Αυτή η «καμπύλη U της ευτυχίας» ή «καμπούρα της απόγνωσης» έχει καταγραφεί εκατοντάδες φορές σε πολλές χώρες, με τη μέγιστη δυστυχία να εμφανίζεται σε διαφορετικές ηλικίες ανάλογα με τη χώρα.

Ωστόσο, πρόσφατα η καμπύλη φαίνεται να αλλάζει δραματικά. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 27 Αυγούστου στο PLOS ONE από τους οικονομολόγους David Blanchflower, Alex Bryson και Xiaowei Xu δείχνει ότι πλέον οι νέοι αναφέρουν τα υψηλότερα επίπεδα δυστυχίας από οποιαδήποτε άλλη ηλικιακή ομάδα. «Η καμπύλη μετατράπηκε από “καμπούρα” σε “πλαγιά για σκι”», λέει ο δρ. Bryson.

Η τάση αυτή παρατηρήθηκε αρχικά στην Αμερική, με τα στοιχεία να δείχνουν ότι μεταξύ 2019 και 2024 οι νέοι αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερη απελπισία, ενώ οι ενήλικες μέσης ηλικίας και οι ηλικιωμένοι διατηρούν σταθερά επίπεδα δυστυχίας. Παρόμοια μοτίβα εμφανίζονται και στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και σε 44 χώρες της Αφρικής, Ασίας, Ευρώπης, Λατινικής Αμερικής και Μέσης Ανατολής.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η νέα γενιά Ζ μπορεί να βιώσει ακόμη μεγαλύτερη θλίψη στη μέση ηλικία, αν ακολουθήσει την πορεία των προηγούμενων γενεών. Παράγοντες όπως η αγορά εργασίας, η μείωση της εργασιακής ικανοποίησης και η πίεση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να συμβάλλουν στην ψυχική κόπωση των νέων, αν και τα δεδομένα δεν είναι ξεκάθαρα.

Υπάρχει, ωστόσο, μια ελπίδα. Πρόσφατη ανάλυση δείχνει ότι η ψυχική υγεία των νέων Αμερικανών έχει βελτιωθεί ελαφρώς, υποδεικνύοντας ότι ίσως επιστρέψει η νεανική αισιοδοξία και η μέση ηλικία επανέλθει στον παραδοσιακό ρόλο της «καμπούρας της δυστυχίας».

Πηγή: Lifo.gr

Σύμφωνα με τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, υπάρχει ένα ακόμη χάσμα φύλου με παράδοξα που προβληματίζουν τους ειδικούς. Μια επιστημονική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Science Advances ανέλυσε με ακρίβεια τα χάσματα στην ευημερία μεταξύ των φύλων — αν υπάρχουν και επιμένουν παρά την κοινωνική πρόοδο — εξετάζοντας ταυτόχρονα ορισμένες αντιφάσεις στον τομέα αυτό.

Οι συγγραφείς διερεύνησαν πώς είναι δυνατόν οι γυναίκες να δηλώνουν υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας ενώ εμφανίζουν χειρότερη ψυχική υγεία, ή γιατί παρά τις κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις των τελευταίων δεκαετιών, τα επίπεδα ευημερίας τους συγκριτικά με τους άνδρες έχουν μειωθεί. Οι ερευνητές αναγνωρίζουν σημαντικές διακυμάνσεις μεταξύ χωρών, επισημαίνοντας ότι αυτές οι αντιφάσεις δεν ισχύουν παντού. Ωστόσο, επιβεβαιώνουν την ύπαρξη χάσματος στην ευημερία, το οποίο αποδίδεται σε συνδυασμό βιολογικών παραγόντων, πολιτισμικών επιρροών και διαφορών στον τρόπο μέτρησης της ευημερίας.

Το βασικό συμπέρασμα: Τα διεθνή δεδομένα δείχνουν μείωση της ευημερίας των γυναικών, κυρίως όσον αφορά το συναισθηματικό στρες.

Η υποκειμενική ευημερία και το πρώτο παράδοξο

Η έρευνα επικεντρώθηκε στην υποκειμενική ευημερία — δηλαδή το πώς κάποιος αντιλαμβάνεται και περιγράφει την ποιότητα της ζωής του. «Η μελέτη μας αναλύει τις διαφορές φύλου στην ευημερία. Υπάρχουν δύο ανησυχητικές αντιφάσεις που θέλαμε να ερευνήσουμε: γιατί υπάρχουν, αν επιμένουν σε διαφορετικές χώρες και τι πραγματικά τις προκαλεί», εξηγεί ο Caspar Kaiser, ερευνητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και συγγραφέας της μελέτης.

Όσον αφορά στο πρώτο παράδοξο — τη διαφορά ανάμεσα στη δηλωμένη ευτυχία των γυναικών και τα αποτελέσματα για την ψυχική τους υγεία — οι συγγραφείς εξέτασαν στοιχεία για την ψυχική υγεία και τον πόνο. Διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες «συστηματικά» αναφέρουν χειρότερη ψυχική κατάσταση, με υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, εκνευρισμού και άγχους.

«Αυτές οι διαφορές παρατηρούνται παγκοσμίως: Στις περισσότερες περιοχές του κόσμου, οι γυναίκες νιώθουν λιγότερη ασφάλεια τη νύχτα και βιώνουν περισσότερη ανησυχία, λύπη και κατάθλιψη. Τα χάσματα αυτά είναι ιδιαίτερα έντονα στη Λατινική Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη», σημειώνεται στο άρθρο.

Επιπλέον, το χάσμα αυτό στην ψυχική υγεία συνδέεται με σωματικά προβλήματα, κυρίως μεγαλύτερη επιρρέπεια στον χρόνιο πόνο. Οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο να υποφέρουν από διάφορες χρόνιες παθήσεις πόνου σε σύγκριση με τους άνδρες και παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευαισθησία στον πόνο.

Κοινωνικοί ρόλοι, προσδοκίες και βιολογία

Οι επιστήμονες αποδίδουν το χάσμα αυτό στις κοινωνικές νόρμες και στους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων: «Συχνά από τις γυναίκες αναμένονται φροντίδα, συναισθηματική εκφραστικότητα και συμμόρφωση, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένη ψυχολογική πίεση», σημειώνει η μελέτη. Επιπλέον, βιώνουν περισσότερο στρες λόγω της προσπάθειας να ισορροπήσουν οικιακές κι επαγγελματικές υποχρεώσεις.

