Ίσως να έχετε αναρωτηθεί πώς μυρίζει το διάστημα ή τι τρώνε οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια της παραμονής τους, ειδικά σε ιδιαίτερες περιστάσεις. Ωστόσο, λίγοι σκέφτονται αν είναι εφικτή η σεξουαλική επαφή στο διάστημα, δεδομένου ότι κάποιοι παραμένουν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μήνες.

Σε πρόσφατη συνέντευξη, μια συνταξιούχος αστροναύτης της NASA, η Nicole Stott, μίλησε ανοιχτά για το ζήτημα, εξηγώντας τις πρακτικές δυσκολίες της οικειότητας στο διαστημόπλοιο και αποκαλύπτοντας αν έχει υπάρξει ποτέ τέτοιο περιστατικό.

Στο πλαίσιο της σειράς “Honesty Box” του LADbible, η Nicole Stott, πρώην αστροναύτης, μηχανικός και υδροναύτης, απάντησε σε πολλές ερωτήσεις σχετικά με την εμπειρία της — η οποία ξεπερνά τις 100 ημέρες σε δύο αποστολές.

Μία από τις πρώτες ερωτήσεις που δέχθηκε ήταν αν είναι δυνατό να κάνει κανείς σεξ στο διάστημα. Η απάντησή της ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα: «Μάλλον», είπε γελώντας. «Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που να το εμποδίζει φυσικά. Δεν γνωρίζω αν κάποιος το έχει κάνει εκεί πάνω — εγώ πάντως όχι».

Η Stott συνέκρινε την κατάσταση με το να επιπλέεις και να κολυμπάς σε μια πισίνα: «Αν κάποιος θέλει να κάνει σεξ στο διάστημα, πιστεύω πως θα βρει τον τρόπο».

Σεξ στο διάστημα: Πραγματικότητα ή απλώς θεωρία;

Σύμφωνα με τη Stott, η σεξουαλική επαφή είναι τεχνικά δυνατή στο διάστημα, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο κατά τη γνώση της. Άλλωστε, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός λειτουργεί ως χώρος εργασίας και οι περισσότεροι αστροναύτες έχουν οικογένειες που τους περιμένουν στη Γη.

Ωστόσο, αυτό ενδέχεται να αλλάξει στο μέλλον, αν και όταν ξεκινήσουν προσπάθειες αποικισμού άλλων ουράνιων σωμάτων — κάτι που οραματίζονται δισεκατομμυριούχοι όπως ο Elon Musk και ο Jeff Bezos. Το ζήτημα της ανθρώπινης οικειότητας ίσως αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για τη δημιουργία νέας ζωής μακριά από τον πλανήτη μας.

Προς το παρόν, πάντως, δεν υπάρχουν αναφορές για τέτοιου είδους επαφές μεταξύ των αστροναυτών που διαμένουν εκτός των ορίων της Γης.

Κατηγορίες τροφίμων στο διάστημα

Σήμερα, οι τροφές που αποστέλλονται στο διάστημα κατηγοριοποιούνται με βάση τον τρόπο προετοιμασίας και συντήρησής τους:

Φρέσκα τρόφιμα: Περιορισμένη ποσότητα φρούτων και λαχανικών αποστέλλεται για να καταναλωθεί μέσα σε δύο ημέρες. Ο σκοπός είναι κυρίως ψυχολογικός, για να διατηρείται η καλή διάθεση των αστροναυτών, καθώς τα θρεπτικά συστατικά λαμβάνονται και από άλλες πηγές.

Ακτινοβολημένα τρόφιμα: Κρέατα και γαλακτοκομικά προϊόντα υποβάλλονται σε ιονίζουσα ακτινοβολία πριν τη συσκευασία. Αυτή η διαδικασία παρατείνει τη διάρκεια ζωής τους και μειώνει τον κίνδυνο μικροβιακής μόλυνσης.

Φυσικά τρόφιμα: Προϊόντα όπως σοκολάτες, μπισκότα και αμύγδαλα συσκευάζονται στη φυσική τους μορφή και είναι έτοιμα προς κατανάλωση.

Τρόφιμα ενδιάμεσης υγρασίας: Αυτά τα γεύματα περιέχουν λίγο νερό, αρκετό ώστε να έχουν μαλακή υφή αλλά όχι αρκετό για την ανάπτυξη μικροβίων. Δεν απαιτούν επιπλέον προετοιμασία.

Θερμοσταθεροποιημένα: Πολλά από τα «έτοιμα γεύματα» παρασκευάζονται με θερμική επεξεργασία που καταστρέφει τα βακτήρια και στη συνέχεια σφραγίζονται αμέσως σε αεροστεγή συσκευασία.

