Τα αδιάβαστα μπορεί να είναι βουνό, η λίστα με τα καινούργια επιθυμητά γραμμένη στην ατζέντα μας ή στο κινητό αυξάνεται συνεχώς – ακόμα και με βιβλία που δεν έχουν καν ακόμα κυκλοφορήσει – κι εμείς πνιγόμαστε ανάμεσα στην όρεξή μας και σ’ εκείνο το αδιάβαστο που έχει σκονιστεί στα ράφια μας.

Παρακάτω θα βρείτε τρεις προτάσεις βιβλίων – με την πρόθεση να σας διευκολύνουμε στο ψάξιμο – εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους: Ένα νουάρ μυθιστόρημα από την Αργεντίνα ιέρεια του είδους, ένα αντιρατσιστικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας και 11 ιστορίες από 11 γυναίκες – θύματα της πατριαρχίας.

Μπέτι Μπου

Η Νούριτ Ίσκαρ, πρώην επιτυχημένη συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων στα όρια της κρίσης της μέσης ηλικίας, αναλαμβάνει να καλύψει για μια εφημερίδα το χρονικό της έρευνας της δολοφονίας ενός πλούσιου επιχειρηματία, σε ένα από τα ακριβότερα ιδιωτικά προάστια του Μπουένος Άιρες. Μαζί με τον νεαρό δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ, τον παλαίμαχο Χάιμε Μπρένα και υπό την εποπτεία του διευθυντή της εφημερίδας και πρώην εραστή της, η Νούριτ θα ανακαλύψει μια δολοφονική πυραμίδα που ακόμη χτίζεται, θα συλλογιστεί τον θάνατο και τον έρωτα, θα κοιτάξει το πέρασμα του χρόνου πάνω της, θα αμφισβητήσει τον εαυτό της αλλά και κάθε είδους εξουσία γύρω της, θα αναρωτηθεί για το νόημα της αλήθειας και για «τον τρόπο που η ζωή της κάθε μέρας, το καθημερινό, ακόμα και το μπανάλ, μπλέκεται με το έγκλημα σ’ ένα χαρμάνι, που αφαιρεί τη δραματικότητα του τρόμου και κάνει τρομαχτικό το καθημερινό».

Εξ ααίματος

Το 1976 η Ντέινα έχει μόλις κλείσει τα είκοσι έξι της και με τον Κέβιν, τον άντρα της, μετακομίζουν στο καινούργιο τους σπίτι, στο Λος Άντζελες. Ξαφνικά κι ενώ τακτοποιούν τα βιβλία τους, η Ντέινα χάνει τις αισθήσεις της. Όταν συνέρχεται, βρίσκεται στην άκρη ενός πυκνού δάσους και αμέσως αντιλαμβάνεται ότι στο ποτάμι που βρίσκεται δίπλα της πνίγεται ένα μικρό παιδί. Δίχως δεύτερη σκέψη βουτάει στο νερό και το σώζει, αλλά βγαίνοντας την περιμένει στην όχθη ένας άνδρας που τη σημαδεύει με το όπλο του. Κι ενώ κινδυνεύει η ζωή της, βρίσκεται και πάλι πίσω στο διαμέρισμά της, μουσκεμένη ως το κόκαλο. Μόλις έχει βιώσει την τρομακτικότερη εμπειρία της ζωής της, αλλά τότε δεν ήξερε ότι αυτό θα της συνέβαινε ξανά και ξανά…

Ένα ρηξικέλευθο αριστούργημα, το κλασσικό πλέον, αντιρατσιστικό μυθιστόρημα Εξ Αίματος (Kindred, 1979) της αφροαμερικανής συγγραφέως επιστημονικής φαντασίας Οκτάβια Ε. Μπάτλερ συνδυάζει μοναδικά ιστορικό μυθιστόρημα και φαντασία, ενώ διδάσκεται στα αμερικανικά σχολεία και κολέγια.

