαστική ανταλλαγή. Γιατί, τελικά, αυτό που αλλάζει δεν είναι μόνο το περιεχόμενο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο σχετιζόμαστε.

Ζώντας καθημερινά σε αυτό το πολυεθνικό περιβάλλον, πότε νιώθεις πιο έντονα «Ελληνίδα» και πότε, αντίθετα, πιο Ευρωπαία;

Δεν το βιώνω ως δίπολο. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω πιο κοντά στην ελληνική πλευρά – κυρίως μέσα από τη γλώσσα, το συναίσθημα και τον τρόπο που σχετίζομαι με τους ανθρώπους.
Αντίστοιχα, η ευρωπαϊκή διάσταση εκφράζεται περισσότερο στον τρόπο που σκέφτομαι και λειτουργώ. Στην πραγματικότητα, δεν είναι δύο ταυτότητες που συγκρούονται, αλλά πλευρές που συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται.

Υπάρχει κάτι στη νοοτροπία μας που στο εξωτερικό λειτουργεί ως πλεονέκτημα, αλλά στην Ελλάδα το υποτιμάμε;

Ναι, η ευελιξία και η ικανότητα προσαρμογής. Αυτό που στην Ελλάδα συχνά εκλαμβάνεται ως έλλειψη δομής, στο εξωτερικό μπορεί να λειτουργήσει ως δημιουργική ευρηματικότητα.

Από τη θέση σου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βλέπεις την Ευρώπη από μέσα. Είναι τελικά ένας χώρος ευκαιριών ή ένας μηχανισμός που δύσκολα αλλάζει;

Είναι και τα δύο. Η Ευρώπη προσφέρει σημαντικές δυνατότητες – τόσο σε επίπεδο συνεργασιών όσο και σε επαγγελματικές ευκαιρίες — αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί μέσα από συγκεκριμένες δομές και διαδικασίες που δεν είναι πάντα εύκολα προσβάσιμες. Για κάποιον που θέλει να εργαστεί ή να δραστηριοποιηθεί σε αυτό το περιβάλλον, η πρόκληση δεν είναι μόνο να εντοπίσει τις ευκαιρίες, αλλά και να κατανοήσει πώς λειτουργεί – δηλαδή πώς χτίζονται οι συνεργασίες και πώς δημιουργείται αξιοπιστία. Το ζητούμενο είναι να μπορείς να κινηθείς μέσα σε αυτό το περιβάλλον, χωρίς να απορροφάσαι πλήρως από αυτό.

Στη δική σου καθημερινότητα συνυπάρχουν η πολιτική επιστήμη και ο χορός. Υπήρξε στιγμή που το ένα «αμφισβήτησε» το άλλο;

Όχι πραγματικά. Μπορεί να φαίνονται διαφορετικοί κόσμοι, αλλά για μένα συνδέονται περισσότερο απ’ όσο φαίνεται. Η πολιτική επιστήμη ασχολείται με το πώς οργανώνεται η κοινωνία, ενώ ο χορός με το πώς υπάρχουμε μέσα σε αυτήν. Και οι δύο, με διαφορετικά μέσα, σε φέρνουν να σκεφτείς τη σχέση σου με τον χώρο και με τους άλλους. Ίσως γι’ αυτό και η ενασχόλησή μου με την πολιτιστική διπλωματία προέκυψε αρκετά φυσικά — ως ένας τρόπος να φέρω αυτούς τους δύο κόσμους σε επαφή.

Αν το Hellenic Cultural Bridge είναι η «γέφυρα», εσύ σήμερα πού νιώθεις ότι βρίσκεσαι – πιο κοντά στην Ελλάδα ή πιο κοντά στην Ευρώπη;

Νιώθω ότι βρίσκομαι πάνω σε αυτή τη «γέφυρα». Όχι ως μια ενδιάμεση κατάσταση, αλλά ως ένα σημείο που μου επιτρέπει να βλέπω και τις δύο πλευρές και να συμβάλλω στη σύνδεσή τους. Και ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ουσιαστικό – όχι να επιλέγεις ανάμεσα σε ταυτότητες, αλλά να βρίσκεις τρόπους να τις φέρνεις σε επαφή.

Κλείνοντας, θα ήθελες ή σκοπεύεις να φέρεις κάποια δράση του Hellenic Cultural Bridge και στην Ελλάδα;

Ναι, θα με ενδιέφερε πολύ, αλλά όχι με τη λογική της απλής μεταφοράς δράσεων. Περισσότερο με ενδιαφέρει να δημιουργούνται συνεργασίες που έχουν νόημα μέσα στο ελληνικό πλαίσιο και μπορούν να εξελιχθούν, όχι κάτι αποσπασματικό. Γιατί, τελικά, αυτό που έχει σημασία δεν είναι η παρουσία από μόνη της, αλλά να μπορεί να εξελιχθεί στον χρόνο.

Σε ευχαριστώ πολύ, Μαρία, για την ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Κι εγώ!

