Τα αδιάβαστα μπορεί να είναι βουνό, η λίστα με τα καινούργια επιθυμητά γραμμένη στην ατζέντα μας ή στο κινητό αυξάνεται συνεχώς – ακόμα και με βιβλία που δεν έχουν καν ακόμα κυκλοφορήσει – κι εμείς πνιγόμαστε ανάμεσα στην όρεξή μας και σ’ εκείνο το αδιάβαστο που έχει σκονιστεί στα ράφια μας.

Παρακάτω θα βρείτε τρεις προτάσεις βιβλίων – με την πρόθεση να σας διευκολύνουμε στο ψάξιμο – εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους: Ένα νουάρ μυθιστόρημα από την Αργεντίνα ιέρεια του είδους, ένα αντιρατσιστικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας και 11 ιστορίες από 11 γυναίκες – θύματα της πατριαρχίας.

Μπέτι Μπου

Η Νούριτ Ίσκαρ, πρώην επιτυχημένη συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων στα όρια της κρίσης της μέσης ηλικίας, αναλαμβάνει να καλύψει για μια εφημερίδα το χρονικό της έρευνας της δολοφονίας ενός πλούσιου επιχειρηματία, σε ένα από τα ακριβότερα ιδιωτικά προάστια του Μπουένος Άιρες. Μαζί με τον νεαρό δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ, τον παλαίμαχο Χάιμε Μπρένα και υπό την εποπτεία του διευθυντή της εφημερίδας και πρώην εραστή της, η Νούριτ θα ανακαλύψει μια δολοφονική πυραμίδα που ακόμη χτίζεται, θα συλλογιστεί τον θάνατο και τον έρωτα, θα κοιτάξει το πέρασμα του χρόνου πάνω της, θα αμφισβητήσει τον εαυτό της αλλά και κάθε είδους εξουσία γύρω της, θα αναρωτηθεί για το νόημα της αλήθειας και για «τον τρόπο που η ζωή της κάθε μέρας, το καθημερινό, ακόμα και το μπανάλ, μπλέκεται με το έγκλημα σ’ ένα χαρμάνι, που αφαιρεί τη δραματικότητα του τρόμου και κάνει τρομαχτικό το καθημερινό».

Εξ ααίματος

Το 1976 η Ντέινα έχει μόλις κλείσει τα είκοσι έξι της και με τον Κέβιν, τον άντρα της, μετακομίζουν στο καινούργιο τους σπίτι, στο Λος Άντζελες. Ξαφνικά κι ενώ τακτοποιούν τα βιβλία τους, η Ντέινα χάνει τις αισθήσεις της. Όταν συνέρχεται, βρίσκεται στην άκρη ενός πυκνού δάσους και αμέσως αντιλαμβάνεται ότι στο ποτάμι που βρίσκεται δίπλα της πνίγεται ένα μικρό παιδί. Δίχως δεύτερη σκέψη βουτάει στο νερό και το σώζει, αλλά βγαίνοντας την περιμένει στην όχθη ένας άνδρας που τη σημαδεύει με το όπλο του. Κι ενώ κινδυνεύει η ζωή της, βρίσκεται και πάλι πίσω στο διαμέρισμά της, μουσκεμένη ως το κόκαλο. Μόλις έχει βιώσει την τρομακτικότερη εμπειρία της ζωής της, αλλά τότε δεν ήξερε ότι αυτό θα της συνέβαινε ξανά και ξανά…

Ένα ρηξικέλευθο αριστούργημα, το κλασσικό πλέον, αντιρατσιστικό μυθιστόρημα Εξ Αίματος (Kindred, 1979) της αφροαμερικανής συγγραφέως επιστημονικής φαντασίας Οκτάβια Ε. Μπάτλερ συνδυάζει μοναδικά ιστορικό μυθιστόρημα και φαντασία, ενώ διδάσκεται στα αμερικανικά σχολεία και κολέγια.

