Ήδη από πέρυσι, η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Σλοβενία, η Ισλανδία και οι Κάτω Χώρες είχαν ανακοινώσει ότι θα μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό του 2026, εάν συμμετείχε το Ισραήλ. Παρά το μποϊκοτάζ στη συμμετοχή, η Ισλανδία και οι Κάτω Χώρες θα μεταδώσουν κανονικά τον φετινό διαγωνισμό, που θα πραγματοποιηθεί από την Τρίτη έως το Σάββατο, μέσω τηλεόρασης.

Ειδικά προγράμματα αντί της Eurovision

Η σλοβενική τηλεόραση RTV ανακοίνωσε: «Αντί για το τσίρκο της Eurovision, το εθνικό πρόγραμμα θα χρωματιστεί από τη θεματική σειρά ‘Φωνές της Παλαιστίνης’». Η ιρλανδική RTE θα μεταδώσει κατά τη διάρκεια του τελικού ένα επεισόδιο της δημοφιλούς κωμικής σειράς των 90s «Father Ted», με θέμα τη Eurovision.

Η Ισπανία, που αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους οικονομικούς υποστηρικτές του διαγωνισμού, θα παρουσιάσει δικό της μουσικό αφιέρωμα με τίτλο «Το Σπίτι της Μουσικής».

Το επίμαχο ζήτημα της συμμετοχής του Ισραήλ

Η παρουσία του Ισραήλ στη φετινή Eurovision προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Το 2022, η Ρωσία αποκλείστηκε από τον διαγωνισμό λόγω της εισβολής στην Ουκρανία. Εκείνη τη χρονιά, η Ουκρανία, παρά τις ανάμεικτες κριτικές, αναδείχθηκε νικήτρια.

Το 2025, το Ισραήλ κατέκτησε τη δεύτερη θέση, γεγονός που συνοδεύτηκε από κατηγορίες ότι η ισραηλινή κυβέρνηση επηρέασε την ψηφοφορία του κοινού — ιδιαίτερα επειδή συγκέντρωσε υψηλά ποσοστά σε χώρες με ισχυρά φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα. Οι διοργανωτές υποβάθμισαν τις καταγγελίες και απέσυραν μια προτεινόμενη ψηφοφορία για το αν θα πρέπει να επιτραπεί η συμμετοχή του Ισραήλ, υπό την πίεση συμμάχων τους στην Ευρώπη.

Παράλληλα, μειώθηκε ο αριθμός των ψήφων που μπορεί να δώσει ένα άτομο από 20 σε 10. Ο νικητής της Eurovision αναδεικνύεται μέσω συνδυασμού βαθμολογίας επαγγελματικής κριτικής επιτροπής και ψηφοφορίας κοινού.

Tι είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision;

Ο διαγωνισμός διοργανώνεται κάθε Μάιο από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Κάθε μέλος της EBU στέλνει μια μουσική συμμετοχή για να εκπροσωπήσει τη χώρα του. Η ένωση ιδρύθηκε το 1957 στη μεταπολεμική Ευρώπη και έχει εξελιχθεί σημαντικά με τα χρόνια: το Ισραήλ εντάχθηκε το 1973 και η Αυστραλία το 2015.

Παρά τις όποιες αντιπαραθέσεις, ο διαγωνισμός παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής, προσελκύοντας περίπου 160 εκατομμύρια τηλεθεατές. Η Eurovision φημίζεται για τις εντυπωσιακές εμφανίσεις με καπνομηχανές και λαμπερές στολές, στοιχεία που έχουν δημιουργήσει μια μοναδική πολιτιστική ταυτότητα αγαπητή σε πολλούς θεατές.

Μιλώντας στο Decider με αφορμή τη νέα της ταινία στο Netflix, “The Woman in Cabin 10”, όπου υποδύεται μια δημοσιογράφο του Guardian, η Νάιτλι ρωτήθηκε αν γνώριζε πως «ορισμένοι φαν ζητούν μποϊκοτάζ του Χάρι Πότερ». Η ηθοποιός απάντησε: «Δεν το γνώριζα αυτό, όχι. Λυπάμαι πολύ. Ξέρετε, ζούμε όλοι σε μια εποχή όπου πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε, έτσι δεν είναι; Και έχουμε όλοι πολύ διαφορετικές απόψεις».

