Σήμερα, πάνω από το 80% των παιδιών λαμβάνει τα βασικά εμβόλια, ενώ η κάλυψη για ασθένειες όπως η ιλαρά έχει αυξηθεί σημαντικά.

Τα εμπόδια που παραμένουν

Παρά την πρόοδο, σημαντικές προκλήσεις εξακολουθούν να υπάρχουν. Εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να χάνουν τη ζωή τους από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν, όπως η φυματίωση, η μηνιγγίτιδα και η ηπατίτιδα Β. Ταυτόχρονα, η επιστημονική κοινότητα προχωρά στην ανάπτυξη νέων εμβολίων, όπως για την ελονοσία, που μπορούν να σώσουν ακόμη περισσότερες ζωές τα επόμενα χρόνια.

Η επόμενη ημέρα της πρόληψης

Η μέχρι τώρα πρόοδος δείχνει ότι η πρόληψη μέσω εμβολιασμού μπορεί να αλλάξει ριζικά την πορεία της δημόσιας υγείας. Ωστόσο, η συνέχιση αυτής της προσπάθειας απαιτεί επενδύσεις, συντονισμό και εμπιστοσύνη από την κοινωνία. Παρότι οι περισσότεροι αναγνωρίζουν τη σημασία των εμβολίων, σε αρκετές χώρες η επιφυλακτικότητα παραμένει. Ίσως, όμως, η εικόνα να ήταν διαφορετική αν γινόταν πιο ξεκάθαρο το πραγματικό μέγεθος της συμβολής τους. Γιατί, στην πραγματικότητα, κάθε ημέρα σώζονται χιλιάδες παιδιά. Απλώς δεν αποτελεί είδηση. Είναι μια συνεχής, αθόρυβη πρόοδος που διαμορφώνει το μέλλον.

«Πλήθος μελετών συσχετίζουν τους τύπους των βακτηρίων του μικροβιώματος με την κατάσταση της υγείας μας, επηρεάζοντας σχεδόν κάθε πτυχή της σωματικής και ψυχικής μας ευεξίας», εξηγεί ο καθηγητής Daniel M. Davis, επικεφαλής των βιολογικών επιστημών στο Imperial College του Λονδίνου. Ωστόσο, ο ίδιος διευκρινίζει ότι οι περισσότερες αποδείξεις που διαθέτουμε είναι ενδείξεις συσχέτισης και όχι βέβαιες αποδείξεις. Ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς ακριβώς το μικροβίωμα καθορίζει την υγεία μας.

Η παγίδα της «ποικιλομορφίας» στο έντερο

Όταν οι επιστήμονες μελετούν το έντερο, εστιάζουν συχνά σε έναν βασικό δείκτη: την ποικιλομορφία. Με απλά λόγια, εξετάζουν πόσα διαφορετικά είδη μικροβίων ζουν εκεί. Η γενική πεποίθηση είναι πως όσο μεγαλύτερη είναι η ποικιλία, τόσο μικρότερες είναι οι πιθανότητες να αρρωστήσουμε.

Είναι όμως η ποσότητα και η ποικιλία το μόνο που μετράει; Οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και δεν αρκεί απλώς να έχουμε «πολλά και διαφορετικά» βακτήρια.

Ο ρόλος του ανταγωνισμού: Γιατί τα βακτήρια πρέπει να «μαλώνουν»

Σύμφωνα με τον καθηγητή Davis, αυτό που πραγματικά κάνει τη διαφορά δεν είναι μόνο η ποικιλία, αλλά ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα είδη.

«Αν κάποιες ομάδες βακτηρίων συνεργάζονται μεταξύ τους με τρόπο που τους επιτρέπει να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, αυτό μπορεί να αποβεί επιβλαβές για τον οργανισμό, επιδεινώνοντας συμπτώματα ή προκαλώντας ασθένειες», σημειώνει. Αντίθετα, όταν τα διαφορετικά είδη ανταγωνίζονται σκληρά μεταξύ τους για τους ίδιους πόρους (τροφή), τότε δημιουργείται μια ισορροπία. Ένα μικροβίωμα με πολλά «ανταγωνιστικά» είδη βοηθά το σύστημα να παραμένει υπό έλεγχο και σε αρμονία.

Τι πρέπει να κρατήσουμε (και τι να προσέχουμε)

Τι σημαίνουν όλα αυτά για εμάς που δεν είμαστε επιστήμονες;

• Το μικροβίωμα είναι όντως σημαντικό: Επηρεάζει άμεσα την ικανότητα του ανοσοποιητικού μας να καταπολεμά τις λοιμώξεις.

• Δεν υπάρχει ακόμη ορισμός του «υγιούς»: Η επιστήμη δεν έχει κατασταλάξει ακόμα στο ποια ακριβώς είναι η ιδανική σύνθεση ενός υγιούς μικροβιώματος για κάθε άνθρωπο.

• Προσοχή στο μάρκετινγκ: Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί με προϊόντα που υπόσχονται με θράσος ότι «θα αλλάξουν το μικροβίωμά σου και θα σε κάνουν πιο υγιή».

Όπως καταλήγει ο καθηγητής Davis, η δυνατότητά μας να παρεμβαίνουμε με ασφάλεια και ακρίβεια στο μικροβίωμα είναι ακόμη σε αρχικό στάδιο. Μέχρι η επιστήμη να δώσει οριστικές απαντήσεις, η καλύτερη στρατηγική παραμένει η ισορροπημένη διατροφή και η κριτική ματιά απέναντι στις υπερβολικές εμπορικές υποσχέσεις.

Υψηλή χοληστερόλη
Μελέτες δείχνουν ότι η καθημερινή κατανάλωση έως 2 γραμμαρίων τζίντζερ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης και της LDL («κακή» χοληστερόλη). Αν και απαιτείται περισσότερη έρευνα για να καθιερωθεί ως τυπική θεραπεία, το τζίντζερ θεωρείται ασφαλές σε μικρές δόσεις και είναι προσιτό.