Ο άντρας μου

Έντεκα γυναίκες μιλούν χωρίς ταμπού για την καθημερινότητά τους και τη σχέση με τους συντρόφους τους. Οι αφηγήτριες πλάθουν με τρόπο ανελέητο τα πορτρέτα των ανδρών παρουσιάζοντας τα ελαττώματά τους −μοιχοί, χειριστικοί, υποκριτές, βάναυσοι, απατεώνες, φαντασμένοι−, ενώ αποκαλύπτουν με τόλμη και τον εαυτό τους: τα σχέδια της ζωής τους, τις ήττες, τις ελπίδες, τις ψευδαισθήσεις, αλλά και τις αδυναμίες τους.

Έντεκα ιστορίες, έντεκα παραλλαγές της πατριαρχίας, άλλοτε σκληρά ρεαλιστικές, άλλοτε σουρεαλιστικές ακόμα και αστείες, από τη Ρούμενα Μπουζάροφσκα (Βόρεια Μακεδονία, γενν. 1981), μια από τις πιο επιτυχημένες και αναγνωρίσιμες συγγραφείς στα Βαλκάνια. Το βιβλίο Ο άντρας μου έχει ήδη μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και έχει εκδοθεί από μεγάλους και ιστορικούς εκδοτικούς οίκους.

Ο πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου δήλωσε ότι είναι «ένα βιβλίο για έναν πληγωμένο κόσμο», προσθέτοντας ότι «ομόφωνα η επιτροπή αναγνωρίζει την ομορφιά και τον στόχο του Orbital».

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Έξι αστροναύτες και κοσμοναύτες –από την Αμερική, τη Ρωσία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία – εναλλάσσονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Βρίσκονται εκεί για να προσφέρουν έργο ζωτικής σημασίας, αλλά σιγά σιγά αρχίζουν να αναρωτιούνται: τι είναι η ζωή χωρίς τη Γη; Τι είναι η Γη χωρίς την ανθρωπότητα; Μαζί, παρακολουθούν τον σιωπηλό μπλε πλανήτη τους, κάνοντας 16 περιστροφές γύρω τους μέσα σε μία μόνο ημέρα, στριφογυρίζοντας πάνω από ηπείρους και διανύοντας εποχές, θαυμάζοντας τους παγετώνες και τις ερήμους, τις κορυφές των βουνών και τα κύματα των ωκεανών.

Βλέπουμε φευγαλέα στιγμές της γήινης ζωής τους μέσα από τη σύντομη επικοινωνία με τις οικογένειές τους, τις φωτογραφίες και τα φυλαχτά τους. Τους παρακολουθούμε να τρώνε τα γεύματά τους, να αιωρούνται στον ύπνο τους χωρίς βαρύτητα και να γυμνάζονται καθημερινά για να αποφύγουν την ατροφία των μυών, να δημιουργούν δεσμούς που θα μπουν ανάμεσα σε αυτούς και την απόλυτη μοναξιά.

Ωστόσο, αν και απομονωμένοι από τον κόσμο, δεν μπορούν να ξεφύγουν από τη συνεχή έλξη του. Μαζί με την είδηση που φτάνει για τον θάνατο της μητέρας ενός μέλους του πληρώματος, έρχονται και σκέψεις για την επιστροφή τους. Παρακολουθούν έναν τυφώνα που σχηματίζεται πάνω από ένα νησί, νιώθοντας δέος για το μεγαλείο του και φόβο για τις καταστροφικές συνέπειές του.

Η ευθραυστότητα της ανθρώπινης ζωής γεμίζει τις συζητήσεις, τις ανησυχίες, τα όνειρά τους. Αν και τόσο μακριά από τη Γη, δεν έχουν νιώσει ποτέ περισσότερο ότι ανήκουν σε αυτήν.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Samantha Harvey γεννήθηκε στο Κεντ το 1975 και είναι συγγραφέας και γλύπτρια. Έχει γράψει πέντε μυθιστορήματα και ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο. Τη δεκαετία του 2000 εργάστηκε στο Μουσείο Αστρονομίας Herschel, στο Μπαθ. Βρέθηκε στη μακρά λίστα του Booker το 2009 με το πρώτο της μυθιστόρημα Wilderness. Είναι η πρώτη γυναίκα που βραβεύεται με Booker μετά το 2019, όταν το βραβείο απονεμήθηκε από κοινού στις Margaret Atwood και την Bernardine Evaristo.