Μια άλλη εξήγηση είναι ότι τα αγόρια ενθαρρύνονται να είναι ανταγωνιστικά και συγκρατημένα συναισθηματικά, ενώ τα κορίτσια διδάσκονται να είναι συμπονετικά και φροντιστικά. Ταυτόχρονα, τα κορίτσια τείνουν να «εσωτερικεύουν» το στρες, οδηγώντας σε αυξημένη τάση για σκέψη-ανακύκλωση (rumination), γνωστό προγνωστικό παράγοντα κατάθλιψης.

«Αυτές οι κοινωνικές νόρμες ενδέχεται να συμβάλλουν στα υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης και αρνητικών συναισθηματικών καταστάσεων στις γυναίκες», προσθέτει η μελέτη. Παράλληλα, ενδεχομένως βιολογικοί παράγοντες να παίζουν ρόλο στο χάσμα αυτό: Για παράδειγμα, οι γυναίκες μπορεί να βιώνουν συχνότερα «αρνητικό συναίσθημα» — όπως ενοχή, άγχος ή φόβο — εξαιτίας των μεγάλων διακυμάνσεων στις αναπαραγωγικές ορμόνες στη διάρκεια της ζωής τους.

Η αντίθεση με την ικανοποίηση από τη ζωή

Ωστόσο, αυτό το χάσμα στην ψυχική και σωματική υγεία έρχεται σε αντίθεση με τις δηλώσεις ικανοποίησης από τη ζωή. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι γυναίκες συστηματικά δηλώνουν υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης και ευτυχίας από τους άνδρες — μοτίβο που παρατηρείται σε πολλές περιοχές του κόσμου αλλά όχι πάντα σε όλες τις έρευνες. Μάλιστα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, μετά την πανδημία κορωνοϊού οι γυναίκες δεν δηλώνουν πλέον πιο ικανοποιημένες ή ευτυχισμένες.

Οι ερευνητές αποδίδουν αυτό το πρώτο παράδοξο σε ένα μίγμα βιολογικών, πολιτισμικών αλλά και μεθοδολογικών παραγόντων. Οι ορμονικές διακυμάνσεις επηρεάζουν την αντίληψη της ευημερίας, αλλά επίσης διαφορετικές προσδοκίες για άνδρες-γυναίκες — διαμορφωμένες από κοινωνικές νόρμες ή προσωπικές εμπειρίες — επηρεάζουν τον τρόπο που δηλώνεται η ευημερία στις έρευνες.

Για παράδειγμα, κάποιες μελέτες δείχνουν ότι παρότι έχουν χαμηλότερους μισθούς ή λιγότερες προαγωγές στη δουλειά τους, οι γυναίκες συχνά δηλώνουν μεγαλύτερη εργασιακή ικανοποίηση πιθανότατα λόγω χαμηλότερων αρχικών προσδοκιών. Επίσης θεωρείται ότι άνδρες-γυναίκες ίσως ερμηνεύουν διαφορετικά τις ερωτήσεις των ερευνών για την ευημερία.

Στην ανασκόπησή τους οι επιστήμονες διαπίστωσαν μεγάλη ποικιλία μεταξύ χωρών ως προς αυτό το φαινόμενο. Το φαινομενικό αυτό παράδοξο δεν ισχύει παντού: Ενώ το αρνητικό χάσμα στο συναισθηματικό στρες (σε βάρος των γυναικών) εμφανίζεται παγκοσμίως, η θετική διαφορά στην εκτίμηση ζωής (υπέρ των γυναικών) εντοπίστηκε μόνο στη Μέση Ανατολή, τη Bόρεια Αφρική, την Aμερική, και την Aσία. Υψηλή ικανοποίηση από τη ζωή δεν παρατηρείται στην Ευρώπη, τις πρώην Σοβιετικές χώρες ή την Υποσαχάρια Αφρική.

«Το παράδοξο της γυναικείας ευημερίας είναι υπαρκτό, αλλά όχι καθολικό. Στα ακατέργαστα δεδομένα εμφανίζεται στο 36% των χωρών που καλύπτουν το 32% του παγκόσμιου πληθυσμού», καταλήγει το άρθρο.

Σύμφωνα με τον Kaiser αυτή η ποικιλία δείχνει ότι «οι διαφορές φύλου στην ευημερία δεν εξηγούνται από μία καθολική θεωρία: Η ευημερία καθορίζεται από τον πολιτισμό, τις (άτυπες) κοινωνικές νόρμες αλλά και τις (τυπικές) πολιτικές».

Η πτώση της γυναικείας ευημερίας – Παρά τις προόδους

Το δεύτερο μεγάλο παράδοξο που αποκαλύπτει η βιβλιογραφία αφορά στη μείωση της γυναικείας ευημερίας παρότι έχουν σημειωθεί σημαντικές βελτιώσεις στην ισότητα τα τελευταία χρόνια. Οι συγγραφείς καταγράφουν ξανά ποικιλία μεταξύ χωρών αλλά καταλήγουν πως πράγματι η ευημερία των γυναικών έχει μειωθεί — κυρίως όσον αφορά τον πόνο και το συναισθηματικό στρες.

«Αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι εκεί όπου οι γυναίκες πέτυχαν σημαντική οικονομική πρόοδο εξακολουθούν να δηλώνουν πως νιώθουν πιο πιεσμένες συναισθηματικά», λέει ο Kaiser.

Για να εξηγηθεί αυτό το φαινόμενο οι επιστήμονες υποθέτουν ότι οι γυναίκες δεν επωφελούνται εξίσου από την κοινωνικο-οικονομική πρόοδο. Μάλιστα προτείνουν ότι βελτιώσεις σε θέματα υγείας ή εκπαίδευσης ωφελούν περισσότερο την ανδρική παρά τη γυναικεία ευημερία.

