Μια ομάδα ερευνητών από τη Φλόριντα και το Ουαϊόμινγκ ίσως έχει πλησιάσει την απάντηση. Τα ευρήματά τους υποδεικνύουν ότι ορισμένα δελφίνια μπορεί να υποφέρουν από εκφυλιστικές εγκεφαλικές αλλοιώσεις παρόμοιες με εκείνες της νόσου Αλτσχάιμερ στους ανθρώπους. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η αιτία μπορεί να συνδέεται με μακροχρόνια έκθεση σε τοξίνες που παράγουν τα κυανοβακτήρια, που είναι μικροσκοπικοί οργανισμοί που πολλαπλασιάζονται ραγδαία σε ζεστά, πλούσια σε θρεπτικά νερά.

Οι τοξίνες αυτές, όπως η β-N-μεθυλαμινο-L-αλανίνη (BMAA), η 2,4-διαμινοβουτυρικό οξύ (2,4-DAB) και η N-2-αμινοαιθυλογλυκίνη (AEG), είναι γνωστό ότι είναι ιδιαίτερα επιβλαβείς για τα νευρικά κύτταρα. Πειράματα έχουν δείξει ότι η έκθεση σε BMAA μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική βλάβη και γνωστική έκπτωση παρόμοια με εκείνη που προκαλεί η νόσος Αλτσχάιμερ. Μόλις εισέλθουν στα θαλάσσια οικοσυστήματα, οι ουσίες αυτές μπορούν να περάσουν στην τροφική αλυσίδα και να συσσωρευτούν στους κορυφαίους θηρευτές, όπως τα δελφίνια.

Σε δείγματα από είκοσι ρινοδέλφινα που ξεβράστηκαν στη λιμνοθάλασσα Indian River της Φλόριντα, οι ερευνητές εντόπισαν υψηλά επίπεδα BMAA και 2,4-DAB. Τα δελφίνια που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια περιόδων έντονης άνθισης κυανοβακτηρίων περιείχαν έως και 2.900 φορές περισσότερη 2,4-DAB από όσα ξεβράστηκαν σε άλλες εποχές. Οι εγκέφαλοί τους εμφάνιζαν τις ίδιες παθολογικές αλλοιώσεις που παρατηρούνται σε ανθρώπους με Αλτσχάιμερ: β-αμυλοειδείς πλάκες, πρωτεΐνες tau και δείκτες φλεγμονής όπως η TDP-43.

Η κλιματική αλλαγή και η αύξηση της ρύπανσης από γεωργικά λύματα και απορρίψεις έχουν συμβάλει στην επιδείνωση του φαινομένου των κυανοβακτηρίων, ιδιαίτερα στη Φλόριντα. Τα μολυσμένα νερά από τη λίμνη Okeechobee καταλήγουν στη λιμνοθάλασσα Indian River, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο οικολογικό περιβάλλον. Ο Δρ David Davis από την Ιατρική Σχολή Miller προειδοποιεί ότι τα δελφίνια, ως «φρουροί του περιβάλλοντος», μπορούν να αποτελέσουν προειδοποιητικό δείκτη για κινδύνους που αφορούν και την ανθρώπινη υγεία.

Το 2024, η κομητεία Miami-Dade κατέγραψε την υψηλότερη επικράτηση της νόσου Αλτσχάιμερ στις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που, σύμφωνα με τον Δρ Davis, ίσως σχετίζεται και με την αυξανόμενη έκθεση σε κυανοβακτήρια. Ο Δρ Paul Alan Cox από τα Brain Chemistry Labs στο Jackson Hole σημειώνει ότι παρόμοια φαινόμενα έχουν καταγραφεί και στους κατοίκους του Γκουάμ, όπου η κατανάλωση τροφών μολυσμένων με τοξίνες κυανοβακτηρίων έχει συνδεθεί με νευροεκφυλιστικές ασθένειες.

Πηγή: Cibum

Σε αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει η Google, που ανέπτυξε ένα εργαλείο Τεχνητής Νοημοσύνης για την αποκωδικοποίηση της γλώσσας των δελφινιών.

«Σήμερα, την Εθνική Ημέρα Δελφινιών, η Google, σε συνεργασία με ερευνητές του Georgia Tech και την έρευνα πεδίου του Wild Dolphin Project (WDP), ανακοινώνει την πρόοδο στο DolphinGemma: ένα θεμελιώδες μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που εκπαιδεύεται για να μαθαίνει τη δομή των φωνητικών εκφράσεων των δελφινιών και να παράγει νέες ηχητικές ακολουθίες που μοιάζουν με τα δελφίνια. Αυτή η προσέγγιση στην αναζήτηση της επικοινωνίας μεταξύ των ειδών διευρύνει τα όρια της Τεχνητής Νοημοσύνης και της πιθανής σύνδεσής μας με τον θαλάσσιο κόσμο», αναφέρει στην επίσημη ιστοσελίδα της, η Google.

