Κυρία Μπότσου, ποια στοιχεία συνθέτουν τη φυσιογνωμία της μουσειοπαιδαγωγικής, ενός τομέα, για τον οποίο υπάρχει ολοένα και περισσότερο ενδιαφέρον;

Ο τομέας της μουσειοπαιδαγωγικής είναι ένας πλούσιος, διεπιστημονικός τομέας, που συνδυάζει και την Ιστορία της Τέχνης και τα Παιδαγωγικά. Οπότε, πραγματικά, θα λέγαμε ότι είναι ένα σταυροδρόμι. Προσφέρεται για πολλά τέτοια αντικείμενα. Σίγουρα, μέσα από την εργασία μου και σε προηγούμενους φορείς, όπως στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και πολύ περισσότερο, στην Εθνική Πινακοθήκη, που είναι ένα μουσείο με τεράστια συλλογή, πολύ πλούσια, που καλύπτει μια μεγάλη χρονική περίοδο, άρα είναι ένα μουσείο πραγματικά Ιστορίας της Τέχνης, έχω αντιληφθεί ότι η μουσειοπαιδαγωγική είναι ένα φανταστικό πεδίο για να ανθίσουν όλοι αυτοί οι διαφορετικοί τομείς.

Πώς μπορεί να σχεδιαστεί μια επίσκεψη σε ένα μουσείο, ώστε το παιδί να την θυμάται ως μια μοναδική εμπειρία;

Στην Εθνική Πινακοθήκη, τα τελευταία χρόνια, συνεργάζομαι με παιδιά από τριών ετών και άνω. Μέχρι 18 ετών. Σε έναν κόσμο γεμάτο οθόνες, μας ενδιαφέρει να επιστρέψουν τα παιδιά σε μια πρωτογενή επαφή με το έργο τέχνης. Δηλαδή, να εξασκήσουμε κάποιες δεξιότητες, που έχουν να κάνουν με την παρατήρηση και τη συγκέντρωση μέσα στον χώρο του μουσείου. Αυτό εμείς το επιτυγχάνουμε μέσα από την αισθητηριακή και συναισθηματική εμπλοκή των παιδιών με τα έργα. Μας ενδιαφέρει πάρα πολύ να εστιάζουμε, να συγκεντρωνόμαστε, να παρατηρούμε. Κι αυτό γίνεται μέσα από ερωτήσεις, μέσα από βιωματικές δραστηριότητες μπροστά από τα έργα. Μας αρέσει, επίσης, να καθόμαστε κάτω, στο πάτωμα, μαζί με τα παιδιά και να προκύπτει μια συζήτηση. Όπου ουσιαστικά συνδέουμε τα προηγούμενα βιώματά τους με τα ίδια τα έργα. Οπότε κάπως κατασκευάζουμε όλοι μαζί τη γνώση. Τα παιδιά έχοντας συνηθίσει στον ψηφιακό κόσμο δυσκολεύονται πολύ στη συγκέντρωση και την εστίαση. Άρα αυτό που χρειάζεται δουλειά κι από εμάς είναι να βρούμε τους τρόπους, να βρούμε τα εργαλεία, να έρθουν σε προσωπική επαφή με το έργο.

Θα μοιραστείτε μαζί μου μια ξεχωριστή στιγμή;

Κάθε ομάδα παιδιών στρέφει το ενδιαφέρον της σε κάτι διαφορετικό μέσα στο μουσείο. Για μένα, κάτι πολύ συγκινητικό είναι, όταν μας επισκέπτονται παιδιά από πολυπολιτισμικά σχολεία και στο τμήμα του μουσείου στον 19^ο αιώνα, που είναι τα έργα του Οριενταλισμού, -έργα από το Μαρόκο, από την Αίγυπτο, από την Τουρκία-, βλέπεις πόσο πολύ νιώθουν κι αυτά ότι εκπροσωπούνται με έναν τρόπο στο μουσείο. Νιώθουν ότι η κουλτούρα τους είναι σημαντική, είναι ορατή. Βιώνουμε έτσι στιγμές πολύ μεγάλης συγκίνησης μπροστά σε αυτά τα έργα.