«Στις χώρες της Ευρώπης μεγαλύτερη ισότητα στα οικονομικά ή στην πολιτική/εκπαίδευση/υγεία δεν συνεπάγεται απαραίτητα υψηλότερη γυναικεία ευημερία συγκριτικά με τους άνδρες», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι αυτό που αποκαλείται «διπλό φορτίο»: Η αλλαγή στους κοινωνικούς ρόλους αύξησε τον φόρτο εργασίας των γυναικών καθώς καλούνται πλέον να ισορροπούν οικογενειακές υποχρεώσεις και απασχόληση στην αγορά εργασίας. «Στην Ευρώπη τα δεδομένα δείχνουν ότι σε χώρες με μεγαλύτερη ισότητα ή προοδευτικές νόρμες οι γυναίκες βιώνουν συχνότερα συγκρούσεις μεταξύ εργασίας-οικογένειας οδηγώντας τελικά σε μειωμένη συνολική θετική διάθεση», εξηγούν οι συγγραφείς.

Άλλη υπόθεση που εξετάζουν είναι η μετατόπιση των προσδοκιών: «Καθώς αυξάνονται οι δυνατότητες για τις γυναίκες θέτουν υψηλότερους στόχους· όταν όμως η πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται δημιουργείται περισσότερο στρες κι απογοήτευση», σχολιάζει ο Kaiser.

Ο ερευνητής της Οξφόρδης συνοψίζει πως «μόνη η οικονομική ισότητα (στην εκπαίδευση ή εργασία) δεν εγγυάται καλύτερη ευημερία για τις γυναίκες». «Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να δώσουν έμφαση πέρα από τα οικονομικά μεγέθη — να επικεντρωθούν στη ψυχική υγεία κι ενίσχυση της συναισθηματικής ισορροπίας. Παράλληλα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πως τα χάσματα αυτά διαφέρουν ανά κουλτούρα· άρα καθολικές λύσεις δύσκολα θα είναι αποτελεσματικές».

Ο Kaiser, τέλος, παραδέχεται ότι παραμένουν ανοιχτά πολλά ερωτήματα γύρω από το χάσμα φύλου στην ευημερία: «Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για το πώς άνδρες-γυναίκες ερμηνεύουν διαφορετικά την έννοια της ευημερίας· αν υπάρχουν προκαταλήψεις στις αυτοαναφορές· πώς οι άτυποι κανόνες κάθε κοινωνίας επηρεάζουν τα χάσματα αυτά· κι αν τελικά οι γυναίκες αξιολογούν αλλιώς την προσωπική τους κατάσταση ανά χώρα».

Η Judit Vall, καθηγήτρια Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Βαρκελώνης (χωρίς συμμετοχή στη συγκεκριμένη μελέτη), δηλώνει πως δεν εκπλήσσεται από τα αποτελέσματα που δείχνουν πτώση της γυναικείας ευημερίας παρά τις προόδους στην ισότητα. «Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτήν την εξέλιξη· όμως ένας βασικός είναι ότι εντοπίσαμε φυλετικές προκαταλήψεις στην αγορά εργασίας όταν μια γυναίκα αποκτήσει παιδιά. Οι γυναίκες τιμωρούνται περισσότερο επειδή χάνουν εισόδημα ενώ αυξάνεται ο κίνδυνος λήψης αντικαταθλιπτικών μετά το πρώτο παιδί — κάτι που δεν συμβαίνει στους άνδρες», εξηγεί η Vall. «Μπαίνουμε στην αγορά εργασίας με φιλοδοξίες, αλλά συνεχίζουμε να έχουμε κύρια φροντίδα για τα παιδιά κι αυτό μας φορτίζει ακόμα περισσότερο».

Πηγή: EL PAÍS

Παλαιότερα, τα ψηλά βουνά ήταν δυσπρόσιτα και αραιοκατοικημένα. Λίγοι, φυσιολάτρες ή περιπατητές, μπορούσαν να τα επισκεφθούν και να τα απολαύσουν. Σήμερα, όμως, που η πρόσβαση είναι πια εύκολη για όλους, οι επισκέπτες των βουνών συνεχώς αυξάνονται, ανακαλύπτοντας την αίσθηση γαλήνης και ευτυχίας, που μπορεί να προσφέρει το βουνό. Όλοι γνωρίζουμε ότι το βουνό μας χαρίζει δροσιά και υγεία. Αλλά και ευτυχία. Ακολουθούν οι πιο σημαντικοί λόγοι για τους οποίους, όταν βρισκόμαστε στο βουνό, νιώθουμε πιο ευτυχισμένοι.

Θέα που κόβει την ανάσα

Ένας από τους πιο προφανείς λόγους, που τα βουνά μας κάνουν να νιώθουμε πιο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, είναι η εκπληκτική θέα που προσφέρουν. Από τις χιονισμένες κορυφές μέχρι τις καταπράσινες κοιλάδες, η ομορφιά των βουνών είναι απαράμιλλη. Είτε κάνουμε μια χαλαρή πεζοπορία αγναντεύοντας είτε βάζουμε τα δυνατά μας για να ανεβούμε στην πιο ψηλή κορυφή, η θέα του βουνού θα μας κόψει την ανάσα και θα μας αναζωογονήσει. Υπάρχουν σημεία στα βουνά, στα οποία μπορούμε να φτάσουμε με αυτοκίνητο, και από όπου μπορούμε να δούμε για μίλια προς κάθε κατεύθυνση.

Φρέσκος αέρας – Ευεξία

Για αιώνες, οι άνθρωποι αναζητούσαν στα βουνά έναν τόπο θεραπείας και αναζωογόνησης. Από τους αρχαίους πολιτισμούς μέχρι τους σύγχρονους αναζητητές ευεξίας, τα βουνά έχουν συνδεθεί με καλή υγεία, δύναμη και ευεξία. Ο φρέσκος και καθαρός αέρας, η έλλειψη ρύπανσης σημαίνουν ότι μπορούμε να αναπνεύσουμε βαθιά και να απολαύσουμε τις φυσικές μυρωδιές της άγριας φύσης. Αυτό μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στη διάθεσή μας, κάνοντάς μας να νιώθουμε πιο χαρούμενοι.

Άσκηση, περιπέτεια, κοινωνική ζωή

Τα βουνά είναι επίσης ένα εξαιρετικό μέρος για να ασκηθούμε και να συμμετέχουμε σε ομαδικές δραστηριότητες, αποκτώντας καινούριους φίλους. Από την χαλαρή πεζοπορία, μέχρι την αναρρίχηση και την ορεινή ποδηλασία, το ράφτινγκ στα ορμητικά νερά, υπάρχουν δραστηριότητες για όλους. Οι δραστηριότητες είναι σχεδόν πάντα ομαδικές και πραγματοποιούνται με οδηγό, ώστε όλοι να αισθάνονται χαλαροί και ασφαλείς. Η άσκηση λοιπόν και η συμμετοχή στις ομαδικές δραστηριότητες στο βουνό, όχι μόνο είναι καλή για τη σωματική μας υγεία, αλλά έχει και θετικό αντίκτυπο στην ψυχική μας υγεία μειώνοντας το στρες και την ανησυχία.

