Το βιβλίο με τίτλο «Ύμνος στη ζωή» κυκλοφόρησε σήμερα και περιγράφει τους μαζικούς βιασμούς που υπέστη η Πελικό, μια υπόθεση που συγκλόνισε τον κόσμο και μετέτρεψε την 73χρονη αυτή γυναίκα σε σύμβολο της μάχης κατά της σεξουαλικής βίας, ωθώντας ακόμη και τη γαλλική κυβέρνηση να τροποποιήσει τη νομοθεσία της περί βιασμών. Εκτός από τον σύζυγο της Πελικό, άλλοι 50 άνδρες καταδικάστηκαν επειδή βίαζαν τη Ζιζέλ όσο εκείνη ήταν ναρκωμένη.

Εξηγώντας την απόφασή της να μην προτιμήσει μια κεκλεισμένων των θυρών δίκη, η οποία θα της επέτρεπε να διατηρήσει την ανωνυμία της, η Πελικό τονίζει στα απομνημονεύματά της: «Κανείς δεν θα μάθαινε τι μου έκαναν (…) Κανείς, πέρα απ’ όσους θα εμπλέκονταν στη δική, δεν θα έβλεπε τα πρόσωπά τους, δεν θα τους κοίταζε από πάνω ως κάτω και θα αναρωτιόταν πώς να ξεχωρίσει τους βιαστές μεταξύ των γειτόνων και των συναδέλφων τους».

«Στην κόλαση και πίσω»

Περιγράφοντας τη στιγμή που έμαθε ότι ο σύζυγός της τη νάρκωνε και τη βίαζε επί χρόνια, η Πελικό γράφει ότι η αστυνομία αρχικά τη ρώτησε αν εκείνη και ο τότε σύζυγός της συνήθιζαν να ανταλλάσσουν συντρόφους. Όταν εκείνη απάντησε πως όχι, τότε της έδειξαν φωτογραφίες στις οποίες εμφανιζόταν η ίδια, αναίσθητη στο κρεβάτι, με άγνωστους άνδρες.

«Ο αστυνομικός μου λέει έναν αριθμό. Μου λέει ότι 53 άνδρες είχαν έρθει στο σπίτι μου για να με βιάσουν», εξηγεί στο βιβλίο της.

Στη συνέχεια περιγράφει πώς επέστρεψε στο σπίτι της και άπλωσε τα πλυμένα ρούχα του συζύγου της. «Ήμουν σαν ένας σκύλος που περιμένει στον κήπο το αφεντικό του», γράφει.

Επίσης περιγράφει πόσο δύσκολο της ήταν να εξηγήσει στους φίλους της και κυρίως στα παιδιά της τι συνέβη, σημειώνοντας ότι γνώριζε πως η κόρη της Καρολίν «θα ζούσε μια κόλαση».

«Η πίστη στους ανθρώπους (…) είναι η εκδίκησή μου» λέει.

Θα επισκεφτεί τον άνδρα της στη φυλακή

Στη διάρκεια της δίκης η Ζιζέλ δεν απευθύνθηκε ποτέ απευθείας στον σύζυγό της Ντομινίκ Πελικό, αλλά στα απομνημονεύματά της αναφέρει ότι σκοπεύει να τον επισκεφθεί στη φυλακή για να του ζητήσει εξηγήσεις.

«Σκέφτηκες ποτέ ‘πρέπει να σταματήσω’; Κακοποίησες την κόρη μας; (…) Έχεις ιδέα σε τι κόλαση ζούμε; (…) Σκότωσες; (…) Θα του κάνω αυτές τις ερωτήσεις. Χρειάζομαι απαντήσεις, μου χρωστάει τουλάχιστον αυτό», τονίζει.

Η Πελικό εξηγεί ότι πήρε δύναμη από τις χιλιάδες επιστολές που έχει λάβει από γυναίκες από όλο τον κόσμο και από τις γυναίκες που περίμεναν έξω από τη δικαστική αίθουσα.

«Λίγο καιρό αφού ξεκίνησε η δίκη, άρχισα να λαμβάνω επιστολές στο τέλος κάθε ημέρας (…) προτιμούσα να διαβάζω τα γράμματά τους αντί για τις εφημερίδες. Μου έδωσαν την ευκαιρία να ακούσω τις φωνές των γυναικών», εξηγεί.

«Πώς θα μπορούσα να πω στις γυναίκες (…) ότι η παρουσία τους έξω από τη δικαστική αίθουσα για εμένα έσβηνε όσα συνέβαιναν μέσα», τονίζει.

Νέος, αναπάντεχος έρωτας

Στα απομνημονεύματά της η Πελικό περιγράφει ότι ξαναβρήκε την αγάπη με έναν άνδρα τον οποίο συνάντησε μέσω κοινών φίλων.

Το βράδυ που τον συνάντησε γράφει ότι «ήταν μεθυσμένη από χαρά». «Είχα ανάγκη να αγαπήσω ξανά. Δεν φοβόμουν (…) Έχω ακόμη πίστη στους ανθρώπους. Κάποτε αυτή ήταν η μεγαλύτερη αδυναμία μου, τώρα είναι η δύναμή μου, η εκδίκησή μου».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Smith έκανε την ανακοίνωση στο Instagram μαζί με μια εικόνα της μουσικού με τους γονείς της ως νεαρή ενήλικη, γράφοντας: «Αυτό είναι με τη μητέρα και τον πατέρα μου που ενέπνευσαν μεγάλο μέρος του επόμενου βιβλίου μου Bread of Angels. Τα απομνημονεύματα, ένας φωτεινός και σκοτεινός χορός ζωής, θα δημοσιευθεί στις 4 Νοεμβρίου από την Random House». (“This is with my mother and father who inspired much of my next book Bread of Angels. The memoir, a bright and dark dance of life, will be published on November 4th, by Random House.”)

Το “Bread of Angels” είναι το τρίτο βιβλίο της Smith μετά τα “Just Kids” το 2010 και το “M Train” το 2015. Το πρώτο της βιβλίο επικεντρώνεται κυρίως στη σχέση της με τον αείμνηστο Robert Mapplethorpe και καταγράφει τα πρώτα χρόνια της καριέρας της στη Νέα Υόρκη. Έγινε μπεστ σέλερ των New York Times και κέρδισε επίσης το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου στην κατηγορία «Μη λογοτεχνικά». Εν τω μεταξύ, το “M Train” αφηγείται την ιστορία των τελευταίων χρόνων της Smith μετά την τεράστια επιτυχία του άλμπουμ της “Horses” το 1975 και τα 40 χρόνια που ακολούθησαν μετά τα οποία σημαδεύτηκαν τραγικά από τις απώλειες του συζύγου, του αδελφού της και του Mapplethorpe.

Η σύνοψη για το Bread of Angels λέει: «Το πιο οικείο από τα απομνημονεύματα της Smith, το “Bread of Angels” μας ταξιδεύει στα εφηβικά της χρόνια, όταν οι πρώτες αναλαμπές τέχνης και ρομαντισμού διαδραματίζονται. Ο Arthur Rimbaud και ο Bob Dylan αναδεικνύονται ως δημιουργικοί ήρωες και πρότυπα, καθώς η Smith αρχίζει να γράφει ποίηση, στη συνέχεια, στίχους, και να κάνει ηχογραφήσεις για τραγούδια όπως “Horses and Easter”, “Dancing Barefoot” and “Because the Night”».

Συνεχίζει: «Καθώς η Smith υφίσταται βαθιές απώλειες, η θλίψη και η ευγνωμοσύνη πλέκονται μέσα από χρόνια φροντίδας για τα παιδιά της, ξαναφτιάχνοντας τη ζωή της και, τέλος, ξαναγράφοντας – η μόνη σταθερά σε ένα μονοπάτι που οδηγείται από την καλλιτεχνική ελευθερία και τη δύναμη της φαντασίας να μεταμορφώνει το εγκόσμιο σε όμορφο, το κοινότοπο σε μαγικό και τον πόνο σε ελπίδα. Στις τελευταίες σελίδες κοινωνεί με τον εαυτό της, που ζει για να γράφει και γράφει για να ζει».

Αργότερα φέτος, η Smith θα περάσει χρόνο στο δρόμο για να γιορτάσει την 50ή επέτειο από το σημαντικό ντεμπούτο άλμπουμ της, “Horses”. Η θρυλική καλλιτέχνιδα θα κάνει δύο παραστάσεις στο London Palladium στις 12 και 13 Οκτωβρίου, με παραστάσεις στο Δουβλίνο, τη Μαδρίτη, το Μπέργκαμο, τις Βρυξέλλες, το Όσλο και το Παρίσι να ολοκληρώνουν το ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας.

Η περιοδεία της στις ΗΠΑ θα σταματήσει στο Σιάτλ, στο Όκλαντ, στο Σαν Φρανσίσκο, στο Λος Άντζελες, στο Σικάγο, στη Νέα Υόρκη, στη Βοστώνη, στην Ουάσιγκτον και στη Φιλαδέλφεια.

Πηγή: Far Out / Κεντρική φωτογραφία: Wikimedia Commons