Κεντρικός πυλώνας του νομοσχεδίου είναι η καθιέρωση των 15 ετών ως το αυστηρό όριο για την πρόσβαση στις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης, μια κίνηση που τοποθετεί την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας.

Γιατί η παρέμβαση κρίθηκε επιτακτική «εδώ και τώρα»

Η απόφαση αυτή δεν ήρθε στο κενό. Αποτελεί μέρος μιας συγκροτημένης στρατηγικής που ξεκίνησε από την ομιλία του Πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2024. Η καθημερινότητα των παιδιών έχει μεταφερθεί πλέον σε τέτοιο βαθμό στο ψηφιακό περιβάλλον, ώστε οι κίνδυνοι να μην είναι πλέον θεωρητικοί, αλλά μετρήσιμοι και συχνά επικίνδυνοι.

Η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει πια ότι η προστασία των ανηλίκων δεν μπορεί να επαφίεται αποκλειστικά στην «ατομική ευθύνη» των γονέων ή στην αυτορρύθμιση των κολοσσών της τεχνολογίας. Με την Αυστραλία, τη Γαλλία και την Ισπανία να έχουν ήδη ανοίξει τον δρόμο, η Ελλάδα παρεμβαίνει για να δώσει στους γονείς πραγματικά εργαλεία εποπτείας, ώστε να μην νιώθουν ανήμποροι απέναντι σε τεχνολογίες που εξελίσσονται ταχύτερα από τις δυνατότητες ελέγχου τους.

Ψηφιακός εθισμός: Ο νέος «αόρατος» κίνδυνος για τη δημόσια υγεία

Η επιστημονική τεκμηρίωση πίσω από το νομοσχέδιο είναι αποκαλυπτική. Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η υπέρμετρη χρήση των social media ενεργοποιεί στον εγκέφαλο τα ίδια «κυκλώματα ανταμοιβής» με εκείνα των εξαρτησιογόνων ουσιών. Δεν πρόκειται απλώς για μια «κακή συνήθεια», αλλά για έναν παράγοντα που παρεμβαίνει στην ωρίμανση του εγκεφάλου, επηρεάζει την αυτορρύθμιση και αντικαθιστά ζωτικές δραστηριότητες, όπως ο ύπνος και η άσκηση.

Πρόσφατες έρευνες ενισχύουν αυτή την ανησυχία:

• Μελέτες δείχνουν ότι η χρήση smartphone πριν τα 12 έτη συνδέεται άμεσα με αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης και παχυσαρκίας.

• Στον ΟΟΣΑ, 1 στους 4 εφήβους έχει υποστεί δυσφορία από διαρροή προσωπικών δεδομένων, ενώ το 17% των παιδιών έχει πέσει θύμα cyberbullying.

• Το 23% των 15χρονων εμφανίζει έντονα στερητικά συμπτώματα (νευρικότητα και ανασφάλεια) όταν δεν έχει πρόσβαση στο κινητό του.

Όπως τόνισε ο Υπουργός Υγείας, οι μονάδες ψυχικής υγείας καταγράφουν κατακόρυφη αύξηση περιστατικών ψηφιακού εθισμού, καθιστώντας αναγκαία τη λήψη προληπτικών μέτρων πριν ο εθισμός αυτός γίνει μη αναστρέψιμος τρόπος ζωής.

Πώς θα εφαρμοστεί το μέτρο στην πράξη

Το νέο πλαίσιο αφορά πλατφόρμες όπως το Facebook, το Instagram και το TikTok — υπηρεσίες δηλαδή όπου οι χρήστες αλληλεπιδρούν και δημοσιεύουν περιεχόμενο. Η εφαρμογή του θα γίνει σταδιακά, με πλήρη ενεργοποίηση από την 1η Ιανουαρίου 2027, ώστε να υπάρξει ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής.

Οι βασικοί άξονες εφαρμογής περιλαμβάνουν:

Υποχρεωτική Επαλήθευση Ηλικίας (Age Verification): Οι πλατφόρμες υποχρεούνται να χρησιμοποιούν αξιόπιστες και αναλογικές μεθόδους (όπως το Kids Wallet και το Gov.gr Wallet) για να διασφαλίζουν την ηλικία των χρηστών.

Καθολική Επανεπαλήθευση (Re-verification): Κατά την έναρξη ισχύος, όλοι οι υφιστάμενοι λογαριασμοί στην Ελλάδα θα περάσουν από έλεγχο, ώστε να αποκλειστούν όσοι ανήκουν σε παιδιά κάτω των 15 ετών.

Ευρωπαϊκή Εποπτεία: Μέσω του Κανονισμού για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA), η Ελλάδα θα μπορεί να καταγγέλλει παραβάσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει τη δύναμη να επιβάλλει πρόστιμα έως και 6% του παγκόσμιου τζίρου των εταιρειών.

Η ελληνική «διπλωματία της τεχνολογίας» στην Ε.Ε.