Πράγματι, πολύ συγκινητικό αυτό που περιγράφετε. Εσείς, ως παιδί, με τι σκέψεις διασχίζατε τους διαδρόμους των μουσείων;

Όταν ήμουν μικρή, δεν ήταν τόσο διαδεδομένα τα εκπαιδευτικά προγράμματα στον χώρο των μουσείων. Θυμάμαι, ωστόσο, κάποιες πολύ επιδραστικές εκθέσεις τη δεκαετία του 2000, που είχα παρατηρήσει και μου είχαν κάνει εντύπωση. Η πρώτη μεγάλη έκθεση που είδα, που ήταν και θεματικά διαρθρωμένη και που είπα «α, τι ωραία, σε μια τέτοια έκθεση θα ήθελα να δουλεύω κι εγώ στο μέλλον», ήταν η έκθεση «Έρως. Από τη Θεογονία του Ησίοδου στην Ύστερη Αρχαιότητα», στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το 2009. Τη θυμάμαι χαρακτηριστικά ως μια παραδειγματική έκθεση, που είχα πει, θυμάμαι, ότι έτσι θα ήθελα να είναι οι μουσειακές επισκέψεις.

Έξω από το μουσείο, υπάρχει μια πραγματικότητα λιγότερο ένθερμη, λιγότερο αισθαντική. Υπάρχει μια ασυνέχεια, θα λέγαμε. Τα παιδιά σίγουρα αντιλαμβάνονται την τέχνη ως καταφύγιο.

Ο χώρος του μουσείου είναι ένα ασφαλές καταφύγιο και το λέμε και στα παιδιά αυτό, ενώ πάντα τα ενημερώνουμε ότι μέχρι τα 25 τους χρόνια είναι ελεύθερη η είσοδός τους στο μουσείο. Και θέλουμε να λειτουργεί και γι’ αυτά ως ένας ασφαλής χώρος, στον οποίο είναι πάντα ευπρόσδεκτα. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του τελευταίου έργου, που έχει προστεθεί στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι ένα έργο του 2020: Οι «Κολυμβητές κάτω από το νερό» της Μαρίας Φιλοπούλου. Αυτό το έργο, που φτιάχτηκε την περίοδο του Covid, το αναφέρουμε πολύ συχνά στα παιδιά ως ένα παράδειγμα ότι σε μια εποχή δυσκολίας, που ο κόσμος φαίνεται αφιλόξενος κι απρόβλεπτος, μπορεί ένα τέτοιο έργο ή ένα μουσείο, όπως η Πινακοθήκη, να λειτουργήσει ως καταφύγιο, ως ένας ασφαλής χώρος, που μπορείς να βασίζεσαι πάνω του.

Σας ευχαριστώ θερμά!

Κι εγώ!

Η Χριστίνα Μπότσου είναι υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και μουσειοπαιδαγωγός στην Εθνική Πινακοθήκη. Έχει συνεργαστεί ως μουσειοπαιδαγωγός με φορείς όπως το Athens Art Book Fair και το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη. Διδάσκει Στοιχεία και Τεχνικές των Εικαστικών Τεχνών στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών και Σύγχρονες Τάσεις στη Διδακτική της Τέχνης στο ΠΜΣ Τέχνες και Εκπαίδευση του ΑΚΤΟ Art & Design.

*Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Λεωφ. Βασιλέως Κωνσταντίνου 50, Αθήνα

Εθνική Πινακοθήκη  – Κεντρικό Κτίριο 

Francisco Goya, Los Caprichos – Μόνιμη Συλλογή 
Η πολύ σημαντική έκθεση με τίτλο Los Caprichos, με τα ογδόντα χαρακτικά, οξυγραφίες σε χαρτί και ακουατίντα (από το 1797-98), που συνοδεύονται από φωτογραφίες των προπαρασκευαστικών σχεδίων, γνωρίζει ήδη μεγάλη επισκεψιμότητα και ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τα media και το κοινό.
Η σειρά των  χαρακτικών που ο Francisco Goya δημοσιεύει στις αρχές του 1799, αποτελεί ένα έργο-ορόσημο στην καλλιτεχνική του εξέλιξη, καθώς για πρώτη φορά ο επίσημος ζωγράφος της Ισπανικής Αυλής αφήνεται να εκφράσει τον επαναστατικό χαρακτήρα μιας τέχνης ώριμης και απελευθερωμένης από τις δεσμεύσεις των δημόσιων παραγγελιών. Εμφορούμενος από τα πνευματικά και φιλοσοφικά ερείσματα του Διαφωτισμού που πρέσβευε τα ιδανικά της λογικής, της προόδου και της ελευθερίας, ο Goya αντλεί τα θέματά του από την ίδια τη ζωή της εποχής του, εστιάζοντας στις πιο προκλητικές όψεις της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας που τον περιβάλλει, προκειμένου να ασκήσει μια ανελέητη κριτική στις σκοτεινές πλευρές της ισπανικής κοινωνίας του τέλους του 18ου αιώνα. 