Ο άντρας μου

Έντεκα γυναίκες μιλούν χωρίς ταμπού για την καθημερινότητά τους και τη σχέση με τους συντρόφους τους. Οι αφηγήτριες πλάθουν με τρόπο ανελέητο τα πορτρέτα των ανδρών παρουσιάζοντας τα ελαττώματά τους −μοιχοί, χειριστικοί, υποκριτές, βάναυσοι, απατεώνες, φαντασμένοι−, ενώ αποκαλύπτουν με τόλμη και τον εαυτό τους: τα σχέδια της ζωής τους, τις ήττες, τις ελπίδες, τις ψευδαισθήσεις, αλλά και τις αδυναμίες τους.

Έντεκα ιστορίες, έντεκα παραλλαγές της πατριαρχίας, άλλοτε σκληρά ρεαλιστικές, άλλοτε σουρεαλιστικές ακόμα και αστείες, από τη Ρούμενα Μπουζάροφσκα (Βόρεια Μακεδονία, γενν. 1981), μια από τις πιο επιτυχημένες και αναγνωρίσιμες συγγραφείς στα Βαλκάνια. Το βιβλίο Ο άντρας μου έχει ήδη μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και έχει εκδοθεί από μεγάλους και ιστορικούς εκδοτικούς οίκους.

Βιβλία που προβληματίζουν, που ταΐζουν συζητήσεις, που καλλιεργούν σκέψεις και συνειδήσεις. Βιβλία που μας συστήνουν νέα λογοτεχνικά είδη, όπως αυτό του φεμινισμού του τρόμου. Βιβλία που έχουν μιλιά και κατηγορούν εκείνους που δεν αφήνουν να ακουστεί η φωνή τους. Βιβλία που ξεπερνούν εμπόδια, που αφηγούνται το σκοτάδι με φωτεινή γραφή, που γίνονται αναμνήσεις των αναγνωστών και των αναγνωστριών τους. Βιβλία που διαβάζονται σε ένα βράδυ, βιβλία που τα κουβαλάς μέσα σου μέχρι να τα ολοκληρώσεις.

Πέντε τέτοια βιβλία, είναι και τα βιβλία που σας προτείνουμε παρακάτω, για να κάνετε δώρο στους αγαπημένους βιβλιοφάγους σας αυτές τις γιορτές.

Σαράκι, Λάιλα Μαρτίνεθ, Εκδόσεις Carnivora

Μυστήριο, βία και αλλόκοτες παρουσίες: Όταν φεμινισμός και τρόμος ενώνονται σε μία και μόνο ιστορία.

Τρεις γυναίκες, κληρονόμοι της βίας του πολέμου, της πατριαρχικής καταπίεσης και της σκληρότητας της βαθιάς ισπανικής ενδοχώρας παρατηρούν τους κατοίκους του χωριού στο οποίο ζουν από ένα σπίτι γεμάτο ίσκιους σε κάθε του γωνιά. Γιαγιά και εγγονή διηγούνται την ιστορία που κρύβεται πίσω απ’ τους τοίχους του και ανασυνθέτουν τον τρόπο με τον οποίο η βία έχει κληροδοτήσει την ανάγκη της οργισμένης εκδίκησης που κάνει να μεγαλώνει και να μαίνεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου μια εκφόρτιση ενός στοιχειωμένου φεμινισμού.

Είπαν για το βιβλίο:

Το λογοτεχνικό φαινόμενο που αναδεύει το χώμα και ξυπνάει τα φαντάσματα.

-Vogue Spain

Ένα σπίτι ίσκιων και γυναικών φτιαγμένο από εκδίκηση και ποίηση. Μια νουβέλα πυκνή, συγκλονιστική, που θέτει τα ζητήματα της τάξης, της βίας και της μοναξιάς με τόση φυσικότητα λες και οι μάγισσες υπαγόρευσαν στη Λάιλα Μαρτίνεθ αυτόν τον εξαίσιο και τρομερό εφιάλτη.