«Περίμενα 40 χρόνια για αυτή τη στιγμή», λέει στο βίντεο που δημοσίευσε η Google, η Dr. Denise L. Herzing, ιδρύτρια και διευθύντρια των ερευνών του Wild Dolphin Project

Από το 1985, το WDP μελετά μια ομάδαάγριων δελφινιών (Stenella frontalis) στις Μπαχάμες. Καταγράφει υποβρύχιο ήχο και εικόνα, συνδέοντάς τα με τη συμπεριφορά και την ταυτότητα κάθε δελφινιού. Η ερευνητική ομάδα, εστιάζει περισσότερο στην παρατήρηση και ανάλυση της φυσικής επικοινωνίας και των αλληλεπιδράσεων των δελφινιών. Η υποβρύχια εργασία επιτρέπει στους ερευνητές να συνδέουν άμεσα τους ήχους με συγκεκριμένες συμπεριφορές με τρόπους που η επιφανειακή παρατήρηση δεν μπορεί να κατανοήσει. Εδώ και δεκαετίες, συσχετίζουν τους τύπους των ήχων με τα πλαίσια συμπεριφοράς. Μερικά από τα παραδείγματα που δημοσίευσε η Google είναι:

Σφυρίγματα ταυτότητας (σαν ονόματα) για να βρίσκει η μητέρα το μικρό
Σφυρίγματα «με παλμό έκρηξης» που παρατηρούνται συχνά κατά τη διάρκεια αγώνων
Βουητά κατά τη διάρκεια του φλερτ ή του κυνηγιού καρχαριών

Το DolphinGemma

Η DolphinGemma, βασισμένη στο Gemma framework της Google, εκπαιδεύτηκε με βάση το πλούσιο ηχητικό αρχείο του WDP. Το μοντέλο μπορεί να «τρέξει» σε Pixel smartphones.

Εκπαιδευμένο εκτενώς στην ακουστική βάση δεδομένων του WDP από άγρια δελφίνια του Ατλαντικού, το DolphinGemma λειτουργεί ως μοντέλο εισόδου και εξόδου ήχου, επεξεργάζεται ακολουθίες φυσικών ήχων δελφινιών, προκειμένου να εντοπίσει τα μοτίβα, τη δομή και τελικά να προβλέψει τους πιθανούς επόμενους ήχους σε μια ακολουθία, όπως τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα για την ανθρώπινη γλώσσα προβλέπουν την επόμενη λέξη ή το επόμενο σύμβολο σε μια πρόταση.

Αυτό επιτρέπει στους ερευνητές να βρίσκουν μοτίβα που ίσως υποδηλώνουν στοιχεία «γλώσσας των δελφινιών».

Ο υπολογιστής στον ωκεανό

Εκτός από την ανάλυση ήχων, το WDP δοκιμάζει και αλληλεπίδραση μέσω του συστήματος CHAT (Cetacean Hearing Augmentation Telemetry). Πρόκειται, για έναν υποβρύχιο υπολογιστή που έχει σχεδιαστεί όχι για να αποκρυπτογραφήσει άμεσα την πολύπλοκη φυσική γλώσσα των δελφινιών, αλλά για να δημιουργήσει ένα απλούστερο, κοινό λεξιλόγιο. Η ιδέα στηρίζεται αρχικά στη συσχέτιση νέων, συνθετικών σφυριγμάτων (που δημιουργούνται από το CHAT και διαφέρουν από τους φυσικούς ήχους των δελφινιών) με συγκεκριμένα αντικείμενα που απολαμβάνουν τα δελφίνια, όπως το θαλασσόχορτο. Αν για παράδειγμα, ένα δελφίνι μιμηθεί το σφύριγμα για τα φύκια, οι ερευνητές ανταποκρίνονται προσφέροντάς του το αντικείμενο.

Πηγή: Lifo.gr

Αυτή η απόφαση καθιστά το Βέλγιο την έβδομη χώρα στον κόσμο και την τέταρτη στην Ευρώπη που απαγορεύει οριστικά τα δελφινάρια. «Πολλοί Φλαμανδοί έχουν καλές αναμνήσεις από το δελφινάριο, αλλά η επιστήμη είναι ξεκάθαρη: τα δελφίνια είναι ευαίσθητα πλάσματα που δεν ευδοκιμούν στην αιχμαλωσία», δήλωσε ο υπουργός Ζώων Ben Weyts. «Ως πολιτισμένη κοινωνία που γνωρίζει όλο και περισσότερο την καλή διαβίωση των ζώων, τολμούμε να κάνουμε σαφείς επιλογές. Η Φλάνδρα τολμά επίσης να είναι πρωτοπόρος σε αυτόν τον τομέα».