Ο Πρωθυπουργός έχει ήδη αποστείλει επιστολή στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, ζητώντας την εμβάθυνση του κανονιστικού πλαισίου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι ελληνικές προτάσεις περιλαμβάνουν την καθιέρωση μιας ενιαίας «Ψηφιακής Ηλικίας Ενηλικίωσης» στα 15 έτη για όλη την Ευρώπη, την υποχρεωτική επανεπαλήθευση ηλικίας ανά εξάμηνο και τη δημιουργία ενός ταχύτερου μηχανισμού επιβολής κυρώσεων.

Ο ρόλος-κλειδί των γονέων

Παρά την αυστηρότητα των ρυθμίσεων, η πολιτεία ξεκαθαρίζει ότι ο νόμος δεν αποτελεί «ψηφιακή αστυνομία» που θα αντικαταστήσει την οικογένεια. Αντιθέτως, λειτουργεί ως σύμμαχος του γονέα. Η καθημερινή εφαρμογή εξαρτάται από τη γονική εποπτεία: οι γονείς καλούνται να χρησιμοποιούν τα ψηφιακά εργαλεία προστασίας και να συζητούν με τα παιδιά τους για τους κινδύνους.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, «όταν ανοίγει ένα κινητό, κλείνει μια παρέα». Το μήνυμα της ελληνικής πολιτείας προς τις εταιρείες τεχνολογίας είναι πλέον σαφές και ηχηρό: η ψυχική υγεία των παιδιών μας δεν είναι αναλώσιμη και το επιχειρηματικό μοντέλο που βασίζεται στην εκμετάλλευση της ανηλικότητας τελειώνει εδώ.

Ο διαβήτης εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις δημόσιας υγείας στην Ευρώπη, με 64 εκατομμύρια ενήλικες και 300.000 παιδιά να ζουν με τη νόσο και περισσότερους από 1,1 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο λόγω επιπλοκών. Στην Ελλάδα, η εικόνα είναι ακόμη πιο επιβαρυμένη: πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με διαβήτη, το 90% με διαβήτη τύπου 2, ενώ ο επιπολασμός αγγίζει το 11,9%, σημαντικά υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ταυτόχρονα, η θνησιμότητα που σχετίζεται με τη νόσο είναι αυξημένη κατά 45% σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ οι θάνατοι έχουν αυξηθεί δραματικά μέσα στην τελευταία δεκαετία. Το βάρος δεν είναι μόνο υγειονομικό, αλλά και οικονομικό, καθώς ο διαβήτης απορροφά έως και το 18% των δαπανών υγείας, με τους ασθενείς να εμφανίζουν πολλαπλάσιο κόστος περίθαλψης.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύεται ένα κρίσιμο ζήτημα: οι ακάλυπτες ανάγκες των ασθενών, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε σύγχρονες τεχνολογίες διαχείρισης της νόσου.

Οι ειδικοί ζητούν άμεση πρόσβαση στη συνεχή καταγραφή γλυκόζης

Σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Abbott στην Αθήνα, κορυφαίοι ειδικοί στον διαβήτη, εκπρόσωποι ασθενών και φορείς υγείας έστειλαν σαφές μήνυμα: η πρόσβαση στη συνεχή καταγραφή γλυκόζης δεν μπορεί να παραμένει ζητούμενο για τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται ακόμη στις λίγες ευρωπαϊκές χώρες όπου οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν πολλαπλές ενέσεις ινσουλίνης δεν έχουν πρόσβαση σε συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης. Αντίθετα, η πλειονότητα των χωρών της Ευρώπης, ακόμη και η Κύπρος, έχει ήδη προχωρήσει στην αποζημίωση αυτών των τεχνολογιών.

Η σύγκριση αυτή δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: το ζήτημα δεν είναι τεχνικό, αλλά πολιτικής προτεραιότητας.

Τεχνολογία που υπάρχει, αλλά δεν φτάνει στους ασθενείς

Παρά τα τεκμηριωμένα οφέλη, οι τεχνολογίες συνεχούς καταγραφής γλυκόζης παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μη διαθέσιμες για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 στην Ελλάδα. Πρόκειται για εργαλεία που δεν περιορίζονται στην παρακολούθηση, αλλά αλλάζουν ουσιαστικά τη διαχείριση της νόσου.

Δεδομένα πραγματικής ζωής δείχνουν ότι η χρήση των συσκευών αυτών μειώνει τις νοσηλείες για καρδιαγγειακές επιπλοκές, ενώ συμβάλλει στη βελτίωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, αυξάνει τον χρόνο εντός στόχου και περιορίζει τα επεισόδια υπογλυκαιμίας.

Με απλά λόγια, πρόκειται για μια τεχνολογία που μειώνει επιπλοκές, σώζει πόρους και βελτιώνει την καθημερινότητα των ασθενών. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποτελεί ακόμη μέρος της βασικής φροντίδας για μια μεγάλη ομάδα ασθενών στη χώρα.