-Mariana Enríquez

Μάτια σου έδωσα και εσύ κοίταξες το σκοτάδι, Ιρένε Σολά, Εκδόσεις Ίκαρος

Κρυμμένη στην απόκρημνη κι απόμακρη οροσειρά των Γκιλιερίες όπου ελλοχεύουν κυνηγοί λύκων, ληστές, μάγισσες, χαμένοι οδηγοί ράλι, αντάρτες, θηρία και δαίμονες, η φάρμα Κλαβέλ στέκεται έξω απ’ τον χρόνο. Πάνω απ’ όλα βέβαια, είναι ένα σπίτι που κατοικείται από γυναίκες, τα φαντάσματα και τις αναμνήσεις τους. Ζοάνα, Μπερναδέτα, Μαργαρίδα, Μπλάνκα, Ελιζαμπέτ, Άνζελα, Ντόλσα: γυναίκες με μισή καρδιά, γυναίκες μάντισσες, γυναίκες χωρίς γλώσσα και μιλιά, γυναίκες που κάνουν συμφωνίες με τον διάβολο για έναν απόγονο, γυναίκες που δεν νιώθουν πόνο. Αυτές οι γυναίκες, και όχι μόνο, σήμερα ετοιμάζουν ένα πάρτι…

Ένα γλωσσικά χειμαρρώδες έργο γεμάτο χιούμορ και τόλμη, που διερευνά τον άρρηκτο δεσμό μεταξύ φωτός και σκοταδιού, ζωής και θανάτου, λήθης και μνήμης, πραγματικότητας και μυθοπλασίας, από τη βραβευμένη συγγραφέα του «Τραγουδώ εγώ και το βουνό χορεύει».

Είπαν για το βιβλίο:

Το κείμενο της Ιρένε Σολά αποτελεί μια πρόταση για ένα εσωτερικό ταξίδι, μια διαδρομή προς εκείνα τα συναισθήματά μας που παραμένουν κρυμμένα. Μια ευκαιρία να συναντηθούμε με το παραμύθι και την αλήθεια μας.

– Ευρυβιάδης Σοφός, μεταφραστής του βιβλίου στα ελληνικά

Η Χορτοφάγος, Χαν Γκανγκ, Εκδόσεις Καστανιώτης

Η ΓιόνγκΧιε και ο σύζυγός της είναι δύο άνθρωποι του μέσου όρου. Εκείνος πηγαινοέρχεται δουλοπρεπώς στο γραφείο του, δεν διακατέχεται από καμία φιλοδοξία. Εκείνη δεν τη χαρακτηρίζει κανένα πάθος, είναι απλώς μια αφοσιωμένη νοικοκυρά. Η μονοτονία του γάμου τους ανατρέπεται όταν η ΓιόνγκΧιε αποφασίζει μια μέρα να μην ξαναφάει κρέας. Δεν δίνει εξηγήσεις. «Είδα ένα όνειρο», αυτό λέει μονάχα. Πρόκειται για μια μικρή ένδειξη ανεξαρτησίας, η οποία όμως μπορεί να θεωρηθεί ακραία και να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη σε μια χώρα όπως η Νότια Κορέα. Και δεν φτάνει αυτό. Η παθητική αντίσταση της ΓιόνγκΧιε, μια διαδικασία ιδιότυπης μεταμόρφωσης, ξεπερνά κάθε όριο γκροτέσκου. Ποτέ δεν φορούσε με ευχαρίστηση σουτιέν, αλλά τώρα αρχίζει να το κάνει και δημοσίως. Επιπλέον, ονειρεύεται να ζήσει σαν φυτό. Σύσσωμη η οικογένεια θα στραφεί τελικά εναντίον της. Η βραβευμένη Χορτοφάγος είναι μια ιστορία καφκικής σύλληψης που αναπτύσσεται σε τρεις πράξεις. Ένα μυθιστόρημα σαγηνευτικό και αλλόκοτο, βίαιο και αισθησιακό, με το οποίο η ΧανΓκανγκ, από τις δημοφιλέστερες λογοτεχνικές φωνές της Άπω Ανατολής και κάτοχος πια Νόμπελ Λογοτεχνίας, διερευνά την επιθυμία και την ντροπή, την καταπίεση και την εξουσία.