Συμπλήρωσε ακόμα: «Ελπίζω να καταφέρουμε όλοι να βρούμε τον αμοιβαίο σεβασμό». Η Νάιτλι έχει αναλάβει τον ρόλο της καθηγήτριας Ντολόρες Άμπριτζ στις Full-Cast Audio Editions των βιβλίων Χάρι Πότερ, μαζί με εκατοντάδες άλλους ηθοποιούς όπως τη Cush Jumbo (ως αφηγήτρια), τον Hugh Laurie (ως Άλμπους Ντάμπλντορ) και τον Riz Ahmed (ως Σέβερους Σνέιπ).

Αντιδράσεις μετά τις δηλώσεις της Ρόουλινγκ

Τα καλέσματα για μποϊκοτάζ των έργων της Ρόουλινγκ έχουν αυξηθεί από τότε που αντέδρασε στη σχετική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου για τον νομικό ορισμό της γυναίκας, δημοσιεύοντας φωτογραφία της με πούρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στη συνέχεια, η Ρόουλινγκ δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να απομακρυνθεί ο ηθοποιός Paapa Essiedu από τη νέα τηλεοπτική σειρά Χάρι Πότερ, παρόλο που εκείνος υπέγραψε ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας για την απόφαση.

Πρόσφατα, η συγγραφέας απάντησε και στην Έμα Γουότσον, συνεχίζοντας τη διαμάχη με την ίδια και άλλους συντελεστές των ταινιών Χάρι Πότερ σχετικά με τα δικαιώματα των τρανς ατόμων, λέγοντας πως η ηθοποιός «δεν γνωρίζει πόσο άγνοια έχει».

Πηγή: The Guardian

Ενώ οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις αντιστέκονται σε σημαντικές οικονομικές κυρώσεις, μουσικοί, διασημότητες και συγγραφείς ελπίζουν να εντείνουν τη δημόσια πίεση για περαιτέρω δράση. «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε σε ένα παγκόσμιο σημείο καμπής», δήλωσε ο Βρετανός ηθοποιός Khalid Abdalla («The Kite Runner», «The Crown») στο AFP, μετά την υπογραφή αίτησης για μποϊκοτάζ σε ορισμένους ισραηλινούς κινηματογραφικούς φορείς.

Η ανοιχτή επιστολή της πρωτοβουλίας Film Workers for Palestine έχει συγκεντρώσει χιλιάδες υπογραφές, μεταξύ των οποίων των Emma Stone και Joaquin Phoenix, που δεσμεύονται να διακόψουν κάθε συνεργασία με ισραηλινά ιδρύματα «εμπλεκόμενα σε γενοκτονία». «Η χιονοστιβάδα ξεκίνησε και αφορά πολλούς τομείς, όχι μόνο τους εργαζόμενους στον κινηματογράφο», πρόσθεσε ο Abdalla την Παρασκευή.

Στα φετινά Emmy Awards, διαδοχικοί νικητές όπως ο Javier Bardem και η ηθοποιός Hannah Einbinder από το «Hacks» αναφέρθηκαν στη Γάζα, συνεχίζοντας το κλίμα που επικράτησε και στο Φεστιβάλ Βενετίας νωρίτερα τον μήνα.

Μουσικοί και συγγραφείς στηρίζουν τον αποκλεισμό

Την Πέμπτη, οι Βρετανοί πρωτοπόροι της trip-hop Massive Attack ανακοίνωσαν τη συμμετοχή τους στο μουσικό συλλογικό «No Music for Genocide», μέσω του οποίου καλλιτέχνες προσπαθούν να εμποδίσουν τη ροή των τραγουδιών τους στο Ισραήλ.

Παράλληλα, το Ισραήλ απειλείται με αποκλεισμό από τον διαγωνισμό Eurovision, ενώ συγγραφείς υπογράφουν ανοιχτές επιστολές και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Pedro Sanchez ηγείται πρωτοβουλίας για τον αποκλεισμό της χώρας από αθλητικές διοργανώσεις. Ο ισραηλινός μαέστρος Ilan Volkov ανακοίνωσε σε συναυλία στη Βρετανία ότι δεν θα ξαναπαίξει στη χώρα του.

