«Με το πρόσωπο της Renée Zellweger, ο χαρακτήρας παρέμεινε με τα χρόνια ως έμβλημα τόσο αγγλικό όσο ένα φλιτζάνι τσάι», ανέφερε το κείμενο της συνέντευξης εξωφύλλου για το τεύχος Φεβρουαρίου της Vogue UK. Όπως αναγνώρισε η ηθοποιός στο ίδιο κείμενο, εργάστηκε στον εκδοτικό οίκο Picador –όπου εκδόθηκαν τα βιβλία της Helen Fielding για τον χαρακτήρα– για να προετοιμαστεί για τον ρόλο και έπρεπε να συγκεντρώσει «όλα τα κομμάτια που έδειχναν ότι μια σατανική Αμερικανίδα ηθοποιός επρόκειτο να παίξει την Bridget Jones».

Η εθνική υπερηφάνεια αποκαταστάθηκε σύντομα όταν η Zellweger κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ και η ταινία τέσσερις υποψηφιότητες για BAFTA. Το πρώτο και το τρίτο μέρος σκηνοθετήθηκαν από την Sharon Maguire, το δεύτερο μέρος έπεσε στα χέρια του σκηνοθέτη Beeban Kidron και το τελευταίο, Bridget Jones: Mad About the Boy, σκηνοθετήθηκε από τον Michael Morris. Είναι χωρίς αμφιβολία, σύμφωνα με τόσες κριτικές και τις θετικές αντιδράσεις από τους θεατές, το δεύτερο καλύτερο όλων – το πρώτο είναι ασυναγώνιστο και κλασικό παρά το γεγονός ότι ορισμένα από όσα σχολιάζει, είναι ξεπερασμένα.

«Νομίζω ότι, στην περίπτωσή μου, η αγάπη για εκείνη γεννιέται όταν συνειδητοποιείς πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι. Ακόμα και στις ρομαντικές κωμωδίες, ακόμα κι αν προσπαθούν να είναι ρεαλιστές, το σπίτι είναι περιποιημένο, τα μαλλιά καθαρά και τα παιδιά έχουν υπέροχη συμπεριφορά. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ζωή και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τη δική μου ζωή», είπε ο Morris σε αυτό το δημοσίευμα ενώ προωθούσε την ταινία. Είναι κάτι με το οποίο συμφωνούν σχεδόν όλοι: η φιγούρα της Bridget είναι αυτή με την οποία μπορεί να ταυτιστεί ο καθένας.

Αυτό το διαμέρισμα της πρώτης ταινίας που συνόρευε με τις γραμμές του τρένου μεταλλάσσεται στην τελευταία ταινία σε ένα πολυώροφο σπίτι που είναι πολύ πιο ευρύχωρο, αλλά εξίσου χαοτικό. Αν στην αρχή ο κορσές ήταν must-have στην γκαρνταρόμπα της, τώρα τα διάφανα εσώρουχα είναι μέρος αυτής. Και αν όταν μόλις στα 30 της έπεφτε ξανά και ξανά στις παγίδες του Daniel, του τοξικού αφεντικού της, τώρα διακόπτει μια σχέση με το παραμικρό σημάδι ghosting (αν και της είναι δύσκολο να χειριστεί την εαυτή της με αυτούς τους όρους).

«Αν το Ημερολόγιο της Bridget Jones έβγαινε τώρα, θα φαινόταν ακατάλληλη και ξεπερασμένη όλη αυτή η πίεση που ένιωθες για το γάμο ή το να βρεις έναν καλό άντρα;» ρώτησε ο Hugh Grant στην προαναφερθείσα συνέντευξη στη βρετανική Vogue. Η απάντησή μας είναι ναι και η απόδειξη είναι ότι στην τελευταία της ταινία η Bridget δείχνει ότι δεν χρειάζεται κανέναν για να προχωρήσει ή να κρατήσει το αιώνιο χαμόγελό της.

Έχει περάσει σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα από τότε που γνωρίσαμε την κινηματογραφική εκδοχή της Bridget Jones και, ευτυχώς, η ηρωίδα μας έχει προσαρμοστεί στην εποχή. Αλλά βρίσκεται πολύ μακριά από το ρεύμα αφυπνισμένης σκέψης σαν τάση, καθώς η Bridget άλλαξε όπως αλλάζουμε όλοι μας μεγαλώνοντας – ευτυχώς.