Πεπτικά προβλήματα
Το τζίντζερ ηρεμεί το στομάχι, μειώνει ναυτία και εμετό, και μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (GERD). Συνδυαστικά με εκχύλισμα αγκινάρας, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει πόνο, φούσκωμα και δυσπεψία.

Ημικρανίες
Σε κλινικές δοκιμές, η προσθήκη τζίντζερ σε αγωγή με NSAIDs (με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα) μείωσε τον πόνο και βελτίωσε τη λειτουργικότητα ατόμων με οξεία ημικρανία σε σύγκριση με placebo.

Οστεοαρθρίτιδα
Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του τζίντζερ μπορούν να μειώσουν τοπικά τη φλεγμονή και να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας, συμπληρωματικά με τη συνήθη αγωγή.

Πόνοι περιόδου
Συστατικά όπως τα gingerols και shogaols βοηθούν στη χαλάρωση των μυϊκών σπασμών και στη μείωση πόνου και ναυτίας κατά τη διάρκεια της έμμηνου ρύσης.

Υψηλή αρτηριακή πίεση
Το τζίντζερ μπορεί να μειώσει την πίεση μέσω αναστολής του ενζύμου ACE και μείωσης της συσσωμάτωσης αιμοπεταλίων, ενώ μελέτες δείχνουν αποτελέσματα με δόσεις 3 γραμμαρίων ημερησίως σε ενήλικες με διαβήτη.

Υψηλή γλυκόζη αίματος
Συστατικά του τζίντζερ έχουν αντιδιαβητικές ιδιότητες. Μελέτες έδειξαν ότι 2 γραμμάρια ημερησίως σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 μείωσαν τη γλυκόζη νηστείας και την HbA1c.

Ευαισθησία δοντιών και ούλων
Το τζίντζερ μπορεί να μειώσει πόνο και φλεγμονή μετά από χειρουργική επέμβαση στα ούλα, με αποτελεσματικότητα συγκρίσιμη με ιμπουπροφαίνη.

Βήχας και κρυολόγημα
Η κατανάλωση τζίντζερ μαζί με άλλα βότανα, όπως φλούδα μανταρινιού, μπορεί να καταπραΰνει βήχα χάρη στις αντιφλεγμονώδεις και αντιμικροβιακές του ιδιότητες.

Αλλεργική ρινίτιδα (πυρετός χόρτου)
Συμπληρώματα τζίντζερ μπορεί να μειώσουν τη συμφόρηση και τα συμπτώματα της ρινίτιδας, προσφέροντας εναλλακτική με λιγότερες παρενέργειες σε σχέση με τα αντιισταμινικά.

Ασφάλεια και αλληλεπιδράσεις

Το τζίντζερ θεωρείται γενικά ασφαλές έως 4 γραμμάρια ημερησίως. Υψηλότερες δόσεις μπορεί να προκαλέσουν πεπτική δυσφορία, αλλεργίες ή ταχυκαρδία. Πρέπει να αποφεύγεται ή να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα που λαμβάνουν αντιπηκτικά ή φάρμακα για τον διαβήτη, λόγω πιθανών αλληλεπιδράσεων.

Το τζίντζερ δεν είναι μόνο ένα αρωματικό βότανο για το φαγητό. Με αντιφλεγμονώδεις και ανακουφιστικές ιδιότητες, μπορεί να συμπληρώσει την παραδοσιακή ιατρική για παθήσεις όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ημικρανία, η ναυτία και οι πεπτικές διαταραχές. Όταν χρησιμοποιείται με μέτρο, αποτελεί ένα ασφαλές και φυσικό βοήθημα για την υγεία.

Πηγή: Cibum

Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε σε γυναίκες που είχαν περάσει καρκίνο του μαστού, εξέτασε τις άμεσες βιοχημικές αντιδράσεις του σώματος μετά από μία συνεδρία αντίστασης ή υψηλής έντασης διαλειμματικής προπόνησης (HIIT). Τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση έως και 30% των μυοκινών, ειδικών πρωτεϊνών που εκκρίνονται από τους μύες και είναι γνωστό ότι αναστέλλουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων.

Οι μυοκίνες λειτουργούν ως «χημικοί αγγελιαφόροι» μεταξύ μυών και υπόλοιπων ιστών, επηρεάζοντας το ανοσοποιητικό και μειώνοντας τη φλεγμονή, δύο παράγοντες-κλειδιά στην πρόληψη και τον έλεγχο της εξέλιξης του καρκίνου. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν η αμεσότητα του αποτελέσματος: ακόμη και μία μεμονωμένη προπόνηση ήταν αρκετή για να καταγραφεί μετρήσιμη αύξηση αυτών των προστατευτικών πρωτεϊνών.

Ο επικεφαλής ερευνητής, Francesco Bettariga, τόνισε ότι η άσκηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλώς ως τρόπος βελτίωσης της φυσικής κατάστασης, αλλά ως «μορφή φαρμάκου». Η συστηματική προπόνηση, και ιδίως η άσκηση που συνδυάζει μείωση λιπώδους ιστού με αύξηση μυϊκής μάζας, φαίνεται να ενισχύει την παραγωγή μυοκινών και να περιορίζει τη φλεγμονή που σχετίζεται με την ανάπτυξη και υποτροπή καρκίνου.

Ο Bettariga υπογράμμισε επίσης τη σημασία της μυϊκής διατήρησης, σημειώνοντας ότι η απώλεια βάρους μόνο μέσω διατροφής δεν είναι αρκετή για την ενεργοποίηση αυτού του προστατευτικού μηχανισμού. Χωρίς μυϊκή μάζα, το σώμα δεν μπορεί να παράγει επαρκείς μυοκίνες για να ενισχύσει την άμυνά του.

