Το αρχείο καλύπτει την περίοδο 1955–1962 και προσφέρει μια σπάνια, βαθιά προσωπική ματιά στη γυναίκα πίσω από το θρύλο. Περιλαμβάνει χειρόγραφες επιστολές, ιδιωτικές σημειώσεις, ποιήματα, ακουαρέλες, έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα—πολλά εκ των οποίων δεν είχαν ποτέ παρουσιαστεί ή δημοπρατηθεί στο παρελθόν. Μέσα από αυτά τα ντοκουμέντα, η Monroe αποκαλύπτεται με ειλικρίνεια, ευαισθησία, χιούμορ αλλά και ευαλωτότητα.

Οι γραπτές εξομολογήσεις της αγγίζουν θέματα όπως η αγάπη και η απώλεια, η αφοσίωσή της στον Arthur Miller, αλλά και ο πόνος μετά τον γάμο της με τον Joe DiMaggio. Αναφέρεται σε αποβολή που βίωσε, στην ψυχική της ευθραυστότητα και τη θνητότητα, ενώ παράλληλα αναδεικνύει την καλλιτεχνική πλευρά της μέσα από ποίηση, ζωγραφική και ιδιωτική αλληλογραφία.

Σπάνιες μαρτυρίες και άγνωστα τεκμήρια

Για συλλέκτες και ιστορικούς, το αρχείο αποτελεί ένα σπάνιο πρωτογενές υλικό—ένα ανόθευτο παράθυρο σε μία από τις πλέον μυθοποιημένες μορφές του 20ού αιώνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αλληλογραφία του Arthur Miller, που φωτίζει τις συναισθηματικές πτυχές του γάμου τους, καθώς και μια ανέκδοτη επιστολή του ψυχιάτρου της Monroe, Dr. Ralph Greenson, όπου περιγράφει τις ώρες πριν τον θάνατό της και τα γεγονότα που ακολούθησαν—ένα ντοκουμέντο μεγάλης ιστορικής αξίας.

«Η Marilyn Monroe παραμένει μία από τις πιο διαχρονικές και επιδραστικές φιγούρες της αμερικανικής ποπ κουλτούρας», δηλώνει ο Joe Maddalena, Αντιπρόεδρος της Heritage Auctions. «Αν και η εικόνα της έχει αναλυθεί ξανά και ξανά, σπάνια μας δίνεται η ευκαιρία να τη γνωρίσουμε τόσο άμεσα και ανόθευτα. Οι επιστολές αυτές, χάρη στην εμπιστοσύνη που είχε στους Norman και Hedda Rosten, αποκαλύπτουν μια Monroe βαθιά προσωπική, ανθρώπινη και άγνωστη μέχρι σήμερα».

Η φιλία με τους Rosten και ανεκτίμητα ενθύμια

Η γνωριμία της Monroe με τους Norman και Hedda Rosten έγινε το 1955 μέσω του φωτογράφου Sam Shaw. Η φιλία τους υπήρξε στενή: περνούσαν χρόνο μαζί στη Νέα Υόρκη, το Κονέκτικατ και το Λονδίνο, ενώ οι Rostens ήταν από τους τελευταίους που μίλησαν μαζί της τις τελευταίες μέρες της ζωής της.

Η σχέση της με τον Norman Rosten βασίστηκε στην κοινή αγάπη τους για την ποίηση—κάτι που αποτυπώνεται σε ανέκδοτα ποιήματά της τα οποία έρχονται τώρα στο φως. Η Hedda υπήρξε βοηθός της Monroe σε γυρίσματα όπως αυτό του The Prince and the Showgirl στο Λονδίνο. Η συλλογή περιλαμβάνει προσωπικά αντικείμενα που η Monroe χάρισε στην Hedda: ρούχα, κοσμήματα αλλά και ενθύμια μεγάλης συναισθηματικής αξίας.