Επαναϋδατώσιμα γεύματα και ποτά: Πολλά τρόφιμα και ποτά αφυδατώνονται για να αυξηθεί η διάρκεια ζωής τους και να αποτραπεί η αλλοίωση. Οι αστροναύτες απλώς προσθέτουν νερό για να τα καταναλώσουν.

Υγρά προϊόντα: Στο διάστημα, οι αστροναύτες πίνουν από ειδικές σακούλες με καλαμάκι, καθώς η μικροβαρύτητα δεν επιτρέπει τη χρήση ποτηριών. Οι σακούλες περιέχουν νερό ή λυοφιλιωμένα μείγματα ποτών όπως καφές, τσάι, λεμονάδα και χυμός.

Στο πλαίσιο της ομαδικότητας, η διατροφή των αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό περιλαμβάνει και εθνικές σπεσιαλιτέ. Η Κίνα έχει στείλει κοτόπουλο Kung Pao, ενώ η Ιαπωνία ζυμαρικά που ενυδατώνονται εύκολα. Η μόνη απαγόρευση αφορά το αλκοόλ, καθώς η NASA απαιτεί οι αστροναύτες να είναι σε πλήρη εγρήγορση ανά πάσα στιγμή. Η εξαίρεση ήταν ο Έντγουιν «Μπαζ» Άλντριν, ο οποίος κατανάλωσε αλκοόλ στη Σελήνη.

Πηγή: Cibum

Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA) εξηγεί πως το φαγητό στο διάστημα πρέπει να πληροί αυστηρές προδιαγραφές: δεν πρέπει να τρίβεται ή να είναι πολύ βαρύ, ενώ πρέπει να διατηρείται για τουλάχιστον δύο χρόνια. Φρέσκα φρούτα και λαχανικά καταφθάνουν μόνο με νέες αποστολές ανεφοδιασμού, οπότε τα περισσότερα γεύματα είναι κονσερβοποιημένα, αφυδατωμένα ή σφραγισμένα υπό κενό.

Για να «σπάσει» η μονοτονία, προβλέπεται πως ένα στα δέκα γεύματα μπορεί να είναι εξατομικευμένο, σύμφωνα με τις προτιμήσεις κάθε αστροναύτη. «Η κοινή απόλαυση του φαγητού είναι ένας τρόπος να γνωρίσουμε ο ένας τον πολιτισμό του άλλου, μια εμπειρία που ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ μας», ανέφερε η Αντονό.

Η Αν-Σοφί Πικ χαρακτήρισε την πρόκληση «συναρπαστική», προσθέτοντας πως το μενού περιλαμβάνει τέσσερα ορεκτικά, δύο κυρίως πιάτα και δύο επιδόρπια.

Η Σοφί Αντονό είναι πρώην πιλότος δοκιμών ελικοπτέρων και θα γίνει η δεύτερη Γαλλίδα στην ιστορία που ταξιδεύει στο διάστημα. Η αποστολή της στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αναμένεται να ξεκινήσει το 2026.

Πηγή: Lifo.gr

Σπορόφυτα που καλλιεργούνται κοντά στο Άσμπερτον φυτεύτηκαν σε εδάφη παρόμοια με αυτά που βρίσκονται στη Σελήνη και τον Άρη, στο πλαίσιο ενός ερευνητικού έργου στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Η ομάδα δήλωσε ότι ο στόχος ήταν να μπορέσει τελικά να καλλιεργήσει τρόφιμα στο διάστημα για ανθρώπους που θα έχουν σαν βάση διαστημικούς σταθμούς στη Σελήνη στο μέλλον.

Η Τζο Χάρπερ, ιδιοκτήτρια του Dartmoor Estate Tea, το οποίο παρείχε τα φυτά, δήλωσε ότι ήταν μια «εκπληκτική» ιδέα.