Η έρευνα αυτή προστίθεται σε ένα ολοένα και μεγαλύτερο σώμα επιστημονικών δεδομένων που υποστηρίζουν την ένταξη της σωματικής δραστηριότητας ως βασικού πυλώνα στη θεραπεία και την αποκατάσταση από τον καρκίνο. Η άσκηση, με τη σωστή καθοδήγηση και προσαρμογή στις δυνατότητες κάθε ασθενούς, αναδεικνύεται όχι μόνο σε μέσο ευεξίας αλλά και σε συμπληρωματικό «θεραπευτικό εργαλείο» απέναντι σε μία από τις σοβαρότερες ασθένειες της εποχής μας.

Πηγή: The Grace

Και αυτό είναι το μεγάλο – και τρομακτικό – παράδοξο της σύγχρονης εποχής: ενώ τα εργαλεία για επικοινωνία και σύνδεση είναι παντού, η ουσιαστική ανθρώπινη επαφή φαίνεται πως λείπει όσο ποτέ. Πίσω από τις οθόνες, τα emojis, τα likes, τις «καρδούλες», τα follow και τα σχόλια στο διαδίκτυο, οι άνθρωποι πνίγονται στη σιωπή και στην απομόνωση, με την αποξένωση να δημιουργεί μια βαθιά ανάγκη για αληθινή σύνδεση.

Αυτό το κενό δεν είναι απλώς ψυχολογικό. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η μοναξιά σκοτώνει… Κυριολεκτικά. Περίπου 100 άνθρωποι την ώρα χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της μοναξιάς, όπως αναφέρεται σε έκθεση του ΠΟΥ.

Αυτό μεταφράζεται σε πάνω από 871.000 ανθρώπους τον χρόνο. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος: η μοναξιά – ως επιδημία – ξεπερνά μερικές από τις πιο θανατηφόρες ασθένειες της εποχής μας.
Η νέα έκθεση του ΠΟΥ, με τίτλο From Loneliness to Social Connection: Charting the Path to Healthier Societies, εξηγεί ότι μοναξιά είναι εκείνο το επίμονο συναίσθημα που νιώθεις όταν η κοινωνική σου ζωή δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που χρειάζεσαι. Η κοινωνική απομόνωση είναι η αντικειμενική απουσία κοινωνικών επαφών. Και τα δύο είναι βλαβερά για το σώμα σου.

Σοβαροί κίνδυνοι για την υγεία

Η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακών παθήσεων, διαβήτη, γνωστικής εξασθένησης και πρόωρου θανάτου. Οι μοναχικοί άνθρωποι έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη και μπορεί επίσης να αντιμετωπίσουν αυξημένο άγχος και αυτοκτονικές σκέψεις. Πρόκειται για μια βιολογική ωρολογιακή βόμβα, που απειλεί όχι μόνο την κοινωνική ζωή αλλά και την ίδια την ζωή.

Η επιδημία της μοναξιάς

Παρά το ατελείωτο scroll και τα «likes» που υπόσχεται η εποχή των social media, η ψηφιακή εποχή φαίνεται να επιδεινώνει το πρόβλημα — ειδικά για τις νεότερες γενιές και για άτομα που ζουν σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. «Ακόμη και σε έναν ψηφιακά συνδεδεμένο κόσμο, πολλοί άνθρωποι νιώθουν μόνοι», δήλωσε η Chido Mpemba, συμπρόεδρος της Επιτροπής του ΠΟΥ για την Κοινωνική Σύνδεση, σύμφωνα με το Vice. Όμως το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στα κινητά μας. Η κακή υγεία, η οικονομική ανασφάλεια, τα κενά στην εκπαίδευση, η μοναχική διαβίωση και η απουσία κοινοτήτων με δημόσιους χώρους ή δυνατότητα ενός περιπάτου, όλα συμβάλλουν στην εντεινόμενη κρίση μοναξιάς.

Αν προσθέσουμε και μια κοινωνία που προωθεί την ατομικότητα εις βάρος της συλλογικότητας, έχουμε το τέλειο «κοκτέιλ» για την επιδημία της μοναξιάς, που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη και χειροτερεύει.

Θεμελιώδεις αλλαγές και δράση σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο

Η στρατηγική του ΠΟΥ για την αντιμετώπιση της μοναξιάς απαιτεί θεμελιώδεις, συστημικές αλλαγές: χάραξη πολιτικών που προάγουν την κοινωνική αλληλεπίδραση, χρηματοδότηση της σχετικής έρευνας, καλύτερους τρόπους μέτρησης και παρατήρησης της μοναξιάς, καθώς και δημόσιες καμπάνιες που υπενθυμίζουν στους ανθρώπους τη σημασία της επικοινωνίας, ακόμη και με άτομα που δεν γνωρίζουμε, πάντα με λογική και με ασφάλεια.

Σε αντίθεση με τη μοναξιά και την απομόνωση, η κοινωνική σύνδεση λειτουργεί σαν «μαξιλάρι ασφαλείας»: μειώνει τη φλεγμονή, βελτιώνει την ψυχική υγεία και υποστηρίζει την μακροζωία. Δυστυχώς η κοινωνική απόσταση καθρεφτίζεται σήμερα σε κάθε πτυχή της ζωής μας και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικών δημόσιας υγείας, οφείλουν να αναζητήσουν λύσεις. Ίσως πάλι – και ο καθένας ατομικά – να πρέπει απλώς να απαντήσει σε εκείνο το μήνυμα που αγνόησε πριν από λίγες ημέρες.

Πηγή: Newsbeast

Οι βασικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τα αντισυλληπτικά χάπια

Τα αντισυλληπτικά χάπια, και ιδιαίτερα εκείνα που περιέχουν συνδυασμό οιστρογόνων και προγεστερινοειδών, είναι διαδεδομένα σε παγκόσμια κλίμακα χάρη στην υψηλή τους αποτελεσματικότητα κατά μίας ανεπιθύμητης κύησης. Ωστόσο, η χρήση τους συνδέεται με συγκεκριμένους κινδύνους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πριν την έναρξη της αγωγής.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί της Θεραπευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα και της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, η Δρ. Μαρία Καπαρέλου, ο καθηγητής Θάνος Δημόπουλος και η καθηγήτρια Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, ένας από τους πιο σοβαρούς κινδύνους είναι η φλεβική θρομβοεμβολή. Πρόκειται για τη δημιουργία θρόμβων στο φλεβικό δίκτυο, που μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή. Ο σχετικός κίνδυνος αυξάνεται κατά 2 έως 4 φορές σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, ειδικά κατά τους πρώτους έξι μήνες της χρήσης ή σε γυναίκες με γενετική προδιάθεση (κληρονομική θρομβοφιλία) ή θετικό οικογενειακό ιστορικό.