Οι Εκδόσεις Gutenberg, πιστές στο εκδοτικό τους έργο, φροντίζουν να συστήνουν εδώ και δεκαετίες στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό συγγραφείς που βραβεύονται ανά τον κόσμο και πλαισιώνονται ανέκαθεν από μια πολύ δυνατή ομάδα μεταφραστών.

«Σαν σήμερα, πριν από 10 χρόνια,

Κοιτάζοντας το χειρόγραφο για το πρώτο μου βιβλίο, Night Sky with Exit Wounds, με απόλυτη απογοήτευση, αηδία και κάτι που φαινόταν σαν μια ανυπέρβλητη αίσθηση αποτυχίας. Ορκίζομαι, κοιτάς κάτι αρκετά, ακόμα και κάτι για το οποίο είσαι περήφανος, κι αρχίζει να μαραίνεται μπροστά στα μάτια σου. Αφού το δούλεψα για επτά χρόνια, δεν ήμουν ποτέ προετοιμασμένος, μωρό ποιητής καθώς ήμουν, να φτάσω σε μια στιγμή που ήθελα απλώς να τα ξύσω όλα μέχρι να σβηστούν, να ξεκινήσω από την αρχή και να καθαρίσω τον εαυτό μου από όλα όσα ένιωθα ότι ήταν λάθος με αυτό. Νομίζω ότι θα το έκανα αν δεν ήμουν τόσο εξαντλημένος, έχοντας μείνει ξύπνιος μέχρι τις πρώτες ώρες προσπαθώντας να «το φτιάξω».

Την επόμενη κιόλας μέρα, σε κάτι που φαινόταν σαν μια σεκάνς από την πιο μελοδραματική, ζαχαρένια ταινία όλων των εποχών, μου τηλεφώνησαν οι εκδόσεις Copper canyon press (ενώ ήμουν στο τρένο για το πρώτο μου μάθημα στο μεταπτυχιακό) λέγοντας ότι ήθελαν να το δημοσιεύσουν, αφού το είχα στείλει σε αυτούς πριν από σχεδόν ένα χρόνο και νόμιζα ότι χάθηκε στο ταχυδρομείο. Μερικά πράγματα είναι τόσο άχαρα που δεν θα μπορούσατε να τα βάλετε στην τέχνη—και όμως φτάνουν, με όλη τους την επινοημένη γαλήνη, ακριβώς μπροστά σας.

Η αλήθεια είναι ότι κράτησα το βιβλίο όπως ήταν όχι επειδή ήμουν ευχαριστημένος με αυτό – αλλά επειδή σεβόμουν την πίστη των εκδοτών σε αυτό. Είναι δυνατό, έμαθα τότε, να δουλεύω πάνω σε κάτι για τόσο καιρό, με τόση εμμονή, μερικές φορές μανιακή, φροντίδα και ακόμα να μην το «ξέρω» πραγματικά. Θα μπορούσε η τελική κατάσταση ενός έργου να είναι τόσο αυθαίρετη, που αυτό που στέλνεται στον κόσμο δεν έχει να κάνει με την αριστεία ή το επίτευγμα ή τον εσωτερικό θρίαμβο — αλλά μάλλον με την αγάπη; Η μπερδεμένη αγάπη σας από και για τους άλλους, για την ίδια την κλίση σας, που σας επιτρέπει, όχι τόσο να ολοκληρώσετε κάτι, αλλά απλώς να το παραδώσετε τη στιγμή που σας καλούν να το παραδώσετε; Όταν καλείστε, παρά τον εαυτό σας;

Τέλος πάντων. Πού με έχει οδηγήσει αυτή η στιγμή της απόφασης άραγε. Ευχαριστώ που είστε εδώ. Κι ευχαριστώ τον Peter που τράβηξε αυτή τη φωτογραφία, ο οποίος μάλλον προσπαθούσε απλώς να καταγράψει την γκρίνια μου!»

*Το βιβλίο «Νυχτερινός Ουρανός με Τραύματα Εξόδου», καθώς και τα υπόλοιπα βιβλία του, κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Gutenberg.