«Παρατηρούμε μια κατάσταση ανάλογη με το κίνημα μποϊκοτάζ κατά της Νότιας Αφρικής», αναφέρει ο Σουηδός πανεπιστημιακός Hakan Thorn, ειδικός στο θέμα. «Υπήρξε σαφής μετατόπιση την άνοιξη φέτος, όταν ο κόσμος είδε τις εικόνες λιμού στη Γάζα», προσθέτει ο κοινωνιολόγος.

Αντισημιτισμός και πολιτιστικό μποϊκοτάζ

Το διεθνές μποϊκοτάζ κατά της ρατσιστικής κυβέρνησης της Νότιας Αφρικής ξεκίνησε ουσιαστικά τη δεκαετία του 1960 μετά τη σφαγή διαδηλωτών στη Sharpeville. Η κορύφωση ήρθε όταν καλλιτέχνες και αθλητικές ομάδες αρνήθηκαν να εμφανιστούν εκεί, ενώ όσοι παραβίαζαν το μποϊκοτάζ, όπως οι Queen ή ο Frank Sinatra, δέχονταν έντονες επικρίσεις.

Σύμφωνα με τον Thorn, πολλοί δημόσιοι παράγοντες διστάζουν να μιλήσουν για τη γενοκτονία στη Γάζα. Οι συνεχείς επιθέσεις του Ισραήλ έχουν στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 65.000 ανθρώπους, κυρίως αμάχους, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Υγείας της Γάζας.

«Η ιστορία του Ολοκαυτώματος και οι κατηγορίες περί αντισημιτισμού κατά των φιλοπαλαιστινιακών κινημάτων αποτελούν σοβαρό εμπόδιο για μια ευρύτερη κινητοποίηση κατά όσων πράττει σήμερα το Ισραήλ», εξηγεί ο Thorn.

Η εκστρατεία για μποϊκοτάζ του Ισραήλ, γνωστή ως BDS (Boycott, Divestment and Sanctions), ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια λόγω της κατοχής παλαιστινιακών εδαφών. Η ισραηλινή κυβέρνηση κατηγορεί τους υποστηρικτές της ως αντισημίτες και ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu χαρακτηρίζει συχνά τους επικριτές ως «οπαδούς της Χαμάς».

Ο καθηγητής David Feldman, διευθυντής του Institute for the Study of Antisemitism στο University of London, σημειώνει ότι τέτοιες δηλώσεις έχουν δημιουργήσει «έλλειψη σαφήνειας για τα όρια του αντισημιτισμού». «Κάθε έξαρση αντισημιτισμού είναι ανησυχητική, αλλά η ταύτιση αυτή τη στιγμή του κινήματος μποϊκοτάζ με τον αντισημιτισμό χάνει το νόημα», τόνισε στο AFP. «Πρόκειται για μέσο διαμαρτυρίας ενάντια στην καταστροφή της Γάζας από το Ισραήλ και τις συνεχιζόμενες δολοφονίες αμάχων».

Μαθήματα από το απαρτχάιντ

Αν και το αντι-απαρτχάιντ κίνημα αποτελεί αναφορά για τους σημερινούς ακτιβιστές κατά του πολέμου στη Γάζα, η ιστορία προσφέρει κάποια νηφάλια διδάγματα. Μετά την έναρξη του κινήματος μποϊκοτάζ κατά της Νότιας Αφρικής χρειάστηκαν 30 χρόνια μέχρι να πέσει το καθεστώς, φανερώνοντας τα όρια τέτοιων διεθνών πιέσεων.

«Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 είναι αλήθεια ότι το μποϊκοτάζ είχε γίνει βασική αρχή ενός παγκόσμιου αντι-απαρτχάιντ κινήματος, αλλά μόνο του δεν ήταν αρκετό», επισημαίνει ο Feldman. Το πραγματικό πλήγμα ήρθε όταν οι εταιρείες και οι τράπεζες απέσυραν σταδιακά τις δραστηριότητές τους υπό πίεση, ενώ το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ενίσχυσε την απομόνωση της χώρας.

Στο εσωτερικό του Ισραήλ πολλοί καλλιτέχνες ανησυχούν για τις επιπτώσεις του κινήματος μποϊκοτάζ. Ο βραβευμένος σεναριογράφος Hagai Levi («Scenes from a Marriage», «The Affair») δήλωσε στο AFP ότι «το 90% των ανθρώπων στην καλλιτεχνική κοινότητα» είναι κατά του πολέμου. «Υποφέρουν ήδη και το μποϊκοτάζ τους αποδυναμώνει περαιτέρω».