Επιπλέον, τα χάπια έχουν συνδεθεί με μικρή αύξηση του κινδύνου για προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος, όπως ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Αυτός ο κίνδυνος είναι υψηλότερος για γυναίκες άνω των 35 ετών που καπνίζουν ή πάσχουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη ή άλλα καρδιοαγγειακά νοσήματα.

Καρκίνοι που φαίνεται να συνδέονται

Μία άλλη συχνή ανησυχία για τα αντισυλληπτικά φάρμακα είναι η σύνδεσή τους με καρκίνο. Όταν μιλάμε για τη σχέση των αντισυλληπτικών χαπιών με τον καρκίνο, η εικόνα είναι σύνθετη. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ήπια αύξηση του κινδύνου για συγκεκριμένες μορφές καρκίνου, όπως:

• Καρκίνος του μαστού: Η παρατεταμένη χρήση (πέραν των 5 ετών) φαίνεται να σχετίζεται με μικρή αύξηση του κινδύνου, ειδικά σε γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό.
• Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας: Επίσης καταγράφεται αυξημένος σχετικός κίνδυνος, ιδίως σε περιπτώσεις μακροχρόνιας χρήσης.

Καρκίνοι από τους οποίους πιθανώς προστατεύουν

Σε αντίθεση με τις παραπάνω περιπτώσεις, τα αντισυλληπτικά χάπια φαίνεται πως προσφέρουν προστασία έναντι άλλων μορφών καρκίνου:

• Καρκίνος των ωοθηκών: Η χρήση χαπιών μειώνει τον σχετικό κίνδυνο κατά 30–50%, ανάλογα με τη διάρκεια χρήσης.
• Καρκίνος του ενδομητρίου: Παρόμοια μείωση στον κίνδυνο παρατηρείται και εδώ.
• Καρκίνος του παχέος εντέρου: Τα στοιχεία είναι ενθαρρυντικά και σε αυτό το πεδίο, αν και η προστατευτική επίδραση δεν είναι ακόμη απόλυτα τεκμηριωμένη.

Τα νέα δεδομένα για τη σχέση των αντισυλληπτικών με τον καρκίνο του ήπατος

Ίσως το πιο σημαντικό εύρημα των τελευταίων χρόνων είναι η απουσία ουσιαστικής σύνδεσης μεταξύ των αντισυλληπτικών και του καρκίνου του ήπατος.Πρόσφατη πληθυσμιακή μελέτη από το Ηνωμένο Βασίλειο, που δημοσιεύθηκε στο TheLancetOncology, ανέλυσε δεδομένα από δύο μεγάλες προοπτικές μελέτες:

• Million Women Study (MWS): Περιέλαβε πάνω από 1,3 εκατομμύρια γυναίκες, από τις οποίες σχεδόν 775.000 ήταν χρήστριες χαπιών. Μετά από 21,4 χρόνια παρακολούθησης, δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον αριθμό καρκίνων του ήπατος μεταξύ χρηστριών και μη χρηστριών.

• UK Biobank: Από τις 253.000 γυναίκες, 206.000 ήταν χρήστριες αντισυλληπτικών. Και εδώ, τα 191 περιστατικά καρκίνου του ήπατος που καταγράφηκαν δεν έδειξαν στατιστική συσχέτιση με τη χρήση των χαπιών.

Μια παράλληλη συστηματική ανασκόπηση 23 μελετών και μετα-ανάλυση 5.422 περιπτώσεων κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα: δεν υπάρχει σαφής σύνδεση. Αν και σημειώθηκε μικρή αύξηση του κινδύνου σε χρήστριες με χρήση ≥5 ετών, οι ειδικοί σημειώνουν ότι η αύξηση αυτή μπορεί να επηρεάζεται από άλλους παράγοντες.

Τι κρατάμε

Τα αντισυλληπτικά χάπια, όταν χρησιμοποιούνται υπό ιατρική καθοδήγηση, αποτελούν όχι μόνο ένα ασφαλές μέσο αντισύλληψης αλλά και μια δυνητικά προστατευτική παρέμβαση απέναντι σε ορισμένους καρκίνους. Η σύγχρονη επιστήμη απομακρύνει τους αδικαιολόγητους φόβους, αποδεικνύοντας πως, τουλάχιστον όσον αφορά στον καρκίνο του ήπατος, δεν υπάρχει ανησυχία. Η σωστή ενημέρωση και η εξατομικευμένη προσέγγιση είναι το κλειδί για τη λήψη ασφαλών και αποτελεσματικών αποφάσεων, πάντα σε συνεργασία με τον γιατρό που μας παρακολουθεί.

Είναι εντυπωσιακό, όπως σχολιάζουν οι ερευνητές, πόσο λίγο έχει μελετηθεί το αίμα της περιόδου από την Ιατρική, παρόλο που υπολογίζεται ότι πάνω από 1,8 δισεκατομμύριο γυναίκες στον κόσμο έχουν έμμηνο ρύση. «Αυτό αντικατοπτρίζει μια συστημική έλλειψη ενδιαφέροντος για τη γυναικεία υγεία» όπως δήλωσε ο Lucas Dosnon, επικεφαλής συγγραφέας και διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης.