Το Boudewijn Seapark στη Μπριζ του Βελγίου, όπου ζουν επτά ρινοδέλφινα, αποτελεί εδώ και καιρό επίκεντρο της διαμάχης. Αυτά τα έξυπνα και κοινωνικά πολύπλοκα πλάσματα, που στην άγρια ​​φύση ταξιδεύουν σε μεγάλα ωκεάνια νερά, έχουν περιοριστεί σε μικρά, αποστειρωμένα τσιμεντένια περιβλήματα στο πάρκο. Αυτός ο περιορισμός περιορίζει σοβαρά τις φυσικές τους συμπεριφορές και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ελευθερία που βιώνουν στα φυσικά τους ενδιαιτήματα.

Σύμφωνα με τη νέα απόφαση, το Boudewijn Seapark πρέπει να κλείσει το δελφινάριο του μέχρι το 2037, θέτοντας ουσιαστικά ένα τέλος στην αιχμαλωσία των δελφινιών στη Φλάνδρα. Οι υπεύθυνοι του πάρκου έχουν ενημερωθεί ότι πρέπει να λάβουν άμεσα μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών για τα δελφίνια, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής μιας εξωτερικής πισίνας έως το 2027 για να δώσουν στα ζώα πρόσβαση σε καθαρό αέρα και περισσότερο φυσικό περιβάλλον. Έχει επίσης εφαρμοστεί απαγόρευση αναπαραγωγής και εισαγωγής και οι τακτικές αξιολογήσεις θα διασφαλίζουν ότι η ευημερία των δελφινιών αξιολογείται συνεχώς.

«Το Dolphin Project είχε ήδη συνεργαστεί με τους GAIA, Yvon Godefroid, Bite Back και αρκετούς άλλους ακτιβιστές για το ζήτημα της αιχμαλωσίας των δελφινιών στο Βέλγιο πέντε χρόνια πριν γράψω αυτό το σημείωμα σε μια χαρτοπετσέτα που μου έστειλε χθες η GAIA. Χρονολογείται το 2004. Είμαι συγκλονισμένος όταν ανακάλυψα ότι κάνουμε εκστρατεία στο Βέλγιο για περισσότερα από 25 χρόνια! Και τώρα βρισκόμαστε σχεδόν στη γραμμή του τερματισμού. Τι υπέροχο συναίσθημα!» είπε ο Ric O’Barry, ιδρυτής και διευθυντής του The Dolphin Project, σε μια δήλωση.

Καθώς ο κόσμος συνεχίζει να παλεύει με τις ηθικές συνέπειες της διατήρησης αιχμάλωτων όντων με υψηλή ευαισθησία, η απόφαση της Φλάνδρας χρησιμεύει ως φωτεινό παράδειγμα για το πώς μια κοινωνία μπορεί να εξελιχθεί και να επιλέξει τη συμπόνια αντί της εκμετάλλευσης. Τα επτά δελφίνια που φιλοξενούνται αυτή τη στιγμή στο Boudewijn Seapark, και τα αμέτρητα άλλα που έχουν υποφέρει σε αιχμαλωσία σε όλο τον κόσμο, αξίζουν μια ζωή πέρα ​​από τα όρια μιας δεξαμενής. Τους αξίζει η ελευθερία να κολυμπήσουν όσο μακριά θέλουν, να ταξιδέψουν στον ωκεανό με τις οικογένειές τους και να βιώσουν τον κόσμο όπως θα ήθελε η φύση.

Πηγή: World Animal News

Αυτή η απόφαση σηματοδοτεί μια σημαντική μετατόπιση από τις αλληλεπιδράσεις ανθρώπου-δελφινιού ως ψυχαγωγία. Ενώ αυτή η απόφαση είναι αξιέπαινη, τα δελφίνια θα μεταφερθούν στο Gulfarium Marine Adventure Park, όπου θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται. Τα τρία ρινοδέλφινα του Ατλαντικού – Rainier, Calvin και Malabar – που επί του παρόντος αποτελούν μέρος του αξιοθέατου Epcot The Seas with Nemo and Friends, έχουν προγραμματιστεί να μεταφερθούν στα τέλη Οκτωβρίου.

Η Disney ισχυρίζεται ότι δίνει προτεραιότητα στην ευημερία αυτών των ευαίσθητων θαλάσσιων θηλαστικών, αλλά η μεταφορά τους σε άλλη εγκατάσταση όπου θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για κέρδος δεν αντικατοπτρίζει γνήσιο ενδιαφέρον για την ευημερία τους.