Διαβάστε περισσότερα για την έκθεση εδώ.

Ξεναγήσεις από την επιμελήτρια της έκθεσης: 
Τετάρτες 5 & 19 Μαρτίου, Ώρα: 18:00, Σάββατα 8, 15 & 29 Μαρτίου, Ώρα: 16:00
Χώρος: Κεντρικό Κτήριο ΕΠΜΑΣ, Σημείο συνάντησης: Είσοδος της έκθεσης ( -2 )
Κρατήσεις: edu.episkepseis@nationalgallery.gr
Μέγιστος αριθμός ατόμων: 15 άτομα
Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας

Επιμέλεια: Κατερίνα Ταβαντζή
Διάρκεια: Ιανουάριος – Σεπτέμβριος 2025

Η Σαγήνη του Αλλόκοτου – Ενδιάμεσος Χώρος
Ένα θεματικό αφιέρωμα στην ελληνική Τέχνη  

Το θεματικό αφιέρωμα στην ελληνική τέχνη με τίτλο Η Σαγήνη του Αλλόκοτου που παρουσιάζεται παράλληλα με την έκθεση των 80 χαρακτικών της σειράς Los Caprichos, γνωρίζει επίσης μεγάλη επισκεψιμότητα. Στην ομαδική αυτή έκθεση περιλαμβάνονται έργα δέκα καλλιτεχνών που από διαφορετικές αφετηρίες εναγκαλίζονται και εικονίζουν το αλλόκοτο, το υβριδικό, και το γκροτέσκο. 

Διαβάστε περισσότερα για την έκθεση εδώ.

Καλλιτέχνες: Άγγελος Αντωνόπουλος, Γιάννης Γαΐτης, Σίλεια Δασκοπούλου, Μαριάννα Ιγνατάκη, Διονύσης Καβαλλιεράτος, Χριστόφορος Κατσαδιώτης, Τάσος Μαντζαβίνος, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Φίλιππος Τσιτσόπουλος

Ξενάγηση από τη διευθύντρια της ΕΠΜΑΣ: Τετάρτη, 12 Μαρτίου, Ώρα: 18:00
Χώρος: Κεντρικό Κτήριο ΕΠΜΑΣ – Ενδιάμεσος Χώρος

Διάρκεια: Ιανουάριος – Σεπτέμβριος 2025
Επιμέλεια: Συραγώ Τσιάρα

Εκπαιδευτικά Προγράμματα για οικογένειες – Κεντρικό Κτίριο

Χρώματα αγάπης και χρώματα βίας*
Πώς συλλαμβάνει το «ανδρικό βλέμμα» το γυναικείο σώμα στην Ανδρομέδα Δεμένη στους Βράχους του Νικόλαου Κουνελάκη; Πώς καταγράφεται η γυναικεία εμπειρία στο έργο της πρώτης Ελληνίδας ζωγράφου που φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών, Σοφίας Λασκαρίδου; Από τη συμβολική βία και τις υποδουλωμένες φιγούρες του Οριενταλισμού, στο εξιδανικευμένο γυμνό του 20ου αιώνα, τα γυναικεία σώματα διανύουν μία μεγάλη διαδρομή στην ελληνική ζωγραφική, χρωματίζονται και επανανοηματοδοτούνται μέσα από τις εικαστικές αναφορές και τα κινήματα της κάθε περιόδου. Η θέαση αυτών των έργων γίνεται πιο συναρπαστική μέσα από το βλέμμα του παρόντος που αναζητά νέες έμφυλες αναπαραστάσεις στην τέχνη και τη ζωή. Το πρόγραμμα αποτελεί μία πρωτοβουλία της Εθνικής Πινακοθήκης σε συνεργασία με το Κέντρο Διοτίμα μέσα από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Χρώματα Αγάπης και Χρώματα Βίας» προτείνει μια διαδραστική περιήγηση σε εικαστικά έργα στον χώρο του Μουσείου και ένα βιωματικό εργαστήριο αμέσως μετά για να εξερευνήσουμε ζητήματα που αφορούν τις αναπαραστάσεις του γυναικείου σώματος στο χώρο της τέχνης, τη συμβολική βία που αποκτά έμφυλο περιεχόμενο και τους εικαστικούς λόγους με τους οποίους επενδύεται διαχρονικά το γυναικείο σώμα.