«Μέχρι σήμερα το αίμα περιόδου αντιμετωπιζόταν σαν κάτι άχρηστο. Δείχνουμε ότι αποτελεί πολύτιμη πηγή πληροφοριών» πρόσθεσε ο Dosnon. Ειδικότερα, περιέχει εκατοντάδες πρωτεΐνες, οι διακυμάνσεις των οποίων μπορεί να συνδέονται με ποικίλες ασθένειες, ακόμα και με την ενδομητρίωση ή τον καρκίνο των ωοθηκών.

Οι ερευνητές της Ελβετίας, συγκεκριμένα, με τη νέα τεχνολογία εστιάζουν στη C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, που αποτελεί γενικό δείκτη φλεγμονής, τον καρκινικό δείκτη CEA, που είναι κατά κανόνα αυξημένο σε όλους τους τύπους καρκίνου και στην πρωτεΐνη CA-125, που ανεβαίνει σε περίπτωση ενδομητρίωσης και καρκίνου των ωοθηκών. Σε αυτή τη φάση, μελετώνται περισσότεροι βιοδείκτες βασισμένοι σε πρωτεΐνες που ενδεχομένως να προστεθούν στη λίστα της εξέτασης.

Μετά από μια πρώτη δοκιμή σε μικρό δείγμα εθελοντριών, οι επιστήμονες στοχεύουν τώρα να δοκιμάσουν τη MenstruAI σε πάνω από εκατό ακόμα άτομα και μάλιστα σε πραγματικές συνθήκες. Σε συνεργασία, επιπλέον, με σχεδιαστές, επιδιώκουν να βελτιστοποιήσουν την εμπειρία χρήσης.

Αν όλα πάνε καλά, θα εξελιχθεί σε ένα απλό και οικονομικό διαγνωστικό εργαλείο, που μπορεί ακόμα και να σώσει ζωές. Και μάλιστα αξιοποιώντας μια λειτουργία του σώματος που μέχρι σήμερα αποτελεί ταμπού: «Όταν μιλάμε για τη φροντίδα της υγείας μας, δεν μπορούμε, απλά, να αποκλείουμε το μισό της ανθρωπότητας» σημειώνει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης Inge Herrmann, επισημαίνοντας ότι ακόμα και στους επιστημονικούς κύκλους η έμμηνος ρύσης αντιμετωπίζεται ακόμα σαν ταμπού, με τον Lucas Dosnon να προσθέτει: «Απαιτούνται γενναία προγράμματα για να σπάσουν υπάρχοντα μοτίβα συμπεριφοράς και να διασφαλίσουν ότι η γυναικεία υγεία επιτέλους θα αποκτήσει τη θέση που της αξίζει».

Πηγή: marieclaire

Ο κουρκουμάς και η κουρκουμίνη που περιέχει, η φυσική χρωστική που του δίνει το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα του, θεωρείται ένα από τα σύγχρονα super food. Μπορούμε να προσθέσουμε κουρκουμά σε σούπες, σε smoothies και σε ροφήματα ή να το πάρουμε ως συμπλήρωμα διατροφής και να κερδίσουμε τις πολλές θετικές του ιδιότητες. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως είναι καλό να αποφεύγουμε τον κουρκουμά -ή έστω σε μεγάλες ποσότητες- ειδικά σε συνδυασμό με ορισμένα φάρμακα.

Τα οφέλη του κουρκουμά για καλή υγεία

Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι ο κουρκουμάς διαθέτει σημαντικές αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες για τον οργανισμό. Τόσο ο κουρκουμάς, όσο και η κουρκουμίνη, έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία πολλών φλεγμονωδών καταστάσεων, όπως η οστεοαρθρίτιδα, οι εποχιακές αλλεργίες και οι λοιμώξεις του αναπνευστικού (πνεύμονα). Ορισμένες έρευνες δείχνουν επίσης ότι ο κουρκουμάς μπορεί να βελτιώσει καταστάσεις όπως η κατάθλιψη, η υπερλιπιδαιμία (υψηλά επίπεδα λιπιδίων στο αίμα) και η νόσος του Αλτσχάιμερ.

Πότε ο κουρκουμάς μπορεί να έχει «παρενέργειες»

Παρόλο που ο κουρκουμάς είναι φυσικό προϊόν, κυρίως σε μεγάλες ποσότητες ή με τη μορφή συμπληρώματος, μπορεί να αλληλεπιδράσει με ορισμένα φάρμακα και συμπληρώματα διατροφής ή να μην ενδείκνυται για ορισμένες καταστάσεις υγείας. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις μπορεί να επηρεάσουν το πόσο καλά λειτουργεί ένα φάρμακο που έχει δώσει ο γιατρός ή την απορρόφησή του από τον οργανισμό.

Με ποια φάρμακα είναι καλό να αποφεύγουμε τον κουρκουμά

Αντιπηκτικά φάρμακα

Τα αντιαιμοπεταλιακά και αντιπηκτικά φάρμακα εμποδίζουν την πήξη του αίματος και «αραιώνουν» το αίμα. Χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία ή την πρόληψη καταστάσεων όπως οι θρόμβοι αίματος ή σε καρδιαγγειακές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εγκεφαλικών επεισοδίων και των καρδιακών προσβολών. Καθώς ο κουρκουμάς διαθέτει επίσης αντιπηκτική δράση, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για αιμορραγία και μώλωπες εάν λαμβάνεται μαζί με άλλα αντιπηκτικά φάρμακα.

Φάρμακα για διαβήτη

Ο κουρκουμάς και η κουρκουμίνη μπορεί να μειώσουν το σάκχαρο στο αίμα, γι’ αυτό χρειάζεται η συμβουλή του γιατρού εάν λαμβάνουμε οποιοδήποτε φάρμακο για τον διαβήτη που μειώνει το σάκχαρο στο αίμα. Σύμφωνα με μελέτη, η λήψη κουρκουμά μαζί με άλλα φάρμακα για το διαβήτη μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία, σημαντική μείωση του σακχάρου στο αίμα.

