H Weirdwave συγχαίρει τον σπουδαίο ιρανό δημιουργό Τζαφάρ Παναχί, ο οποίος χθες βράδυ, στην τελετή απονομής των βραβείων του 78ου Φεστιβάλ των Καννών, απέσπασε την κορυφαία διάκριση του Φεστιβάλ, τον Χρυσό Φοίνικα, για την ταινία του Ένα απλό ατύχημα. Η ταινία θα διανεμηθεί στην Ελλάδα από την Weirdwave.

Ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς στην ιστορία του ιρανικού κινηματογράφου, ο Τζαφάρ Παναχί, δεν είναι γνωστός μόνο για το έργο του, αλλά και για τις διώξεις που έχει υποστεί στη χώρα του απο το καθεστώς. Ο Τζαφάρ Παναχί είναι ο δεύτερος Ιρανός που κερδίζει τον Χρυσό Φοίνικα, μετά τον Αμπάς Κιαροστάμι το 1997 για τη Γεύση του κερασιού. Ταυτόχρονα, μετά τη νίκη του αυτή, συγκαταλέγεται πλέον στους λιγοστούςδημιουργούς που έχουν κερδίσει και τα τρία μεγάλα βραβεία στα τρία μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου: Εκτός από το φετινό Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, έχει κερδίσει το 2015 τη Χρυσή Αρκτο στο Βερολίνο για το Taxi και το Χρυσό Λέοντα το 2000 στη Βενετία για τον Κύκλο.

Η βράβευση του 64χρονου σκηνοθέτη στις Κάννες, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις,ήταν «και πολιτική, αλλά και απόφαση καρδιάς» όπως δήλωσε η Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής Ζιλιέτ Μπινός, και η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη όταν παρέλαβε το Χρυσό Φοίνικα από την ηθοποιό, με 2500 ανθρώπους να τον χειροκροτούν όρθιοι. «Είναι δύσκολο να μιλήσω», είπε. «Πριν πω οτιδήποτε να ευχαριστήσω την οικογένεια που ήταν κοντά μου. Και μετά όλο το συνεργείο που με ακολούθησε για να κάνουμε το φιλμ μαζί. Πιστεύω ότι είναι η πιο κατάλληλη στιγμή να ζητήσω κάτι από όλους τους Ιρανούς – που βρίσκονται στη χώρα ή έχουν καταφύγει κάπου αλλού στον κόσμο: να αφήσουμε τις διαφορές μας και να ελευθερώσουμε τη χώρα μας. Να μην αφήσουμε κανένα να μας πει τι πρέπει να κάνουμε, τι πρέπει να λέμε. Το σινεμά είναι μια κοινότητα. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας πει τι μπορούμε να κάνουμε και τι όχι».

Από τη φυλακή στην Κρουαζέτ

Ο Τζαφάρ Παναχί, που ασκεί εδώ και πολλά χρόνια κριτική στο θεοκρατικό Ιράν, έχει υποστεί αμέτρητες διώξεις από την κυβέρνηση της χώρας του: έχει φυλακιστεί δύο φορές, έχει κάνει απεργία πείνας, έχει αναγκαστεί να πουλήσει το σπίτι του για να πληρώσει την εγγύηση, επί χρόνια δεν του επιτρεπόταν να ταξιδέψει και βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό, ενώτου έχει απαγορευτεί να γυρίζει ταινίες, καθώς αυτές θεωρούνται προπαγάνδα εναντίον του καθεστώτος. Ουδέποτε πτοήθηκε. Μάλιστα, το 2011, η ταινία του «This Is Not a Film» προβλήθηκε στις Κάννες αφού βγήκε λαθραία από το Ιράν σε ένα USB κρυμμένο μέσα σε ένα κέικ.