Ξεχωρίζουν ένα μάλλινο ταγιέρ Christian Dior, φορεμένο κατά το ταξίδι του μέλιτος με τον Joe DiMaggio, καθώς και κοσμήματα που απαθανατίστηκαν σε εμβληματικές φωτογραφίες. Ένας τηλεφωνικός κατάλογος του 1961 αποκαλύπτει το στενό κύκλο επαφών της: DiMaggio, Miller, Frank Sinatra, Montgomery Clift, Gene Kelly, Carl Sandburg, Sam Shaw αλλά και Lee & Paula Strasberg.

Η Monroe διατηρούσε ιδιαίτερο δέσιμο με την κόρη των Rostens, την Patricia. Στην κατοχή τους βρέθηκαν ενθύμια όπως ένα αντίκα ρολόι Fabergé του Henrik Wigström.

Μια μοναδική ευκαιρία για συλλέκτες & θαυμαστές

Η συλλογή αυτή παρέμεινε ανέπαφη για περισσότερα από 60 χρόνια, προσφέροντας μια μοναδική ευκαιρία για την απόκτηση των πιο προσωπικών τεκμηρίων από τη ζωή της Monroe. Μέσα από αυτά προβάλλει ένα διαφορετικό πορτρέτο: μια γυναίκα τρυφερή, πιστή στους φίλους της, σύνθετη συναισθηματικά, δημιουργική κι ευφυής—και πάνω απ’ όλα βαθιά ανθρώπινη.

Πληροφορίες για όλα τα αντικείμενα που θα δημοπρατηθούν καθώς και δυνατότητα προεπισκόπησης παρέχονται στον επίσημο ιστότοπο της Heritage Auctions.

Heritage Auctions, ο μεγαλύτερος οίκος δημοπρασιών έργων τέχνης και συλλεκτικών στις ΗΠΑ αλλά και παγκόσμιος πρωταθλητής στον χώρο των συλλεκτικών αντικειμένων, διατηρεί γραφεία σε Νέα Υόρκη, Ντάλας, Beverly Hills, Σικάγο, Palm Beach, Λονδίνο, Παρίσι, Άμστερνταμ, Βρυξέλλες, Χονγκ Κονγκ και Τόκιο. Το site HA.com διαθέτει πάνω από δύο εκατομμύρια εγγεγραμμένα μέλη-δημοπράτες με πρόσβαση σε αρχείο επτά εκατομμυρίων αποτελεσμάτων παλαιών δημοπρασιών με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης.

Τώρα, ένα κομμάτι από αυτή την πολύτιμη κληρονομιά θα έχει την ευκαιρία να αποκτήσει όποιος το επιθυμεί — και διαθέτει τα απαραίτητα χρήματα. Ο οίκος δημοπρασιών Bonhams θα διαθέσει προς πώληση μια σειρά από προσωπικά αντικείμενα της Αμερικανίδας ηθοποιού, μέσα από τέσσερις δημοπρασίες που θα πραγματοποιηθούν στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες και διαδικτυακά.

Η κεντρική δημοπρασία, με τίτλο Diane Keaton: The Architecture of an Icon, θα λάβει χώρα στις 8 Ιουνίου, με φυσική παρουσία στο Μανχάταν. «Η Bonhams παρουσιάζει μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή έργων τέχνης, αντικειμένων διακόσμησης, εμβληματικής μόδας, προσωπικών αντικειμένων και άλλων σημαντικών στοιχείων της βραβευμένης ηθοποιού, σκηνοθέτιδας, συγγραφέως και fashion icon», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση της εταιρείας.

Η συγκεκριμένη δημοπρασία περιλαμβάνει κομμάτια μόδας από τους Ralph Lauren και Thom Browne, μοντέρνα και σύγχρονη αμερικανική τέχνη από την προσωπική συλλογή της Keaton, κολάζ που δημιούργησε η ίδια, καθώς και το αυθεντικό, ατιτλοφόρητο σενάριο του Annie Hall — της ταινίας του Woody Allen που χάρισε στην Keaton το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου το 1978.