Αντιυπερτασικά

Η λήψη κουρκουμά με αμλοδιπίνη -δραστική ουσία σε φάρμακα για την υπέρταση- μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του φαρμάκου στον οργανισμό, αυξάνοντας τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την αμλοδιπίνη, όπως πόνο στο στομάχι, ζάλη, ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς, έντονο πόνο στο στήθος και λιποθυμία. Σύμφωνα με τους ερευνητές υπάρχει δραστική αύξηση των επιπέδων της αμλοδιπίνης στον οργανισμό όταν λαμβάνεται μαζί με κουρκουμά. Ωστόσο, η λήψη των δύο ουσιών μαζί δεν φαίνεται να μειώνει την αρτηριακή πίεση. Μελέτες αλληλεπίδρασης της αμλοδιπίνης και του κουρκουμά έχουν διεξαχθεί μόνο σε ζώα, επομένως απαιτείται έρευνα σε ανθρώπους.

Οιστρογόνα κατά την εμμηνόπαυση

Μεγάλες ποσότητες κουρκουμά μπορεί να επηρεάσουν τα αποτελέσματα της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης με οιστρογόνα σε γυναίκες σε εμμηνόπαυση. Έρευνες έχουν δείξει ότι ο κουρκουμάς συνδέεται με τους υποδοχείς οιστρογόνων στο σώμα, εμποδίζοντας τα οιστρογόνα να δράσουν όπως αναμένεται και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Φάρμακα που μπορεί να βλάψουν το ήπαρ

Πολλά φάρμακα, ειδικά όταν λαμβάνονται μακροχρόνια, μπορεί να βλάψουν το συκώτι. Μία από τις πιο σοβαρές παρενέργειες που αναφέρθηκαν με τον κουρκουμά είναι ακριβώς οι ηπατικές βλάβες, που βέβαια αναφέρονται συχνότερα με δόσεις κουρκουμίνης 250-1.800 χιλιοστογραμμάρια ημερησίωςκαι μπορεί να περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα (φλεγμονή του ήπατος), τη χολόσταση (όταν η ροή της χολής από το ήπαρ σταματά ή επιβραδύνεται) και την κυτταρική ηπατική βλάβη.

Σουλφασαλαζίνη για αυτοάνοσες παθήσεις

Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα αντιφλεγμονώδες φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία αυτοάνοσων παθήσεων όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Η λήψη κουρκουμά με αυτό το φάρμακο μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα σουλφασαλαζίνης στον οργανισμό, προκαλώντας ενδεχομένως παρενέργειες, ανάμεσά τους εξάνθημα, πόνο στο στομάχι, πόνο στο στήθος, αδυναμία και επιληπτικές κρίσεις.

Συμπερασματικά

Με την ευκαιρία που μιλάμε για τις τυχόν παρενέργειες του κουρκουμά -αν είναι σωστό να τις λέμε έτσι- ας επισημάνουμε ότι για κάθε συμπλήρωμα διατροφής που παίρνουμε είναι σημαντικό να έχουμε τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού ή τη συμβουλή του φαρμακοποιού ώστε να αποφύγουμε τυχόν δυσάρεστες συνέπειες.

Οι βασικοί διατροφικοί άξονες για να χάσει κιλά και να πετύχει κάποιος δραστική μείωση του σπλαχνικού λίπους έχουν κυρίως να κάνουν με την υγιεινή διατροφή. Οι βασικοί παράμετροι είναι οι εξής:

Καταναλώστε πολλές υδατοδιαλυτές φυτικές ίνες. Μειώνουν δραστικά τις λιγούρες και την όρεξη για γλυκά και τσιμπολογήματα.

Βγάλτε από τη διατροφή σας τα υδρογονωμένα έλαια ή αλλιώς trans fatty acids. Έτοιμα φαγητά, γλυκά συσκευασμένα, πάσης φύσεως πατατάκια και πολλά άλλα τρόφιμα βρίσκονται στη λίστα.

Αυξήστε την ποσότητα πρωτεΐνης που τρώτε καθημερινά. Προσοχή ωστόσο: πρέπει να είναι υψηλής βιολογικής αξίας, όπως φρέσκα ψάρια, άπαχα κρέατα από ζώα ελευθέρας βοσκής ή βιολογικής εκτροφής, αυγά από κότες ελευθέρας βοσκής κ.ο.κ

Βγάλτε από τη διατροφής σας τρόφιμα, που περιέχουν ζάχαρη και αλεύρι. Πάσης φύσεως έτοιμα γλυκά, ψωμιά, πιτοειδή, κέικ, παγωτά. Η λίστα είναι ατελείωτη.

Ξεχάστε τα αναψυκτικά με ζάχαρη. Η συντριπτική πλειοψηφία των αναψυκτικών παγκοσμίως περιέχει σιρόπι γλυκόζης υψηλής φρουκτόζης από καλαμπόκι (High Glucose Fructose Corn Syrup), το οποίο ευθύνεται για σοβαρά μεταβολικά σύνδρομα, όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 1 & 2, καρδιακά νοσήματα και πολλά άλλα.

Καταναλώστε λιπαρά ψάρια τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. Τα ωμέγα 3, που βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια συμβάλλουν στη μείωση του επικίνδυνου σπλαχνικού λίπους. Έρευνες έδειξαν πως συμπληρώματα διατροφής με ωμέγα 3 μπορούν να μειώσουν σημαντικά το λίπος στο ήπαρ αλλά και στην περιοχή της κοιλιάς.

Σταματήστε να πίνετε φρουτοχυμούς και χυμούς εμπορίου. Περιέχουν πολλά σάκχαρα, έχουν υψηλό γλυκαιμικό δείκτη και υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να μας παχαίνουν. Προτιμήστε φρέσκα φρούτα εποχής.

Προσθέστε μηλόξυδο στη διατροφή σας. Το μηλόξυδο περιέχει ακετικό οξύ το οποίο φαίνεται πως μειώνει το σπλαχνικό λίπος σε μελέτες που διεξήχθησαν τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους.