Πόσες φορές έχεις ανοίξει έναν κατάλογο και συνειδητοποίησες ότι η μοναδική επιλογή χωρίς κρέας είναι… πατάτες τηγανητές; Ή έχεις αναρωτηθεί πού θα βρεις ένα πραγματικά καλό vegan burger στην πόλη ή ένα εστιατόριο σε κάποιο νησί με δημιουργικές χορτοφαγικές προτάσεις – και όχι απλώς μια «χωριάτικη χωρίς φέτα»;

Αυτές ακριβώς τις ανάγκες θέλησε να καλύψει η Hellasveg δημιουργώντας τον Veggie Map: έναν ολοκληρωμένο οδηγό για vegetarian, vegan αλλά και flexitarian που ταξιδεύουν ή ζουν στην Ελλάδα και αναζητούν ποιοτικές επιλογές φαγητού.

Η δύναμη της κοινότητας

Ο χάρτης εξελίσσεται συνεχώς χάρη στη συμμετοχή των ίδιων των χρηστών. Είτε είσαι καταναλωτής που ανακάλυψε ένα νέο μέρος με εξαιρετικές vegan επιλογές, είτε επαγγελματίας της εστίασης που θέλει να προβάλει το veggie μενού του, μπορείς να συμβάλεις ενεργά στην ενημέρωσή του.

Αν είσαι καταναλωτής:

Πρότεινε νέα σημεία
Ανακάλυψες ένα μέρος με νόστιμο vegan φαγητό; Ενημέρωσε την ομάδα της Hellasveg ώστε να προστεθεί στον χάρτη.

Μοιράσου την εμπειρία σου
Αν ένα μενού άλλαξε ή έχεις σχόλια για την ποιότητα των επιλογών, η γνώμη σου βοηθά τον Veggie Map να παραμένει ενημερωμένος και αξιόπιστος.

Αν είσαι ιδιοκτήτης επιχείρησης:

Βεβαιώσου ότι το κατάστημά σου εμφανίζεται στον χάρτη με σωστές και ενημερωμένες πληροφορίες, ώστε να σε βρίσκει εύκολα το συνεχώς αυξανόμενο κοινό που αναζητά veggie επιλογές. Αν η επιχείρησή σου δεν βρίσκεται ακόμη στον χάρτη, μπορείς να επικοινωνήσεις με την HellasVeg για να ενταχθεί.

Το επόμενο βήμα: από τον υπολογιστή στο κινητό

Η εμπειρία του Veggie Map ετοιμάζεται να περάσει σε ένα νέο επίπεδο. Τους επόμενους μήνες η πλατφόρμα θα αναβαθμιστεί σημαντικά, προσφέροντας μια πιο γρήγορη και σύγχρονη εμπειρία χρήσης.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η HellasVeg συνεργάζεται με το κορυφαίο αμερικανικό πανεπιστήμιο Worcester Polytechnic Institute (WPI). Μετά την επιτυχημένη περσινή συνεργασία σε καινοτόμα project, οι φοιτητές του WPI επιστρέφουν με έναν φιλόδοξο στόχο: να μετατρέψουν τον Veggie Map σε μια ολοκληρωμένη εφαρμογή για κινητά.

Μείνε ενημερωμένος για το launch

Η ανάπτυξη της εφαρμογής HellasVeg βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και σύντομα θα υπάρξουν περισσότερες ανακοινώσεις.

Για να μαθαίνεις πρώτος τα νέα:

Εγγράψου στο newsletter της Hellasveg

Ακολούθησε την κοινότητα στα social media (Instagram, Facebook και Linkedin)

Με αυτόν τον τρόπο θα ενημερώνεσαι για την πορεία της εφαρμογής, για νέες προσθήκες εστιατορίων στον χάρτη και για δράσεις που ενισχύουν τη χορτοφαγική γαστρονομία στη χώρα.

Ένας πιο veggie-friendly προορισμός

Μέσα από τη συνεργασία της κοινότητας, της τεχνολογίας και των επιχειρήσεων, δημιουργείται ένας ολοένα πιο ολοκληρωμένος χορτοφαγικός χάρτης. Στόχος είναι να αναδειχθεί η Ελλάδα ως ένας από τους πιο φιλικούς προορισμούς για vegetarian και vegan ταξιδιώτες.

Με πληροφορίες από Pride.gr

Νομίζω ότι αυτή ήταν η Μελίνα Μερκούρη. Γεννημένη για να διανύσει τη γη, με ένα κόκκινο φόρεμα, στο ύψος ενός κόσμου που συμμετέχει στην ιστορία και στον ήχο της σύγκρουσης.

Ζώντας συναρπαστικά και το ωραίο και το δύσκολο, έγινε πολύ γρήγορα η καινούρια όψη της ελευθερίας. Μιας ελευθερίας που μπορούσε να διεκδικήσει ακόμη και με το γέλιο της. Το δυνατό και διαπεραστικό γέλιο.

