Παρόλο που η παγκόσμια προσοχή έχει στραφεί στην πείνα στη Γάζα, όπου ύστερα από 22 μήνες καταστροφικής ισραηλινής στρατιωτικής εκστρατείας το IPC (Ολοκληρωμένη Ταξινόμηση της Επισιτιστικής Ασφάλειας) δηλώνει ότι εκτυλίσσεται το σενάριο του λιμού, η κρίση νερού είναι εξίσου σοβαρή σύμφωνα με τις ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Αν και μέρος του νερού προέρχεται από μικρές μονάδες αφαλάτωσης που διαχειρίζονται οι οργανώσεις αρωγής, το περισσότερο αντλείται από πηγάδια με υφάλμυρο νερό που έχει μολυνθεί περαιτέρω από λύματα και χημικά που στάζουν από τα ερείπια, εξαπλώνοντας τη διάρροια και την ηπατίτιδα.

Γάζα: Εκτός λειτουργίας οι αγωγοί νερού λένε οι Παλαιστίνιοι

Η COGAT, η υπηρεσία του ισραηλινού στρατού που είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό της βοήθειας στα υπό ισραηλινή κατοχή παλαιστινιακά εδάφη, λέει ότι διαχειρίζεται δύο αγωγούς νερού στη Λωρίδα της Γάζας που παρέχουν εκατομμύρια λίτρα νερού κάθε μέρα. Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι από τον τομέα ύδρευσης λένε ότι οι αγωγοί αυτοί δεν λειτουργούν τον τελευταίο καιρό.

Το Ισραήλ σταμάτησε κάθε παροχή νερού και ηλεκτρικού ρεύματος στη Γάζα στις αρχές του πολέμου, αλλά ξεκίνησε και πάλι μέρος της τροφοδοσίας μέσω του δικτύου αγωγών στο θύλακα, το οποίο έχει υποστεί μεγάλη ζημιά.

Το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών ύδρευσης και αποχέτευσης έχει καταστραφεί και οι αντλίες υπόγειων υδάτων συχνά δουλεύουν με μικρές γεννήτριες –για τις οποίες σπάνια υπάρχουν διαθέσιμα καύσιμα.

Η COGAT δήλωσε ότι ο ισραηλινός στρατός έχει επιτρέψει τον συντονισμό με οργανώσεις αρωγής για να εισέλθει στον θύλακα εξοπλισμός για την συντήρηση των υποδομών υδροδότησης στη διάρκεια της σύγκρουσης. Ο Μόαζ Μουχαϊμάρ, 23 ετών και φοιτητής πανεπιστημίου πριν από τον πόλεμο, δήλωσε ότι πρέπει να περπατήσει περίπου ένα χιλιόμετρο και να περιμένει στην ουρά για δύο ώρες για να φέρει νερό. Συχνά πηγαίνει τρεις φορές την ημέρα, μεταφέροντας το νερό στη σκηνή της οικογένειας σέρνοντας στον ανώμαλο δρόμο ένα μικρό μεταλλικό καρότσι.

«Για πόσο καιρό θα πρέπει να είμαστε έτσι;», λέει, ενώ τραβά δύο μεγάλα δοχεία υφάλμυρου νερού που θα χρησιμοποιηθεί στο πλύσιμο και δύο μικρότερα με καθαρότερο νερό για να το πιουν. Η μητέρα του, η Ουμ Μόαζ, 53 ετών, είπε ότι το νερό που εκείνος συλλέγει είναι απαραίτητο για τα 20 μέλη της οικογένειας που ζουν σε μια μικρή συστάδα σκηνών στην Ντέιρ αλ-Μπάλαχ, στην κεντρική Λωρίδα της Γάζας.

«Τα παιδιά συνεχίζουν να πηγαινοέρχονται. Θέλουν να πιουν. Ποιος ξέρει εάν αύριο θα μπορούμε να τα γεμίσουμε και πάλι», λέει η ίδια.

Αυτός ο αγώνας για νερό εκτυλίσσεται σε όλο τον μικρό, πυκνοκατοικημένο θύλακα όπου σχεδόν όλοι ζουν σε προσωρινά καταφύγια ή σκηνές χωρίς υποδομές αποχέτευσης και υγιεινής και χωρίς αρκετό νερό για να πιουν, να μαγειρέψουν και να πλυθούν ενώ οι ασθένειες εξαπλώνονται.

Τα Ηνωμένα Έθνη δηλώνουν ότι το ελάχιστο επίπεδο έκτακτης ανάγκης για κατανάλωση νερού κατ’ άτομο είναι 15 λίτρα την ημέρα για πόση, μαγείρεμα, πλύσιμο και καθάρισμα. Η μέση ημερήσια κατανάλωση στο Ισραήλ είναι περίπου 247 λίτρα την ημέρα, σύμφωνα με την ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem. Ο Μπούσρα Χαλίντι, επικεφαλής ανθρωπιστικής πολιτικής για την υπηρεσία αρωγής Oxfam στα υπό ισραηλινή κατοχή παλαιστινιακά εδάφη, δήλωσε ότι η μέση κατανάλωση στη Γάζα τώρα είναι 3-5 λίτρα την ημέρα.