«Νέα εποχή του διαστήματος»

Ο καθηγητής Νάιτζελ Μέισον, ο οποίος ειδικεύεται στη μοριακή φυσική στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, δήλωσε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στην έρευνα σχετικά με το εάν μπορούν να καλλιεργηθούν τρόφιμα στο διάστημα. Πρόσθεσε: «Μεταβαίνουμε σε μια νέα εποχή του διαστήματος, όπου δεν θέλουμε πλέον απλώς να εξερευνούμε, αλλά θέλουμε να εγκατασταθούμε στο διάστημα, θέλουμε να στείλουμε ανθρώπους σε διαστημικούς σταθμούς και να χτίσουμε βάσεις στη Σελήνη. «Μόλις το σκέφτεστεαυτό, ένα από τα πρώτα πράγματα που θέλετε να μάθετε είναι, “τι θα φάνε οι άνθρωποι;» Το διασκεδαστικό μέρος του έργου είναι να δούμε αν θα μπορούσαμε να καλλιεργήσουμε πράγματα στη Σελήνη, αλλά μεγάλο μέρος της βασικής εργασίας αφορά επίσης το πώς οι καλλιέργειες και τα φυτά επιβιώνουν σε σκληρά περιβάλλοντα και φτωχά εδάφη, και τα φτωχά εδάφη αποτελούν μεγάλο πρόβλημα με την κλιματική αλλαγή».

Η ερευνήτρια Άννα-Μαρί Γουίρθ, 22 ετών, είπε ότι θεώρησε «πραγματικά ωραίο» το γεγονός ότι τα φυτά τσαγιού δοκιμάζονταν. «Το τσάι αποτελεί τεράστιο μέρος της βρετανικής κουλτούρας και των πολιτισμών σε όλο τον κόσμο», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές θα παρακολουθούν πώς αναπτύσσονται τα φυτά κατά τη διάρκεια 30 ημερών, με τη θερμοκρασία, την υγρασία και τον φωτισμό να ελέγχονται ώστε να μιμούνται τις συνθήκες στο διάστημα.

Φυτά έχουν καλλιεργηθεί στο διάστημα και στο παρελθόν, μετά από μια μικρή δοκιμή καλλιέργειας τροφίμων από Ιταλούς και Αμερικανούς επιστήμονες. Η Κάθριν Χάρπερ, από το Dartmoor Estate Tea, είπε ότι οι άνθρωποι χρειάζονταν το ρόφημα, «ακόμα και στο διάστημα».

«Αν το καλλιεργούν οι ίδιοι, τότε όσοι βρίσκονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα έχουν πρόσβαση στο καθημερινό τους ρόφημα, στο καθημερινό τους φλιτζάνι τσάι», πρόσθεσε.

Τα αποτελέσματα του πειράματος αναμένονται αυτό το καλοκαίρι.

Πηγή: BBC

Το Lunar Hatch, ένα καινοτόμο πρόγραμμα του Δρ. Cyrille Przybyla από το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Ωκεανογραφικών Ερευνών, εξετάζει αν τα ψάρια και συγκεκριμένα το λαβράκι μπορεί να εκτραφεί στη Σελήνη – και αργότερα στον Άρη – για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες των διαστημικών αποστολών.

Το σχέδιο προβλέπει την αποστολή γονιμοποιημένων αυγών λαβρακιού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), όπου θα εκκολαφθούν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αρχικά, τα ψάρια θα παρακολουθούνται και έπειτα θα επιστρέφουν στη Γη για ανάλυση. Ο τελικός στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα αυτοσυντηρούμενο οικοσύστημα ιχθυοκαλλιέργειας στη Σελήνη, χωρίς καθόλου απόβλητα.

Η ανακύκλωση θα είναι πλήρης: τα απόβλητα των ψαριών θα τρέφονται με φύκια και άλλους οργανισμούς, που με τη σειρά τους θα επιστρέφουν στο διατροφικό κύκλο.

Η ιδέα ξεκίνησε το 2016, όταν η ESA κάλεσε επιστήμονες να προτείνουν λύσεις για μια μελλοντική βάση στη Σελήνη. Το Lunar Hatch απέσπασε χρηματοδότηση από το CNES και πέρασε επιτυχώς όλα τα πειράματα για δονήσεις, υπεργαρύτητα και κοσμική ακτινοβολία.

Πλέον, ο Przybyla περιμένει να βρεθεί θέση σε διαστημική αποστολή, για να δοκιμάσει τη θεωρία του στην πράξη. Πέρα από το διάστημα, το σύστημα μπορεί να εφαρμοστεί σε απομακρυσμένες περιοχές της Γης, όπου η αυτάρκεια και η βιωσιμότητα είναι κρίσιμες. Όπως λέει ο Przybyla: «Αυτό που σχεδιάσαμε για τη Σελήνη, μπορεί να βοηθήσει και στη Γη».