Σύνδεση με τη φύση

Περνώντας χρόνο στα βουνά μας βοηθά να συνδεθούμε με τη φύση και να εκτιμήσουμε την ομορφιά του κόσμου που μας περιβάλλει. Επίσης, μας βοηθά να ξεφύγουμε από το άγχος της καθημερινότητας, να χαμηλώσουμε τους ρυθμούς μας και να εκτιμήσουμε τα απλά πράγματα στη ζωή. Είτε είναι ο ήχος ενός ορμητικού ρέματος είτε η θέα ενός αετού που πετάει στα ύψη, τα βουνά προσφέρουν την ευκαιρία να επανασυνδεθούμε με τον φυσικό κόσμο. Να νιώθουμε πως γυρνάμε εκεί που ανήκαμε πάντα. Στην αγνή φύση.

Γαλήνη και ηρεμία

Τα βουνά προσφέρουν μια αίσθηση γαλήνης, που δύσκολα θα βρεις αλλού. Μακριά από τον θόρυβο και τη φασαρία της πόλης, τα βουνά μας προσφέρουν την ευκαιρία να χαλαρώσουμε, να σκεφτούμε ήρεμα και να ξαναξεκινήσουμε.

Αυτό το καλοκαίρι, επιλέξτε το βουνό

Είναι αλήθεια ότι στα βουνά δεν υπάρχουν ενδιάμεσες καταστάσεις. Το οριστικό είναι η υπέρβαση. Και πολλές φορές, η επιθυμία.

Η ευτυχία βρίσκεται σε κάτι καθημερινό

Ο Waldinger επισημαίνει πως μεγαλώνουμε με την πεποίθηση ότι η ευτυχία βρίσκεται μόνο σε κάτι «μεγαλειώδες» ή σε κάτι «ξεχωριστό», όμως αυτό απέχει από την αλήθεια. Στο βιβλίο του «Μια καλή ζωή» εξηγεί πως το να αποδεχθούμε το χάος και τη ρουτίνα της καθημερινότητας είναι ανακουφιστικό και τελικά το κλειδί για να ζούμε ευτυχισμένοι. Αντί λοιπόν να κυνηγάμε το τέλειο σε κάθε εμπειρία του καλοκαιριού, είναι προτιμότερο να επικεντρωθούμε σε απλές, καθημερινές στιγμές που ενισχύουν τις σχέσεις μας ή που διεγείρουν την περιέργειά μας, όπως ένα ήσυχο απόγευμα με φίλους, μία βόλτα στην φύση ή να περάσουμε χρόνο κάνοντας το αγαπημένο μας χόμπι.

Η ευτυχία δεν είναι μόνιμη

Ο Arthur C. Brooks τονίζει ότι η ευτυχία δεν είναι μια σταθερή κατάσταση κι ούτε πρέπει να είναι. Πολλοί, επιστρέφοντας από τις διακοπές, νιώθουν ένα κενό και σκέφτονται αν τελικά ζουν τη ζωή που ονειρεύτηκαν. Ο Brooks εξηγεί πως αυτό είναι φυσιολογικό και μας καλεί να στρέψουμε την προσοχή όχι στο αποτέλεσμα, αλλά στη διαδικασία. Με λίγα λόγια να φροντίζουμε να αποκτάμε εμπειρίες που συνδυάζουν αισθήσεις, επαφή με ανθρώπους και ανάκληση αναμνήσεων.

Και αυτό μπορεί να συμβεί είτε σε μια παραλία στην Ελλάδα, είτε δίπλα σε ένα ποτάμι στην Ισπανία, το περιβάλλον δεν έχει καμία σημασία όσο το να είσαι 100% εκεί, να ζεις την στιγμή και να ευγνωμονείς για αυτή.

4 στάσεις ζωής που ενισχύουν την ευτυχία το καλοκαίρι

Αποδοχή του εαυτού
Μην αντιγράφετε τις διακοπές των άλλων. Κάντε αυτό που σας εκφράζει πραγματικά και κάτι που να έχει ουσία για εσάς.

Ενδυνάμωση των δεσμών
Περνώντας χρόνο με ανθρώπους που αγαπάμε, με τους φίλους ή με την οικογένειά μας χτίζουμε ισχυρούς δεσμούς και αποκτάμε κοινές εμπειρίες που θα θυμόμαστε.

Καλλιέργεια της πνευματικότητας
Δεν σημαίνει απαραίτητα θρησκεία: μπορεί να είναι ο στοχασμός, η παρατήρηση της φύσης, ο διαλογισμός, κάτι που να συνδέεται με τον εσωτερικό μας κόσμο και να μας προκαλεί ηρεμία.

Έκθεση στο φυσικό φως
Με σωστή προστασία πάντα, η παραμονή στον ήλιο ενισχύει την ψυχική μας υγεία μέσω εξειδικευμένων κυττάρων στα μάτια που επηρεάζουν τη διάθεση.

Η ευτυχία δεν χρειάζεται ειδικά εφέ
Το πιο ευτυχισμένο καλοκαίρι δεν απαιτεί ακριβά ταξίδια ή τέλεια σχέδια. Αρκεί να στραφούμε σε αυτό που ήδη έχουμε: τον εαυτό μας, τους ανθρώπους γύρω μας και τις μικρές χαρές της καθημερινότητας. Ίσως, τελικά, η ευτυχία να ήταν πάντα δίπλα μας.

Πηγή: Bovary

Για παράδειγμα, μιλώντας πρόσφατα στο Entertainment Tonight, η δημοσιογράφος τούς είπε: «Ο κόσμος πεθαίνει για τη χημεία μεταξύ σας». Η Pamela Anderson και ο Liam Neeson όχι μόνο δεν το διέψευσαν, αλλά έπαιξαν με τον φακό, φτάνοντας στο τσακ να δώσουν ένα φιλί στο στόμα.