Τρεις ακόμη θεματικές δημοπρασίες για τη ζωή της Keaton

Παράλληλα θα διεξαχθούν ακόμη τρεις θεματικές δημοπρασίες με δυνατότητα διαδικτυακής συμμετοχής. Η κάθε μία εστιάζει σε διαφορετική πτυχή της ζωής της Keaton: Η «Διαχρονική κομψότητα», αφιερωμένη στην υψηλή ραπτική, θα πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη από τις 31 Μαΐου έως 9 Ιουνίου. Η «Στο σπίτι με τη Diane» επικεντρώνεται στον σχεδιασμό εσωτερικών χώρων και τις διακοσμητικές τέχνες, μεταξύ 1 και 10 Ιουνίου στο Λος Άντζελες. Τέλος, η «Κεφάλαια μιας επιμελημένης ζωής» περιλαμβάνει ιστορικά αντικείμενα από την προσωπική και επαγγελματική πορεία της Keaton και θα διεξαχθεί επίσης στο Λος Άντζελες από 1 έως 11 Ιουνίου.

Προς το παρόν, ο οίκος Bonhams δεν έχει αποκαλύψει ποια άλλα αντικείμενα θα βγουν σε δημοπρασία. «Όταν μιλάμε για εκείνη, μιλάμε για ένστικτο—για μια αλάνθαστη οπτική και δημιουργική διαίσθηση που την καθοδήγησε σε δεκαετίες καλλιτεχνικής αναζήτησης», δηλώνει στην ιστοσελίδα των δημοπρασιών η αδελφή της ηθοποιού, Dorrie Hall. Παράλληλα υπενθυμίζουν μία από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις της Keaton: «Οι αναμνήσεις είναι απλώς στιγμές που αρνούνται να ξεχαστούν».

Η είδηση του θανάτου της στις 11 Οκτωβρίου 2025 σόκαρε τον κόσμο του κινηματογράφου αλλά και τους αμέτρητους θαυμαστές της. Εκείνη τη μέρα, εκπρόσωπος της οικογένειας ζήτησε ιδιωτικότητα και σεβασμό για τους οικείους της, ενώ τα αίτια του θανάτου ανακοινώθηκαν λίγες ημέρες αργότερα. «Η οικογένεια Keaton είναι βαθιά ευγνώμων για τα συγκινητικά μηνύματα αγάπης και στήριξης που έλαβε αυτές τις μέρες για την αγαπημένη Diane, η οποία έφυγε από πνευμονία», ανέφερε τότε η επίσημη ανακοίνωση.

Σύμφωνα με πηγές κοντά στην οικογένεια, η υγεία της επιδεινώθηκε ξαφνικά και κανείς δεν περίμενε αυτή την τραγική κατάληξη. Κατά τη διάρκεια της ζωής της, η Keaton απέκτησε διάφορες κατοικίες τις οποίες ανακαίνισε και μεταπώλησε, γεγονός που συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας της — εκτιμάται ότι άγγιξε τα 100 εκατομμύρια δολάρια. Τον Μάρτιο του 2025 είχε βγάλει προς πώληση το σπίτι της στη φημισμένη περιοχή Brentwood του Λος Άντζελες για 29 εκατομμύρια δολάρια. Παρότι αγαπούσε να αγοράζει και να πουλά ακίνητα, αυτή η κίνηση προκάλεσε έκπληξη καθώς είχε δηλώσει πως επρόκειτο για το «σπίτι των ονείρων» της όπου ήθελε να ζήσει ως το τέλος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 3,7% των γυναικών στις βρετανικές φυλακές πάσχει από ηπατίτιδα C, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στον γενικό πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου είναι μόλις 0,5%. Η επιμελήτρια Gemma Peppé ίδρυσε το Art on a Postcard το 2014, εμπνευσμένη από τον δικό της πολυετή αγώνα με τον ιό.

