Μια ομάδα αστρονόμων χρησιμοποίησε το Gemini South Observatory στη Χιλή για να παρατηρήσει τον αστεροειδή 2024 YR4 σε πολλαπλά μήκη κύματος καθώς απομακρυνόταν από τη Γη τον Φεβρουάριο, μόλις 1,5 μήνα μετά την ανακάλυψή του. Δημιούργησαν μια τρισδιάστατη εικόνα του με βάση τα ευρήματά τους. Ο σχεδόν 60 μέτρων αστεροειδής μοιάζει περισσότερο με επίπεδο δίσκο – ή όχι και πολύ στρογγυλό μπαλάκι χόκεϊ – παρά με πατάτα. Έχει επίσης γρήγορο ρυθμό περιστροφής περίπου μία φορά κάθε 20 λεπτά.

«Αυτό το εύρημα ήταν μάλλον απροσδόκητο, καθώς οι περισσότεροι αστεροειδείς πιστεύεται ότι έχουν σχήμα πατάτας ή παιχνιδιών αντί για επίπεδους δίσκους», δήλωσε ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Bryce Bolin από το Eureka Scientific. Οι επιστήμονες είπαν ότι πιθανότατα προήλθε από την κύρια ζώνη αστεροειδών μεταξύ του Άρη και του Δία και είναι πλούσιο σε πυριτικά άλατα.

Κάποια στιγμή νωρίτερα φέτος, η NASA και η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία έθεσαν τις πιθανότητες να χτυπήσει ο αστεροειδής τη Γη το 2032 στο 3%. Τώρα είναι σχεδόν μηδενική για τον επόμενο αιώνα, αλλά υπάρχει 3,8% πιθανότητα να χτυπήσει το φεγγάρι. Ακόμα κι αν συμβεί αυτό, η NASA διαβεβαιώνει ότι η τροχιά του φεγγαριού δεν θα αλλάξει.

Ο αστεροειδής – που ταλαντεύεται κάθε τέσσερα χρόνια θα είναι πολύ μακριά την επόμενη εβδομάδα για να τον δουν τα επίγεια τηλεσκόπια. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Webb θα ρίξει άλλη μια ματιά αργότερα αυτόν τον μήνα ή τον επόμενο.

Οι επιστήμονες θεωρούν τα παραπάνω μια καλή πρακτική για όταν ένας δυνητικά επικίνδυνος αστεροειδής κατευθύνεται προς το μέρος μας.

Πηγή: Daily Sabah / Κεντρική φωτογραφία: AP

Δείγματα του διαστημικού βράχου, τα οποία ανασύρθηκαν από ένα διαστημόπλοιο της Nasa και μεταφέρθηκαν στη Γη, περιέχουν μια πλούσια σειρά ορυκτών και χιλιάδες οργανικές ενώσεις. Αυτά περιλαμβάνουν αμινοξέα, τα οποία είναι τα μόρια που συνθέτουν τις πρωτεΐνες, καθώς και νουκλεοβάσεις – τα θεμελιώδη συστατικά του DNA. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρξε ποτέ ζωή στον Bennu, αλλά υποστηρίζει τη θεωρία ότι οι αστεροειδείς παρείχαν αυτά τα ζωτικά συστατικά στη Γη όταν συνετρίβη στον πλανήτη μας πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτές οι ίδιες ενώσεις θα μπορούσαν επίσης να είχαν μεταφερθεί σε άλλους κόσμους στο ηλιακό μας σύστημα. «Αυτό που μάθαμε από αυτό είναι εκπληκτικό», δήλωσε η καθηγήτρια Sara Russell, κοσμική ορυκτολόγος από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο. «Μας λέει για την προέλευσή μας και μας δίνει τη δυνατότητα να απαντήσουμε σε αυτές τις πραγματικά, πολύ μεγάλες ερωτήσεις σχετικά με το πού ξεκίνησε η ζωή. Και ποιος δεν θέλει να μάθει πώς ξεκίνησε η ζωή;»

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν σε δύο δημοσιεύσεις στο περιοδικό Nature.

Το να πιάσει λίγο από τον Bennu ήταν μια από τις πιο τολμηρές αποστολές που έχει επιχειρήσει ποτέ η Nasa. Ένα διαστημικό σκάφος που ονομάζεται Osiris Rex ξεδίπλωσε έναν ρομποτικό βραχίονα για να συλλέξει μέρος του διαστημικού βράχου πλάτους 500 μέτρων, πριν τον συσκευάσει σε μια κάψουλα και τον επιστρέψει στη Γη το 2023. Περίπου 120 γραμμάρια μαύρης σκόνης συλλέχθηκαν και μοιράστηκαν σε επιστήμονες σε όλο τον κόσμο. Αυτό μπορεί να μην ακούγεται πολύ υλικό, αλλά έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας θησαυρός.