Πηγή: Lifo.gr

Ο Butch Wilmore και η Suni Williams πρέπει να περιμένουν μέχρι να φτάσουν οι αντικαταστάτες τους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την επόμενη εβδομάδα για να μπορέσουν να βρεθούν εκτός αργότερα αυτόν τον μήνα. Θα τους συνοδεύσουν στη διαδρομή τους με το SpaceX για το σπίτι τους δύο αστροναύτες που εκτοξεύτηκαν μόνοι τους τον Σεπτέμβριο μαζί με δύο κενές θέσεις.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την Τρίτη, ο Wilmore είπε ότι ενώ η πολιτική είναι μέρος της ζωής, δεν έπαιξε ρόλο στην επιστροφή αυτού και της Williams. Ο Πρόεδρος Donald Trump και ο Elon Musk της SpaceX δήλωσαν στα τέλη Ιανουαρίου ότι ήθελαν να επιταχύνουν την επιστροφή των αστροναυτών, κατηγορώντας την προηγούμενη κυβέρνηση. Αλλά η Williams, απαντώντας σε ερώτηση, διαφώνησε με την πρόσφατη έκκληση του Musk να απορρίψει τον διαστημικό σταθμό σε δύο χρόνια, αντί να περιμένει έως ότου η προβλεπόμενη αποτροχιά της NASA θα πραγματοποιηθεί το 2031. «Είναι πραγματικά εκπληκτικό, οπότε θα έλεγα ότι είμαστε στην ακμή μας αυτή τη στιγμή», είπε η Williams, κάτοικος τριών διαστημικών σταθμών.

Η Williams είπε ακόμα ότι ανυπομονεί να επανενωθεί με τα Labrador retriever της. Το πιο δύσκολο κομμάτι για την απροσδόκητη παρατεταμένη διαμονή, πρόσθεσε, ήταν η αναμονή από τις οικογένειές τους πίσω στο σπίτι. «Ήταν ένα τρενάκι για αυτούς, μάλλον λίγο περισσότερο από ό,τι για εμάς», είπε. «Είμαστε εδώ. Έχουμε μια αποστολή. Απλώς κάνουμε αυτό που κάνουμε κάθε μέρα και κάθε μέρα είναι ενδιαφέρουσα γιατί βρισκόμαστε στο διάστημα και είναι πολύ διασκεδαστικό».

Ο Wilmore και η Williams περίμεναν να έλειπαν μόλις μια εβδομάδα περίπου όταν εκτοξεύτηκαν με τη νέα κάψουλα Starliner της Boeing, κάνοντας το ντεμπούτο του στο πλήρωμα μετά από χρόνια καθυστέρησης που η NASA έκρινε ότι ήταν πολύ επικίνδυνο για να μεταφέρει κανέναν. Η επιστροφή τους στο σπίτι καθυστέρησε περαιτέρω λόγω του επιπλέον χρόνου ολοκλήρωσης που χρειαζόταν για την ολοκαίνουργια κάψουλα SpaceX που υποτίθεται ότι θα παρείχε τους αντικαταστάτες τους.

Τον περασμένο μήνα, η NASA ανακοίνωσε ότι το επόμενο πλήρωμα θα εκτοξευόταν σε μεταχειρισμένη κάψουλα, ωθώντας την απογείωση μέχρι τις 12 Μαρτίου. Τα δύο πληρώματα θα περάσουν περίπου μια εβδομάδα μαζί στον διαστημικό σταθμό πριν ο Wilmore και η Williams αναχωρήσουν με τον Nick Hague της NASA και τον Alexander Gorbunov της Ρωσικής Διαστημικής Υπηρεσίας.

Ο Wilmore και ο Williams – συνταξιούχοι καπετάνιοι του Πολεμικού Ναυτικού και επαναλαμβανόμενοι διαστημικοί ιπτάμενοι – επέμειναν κατά τη διάρκεια των μηνών ότι είναι υγιείς και αφοσιωμένοι στην αποστολή για όσο χρόνο χρειάζεται. Έκαναν μαζί έναν διαστημικό περίπατο τον Ιανουάριο. Θα φορούν γενικές στολές πτήσης SpaceX για την επιστροφή, όχι τις συνηθισμένες προσαρμοσμένες στολές που φέρουν τα ονόματά τους, επειδή το ταξίδι τους στο σπίτι με μια κάψουλα Dragon ήταν απρογραμμάτιστο. Αυτό είναι εντάξει με αυτούς, αν και ο Wilmore άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα στυλό για να γράψει το όνομά του στο κοστούμι του. «Είμαστε απλώς οι Butch και Suni», είπε η Williams. «Όλοι ξέρουν ποιοι είμαστε μέχρι τώρα».