«Τι απολαύσατε περισσότερο σε αυτή την ταινία;», τους ρώτησε στη συνέχεια. «Ερωτεύτηκα το σενάριο», είπε ο Neeson, κοιτώντας την Anderson. «Ήταν πραγματικά διασκεδαστικό το να πηγαίνεις καθημερινά στη δουλειά» είπε εκείνη, με τον συμπρωταγωνιστή της να προσθέτει: «Και να δουλεύεις με αυτή την κυρία».

«Είναι ωραίο να συμμετέχεις σε κάτι διασκεδαστικό, slapstick» είπε η Anderson. Ο Neeson σχολίασε πως «χρειαζόμαστε το γέλιο», με την Anderson να προσθέτει: «Μαζί». Στις σκοτεινές αίθουσες του κινηματογράφου, με το κοινό, συμπλήρωσαν.

«Pamela, πρόσφατα έγινες το σύμβολο της επανεφεύρεσης του εαυτού μας. Είπες ότι περνάς την καλύτερη περίοδο της ζωής σου» είπε μετά η δημοσιογράφος, με τη σταρ να συμφωνεί ότι όντως βρίσκεται στην καλύτερη φάση της. «Τι θα συμβούλευες κάποιον που φοβάται να κάνει μια νέα αρχή;». «Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις μια νέα αρχή. Γι’ αυτό είμαστε εδώ».

«Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις μια νέα αρχή. Γι’ αυτό είμαστε εδώ»

Αυτή την εποχή, η Anderson, που έγινε ευρέως γνωστή ως το sex symbol του «Baywatch», ζει σε μια φάρμα στη νήσο Βανκούβερ, μαζί με τους γονείς της. Καλλιεργεί λαχανικά στον κήπο της ενώ έχει μοιραστεί τις αγαπημένες της συνταγές στο βιβλίο «I Love You: Recipes From The Heart». Είναι vegan (λογικό για μία από τις πιο παθιασμένες υπέρμαχους των δικαιωμάτων των ζώων), αλλά δεν το κάνει μεγάλο θέμα. Η απόφασή της τα τελευταία χρόνια να κάνει δημόσιες εμφανίσεις χωρίς ίχνος μακιγιάζ έχει συζητηθεί ποικιλοτρόπως, όμως συνάδει άψογα με το απόλυτο trend των ημερών, την περίφημη «clean girl» αισθητική.

Πηγή: Marie Claire

Μια μεγάλης κλίμακας ανάλυση που περιλαμβάνει περισσότερα από 100.000 άτομα σε επτά χώρες έχει προσθέσει βαρύτητα σε προηγούμενες έρευνες που υποδηλώνουν ότι το να είσαι παντρεμένος ή σε μια σχέση που μοιάζει με γάμο μπορεί να αποφέρει οφέλη για την υγεία.

Αν και οι ερευνητές δεν υποστηρίζουν ότι πρέπει να παντρευτούμε για να αποφύγουμε την κατάθλιψη, λέγοντας ότι οι προσωπικές συνθήκες και οι ευρύτεροι κοινωνικοί παράγοντες παίζουν τον σημαντικότερο ρόλο στην ψυχική υγεία, υποστηρίζουν ότι η έρευνά τους θα μπορούσε να βοηθήσει στην ενημέρωση στρατηγικών για την αντιμετώπιση της κατάστασης στην κοινωνία.

«Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της ανάπτυξης πολιτισμικά ευαίσθητων παρεμβάσεων και συστημάτων υποστήριξης για την αντιμετώπιση της αυξημένης ευπάθειας στην κατάθλιψη μεταξύ των ατόμων που δεν βρίσκονται σε κάποια σχέση ή δεν συμβιώνουν, ιδίως εκείνων με υψηλότερο προφίλ κινδύνου με βάση τη χώρα, το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο», δήλωσε ο Δρ Kefeng Li, εκ των συγγραφέων της έρευνας από το Πολυτεχνείο του Μακάο της Κίνας.

Με δημοσίευση στο περιοδικό Nature Human Behaviour, η ομάδα αναφέρει πώς ανέλυσε αρχικά δεδομένα από 106.556 συμμετέχοντες σε επτά χώρες -συμπεριλαμβανομένων της Κίνας, του Ηνωμένου Βασιλείου, των ΗΠΑ, της Ινδονησίας και της Νότιας Κορέας- 22.490 από τους οποίους ανέφεραν ότι είχαν καταθλιπτικά συμπτώματα.

Αφού έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, η εκπαίδευση, η κατάσταση του καπνίσματος, ο δείκτης μάζας σώματος και οι συνθήκες υγείας, η ομάδα διαπίστωσε ότι τα άτομα που δεν ζούσαν μαζί με κάποιον είχαν 86% περισσότερες πιθανότητες να έχουν κατάθλιψη από εκείνους που συζούσαν.

«Οι άγαμοι, αλλά συγκατοικούντες συμμετέχοντες θεωρήθηκαν ως “παντρεμένοι” σε αυτή τη μελέτη», δήλωσε η Li. Η μελέτη δεν εξέτασε τον αντίκτυπο στις μη συμβιούντες σχέσεις.

Οι πιθανότητες ήταν αυξημένες ανεξάρτητα από το αν οι άγαμοι ήταν ανύπαντροι (79% μεγαλύτερες πιθανότητες κατάθλιψης από τους παντρεμένους), διαζευγμένοι ή σε διάσταση (99% μεγαλύτερες πιθανότητες) ή είχαν μείνει χήροι (64% μεγαλύτερες πιθανότητες).
Η ομάδα δήλωσε ότι η συσχέτιση ήταν ιδιαίτερα ισχυρή στις δυτικές χώρες μεταξύ των ανδρών και σε άτομα με υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης. Αυτό, εκτιμούν, θα μπορούσε να οφείλεται σε πολιτισμικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο γίνεται ανεκτή η συναισθηματική δυσφορία, με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερα και ισχυρότερα δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης και τα άτομα με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο να βιώνουν ενδεχομένως μεγαλύτερες πιέσεις και απαιτήσεις.

Η ομάδα συμπεριέλαβε επίσης 20.865 συμμετέχοντες από πέντε χώρες και τους παρακολούθησε για τέσσερα έως 18 χρόνια.

Συνολικά, 4.486 συμμετέχοντες ανέφεραν ότι εμφάνισαν συμπτώματα κατάθλιψης, ενώ η ανάλυση αποκάλυψε ότι η κατανάλωση αλκοόλ θα μπορούσε να είναι ένας λόγος που οι άγαμοι άνθρωποι έχουν υψηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης – τουλάχιστον στην Κίνα, το Μεξικό και τη Νότια Κορέα – ενώ το κάπνισμα είναι ένας άλλος πιθανός παράγοντας στην Κίνα και το Μεξικό.