«Κάθε κόκκος μας λέει κάτι νέο για τον Bennu», είπε η καθηγήτρια Russell, ο οποίος μελετούσε τα μικροσκοπικά στίγματα. Περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού του αστεροειδούς στάλθηκε σε επιστήμονες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η νέα έρευνα έδειξε ότι ο διαστημικός βράχος είναι γεμάτος με ενώσεις πλούσιες σε άζωτο και άνθρακα. Αυτά περιλαμβάνουν 14 από τα 20 αμινοξέα που χρησιμοποιεί η ζωή στη Γη για την κατασκευή πρωτεϊνών και τα τέσσερα μόρια σε σχήμα δακτυλίου που συνθέτουν το DNA – αδενίνη, γουανίνη, κυτοσίνη και θυμίνη.

Η μελέτη βρήκε επίσης μια σειρά από μέταλλα και άλατα, υποδηλώνοντας ότι κάποτε υπήρχε νερό στον αστεροειδή. Στο δείγμα ανακαλύφθηκε και αμμωνία, η οποία είναι σημαντική για τις βιοχημικές αντιδράσεις. Μερικές από αυτές τις ενώσεις έχουν παρατηρηθεί σε διαστημικούς βράχους που έχουν πέσει στη Γη, αλλά άλλες δεν έχουν ανιχνευθεί μέχρι τώρα. «Είναι απλά απίστευτο το πόσο πλούσιο είναι. Είναι γεμάτο από αυτά τα ορυκτά που δεν έχουμε ξαναδεί σε μετεωρίτες και τον συνδυασμό τους που δεν έχουμε ξαναδεί. Ήταν τόσο συναρπαστικό πράγμα να μελετηθεί», δήλωσε η καθηγήτρια Russell.

Αυτή η τελευταία μελέτη προσθέτει σε αυξανόμενες ενδείξεις ότι οι αστεροειδείς έφεραν νερό και οργανικό υλικό στη Γη. «Το πρώιμο ηλιακό σύστημα ήταν πραγματικά ταραχώδες και υπήρχαν εκατομμύρια αστεροειδείς όπως ο Bennu που πετούσαν γύρω», εξήγησε ο Δρ Ashley King, από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Η ιδέα είναι ότι αυτά βομβάρδισαν τη νεαρή Γη, σπέρνοντας τον πλανήτη μας με συστατικά που μας έδωσαν τους ωκεανούς και έκαναν δυνατή τη ζωή.

Αλλά η Γη δεν ήταν ο μόνος κόσμος που χτυπήθηκε από διαστημικούς βράχους. Οι αστεροειδείς θα συγκρούονταν και με άλλους πλανήτες. «Η Γη είναι μοναδική, καθώς είναι το μόνο μέρος όπου έχουμε βρει ζωή μέχρι στιγμής, αλλά γνωρίζουμε ότι οι αστεροειδείς παρείχαν αυτά τα συστατικά, τον άνθρακα και το νερό, σε όλο το Ηλιακό Σύστημα», είπε ο Δρ King. «Και ένα από τα μεγάλα πράγματα που προσπαθούμε να καταλάβουμε τώρα είναι, εάν έχουμε τις κατάλληλες συνθήκες, γιατί έχουμε ζωή εδώ στη Γη – και θα μπορούσαμε ενδεχομένως να τη βρούμε αλλού στο Ηλιακό μας Σύστημα;»

Είναι ένα βασικό ερώτημα στο οποίο οι επιστήμονες θα συνεχίσουν να προσπαθούν να απαντήσουν. Έχουν μπροστά τους δεκαετίες έρευνας σχετικά με τη σκόνη που έφεραν πίσω από τον Bennu, και δεκάδες μέρη της κοσμικής γειτονιάς μας ακόμα προς εξερεύνηση.

Πηγή: BBC

Μια ομάδα επιστημόνων με καλή γνώση της μελέτης των λεγόμενων «γεγονότων μίνι-σελήνης» προσδιόρισε το επερχόμενο γεγονός σύλληψης βαρύτητας. Εντόπισαν τις περίεργες δυναμικές ιδιότητες του 2024 PT5 καθώς παρακολουθούσαν τακτικά αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα ως δυνητικά ενδιαφέροντα. Το αντικείμενο που πρόκειται να μας επισκεφθεί ανήκει στη ζώνη αστεροειδών Arjuna, μια δευτερεύουσα ζώνη αστεροειδών που αποτελείται από διαστημικούς βράχους που ακολουθούν τροχιές πολύ παρόμοιες με αυτή της Γης σε μέση απόσταση από τον ήλιο περίπου 150 εκατομμύρια χλμ. Ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας και καθηγητής του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης Carlos de la Fuente Marcos είπε στο Space.com: «Τα αντικείμενα στη ζώνη των αστεροειδών Arjuna αποτελούν μέρος του πληθυσμού των αστεροειδών και των κομητών κοντά στη Γη». Επιπλέον, εξήγησε ότι ορισμένα από αυτά τα αντικείμενα στη ζώνη αστεροειδών Arjuna μπορούν να πλησιάσουν τη Γη σε κοντινή απόσταση περίπου 4,5 εκατομμυρίων χλμ και σε χαμηλές ταχύτητες περίπου 3.540 χιλιομέτρων την ώρα.