Από τότε, οι δημοπρασίες του Art on a Postcard έχουν συγκεντρώσει πάνω από 2,5 εκατομμύρια λίρες για το Hepatitis C Trust, προσφέροντας σημαντική στήριξη στην υγεία των γυναικών και αποδεικνύοντας τη δύναμη της τέχνης ως μοχλό κοινωνικής αλλαγής.

Στη δημοπρασία συμμετέχουν έργα διαφόρων τεχνοτροπιών και ειδών, από σουρεαλισμό έως νεκρή φύση και γλυπτική, παρουσιάζοντας ένα εντυπωσιακό φάσμα γυναικείας δημιουργικότητας. Μεταξύ των καλλιτέχνιδων που προσφέρουν έργα είναι οι Vanessa Jackson RA, Șolá Olúlòde, Dominique Fung και Lorena Lohr.

Την επιμέλεια της δημοπρασίας ανέλαβε ομάδα κορυφαίων γυναικών στον χώρο της τέχνης, όπως η ιδρύτρια του Working Arts Club Meg Molloy, η art advisor Claudia Cheng και η διευθύντρια της Liminal Gallery Louise Fitzjohn. Πρόκειται για ένα δυναμικό νέο κεφάλαιο στην κουλτούρα φιλανθρωπικών δράσεων μέσω της τέχνης.

Δημοπρασία για την Ημέρα της Γυναίκας – Πότε πραγματοποιείται

Η φετινή δημοπρασία AOAP Projects με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας θα διαρκέσει από τις 5 έως τις 19 Μαρτίου 2026. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν την επίσημη ιστοσελίδα του οργανισμού για να διεκδικήσουν μοναδικά έργα και να ενισχύσουν τον σκοπό.

Σε άλλα νέα, τέσσερις ανερχόμενες γυναίκες σχεδιάστριες μίλησαν για το πώς ξεκίνησαν τα δικά τους brands. Επίσης, σύμφωνα με τα όσα παρουσιάστηκαν στη σεζόν FW26, ο οίκος Burberry επιστρέφει δυναμικά, με ξεχωριστές εμφανίσεις στην πασαρέλα από τους Romeo Beckham και Rosie Huntington-Whiteley και μουσική υπόκρουση από τους Benji B και FKA twigs.

Σύμφωνα με την RM Sotheby’s, που έχει αναλάβει τη δημοπρασία, το συγκεκριμένο σασί χρησιμοποιήθηκε για λίγο στις κατατακτήριες δοκιμές της πίστας Spa-Francorchamps, πριν ο Σουμάχερ επιλέξει διαφορετικό σασί για τον αγώνα.

Στον επόμενο γύρο, στην Ιταλία, το μονοθέσιο παραχωρήθηκε στον teammate του, Eddie Irvine, ο οποίος εκκίνησε από την έκτη θέση και τερμάτισε όγδοος. Ο Irvine οδήγησε ξανά το ίδιο σασί και στον αγώνα της Αυστρίας, όπου προκρίθηκε έκτος αλλά εγκατέλειψε έπειτα από σύγκρουση με τον Jean Alesi.

Στους δύο επόμενους αγώνες, στη Γερμανία και την Ιαπωνία, το σασί χρησιμοποιήθηκε ως εφεδρικό χωρίς να μπει τελικά στην πίστα. Το αυτοκίνητο πουλήθηκε από τη Ferrari το 1999 και έκτοτε έχει εμφανιστεί ελάχιστες φορές, μεταξύ των οποίων και στο Goodwood Festival of Speed το 2019, για τα πεντηκοστά γενέθλια του Σουμάχερ.