Είπαν για το βιβλίο:

Η Χορτοφάγος είναι ένα αξέχαστο μυθιστόρημα, σφοδρό και αυθεντικό, που απέσπασε πανάξια και ομόφωνα το Διεθνές Βραβείο Booker 2016. Η Χαν Γκανγκ αφηγείται μέσα από τρεις φωνές, τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες, τούτη την πυκνή, παράξενη και εξαίρετα δομημένη ιστορία, περιγράφοντας πώς ακριβώς μια συνηθισμένη γυναίκα απορρίπτει τις συμβάσεις και τις προκαταλήψεις που τη δένουν με το σπίτι της, την οικογένειά της, την κοινωνία μέσα στην οποία ζει. Με ύφος λυρικό και συγχρόνως διαπεραστικό, το βιβλίο αποκαλύπτει τις συνέπειες που επιφέρει αυτή η μεγάλη άρνηση όχι μόνο στην ίδια την ηρωίδα αλλά και στους ανθρώπους του περιβάλλοντός της. Αυτό το συμπαγές, θαυμάσιο και ανατριχιαστικό έργο θα παραμείνει για καιρό στις σκέψεις, ίσως και στα όνειρα, των αναγνωστών. Ένας απίστευτος και αδιάκοπος συνδυασμός ομορφιάς και ανατριχίλας διατρέχει κάθε του σελίδα.

Μπόιντ Τόνκιν, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Βραβείου Booker 2016

Καιρός, Τζέννυ Έρπενμπεκ, Εκδόσεις Καστανιώτη

Βερολίνο, Ιούλιος 1986. Η Καταρίνα και ο Χανς συναντιούνται τυχαία σε ένα λεωφορείο. Εκείνη είναι μία δεκαεννιάχρονη φοιτήτρια, εκείνος ένας παντρεμένος συγγραφέας γύρω στα πενήντα πέντε. Αιφνιδιάζονται από την έλξη που τους κυριεύει, κάτι αμοιβαίο και παράφορο, κάτι που σταδιακά εντείνεται μέσα από το κοινό τους ενδιαφέρον για τη μουσική και την τέχνη, κάτι που αναπόφευκτα βαθαίνει και τους δένει ακόμα περισσότερο επειδή ακριβώς η σχέση αυτή πρέπει να παραμείνει μυστική. Ώσπου εκείνη διολισθαίνει σε ένα νυχτερινό παραστράτημα, εκείνος δεν μπορεί να τη συγχωρήσει και μια επικίνδυνη ρωγμή αρχίζει να σχηματίζεται ανάμεσά τους.

Με φόντο τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας που καταρρέει και τις ριζικές αλλαγές που ακολούθησαν, η Τζέννυ Έρπενμπεκ, με τη χαρακτηριστική και διαπεραστική της γλώσσα, μιλάει για την άβυσσο της ευτυχίας, για την πορεία δύο εραστών στο μεταίχμιο αλήθειας και ψεύδους, εμμονής και βίας, μίσους και ελπίδας. Τα πάντα στη ζωή τους, την ίδια ώρα που συμβαίνουν, μεταμορφώνονται σε κάτι που έχει ήδη χαθεί. Η διαχωριστική γραμμή είναι πάντοτε μία μόνο στιγμή. Το μυθιστόρημα που πανάξια τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Booker 2024.