Καταναλώστε τρόφιμα, που περιέχουν προβιοτικά. Ερευνητές βρήκαν πως διαφορετικοί τύπου βακτηρίων παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του σωματικού βάρους και μπορούν να συμβάλλουν στην απώλεια λίπους και ειδικά στην περιοχή της κοιλιάς.

Πολλοί επιθυμούν μια επίπεδη κοιλιά εύκολα και γρήγορα, αλλά δυστυχώς αυτό είναι δύσκολο να επιτευχθεί μόνο με τη διατροφή. Πέρα από το συνδυασμό διατροφής και άσκησης, που αποτελεί το κλειδί για την επιτυχία, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που παίζουν το ρόλο τους στην όψη της κοιλιάς. Συγκεκριμένα, μεγάλης σημασίας είναι η ικανότητα διαχείρισης του άγχους, καθώς και η καλή ποιότητα ύπνου. Τα άτομα που στρεσάρονται έντονα ή/και δεν κοιμούνται καλά, είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν κοιλιακή διάταση (από πρήξιμο, κράμπες, δυσκοιλιότητα).

Ο Yoshinori Ohsumi, ο κυτταρικός βιολόγος που κέρδισε βραβείο Νόμπελ, επειδή εντόπισε τον φυσικό αυτοσυντηρητικό μηχανισμό, με τον οποίο ο οργανισμός μας απομακρύνει τα κατεστραμμένα ή δυσλειτουργικά μέρη ενός κυττάρου κι ανακυκλώνει άλλα μέρη προς την κατεύθυνση της κυτταρικής επιδιόρθωσης, ήταν σίγουρα μεγάλος λάτρης της Αρχαίας Ελλάδας.

Ο Ohsumi εμπνεύστηκε από την αρχαία ελληνική λέξη αυτοφαγία, που σημαίνει τρώω τον εαυτό μου, για να περιγράψει το φαινόμενο, κατά το οποίο ο ανθρώπινος οργανισμός κάνει τη λεγόμενη κυτταρική ανακύκλωση. Μια κατάσταση του σώματός μας, που μέχρι το 1990 ήταν ως επί το πλείστον άγνωστη στο επιστημονικό κοινό και η οποία του γνωστοποιήθηκε μόνο μετά από μια σειρά πρωτοποριακών πειραμάτων που διεξήγαγε ο βιολόγος. Ο Ιάπωνας κυτταρικός βιολόγος Yoshinori Ohsumi έλαβε τo βραβείο Νομπέλ Ιατρικής και Φυσιολογίας το 2016 για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον τρόπο που ο ανθρώπινος οργανισμός κάνει τη λεγόμενη κυτταρική ανακύκλωση.

Τι είναι η αυτοφαγία;

Οι ιστοί, τα όργανα κι, επομένως, ολόκληρο το σώμα μας αποτελείται από κύτταρα. Μπορούμε να θεωρήσουμε κάθε κύτταρό μας ως μια μικρή μηχανή, που τα εξαρτήματά της συχνά φθείρονται ή σπάνε και έτσι προκαλούν προβλήματα στη λειτουργία της. Το ίδιο συμβαίνει και με τα εξαρτήματα των κυττάρων μας. Όταν λοιπόν τα κυτταρικά μέρη -συνήθως πρωτεΐνες και οργανίδια- αποσυντίθενται και αχρηστεύονται σε ένα κύτταρο, επηρεάζουν την ικανότητά του να εκτελεί τις κρίσιμες λειτουργίες του.

Η αυτοφαγία, λοιπόν, είναι ο τρόπος του οργανισμού μας να καθαρίζει τα κατεστραμμένα κύτταρα, προκειμένου να αναγεννηθούν νεότερα, υγιέστερα κύτταρα, σύμφωνα με τον Ohsumi. Είναι μια διεργασία ζωτικής σημασίας καθώς μας απαλλάσσει από τα μη λειτουργικά κυτταρικά, τα οποία είναι υπεύθυνα για την γήρανση, τις αρρώστιες, τον καρκίνο και τις νόσους που επηρεάζουν τις νοητικές μας ικανότητες, όπως η άνοια και η νόσος Αλτσχάιμερ.

Η αυτοφαγία έτσι συνδέεται με την πρόληψη πολλών ασθενειών και τον καλύτερο έλεγχο της γλυκόζης και της ινσουλίνης, ενώ έρευνες δείχνουν ότι μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στην απώλεια βάρους και στην αυξημένη μακροζωία. Αν και αυτή η τόσο σημαντική βιολογική διαδικασία τείνει να μειώνεται ή να απορρυθμίζεται καθώς μεγαλώνουμε, υπάρχουν τρόποι να την προάγουμε.

Πυροδοτώντας την αυτοφαγία του οργανισμού μας

Παρόλο που η αυτοφαγία συμβαίνει συνεχώς στο σώμα μας σε κάποιο βαθμό, ορισμένοι παράγοντες του τρόπου ζωής μας καταστέλλουν την διαδικασία αυτή, ενώ άλλοι την ενισχύουν. Αντίθετα με μια διατροφή υψηλή σε υδατάνθρακες και μια καθιστική καθημερινότητα, η έντονη άσκηση και η νηστεία μπορούν να προκαλέσουν ξανά αυτοφαγία.

Το ενεργειακό στρες συγκεκριμένα είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργοποίηση της αυτοφαγίας. Η άσκηση, ένα θετικό στρες δηλαδή, είναι ένας πολύ καλός τρόπος για την ενεργοποίηση της αυτοφαγίας, καθώς οι διεργασίες της συγκεντρώνονται κυρίως σε ενεργούς ιστούς, δηλαδή σε μυς που δουλεύουν. Για παράδειγμα, η ποδηλασία μπορεί να ενεργοποιήσει την αυτοφαγία μόνο στο κάτω μέρος του σώματός μας. Μπορούμε να ενεργοποιήσουμε την αυτοφαγία με σχεδόν οποιοδήποτε είδος σωματικής άσκησης, αλλά η έρευνα δείχνει ότι η διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης (HIIT) μπορεί να είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές.

