Σύμφωνα με την Υπηρεσία Ανάπτυξης του ΟΗΕ (UNDP), τα ερείπια που έχουν συσσωρευτεί μετά τον πόλεμο θα μπορούσαν να καλύψουν ολόκληρο το Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης σε ύψος 12 μέτρων ή να σχηματίσουν 13 γιγάντιες πυραμίδες σαν εκείνες της Γκίζας στην Αίγυπτο. Τα πιο πρόσφατα δορυφορικά δεδομένα του ΟΗΕ, που ελήφθησαν μεταξύ 22 και 23 Σεπτεμβρίου, δείχνουν ότι περίπου το 80% των κτιρίων της πόλης της Γάζας έχει υποστεί ζημιές, ενώ 17.734 κτίρια έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.

Ο Τζάκο Τσιλέρς, εκπρόσωπος του διοικητή της UNDP, δήλωσε πως η τελευταία κοινή εκτίμηση του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Παγκόσμιας Τράπεζας υπολογίζει ότι θα χρειαστούν 70 δισεκατομμύρια δολάρια για την ανοικοδόμηση της Γάζας — σημαντικά αυξημένο ποσό σε σχέση με τα 53 δισ. που είχαν εκτιμηθεί τον περασμένο Φεβρουάριο.

«Οι εκτιμώμενες ζημιές και τα ερείπια σε ολόκληρη τη Γάζα ανέρχονται σε περίπου 55 εκατομμύρια τόνους», σημείωσε. «Ένας άλλος τρόπος για να το θέσω, πέρα από το παράδειγμα του Σέντραλ Παρκ, είναι ότι ισοδυναμούν με 13 πυραμίδες της Γκίζας».

Ο Τσιλέρς πρόσθεσε ότι περίπου 20 δισ. δολάρια θα χρειαστούν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, ενώ η πλήρης ανοικοδόμηση ενδέχεται να διαρκέσει αρκετές δεκαετίες.

ΟΗΕ και Ερυθρός Σταυρός ζητούν το άνοιγμα όλων των περασμάτων προς τη Γάζα
Την ίδια στιγμή, ο ΟΗΕ και η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού ζητούν να ανοίξουν όλα τα σημεία διέλευσης προς τη Λωρίδα της Γάζας, ώστε να καταστεί δυνατή η μεταφορά επιπλέον ανθρωπιστικής βοήθειας μετά την εφαρμογή της κατάπαυσης του πυρός.

«Απ’ όσο γνωρίζουμε, δεν έχουν ανοίξει όλα τα σημεία διέλευσης στη Γάζα. Αυτό είναι το κύριο πρόβλημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα», δήλωσε από τη Γενεύη ο εκπρόσωπος της ΔΕΕΣ Κριστιάν Καρντόν, προσθέτοντας ότι το άνοιγμα των περασμάτων πρέπει να γίνει «επειγόντως».
Ο εκπρόσωπος του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, Γενς Λέρκε, υπογράμμισε ότι τα κατεστραμμένα περάσματα πρέπει να αποκατασταθούν και να τεθούν εκ νέου σε λειτουργία, ενώ τόνισε την ανάγκη για δυναμική αύξηση της ανθρωπιστικής βοήθειας. «Διαθέτουμε ήδη 190.000 τόνους προμηθειών έτοιμους να σταλούν από την Ιορδανία και την Αίγυπτο», ανέφερε, προσθέτοντας πως η υλοποίηση εξαρτάται από την πολιτική βούληση και όχι από τους ίδιους τους ανθρωπιστικούς φορείς.

Ισραήλ: Κλειστό το πέρασμα της Ράφα – Κυρώσεις κατά της Χαμάς

Παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι το νότιο συνοριακό πέρασμα της Ράφα, στα σύνορα με την Αίγυπτο, θα παραμείνει κλειστό, καταγγέλλοντας ότι η Χαμάς «παραβίασε τη συμφωνία σχετικά με την επιστροφή των σορών ομήρων».

Η ισραηλινή κυβέρνηση γνωστοποίησε επίσης ότι θα μειώσει την ποσότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας που διοχετεύεται στη Γάζα, ως μέτρο πίεσης προς την παλαιστινιακή οργάνωση. Σύμφωνα με τις ισραηλινές αρχές, η Χαμάς δεν έχει καταβάλει επαρκείς προσπάθειες για την επιστροφή όλων των σορών των ομήρων.

Τη Δευτέρα, η οργάνωση απελευθέρωσε 20 ζωντανούς ομήρους και παρέδωσε τέσσερα σώματα νεκρών, ενώ 24 σοροί παραμένουν στη Γάζα.

Πηγή: Lifo.gr

Μία διήμερη εκδήλωση που δικαίωσε το στόχο της να είναι μία μεγάλη γιορτή ορατότητας της ελληνικής θεατρικής γραφής, καθώς έθεσε επί τάπητος φλέγοντα θέματα που απασχολούν το συγκεκριμένο πεδίο, ανέδειξε προβλήματα και προβληματισμούς, άνοιξε συζητήσεις. Μεταξύ του κοινού, καθ’ όλη τη διάρκεια του διημέρου, ήταν επίσης πολλοί σκηνοθέτες, συγγραφείς, ηθοποιοί, πανεπιστημιακοί, θεατρολόγοι, φοιτητές και άνθρωποι του θεάτρου, που με τη συμμετοχή και τις παρεμβάσεις τους φώτισαν τη ζωντανή διάδραση του θεατρικού έργου με τις άλλες ειδικότητες του θεάτρου. Η διοργάνωση ήταν μία πρωτοβουλία της κολεκτίβας Χερμέλ σε συνεργασία με την ΑΜΚΕ Fail Better.

Σημείωμα της Κολεκτίβας Χερμέλ – Συμπεράσματα της διοργάνωσης

Η ανταπόκριση στο εγχείρημα ουσιαστικά αποδεικνύει μια συλλογική ανάγκη που καταγράφεται γύρω από την ελληνική δραματουργία. Μια ανάγκη για αναζήτηση, για συνάντηση και συνδιαλλαγή, μια ανάγκη για θεατρική δημιουργία με νέους όρους. Ταυτόχρονα, όπως άλλωστε καταγράφηκε σε αρκετά πάνελ και αρκετές συζητήσεις, το ίδιο το γεγονός της διοργάνωσης και οι όροι με τους οποίους δημιουργήθηκε αποτελεί κομμάτι μιας διαδικασίας προς μια νέα κατεύθυνση. Μια αυθόρμητη συλλογική δράση που θέτει ερωτήματα και δημιουργεί αποτελέσματα, μια πρωτοβουλία που ξεκινά από μια βαθύτερη ανάγκη, μια συνέργεια που προσπαθεί να θέσει ως επείγοντα τα ερωτήματα που αυτή αντιλαμβάνεται ως τέτοια. Ως απάντηση στην θεσμική ασυνέχεια, αν όχι αδιαφορία. Πιέζοντας προς μια διαφορετική κατεύθυνση αλλά χωρίς να περιορίζεται στην κριτική ή τον απλό σχολιασμό. Δημιουργώντας συλλογικές χειρονομίες σε πείσμα των καιρών.

Από τις συζητήσεις του διημέρου, στις οποίες συμμετείχαν συγγραφείς, σκηνοθέτες, κριτικοί, ακαδημαϊκοί, εκπρόσωποι ανεξάρτητων πρωτοβουλιών, της πολιτείας και των κρατικών σκηνών, έγινε σαφές πως αυτά που χρειαζόμαστε, αυτά που έχουμε ανάγκη είναι:

Μια συνειδησιακή μετατόπιση, μια συνεχή αντίσταση στην απαξίωση εκφρασμένη σε διαφορετικά επίπεδα.

Στο θεσμικό επίπεδο, μια πολιτισμική πολιτική που θα έχει συνέχεια και αντοχή στον χρόνο και θα υποστηρίζει τη σύγχρονη ελληνόφωνη θεατρική γραφή με πρακτικούς τρόπους. Με αναθέσεις, residencies, χρηματοδότηση συγγραφέων για τη συγγραφή των έργων τους, μεταφράσεις προς ξένες γλώσσες και άλλες θεσμικές ρυθμίσεις που υποστηρίζουν την ελληνόφωνη δραματουργία.

Στον χώρο του θεάτρου μέσα από τη συνειδητοποίηση πως είναι απαραίτητη και δημιουργική η αρμονική συνεργασία σκηνοθετών, συγγραφέων και ηθοποιών. Με αμοιβαίο σεβασμό και βασικούς κανόνες συνύπαρξης και παραγωγικότητας.

Στον χώρο της εκπαίδευσης, είναι σαφές πως υπάρχει ανάγκη για σπουδές δραματουργίας. Τα μεταπτυχιακά προγράμματα που προσφέρονται ήδη είναι μια αρχή, όμως πρέπει να επεκταθούν και σε προπτυχιακό επίπεδο και να εξασφαλιστεί μέσω συνεργασιών η σύνδεση με τη σκηνή. Επιπλέον, είναι απαραίτητο η θεατρική γραφή να συνδεθεί με την υπό ίδρυση Aνώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών. Τέλος, τα προγράμματα μαθητείας σε ιδιωτικά και κρατικά θέατρα πρέπει να προσφέρονται σε σταθερή βάση, ώστε να δημιουργηθεί ένα οικοσύστημα καλλιέργειας και ανάδειξης νέων φωνών.
Το θεατρικό κοινό αναζητά το ελληνικό έργο όταν αυτό παρουσιάζεται με όρους τέτοιους που να του δίνουν αξία. Προς αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να εργαζόμαστε διεκδικώντας, δημιουργώντας, αναζητώντας νέες συμμαχίες.

Συνοπτική αναφορά στις δράσεις του διημέρου

Όλες οι δράσεις του διημέρου ήταν με ελεύθερη είσοδο. Στα εργαστήρια, μεταξύ των οποίων υπήρχε ένα θεατροπαιδαγωγικό και ένα εργαστήριο για εφήβους, οι συμμετέχοντες ήρθαν σε επαφή με τα εργαλεία που βρίσκονται πάνω και κάτω από το τραπέζι των συγγραφέων, δουλεύοντας πάνω σε διαφορετικές θεματικές, όπως τους αρχαίους μύθους, την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη μικρή φόρμα. Στις ανοιχτές συζητήσεις τέθηκαν θέματα που αφορούσαν τη θεατρική γραφή ως μέσο ενδυνάμωσης και κοινωνικής χειραφέτησης, τον ρόλο του συγγραφέα στη διαδικασία ανεβάσματος του έργου του, τις επαγγελματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι συγγραφείς, τα ζητήματα των zillennial θεατρικών συγγραφέων, ενώ παράλληλα παρουσιάστηκαν οι διάφορες πρωτοβουλίες στήριξης της ελληνόφωνης δραματουργίας, οι υπάρχουσες σχολές συγγραφής και οι τρέχουσες τάσεις στη θεατρική γραφή. Στα αναλόγια παρουσιάστηκαν, με τη συνεργασία των φοιτητών και διδασκόντων της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών, έργα των συγγραφέων: Παρασκευή Ανεβλαβή, Εύα Βλασσοπούλου, Δανάη Επιθυμιάδη, Γιώργος Καλτσάς, Γιώργος Λαμπίρης, Στέλιος Λεκάκης, Θεανώ Μεταξά, Πέννυ Μηλιά, Μερόπη Παπαστεργίου και Γεωργία Σταθοπούλου. Το Σάββατο η ημέρα έκλεισε με stand up για τη θεατρική εμπειρία από τη Μαίρη Λογοθέτη, ενώ την Κυριακή με μουσική από τη Sophie Lies.

Στην κολεκτίβα Χερμέλ, συμπράττουν επτά συγγραφείς που εκπροσωπούν διαφορετικές γενιές, είδη και πρακτικές του θεάτρου: Ευαγγελία Γατσωτή, Ειρήνη Δερμιτζάκη, Αλεξάνδρα Κ*, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Νίνα Ράπη, Νατάσα Σίδερη και Θωμάς Τσαλαπάτης. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.