Είπαν για το βιβλίο:

Mε το λαμπρό της ύφος, η Τζέννυ Έρπενμπεκ αναδεικνύει την περιπλοκότητα της σχέσης ανάμεσα σε μια νεαρή γυναίκα και έναν κατά πολύ μεγαλύτερό της άντρα, παρακολουθώντας τις καθημερινές εντάσεις και τα ανατρεπτικά γυρίσματα που σημαδεύουν την οικειότητα μεταξύ τους […]. Εδώ τα πάντα αρχίζουν με ενθουσιασμό και πάθος, πλην όμως συνδέονται επίσης με την εξουσία, την τέχνη και τον πολιτισμό. Η εγωκεντρική απορρόφηση των δύο εραστών μέσα σε αυτό που τους συμβαίνει και εν συνεχεία η πτώση προς μια κοινή καταστροφική περιδίνηση είναι στοιχεία συνυφασμένα με την ευρύτερη ιστορία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη διάρκεια εκείνης της περιόδου […]. Αυτό που μετατρέπει τον «Καιρό» σε μια αφήγηση ασυνήθιστη και σπάνια, είναι ότι πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα και άβολα την ίδια στιγμή, ότι είναι ένα βιβλίο προσωπικό και πολιτικό εξίσου. Η συγγραφέας οδηγεί τους αναγνώστες να προβούν στους συσχετισμούς μεταξύ γεγονότων που καθόρισαν ολόκληρες γενιές και μιας ολέθριας, στυγνής ερωτικής σχέσης, εγείροντας παράλληλα ερωτήματα για τη φύση της μοίρας και της ελεύθερης βούλησης. Όπως η ΛΔΓ, η συγκεκριμένη σχέση ξεκινά με αισιοδοξία και εμπιστοσύνη, αλλά στην πορεία ξεφτίζει και αποσυντίθεται.

Από το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Βραβείου Booker 2024

Το σώμα της και άλλες εκδηλώσεις, Κάρμεν Μαρία Ματσάδο, Εκδόσεις Αντίποδες

Μια γυναίκα αρνείται να αφαιρέσει την πράσινη κορδέλα από το λαιμό της παρά την επιμονή του άντρα της. Κάποια άλλη αφηγείται το ερωτικό της παρελθόν ενώ μια πανδημία αφανίζει σιγά σιγά την ανθρωπότητα. Ένα μωρό υπάρχει ή δεν υπάρχει. Η υπάλληλος ενός καταστήματος σε ένα εμπορικό κέντρο ανακαλύπτει τι κρύβεται πίσω από τα όμορφα φορέματα του χορού της αποφοίτησης. Μια ανεπιθύμητη επισκέπτρια εμφανίζεται στο σπίτι κάποιας μητέρας που μόλις έκανε εγχείρηση για απώλεια βάρους. Μια συγγραφέας αναμετράται με τα όρια της μνήμης, της πραγματικότητας και της φαντασίας. Μια κοπέλα που επιβίωσε από σεξουαλική επίθεση προσπαθεί να επεξεργαστεί το τραύμα της. Οι 12 σεζόν μίας από τις πιο δημοφιλείς αστυνομικές σειρές παγκοσμίως ξαναγράφονται, τα θύματα ξυπνάνε και ζητούν δικαίωση.

Η Ματσάδο, στην πρώτη της συλλογή διηγημάτων, περνάει από το σοβαρό στο κωμικό, από τον ρεαλισμό στην επιστημονική φαντασία, από την πιο τρομακτική βία στο πιο υπέροχο συναίσθημα, φτιάχνοντας ιστορίες τόσο πρωτότυπες που διευρύνουν τις δυνατότητες της σύγχρονης μυθοπλασίας.

Είπαν για το βιβλίο:

Σε κάθε διήγημα η Ματσάδο καταφέρνει να μας κάνει να βιώσουμε γλαφυρά την αίσθηση του γυναικείου σώματος. Κάθε πρωταγωνίστρια ματώνει, έρχεται σε οργασμό, μετράει πληγές, ποθεί. Σχεδόν νιώθουμε τις σωματικές λειτουργίες και τις εκκρίσεις της.

-Κωστής Καλογρούλης