32 χρόνια από τον θάνατό της (6 Μαρτίου 1994) και 105 από τη γέννησή της (18 Οκτωβρίου 1920), η ύπαρξή της είναι ένας διαρκής αέρας.

Στην οδό Τσακάλωφ, στο πρώτο κλάμα. Στα φωτισμένα, ζεστά μάρμαρα. Στην Επίδαυρο. Στα νερά του Πειραιά. Το αμάνικο μπλουζάκι της Ντένης Βαχλιώτη σαν μικρή σημαία.

Στον χορό. Στη σύμπνοια. «Σαμιώτισσα, πότε θα πας στη Σάμο». Ο «Δικαστής». Και στο σύμπαν του Χατζιδάκι.

Σε ένα υπέροχο ιδίωμα για δικαιοσύνη και αυθυπαρξία.

Η «Στέλλα» ανεβαίνει τη Βασιλίσσης Σοφίας. Περνάει τα ανθοπωλεία. Κοιτάζει δεξιά. Συνεχίζει. Με αγέραστο περπάτημα. Μοιράζεται το θάρρος της.

Και αυτές τις μέρες, βρίσκεται μέσα στο πλήθος. Ξεχωρίζει (και) από το κόκκινο φόρεμα. Και από τα υψωμένα χέρια.

Και είμαστε ακόμη στα μισά του δρόμου.

60% των παιδιών παρουσιάζει συμπτώματα διαδικτυακής εξάρτησης.

50% των εφήβων εμπλέκεται σε περιστατικά διαδικτυακής βίας (cyberbullying).

Σύνδεση με τη σχολική διαρροή: Η υπερβολική έκθεση στις οθόνες ταυτίζεται πλέον άμεσα με το φαινόμενο της σχολικής άρνησης.

Η επιστημονική κοινότητα προειδοποιεί ότι η εξάρτηση αυτή δεν είναι μια απλή συνήθεια, αλλά μια κατάσταση με γενετικό και βιοχημικό υπόβαθρο που επηρεάζει τη γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη.

Kids Wallet: Ο ψηφιακός φρουρός στην τσέπη των ανηλίκων

Η απάντηση της Πολιτείας στην κρίση αυτή έρχεται μέσω του Kids Wallet, ενός αδιάβλητου τεχνολογικού εργαλείου που θα αποτελέσει τον πυλώνα της νέας νομοθεσίας. Η εφαρμογή αυτή, που θα παρουσιαστεί επίσημα από τον Πρωθυπουργό στις 26 Φεβρουαρίου 2026, εισάγει τρία επίπεδα προστασίας:

Υποχρεωτική Εγκατάσταση: Οι γονείς θα ενσωματώνουν την εφαρμογή σε κάθε συσκευή (smartphone, tablet, PC) του ανηλίκου.

Αυστηρό Age Verification: Μέσω διασταύρωσης στοιχείων, το σύστημα θα αποκλείει αυτόματα την πρόσβαση σε social media για παιδιά κάτω των 15 ετών.

Κατάργηση Λογαριασμών και DMs: Η ρύθμιση επιβάλλει την παύση και των υπαρχόντων προφίλ, διακόπτοντας τη δυνατότητα ανταλλαγής προσωπικών μηνυμάτων, όπου συχνά επωάζεται η παρενόχληση.

Μηδενική ανοχή: Γιατί καταργείται η γονική συναίνεση

Η σημαντικότερη τομή του νομοσχεδίου είναι ο απόλυτος χαρακτήρας του. Η Ελλάδα επιλέγει να μην αφήσει «παράθυρο» γονικής συγκατάθεσης για τους κάτω των 15 ετών. Η Πολιτεία παρεμβαίνει εμφατικά, κρίνοντας ότι η έκθεση σε εθιστικούς αλγορίθμους αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας που υπερβαίνει την ατομική επιλογή του κηδεμόνα.

Εκτός από τα social media, ο ψηφιακός «κόφτης» θα αποκλείει την πρόσβαση σε:

Online τζόγο και τυχερά παιχνίδια.

Πλατφόρμες γνωριμιών (dating apps).

Περιεχόμενο με σεξουαλικό χαρακτήρα ή προϊόντα καπνού/αλκοόλ.

Η ευθύνη των Big Tech και η μέριμνα για τους εφήβους 15-18

Το βάρος της συμμόρφωσης μεταφέρεται πλέον από τους γονείς στους τεχνολογικούς κολοσσούς. Οι εταιρείες υποχρεούνται να ενσωματώσουν το Kids Wallet στα συστήματά τους, αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κυρώσεις σε περίπτωση άρνησης.

Παράλληλα, για την ηλικιακή ομάδα 15 έως 18 ετών, μελετώνται στοχευμένα μέτρα περιορισμού του χρόνου έκθεσης (screen time), με στόχο την προστασία από «σκοτεινά» σημεία του διαδικτύου και επικίνδυνες προκλήσεις (challenges) που προάγουν αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές.