Δημοπρασία στο Παρίσι – Αναμενόμενο ποσό έως 7,5 εκατ. ευρώ

Το ιστορικό αυτό μονοθέσιο θα βγει σε δημοπρασία την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου, σε εκδήλωση στο Παρίσι. Η RM Sotheby’s εκτιμά ότι η τιμή πώλησης θα κυμανθεί μεταξύ 5,5 και 7,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Παράλληλα, οι φίλοι της Formula 1 ανυπομονούν για τις μεγάλες αλλαγές που φέρνουν οι κανονισμοί του 2026. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν η χρήση κινούμενων αεροτομών αντί του παραδοσιακού DRS, η αυξημένη ηλεκτρική ισχύς στα υβριδικά συστήματα και η υιοθέτηση πλήρως βιώσιμων καυσίμων.

Το “El sueño (La cama)” ηγείται μιας δημοπρασίας που συγκεντρώνει εξαιρετικά σουρεαλιστικά έργα, σε μια περίοδο όπου το ενδιαφέρον για το κίνημα αναζωπυρώνεται. Σύμφωνα με στοιχεία του οίκου, η αγορά του σουρεαλισμού διπλασίασε το μερίδιό της παγκοσμίως μεταξύ 2018 και 2024, χάρη στη δραστηριοποίηση συλλεκτών από την Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία, αλλά και στην αυξανόμενη προσοχή προς γυναίκες του κινήματος όπως η Λεονόρα Κάρινγκτον, η Ρεμέδιος Βάρο και η Kati Horna.

Η di Stasi τονίζει ότι οι προσδοκίες γύρω από το έργο της Κάλο δεν αντανακλούν μόνο τη δυναμική της λατινοαμερικανικής αγοράς τέχνης, αλλά και μια ιστορική αναγνώριση του σουρεαλισμού του 20ού αιώνα: «Υπάρχει τεράστια δυναμική για τον σουρεαλισμό και μια επιθυμία να ανακαλύψουμε ξανά τις καλλιτέχνιδες που επανακαθόρισαν τον 20ό αιώνα. Η Φρίντα είναι ένα σύμβολο, αλλά και μια πύλη κατανόησης ολόκληρης μιας γενιάς σπουδαίων λατινοαμερικανών δημιουργών.»

Η πορεία του πίνακα και οι νέες προοπτικές ρεκόρ

Ο πίνακας —που αποκτήθηκε από τη Sotheby’s το 1980 και φυλάσσεται έκτοτε σε ιδιωτική συλλογή αφιερωμένη στον ευρωπαϊκό και λατινοαμερικανικό σουρεαλισμό— εκτίθεται στη Νέα Υόρκη πριν από τη δημοπρασία. «Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία να τη βλέπω περιστοιχισμένη από έργα των συγχρόνων της», θυμάται η ειδικός. «Η Φρίντα μαζί με τους φίλους και συναδέλφους σουρεαλιστές: μια σκηνή που συνοψίζει όσα αντιπροσώπευε για τη σύγχρονη τέχνη».

Το συγκεκριμένο βιολί θεωρείται το πρώτο που αγόρασε ο Αϊνστάιν και το χρησιμοποίησε κατά την εφηβεία και τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής του, περίοδο που άρχισε να διαμορφώνει τη θεωρία της σχετικότητας. Ο Αϊνστάιν δημοσίευσε τα θεμελιώδη άρθρα του για τη θεωρία αυτή το 1905 και το 1915.

Το βιολί προσφέρεται στο πλαίσιο μιας συλλογής αντικειμένων που ο Αϊνστάιν παρέδωσε στον φίλο και συνάδελφό του Max von Laue το 1932, όταν εγκατέλειψε τη Γερμανία για τις ΗΠΑ, προκειμένου να αποφύγει τις διώξεις των Ναζί. Στη συλλογή περιλαμβάνονται επίσης η σέλα ποδηλάτου του, καθώς και ένα αντίτυπο φιλοσοφικού βιβλίου για τον Ντεκάρτ και τον Σπινόζα, έκδοσης 1843.