Το αλληγορικό δράμα «Ένα απλό ατύχημα», που του χάρισε χθες τον Χρυσό Φοίνικα, γυρίστηκε κρυφά από το καθεστώς (πολλές ηθοποιοί μάλιστα εμφανίζονται με ακάλυπτο το κεφάλι τους). Σε αυτό, καταγγέλλει με έμμεσο τρόπο, τους μηχανισμούς καταπίεσης. Μετά από ένα ατύχημα με αυτοκίνητο, ένας άντρας αντιλαμβάνεται ότι δίπλα του στέκεται ο βασανιστής του από το μακρινό παρελθόν και τον απαγάγει… Η πλοκή αυτή δίνει την ευκαιρία στον Τζαφάρ Παναχί να μιλήσει με δεξιοτεχνικό τρόπο, οξυδέρκεια, χιούμορ και συγκίνηση για μερικά καυτά και πανανθρώπινα ζητήματα, όπως η εκδίκηση, η αυθαίρετη απονομή δικαιοσύνης, η συγχώρεση κι η αγάπη για τον συνάνθρωπο. Η ταινία, με στοιχεία σουρεαλιστικής μαύρης κωμωδίας αλλά και πολιτικού θρίλερ,χαρακτηρίστηκε ως ένα «μπεκετικό αριστούργημα» και μια «πράξη αντίστασης» γεμάτη ανθρωπιά -λιτή και συνταρακτική ταυτόχρονα.

Ο Παναχί, που έχει συλληφθεί πολλές φορές με αφορμή τις ταινίες του, κατάφερε να βρεθεί στις Κάννες, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια.

Έγραψαν για την ταινία:

FLIX.GR –Μανώλης Κρανάκης

«Οχι, δεν είναι ένα απλό ατύχημα. Είναι μία μεγάλη στιγμή κινηματογραφικά, πολιτικά, κοινωνικά και για την Ιστορία του Φεστιβάλ και για το ιστορικό πλαίσιο του κόσμου μας η θριαμβευτική επιστροφή ενός σκηνοθέτη κατατρεγμένου από το καθεστώς της χώρας του με μία ταινία που μιλά ηχηρά για τον φασισμό και τις συνέπειές του». «Ο Τζαφάρ Παναχί δεν χαρίζεται, αφού στην ίσως πιο πολιτική ταινία της καριέρας του, δεν ξεχνά λεπτό πως βρίσκεται απέναντι σε ένα τέρας που θα στοιχειώνει για πάντα τις μέρες και τις νύχτες του ίδιου και όσων έζησαν, ζουν και θα ζήσουν την καταπίεση του (κάθε) καθεστώτος. Γνωρίζει όμως πως σε ένα κόσμο μισαλλοδοξίας και απελπισίας υπάρχει μόνο ένα όπλο και αυτό είναι να συγκρατήσεις οτιδήποτε απομένει από την ανθρωπιά σου».

INDIEWIRE – David Ehrlich

«Ο Τζαφάρ Παναχί επιστρέφει με ένα θρίλερ που σου κόβει την ανάσα. Αντλώντας από τις πολύ διαφορετικές εμπειρίες του στη φυλακή παραδίδει ένα ωμό και καυστικό ηθικό θρίλερ. Ενα κράμα από τοLady Vengeance του Παρκ Τσαν-γουκ καιτο Taxi Teheran του ίδιου του Παναχί, με μια δόση από Περιμένοντας τον Γκοντό για ισορροπία».

VARIETY – Peter Debruge

«Ο σκηνοθέτης του Offside επανεμφανίζεται όχι απλώς αμετανόητος, αλλά προσφέροντας ένα ισχυρό ηθικό δίλημμα για όσους το Ιράν έχει αδικήσει.Ο Παναχί δεν είναι πια ο σκηνοθέτης που ήταν, όπως αποκαλύπτεται σε αυτό το δυναμικό πολιτικό θρίλερ. Συνδυάζει τον παραλογισμό του Σάμιουελ Μπέκετ με τις πιο οργισμένες ταινίες εκδίκησης του Ταραντίνο. Ο θυμός του σκηνοθέτη δεν εκπλήσσει, αν και το χιούμορ μπορεί να πιάσει το κοινό απροετοίμαστο.»

THE GUARDIAN – Peter Bradshaw

«Ίσως η πιο συναισθηματικά απροκάλυπτη ταινία του Τζαφάρ Παναχί έως τώρα: μια ταινία για τη βία του κράτους και την εκδίκηση, για τον πόνο της τυραννίας που συνυπάρχει με μια φαινομενική καθημερινή κανονικότητα».

