Η αντίδραση αυτή μπορεί να οφείλεται στη λεγόμενη νεοφοβία τροφίμων, δηλαδή την αποστροφή που παρουσιάζουν ορισμένα παιδιά απέναντι σε νέες γεύσεις — ιδιαίτερα γύρω στα δύο έτη, όταν ξεκινούν να τρώνε με την οικογένεια, σύμφωνα με τη Λέις. Περίπου 20-40% των γονιών αναφέρουν δυσκολίες στη διατροφή των παιδιών τους, όπως μικρό ενδιαφέρον για το φαγητό, αργή κατανάλωση ή προτίμηση σε συγκεκριμένες τροφές.

Η διατροφολόγος Ελένα Τολεδάνο εξηγεί ότι η νεοφοβία είναι συχνό φαινόμενο, συνήθως ήπιο και παροδικό, που μοιάζει με τη «δύσκολη» όρεξη αλλά δεν ταυτίζεται με αυτήν. Αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη αιτία για τη νεοφοβία τροφίμων, θεωρείται φυσιολογικό στάδιο μετά τον απογαλακτισμό, κορυφώνεται μεταξύ 2-6 ετών και σταδιακά υποχωρεί.

Η επίδραση του θηλασμού και οι πρώτες γεύσεις

Όπως σημειώνει η Τολεδάνο, υπάρχει πρώιμη σχέση ανάμεσα στη νεοφοβία και τον θηλασμό: μέσω του θηλασμού το παιδί έρχεται σε επαφή με ποικιλία γεύσεων που έχει δοκιμάσει η μητέρα, γεγονός που ευνοεί αργότερα την αποδοχή νέων τροφών και δημιουργεί προτίμηση σε αυτές κατά τον απογαλακτισμό.

Οι τροφές που συνήθως απορρίπτουν τα παιδιά σε αυτή τη φάση είναι τα φρούτα, τα λαχανικά και τα ψάρια. Ο λόγος είναι ότι ο ουρανίσκος του παιδιού είναι εκ φύσεως έτοιμος για γλυκές γεύσεις, ενώ οι υπόλοιπες — όπως η πικρή ή αλμυρή — πρέπει να διδαχθούν. Η Λέις προτείνει σταδιακή εισαγωγή συμπληρωματικών τροφών σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου και πάντα ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης του παιδιού.

Αν το παιδί απορρίπτει κάποιες γεύσεις, η συμβουλή της είναι επαναλαμβανόμενη έκθεση στις νέες τροφές χωρίς πίεση: «Υπάρχουν γεύσεις που χρειάζονται έως και 9 ή 10 δοκιμές για να αρχίσει να τις συμπαθεί το παιδί. Δεν πρόκειται να το αναγκάσουμε — αρκεί να υπάρχουν στο οικογενειακό τραπέζι και να προσφέρονται ξανά και ξανά».

Σεβασμός στην αυτονομία και ισορροπημένες επιλογές

Η Τολεδάνο προτείνει να αφήνουμε το παιδί να βιώνει μόνο του το αίσθημα της πείνας και του κορεσμού και, όταν είναι δυνατόν, να τρώει μόνο του. Αυτό ενισχύει την αίσθηση ελέγχου ως προς το τι καταναλώνει. Η πίεση ή οι απαγορεύσεις μόνο εντείνουν τη σύγκρουση στο τραπέζι και κάνουν πιο δύσκολη τη διατροφή.

Τα περισσότερα παιδιά αγαπούν τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες όπως ρύζι, ζυμαρικά ή πατάτες. Είναι θετικό αυτό, αρκεί να μην αποκλείονται οι υπόλοιπες ομάδες τροφίμων. Η διατροφολόγος συστήνει τον συνδυασμό λαχανικών με υδατάνθρακες αλλά και πρωτεΐνες όπως δημητριακά, όσπρια, κρέας, ψάρι ή αυγά.

Όλες αυτές οι προσεγγίσεις έχουν στόχο να μην περιορίζεται η διατροφή στην απλή κατανάλωση φαγητού. Όπως τονίζει η Λέις, πρέπει να αποτελεί μια ευχάριστη κοινωνική εμπειρία που εισάγει το παιδί στις διατροφικές παραδόσεις της περιοχής του. Η οικογένεια, οι γονείς, οι φροντιστές αλλά και το σχολείο σε συνεργασία με τον παιδίατρο παίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη υγιεινών συνηθειών ζωής όπου η διατροφή έχει κεντρική θέση.