Η Oxfam δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι υδατογενείς νόσοι, που μπορούν να προληφθούν και να θεραπευτούν, «σαρώνουν τη Γάζα», με τα ποσοστά να αυξάνονται σχεδόν κατά 150% τους τελευταίους τρεις μήνες. Το Ισραήλ κατηγορεί τη Χαμάς για τα δεινά στη Γάζα και δηλώνει ότι παρέχει επαρκή βοήθεια για τα 2,3 εκατ. κατοίκους του θύλακα.

Γάζα: Ουρές για λίγο νερό

Η έλλειψη νερού εντείνεται κάθε μέρα και οι άνθρωποι το μοιράζουν προσεκτικά ανάμεσα σε αυτό που χρειάζονται για να πιουν και σε αυτό που χρειάζονται για την υγιεινή τους, δήλωσε ο Ντάνις Μαλίς, αξιωματούχος για θέματα νερού και υγιεινής στο Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων.
Το να στέκεται κάποιος σε ουρά για να πάρει νερό και να το μεταφέρει στη σκηνή του απαιτεί καθημερινά ολόκληρες ώρες από πολλούς κατοίκους της Γάζας, οι οποίοι συχνά σπρώχνονται με άλλους για τη σειρά. Κάποιες φορές ξεσπούν καβγάδες, σύμφωνα με κατοίκους της Γάζας.

Η συλλογή νερού είναι συχνά κάτι που αναλαμβάνουν τα παιδιά της οικογένειας, καθώς οι γονείς τους αναζητούν τρόφιμα και άλλα απαραίτητα αγαθά.

«Τα παιδιά έχουν χάσει την παιδική τους ηλικία και μεταφέρουν πλαστικά δοχεία, τρέχουν πίσω από υδροφόρες ή πηγαίνουν σε απομονωμένα σημεία για να τα γεμίσουν για τις οικογένειές τους», δήλωσε ο Μούντερ Σάλεμ, επικεφαλής υδάτινων πόρων στην Αρχή Ποιότητας Ύδατος και Περιβάλλοντος της Γάζας. Καθώς είναι τόσο δύσκολο να βρει κανείς νερό, πολλοί που ζουν κοντά στην παραλία πλένονται στη θάλασσα.

Υπάρχουν ήδη σχέδια για ένα νέο αγωγό που χρηματοδοτείται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να καλύψει τις ανάγκες για 600.000 ανθρώπους στη νότια Γάζα από εργοστάσιο αφαλάτωσης στην Αίγυπτο. Αλλά μπορεί να χρειαστούν αρκετές ακόμα εβδομάδες για να συνδεθεί.

Χρειάζονται περισσότερα πράγματα, σύμφωνα με τις οργανώσεις αρωγής. Ο εκπρόσωπος της UNICEF Τζέιμς Έλντερ δήλωσε ότι οι μακροπρόθεσμες ελλείψεις γίνονται πλέον φονικές. «Η λιμοκτονία και η αφυδάτωση δεν αποτελούν πλέον παράπλευρες συνέπειες της σύγκρουσης. Είναι συνέπειες της πρώτης γραμμής».

Ο Χαλίντι της Oxfam δήλωσε ότι για την επίλυση της κρίσης χρειάζεται κατάπαυση πυρός και απρόσκοπτη πρόσβαση για τις υπηρεσίες αρωγής. «Διαφορετικά θα δούμε ανθρώπους να πεθαίνουν στη Γάζα από ασθένειες που μπορούν πολύ εύκολα να προληφθούν –κάτι που ήδη συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας».

Πηγή: Lifo.gr

Γιατροί λιποθυμούν από την πείνα εν ώρα εργασίας

Όπως αναφέρει το Reuters, ο επικεφαλής της UNRWA δήλωσε ότι τα μέλη του προσωπικού της, καθώς και γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι σε ΜΚΟ που βρίσκονται στη Γάζα, λιποθυμούν εν ώρα εργασίας λόγω πείνας και εξάντλησης.