Πηγή: Daily Sabah

Η διετής αποστολή του Lunar Trailblazer έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει αυτή την Πέμπτη, όταν ο ανιχνευτής εκτοξευθεί στο διάστημα από τη Φλόριντα με έναν πύραυλο Space X Falcon. Ο στόχος του – να αναζητήσει νερό στη σεληνιακή επιφάνεια – μπορεί να φαίνεται περίεργος δεδομένου ότι το φεγγάρι παραδοσιακά θεωρείται ως ένας άνυδρος, αποξηραμένος κόσμος. Ωστόσο, οι επιστήμονες αποκάλυψαν πρόσφατα ισχυρές ενδείξεις ότι διαθέτει σημαντικές ποσότητες νερού.

Θα είναι καθήκον του Lunar Trailblazer να αποκαλύψει πόσο νερό υπάρχει κοντά στη σεληνιακή επιφάνεια και να εντοπίσει τις κύριες τοποθεσίες του. Η πρόοδος του ανιχνευτή θα παρακολουθηθεί με έντονο ενδιαφέρον από διαστημικούς μηχανικούς και αστρονόμους που πιστεύουν ότι το σεληνιακό νερό θα μπορούσε να παίξει βασικό ρόλο στα σχέδια για τη δημιουργία αποικιών με προσωπικό στο φεγγάρι. Χρησιμοποιώντας την ενέργεια που παρέχεται από ηλιακούς σταθμούς, το νερό θα μπορούσε να μετατραπεί στα συστατικά του στοιχεία υδρογόνου και οξυγόνου. Το πρώτο θα χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ως καύσιμο ενώ το δεύτερο θα επέτρεπε στους αστροναύτες να αναπνέουν.

«Πρόκειται κυρίως για μια επιστημονική αποστολή», δήλωσε ο καθηγητής Neil Bowles, επικεφαλής της ομάδας φυσικών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης που κατασκεύασε ένα από τα κύρια όργανα του Lunar Trailblazer. «Ωστόσο, θα πρέπει επίσης να μας πει πώς μεταφέρεται το νερό σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης και αυτό έχει επιπτώσεις στη μελλοντική σεληνιακή εξερεύνηση από τον άνθρωπο».

Μέχρι πρόσφατα εθεωρείτο ότι τα μόρια του νερού που έφεραν στο φεγγάρι από μετεωρίτες και κομήτες θα αποσυντέθηκαν γρήγορα καθώς το ηλιακό φως τα διασπούσε σε υδρογόνο και οξυγόνο, τα οποία στη συνέχεια θα είχαν παρασυρθεί στο διάστημα. Ωστόσο, αρκετοί ρομποτικοί ανιχνευτές βρήκαν πρόσφατα πειστικές αποδείξεις ότι το νερό, κυρίως με τη μορφή πάγου, υπάρχει σε αρκετά μεγάλες ποσότητες σε μερικούς βαθιούς, μόνιμα σκιασμένους κρατήρες, με τον σεληνιακό νότιο πόλο να προσφέρει τους πιο πολλά υποσχόμενους υποψήφιους.

Αυτές οι ανακαλύψεις προχώρησαν ακόμη περισσότερο από το ανιχνευτή Chandrayaan-1 της Ινδίας που διαπίστωσε, το 2009, ότι ίχνη νερού μπορούσαν να φανούν στην επιφάνεια της Σελήνης πολύ μακριά από τους πόλους. «Ήταν μια μεγάλη έκπληξη που άλλαξε τις αντιλήψεις μας για το τι θα μπορούσαμε να βρούμε στο φεγγάρι», είπε ο Bowles.

Ωστόσο, το όργανο στο Chandrayaan-1 που έκανε την ανακάλυψη δεν είχε το φασματικό εύρος για να χαρτογραφήσει πλήρως το νερό στη σεληνιακή επιφάνεια και το Lunar Trailblazer έχει σχεδιαστεί για να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα. Θα φέρει δύο όργανα. Το πρώτο είναι ένας σαρωτής υπερύθρων που θα εντοπίσει με ακρίβεια το νερό και άλλα γεωλογικά χαρακτηριστικά. Το δεύτερο, σχεδιασμένο από τον Bowles και την ομάδα του, είναι ένας θερμικός χαρτογράφος που είναι ουσιαστικά μια εξαιρετικά προηγμένη θερμική κάμερα. Δουλεύοντας παράλληλα, αυτά τα όργανα θα μπορούν στη συνέχεια να δημιουργήσουν έναν υδάτινο χάρτη της σεληνιακής επιφάνειας. «Γνωρίζουμε ότι υπάρχει νερό στους πόλους του φεγγαριού, αλλά δεν είμαστε σίγουροι πώς κατέληξε εκεί», είπε ο Bowles.