Πότε γίνεται διατροφική διαταραχή

Αν και στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων η νεοφοβία τροφίμων είναι παροδική, κάποιες φορές μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα. Η Λέις αναφέρει έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2020, σύμφωνα με την οποία περίπου 3% των παιδιών συνεχίζουν να έχουν επίμονες διατροφικές δυσκολίες μετά τα έξι χρόνια.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργικές, κοινωνικές ή/και διατροφικές συνέπειες. Σε τέτοιες περιπτώσεις μιλάμε για AFRID (Avoidant or Restrictive Food Intake Disorder), μια διαταραχή που ανήκει στο φάσμα των διαταραχών πρόσληψης τροφής. Η συγκεκριμένη κατάσταση συνοδεύεται από κίνδυνο διατροφικών ελλείψεων ή/και χαμηλού σωματικού βάρους καθώς και ψυχοκοινωνικό αντίκτυπο.

Για τη διάγνωση απαιτείται αποδεδειγμένη αδυναμία κάλυψης των ενεργειακών ή/και θρεπτικών αναγκών — κάτι που φαίνεται είτε από σημαντική απώλεια βάρους είτε από ανεπάρκεια κάποιων θρεπτικών συστατικών είτε από ανάγκη για ειδική διατροφή/συμπληρώματα είτε από παρεμπόδιση της κοινωνικής ένταξης του παιδιού.

Πηγή: EL PAÍS

Ο ηθοποιός ίδρυσε το Ίδρυμα Colin Farrell για να παρέχει υποστήριξη σε οικογένειες που έχουν ενήλικα παιδιά που ζουν με νοητικές αναπηρίες, ιδιαίτερα καθώς αυτά τα άτομα μόλις ενηλικιωθούν παύουν να έχουν στήριξη από τα συστήματα υποστήριξης για άτομα με ειδικές ανάγκες. «Μόλις το παιδί σας γίνει 21, είναι κάπως μόνο του», είπε. «Όλες οι διασφαλίσεις που έχουν τεθεί σε εφαρμογή, ειδικές τάξεις, όλα εξαφανίζονται, έτσι μένεις με έναν νεαρό ενήλικα που θα έπρεπε να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης κοινωνίας μας και τις περισσότερες φορές μένει πίσω».

Ο Farrell έχει την κοινή επιμέλεια του γιου του με την πρώην του, το μοντέλο Kim Bordenave. Το νέο ίδρυμα στοχεύει να βοηθήσει άλλες οικογένειες σαν τη δική τους μέσω της υπεράσπισης, της εκπαίδευσης και των καινοτόμων προγραμμάτων. Είναι νέο πεδίο για τον ηθοποιό που είναι γνωστό ότι διατηρεί κρυφή την ιδιωτική του ζωή, αλλά το βλέπει ως μια αξιόλογη προσπάθεια.

Είπε ότι πιστεύει ότι αν ο γιος του μπορούσε να επικοινωνήσει προφορικά για τη νέα δημόσια προσπάθειά τους, θα έλεγε, «Μπαμπά, τι λες; Γιατί με ρωτάς καν; Είναι αστείο». «Όλα αυτά οφείλονται στον James – όλα είναι προς τιμήν του».

Ο Φάρελ πρόσθεσε ότι βλέποντας τον γιο του να πετυχαίνει σε όλη του τη ζωή του έδωσε προοπτική και τον έκανε πέρα για πέρα περήφανο. «Δουλεύει σκληρότερα από ό,τι χρειάστηκε ποτέ να δουλέψω με τον εαυτό μου», είπε ο ηθοποιός. «Αν μη τι άλλο, μου δίνει επίσης την ικανότητα να βλέπω τον άνθρωπο και το ανθρώπινο σώμα και τη ζωή ως θαύμα γιατί βλέπω πόσο παλεύει με πράγματα που ποτέ δεν θα σκεφτόμουν ούτε ένα δευτερόλεπτο, όπως πολλοί από εμάς, που θεωρούμε τόσα πολλά δεδομένα». Ο Farrell γνωρίζει ότι ήταν προνόμιο να παρέχει ποιοτική φροντίδα στον γιο του και θέλει το ίδιο και για άλλες οικογένειες σε παρόμοιες συνθήκες. «Έχει μια καλή ζωή. Είναι ένας χαρούμενος νεαρός άνδρας, και το λέω με περηφάνια», είπε.

Πηγή: CNN