Ένας ρωμαϊκός δρόμος που χρονολογείται μεταξύ του 2ου και του 4ου αιώνα μ.Χ. εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής και βρέθηκε εκεί ένα χρυσό δαχτυλίδι με ένα ραβδί της Αφροδίτης Victrix, μια ρωμανική επανάληψη της θεάς που δείχνει την αυτοκρατορική δύναμη και τις ρομαντικές κατακτήσεις.

Χρονολογείται στον 2ο ή 3ο αιώνα μ.Χ. και η πέτρα στο δαχτυλίδι είναι λαξευμένη από nicolo, έναν τύπο όνυχα που έχει μια πιο μπλε επιφάνεια πάνω από μια μαύρη βάση. Το δαχτυλίδι θα ανήκε σε ρωμαϊκές ελίτ που θα το χρησιμοποιούσαν τόσο ως κόσμημα όσο και ως σφραγίδα.

Τεχνουργήματα από την Καρολίγγεια περίοδο που χρονολογούνται στον 9ο ή 10ο αιώνα αποκαλύφθηκαν επίσης κοντά από ειδικούς του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου για την Προληπτική Αρχαιολογική Έρευνα (INRAP). Βρέθηκε ένας θησαυρός νομισμάτων που πιστεύεται ότι θάφτηκε όταν η Καρολίγγεια Αυτοκρατορία βρισκόταν υπό πίεση κατά την Εποχή των Βίκινγκς.

Ανακαλύφθηκαν επίσης τα ερείπια ενός μικρού μεσαιωνικού οικισμού που χρονολογείται μεταξύ 5ου και 10ου αιώνα. Ρίχνει φως σε τεχνικές οικοδομής από την εποχή, συμπεριλαμβανομένων «τετράγωνων οικοπέδων που συνδέονται με μονοπάτια, σπιτιών, βοσκοτόπιων, περιοχών καλλιέργειας και σιλό για αποθήκευση σιτηρών», σύμφωνα με την έκθεση Popular Mechanics.

Στην τοποθεσία ανακαλύφθηκαν επίσης θραύσματα κεραμικής και καλούπια τερακότας. Χρονολογούνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι μπορεί να υπήρχε εργαστήριο στην τοποθεσία που σφυρηλατούσε ξίφη και άλλα είδη όπλων με βάση τα καλούπια από τερακότα.

Πηγή: ARTnews / Κεντρική φωτογραφία: Emmanuelle Collado/INRAP

Υπάρχει το μποέμικο διαμέρισμα της Martha στη Νέα Υόρκη, γεμάτο με εκπληκτικά έργα τέχνης και περίτεχνα διακοσμητικά αντικείμενα. Το προσωρινό σπίτι της Ingrid, πιο vintage και ρομαντικό αλλά όχι λιγότερο όμορφο και το μοντερνιστικό κόσμημα που είναι το Airbnb στο οποίο τελικά βρίσκουν καταφύγιο στο δάσος, αναζητώντας γαλήνη και ηρεμία.

Όπως θα περίμενε κανείς από οποιοδήποτε έργο του Almodóvar, η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι εκπληκτική και είναι αδύνατο να παρακολουθήσετε την ταινία χωρίς να κάνετε μια λίστα επιθυμιών.

Η αισθητική του Almodóvar δεν μπορεί να περιοριστεί σε ένα μόνο στυλ επειδή είναι διαφορετικό σε κάθε ταινία. Αλλά το κλειδί είναι ότι είναι διαισθητικός και δεν συμμορφώνεται με τον κανόνα. Συγκεντρώνει εμπειρίες από την παιδική του ηλικία, με αναφορές στην Ισπανία, τα ταξίδια του, τα βιβλία, τις εκθέσεις, τα editorials, όλα όσα του αρέσουν, όπως σημειώνει και η διακοσμήτρια που συνεργάζεται τόσα χρόνια μαζί του.

Ωστόσο, για τους θαυμαστές που θέλουν να εμπνευστούν από αυτή την τελευταία εικαστική γιορτή, αναμφίβολα μια από τις πιο σαγηνευτικές του σκηνοθέτη, η σχεδιάστρια έχει πολλές προτάσεις να μοιραστεί. Παρακάτω θα βρείτε 12 βασικές συμβουλές για να μεταφέρετε την αισθητική του Almodóvar στο σπίτι σας.