Πηγή: daily sabah

Σύμφωνα με το Sport 5, η FIBA ​​ενημέρωσε επίσημα την ισραηλινή αντιπροσωπεία ότι η ιορδανική ομάδα δεν θα εμφανιστεί για τον αγώνα της φάσης των ομίλων του δεύτερου γύρου. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της FIBA, το Ισραήλ θα λάβει τεχνική νίκη με 20-0, ενώ η Ιορδανία θα λάβει μηδέν βαθμούς στην βαθμολογία. Σε περίπτωση παρόμοιας ήττας κατά τη διάρκεια μιας σειράς πλέι οφ, η ποινή θα είναι ακόμη πιο σκληρή – η ομάδα που την έχασε θα χάσει αυτόματα ολόκληρη τη σειρά. Επιπλέον, εάν μια εθνική ομάδα αποσυρθεί από δύο αγώνες στο ίδιο τουρνουά, αποκλείεται εντελώς από τη διοργάνωση. Όλα τα παιχνίδια που έχει παίξει ή ήταν προγραμματισμένο να παίξει θα υπολογίζονται ως τεχνικές ήττες.

Πέρα από τους γενικούς κανονισμούς της FIBA, υπάρχουν επίσης συγκεκριμένες διατάξεις που αφορούν τα διεθνή τουρνουά – κανόνες που είναι ακόμη πιο σχετικοί στην πιθανή περίπτωση της αποψινής βραδιάς. Στην πραγματικότητα, εάν η Ιορδανία υλοποιήσει την απόφασή της να μην προσφύγει στο δικαστήριο εναντίον του Ισραήλ, η FIBA ​​θα έχει την εξουσία να επιβάλει κυρώσεις στην Ιορδανική Ομοσπονδία Μπάσκετ.

Το μποϊκοτάζ έρχεται μετά από σημαντική πίεση από μια δημόσια εκστρατεία στην Ιορδανία, με επικεφαλής το τοπικό παράρτημα του κινήματος BDS (Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων, Κυρώσεις), το οποίο κάλεσε την εθνική ομάδα να αρνηθεί να παίξει εναντίον του Ισραήλ. Η εκστρατεία προωθήθηκε με το hashtag “Our Team Against Normalization” (Η Ομάδα μας Ενάντια στην Ομαλοποίηση), παρουσιάζοντας τη συμμετοχή στον αγώνα ως πράξη νομιμοποίησης «της Σιωνιστικής οντότητας» εν μέσω των συνεχιζόμενων ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα. Ιορδανοί ακτιβιστές, δημοσιογράφοι και νομικοί εμπειρογνώμονες κατέκλυσαν τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης της Ιορδανικής Ομοσπονδίας Μπάσκετ με αιτήματα για μποϊκοτάζ.

Απαντώντας στην εξέλιξη, ο Amos Frishman, πρόεδρος της Ισραηλινής Ομοσπονδίας Μπάσκετ, εξέφρασε την απογοήτευσή του.

«Εκ μέρους της Ισραηλινής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, λυπάμαι για την απόφαση της εθνικής ομάδας της Ιορδανίας», δήλωσε. «Είχα την ελπίδα ότι θα επέλεγαν να παίξουν, για να δείξουν στον κόσμο ότι υπάρχει ένας άλλος τρόπος – ειδικά σε αυτές τις εποχές. Πιστεύω ότι ο αθλητισμός πρέπει να χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ εθνών και πολιτισμών, όχι ως πολιτικό πεδίο μάχης. Ελπίζω ότι στο μέλλον δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία για τη σημασία αυτών των αγώνων».

Ο προπονητής του Ισραήλ, Sharon Avrahami , αναφέρθηκε στο ζήτημα του μποϊκοτάζ της αναμέτρησης μεταξύ των δύο ομάδων από την Ιορδανία. «Τους βλέπουμε στο ξενοδοχείο κάθε μέρα και καθόμαστε δίπλα τους. Δεν εμπλεκόμαστε στην πολιτική. Ό,τι ξεπερνά αυτό δεν είναι στον έλεγχό μας. Θέλουμε να παίξουμε εναντίον οποιουδήποτε αντιπάλου και οποιαδήποτε στιγμή».

Πηγή: The Jerusalem Post