Η διαδρομή της συλλογής μέχρι σήμερα

Ο Von Laue παρέδωσε τη συλλογή στην Margarete Hommrich το 1952, και από τότε παρέμεινε στην οικογένειά της. Σήμερα, η δισέγγονή της έφερε τα αντικείμενα στη δημοπρασία.

Ο Αϊνστάιν συνήθιζε να αποκαλεί όλα τα βιολιά του με το παρατσούκλι «Lina», πιθανώς ως χαϊδευτικό της λέξης “violin”, και η συγκεκριμένη λέξη είναι χαραγμένη στο πίσω μέρος του οργάνου. «Το βιολί του Αϊνστάιν είναι ένα ιδιαίτερα πολύτιμο και συναρπαστικό αντικείμενο», δήλωσε ο Chris Albury, ανώτερος εκτιμητής του οίκου. Όταν έφτασε για ανάλυση και εκτίμηση, τόσο ο καβαλάρης όσο και η ψυχή του βιολιού ήταν αποκολλημένα, ενώ δεν είχε παιχτεί για πάρα πολλά χρόνια.

«Είναι συγκλονιστικό να σκεφτεί κανείς ότι ο Αϊνστάιν έπαιζε κομμάτια των αγαπημένων του Μότσαρτ και Μπαχ, ενώ το νεανικό μυαλό του επεξεργαζόταν τις επαναστατικές ιδέες που ακόμα θεμελιώνουν μεγάλο μέρος της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας σήμερα», πρόσθεσε ο Albury.

«Περιμένουμε ενδιαφέρον τόσο από ιδιώτες όσο και από ιδρύματα διεθνώς, όμως τι θα συμβεί πραγματικά θα φανεί μόνο την ημέρα της δημοπρασίας».

Η ξεχωριστή κάμερα έχει ασημί χρώμα και μερικές λεπτομέρειες σε λευκό. Επιπλέον φέρει παπικά χαρακτικά: το κάλυμμα του φλας κοσμείται με τα Κλειδιά του Πέτρου, ενώ η πίσω πλευρά φέρει το μότο του Πάπα Φραγκίσκου, «Miserando atque eligendo», που σημαίνει «ταπεινός αλλά εκλεκτός».
Ο φακός Noctilux έχει φινίρισμα σε χρώμιο και τα σκαλίσματά του είναι γεμισμένα με χρυσή και λευκή βαφή. Το καπάκι της μηχανής και το καπάκι του φακού φέρουν χαραγμένο το Έμβλημα του Κράτους της Πόλης του Βατικανού. Και η κάμερα και ο φακός φέρουν χαραγμένο το έτος που ο Πάπας Φραγκίσκος έλαβε το δώρο, σε Ρωμαϊκούς αριθμούς: A.D. MMXXIV.

«Τα προϊόντα της Leica με ξεχωριστό σειριακό ή αριθμό κατασκευής είναι πολύ δημοφιλή στους συλλέκτες και έχουν βαθιές ρίζες στην ιστορία της εταιρείας», αναφέρει η Leica σε δελτίο τύπου. «Κατά τα τελευταία 100 χρόνια, η Leica Camera AG έχει απονείμει αυτά τα εξαιρετικά προϊόντα σε διακεκριμένες προσωπικότητες ως αναγνώριση των επιτευγμάτων τους. Σε συμφωνία με τη δέσμευσή του για φιλανθρωπία και κοινωνικά θέματα, ο Πάπας Φραγκίσκος επέλεξε να δημοπρατήσει το σετ Leica, με όλα τα έσοδα να πηγαίνουν σε όσους έχουν ανάγκη», προστίθεται.

Πηγή: Lifo.gr

Η πρώτη δημοπρασία, που περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό αντικείμενα, πρόκειται να ξεκινήσει διαδικτυακά στις 26 Σεπτεμβρίου, ενώ νέες θα ακολουθήσουν την επόμενη χρονιά.
Η απόφαση του ντελ Τόρο να δημοπρατήσει τα ξεχωριστά αντικείμενα, πυροδοτήθηκε από τις πυρκαγιές που έπληξαν το Λος Άντζελες νωρίτερα φέτος. Με μόλις λίγες ώρες στη διάθεσή του, κατάφερε να διασώσει περίπου 120 από τα περισσότερα από 5.000 αντικείμενα της συλλογής του.