Χρώμα, αλλά όχι μόνο αυτό

Οι ταινίες του Almodóvar είναι, φυσικά, άμεσα αναγνωρίσιμες για τη συχνά κορεσμένη χρωματική τους παλέτα, μια συμφωνία ζωηρών πρωταρχικών τόνων με συγκρουόμενα prints. Το The Room Next Door δεν είναι πολύ διαφορετικό: υπάρχουν έντονα χρώματα κόκκινου, το χρώμα που συνδέεται με τη γενναία Martha, καθώς και διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου, ένα χρώμα που συνδέεται με την πιο γαλήνια Ingrid, από τα ζωντανά τραπεζάκια και τα φωτιστικά μέχρι τις κόκκινες και πράσινες ξαπλώστρες στις οποίες ξαπλώνουν οι φίλες στο ενοικιαζόμενο σπίτι τους δίπλα στο δάσος. Όμως, είναι σημαντικό να έχουμε μια πιο ουδέτερη βάση, ώστε αυτά τα χρώματα να ξεχωρίζουν: Εστιάστε πρώτα στους τοίχους και επιλέξτε έναν ήρεμο τόνο, όπως ένα απαλό και ανοιχτό γκρι ή ένα αποκορεσμένο πράσινο ή μπλε.

Ο καναπές είναι το κεντρικό κομμάτι

«Λατρεύω τους καναπέδες σε αυτή την ταινία», λέει η Casado για τον τιρκουάζ καναπέ στο διαμέρισμα της Martha στη Νέα Υόρκη, τον πράσινο του δάσους στο αγροτικό Airbnb και τον πιο περίτεχνο βελούδινο στο διαμέρισμα της Ingrid. Ο τελευταίος είναι μια ιταλική αντίκα του 19ου αιώνα που αγοράστηκε στη Ρώμη, ενώ τα άλλα δύο έχουν κλασικές γραμμές αλλά είναι στην πραγματικότητα καινούργια, από τη Roche Bobois. Ο Pedro Almodóvar φαίνεται να λατρεύει έναν καλό καναπέ: από τις Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και το All About My Mother μέχρι την Ιουλιέτα, είναι όλες αξέχαστοι.

Εμπνευστείτε

Και τα μαξιλάρια; Αναζητήστε εμπριμέ υφάσματα που σας αρέσουν και σχεδιάστε τα μόνοι σας ή ρίξτε μια ματιά στο Fornasetti, όπου υπάρχουν μερικά πολύ αλμοδοβαρικά μοντέλα. Μπορείτε να εμπνευστείτε από σχεδιαστές όπως οι Gio Ponti, Charlotte Perriand, Gerrit Rietveld ή ο όμιλος Memphis, αλλά δεν χρειάζεται να ξοδέψετε μια περιουσία. Σήμερα, υπάρχουν πολλά καταστήματα σχεδιασμού που προσφέρουν κομμάτια εμπνευσμένα από θρυλικούς σχεδιαστές.

Το ξύλο είναι σημαντικό

Οι εσωτερικοί χώροι του κινηματογράφου του Almodóvar εκπέμπουν μια έμφυτη ζεστασιά που είναι ολοφάνερη και στο The Next Room, λαμβάνοντας υπόψη ότι διαδραματίστηκε εκτός Ισπανίας και ότι ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας διαδραματίζεται σε ένα κάπως κρύο Airbnb με γυάλινους τοίχους. Το κλειδί; Ζεστά, σκοτεινά ξύλα, που δημιουργούν μια ζεστή αίσθηση.

Μπερδέψτε το vintage με το μοντέρνο

Ακριβώς όπως τα σπίτια της Martha και της Ingrid έπρεπε να φαίνονται κατοικημένα, το μοντερνιστικό Airbnb δεν μπορούσε «να μοιάζει με μουσείο, έτσι ενσωματώσαμε στοιχεία από τα μέσα του 20ου αιώνα και τις τρέχουσες ερμηνείες τους», εξηγεί η Casado. Αυτό μεταφράστηκε σε προσαρμοσμένες ξαπλώστρες από την Kettal μαζί με πολυθρόνες Stua, μια καρέκλα χαλάρωσης από την Knoll, γραφεία Pierre Chareau, μπουφέδες Pierre Chapo και καρέκλες από τους Pierre Jeanneret και Jean Prouvé.