«Οι φροντιστές, συμπεριλαμβανομένων των συναδέλφων της UNRWA στη Γάζα, χρειάζονται επίσης φροντίδα πλέον. Γιατροί, νοσηλευτές, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές, πεινάνε. Πολλοί λιποθυμούν ενώ εκτελούν τα καθήκοντά τους», είπε πιο συγκεκριμένα, περιγράφοντας τη Γάζα ως «κόλαση επί γης», προσθέτοντας ότι δεν υπάρχει πουθενά ασφάλεια. Νωρίτερα, η Ένωση Δημοσιογράφων του AFP (Syndicat des Journalistes), προειδοποίησε ότι όλοι οι απεσταλμένοι στη Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίζουν ακραίες ελλείψεις τροφίμων, κίνδυνο λιμοκτονίας, «την πιο ολοκληρωτική στέρηση που μπορεί να φανταστεί κανείς». Μάλιστα, αναδημοσίευσαν κείμενο συναδέλφου τους, φωτογράφου που βρίσκεται στη Γάζα, ο οποίος έγραφε ότι «δεν έχω πλέον τη δύναμη να δουλέψω για τα μέσα ενημέρωσης. Το σώμα μου είναι αδύναμο και δεν μπορώ πλέον να περπατήσω».

Σε μια ανάρτηση στο X τη Δευτέρα, η UNRWA ανέφερε ότι οι ελλείψεις στα παλαιστινιακά εδάφη έχουν προκαλέσει τεράστιες ανατιμήσεις (τα τρόφιμα κοστίζουν 40 φορές πιο πολύ), ενώ η βοήθεια που έχουν σε αποθήκες εκτός Γάζας θα μπορούσε να θρέψει «ολόκληρο τον πληθυσμό για πάνω από τρεις μήνες». Αυτό δεν συμβαίνει ωστόσο, καθώς το Ισραήλ έχει αποκόψει οποιαδήποτε άλλη βοήθεια, εκτός από το GHF το οποίο στηρίζεται τόσο από την κυβέρνηση Νετανιάχου, όσο και από την κυβέρνηση Τραμπ.

«Σε συναδέλφους και ασθενείς… βλέπω παντού πείνα»

Παράλληλα, εθελόντρια ορθοπεδικός και χειρουργός από τον Καναδά, η οποία βρίσκεται στη Γάζα, περιγράφει στο Al Jazeera πως η κατάσταση στη Λωρίδα είναι «ανυπολόγιστα χειρότερη» απ’ ό,τι τον Απρίλιο.

«Αυτή τη στιγμή βλέπω έντονη πείνα και λιμοκτονία τόσο μεταξύ των συναδέλφων μου όσο και μεταξύ των ασθενών μου […] Βλέπω ανθρώπους που αγωνίζονται για να βγει μια μέρα στη δουλειά επειδή δεν έχουν την απαραίτητη ενέργεια για να δουλέψουν», είπε η Ντέιρντρε Νούναν μιλώντας από το Νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιουνίς, στη νότια Γάζα.

«Βλέπω φρικτά τραύματα που υφίστανται οι άνθρωποι όταν προσπαθούν να λάβουν βοήθεια στα σημεία διανομής, που μετατρέπονται σε πεδία σφαγής. Ασθενείς φτάνουν στα επείγοντα, πολλοί από αυτούς σκοτώνονται ή χάνουν τα άκρα τους από τους πυροβολισμούς εκεί», πρόσθεσε. Η γιατρός είπε επίσης πως έχει δει ανθρώπους τραυματισμένους από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, με σοβαρά εγκαύματα σε πολλά σημεία, οι οποίοι ήταν υποσιτισμένοι και δεν είχαν την ικανότητα να «λάβουν τις επιπλέον θερμίδες που θα χρειάζονταν κανονικά για να επουλωθούν τα τραύματά τους και να επιβιώσουν».

Ψάχνοντας για λίγο αλεύρι

Οι τιμές των ελάχιστων ειδών που εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα, έχουν εκτοξευτεί πολύ πιο πάνω από αυτό που αντέχουν οικονομικά οι Παλαιστίνιοι. Ο Άτα Ντέιφαλα, κάτοικος της Γάζας, ο οποίος πρέπει να θρέψει 11 μέλη της οικογένειας, δήλωσε στο Al Jazeera ότι η εξασφάλιση αλευριού «έχει γίνει ένας τεράστιος αγώνας».

«Το αλεύρι είναι ένα απαραίτητο βασικό συστατικό. Δεν υπάρχει εναλλακτική», είπε και πρόσθεσε πως «δεν υπάρχει ρύζι ή φακές». «Κάθε μέρα πηγαίνω στην αγορά, περπατάω μεγάλες αποστάσεις αλλά δεν μπορώ να βρω αλεύρι. Και αν το βρω, η τιμή είναι τόσο υψηλή που απλά δεν μπορώ να το αγοράσω», σημείωσε. «Συνηθίζαμε να πηγαίνουμε στα σημεία “διανομής βοήθειας”, αλλά ουσιαστικά είναι παγίδες θανάτου», κατήγγειλε όσον αφορά στα δεκάδες περιστατικά εν ψυχρώ δολοφονιών στα κέντρα διανομής του GHF.

Πηγή: efsyn