«Υπό αυτές τις συνθήκες, η γεωκεντρική ενέργεια του αντικειμένου μπορεί να γίνει αρνητική και το αντικείμενο μπορεί να γίνει ένα προσωρινό φεγγάρι της Γης. Το συγκεκριμένο αντικείμενο θα υποβληθεί σε αυτή τη διαδικασία από την επόμενη εβδομάδα και για περίπου δύο μήνες», πρόσθεσε. «Δεν θα ακολουθήσει μια πλήρη τροχιά γύρω από τη Γη. Μπορείτε να πείτε ότι αν ένας αληθινός δορυφόρος είναι σαν ένας πελάτης που αγοράζει αγαθά μέσα σε ένα κατάστημα, αντικείμενα όπως το 2024 PT5 είναι βιτρίνες».

Οι εκδηλώσεις mini-moon έρχονται σε δύο τροχιές. Οι πρώτες είναι μεγάλα επεισόδια κατά τα οποία ο αστεροειδής ολοκληρώνει μία ή περισσότερες περιστροφές γύρω από τον πλανήτη μας, με αυτές τις βαρυτικές εμπλοκές να διαρκούν ένα ή περισσότερα χρόνια. Ο δεύτερος τύπος επεισοδίων είναι σύντομες δεσμεύσεις στις οποίες το μικρό σώμα δεν ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή. Αυτές οι προσωρινές συλλήψεις μπορεί να διαρκέσουν μόνο ημέρες, εβδομάδες ή και μερικούς μήνες.

Ο Marcos εξήγησε ότι για να γίνει ένα μίνι-φεγγάρι, ένα εισερχόμενο σώμα πρέπει να πλησιάσει τη Γη σε κοντινή απόσταση περίπου 4,5 εκατομμυρίων χλμ και αργά με περίπου 3.540 χιλιόμετρα την ώρα. «Υπό αυτές τις συνθήκες, η γεωκεντρική ενέργεια μπορεί να γίνει αρνητική και το αντικείμενο δεσμεύεται προσωρινά με τη Γη», συνέχισε. Μέχρι στιγμής, η επιστήμη έχει εντοπίσει μόνο δύο αντικείμενα που έχουν υποβληθεί σε μακροχρόνιες συλλήψεις, το 2006 RH120 και το 2020 CD3. Υπάρχουν τρία παραδείγματα σύντομων συλλήψεων: 1991 VG, 2022 NX1 και 2024 PT5. Υπάρχουν όμως αρκετά άλλα αδημοσίευτα.

Σύντομα συμβάντα μίνι-σελήνης όπως αυτό το επερχόμενο, στο οποίο το μικρό σώμα (στην περίπτωση αυτή ένας αστεροειδής) αποκτά αρνητική γεωκεντρική ενέργεια για εβδομάδες ή μερικούς μήνες, είναι σχετικά συχνά, με πολλά γεγονότα να συμβαίνουν ανά δεκαετία. Τα μεγάλα επεισόδια λήψης, από την άλλη πλευρά, είναι σπάνια, με τη Γη να βιώνει ένα περίπου κάθε δέκα ή είκοσι χρόνια. Η αιτία της εκτίναξης αυτών των αντικειμένων από τη Γη είναι οι βαρυτικές διαταραχές που προκαλούνται από τον ήλιο. Μόλις το 2024 PT5 εκπληρώσει τον ρόλο του ως μίνι-φεγγάρι, θα επιστρέψει σε μια τροχιά με επίκεντρο τον ήλιο, παραμένοντας μέρος της ζώνης αστεροειδών Arjuna.

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της κατοχής του γύρω από τη Γη, το 2024 PT5 δεν θα είναι ορατό στη συντριπτική πλειοψηφία των παρατηρητών ουρανού. «Το αντικείμενο είναι πολύ μικρό και αμυδρό για τυπικά ερασιτεχνικά τηλεσκόπια και κιάλια. Ωστόσο, το αντικείμενο βρίσκεται εντός του εύρους φωτεινότητας των τυπικών τηλεσκοπίων που χρησιμοποιούνται από επαγγελματίες αστρονόμους», είπε ο Marcos. «Ένα τηλεσκόπιο με διάμετρο τουλάχιστον 30 ιντσών συν έναν ανιχνευτή CCD ή CMOS απαιτείται για την παρατήρηση αυτού του αντικειμένου, ένα τηλεσκόπιο 30 ιντσών και ένα ανθρώπινο μάτι πίσω από αυτό δεν θα είναι αρκετό».

Πρόσθεσε τέλος ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν φασματοσκοπικές και φωτομετρικές παρατηρήσεις του 2024 PT5 για να κατανοήσουν καλύτερα τη φύση του.

Πηγή: Space.com / Κεντρική φωτογραφία: Robert Lea (Canva creation)