Σταυρικόσαυρος: Ένα σημαντικό εύρημα στην εξέλιξη των δεινοσαύρων

Ο παλαιοντολόγος Llewellyn Ivor Prince ανακάλυψε για πρώτη φορά τον Σταυρικόσαυρο το 1936, στον σχηματισμό Santa Maria στη νότια Βραζιλία. Οι τεχνικές χρονολόγησης με ραδιενεργό άνθρακα έχουν αποδείξει ότι αυτό το αρχαίο αρπακτικό ζούσε κατά την ύστερη Τριασική περίοδο, περίπου 225 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ο δεινόσαυρος ήταν σχετικά μεγάλος για την εποχή του, είχε μήκος περίπου δύο μέτρα και ζύγιζε περίπου 30 κιλά. Η δίποδη στάση και η μακριά ουρά του υποδεικνύουν ένα γρήγορα κινούμενο αρπακτικό που ήταν καλά εξοπλισμένο για να πιάσει και να κρατήσει το θήραμα.

Κρίσιμο κομμάτι στο παζλ της εξέλιξης των δεινοσαύρων

Η ανακάλυψη του Staurikosaurus συνέβαλε καθοριστικά στην περαιτέρω κατανόηση της εξέλιξης των δεινοσαύρων. Μελετώντας αυτό το πρώιμο θηρόποδο, οι παλαιοντολόγοι μπόρεσαν να συνθέσουν το παζλ για το πώς αυτά τα πλάσματα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη Γη και ξεκίνησαν το αξιοσημείωτο ταξίδι τους. Ο Σταυρικόσαυρος συνεχίζει να εμπνέει δέος και θαυμασμό, υπενθυμίζοντας μας την ποικιλομορφία και την πολυπλοκότητα της ζωής που υπήρχε στον πλανήτη μας.

Πηγή: Νews Bytes / Σαν σήμερα

Οι παλαιοντολόγοι πιστεύουν ότι τα ίχνη, τα οποία απέχουν μεταξύ τους έως και 75 εκατοστά, έγιναν από ένα τεράστιο φυτοφάγο προερχόμενο από την ύστερη τριασική περίοδο και τώρα γίνονται προσπάθειες για την επαλήθευση της αυθεντικότητάς τους.

Η Tegan και η μαμά Claire έχουν ενημερωθεί από την επιμελήτρια παλαιοντολογίας του Εθνικού Μουσείου της Ουαλίας ότι είναι αρκετά σίγουροι για τη γνησιότητα των αποτυπωμάτων. «Έχουμε πέντε ίχνη και μιλάμε για μισό έως τρία τέταρτα του μέτρου μεταξύ του καθενός», είπε η Cindy Howells στην εκπομπή The Dinohunters του BBC. «Αυτά τα ίχνη είναι τόσο μεγάλα, που θα έπρεπε να είναι ένας τύπος δεινοσαύρου που ονομάζεται σαυροποδόμορφο».

Η ανακάλυψη από την Tegan έγινε στη νότια ακτή της Ουαλίας, κοντά στο σημείο που ζούσε παλιότερα η μαμά της.

«Ήταν τόσο cool και συναρπαστικό», είπε η Tegan, η οποία είχε ταξιδέψει από το Pontardawe κοντά στο Swansea στην Vale of Glamorgan αναζητώντας απολιθώματα. «Απλώς ήμασταν έξω ψάχνοντας να δούμε τι θα μπορούσαμε να βρούμε, δεν πιστεύαμε ότι θα βρίσκαμε τίποτα. Βρήκαμε ότι αυτές ήταν μεγάλες τρύπες που έμοιαζαν με ίχνη δεινοσαύρων, οπότε η μαμά τράβηξε μερικές φωτογραφίες, έστειλε email στο μουσείο και ήταν τελικά από έναν δεινόσαυρο με μακρύ λαιμό».

Η Claire έστειλε email στη Cindy λίγες μέρες μετά τα ευρήματα στην κόκκινη λάσπη στο σημείο Lavernock μεταξύ του Cardiff και του Barry σε ένα τμήμα της Glamorgan Heritage Coast που είναι γνωστό ότι είναι ένα προϊστορικό hotspot.

Η Cindy, η επί 40 χρόνια εμπειρογνώμονας για τους δεινόσαυρους στο Ηνωμένο Βασίλειο, είπε ότι αυτό που την έπεισε ότι ήταν γνήσια αποτυπώματα ήταν το σταθερό μοτίβο βημάτων. «Αν ήταν τυχαίες τρύπες, θα ήμασταν επιφυλακτικοί, αλλά επειδή έχουμε ένα αριστερό πόδι, ένα δεξί πόδι και μετά ένα αριστερό και ένα άλλο δεξί… υπάρχει μια σταθερή απόσταση μεταξύ τους», είπε. «Είναι ένα πολύ σημαντικό εύρημα – το κουδούνισμα όταν κάποιος επικοινωνεί μαζί μας για ένα συγκεκριμένο εύρημα δεινοσαύρων, είναι κάθε φορά ένα εκπληκτικό γεγονός».

Η Claire ένιωσε μεγάλη ικανοποίηση για τα αποτελέσματα του ευρήματός της κάτι που έχει αναζωογονήσει ιδιαίτερα την μικρή κόρη της και κυνηγό dino.

«Είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι περπατάμε στην ίδια παραλία που πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια ήταν εδώ ένα τεράστιο προϊστορικό ζώο», είπε. «Μπορεί κανείς να περάσει μια ζωή ψάχνοντας για θησαυρούς δεινοσαύρων, οπότε είναι υπέροχο να συμβεί στην Tegan σε αυτή την ηλικία».

Πηγή: BBC