Η ομάδα αναφέρει ότι τα αποτελέσματα αυτά θα μπορούσαν να συνδεθούν με το ότι οι παντρεμένοι ενήλικες τείνουν να έχουν χαμηλότερα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ και καπνού.

Οι ερευνητές δήλωσαν επίσης ότι ο γάμος μπορεί να αποφέρει οφέλη μέσω της καλύτερης πρόσβασης σε οικονομικούς πόρους, της κοινωνικής υποστήριξης και της θετικής επιρροής των συζύγων ο ένας στην ψυχική ευεξία του άλλου. Ωστόσο, η μελέτη έχει περιορισμούς, όπως η εξάρτησή της από τα αυτοαναφερόμενα καταθλιπτικά συμπτώματα, η συμπερίληψη μόνο ετεροφυλόφιλων ζευγαριών και οι συσχετισμοί στους οποίους βασίζεται.

Το στοιχείο- κλειδί για μια ισορροπημένη ψυχολογία με βάση τις σχέσεις

«Δεν αποδεικνύει ότι το να είσαι ανύπαντρος προκαλεί άμεσα κατάθλιψη ή ότι ο γάμος θα απέτρεπε ή θα θεράπευε την κατάθλιψη», δήλωσε η Li, προσθέτοντας ότι η ποιότητα της συζυγικής σχέσης είναι πιθανώς επίσης σημαντική, αλλά δεν λήφθηκε υπόψη στη μελέτη. Η Δρ Veronica Lamarche του Πανεπιστημίου του Essex, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε ότι προηγούμενες έρευνες είχαν αποκαλύψει οφέλη για την υγεία από το να είσαι σε μια σχέση σε σύγκριση με το να είσαι ανύπαντρος.

Ωστόσο, είπε επίσης ότι η ποιότητα μιας σχέσης είναι σημαντική. Πράγματι, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι συγκρούσεις εντός ενός γάμου μπορεί να είναι επιζήμιες για την ψυχική υγεία.

«Κρίσιμο είναι ότι αυτή η μελέτη δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως κίνητρο για γάμους, μόνο και μόνο για να αποφύγετε την κατάθλιψη», δήλωσε η Lamarche.

«Υπάρχει ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών που δείχνει ότι οι άνθρωποι που είναι εργένηδες από επιλογή και αισθάνονται άνετα σε αυτό το στάδιο της ζωής τους παρουσιάζουν παρόμοια αποτελέσματα για την υγεία με τους ανθρώπους που βρίσκονται σε σχέση. Οι άνθρωποι αποκομίζουν επίσης πολλά από τα ίδια οφέλη για την υγεία και την ευημερία από τις σχέσεις τους με στενούς φίλους και την οικογένεια, όπως και από τους συντρόφους. Αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα των σχέσεων που καλλιεργούμε».

Πηγή: Marie Claire

Το τέλος της «ευτυχισμένης νιότης»

Η έρευνα –που ανατέθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη και βασίστηκε σε στοιχεία από έξι αγγλόφωνες χώρες– διεξήχθη στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία, και ανέδειξε μια ξεκάθαρη τάση: οι νέοι σήμερα είναι λιγότερο ευτυχισμένοι και πιο ψυχικά ευάλωτοι από ποτέ άλλοτε, τις τελευταίες δεκαετίες. Η ικανοποίηση από τη ζωή μειώνεται σταθερά σε ηλικίες που παραδοσιακά θεωρούνταν γεμάτες ελπίδα και ενέργεια, ειδικά στις νεαρές γυναίκες.

Από την καμπύλη U στην ευθεία πτώση

Μέχρι πρόσφατα, η ανθρώπινη ευτυχία θεωρούταν ότι σχηματίζει ένα U: υψηλά επίπεδα ευτυχίας στην αρχή της ζωής, πτώση στη μέση ηλικία και επανάκαμψη στα γεράματα. Σήμερα, αυτό το σχήμα φαίνεται να έχει εξαφανιστεί. Όπως τονίζουν οι καθηγητές Jean Twenge και David Blanchflower –κορυφαίοι ερευνητές στο θέμα της ευημερίας– παρατηρείται πια μια συνεχής αύξηση της ευτυχίας με την ηλικία, με τις νεαρότερες ηλικίες να βιώνουν τη μεγαλύτερη πτώση.

Τι φταίει; Ο καθρέφτης του κινητού

Οι ερευνητές επισημαίνουν τη ραγδαία διάδοση των smartphone και των social media ως έναν από τους βασικούς καταλύτες αυτής της αλλαγής. Η καθήλωση στην οθόνη συνοδεύεται από μείωση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, αύξηση του διαδικτυακού εκφοβισμού και έντονη σωματική ντροπή. Οι νέοι δεν βγαίνουν όσο παλιά, δεν παίζουν με φίλους, δεν φλερτάρουν, δεν σχετίζονται φυσικά. Η κοινωνική απομόνωση, παρότι συνδέεται με συνεχή ψηφιακή «σύνδεση», δημιουργεί ένα συναισθηματικό κενό.

«Έχουμε μια παγκόσμια κρίση»

Ο David Blanchflower, με εμπειρία στη χάραξη οικονομικής πολιτικής και διδασκαλία στο φημισμένο Dartmouth College, δηλώνει ωμά: «Αυτό μπορεί να σημαίνει μια χαμένη γενιά». Εξηγεί ότι η επιδείνωση της ευημερίας των νέων ξεκίνησε πολύ πριν την πανδημία, αλλά η COVID-19 λειτούργησε ως επιταχυντής.

Όχι μόνο ψυχολογικές, αλλά και οικονομικές συνέπειες

Η κρίση δεν είναι μόνο συναισθηματική ή κοινωνική, είναι και οικονομική. Η μείωση της ευημερίας σχετίζεται με τη σχολική απόδοση, τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας και τελικά την παραγωγικότητα. Όλο και περισσότεροι νέοι εγκαταλείπουν το σχολείο ή την εργασία λόγω ψυχικών προβλημάτων. Οι συνέπειες είναι ήδη μετρήσιμες και ενδέχεται να γίνουν ακόμα πιο σοβαρές στο μέλλον.

