Ο Cleary, ο οποίος είχε πάρει άδεια από τη δουλειά του σε μαιευτήριο μετά από ξαφνική απώλεια ακοής, έψαχνε στα αρχεία του Stoker στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιρλανδίας όταν συνάντησε κάτι περίεργο. Σε μια διαφήμιση του Dublin Daily Express από την Πρωτοχρονιά του 1891 που προωθούσε ένα συμπλήρωμα, ένα από τα στοιχεία που παρατίθενται ήταν το “Gibbett Hill, By Bram Stoker”. Δεν το είχε ακούσει ποτέ και άρχισε να γράφει. «Δεν ήταν κάτι που ήταν στην Google ή υπήρχε σε κάποια από τις βιβλιογραφίες», είπε. Ο Cleary βρήκε το συμπλήρωμα και βρήκε τον Gibbet Hill. «Αυτή είναι μια χαμένη ιστορία», συνειδητοποίησε. «Δεν νομίζω ότι ξέρει κανείς για αυτό».

Η ιστορία ακολουθεί έναν ανώνυμο αφηγητή που συναντά τρία παιδιά που στέκονται δίπλα στο μνημείο ενός δολοφονημένου ναύτη στο Gibbet Hill του Surrey, το οποίο αναφέρεται επίσης στο μυθιστόρημα του Dickens του 1839, Nicholas Nickleby. Μαζί, οι τέσσερις περπατούν στην κορυφή του λόφου Gibbet. Αποσπασμένος από τη θέα, ο αφηγητής χάνει τα παιδιά από τα μάτια του. Παίρνει έναν υπνάκο ανάμεσα σε μερικά δέντρα και ξυπνά για να δει τα παιδιά σε μικρή απόσταση, πριν περάσει ένα φίδι πάνω από τα πόδια του προς τα παιδιά, τα οποία φαίνονται ικανά να επικοινωνήσουν και να ελέγξουν το φίδι. Αργότερα, τα παιδιά επιτίθενται στον αφηγητή. Η ιστορία κορυφώνεται με το φίδι να στριφογυρίζει στο στήθος του αφηγητή και να γλιστρά στην πλαγιά του λόφου.

Ο Cleary πλησίασε τον βιογράφο του Stoker, Paul Murray, για να επιβεβαιώσει την αυθεντικότητα της ιστορίας. Αν και ο Murray ήταν ενθουσιασμένος από το εύρημα, δεν εξεπλάγη – είχε ήδη ανακαλύψει τρεις παρόμοιες ιστορίες, οπότε ήξερε ότι υπήρχε περισσότερο υλικό για τον Stoker εκεί έξω. Αλλά «καθώς μάθαινα περισσότερα για την ιστορία, με ενδιέφερε όλο και περισσότερο, επειδή δημοσιεύτηκε –και σχεδόν σίγουρα γράφτηκε – το 1890», είπε. «Αυτή είναι η χρονιά που ο Bram Stoker αρχίζει να εργάζεται πάνω στον Δράκουλα». Το βασικό γοτθικό μυθιστόρημα τρόμου «δεν προέκυψε από το πουθενά», είπε ο Murray, ο οποίος ερευνούσε την εξέλιξη του Stoker από τα μέσα της δεκαετίας του 1870 έως τη δημοσίευση του Δράκουλα το 1897.

«Για μένα, το Gibbett Hill ήταν ένα πολύ συναρπαστικό νέο κομμάτι αυτού του παζλ. Ταίριαζε πολύ καλά στη θεωρία μου για τη μακροχρόνια κύηση του Δράκουλα. Και έτσι αυτό μου φάνηκε σαν ένα είδος σταθμού σε αυτό το ταξίδι των 20 και πλέον ετών που ο Stoker πέρασε εξελίσσοντας τη μυθοπλασία του».

To Gibbett Hill έχει παραλληλισμούς με τον Δράκουλα. Υπάρχει η γοτθική απεικόνιση, μια τριάδα κακόβουλων χαρακτήρων και μια περιγραφή των ματιών που «έλαμπαν με ένα σκοτεινό ανίερο φως» – προβλέποντας τα μάτια που «έλαμπαν από ένα ανίερο φως» στον Δράκουλα. Ένας άλλος θεματικός παραλληλισμός είναι αυτός του «αντίστροφου αποικισμού», είπε ο Murray. Στο Gibbet Hill, δύο από τα παιδιά είναι Ινδοί. Στον Δράκουλα, έχετε «τον Κόμη που έρχεται από την Τρανσυλβανία, που βρίσκεται στα σύνορα του τότε γνωστού κόσμου, που επιστρέφει για να απειλήσει την Αγγλία».