Ημερομηνία: Σάββατο, 8 Μαρτίου, Ώρα: 11:00
Χώρος: Κεντρικό Κτήριο ΕΠΜΑΣ – Μόνιμη Συλλογή
Ιδέα – Σχεδίαση: Χριστίνα Μπότσου, Μουσειοπαιδαγωγός ΕΠΜΑΣ

Συντονισμός – Διεξαγωγή: Χριστίνα Μπότσου, Μουσειοπαιδαγωγός ΕΠΜΑΣ, Μαρίνα Τομαζάνη, Ιστορικός Τέχνης & Επιμελήτρια ΕΠΜΑΣ

Συνεργαζόμενος Φορέας Κέντρο Διοτίμα:
Άννα Βουγιούκα, Κοινωνική επιστήμονας, Εμπειρογνώμονας σε ζητήματα φύλου
Κατερίνα Σεργίδου, Ερευνήτρια- Εκπαιδεύτρια φύλου και φεμινισμού,
Κέντρο Διοτίμα Δέσποινα Τσούμα, Υπεύθυνη Νομικών Υπηρεσιών Κέντρου Διοτίμα
Κρατήσεις: edu.episkepseis@nationalgallery.gr     
Κόστος Προγράμματος: 5€                                                       
Ηλικίες: 12- 15  ετών

*Ο τίτλος του προγράμματος ανήκει στο τραγούδι του Κ.Βήτα «Ένα Κλεμμένο Ποδήλατο»

Στην Επανάσταση του 1821 ήμουν
Τα παιδιά θα συναντήσουν τους ήρωες του ‘21 μέσα από τα μάτια των καλλιτεχνών του 19ου αιώνα με κυριότερο εκπρόσωπο τον Θεόδωρο Βρυζάκη (1814 ή 1819 – 1878). Εμπνεόμενα από τα έργα τέχνης θα ψάξουν να  βρούν τις ομοιότητες και τις διαφορές που υπάρχουν σε αυτά και ποια στοιχεία διαχρονικά συναντάνε ακόμα και σήμερα.

Ημερομηνία: Σάββατο 22 Μαρτίου, Ώρα: 11:00
Σχεδίαση & Διεξαγωγή: Φρύνη Καρζή, Μουσειοπαιδαγωγός ΕΠΜΑΣ 
Κρατήσεις: ekarzi@nationalgallery.gr                                                                           
Παιδιά ηλικίας: 3-5 ετών
Κόστος προγράμματος: 8€  

Η επανάσταση των χρωμάτων
Στο πρόγραμμα της Εθνικής Πινακοθήκης «Η Επανάσταση των Χρωμάτων», οι ήρωες και οι ηρωίδες του 1821 ζωντανεύουν στο χαρτί, μέσα από τα μάτια των παιδιών, με εργαλεία τη συλλογική πολιτισμική μνήμη και την παιγνιώδη μάθηση στο χώρο του μουσείου. Με αφορμή τα έργα της ιστορικής συλλογής της Εθνικής Πινακοθήκης επισκεπτόμαστε ξανά τα πορτραίτα των ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης και αναζητούμε, μέσα από την πρωτογενή επαφή με τα χρώματα και τις υφές, τις συνδέσεις με το ηρωϊκό παρελθόν. Οι μαθητές και οι μαθήτριες έρχονται σε επαφή με τη διαχρονικότητα της εικόνας των ηρώων και των ηρωίδων της Επανάστασης, σχηματίζοντας από την αρχή το πολύχρωμο ψηφιδωτό της εικόνας της Επανάστασης για τη σύγχρονη Ελλάδα.  