«Πιστεύουμε ότι υπάρχει ένα είδος σεληνιακού κύκλου νερού, όπως ακριβώς υπάρχει στη Γη, αν και στην περίπτωση του κύκλου στο φεγγάρι δεν έχει καμία σχέση με σύννεφα ή βροχή». Υπάρχουν δύο βασικά σενάρια, πρόσθεσε. «Είτε το νερό παρέχεται από κομήτες ή μετεωρίτες που χτυπούν τη σεληνιακή επιφάνεια και απελευθερώνουν πολύ νερό το οποίο στη συνέχεια συμπυκνώνεται σε παγίδες ψύχους στους πόλους. Εναλλακτικά, πολύ λεπτά στρώματα νερού μπορεί να σχηματιστούν από αντιδράσεις στο σεληνιακό έδαφος. Όμως, δεν γνωρίζουμε πώς αυτό το νερό θα κυκλοφορούσε και θα συσσωρευόταν σε κοιτάσματα πάγου. Αυτό προσπαθούμε να μάθουμε. Μας ενδιαφέρει να καταλάβουμε γιατί υπάρχει νερό στο φεγγάρι και πώς συμπεριφέρεται εκεί και αυτό είναι σημαντικό όχι μόνο για την κατανόησή μας για το φεγγάρι, αλλά και για την εκτίμηση του τι μπορεί να συμβαίνει σε άλλους κόσμους που είναι παρόμοιοι με το φεγγάρι, όπως ο Ερμής».

Ωστόσο, το Lunar Trailblazer δεν θα είναι το μόνο διαστημόπλοιο που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί στο διάστημα την Πέμπτη. Το μανιφέστο εκτόξευσης περιλαμβάνει επίσης την κύρια αποστολή του πυραύλου, το IM-2, έναν σεληνιακό προσγειωτή που κατασκευάστηκε από την αμερικανική εταιρεία Intuitive Machines. Προορίζεται να εγκατασταθεί στο φεγγάρι όπου θα τρυπήσει κάτω από την επιφάνεια σε μια προσπάθεια να βρει νερό εκεί.

Εκτός από αυτό το σκάφος, θα υπάρχει ένας ανιχνευτής – που ονομάζεται Odin από τον κατασκευαστή του AstroForge – που θα πετάξει σε έναν πολύ διαφορετικό προορισμό: τον αστεροειδή 2022 OB5. Ο Odin θα τραβήξει φωτογραφίες εκεί στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μια αποστολή επιστροφής που σχεδιάζεται να προσγειωθεί στον αστεροειδή και να ξεκινήσει η εξόρυξη ορυκτών στην επιφάνειά του.

Όλες αυτές οι αποστολές αποτελούν μέρος του εμπορικού προγράμματος υπηρεσιών σεληνιακού ωφέλιμου φορτίου της Nasa, το οποίο έχει δημιουργηθεί για να ενθαρρύνει τις εταιρείες να στέλνουν μικρά ρομποτικά προσγειωμένα αεροσκάφη και ρόβερ στο φεγγάρι και σε άλλους κοντινούς γήινους προορισμούς. Ο κύριος στόχος είναι να γίνουν προετοιμασίες για τον τελικό αποικισμό της Σελήνης.

Πηγή: The Guardian

Η εκθαμβωτική εικόνα δείχνει έναν κοντινό γαλαξία, τον NGC 6505, που περιβάλλεται από έναν τέλειο κύκλο φωτός. Ο δακτύλιος δίνει μια ματιά σε έναν πιο μακρινό γαλαξία, που βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον NGC 6505, του οποίου το αστρικό φως έχει λυγίσει γύρω από τον γαλαξία του πρώτου πλάνου.

«Αυτό είναι ένα όμορφο, εξαιρετικό, συναρπαστικό και τυχερό εύρημα στα πρώτα μας δεδομένα», δήλωσε ο καθηγητής Stephen Serjeant, αστρονόμος στο Open University. «Ένα δαχτυλίδι του Αϊνστάιν τόσο τέλειο όσο κι αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Μπορούμε να δούμε έναν γαλαξία φόντου μέσα από τον στρεβλό χώρο και χρόνο ενός πολύ κοντινού γαλαξία στο προσκήνιο».

Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν προβλέπει ότι το φως θα κάμπτεται γύρω από τεράστια αντικείμενα στο διάστημα, πράγμα που σημαίνει ότι οι γαλαξίες μπορούν να λειτουργήσουν ως τεράστιοι φακοί. Οι δακτύλιοι του Αϊνστάιν είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τους αστρονόμους, επειδή αποκαλύπτουν αντικείμενα που διαφορετικά θα κρύβονταν από τη θέα και υποδεικνύουν τη μάζα του ενδιάμεσου γαλαξία – συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε κρυμμένης μάζας με τη μορφή σκοτεινής ύλης. Σε αυτή την περίπτωση, οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι ο γαλαξίας στο προσκήνιο περιλαμβάνει περίπου το 11% της σκοτεινής ύλης. Αυτό είναι ένα σχετικά μικρό κλάσμα δεδομένου ότι η σκοτεινή ύλη πιστεύεται ότι κυριαρχεί στο συνολικό περιεχόμενο μάζας του σύμπαντος.

Η αποκάλυψη των μυστικών της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας, που μαζί αποτελούν το 95% του σύμπαντος, είναι ο κεντρικός στόχος της αποστολής του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος. Τελικά το τηλεσκόπιο, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει γαλαξίες έως και 10 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στοχεύει να δημιουργήσει τον μεγαλύτερο κοσμικό τρισδιάστατο χάρτη που έχει κατασκευαστεί ποτέ. Αυτό θα επιτρέψει στους αστρονόμους να συμπεράνουν τη μεγάλης κλίμακας κατανομή της σκοτεινής ύλης και να αποκαλύψουν την επιρροή της σκοτεινής ενέργειας, μιας μυστηριώδους δύναμης που επιταχύνει τη διαστολή του σύμπαντος. Το τηλεσκόπιο θα τραβήξει εικόνες αντικειμένων σε απόσταση έως και 10 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, αλλά η τελευταία εικόνα δείχνει την απαράμιλλη ικανότητά του για αιχμηρές παρατηρήσεις.

Ο γαλαξίας NGC 6505 απέχει περίπου 590 μέτρα έτη φωτός από τη Γη – σε απόσταση αναπνοής από κοσμικούς όρους – και ο ανώνυμος γαλαξίας υποβάθρου απέχει 4,42 δισεκατομμύρια έτη φωτός. «Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτός ο δακτύλιος παρατηρήθηκε σε έναν πολύ γνωστό γαλαξία, ο οποίος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1884», δήλωσε η Δρ Valeria Pettorino, επιστήμονας του προγράμματος ESA Euclid.

«Ο γαλαξίας είναι γνωστός στους αστρονόμους εδώ και πολύ καιρό. Και όμως αυτό το δαχτυλίδι δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ πριν. Αυτό δείχνει πόσο ισχυρός είναι ο Ευκλείδης, βρίσκοντας νέα πράγματα ακόμα και σε μέρη που νομίζαμε ότι γνωρίζαμε καλά».

Πηγή: The Guardian / Κεντρική φωτογραφία: ESA

Ακόμα και η NASA αποχαιρετά τον David Lynch, ελπίζοντας να τον βρει κάποτε στις ανακαλύψεις και τα όνειρά της.

Ακολουθεί το κείμενο της δημοσίευσης:

«Εστίασε τα μάτια σου στο ντόνατ και όχι στην τρύπα.

Κυκλοφόρησε το 2019 και αυτή είναι η πρώτη εικόνα μιας μαύρης τρύπας και της σκιάς της, η οποία αντιπροσωπεύει ένα ιστορικό κατόρθωμα από ένα διεθνές δίκτυο ραδιοτηλεσκοπίων που ονομάζεται Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Συμβάντων (EHT). Μια μαύρη τρύπα είναι ένα εξαιρετικά πυκνό αντικείμενο από το οποίο δεν μπορεί να διαφύγει κανένα φως. Οτιδήποτε μπαίνει μέσα στον «ορίζοντα γεγονότων» μιας μαύρης τρύπας, το σημείο χωρίς επιστροφή της, θα καταναλωθεί, για να μην ξαναεμφανιστεί ποτέ, λόγω της αφάνταστα ισχυρής βαρύτητας της μαύρης τρύπας.

Όχι σε αντίθεση με το Black Lodge. Σε αυτή την εικόνα, μπορείτε να δείτε τη σκιά της υπερμεγέθους μαύρης τρύπας στο κέντρο του Messier 87 (M87), ενός ελλειπτικού γαλαξία περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Αυτή η μαύρη τρύπα είναι 6,5 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου. Η σύλληψη της σκιάς του αφορούσε οκτώ επίγεια ραδιοτηλεσκόπια σε όλο τον κόσμο, που λειτουργούσαν μαζί σαν να ήταν ένα τηλεσκόπιο στο μέγεθος ολόκληρου του πλανήτη μας.