Μια ολιστική προσέγγιση Wellbeing

Η νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται να συμπληρώσει τη δημιουργία των Κέντρων Ευεξίας (Wellbeing) της UNESCO σε όλη τη χώρα, τα οποία θα προσφέρουν αξιολόγηση, πιστοποίηση και ακαδημίες γονέων. Η Ελλάδα δεν περιμένει πλέον τις αργόσυρτες οδηγίες της Ε.Ε., αλλά προκρίνει μια εθνική λύση, αναγνωρίζοντας ότι η ψηφιακή ασφάλεια είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για την ψυχική υγεία του μέλλοντός μας.

✨Οι καλλιτέχνες θα έχουν πρόσβαση στο Ιστορικό Αρχείο της ΔΕΗ για έμπνευση, με στόχο τη σύνδεση της βιομηχανικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη τέχνη.

✨Η αξιολόγηση θα γίνει σε δύο στάδια, με προκαταβολική οικονομική υποστήριξη 300 ευρώ και τελική επιλογή πέντε νικητών με βραβεία από 2.000 έως 8.000 ευρώ.

✨Τα επιλεγμένα έργα θα παρουσιαστούν σε έκθεση στον ιστορικό Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Νέου Φαλήρου, που μετατρέπεται σε πολιτιστικό χώρο, ενώ οι υποβολές λήγουν τον Μάρτιο 2026.

Με αφορμή μια εμβληματική επέτειο 75 ετών, η ΔΕΗ επαναφέρει τον επιτυχημένο διαγωνισμό καλλιτεχνικής δημιουργικότητας, καλώντας την ελληνική εικαστική κοινότητα να αναμετρηθεί με τη βιομηχανική κληρονομιά και το κοινωνικό αποτύπωμα της ενέργειας. Το κάλεσμα αφορά δημιουργούς από κάθε πεδίο —από τη ζωγραφική έως το video art— και προσφέρει χρηματικά βραβεία συνολικού ύψους 20.000 ευρώ.

Από το Ιστορικό Αρχείο στη σύγχρονη αφήγηση

Ο νέος διαγωνισμός, που θα παραμείνει ανοιχτός για υποβολές έως τις 31 Μαρτίου 2026, δίνει στους καλλιτέχνες ένα σπάνιο εργαλείο: την πρόσβαση στις πλούσιες συλλογές του Ιστορικού Αρχείου της ΔΕΗ. Οι δημιουργοί καλούνται να μελετήσουν πτυχές του εξηλεκτρισμού και της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, μετατρέποντας το “σήμα” και την εταιρική ταυτότητα σε σύγχρονη τέχνη. Όπως δήλωσε η Γενική Διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων και Επικοινωνίας, Σοφία Δήμτσα, ο διαγωνισμός ανοίγει έναν δημιουργικό χώρο που συνδέει το ιστορικό αποτύπωμα της επιχείρησης με τη σύγχρονη ματιά, ενισχύοντας τη δυναμική της τέχνης να εξελίσσει την κοινωνία.

Οικονομική υποστήριξη και χρηματικά βραβεία

Η διαδικασία αξιολόγησης από την επταμελή κριτική επιτροπή προβλέπει δύο στάδια. Οι καλλιτέχνες των οποίων οι προτάσεις θα προκριθούν, θα λάβουν οικονομική υποστήριξη ύψους 300 ευρώ για την κάλυψη των εξόδων παραγωγής του έργου τους. Τα αποτελέσματα της πρώτης αξιολόγησης θα ανακοινωθούν στις 26 Μαΐου 2026, ενώ η τελική επιλογή θα αναδείξει πέντε νικητές. Το πρώτο βραβείο ανέρχεται στις 8.000 ευρώ, το δεύτερο στις 5.000, το τρίτο στις 3.000, ενώ το τέταρτο και το πέμπτο θα λάβουν από 2.000 ευρώ έκαστο.

Έκθεση στον ιστορικό ΑΗΣ Φαλήρου

Τα έργα που θα υλοποιηθούν θα παρουσιαστούν σε μια ειδικά διαμορφωμένη έκθεση στις ιστορικές εγκαταστάσεις του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού (ΑΗΣ) στο Νέο Φάληρο. Ο χώρος αυτός, που αποτέλεσε την καρδιά της ηλεκτροδότησης της Αττικής, μετατρέπεται ξανά σε πεδίο πολιτιστικής δράσης, αναδεικνύοντας την αλληλεπίδραση της τεχνολογίας με την τέχνη. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν όλους τους όρους συμμετοχής και τη φόρμα υποβολής στον ιστότοπο art.dei.gr.