DEAD LINE – Pete Hammond

«Αυτό που ίσως εκπλήξει περισσότερο το κοινό είναι το πόσο χιούμορ έχει καταφέρει να ενσωματώσει στην ταινία του ο σκηνοθέτης – μέχρι τη συγκλονιστική τελική σκηνή της αντιπαράθεσης και μια εικόνα που θα σας στοιχειώσει»

SCREEN – Wendy Ide

«Μια παθιασμένη και ευθεία καταδίκη του καθεστώτος και των ανδρών που εκτελούν τις διαταγές του. Μια θαρραλέα ταινία που αντιμετωπίζει κατά μέτωπο την αδικία και δίνει φωνή στους ανθρώπους- θύματα».

THE WRAP – Steve Pond

«Η ηθική ασάφεια υπήρξε πάντοτε γόνιμο έδαφος για τον σκηνοθέτη. Αυτή η ταινία μοιάζει πιο σκληρή από τις προηγούμενες του Παναχί, και κορυφώνεται με μια οργισμένη αντιπαράθεση καθώς το θύμα είναι δεμένο σε ένα δέντρο –από τις πιο δυνατές στιγμές σε ένα οργισμένο φεστιβάλ. Η εικόνα του σκηνοθέτη να στέκεται όρθιος στη σκηνή μετά από τόση απαγόρευση είναι ακαταμάχητη – και η ταινία απλώς εξαιρετική».

«Έχω τόσο ζεστά συναισθήματα για το Φεστιβάλ των Καννών…», είπε ο De Niro σχετικά με το επικείμενο αφιέρωμα στο επίτευγμα ζωής στο φεστιβάλ. «Ειδικά τώρα που υπάρχουν τόσα πολλά στον κόσμο που μας χωρίζουν, οι Κάννες μας φέρνουν κοντά — αφηγητές, κινηματογραφιστές, θαυμαστές και φίλους. Είναι σαν να επιστρέφουμε σπίτι».

Ο εμβληματικός ηθοποιός έχει μακρά σχέση με το Φεστιβάλ Καννών. Τελευταία φορά περπάτησε στο κόκκινο χαλί για το “Killers of the Flower Moon” του Martin Scorsese. Επίσης, προήδρευσε της κριτικής επιτροπής πριν από 14 χρόνια.

Ο De Niro ακολουθεί τα βήματα των τιμώμενων με τον Χρυσό Φοίνικα Meryl Streep και Jodie Foster, μεταξύ άλλων.

Όπως είχε ανακοινωθεί προηγουμένως η Γαλλίδα ηθοποιός Juliette Binoche θα διαδεχθεί την Greta Gerwig ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του φετινού φεστιβάλ. Θα σηματοδοτηθεί έτσι ως η δεύτερη φορά στην ιστορία των Καννών που η κριτική επιτροπή θα έχει επικεφαλής μια γυναίκα για δύο συνεχόμενα χρόνια.

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Variety την Παρασκευή, ο επικεφαλής των Καννών Thierry Fremaux είπε ότι αυτός και η επιτροπή του είχαν ακόμη 50 ταινίες να δουν για να ολοκληρώσουν την Επίσημη Επιλογή που θα παρουσιαστεί (τουλάχιστον εν μέρει) σήμερα, ημέρα Πέμπτη (10 Απριλίου) στο Παρίσι.

Η σύνθεση αναμένεται να περιλαμβάνει ένα μεγάλο σύνολο Αμερικανών σκηνοθετών, συμπεριλαμβανομένων των Jim Jarmusch, Spike Lee, Richard Linklater, Kelly Reichardt, Ari Aster, Kristen Stewart και Wes Anderson.

Πηγή: Variety

Το “Anora” ήταν η τρίτη ταινία του Baker που έκανε ντεμπούτο στις Κάννες, μετά τα “The Florida Project” και “Red Rocket”, ταινίες που είναι αναμφισβήτητα must – watch, παρέα με το “Tangerine” φυσικά.