Ανάμεσα στα πιο σημαντικά κομμάτια βρίσκονται δύο πρωτότυπα σχέδια του Μπέρνι Ράιτσον από την εικονογραφημένη έκδοση του Φρανκενστάιν (1983). Το ένα απεικονίζει το τέρας να κρύβεται κοντά σε ένα ρυάκι, ενώ το άλλο δείχνει τον Βίκτορ Φρανκενστάιν να καταδιώκει τη δημιουργία του. Οι αρχικές τιμές εκκίνησης είναι 200.000 και 100.000 δολάρια αντίστοιχα. Ο ντελ Τόρο χαρακτήρισε το έργο του Ράιτσον αριστούργημα και παραδέχτηκε ότι το να αποχωριστεί τα σχέδια ήταν «εξαιρετικά επώδυνο».

Ένα ακόμη ξεχωριστό αντικείμενο είναι ένα πρωτότυπο εικονογραφημένο πόστερ του Μάικ Μινιόλα για το Hellraiser #2, σχεδιασμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο ντελ Τόρο χαρακτήρισε το έργο, με τιμή εκκίνησης 40.000 δολάρια, «εξαιρετικά δύσκολο» να αποκτηθεί, και είπε ότι αποτέλεσε προάγγελο της δημιουργίας του Hellboy, του χαρακτήρα που αργότερα έφερε στη μεγάλη οθόνη το 2004.

Η δημοπρασία περιλαμβάνει επίσης περισσότερα από δώδεκα έργα προσχεδιαστικής τέχνης από τον Λαβύρινθο του Πάνα, μεταξύ αυτών ένα εκτενές σχέδιο του συγκροτήματος του μύλου από τον Ραούλ Μόνχε, ένα από τα αγαπημένα του ντελ Τόρο.

Οι θαυμαστές του Hellboy θα βρουν επίσης περισσότερα από 40 συλλεκτικά αντικείμενα από τις ταινίες, μεταξύ των οποίων το μπουφάν του Ρον Πέρλμαν (τιμή εκκίνησης 40.000 δολάρια) και η τεράστια εξάκαμη καραμπίνα του Χελμπόι, η «Big Baby», με τιμή εκκίνησης 50.000 δολάρια.

Πηγή: Lifo.gr

Αναφερόμενος στην αυτοπροσωπογραφία του, που είναι φιλοτεχνημένη με ακουαρέλες, ο Ντεπ είπε: «Αντιπροσωπεύει ακριβώς αυτό που βίωνα εκείνη την εποχή – πολύ παρόν, απλώς εκεί». Τα έργα του διατίθενται αποκλειστικά μέσω του Castle Fine Art, ενός από τα μεγαλύτερα δίκτυα γκαλερί σύγχρονης τέχνης στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή: Lifo.gr

Ο Dahl, ο οποίος γεννήθηκε στο προάστιο Llandaff του Cardiff, δημιούργησε τα σκίτσα με μαύρο στυλό για το βιβλίο “Boy”, το οποίο εκδόθηκε το 1984. Πέθανε το 1990 σε ηλικία 74 ετών και στην σχεδόν 5 δεκαετιών καριέρα του, αυτά είναι τα μόνα σκίτσα βιβλίων που δημιούργησε ποτέ.

Τα σκίτσα θα πουληθούν στο Εδιμβούργο στο πλαίσιο της δημοπρασίας βιβλίων και χειρογράφων της Lyon & Turnbull στις 18 Ιουνίου. Τα σκίτσα αποτελούν μέρος μιας συλλογής που εκτιμάται ότι θα πουληθεί για τιμή μεταξύ 20.000 και 30.000 λιρών.