Στις 9 Φεβρουαρίου τιμάται επίσης ο εθνικός ποιητής της χώρας, Διονύσιος Σολωμός. Η ελληνική γλώσσα αποτελεί βασικό στοιχείο της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας, μαζί με τη θρησκεία και τις παραδόσεις. Με αφορμή τον εορτασμό, πολλοί υπουργοί ευρωπαϊκών χωρών ανάρτησαν μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο Έλληνας Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, έγραψε στο X: «Αποτελεί απόδειξη της ιστορικής συνέχειας του έθνους, “κουβαλώντας” στις λέξεις της τον Όμηρο, τον Πλάτωνα, τον Θουκυδίδη, βυζαντινούς ύμνους, δημοτικά τραγούδια, τους αγώνες του 21ου αιώνα, τον Σεφέρη, τον Ελύτη κ.ά.».

«Σε μια Παγκόσμια Ημέρα που συμπίπτει με τη μνήμη του Διονυσίου Σολωμού, δεν μπορούμε να μην ανακαλέσουμε το ερώτημα του εθνικού μας ποιητή στους “Διαλόγους” (1824): ‘Καταλαβαίνω· θέλετε να μιλήσετε για τη γλώσσα· τίποτα άλλο δεν έχω στον νου μου παρά την ελευθερία και τη γλώσσα’», κατέληξε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας.

«Με αίσθημα ευθύνης και υπερηφάνειας τιμούμε φέτος επίσημα για πρώτη φορά στις 9 Φεβρουαρίου την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης.

Η αξία της ελληνικής γλώσσας στη σύγχρονη Ευρώπη

Ιταλοί και Ισπανοί συγγραφείς μίλησαν στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων για την αξία της ελληνικής γλώσσας, εκφράζοντας τον θαυμασμό τους. Η συγγραφέας Elena D’Ambrozo Navone, δημιουργός του βιβλίου «Οι Νύχτες της Κω», τόνισε: «Η ελληνική είναι πηγή που διατρέχει τους αιώνες. Σε κάθε λέξη ανασαίνει το Αιγαίο, το θάρρος να αμφισβητεί κανείς την ύπαρξη. Στο βιβλίο μου η παράδοση αντηχεί ως ζωντανή παρουσία· τα νησιά, το φως και οι αναμνήσεις μεταμορφώνουν τη γλώσσα σε συναισθηματική εμπειρία, σαν μια εσωτερική πατρίδα. Το μέλλον της μπορεί να είναι μόνο φωτεινό. Όσο γράφει, αγαπά και ονειρεύεται κανείς στα ελληνικά, αυτή η γλώσσα θα αναγεννάται διαρκώς».

Παρόμοια συναισθήματα εξέφρασε ο Francesco Neri, διευθυντής του Ιταλικού Ινστιτούτου Αθηνών και λάτρης της νεοελληνικής λογοτεχνίας. «Όπως χιλιάδες Ιταλοί, ξεκίνησα να μαθαίνω αρχαία ελληνικά στο Λύκειο σε ηλικία 14 ετών και από τότε δεν τα εγκατέλειψα ποτέ. Η αγάπη μου για τον αρχαίο πολιτισμό με ώθησε να γνωρίσω τη σύγχρονη Ελλάδα και τη γλώσσα της», ανέφερε. «Η διδασκαλία των ελληνικών στην Ιταλία ως υποχρεωτικό μάθημα στα Κλασικά Λύκεια αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία επαφής με την ανεκτίμητη κληρονομιά της αρχαιότητας και ενισχύει το ενδιαφέρον για τους σημερινούς Έλληνες. Το γεγονός ότι η Ιταλία είναι η χώρα όπου σπουδάζονται περισσότερο τα αρχαία ελληνικά παγκοσμίως εμπλουτίζει τις σχέσεις μας σε όλα τα επίπεδα», πρόσθεσε ο Neri.

Η καταλανική παράδοση φιλελληνισμού

Η Ισπανία, και ιδιαίτερα η περιοχή της Καταλονίας, διατηρεί βαθιές ρίζες με την Ελλάδα μέσω των Empuries, της αρχαίας ελληνικής αποικίας στη μεσογειακή ακτή. Ο διακεκριμένος ελληνιστής και μεταφραστής του Καβάφη, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Eusebi Ayens Pratt, δήλωσε: «Το ισπανικό κράτος (και ειδικά η Καταλονία) ανέδειξε σπουδαίους φιλέλληνες. Μόνο στην Καταλονία συναντάμε ονόματα όπως ο Carles Riba (πρώτος μεταφραστής του Καβάφη στα καταλανικά), ο Josep Alsina ή ο Alexis-Eudald Solà, κορυφαίοι ευρωπαίοι ελληνιστές του περασμένου αιώνα. Στα πανεπιστήμια λειτουργούν σημαντικές σχολές διδασκαλίας κυρίως των αρχαίων ελληνικών – που συχνά αποτελούν πρόλογο στη νέα ελληνική – καθώς και σύγχρονης νεοελληνικής λογοτεχνίας».

Η κληρονομιά της Ελλάδας στην Ευρώπη

Ο Πρόεδρος της Ρουμανίας, Nicusor Dan, εξήρε επίσης τη συμβολή της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά αλλά και στον αυτοπροσδιορισμό της Ρουμανίας ως σύγχρονου δημοκρατικού κράτους.