Ο φωτισμός

Τα σετ του The Next Room είναι γεμάτα με διάφορες λάμπες των Flos, Louis Poulsen, Foscarini, Venini, Casa Josephine, Mayice Studio, Sammode και ακόμη και μια λάμπα Taliesin του Frank Lloyd Wright. Ο στόχος είναι να υπάρχει μια αμυδρή χρυσή λάμψη που συμβάλλει στη δημιουργία αυτής της αίσθησης ηρεμίας και ικανοποίησης στο σπίτι. Εάν θέλετε να ρίξετε την ίδια ζεστασιά στο σπίτι σας, σκεφτείτε επίσης μερικές απλίκες.

Τοποθετήστε έργα τέχνης συναισθηματικής αξίας

«Ο Pedro είναι σαν σφουγγάρι: απορροφά τον πολιτισμό, την τέχνη, τη μόδα και τη μουσική και μοιράζεται τα νέα του ενδιαφέροντα με την ομάδα του και μετά πρέπει να τα μεταφέρουμε στα σκηνικά του», εξηγεί η διακοσμήτρια ταινιών. Δίνει ως παράδειγμα μια επίσκεψη που έκανε ο σκηνοθέτης σε μια έκθεση της Georgia O’Keeffe: ερωτεύτηκε έναν πίνακα στον οποίο φαίνεται η σιλουέτα ενός δέντρου σε έναν μπλε και ροδακινί ουρανό. Έτσι, όπως ήταν φυσικό, ένα αντίγραφο κατέληξε δίπλα, στο υπνοδωμάτιο της Martha. Σε ένα άλλο δωμάτιο του σπιτιού, μπορείτε να δείτε ένα γαλανόλευκο έργο της Louise Bourgeois κεντημένο με τις λέξεις: «Έχω πάει στην κόλαση και επέστρεψα. Και να σου πω, ήταν υπέροχο». Είναι ένα κομμάτι που είχε ήδη ο Almodóvar: «Ήταν τέλειο για τη Martha, γιατί πήγε στον πόλεμο και επέζησε, και παρ’ όλα αυτά, ήταν μια περιπέτεια». Δίπλα κρέμεται ένα άλλο αντικείμενο από την προσωπική συλλογή του σκηνοθέτη: μια εικόνα της Ισπανίδας φωτογράφου Cristina García Rodero που δείχνει γυναίκες ντυμένες στο πένθος σε μια κηδεία στην Απουλία. Έχει επίσης σχέση με τη Martha, γιατί έχει δει πολύ πόνο και θλίψη σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν επίσης πολλές προσωπικές φωτογραφίες: εικόνες της Tilda σε εμπόλεμες ζώνες στους τοίχους του γραφείου της Martha και μια πραγματική φωτογραφία της Tilda. Επιπλέον, στην κουζίνα υπάρχει μια αφίσα της Niki de Saint Phalle και στο λόμπι, ένα καδράκι του περιοδικού Paper και ένας πίνακας του Jorge Galindo και του ίδιου του Almodóvar. «Μια άλλη συμβουλή είναι να εμπνευστείτε από τους πίνακες και τις φωτογραφίες του ίδιου του Pedro, γιατί αποτυπώνουν πολύ καλά τις διαθέσεις και τα συναισθήματά του», λέει η Casado.

Στο ενοικιαζόμενο σπίτι, το κεντρικό στοιχείο είναι το ένδοξο «Άνθρωποι στον ήλιο» του Edward Hopper, το οποίο συνδέεται με τις προσαρμοσμένες ξαπλώστρες έξω, στις οποίες η Ingrid και η Martha ξαπλώνουν σαν τα θέματα του ζωγράφου. «Τίποτα σε αυτή την ταινία δεν αφήνεται στην τύχη», λέει η Casado. Όταν διακοσμούμε τα σπίτια μας, συνιστά να ακολουθούμε την ίδια προσέγγιση με τον Almodóvar: να συλλέγουμε ό,τι έχει συναισθηματική αξία για εμάς και να σκεφτούμε πώς η ένωση όλων αυτών των κομματιών αφηγείται την ιστορία της ζωής μας.