Το μεγάλο ερώτημα: Και τώρα τι;

Ο ΟΗΕ βλέπει το φαινόμενο ως μία παγκόσμια επείγουσα κατάσταση και έχει ήδη ξεκινήσει περαιτέρω έρευνες για να εξετάσει αν η ίδια τάση παρατηρείται και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ίσως είναι ώρα να επανεξετάσουμε τις παραδοχές μας για το πώς εξελίσσεται η ευτυχία κατά τη διάρκεια της ζωής.

«Πάντα, πιστεύαμε ότι όσο μεγαλώνουμε, οι ευθύνες μας βαραίνουν, και άρα μειώνεται η ευτυχία. Ίσως τελικά συμβαίνει το αντίθετο», καταλήγει ο Blanchflower.

Ωστόσο, συχνά τη βλέπουμε ως κάτι άπιαστο ή φευγαλέο. Ακόμα χειρότερα, μπορεί να νιώθουμε ότι οι πιο ευτυχισμένες μέρες μας ανήκουν στο παρελθόν και δεν πρόκειται να επιστρέψουν. Παρ’ όλα αυτά, έρευνες δείχνουν ότι η ευτυχία ακολουθεί μια ανοδική πορεία καθώς μεγαλώνουμε. Και μάλιστα, μελέτες αποκαλύπτουν ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη περίοδος στη ζωή μας κατά την οποία αισθανόμαστε πιο ευτυχισμένοι και σίγουροι. Τα ευρήματα δεν είναι μόνο εντυπωσιακά, αλλά και άκρως ενθαρρυντικά!

Σε ποια ηλικία αισθανόμαστε πιο ευτυχισμένοι;

Για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, μια ομάδα Γερμανών και Ελβετών ερευνητών διεξήγαγε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Psychological Association με περισσότερους από 460.000 συμμετέχοντες από διάφορες χώρες. Σύμφωνα με την επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης, Susanne Bücker, η έρευνα επικεντρώθηκε στην εξέλιξη τριών βασικών συνιστωσών της υποκειμενικής ευημερίας: την ικανοποίηση από τη ζωή, τις θετικές συναισθηματικές καταστάσεις και τις αρνητικές συναισθηματικές καταστάσεις.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι με βάση τα παραπάνω στοιχεία βιώνουμε την υψηλότερη αίσθηση ευτυχίας γύρω στα 70 μας χρόνια. Η ικανοποίηση από τη ζωή μειώνεται μεταξύ των ηλικιών εννέα και 16 ετών και στη συνέχεια αυξάνεται σταδιακά, φτάνοντας στο αποκορύφωμά της στα 70, ενώ και στη συνέχεια μειώνεται μέχρι τα 96, που ήταν η μεγαλύτερη ηλικία συμμετέχοντος στη μελέτη. Όπως εξηγεί η Bücker, μέχρι τα 70 μας έχουμε απομακρυνθεί από τις επαγγελματικές ανησυχίες και τις υλικές επιδιώξεις, ενώ διαθέτουμε περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μας και τους αγαπημένους μας. Επιπλέον, έχουμε αφήσει πίσω μας τις πιο αγχωτικές εμπειρίες, γεγονός που μειώνει σημαντικά το άγχος της καθημερινότητας.

Η ευτυχία είναι μια δια βίου επιδίωξη

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει απόλυτη ομοφωνία για την ακριβή ηλικία της μεγαλύτερης ευτυχίας. Σύμφωνα με το London School of Economics, τα 23 είναι η ηλικία της απόλυτης ευτυχίας, καθώς οι νέοι είναι πιο αισιόδοξοι και σίγουροι για το μέλλον. Οι ερευνητές του Χάρβαρντ τοποθετούν την πιο ευτυχισμένη περίοδο ενός ανθρώπου στα 35, όταν πολλοί από εμάς σταθεροποιούμε τη ζωή μας, φτάνουμε σε επαγγελματικά ύψη και ενισχύουμε τους κοινωνικούς μας δεσμούς.

Τελικά, δεν υπάρχει μία και μόνη απάντηση. Όπως δεν υπάρχει ένας απόλυτος ορισμός της ευτυχίας, έτσι και η ηλικία στην οποία τη βιώνουμε στο μέγιστο μπορεί να είναι διαφορετική για τον καθένα. Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι η ευτυχία καλλιεργείται μέσα από τις καθημερινές στιγμές. Όπως θα μπορούσαν να μας επιβεβαιώσουν πολλοί γνωστοί μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, η ευτυχία βρίσκεται στα απλά, συνηθισμένα γεγονότα της ζωής μας.

Μήπως είναι ουτοπία το κυνήγι της ευτυχίας

Πιθανότατα ναι, εάν την έχουμε ως στόχο και νιώθουμε δυστυχισμένοι όποτε δεν νιώθουμε απόλυτα ευτυχισμένοι! Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι κάθε ζωή, κάθε καριέρα και κάθε συναισθηματική πορεία είναι μοναδική. Το μόνο βέβαιο είναι ότι όλοι μας θα περάσουμε από περιόδους που θα νιώθουμε καλύτερα και χειρότερα, που θα νιώθουμε πλημμυρισμένοι από χαρά ή βυθισμένοι στη λύπη – είναι απλά ανθρώπινο… Το σημαντικό είναι να δίνουμε προτεραιότητα στην ευημερία μας, να ανακαλύπτουμε τα μαθήματα που μας κάνουν να εξελισσόμαστε και να προσπαθούμε να ζούμε τη στιγμή, ανεξάρτητα από τις προκλήσεις που συναντάμε στο ταξίδι.

Από αυτό το μικρό ποσοστό, μόνο 30 ή 40 αποφάσεις καθορίζουν πραγματικά το σύνολο της ζωής μας. Να φύγουμε για λίγο για να μάθουμε καλύτερα αγγλικά, να ξεκινήσουμε με ένα άτομο ή να αποφασίσουμε να το τελειώσουμε μια για πάντα μαζί του, να αποφασίσουμε κάτι ανατρεπτικό στην επαγγελματική μας καριέρα… Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η καλύτερη επιλογή, αλλά ξέρουμε ότι αυτό που αποφασίζουμε θα ρυθμίσει και θα κατευθύνει τη ζωή μας προς το ένα ή το άλλο μέρος.

Στη Δανία έχουν πλήρη επίγνωση αυτής της τάσης και ζουν σύμφωνα με αυτήν. Στην πραγματικότητα, γίνεται όλο και περισσότερος λόγος για έναν τρόπο ζωής που εμφανίστηκε στη σκανδιναβική χώρα: το hygge – κυριολεκτικά μεταφρασμένο ως «άνεση», αναφέρεται στην αναζήτηση μικρών στιγμών γαλήνης για το σώμα και το μυαλό. Οι άνθρωποι στον υπόλοιπο κόσμο συνειδητοποιούν σταδιακά αυτό που οι Δανοί γνώριζαν εδώ και γενιές: ότι το να περνάς χαλαρό, άνετο χρόνο με φίλους ή οικογένεια, να πίνεις καφέ, να βλέπεις τη φωτιά ή να διαβάζεις ένα καλό βιβλίο μπορεί να είναι καλό για την ψυχή σου. Μικρές καθημερινές αποφάσεις λοιπόν που, μαζί, κάνουν τη ζωή μας λίγο (ή πολύ) πιο ευτυχισμένη.

Έτσι, είναι αναμενόμενο να μιλάμε για μια από τις πιο ευτυχισμένες χώρες του πλανήτη σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Ευτυχίας του 2024, μόνο πίσω από τη Φινλανδία. Και παρόλο που είναι αλήθεια ότι αυτή η κατάταξη δεν υπονοεί ότι η ζωή στη βόρεια Ευρώπη είναι πάντα υπέροχη, δείχνει ότι η ιδιοσυγκρασία της μπορεί να κάνει την καθημερινότητά της πιο υποφερτή.

Η φιλοσοφία hygge, μας βοηθάει να απλοποιήσουμε το ψυχικό χάος, με συνειδητές αποφάσεις με πολλά οφέλη για τη σωματική και κυρίως την ψυχική μας υγεία. Ακολουθούν μερικές συμβουλές για να το πετύχετε αυτό το 2025.

Δώστε προτεραιότητα στο βασικό: Αφιερώστε χρόνο στον εντοπισμό του τι πραγματικά έχει σημασία. Κάντε μια λίστα με τους πιο σημαντικούς στόχους σας και εξαλείψτε ό,τι δεν συμβάλλει στην ευημερία ή στους στόχους σας. Αυτό όχι μόνο σας κάνει να αισθάνεστε πιο συγκεντρωμένοι, αλλά και θα μειώσει το άγχος σας.

Καθιερώστε καθημερινές ρουτίνες: Ο εγκέφαλος αισθάνεται πιο ήρεμος όταν ξέρει τι να περιμένει. Η δημιουργία συνηθειών όπως η αφιέρωση συγκεκριμένης ώρας το πρωί, η χαλάρωση τη νύχτα ή η άσκηση μπορεί να δώσει δομή στην ημέρα σας και να βοηθήσει στη μείωση του άγχους σας.

Κάντε χώρο στο φυσικό σας περιβάλλον: Η ακαταστασία στο εξωτερικό μπορεί να δημιουργήσει ψυχικό χάος. Τακτοποιώντας τον φυσικό σας χώρο, μπορείτε να δημιουργήσετε μια αίσθηση ηρεμίας και ελέγχου που μεταφέρεται επίσης στο μυαλό σας.

Εξασκηθείτε στον διαλογισμό ή την επίγνωση: Αυτές οι ασκήσεις σας βοηθούν να είστε παρόντες, να οργανώσετε τις σκέψεις σας και να διαχειριστείτε το άγχος. Δεν χρειάζεται να διαλογίζεστε για ώρες, λίγα λεπτά την ημέρα είναι αρκετά.

Τακτοποιήστε τη ζωή σας: Η τάξη, τόσο σωματική όσο και ψυχική, ωφελεί τη συναισθηματική σας ευεξία και μειώνει την ψυχική υπερφόρτωση. Μειώνοντας τα περιττά ερεθίσματα και αποσπώντας έτσι τις ανησυχίες που προκαλούν, το μυαλό σας μπορεί να ξεκουράζεται καλύτερα και να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά, κάτι που με τη σειρά του βελτιώνει τη διάθεση και την παραγωγικότητά σας.

Αποδεχτείτε ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια: Η παραγωγικότητα δεν είναι απλώς να κάνετε περισσότερα, αλλά να κάνετε αυτό που είναι σωστό για εσάς ανά πάσα στιγμή. Η τελειότητα είναι ένας μύθος και το να την αναζητάς συνέχεια μόνο απογοήτευση φέρνει. Είναι ζωτικής σημασίας να θυμάστε ότι η ανάπαυση και η αποσύνδεση είναι επίσης βασικά μέρη ενός παραγωγικού κύκλου.

Προσδιορίστε τι σημαίνει για εσάς να είσαι «παραγωγικός»: Η παραγωγικότητα δεν πρέπει να μετριέται μόνο με την εργασία. Το να είστε παρόντες για τον εαυτό σας, να φροντίζετε τις σχέσεις σας ή να ξεκουράζεστε είναι επίσης έγκυροι τρόποι για να είστε παραγωγικοί.

Ρυθμίστε τις δικές σας παραμέτρους Κάντε ενεργά διαλείμματα: Ο καθορισμός ωρών ανάπαυσης, άσκησης ή απλώς αποσύνδεσης είναι το κλειδί. Αυτά τα διαλείμματα όχι μόνο επαναφορτίζουν τις μπαταρίες μας, αλλά επιτρέπουν επίσης στο μυαλό μας να λειτουργεί πιο δημιουργικά και αποτελεσματικά μετά το διάλειμμα.

Αντικαταστήστε τη νοοτροπία «περισσότερο είναι καλύτερο» με το «λιγότερο είναι καλύτερο»: Το να μάθετε να κάνετε λιγότερα, αλλά με περισσότερη ποιότητα, μπορεί να σας βοηθήσει να αισθάνεστε πιο ικανοποιημένοι με αυτό που επιτυγχάνετε και λιγότερο απογοητευμένοι. Μπορείτε να έχετε στη διάθεσή σας μια λίστα με ευχάριστες εργασίες, στην οποία μπορείτε εύκολα να γράψετε σχέδια που σας κάνουν να συνδεθείτε με τον εαυτό σας ή το στενό σας περιβάλλον και να προγραμματίσετε ένα εβδομαδιαίο ραντεβού.

Πηγή: Vogue España