«Η ελληνική γλώσσα αποτέλεσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο αναπτύχθηκαν η φιλοσοφία, οι επιστήμες, οι τέχνες και οι πολιτικές έννοιες που στηρίζουν τις σύγχρονες δημοκρατίες. Διαμόρφωσε τον τρόπο που σκεφτόμαστε για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη, το σεβασμό στο νόμο και στη συνείδηση, αλλά και την ευθύνη των κοινωνιών για το κοινό καλό, την ειρήνη και την ευημερία. Στη σημερινή συγκυρία όπου οι δημοκρατίες δοκιμάζονται από την άνοδο του εξτρεμισμού και την κρίση αξιών, καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό να αναλογιστούμε την ανθρωπιστική κληρονομιά της Ευρώπης που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά μέσω της ελληνικής γλώσσας και των μεγάλων μορφών του ελληνικού λαού».

Πηγή: Euronews

✨Το πάρκο σχεδιάστηκε για βιοκλιματική αναβάθμιση, μειώνοντας τη θερμοκρασία και την ατμοσφαιρική ρύπανση μέσω σύγχρονων υποδομών άρδευσης και φωτισμού.

✨Περιλαμβάνει ξύλινα καθιστικά με ηλιακή φόρτιση USB, φωλιές πουλιών, ποτίστρες ζώων, χώρο ανταλλαγής βιβλίων και παιδική άμμο με τρίλιζα για ασφαλές παιχνίδι.

✨Η πρωτοβουλία εντάσσεται στη στρατηγική της ΔΕΗ για το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία, μετατρέποντας έναν αχρησιμοποίητο χώρο σε φιλόξενο πράσινο κόμβο.

Μια σημαντική περιβαλλοντική ανάσα απέκτησε η ευρύτερη περιοχή του Σταθμού Λαρίσης, καθώς η ΔΕΗ, σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων, παρέδωσε ένα νέο Mini Park στη συμβολή των οδών Ακακίου 4 και Ηπείρου. Πρόκειται για έναν σύγχρονο χώρο αναψυχής 424 τ.μ., που στοχεύει στην αναβάθμιση της αστικής βιωσιμότητας και τη βελτίωση της καθημερινότητας των κατοίκων μιας από τις πιο πυκνοκατοικημένες γειτονιές της πρωτεύουσας.

Ένας «πράσινος» κόμβος για όλες τις ηλικίες

Το νέο πάρκο σχεδιάστηκε με γνώμονα τη βιοκλιματική αναβάθμιση, αποσκοπώντας στη μείωση της τοπικής θερμοκρασίας και τον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Ο χώρος διαθέτει:

Σύγχρονο εξοπλισμό: Έξι ξύλινα καθιστικά και ένα πρωτοποριακό ηλιακό καθιστικό με θύρες USB, που επιτρέπει στους επισκέπτες να φορτίζουν τις συσκευές τους χρησιμοποιώντας πράσινη ενέργεια.
Υποδομές για την πανίδα: Φωλιές για πουλιά και ποτίστρες για ζώα, ενισχύοντας το οικοσύστημα της πόλης.

Κοινωνικές παροχές: Χώρο ανταλλαγής βιβλίων, ενθαρρύνοντας τη φιλαναγνωσία και την αλληλεπίδραση των πολιτών.

Δραστηριότητες για παιδιά: Ειδικά διαμορφωμένο σκάμμα άμμου και μια σταθερή τρίλιζα για δημιουργικό παιχνίδι σε ασφαλές περιβάλλον.

Βιώσιμη ανάπτυξη και τοπική κοινωνία

Η πρωτοβουλία των «Mini Parks» από τη ΔΕΗ αποτελεί ένα επιτυχημένο μοντέλο εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που απαντά άμεσα στις ανάγκες της πόλης για περισσότερους ελεύθερους χώρους. Σε μια Αθήνα που δοκιμάζεται από την κλιματική κρίση και το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας, η δημιουργία μικρών, λειτουργικών πάρκων «τσέπης» με αναβαθμισμένες υποδομές άρδευσης και φωτισμού, προσφέρει πρακτικές λύσεις για την αναζωογόνηση του δημόσιου χώρου.

Επένδυση στην ποιότητα ζωής

Το έργο αυτό εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της ΔΕΗ για την υποστήριξη των τοπικών κοινωνιών μέσω παρεμβάσεων που συνδυάζουν την προστασία του περιβάλλοντος με την τεχνολογική καινοτομία. Με την τοποθέτηση σύγχρονου αστικού εξοπλισμού και τη φροντίδα για την ασφάλεια των επισκεπτών, το πάρκο στον Σταθμό Λαρίσης μετατρέπεται από ένα αχρησιμοποίητο οικόπεδο σε έναν φιλόξενο πυρήνα πρασίνου, αποδεικνύοντας ότι η συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα μπορεί να παράγει άμεσα και ορατά αποτελέσματα για τον πολίτη.