Ωδή στη λεπτομέρεια

Μια λεπτομέρεια που μπορεί να περάσει απαρατήρητη στο διαμέρισμα της Martha είναι οι ελαφρώς ημιδιαφανείς, γήινες περσίδες στο σαλόνι, που αποτίουν φόρο τιμής σε εκείνες στο διαμέρισμα του James Stewart στην ταινία «Σιωπηλός Μάρτυς» του Alfred Hitchcock. «Υπάρχουν κινηματογραφικές αναφορές παντού στο έργο του Pedro», επιβεβαιώνει η Casado.

Η κουζίνα

«Ο Pedro δίνει σημασία σε όλα τα αντικείμενα που εμφανίζονται στην οθόνη με τα βάζα, τα τασάκια και τις φρουτιέρες να μη βρίσκονται τυχαία εκεί». Το γυαλί Murano πάντα θριαμβεύει, όπως και τα βάζα Venini. «Υπάρχει ένα όμορφο κίτρινο βάζο Venini στο τραπέζι στο σαλόνι του ενοικιαζόμενου σπιτιού και αυτό το χρώμα συμβολίζει απόλυτα την αισιοδοξία, που είναι ένα από τα βασικά θέματα της ταινίας». Παρόμοια αντικείμενα βρίσκονται και στο σπίτι της Martha. Στην κουζίνα της υπάρχει και ένα Dolce & Gabbana.

Ψάξε στις υπαίθριες αγορές

Από έπιπλα μέχρι αντικείμενα τέχνης, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορείς να βρεις στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές. Οι αγαπημένες της Casado όταν δουλεύει σε μια ταινία του Almodóvar είναι η Les Puces de Paris Saint-Ouen στο Παρίσι, η Porta Portese στη Ρώμη και η El Rastro από τη Μαδρίτη. Στην Αθήνα οι πάγκοι στο Μοναστηράκι κρύβουν σίγουρα διαμαντάκια.

Χάος πάντα με στυλ

Υπάρχει μια εκπληκτική σκηνή στο The Room Next Door, όπου η Martha χάνει κάτι σημαντικό και αναποδογυρίζει το διαμέρισμά της αναζητώντας το. Παρατηρούμε τον πανικό, αλλά είναι δύσκολο να μην μας αποσπάσουν όλα τα όμορφα κομμάτια που βρίσκει: ένα άδειο κουτί με μπισκότα Dolce & Gabbana ή παλιά εισιτήρια MoMA, σπίρτα από το Fanelli’s Café στο Soho της Νέας Υόρκης και μαγνήτες ψυγείου με πίνακες του David Hockney. «Εδώ όλα επιλέγονται με πρόθεση», λέει η Casado. Σε αυτήν την εποχή της λατρείας της τάξης και του καταναγκαστικού μινιμαλισμού, είναι μια χαρούμενη ωδή στο να κολλάμε σε κάθε τι εφήμερο που δίνει γεύση στη ζωή μας και να απολαμβάνουμε την ομορφιά του.

Περιβάλλετε τον εαυτό σας με όλα τα βιβλία και τις ταινίες που σας εμπνέουν

Ένα αλμοδοβαρικό σπίτι δεν είναι πλήρες χωρίς ένα ράφι γεμάτο βιβλία. Η Martha έχει μια από τις Roche Bobois στο γραφείο της και όλα τα βιβλία και τα DVD που βλέπετε στα ράφια και τα τραπέζια της είναι προσεκτικά επιλεγμένα. «Θα βρείτε έργα των Paul Auster, Truman Capote, Dashiell Hammett, Elfriede Jelinek, Sebastião Salgado, Rainer Werner Fassbinder, Imitation of the Life of Douglas Sirk…». Απλά πρέπει να προσθέσετε μερικά ακόμη αφιερώματα στον ίδιο τον κινηματογραφιστή, και αυτό είναι.