Στην περίπτωση, όμως, που επιθυμούμε να ενεργοποιήσουμε την αυτοφαγία σε ολόκληρο το σώμα μας, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών οργάνων του μεταβολισμού, όπως το συκώτι σας, ή ακόμη και τον εγκέφαλό μας, ο περιορισμός των θερμίδων και η νηστεία είναι η καλύτερη λύση. Ερευνες δείχνουν ότι η αυτοφαγία μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στην απώλεια βάρους και στην μακροζωία.

Νηστεία αυτοφαγίας και οφέλη

Αυτή είναι η θερμιδική διαδρομή που ακολουθούν πλέον πολλοί χρήστες του διαδικτύου ανά τον κόσμο και οι οποίοι εξυμνούν τα οφέλη της στην υγεία τους. Η νηστεία αυτή αποτελεί μια διατροφική στρατηγική που περιλαμβάνει την στέρηση φαγητού για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα με στόχο την τόνωση της αυτοφαγίας. Κατά τη διάρκεια της ασιτείας, αφού το σώμα μας έχει κάψει μεγάλο μέρος της αποθηκευμένης ενέργειας από υδατάνθρακες με αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα ηπατικού γλυκογόνου, εισερχόμαστε σε κατάσταση κέτωσης, όπου τα λίπη ξεκινούν και διασπώνται για να παράγουν ενέργεια στο σώμα. Έτσι μειώνεται δραστικά το σωματικό βάρος, αυξάνεται η καύση του λίπους, βελτιώνεται η ενεργειακή απόδοση των κυττάρων και το σώμα αρχίζει να ανακυκλώνει κατεστραμμένα ή περιττά κυτταρικά συστατικά για να παρέχει ενέργεια και δομικά στοιχεία για νέα κυτταρικά μέρη.

Όμως η αυτοφαγία, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν είναι ένας διακόπτης on/off. Αντίθετα, μοιάζει πολύ περισσότερο με έναν ροοστάτη που φωτίζεται σταδιακά καθώς η διάρκεια της αυτοφαγίας μας αυξάνεται μετά από 16 ώρες νηστείας. Σύμφωνα με κλινικές έρευνες μάλιστα, η κατάσταση της αυτοφαγίας μας δεν είναι στο μέγιστο της «φωτεινότητάς» της, μέχρι τουλάχιστον 36 με 72 ώρες μετά την νηστεία. Πολλοί εξηγούν ότι για την μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων της αυτοφαγίας ίσως χρειαστεί να στοχεύσουμε σε μεγαλύτερες νηστείες, διάρκειας 2 έως 4 ημερών. Δεδομένου ότι η πολυήμερη νηστεία είναι κατανοητό ότι δεν είναι για όλους, είναι ελπιδοφόρο να σημειωθεί ότι πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι οι νηστείες μικρότερης διάρκειας μπορούν επίσης να ξεκινήσουν τη διαδικασία της αυτοφαγίας.

Μια δοκιμή από το Τμήμα Επιστημών Διατροφής, του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ, έδειξε ότι η καθημερινή νηστεία 18 ωρών για λιγότερο από 1 εβδομάδα, θα μπορούσε να αυξήσει τους δείκτες αυτοφαγίας στον οργανισμό. Ομοίως, πρόσφατη έρευνα του Τμήματος Νεφρών, Ήπατος και Μεταβολικών Παθήσεων, του Νοσοκομείου Παίδων, της Ιατρικής Σχολής Ανόβερου στη Γερμανία δείχνει ότι ένας μήνας νηστείας 17 έως 19 ωρών κάθε μέρα αυξάνει τα σήματα αυτοφαγίας στους ανθρώπους.

Με βάση τις παραπάνω μελέτες ακόμα και μετά από αυτές τις λίγες ώρες νηστείας πολλά από τα οφέλη της αυτοφαγίας μπορούν να επιτευχθούν, όπως: η βελτίωση της κυτταρικής υγείας, η σταθεροποίηση των επιπέδων ενέργειας κατά την διάρκεια του στρες, η προώθηση της υγιούς απώλειας βάρους και της ευαισθησίας στην ινσουλίνη, η μείωση της φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες, η προστασία από καρδιακές παθήσεις, η υποστήριξη της υγείας του εγκεφάλου και μείωση του κινδύνου για νευροεκφυλιστικές ασθένειες, η ενίσχυση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος και της συνολικής μακροζωίας. Επιπλέον, η αυτοφαγία μπορεί να αποτελέσει ένα πιθανό βοηθητικό μέσο στην θεραπεία του καρκίνου.

Μπορεί η αυτοφαγία να είναι επιβλαβής;

Η ίδια η αυτοφαγία δεν είναι πάντα θετική. Μελέτες έχουν δείξει ότι η υπερβολική αυτοφαγία μπορεί να σκοτώσει τα κύτταρα της καρδιάς και οι επιστήμονες έχουν συνδέσει την υπερβολική αυτοφαγία με ορισμένα καρδιακά προβλήματα. Έρευνες έχουν, επίσης, διαπιστώσει ότι η αναστολή της αυτοφαγίας σε ποντίκια θα μπορούσε να περιορίσει την ανάπτυξη όγκων και να βελτιώσει την ανταπόκριση στη θεραπεία του καρκίνου. Ωστόσο, τα συσσωρευμένα στοιχεία δείχνουν ότι η διαλλειματική αυτή νηστεία ή ο περιορισμός των θερμίδων μπορεί να οδηγήσει στην επαγωγή της αυτοφαγίας και να αυξήσει τη μακροζωία των κυττάρων του ανθρώπου. Ωστόσο, αν ενδιαφέρεστε να διεγείρετε την αυτοφαγία στο σώμα σας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας πριν ξεκινήσετε αυτή την διαδικασία.

Πηγή: thebest