Η ηρωίδα είναι ακόμα ατελής και ξεκαρδιστική. Και συνεχίζει να σκαρώνει καταστάσεις όπως έκανε πάντα, αποφεύγοντας όμως την τοξικότητα γύρω από τη σωματική της διάπλαση ή μην αφήνοντας την εαυτή της να παραπλανηθεί από άντρες. Έχει μάθει, και μάθαμε με τον ίδιο ρυθμό με αυτήν.

Η ταινία κυκλοφορεί ήδη στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες.

Κεντρική φωτογραφία: Vogue

Η βραβευμένη με δύο Οσκαρ, Ρενέ Ζελβέγκερ, υποδύεται τη διάσημη ηρωίδα πλαισιωμένη από τους Χιου Γκραντ, Έμμα Τόμσον, Τσιούετελ Έτζιοφορ και Λίο Γούνταλ.

Η ταινία βασίζεται στο τρίτο βιβλίο της σειράς “Bridget Jones” της Έλεν Φίλντινγκ, η οποία συνυπογράφει το σενάριο μαζί με την Άμπι Μόργκαν και τον Νταν Μέιζερ. Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Μίχαελ Μόρις, το τελευταίο κεφάλαιο ακολουθεί τη Μπρίτζετ ως μητέρα του 9χρονου Μπίλι και της 4χρονης Μέιμπελ και της υπόσχεται να ξαναβρεί την αγάπη ανάμεσα σε δύο υποψηφίους.

Το βιβλίο “Bridget Jones’s Diary” της Helen Fielding είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα σύγχρονης βρετανικής λογοτεχνίας και θεωρείται κλασικό του είδους της ρομαντικής κωμωδίας. Εκδόθηκε το 1996 και περιγράφει με χιουμοριστικό και ευρηματικό τρόπο τη ζωή της πρωταγωνίστριας, Μπρίτζετ Τζόουνς, μιας τριαντάρας που ζει στο Λονδίνο και καταγράφει στο ημερολόγιό της τις καθημερινές της σκέψεις, ανησυχίες και προβληματισμούς γύρω από θέματα, όπως το βάρος, οι σχέσεις, το κάπνισμα και η καριέρα.

Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση της Μπρίτζετ για έναν σύντροφο, ενώ παράλληλα παρουσιάζει τους δύο βασικούς άνδρες της ζωής της: τον αυτοπεποίθητο και επιπόλαιο Ντάνιελ Κλίβερ και τον συγκρατημένο και αξιόπιστο Μαρκ Ντάρσι. Η επιλογή ανάμεσα στους δύο άνδρες οδηγεί σε σειρά από αστείες και συναισθηματικές καταστάσεις, αναδεικνύοντας τη δύσκολη ισορροπία μεταξύ του «έρωτα» και της πραγματικότητας. Ο χαρακτήρας του Μαρκ Ντάρσι αντλεί επιρροές από τον κλασικό ήρωα Μίστερ Ντάρσι από το «Περηφάνια και Προκατάληψη» της Τζέιν Όστεν.

“Bridget Jones’s Diary” ήταν μια μεγάλη εμπορική επιτυχία και συνέβαλε στη διάδοση του όρου “chick lit”, δηλαδή της λογοτεχνίας που απευθύνεται κυρίως σε γυναίκες και εστιάζει στις ερωτικές σχέσεις, τη φιλία και τις προσωπικές αναζητήσεις γυναικείων χαρακτήρων.

Στην ταινία, επιστρέφουν επίσης οι Τζιμ Μπρόντμπεντ, Τζέμα Τζόουνς, Σάλι Φίλιπς, Τζέιμς Κάλις, Σίρλεϊ Χέντερσον και Σάρα Σολεμάνι. Οι νέοι πρωταγωνιστές είναι οι Λέιλα Φάρζαντ, Άιλα Φίσερ, Τζοζέτ Σάιμον και Νίκο Πάρκερ.

Το “Mad About the Boy” είναι η τέταρτη ταινία του franchise που ακολουθεί το “Bridget Jones’s Diary” το 2001, το “Bridget Jones: The Edge of Reason”, τρία χρόνια αργότερα και το “Bridget Jones’s Baby”, το 2016. Συνολικά, έχει συγκεντρώσει πάνω από 760 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office. Η πρεμιέρα της ταινίας αναμένεται στις 13 Φεβρουαρίου 2025.

*Δείτε το τρέιλερ εδώ