Στα απομνημονεύματά του, ο Dahl θυμήθηκε διάφορα παιδικά του κατορθώματα, συμπεριλαμβανομένης μιας φάρσας που έκανε με τους φίλους του στην ιδιοκτήτρια του τοπικού ζαχαροπλαστείου, κυρία Pratchett, βάζοντας ένα νεκρό ποντίκι σε ένα βάζο με πώμα. Για να δείξει πώς έκανε τη φάρσα, ο Dahl ζωγράφισε ένα ποντίκι να βρίσκεται πάνω από τα γλυκά με τα πόδια του ψηλά.

Τα σχέδια βρέθηκαν σε έναν φάκελο με την ένδειξη «Σχέδια & αντικείμενα και κουρέλια του Dahl» που ανήκε στον Ian Craig, τον καλλιτεχνικό διευθυντή του εκδοτικού οίκου Jonathan Cape .

Ο κ. Craig, ο οποίος πέθανε το 2023, δημιούργησε τις τελευταίες εικονογραφήσεις για το βιβλίο, εμπνευσμένες από τα σχέδια του Dahl. Επίσης, επέβλεψε την παραγωγή του βιβλίου και το αρχείο περιλαμβάνει τα σχέδιά του, καθώς και τις αρχικές διατάξεις σελίδων και την αλληλογραφία. Ο κ. Craig επινόησε τον τίτλο και έλαβε μια επιστολή από τον Dahl που έλεγε: «Πρέπει να σας ευχαριστήσω που σκεφτήκατε τον πρώτο λογικό τίτλο για το βιβλίο μου. Το “Boy” είναι μια χαρά. Μας αρέσει σε όλους…»

Η χήρα του, Kate Craig, η οποία εργαζόταν επίσης στον Jonathan Cape, είπε ότι η έκδοση του “Boy” ήταν «σε πολύ σφιχτό πρόγραμμα έκδοσης». Ο συνήθης εικονογράφος του Dahl, Quentin Blake, ήταν «σε διακοπές», είπε, οπότε «ο Ian ρώτησε τον Dahl αν μπορούσε να βοηθήσει με τις εικονογραφήσεις». «Ο Dahl κατέληξε να δημιουργήσει μια ποικιλία σκίτσων τα οποία ο Ian χρησιμοποίησε ως έμπνευση για τα δικά του σχέδια. Ο Ian δεν πληρώθηκε ποτέ για τις εικονογραφήσεις, αλλά ο Dahl του έδωσε ένα μία από τις χαρακτηριστικές μπλε κασμιρένιες ζακέτες του ως ευχαριστία, την οποία και θεωρούσε πολύτιμη».

Ο Dominic Somerville-Brown, ειδικός σε σπάνια βιβλία και χειρόγραφα του Lyon & Turnbull, δήλωσε: «Είναι απολύτως συναρπαστικό να βλέπουμε από κοντά τα μοναδικά, χειρόγραφα σκίτσα του Roald Dahl. Αποτελούν μια μοναδική προσθήκη στο έργο του και μας επιτρέπουν να παρατηρήσουμε τη μεταμόρφωση των παιδικών του αναμνήσεων σε έντυπη μορφή, ένα μέσο στο οποίο θα τις λατρέψουν γενιές αναγνωστών.

«Ο Ian Craig αναμφίβολα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκδοτική επιτυχία του Dahl, επιβλέποντας όχι μόνο την έκδοση του “Boy”, αλλά και πολλών άλλων διάσημων παιδικών ιστοριών του. Αυτό το αρχείο δίνει μια εικόνα για τις δημιουργικές διαδικασίες πίσω από ένα βιβλίο που εξακολουθούν να απολαμβάνουν τα παιδιά σε όλο τον κόσμο σήμερα».

Πηγή: BBC / Κεντρική φωτογραφία: Lyon & Turnbull