Ημερομηνία: Σάββατο, 15 Μαρτίου,  Ώρα: 12:00 
Σχεδίαση & Διεξαγωγή: Χριστίνα Μπότσου, Μουσειοπαιδαγωγός ΕΠΜΑΣ   
Κρατήσεις: edu.episkepseis@nationalgallery.gr        
Κόστος Προγράμματος: 8€
Παιδιά ηλικίας: 8-12 ετών      

Παραμυθένιες διαδρομές για την Έλλη Δ. – Τσάι με την τίγρη στο εργαστήριο του καλλιτέχνη
H τίγρη που ήρθε για τσάι, το βιβλίο που έγραψε και εικονογράφησε η Judith Kerr, θα συναντήσει την Τίγρη της Έλλης Διβάνη στο Εργαστήριο του καλλιτέχνη, του Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα. Μικροί και μεγάλοι θα ακούσουν την ιστορία και όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε τους συμβολισμούς αυτής της απρόσμενης επίσκεψης. Το εκπαιδευτικό  πρόγραμμα βασίζεται στις αρχές της ενεργητικής μάθησης και απευθύνεται στην ξεχωριστή προσωπικότητα του κάθε παιδιού. Θα ολοκληρωθεί με δημιουργική απασχόληση. 

Ημερομηνία: Κυριακή 9 Μαρτίου, Ώρα: 10:30
Σχεδίαση & Διεξαγωγή: Φρύνη Καρζή, Μουσειοπαιδαγωγός ΕΠΜΑΣ
Κρατήσεις: ekarzi@nationalgallery.gr
Κόστος Προγράμματος: 8€                                                                         
Παιδιά ηλικίας: 4-8 ετών  

Ξεναγήσεις για το κοινό – Κεντρικό Κτίριο

Η ιστορική και κοινωνική ζωγραφική σε έργα του 19ου αιώνα
Σε συνέχεια του κύκλου των θεματικών ξεναγήσεων θα δούμε και θα αντιπαραβάλουμε έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, που μέσα από τα έργα τους δημιουργούν εικόνες εξιδανίκευσης και στηλίτευσης της κοινωνίας στην οποία ζουν και δημιουργούν. Θα δούμε πώς οι καλλιτέχνες επιλέγουν να πλάσουν μορφές ηρώων και τεράτων από τις αρχές έως τα μέσα του 19ου αιώνα. Αφετηρία μας θα είναι οι ιστορικές σκηνές του Θεόδωρου Βρυζάκη (1814 ή 1819 -1878), οι οποίες θα μας οδηγήσουν στην περιοδική έκθεση του μουσείου με τα 80 χαρακτικά του Francisco Goya (1746 – 1828) από την σειρά, Los Caprichos.    

Ημερομηνία: Σάββατο 15 Μαρτίου, Ώρα: 12:00 
Χώρος: Κεντρικό Κτίριο ΕΠΜΑΣ – Μόνιμη Συλλογή
Σχεδίαση & Διεξαγωγή: Μαρίνα Τομαζάνη, Ιστορικός τέχνης & Επιμελήτρια ΕΠΜΑΣ
Κρατήσεις: edu.episkepseis@nationalgallery.gr   

Εθνική Γλυπτοθήκη 

Ξενάγηση στη μόνιμη έκθεση
Στην Εθνική Γλυπτοθήκη παρουσιάζεται η έκθεση της μόνιμης συλλογής Νεοελληνικής Γλυπτικής, που αποτυπώνει την αρχή και τη εξέλιξή της από τον 19ο έως τις αρχές του 21ου αιώνα. Η Εθνική Γλυπτοθήκη είναι ανοιχτή για το κοινό και τα σχολεία καθημερινά (εκτός Τρίτης) από τις 9.00 έως τις 16.00 ενώ δύο φορές την εβδομάδα, υπάρχει η δυνατότητα ξενάγησης για σχολεία. Το κοινό μπορεί, επίσης, να γνωρίσει τη μόνιμη έκθεση μέσα από ξεναγήσεις με την επιμελήτρια της συλλογής, Τώνια Γιαννουδάκη