Ο Baker καθώς παραλάμβανε το βραβείο του στις Κάννες, το αφιέρωσε σε «όλες τις εργάτριες του σεξ, στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον», υπογραμμίζοντας τη σημασία της «δημιουργίας ταινιών που προορίζονται για σινεμά». Όπως το έθεσε ο Baker από το βήμα «Πρέπει να υπενθυμίζεται στον κόσμο ότι η παρακολούθηση μιας ταινίας στο σπίτι, η κύλιση στο τηλέφωνό σας, ο έλεγχος των email και η μισή προσοχή δεν είναι ο τρόπος, αν και ορισμένες εταιρείες τεχνολογίας θα ήθελαν να σκεφτόμαστε έτσι. Η παρακολούθηση μιας ταινίας με άλλους σε έναν κινηματογράφο είναι μια από τις σπουδαίες κοινές εμπειρίες. Μοιραζόμαστε γέλιο, λύπη, θυμό, φόβο και ελπίζουμε να έχουμε μια κάθαρση με τους φίλους και τους αγνώστους μας. Οπότε λέω ότι το μέλλον του κινηματογράφου είναι από εκεί που ξεκίνησε: σε έναν κινηματογράφο».

Κι αφού αυτές οι δηλώσεις μας βρίσκουν σύμφωνους, στα καλά νέα της ημέρας, έχουμε να περιμένουμε την πανελλήνια πρεμιέρα της ταινίας στις 2 Οκτωβρίου, ως ταινία έναρξης του αγαπημένου και πολυαναμενόμενου κάθε χρόνο για τους κινηματογραφόφιλους Αθηναίους φεστιβάλ, τις Νύχτες Πρεμιέρας.

Σύμφωνα με το cinema magazine.gr, πρόκειται για μια συγκινητικά ταιριαστή έναρξη για την επετειακή έκδοση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας που φέτος κλείνει 30 χρόνια, καθώς οι Νύχτες Πρεμιέρας αποτέλεσαν το πρώτο Φεστιβάλ παγκοσμίως που διοργάνωσε πλήρες αφιέρωμα στον χαρισματικό δημιουργό του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά, Sean Baker, το 2015 και που φιλοξένησε Ησε πανελλήνια πρεμιέρα όλες τις μετέπειτα δημιουργίες του. Το “Anora” είναι επίσης μια ταινία που συνοψίζει πλήρως και με τον πιο ιδανικό τρόπο το πνεύμα και τη φιλοσοφία των Νυχτών Πρεμιέρας, ενός φεστιβάλ το οποίο επί τριάντα συνεχή χρόνια δίνει φωνή σε μερικές από τις πιο συναρπαστικές νέες φωνές του παγκόσμιου σινεμά, συστήνοντάς τες ενθουσιωδώς στο ελληνικό κοινό.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντής του Φεστιβάλ Λουκά Κατσίκα, «με το ANORA ο δημιουργός ανοίγει διάπλατα την αγκαλιά του σε ακόμη μία παρία του αμερικανικού ονείρου: μια σπιρτόζικη και μπριόζα σεξεργάτρια που καταλήγει πρωταγωνίστρια (και θύμα) στο δικό της παραμύθι όταν γνωρίζει τον πρίγκιπα των ονείρων της στο πρόσωπο ενός κακομαθημένου 20χρονου πλουσιόπαιδου, γόνου ενός Ρώσου ολιγάρχη, το οποίο βρίσκεται για σύντομη παραμονή στις Ηνωμένες Πολιτείες και θέλει να παρτάρει ασύστολα με τα λεφτά του μπαμπά. Η ταινία είναι ένας αθυρόστομος συνδυασμός του παραμυθιού της «Σταχτοπούτας» και του “Pretty Woman”, χωρίς τον εξιδανικευμένο ρομαντισμό της πρώτης και δίχως το χολιγουντιανό λούστρο της δεύτερης. Έχει τον δικό της ατίθασο χαρακτήρα, συνεννοείται με τη λαϊκή γλώσσα του περιθωρίου, γίνεται μια ενήλικη κομεντί κοινωνικών ανισοτήτων και τσακισμένων ονείρων και ταυτόχρονα ένα love story της συμφοράς που σταδιακά μετατρέπεται σε εμπειρία αυτογνωσίας και μάθημα ζωής για μια γυναίκα που ήθελε τόσο πολύ να πιστέψει σε κάτι καλύτερο».

Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 24 Οκτωβρίου.

Το πλήρες πρόγραμμα του 30ού ΔΦΚ της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας θα ανακοινωθεί κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου της διοργάνωσης, την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2024, στις 18:30, στο “Auditorium Theo Angelopoulos” του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος στην Αθήνα.

Πηγή: Variety / cinemamagazine.gr