Εσείς είδατε τη νέα ταινία του Almodóvar;

Πηγή: Vogue España / Vogue Uk / Φωτογραφίες: Warner Bros. Pictures

Η ανακάλυψη είναι μέρος μιας ανασκαφής στην περιοχή IX (9) της θαμμένης πόλης που έχει αποκαλύψει μια πληθώρα αρχαίων κτιρίων και τεχνουργημάτων, όπως ένα αρτοποιείο, ένα ανακαινισμένο σπίτι και δωμάτια διακοσμημένα με περίτεχνα σχέδια.

Στην Πομπηία ζούσαν περίπου 20.000 άνθρωποι όταν θάφτηκε κάτω από τέφρα και ηφαιστειακό γυαλί κατά την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.. Η τελευταία ανακάλυψη προσθέτει περισσότερες λεπτομέρειες στην εικόνα του πώς ήταν η ζωή στην πόλη πριν από την καταστροφή. Τα πτώματα βρέθηκαν σε ένα μικρό υπνοδωμάτιο που χρησιμοποιούταν ως προσωρινός χώρος ύπνου, ενώ το μεγάλο σπίτι βρισκόταν υπό ανακαίνιση, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους που έκαναν την ανακάλυψη.

Η γυναίκα βρέθηκε στο κρεβάτι. Στα χέρια της κρατούσε μια μικρή κρύπτη από χρυσά, ασημένια και χάλκινα νομίσματα, καθώς και χρυσά και μαργαριταρένια σκουλαρίκια. «Το δωμάτιο επιλέχθηκε ως καταφύγιο από τα δύο άτομα, ενώ περίμεναν το τέλος της πτώσης της ελαφρόπετρας που σταδιακά γέμιζε τους ανοιχτούς χώρους για ώρες στο υπόλοιπο σπίτι», ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους οι αρχαιολόγοι. Επειδή η πόρτα ήταν κλειστή, το δωμάτιο παρέμεινε απαλλαγμένο από ελαφρόπετρα, αλλά το ζευγάρι εγκλωβίστηκε μέσα. «Παγιδευμένοι στο στενόχωρο δωμάτιο, ο θάνατός τους προκλήθηκε από το πυροκλαστικό κύμα που τους έθαψε», είπαν οι αρχαιολόγοι.

Το δωμάτιο, το οποίο περιείχε ένα ξύλινο κρεβάτι, σκαμνί, μπαούλο και μαρμάρινο τραπέζι, ήταν κοντά στο δωμάτιο Blue Shrine, το οποίο ανακαλύφθηκε τον Ιούνιο, και δίπλα στο μεγάλο σαλόνι που είναι διακοσμημένο με τοιχογραφίες. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης χάλκινα, γυάλινα και κεραμικά αντικείμενα ακόμα στη θέση τους στο τραπέζι. Στο πάτωμα βρέθηκε ένα μεγάλο χάλκινο καντηλόπημα.

«Η ευκαιρία να αναλύσουμε τα ανεκτίμητα ανθρωπολογικά δεδομένα σχετικά με τα δύο θύματα που βρέθηκαν μέσα στο αρχαιολογικό πλαίσιο που σημάδεψε το τραγικό τους τέλος, μας επιτρέπει να ανακτήσουμε σημαντικό όγκο πληροφοριών για την καθημερινή ζωή των αρχαίων Πομπηίων και τις μικροϊστορίες ορισμένων τους, με ακριβή και έγκαιρη τεκμηρίωση, επιβεβαιώνοντας τη μοναδικότητα της επικράτειας του Βεζούβιου», δήλωσε ο διευθυντής του πάρκου, Gabriel Zuchtriegel.

Περιέγραψε τις ανασκαφές ως «ένα έργο στο οποίο αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι και ηφαιστειολόγοι συνεργάζονται για να ανασυνθέσουν τις τελευταίες στιγμές της ζωής ανδρών, γυναικών και παιδιών που χάθηκαν κατά τη διάρκεια μιας από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές της αρχαιότητας».

Οι τρέχουσες ανασκαφές στην περιοχή IX ξεκίνησαν αρχικά για να αποτρέψουν την κατάρρευση της εξωτερικής περιμέτρου του χώρου. Παρείχαν μερικές από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις που έγιναν ποτέ στην αρχαία πόλη.

Πηγή: CNN