Ημερομηνία: Τετάρτη 12 Μαρτίου, Ώρα: 18:00
Σχεδίαση & διεξαγωγή: Τώνια Γιαννουδάκη, επιμελήτρια της συλλογής Νεοελληνικής και Ευρωπαϊκής Γλυπτικής

Θεατρική Περφόρμανς

ΕΚΑΒΗ
Μια φωνητική παρτιτούρα λόγου και κίνησης στην Εθνική Γλυπτοθήκη
Κωνσταντίνος Χατζής – Γιώργος Κουμαντάκης 

Μια πρωτότυπη μουσικοθεατρική performance πάνω στην Εκάβη του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία και απόδοση του Κωνσταντίνου Χατζή και μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη, παρουσιάζεται από τις 19 έως τις 23 Μαρτίου στην Εθνική Γλυπτοθήκη.

Η ιστορία του ανθρώπου, η αέναη δίψα του για εξουσία, καταστροφή και πόλεμο, ως σπαρακτικό πορτρέτο του σύγχρονου κόσμου, με όχημα τον λόγο του Ευριπίδη και το πρόσωπο της Εκάβης. Μια μελέτη πάνω στον πόλεμο, την προσφυγιά, την γενοκτονία, την ελπίδα, το όνειρο, τον εφιάλτη και το σκοτάδι.    

Πρόκειται για μια συρραφή και όχι για διασκευή της γνωστής τραγωδίας του Ευριπίδη μιας και θα ακουστεί αυτούσιος ο λόγος του τραγικού ποιητή σε διάλογο με τη μουσική και κάποια τραγούδια του Γιώργου Κουμεντάκη σε συνομιλία με το χώρο της Εθνικής Γλυπτοθήκης. Η performance Ευριπίδου Εκάβη αντλεί την έμπνευσή της από τα έργα που βρίσκονται στην Γλυπτοθήκη. Η ιστορία της βασανισμένης Εκάβης που μετουσιώνεται σε μια μαινάδα που ξεριζώνεται από το μητρικό της δάσος, και ετοιμάζεται να θαφτεί για πάντα στα χώματα μιας ξένης γης, αλλιώτικης από εκείνη τη γεμάτη ηδονική αδρεναλίνη της εσχατιάς που γνωρίζει, την οποία και εξουσιάζει ως βασίλισσα του τόπου, συνομιλεί σπαρακτικά, με το παρελθόν του απανταχού ελληνισμού, με φόντο τις σπουδαιότερες γλυπτικές δημιουργίες των τελευταίων αιώνων. Εντός της Εθνικής Γλυπτοθήκης φιλοξενούνται, μεταξύ άλλων, η Πηνελόπη (1873) του Λεωνίδα Δρόση, ο Ιπποκένταυρος (1901) του Θωμά  Θωμόπουλου, Η γυναίκα του Λωτ (1962) της Φρόσως Ευθυμιάδη-Μενεγάκη, το Κεφάλι του Μ. Αλεξάνδρου (1958-1993) του Δημήτρη Καλαμάρα, ο Δούρειος Ίππος (1970) του Ιωάννη Αβραμίδη, ο Κένταυρος (1985) της Σοφίας Βάρη κ.ά. 

Χώρος: Εθνική Γλυπτοθήκη
Ημερομηνία: 19 – 23 Μαρτίου
Διαβάστε εδώ αναλυτικά το δελτίο τύπου, τους συντελεστές και την ταυτότητα της παράστασης.

Παράρτημα ΕΠΜΑΣ – Ναύπλιο

Εκπαιδευτικά προγράμματα
Το Παράρτημα Ναυπλίου υποδέχεται τους επισκέπτες και τον Μάρτιο με ένα πλούσιο πρόγραμμα εκπαιδευτικών προγραμμάτων για παιδιά σχολικής ηλικίας, με αφορμή τις περιοδικές εκθέσεις «Οι Αγωνιστές του ‘21» του Γιάννη Ψυχοπαίδη, «Ο Αγώνας των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία-1821» και «Μύθοι και Σύμβολα στη Νεοελληνική Τέχνη». 

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ.