Τα «Ανεξάρτητα Κράτη», που απέσπασαν θετικότατες κριτικές και καθιερώθηκαν αμέσως ως ένα σημαντικό έργο της νέας ελληνικής δραματουργίας, είναι μια παράσταση αιχμηρής πολιτικής κριτικής, που ρίχνει μια λοξή ματιά στην πρόσφατη ιστορία μας για να σχολιάσει καυστικά την διαπλοκή ΜΜΕ – εξουσίας στη χώρα μας και να μας προβληματίσει για το σήμερα…

Λόγω μεγάλης ζήτησης και μετά από μια σεζόν συνεχόμενων sold out στο Θέατρο Χώρα, το Θέατρο του Νέου Κόσμου ξεκινάει από σήμερα την διάθεση εισιτηρίων για το φθινόπωρο του 2025!

Η υπόθεση

Δεκέμβριος 1977. Ο γιατρός Βασίλης Τσιρώνης μετά από καταδίωξη της αστυνομίας, κλείνεται στο διαμέρισμά του στο Φάληρο μαζί με την οικογένειά του, αρνείται να παραδοθεί και κατόπιν τετράμηνης πολιορκίας το κηρύσσει «Ανεξάρτητο Κράτος».

11 Ιουλίου 1978. Τρίτη ξημερώματα γύρω στις 4:00. Στα γραφεία γνωστής εφημερίδας φτάνει η είδηση του θανάτου του γιατρού μετά από την εντολή του υπουργείου δημόσιας τάξης για επέμβαση και λήξη της πολιορκίας. Μέσα σε αυτά τα γραφεία, γινόμαστε μάρτυρες της ζωής των δημοσιογράφων του οργανισμού από εκείνη την ημέρα, μέχρι και την επέτειο του θανάτου του Βασίλη Τσιρώνη ακολουθώντας την φανταστική ιστορία της Μαρίας Θεοφίλου, μιας νεαρής δημοσιογράφου η οποία γοητευμένη από την περίπτωση του γιατρού, αποφασίζει να εισχωρήσει στην υπόθεση και να μάθει την αλήθεια σχετικά με τις συνθήκες του θανάτου του. Ήταν αυτοκτονία όπως ισχυρίστηκε η αστυνομία ή κρατική δολοφονία;

Η αναζήτηση για την αξία της αλήθειας και την θέση της γυναίκας μέσα σε ένα πλήρως ανδροκρατούμενο περιβάλλον προωθεί τα γεγονότα, κάτω από την βαριά σκιά του κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού.

Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου, είναι προϊόν μυθοπλασίας και ίσως δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Παρακολουθήσαμε την παράσταση την προηγούμενη θεατρική σεζόν και σημειώσαμε:

«Στο έργο που παρακολουθήσαμε, η διαφθορά ποτίζει τις σχέσεις και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων, με την αντίδραση σε αυτή να είναι γένους θηλυκού. Μια δημοσιογράφος, που οι δυνατότητές της ορίζονται από το φύλο της και όχι από τις σπουδές της ή τη μανία της για έρευνα, αποφασίζει να διερευνήσει αυτή την «αυτοκτονία» με αντίπαλο ένα ολόκληρο κράτος που έχει τους εκπροσώπους του ευλαβικά τοποθετημένους μέσα στην αίθουσα σύνταξης μιας εφημερίδας.»

Επιπλέον κάναμε μια πλούσια και ενδιαφέρουσα συζήτηση με την ηθοποιό της παράστασης Βασιλική Διαλυνά:

Συντελεστές

Κείμενο: Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Γιώργος Παλούμπης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
Σκηνογράφος – Ενδυματολόγος Νατάσσα Παπαστεργίου
Πρωτότυπη μουσική: Κώστας Νικολόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Σχεδιασμός ήχου: Ανδρέας Μιχόπουλος
Video design Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτα Παπαδημητρίου
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Μαριάνθη Ράδου

Ακούγονται οι μουσικοί:
Θάνος Καζαντζής τύμπανα
Νίκος Παπαϊωάννου μπάσο, analog synth
Κώστας Νικολόπουλος κιθάρες

Παίζουν: Θάνος Αλεξίου, Στέλιος Δημόπουλος, Βασιλική Διαλυνά, Άλκηστις Ζιρώ, Ελεάνα Καυκαλά, Μάκης Παπαδημητράτος, Στάθης Σταμουλακάτος, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος

Στο ραδιόφωνο ακούγεται η φωνή της Παναγιώτας Παπαδημητρίου.

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Trailer: Θωμάς Παλυβός

Εισιτήρια

Τιμές εισιτηρίων:

Α’ Ζώνη 22€
Β’ Ζώνη 18€ – 20€
Γ’ Ζώνη 15€ – 18€

Προπώληση εισιτηρίων εδώ.

Το Λατρεία – Οι Καλτ Ελληνικές Ταινίες (Μου) που κυκλοφορεί στις αίθουσες στις 27 Μαρτίου από το Cinobo, θα προλογίσουν σε ειδικές προβολές ο σκηνοθέτης Μελέτης Μοίρας και άλλοι άνθρωποι του σινεμά.

Ακολουθεί αναλυτικό πρόγραμμα:

Πέμπτη 27/03 | Cinobo Όπερα 19:30

Άκης Καπράνος, Δημήτρης Μανιάτης, Νίκος Ξυδάκης

Παρασκευή 28/3 | Δαναός 2 18:30

Μελέτης Μοίρας

Παρασκευή 28/03 | Cinobo Όπερα 19:30

Λουκάς Κατσίκας, Αλέξανδρος Παπαγεωργίου

Σάββατο 29/03 | Μικρόκοσμος 21:35

Ερρίκος Λίτσης, Κώστας Ξυκομηνός

Κυριακή 30/03 | Δαναός 2 16:00

Μελέτης Μοίρας

Κυριακή 30/03 | Cinobo Πατησίων 22:00

Μελέτης Μοίρας

Τετάρτη 02/04 | Cinobo Όπερα 21:30

Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Μάκης Παπαδημητράτος

Σύνοψη

Πώς αντιλαμβανόμαστε το καλτ και ποιες ταινίες διαμόρφωσαν τον όρο στην Ελλάδα; Η «Λατρεία» εξερευνά το καλτ φαινόμενο κυρίως μέσα από τα: «Τσίου» του Μάκη Παπαδημητράτου, «Σπιρτόκουτο» του Γιάννη Οικονομίδη, «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη και το επεισόδιο «Βιετνάμ» από το «Όλα είναι Δρόμος» του Παντελή Βούλγαρη, συγκεντρώνοντας μαρτυρίες δημιουργών και συντελεστών, όπως και ανθρώπων του δημοσιογραφικού και καλλιτεχνικού χώρου.
Σημείωμα Σκηνοθέτη

Πάντα είχα στο μυαλό μου τις τέσσερις βασικές ταινίες που αναπτύσσονται στη «Λατρεία». Γιατί μου αρέσανε τόσο πολύ; Γιατί γύριζα να τις ξαναδώ; Γιατί κάποιοι συμφωνούσαν με τις συγκεκριμένες προτάσεις μαζί μου και κάποιοι όχι; Το Καλτ ήταν η μαγική λέξη που ένωσε, με κάποιο τρόπο, όλες αυτές τις απορίες. Οπότε, δεν είχα να κάνω τίποτε άλλο, παρά να προσπαθήσω να αποκωδικοποιήσω τον όρο και την εμπλοκή που μπορεί να είχαν οι προαναφερθείσες ταινίες με αυτόν. Ενώ ταυτόχρονα, με την προσπάθεια αυτή είχα τη δυνατότητα να αποτίνω ένα φόρο τιμής στους ανθρώπους και στις ταινίες, που βάλανε το λιθαράκι τους στην ελληνική κινηματογραφία, αλλά και να ερευνήσω ένα μεγαλύτερο φάσμα του καλτ φαινομένου.

Βιογραφικό Σκηνοθέτη

Ο Μελέτης Μοίρας ξεκίνησε να κάνει ταινίες σχεδόν 20 χρόνια μετά την αποφοίτηση από την σχολή «Ήχου & Εικόνας» Παπαντωνοπούλου, γιατί τότε θεώρησε πως ήταν ο σωστός χρόνος. Η Λατρεία είναι το τέταρτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ του, μετά τα Jazz fm, Diamonds in the Night Sky και Βαβέλ – Από τη Σιωπή στην Έκρηξη. Παρότι ασχολείται με το ντοκιμαντέρ, αγαπάει πολύ και τη μυθοπλασία.

Επίσημη Συμμετοχή – Νύχτες Πρεμιέρας 2024

12ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

10ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

Συντελεστές

Σενάριο, Μοντάζ, Σκηνοθεσία: Μελέτης Μοίρας

Σύμβουλος Σκηνοθέτη: Μαρία Κουφοπούλου

Σύμβουλος Μοντάζ: Χρόνης Θεοχάρης

Διεύθυνση Φωτογραφίας, Color, Projection Mapping: Χρήστος Τόλης

Μουσική: Πανού Μανουηλίδης

Μιξάζ: Σωτήρης Λάσκαρης, Open Studio Post

Παραγωγή: World Sound

Χώρα: Ελλάδα

Γλώσσα: Ελληνικά

Είδος: Ντοκιμαντέρ

‘Ετος: 2024

Διάρκεια: 104′

Τα Ανεξάρτητη κράτη λοιπόν, είναι μια παράσταση βασισμένη σε ένα αληθινό ιστορικό γεγονός, που όμως μηνύει στις πληροφορίες της πως τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου, είναι προϊόν μυθοπλασίας και ίσως δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτό το ίσως για εμένα σημαίνει διάλογο και σημαίνει «Αποφάσισε μόνος σου». Κι όταν σε μια αίθουσα σύνταξης το 1978 προσλαμβάνεται μια νέα και γεμάτη ζωή δημοσιογράφος, αμφιβάλλω αν είναι προϊόντα μυθοπλασίας οι αντιδράσεις των αρσενικών υπάρξεων που κυριαρχούν στον χώρο. Κάπου εκεί αποφάσισα πως το κείμενο είναι τόσο μελετημένο που κανένας ήρωας του δεν είναι τυχαίος και πόσο μάλλον η ηρωίδα του.

Στην παράσταση ταξιδεύουμε στο παρελθόν, ένα παρελθόν για το οποίο η γενιά μου μόνο διαβάζει, ακούει και μαθαίνει ψάχνοντας. Σε αυτό το παρελθόν γνωρίζουμε την πραγματική μορφή του ιδεαλιστή γιατρού Βασίλη Τσιρώνη, η υποτιθέμενη «αυτοκτονία» του οποίου, μέσα στο διαμέρισμά του, πυροδότησε μια σειρά από ψευδή δημοσιεύματα και ανακίνησε βάσιμες υποψίες για πολιτική δολοφονία. Ο Τσιρώνης, κλασικός αντι-εξουσιαστής της εποχής, ήταν μια ιδιάζουσα περίπτωση ανθρώπου ταγμένου στην ιδεολογία του, που επί Γεωργίου Παπανδρέου είχε κάνει απεργία πείνας ζητώντας τον επαναπατρισμό των πολιτικών προσφύγων, επί Χούντας είχε τολμήσει να καταγγείλει δημοσίως -και υπό την ιδιότητα του γιατρού- την κακομεταχείριση των πολιτικών εξορίστων στον Αη-Στράτη, και όταν έφτασε στο σημείο να κάνει και αεροπειρατεία, ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Αλβανία του Χότζα.

Αυτή η ιδιάζουσα περίπτωση ανθρώπου έγινε αντικείμενο πολύμηνης δίωξης, ιδιαίτερα από τότε που κήρυξε το σπίτι του, στην οδό Άρεως 35 στο Παλαιό Φάληρο, «ανεξάρτητο κράτος» και άρχισε να συνδέει την κυβέρνηση με το παρακράτος και να αποκαλύπτει συμφωνίες κάτω από το τραπέζι που έκαναν διάφοροι μεγαλοεκδότες. Το αποτέλεσμα ήταν να τον πολιορκήσει η αστυνομία μέσα στο ίδιο του το σπίτι οδηγώντας τον στην «αυτοκτονία» – όπως τουλάχιστον έγραψαν οι εφημερίδες.

Στο έργο που παρακολουθήσαμε, η διαφθορά ποτίζει τις σχέσεις και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων, με την αντίδραση σε αυτή να είναι γένους θηλυκού. Μια δημοσιογράφος, που οι δυνατότητές της ορίζονται από το φύλο της και όχι από τις σπουδές της ή τη μανία της για έρευνα, αποφασίζει να διερευνήσει αυτή την «αυτοκτονία» με αντίπαλο ένα ολόκληρο κράτος που έχει τους εκπροσώπους του ευλαβικά τοποθετημένους μέσα στην αίθουσα σύνταξης μιας εφημερίδας. Τη συνέχεια τη φανταζόμαστε ήδη. Επιβεβαιωνόμαστε σε κάθε αντρικό γεμάτο γλίτσα σχόλιο αλλά και σε κάθε «αλήθεια» που ξεστομίζεται από εκείνους που έχουν διαλέξει πλευρά. Και παρόλο που γνωρίζουμε, ελπίζουμε μέχρι τελευταία στιγμή πως κάποιος από όλους αυτούς που αποφασίζουν για τις μοίρες των ανθρώπων, κάποιος από όλους αυτούς που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, μια κοινή γνώμη που μοιάζει να μην είναι σχεδόν ποτέ έτοιμη να σκεφτεί γιατί την έχουν ήδη διαμορφώσει στα μέτρα τους, κάποιος από όλους αυτούς θα πληρώσει. Κι ας είναι μονάχα ένας να γίνει η αρχή.

Τα Ανεξάρτητα κράτη, είναι ωδή στη δύναμη του θεάτρου να μας βάζει στον κόσμο του και να φροντίζει τις σκέψεις μας. Είναι ωδή στην αντίδραση των πιο γενναίων, εκείνων που ζηλεύουμε γιατί δε νιώθουν τον φόβο στα σωθικά τους. Είναι ωδή στην ελπίδα ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν γιατί είναι θέμα θέλησης. Είναι ωδή στις γυναίκες που αντέχουν όταν η πολιορκία μοιάζει ατρόμητη και μένει ατιμώρητη. Είναι ωδή σε όσους υποφέρουν γιατί αποφάσισαν να πιστέψουν στα δικά τους ανεξάρτητα κράτη.

Αν θέλετε να θυμώσετε, να σφίξετε τις γροθιές σας, να μουδιάσετε, να ταυτιστείτε, να θυμηθείτε ότι δεν είμαστε μόνο θεατές, όπως είμαστε σε μια κατάμεστη θεατρική αίθουσα, κλείστε τα εισιτήριά σας και δείτε μια παράσταση που δεν της λείπει τίποτα σε σκηνοθεσία, κείμενο και υποκριτική.

Πληροφορίες για την παράσταση:

Κείμενο: Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Γιώργος Παλούμπης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης

Σκηνογράφος−Ενδυματολόγος: Νατάσσα Παπαστεργίου

Πρωτότυπη μουσική: Κώστας Νικολόπουλος

Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Σχεδιασμός ήχου: Ανδρέας Μιχόπουλος

Video design: Αποστολής Κουτσιανικούλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτα Παπαδημητρίου

Βοηθός σκηνογράφου−ενδυματολόγου: Μαριάνθη Ράδου

Παίζουν: Θάνος Αλεξίου, Στέλιος Δημόπουλος, Βασιλική Διαλυνά, Άλκηστις Ζιρώ, Ελεάνα Καυκαλά, Μάκης Παπαδημητράτος, Στάθης Σταμουλακάτος, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος

Ακούγονται οι μουσικοί:
Θάνος Καζαντζής στα τύμπανα, Νίκος Παπαϊωάννου σε μπάσο και analog synth και Κώστας Νικολόπουλος στις κιθάρες.

Στο ραδιόφωνο ακούγεται η φωνή της Παναγιώτας Παπαδημητρίου.

Κλείστε τα εισιτήριά σας, εδώ.