Ενώ ο Δράκουλας μπορεί να διαβαστεί ως κριτική στον βρετανικό ιμπεριαλισμό, είναι επίσης μια «φαντασία αντίστροφης αποικιοποίησης που καλεί τους Βρετανούς να δουν τους εαυτούς τους ως πιθανά θύματα», έγραψε ο David Higgins στο βιβλίο του Αντίστροφος Αποικισμός.

Η πρώτη δημόσια ανάγνωση της ιστορίας θα πραγματοποιηθεί στο φεστιβάλ Bram Stoker του δημοτικού συμβουλίου του Δουβλίνου. Δεν είναι «πολύ συχνά» που γίνεται μια ανακάλυψη τέτοιου μεγέθους, είπε η διευθύντρια του NLI Audrey Whitty. Ωστόσο, τονίζει ότι «ο καθένας είναι ικανός» για ένα εύρημα σαν αυτό του Cleary. «Ποιος ξέρει τι δεν έχει ανακαλυφθεί σε καμία εθνική βιβλιοθήκη στον κόσμο;»

Πηγή: The Guardian

Ο Farrell περιέγραψε αυτό το ορόσημο ως «θαύμα», δεδομένων των εξαιρετικών προκλήσεων που έχει ξεπεράσει η Emma.

«Η Emma Fogarty δεν είναι μόνο το πιο δυνατό άτομο που έχω γνωρίσει ποτέ και μια αληθινή πολεμίστρια, αλλά έχω την τύχη να την αποκαλώ φίλη», είπε ο σταρ του “Banshees of Inisherin”. «Εδώ και χρόνια, έχω την τύχη να γίνω μάρτυρας όχι μόνο του θάρρους και της ευαλωτότητάς της, αλλά και του χιούμορ, του πείσματος και της μεγάλης, μεγάλης καρδιάς της».

Ο Farrell, που πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στο “A Big Bold Beautiful Journey” του επόμενου έτους μαζί με τη Margot Robbie και αυτή τη στιγμή γυρίζει το θρίλερ του Netflix “The Ballad of a Small Player”, θα τρέξει στον Irish Life Marathon Dublin τον Οκτώβριο ως μέρος του “Emma’s Run to 40”. . Η Emma, ​​η οποία γιόρτασε τα γενέθλιά της με μια δεξίωση στο Killashee Hotel and Spa στο Kildare στις 23 Ιουλίου, είπε ότι σκοπεύουν να συγκεντρώσουν 400.000 ευρώ για την Debra, την εθνική φιλανθρωπική οργάνωση που υποστηρίζει τα 300 άτομα που ζουν στην Ιρλανδία με το EB.

Η Emma υπομένει την πιο σοβαρή μορφή της σπάνιας, γενετικής νόσου (υπολειπόμενη δυστροφική ΕΒ), με τρέχον προσδόκιμο ζωής 30-35 χρόνια. Γνωστή ως «Δέρμα πεταλούδας», η πάθηση προκαλεί βασανιστικές φουσκάλες από το πιο ήπιο άγγιγμα.

«Οι γιατροί είπαν ότι θα ήταν καλύτερα για μένα να μην τα καταφέρω, γιατί η ζωή μου θα ήταν τόσο δύσκολη», είπε.

«Κανείς δεν περίμενε να επιβιώσω για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα – γιατί οι άνθρωποι με τον τύπο μου EB δεν το κάνουν σχεδόν ποτέ – αλλά πάντα με ενθάρρυναν να είμαι μαχήτρια. Το να φτάσει κανείς τα 40 δεν θα πρέπει να είναι θαύμα, αλλά αυτή τη στιγμή είναι».

Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν μέσω του “Emma’s Run to 40” θα υποστηρίξουν την έρευνα για τη βελτίωση της ζωής των ατόμων με EB στην Ιρλανδία.

Πηγή: The Irish Times