Στην άγρια ​​φύση, τα δελφίνια είναι πολύ κοινωνικά και έξυπνα πλάσματα, που ταξιδεύουν έως και 60 μίλια την ημέρα. Εμπλέκονται σε περίπλοκες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, επιδεικνύοντας συμπεριφορές όπως το συνεργατικό κυνήγι, παιχνιδιάρικες δραστηριότητες και μια πολύπλοκη επικοινωνία. Αυτός ο δυναμικός τρόπος ζωής είναι ζωτικής σημασίας για την ευεξία και την ψυχική τους τόνωση.

Σε πλήρη αντίθεση, τα δελφίνια σε αιχμαλωσία αντιμετωπίζουν συχνά μια δραστικά διαφορετική ύπαρξη. Περιορισμένα σε μικρές, άγονες δεξαμενές, αντιμετωπίζουν σημαντική μείωση της περιβαλλοντικής πολυπλοκότητας. Αυτή η έλλειψη διέγερσης συχνά οδηγεί σε προβλήματα συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης επιθετικότητας και των σημαδιών του στρες. Μερικά δελφίνια χρειάζονται ακόμη και φαρμακευτική αγωγή για την κατάθλιψη, υπογραμμίζοντας τη βαθιά επίδραση της αιχμαλωσίας στην ψυχική τους υγεία.

Το Gulfarium Marine Adventure Park, όπως πολλά θαλάσσια πάρκα, διαθέτει αιχμάλωτα δελφίνια που αναγκάζονται να εμφανιστούν σε παραστάσεις και να συμμετέχουν σε αξιοθέατα συνάντησης δελφινιών. Αυτές οι παραστάσεις είναι αφύσικες και τα δελφίνια συχνά κρατούνται πεινασμένα για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση κατά τη διάρκεια των αλληλεπιδράσεων.

Αυτό δεν είναι το μέλλον που αξίζει στα δελφίνια Epcot. Αντί να μεταφερθούν σε άλλη εγκατάσταση, αυτά τα δελφίνια θα πρέπει να αποσυρθούν σε ένα παραθαλάσσιο καταφύγιο όπου μπορούν να ζουν σε ωκεάνια περιβάλλοντα και να επιδεικνύουν τη φυσική τους συμπεριφορά, χωρίς ανθρώπινη εκμετάλλευση. Διάφορες φιλοζωικές προτρέπουν τη Disney να μεταφέρει τα δελφίνια της σε ένα αληθινό καταφύγιο όπου μπορούν να ζήσουν τις υπόλοιπες μέρες τους με ειρήνη και ζητάνε από το κοινό να στείλει emails και να τηλεφωνήσει στα κεντρικά της Disney ζητώντας τη μετεγκατάσταση των δελφινιών σε ένα περιβάλλον μακριά από ανθρώπους.

Πηγή: World Animal News

Όπως αναφέρει, ο δρ. Αλέξανδρος Φραντζής στο loutrakiblog.gr, εκ μέρους της επιστημονικής ομάδας του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος, η μικτή κοινωνία των δελφινιών του Κορινθιακού είναι μοναδική παγκοσμίως. Από το 1995, το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος πραγματοποιεί εκεί έρευνα για τη μελέτη των δελφινιών, η οποία οδήγησε τελευταία σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις.

Τα είδη δελφινιών του Κορινθιακού

Τα τέσσερα είδη δελφινιών, που απαντώνται περισσότερο στη Μεσόγειο, ζουν στον κορινθιακό κόλπο: το ζωνοδέλφινο, το κοινό δελφίνι, το σταχτοδέλφινο και το ρινοδέλφινο. Το ζωνοδέλφινο είναι το κυρίαρχο είδος, ένα καθαρά πελαγικό είδος, που δεν έχει παρατηρηθεί πουθενά αλλού στον κόσμο μέσα σε έναν κλειστό κόλπο, όπως συμβαίνει στον κορινθιακό κόλπο.

Μαζί με τα κοινά δελφίνια και τα σταχτοδέλφινα, σχηματίζουν ένα μόνιμο μικτό κοπάδι δελφινιών. Τέτοια μόνιμη συμβίωση δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ πουθενά αλλού στον κόσμο. Δεδομένων των γενετικών αποστάσεων μεταξύ των τριών ειδών, είναι σαν να ζούσαν οι άνθρωποι σε μικτή κοινωνία μαζί με χιμπατζήδες και γορίλες.

Όπως σημειώνει ο κ. Φραντζής, κατά τη διάρκεια πρόσφατης έρευνας το 2023 για την εκτίμηση της αφθονίας των δελφινιών, εντοπίστηκε από την ομάδα το ίδιο σταχτοδέλφινο 26 χρόνια μετά την πρώτη του παρατήρηση το 1997, κατεγράφη ένα μοναδικό ζωνοδέλφινο με αντίχειρες και στα δύο του πτερύγια. Επίσης, ένα θηλυκό κοινό δελφίνι είχε υιοθετήσει ένα νεογέννητο ζωνοδέλφινο και το θήλαζε.

Πηγή: in.gr