Στη μνήμη του David Lynch, θα συνεχίσουμε να εξερευνούμε τον άλλο κόσμο και το άγνωστο. Δεν θα επικεντρωθούμε στην απώλεια, αλλά σε όσα κερδίσαμε από τα χρόνια που μοιραστήκαμε αυτόν τον πλανήτη μαζί του. Θα τον δούμε στα όνειρά μας.

Περιγραφή εικόνας: Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Event Horizon, οι επιστήμονες έλαβαν αυτήν την εικόνα της μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία M87, που περιγράφεται από την εκπομπή από θερμό αέριο που στροβιλίζεται γύρω του υπό την επίδραση της ισχυρής βαρύτητας κοντά στον ορίζοντα γεγονότων του. Το καυτό αέριο έχει σχήμα ντόνατ και λάμπει ένα ζεστό κίτρινο χρώμα με κοκκινωπή απόχρωση στις άκρες του. Το σκοτάδι του διαστήματος είναι μαύρο στο βάθος.»

Πηγή: NASA

Ωστόσο, αυτά τα γεύματα έχουν άνοστη γεύση και οι αστροναύτες συχνά δυσκολεύονται να φάνε αρκετά κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).

Τώρα, μια πρώτη στο είδος της μελέτη που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Food Science and Technology από το Πανεπιστήμιο RMIT υπέδειξε ότι τα αρώματα των τροφίμων μπορεί να είναι το κλειδί για την κατανόηση του γιατί οι αστροναύτες αγωνίζονται να απολαύσουν τα γεύματά τους. Η μελέτη διαπίστωσε ότι το ίδιο το περιβάλλον μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα αρώματα και τις γεύσεις.
«Η μεγαλύτερη αίσθηση μοναξιάς και απομόνωσης μπορεί επίσης να παίζει ρόλο και υπάρχουν επιπτώσεις από αυτή τη μελέτη σχετικά με το πώς οι απομονωμένοι άνθρωποι μυρίζουν και γεύονται τα τρόφιμα», δήλωσε η Julia Low, επικεφαλής της έρευνας.

Αυτή η μοναδική μελέτη χρησιμοποίησε την εικονική πραγματικότητα (VR) για να δει πώς αλλάζει η αντίληψη κοινών αρωμάτων τροφίμων στο διάστημα. Η εικονική πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκε για την προσομοίωση του ISS για τους συμμετέχοντες.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι μυρωδιές βανίλιας και αμυγδάλου αποδείχθηκαν «πιο έντονες» στον προσομοιωμένο διαστημικό σταθμό. Ωστόσο, το άρωμα λεμονιού «παρέμεινε αμετάβλητο».

Ο ένοχος πίσω από τις ισχυρότερες μυρωδιές βανίλιας και αμυγδάλου θα μπορούσε να είναι μια γλυκιά χημική ουσία που ονομάζεται βενζαλδεΰδη. Αυτό, σε συνδυασμό με την ατομική ευαισθησία στις μυρωδιές, θα μπορούσε να εξηγήσει τις αλλαγές στην αντίληψη.
«Ένας από τους μακροπρόθεσμους στόχους της έρευνας είναι να φτιάξουμε καλύτερα προσαρμοσμένες τροφές για τους αστροναύτες, καθώς και για άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε απομονωμένα περιβάλλοντα, ώστε να αυξήσουν τη διατροφική τους πρόσληψη πιο κοντά στο 100%», δήλωσε η Low.

Η μοναξιά και η απομόνωση μπορεί επίσης να παίζουν ρόλο στον τρόπο με τον οποίο οι αστροναύτες βιώνουν το φαγητό. Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη που διερευνά την αντίληψη του αρώματος και της γεύσης σε μεγάλες ομάδες (54 άτομα) υπό απομονωμένες συνθήκες.

Η έλλειψη βαρύτητας τραβάει υγρά από το κάτω μέρος του σώματος προς το πάνω μέρος του σώματος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο του προσώπου και ρινική συμφόρηση, παρόμοια με ένα άσχημο κρυολόγημα. Ως αποτέλεσμα, η αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης των αστροναυτών γίνεται λιγότερο ευαίσθητη. Ωστόσο, αυτές οι επιπτώσεις είναι συνήθως προσωρινές και εξασθενούν μέσα σε λίγες εβδομάδες στον διαστημικό σταθμό.

Πηγή: Cibum