Για δέκα μέρες, από την Πέμπτη 17 έως το Σάββατο 26 Ιουλίου, στο φιλόξενο Προσκοπικό Κέντρο Ι. Χαλκιάς, στο Δάσος Κουρί Κοζάνης, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με νέες σκηνικές προσεγγίσεις, θα δημιουργήσουν, αλλά και θα διασκεδάσουν σε ψυχαγωγικές βραδιές και σε ημερήσιες εκδρομές για να γνωρίσουν την ανεξερεύνητη, γοητευτική Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας.

Πληροφορίες

10 ημέρες καλλιτεχνικών και τουριστικών δραστηριοτήτων

3 εμψυχωτές θεάτρου – Ανέστης Αζάς, Χρήστος Θεοδωρίδης, Κώστας Παπακωνσταντίνου

1 εμψυχώτρια φωνητικής – Δώρα Τανή

38 ώρες θεατρικών εργαστηρίων

2 ημερήσιες εκδρομές στη Δυτική Μακεδονία

6 θεματικές βραδιές – λογοτεχνική βραδιά, θερινό σινεμά, παρακολούθηση θεατρικής παράστασης Επιθεωρητής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης (σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου), κοζανίτικη κουζίνα, κ.α.

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι τις 10/7/2025 με την αποστολή βιογραφικού στην ηλεκτρονική διεύθυνση: kataskinosikozani@hotmail.com

Πληροφορίες: 6944285519, Μαρία Βαρδάκα, υπεύθυνη θεατρικής κατασκήνωσης, σκηνοθέτρια – θεατρολόγος – δραματουργός

Κόστος συμμετοχής: 380 ευρώ

Περιλαμβάνει: Δίδακτρα εργαστηρίων (6 μέρες – 38 ώρες), διαμονή (σε σκηνή ή κοιτώνες προσκοπικού κέντρου με κοινόχρηστο μπάνιο), πλήρη διατροφή (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό), 2 ημερήσιες εκδρομές σε πανέμορφους τόπους της Δυτικής Μακεδονίας (εκτός γευμάτων εκδρομών), 6 θεματικές βραδιές.

Θεματικές εργαστηρίων

Ανέστης Αζάς: Από το ντοκουμέντο στη μυθοπλασία- Χαρακτήρας, ρόλος, πρόσωπο. Ο ηθοποιός στο θέατρο της επινόησης Τι σημαίνει να είσαι στη σκηνή ο εαυτός σου; Ποια είναι η λειτουργία του ηθοποιού, όταν δεν υπάρχει ρόλος; Πως αναπτύσσεται μια νέα δραματουργία μέσα από προσωπικές ιστορίες;

Ανάμεσα σε κείμενα που βασίζονται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία και το παραδοσιακό σύστημα των ρόλων, οι ηθοποιοί/ περφόρμερ καλούνται συχνά να εκπληρώσουν στη σκηνή μια σειρά από λειτουργίες. Στο εργαστήριο αυτό, μέσα από παραδείγματα και ασκήσεις, θα επιδιώξουμε να προσεγγίσουμε τη λειτουργία των περφόρμερ όταν η σκηνική δημιουργία βασίζεται σε έργα που φτιάχνονται κατά τη διάρκεια της πρόβας και συν- διαμορφώνονται από τους ανθρώπους της σκηνής (σκηνοθέτες – δραματουργούς).

Ο Ανέστης Αζάς, σκηνοθέτης και δημιουργός ενός θεάτρου που ισορροπεί ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, θα δουλέψει στο εργαστήριο αυτό, πάνω σε τεχνικές ανάπτυξης κειμένου και δραματουργίας και τη λειτουργία των ηθοποιών σε αντίστοιχα θεατρικά εγχειρήματα.

Χρήστος Θεοδωρίδης: Το συμβάν εδώ και τώρα

Σκοπός του εργαστηρίου είναι η γνωριμία με τα τρία βασικά στοιχεία που για τον Χρήστο Θεοδωρίδη συνθέτουν το «συμβάν» στο θέατρο: κίνηση λόγος και μουσική καθώς και με τη μέθοδο υποκριτικής με την οποίο ο ηθοποιός θα καταφέρει να είναι πάντα παρών στο «τώρα» του χωρίς να αφήνει τίποτα εκτός της στιγμής, είτε επικαλούμενος μια πρόβα είτε αναμένοντας το τελικό αποτέλεσμα. Κάθε πρόβα είναι μια παράσταση και κάθε παράσταση είναι μια πρόβα. Το μόνο που έχει καθαρό ο ηθοποιός είναι το παρόν του και άρα σ΄αυτό εκρεμμεί να πάρει τις αποφάσεις του.

Απώτερος στόχος είναι ο ηθοποιός να καταφέρει να στρέψει την προσοχή του από τα συνήθη ψευτοπροβλήματα του «πώς» («δεν ξέρω πώς να κινηθώ», «δεν ξέρω πώς να μιλήσω», «δεν ξέρω πώς να παίξω») και να στοχεύσει στο «τι» , στο διακύβευμα του κάθε χαρακτήρα την κάθε δεδομένη στιγμή και συνεπώς στη δράση για πετύχει να επιθυμητό και να αποφύγει το απευκταίο, αφήνοντας το «πώς» ανοιχτό.

Βασικά εργαλεία για την ανάδειξη του «συμβάντος» στο εργαστήριο θα αποτελέσουν η συνεχής ενασχόληση με το εδώ και το τώρα του δρώντος προσώπου, μακριά από οποιαδήποτε θεατρική κατασκευή, η επίμονη επικέντρωση της προσοχής του στον «άλλον» και καθόλου στον ίδιο του τον εαυτό και τέλος, η κατάδειξη της ειλικρινούς και ουσιαστικής ανάγκης του ως οδηγού για όλη του τη υποκριτική πορεία.

Το εργαστήριο απευθύνεται επίσης σε σκηνοθέτες και δραματουργούς που μέσα από την παρατήρηση της συγκεκριμένης «ολιστικής» μεθόδου θα μπορέσουν να αντλήσουν εργαλεία και τρόπους που μπορούν να τους βοηθήσουν πρακτικά τόσο στη έρευνα όσο και κατα την σκηνική «πλεύση» τους στο εκάστοτε κείμενο.

Κώστας Παπακωνσταντίνου: Δραματοποίηση λογοτεχνίας

Στο σεμινάριο, θα προσεγγίσουμε μία πρωτότυπη μέθοδο δραματοποίησης της λογοτεχνίας. Θα δούμε πώς με απλές οδηγίες προς τους ηθοποιούς, διατηρώντας το κείμενο αυτούσιο και χωρίς την χρήση αφηγητή, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τριτοπρόσωπη αφήγηση ως διάλογο και πώς ο πλάγιος λόγος του συγγραφέα μπορεί να μετατραπεί σε άμεσο θεατρικό λόγο.

Η τεχνική αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο είτε στο ανέβασμα μιας ολόκληρης παράστασης είτε και αποσπασματικά, ώστε να ξεπεραστούν επιμέρους εμπόδια στο ανέβασμά της. Η τόλμη της συγκεκριμένης μεθόδου επιτρέπει σε κάποιον να αντιληφθεί τις αντοχές ενός κειμένου και να διευρύνει την φαντασία του, ώστε, ενδεχομένως, να επινοήσει τις δικές του μεθόδους.

Επίσης, θα ανιχνεύσουμε τα όρια της ελευθερίας του ηθοποιού στην σκηνή και θα γνωρίσουμε έναν κοινό πρακτικό μπούσουλα δραματουργίας στην πρόβα, για σκηνοθέτες, δραματουργούς και ηθοποιούς.

Δώρα Τανή: Εξάσκηση φωνής

Στα δύο ομαδικά μαθήματα φωνητικής που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του σεμιναρίου θεάτρου, οι συμμετέχοντες θα εξερευνήσουν τα θεμελιώδη στοιχεία της φωνητικής τεχνικής μέσα από πρακτικές ασκήσεις και βιωματική μάθηση. Θα γνωρίσουμε τη λειτουργία της διαφραγματικής αναπνοής και θα κατανοήσουμε τον τρόπο που αυτή η φυσιολογική διαδικασία επηρεάζει την ποιότητα και τη δύναμη της φωνής μας μέσω στοχευμένων ασκήσεων αναπνοής. Παράλληλα, θα εξασκηθούμε σε τεχνικές φωνητικής που αφορούν τη σωστή θέση της φωνής, ενώ θα προσεγγίσουμε και θέματα άρθρωσης και παραγωγής ήχων, στοιχεία απαραίτητα για την ανάπτυξη μιας ισχυρής και εκφραστικής φωνητικής παρουσίας στη σκηνή. Μέσα από αυτά τα μαθήματα, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με πρακτικά εργαλεία που θα τους βοηθήσουν να αξιοποιήσουν τις φωνητικές τους δυνατότητες.

Γραμμένο το 2018 και τοποθετημένο στη Δανία, τη χώρα με τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο, το έργο του Vyrypaev μας μεταφέρει σε ένα συνεδριακό αμφιθέατρο στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, όπου εννέα μέλη της εγχώριας πνευματικής ελίτ συναντώνται για να συζητήσουν το περίπλοκο Ιρανικό Ζήτημα και τη διένεξη μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Πολύ γρήγορα, όμως, το «Συνέδριο για το Ιράν» μετατρέπεται σε ένα «Συνέδριο για το Εμείς» και σε μια σύγκρουση διαφορετικών αντιλήψεων σχετικά με το σύμπαν, την ανθρώπινη ύπαρξη και το αιώνιο ζήτημα για το ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής.

«Και τι να κάνω, λοιπόν;»
«Ό,τι κάνουμε και οι υπόλοιποι – να κλάψεις και ν’ αγαπήσεις.»

Μέσα από έναν «πυρετικό» λόγο που περνά από τη φιλοσοφία στην επιστήμη και από τη συντηρητική στην προοδευτική σκέψη, το έργο του Vyrypae vαναζητά τις βαθύτερες αιτίες που μας έχουν οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, συνδέοντας το «πολιτικό» με το «προσωπικό» και εμμένοντας στο δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει η έλλειψη επικοινωνίας και η απουσία αγάπης.

«Εντελώς ειλικρινά, δεν μπορούσα καλά καλά να βγάλω μιαν άκρη. Γιατί ζω;»

Τι σημαίνει να ζεις; Υπάρχει απάντηση στο παντοτινό αυτό ερώτημα; Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων προσκαλεί το κοινό σε μια παράσταση-συνέδριο, μέσα από την οποία οι θεατές θα έρθουν σε επαφή με εννέα ομιλητές που, προσπαθώντας να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κόσμο μέσα τους.

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο: IvanVyrypaev
Μετάφραση: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου
Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης
Δραματουργία: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου – Χρήστος Θεοδωρίδης
Χορογραφία: Ξένια Θεμελή
Σκηνικά – Κοστούμια: Τίνα Τζόκα
Μουσική επιμέλεια: Χρήστος Θεοδωρίδης
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Κυριακή Φόρτη
Φωτογραφίες – Video – Γραφιστικός σχεδιασμός: That Long Black Cloud
Οργάνωση παραγωγής: Άννα Τιαγκουνίδου
Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου
Παραγωγή: Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά)
Ελευθερία Αγγελίτσα, Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Γιώργος Κισσανδράκης, Άρης Λάσκος, Δημήτρης Μανδρινός, Μάριος Μάνθος, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Μιχάλης Πητίδης, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Νίκη Χρυσοφάκη

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Θερμές ευχαριστίες στο ΠΛΥΦΑ για την ευγενική παραχώρηση μέρους του σκηνικού.

Πληροφορίες

Χώρος: Θέατρο Πορεία, Τρικόρφων 3-5, Πλατεία Βικτωρίας, Αθήνα
Παραστάσεις: 12 Μαρτίου – 11 Απριλίου 2025, κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή στις 20:00
Διάρκεια παράστασης: 145’ (με διάλειμμα)
Τιμές εισιτηρίων: Α’ Ζώνη: 20€ | Β’ Ζώνη: 18€ | Γ’ Ζώνη (μειωμένης ορατότητας): 16€ | Senior (άνω των 65): 18€ | Φοιτητικό-Νεανικό (κάτω των 22), Ανέργων, ΑμεΑ (67% και άνω) & συνοδός: 15€

Για τα εισιτήρια ΑμεΑ και για ομαδικές κρατήσεις, για τις οποίες ισχύουν ειδικές τιμές, είναι απαραίτητη η επικοινωνία με το ταμείο του θεάτρου (210 8210991, 210 8210082)
Προπώληση εισιτηρίων εδώ

Έγραψαν για την παράσταση

«Η σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη και οι δέκα εξαίσιες ερμηνείες έρχονται να δείξουν πώς μία παράσταση τόσο “στατική” μπορεί να είναι τόσο σαρωτική.» [Τώνια Καράογλου, Αθηνόραμα]

«Η παράσταση καταφέρνει να καθηλώσει με την απλότητά της, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη του θεάτρου δεν βρίσκεται στις υπερβολές, αλλά στην ουσιαστική επικοινωνία ιδεών και συναισθημάτων.» [Γεωργία Οικονόμου, News24/7]

«Αν λογαριάσουμε το πολύ σύγχρονο ρεπερτόριο, δεν θα ήταν υπερβολή να επισημάνουμε ότι πρόκειται για το πλέον καίριο θεατρικό κείμενο στη σεζόν που διανύουμε τουλάχιστον, κείμενο βαθύτατα πολιτικό, στοχαστικό και υπαρξιακό συνάμα, με υποψιασμένο φιλοσοφικό υπόστρωμα και διευρυμένη ματιά, το οποίο ακτινογραφεί την τρέχουσα πραγματικότητα, τη σημερινή ζωή, τον εαυτό μας, τον πλανήτη μας.» [Γρηγόρης Μπέκος, Το Βήμα]

«Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων, με την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Χρήστου Θεοδωρίδη και έναν δεμένο και σμιλεμένο θίασο νέων, προικισμένων ερμηνευτών, δημιουργεί ένα σκηνικό επίτευγμα, με λίγα μέσα και πολλή ψυχή.» [Μαρία Κατσουνάκη, Η Καθημερινή]

«Ένα διανοητικό-παραστασιακό στοίχημα απόλυτα κερδισμένο. Μια παράσταση που σε ταρακουνά και σε κάνει να σκεφτείς τη δική σου θέση και άποψη για όλα αυτά τα ζητήματα, που σε απασχολεί πολύ καιρό μετά.» [Γιώργος Μητρόπουλος, Euronews]

«Εμπνευσμένη διαχείριση ενός ακόμα δείγματος της ιδιότυπης πολιτικής γραφής του Βιριπάγιεφ από τον Χρήστο Θεοδωρίδη που αναδεικνύεται και από το ερμηνευτικά εξεγερμένο ensemble των ηθοποιών του.» [Στέλλα Χαραμή, Monopoli]

«[…] η παράσταση «ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΑΝ» είναι υποδειγματική με κουρδισμένη σκηνοθεσία, κουρδισμένους ηθοποιούς, κουρδισμένο λόγο. Τίποτα περιττό στη σκηνογραφία (Τίνα Τζόκα), στα φώτα (Τάσος Παλαιορούτας), στη δραματουργική επεξεργασία (Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου). Με ταρακούνησε και ως άνθρωπο και ως θεατή…» [Ντίνα Καρρά, OnlyTheater]

«[…] η παράσταση, στα τελευταία λεπτά της, προτείνει πανηγυρικά τη δική της απάντηση: οι σύνεδροι (μαζί και ο συντονιστής), αναστατωμένοι από το ποιητικό ξέσπασμα της πιστής ποιήτριας, ξεχνούν τους ρόλους, τους διαπληκτισμούς, τις διαφορές τους, κι ενώνονται σ’ ένα συντονισμένο χορευτικό κύμα που σαρώνει την αίθουσα ρυθμικά, παρασύροντάς μας σε κείνη τη Χώρα όπου τα σώματα βρίσκουν την ελευθερία τους πέρα από τις φλυαρίες και τις ιδεολογίες, στην καθαρή ηδονή της συνεύρεσης και της επαφής, ενός συλλογικού παλμού που μας ξεσηκώνει.» [ΛουίζαΑρκουμανέα, LiFO]

«Ο Χρήστος Θεοδωρίδης θεατροποίησε εύστοχα ένα δύσκολα διαχειρίσιμο – ώστε να γίνει ελκτικό – θεατρικό έργο, μπαίνοντας στο μεδούλι του, με τη συμβολή πρωτίστως των ηθοποιών του, αφού πάνω τους βασίζεται η μεταφορά όλων όσων θίγει ο Βιριπάγιεφ. Η χορογραφία της Ξένιας Θεμελή και ο τρόπος που εντάσσεται στη διάρκεια της παράστασης γίνεται η ανάσα, η απελευθέρωση, η «ελευθερία από τον εαυτό μας». Ένα έργο σύγχρονο, ουσιαστικό, βαθύ, στοχαστικό, μια παράσταση που το ανέδειξε με απλότητα, αμεσότητα, πάθος –με τον καλύτερο τρόπο.» [Όλγα Σελλά, Ο Αναγνώστης]

«Στην ευρηματική, και πάλι, σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη, και με ερμηνείες συναρπαστικές, το έργο του Βιριπάγιεφ ευτυχεί, βρίσκοντας τη θεατρική του ουσία και ανοίγοντας ένα διάλογο κατεπείγοντα, που ξεκινά από το πολιτικό για να φτάσει –όπως πρέπει– στο προσωπικό.» [Ηρώ Κουνάδη, In2life]

«Στο τέλος της εξαιρετικής παράστασης όλοι οι σύνεδροι θα σηκωθούν, ο ένας μετά τον άλλον, για να χορέψουν πυρετωδώς την όμορφη χορογραφία της Ξένιας Θεμελή, να μετατρέψουν τα ερωτήματα σε παραισθησιογόνα ύλη βακχικού πανηγυριού και να αφήσουν το κοινό να χειροκροτεί με μιανεπίγευση υψηλής πνευματικής απόλαυσης και θαυμασμού.» [Νίκος Ξένιος, Bookpress]

«Τόσο το εξαιρετικό έργο του Ιβάν Βιριπάγιεφ όσο και η συγκλονιστική παράσταση που σκηνοθετεί ο Χρήστος Θεοδωρίδης, εκκινούν από την καθ’ εικόνα και ομοίωση εκδοχή ενός επιστημονικού συμποσίου με απρόβλεπτες προεκτάσεις και αναπάντεχη κορύφωση. Ο αναγνώστης/ακροατής/θεατής βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ταυτίζεται, συμφωνεί, διαφωνεί, εξοργίζεται, αναζητά εναγωνίως απαντήσεις.» [Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Η Εποχή]