Εταιρείες που ειδικεύονται σε ομαδικά ταξίδια και δραστηριότητες ήπιας περιπέτειας – όπως πεζοπορία και κανό – αναφέρουν ότι οι σόλο, αλλά όχι απαραίτητα άγαμες, πελάτισσες αποτελούν ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό της πελατείας τους. Η Jules Verne αποκάλυψε ότι το 46% των κρατήσεων για τα ταξίδια της του επόμενου έτους προέρχεται από σόλο ταξιδιώτες, έναντι 40% το 2023. Σχεδόν το 70% αυτών των σόλο κρατήσεων αφορά γυναίκες.

Οι εταιρείες Explore Worldwide και Intrepid Travel σημείωσαν επίσης ότι οι σόλο κρατήσεις από Βρετανούς πελάτες αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 20% τα τελευταία δύο χρόνια. Με τη βρετανική ένωση τουριστικών πρακτόρων Abta να πραγματοποιεί το ετήσιο συνέδριό της αυτήν την εβδομάδα στη Μαγκαλούφ της Μαγιόρκα, οι τουριστικοί πράκτορες παρατηρούν ότι οι γυναίκες ταξιδεύουν πια πιο ελεύθερα προς πιο εξωτικούς προορισμούς.

Η ανάγκη για προσωπική ελευθερία και εξερεύνηση

Η διευθύντρια της Jules Verne, Debbie O’Neill, τόνισε πως η τάση αυτή εκφράζει την ανάγκη των καταναλωτών να επιλέγουν πώς θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο. «Πολλοί από τους ταξιδιώτες μας έχουν οικογένειες, συντρόφους και γεμάτη κοινωνική ζωή, αλλά εκτιμούν επίσης την ελευθερία να εξερευνούν με τους δικούς τους όρους. Η συμμετοχή σε μια μικρή ομάδα προσφέρει το καλύτερο και των δύο κόσμων: τη χαρά της κοινής εμπειρίας και τον χώρο για προσωπική αναζήτηση», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η Joanna Reeve, διευθύντρια της Intrepid Travel στη Βρετανία, ανέφερε ότι το 62% των σόλο κρατήσεων προέρχεται από γυναίκες, κυρίως ηλικίας 45-60 ετών. Όπως εξηγεί, αυτές οι πελάτισσες λένε ότι πέρασαν χρόνια επικεντρωμένες στην καριέρα ή την οικογένεια και τώρα θέλουν να αφιερώσουν χρόνο στον εαυτό τους. Επιπλέον, αυτό σημαίνει ότι η επιθυμία τους για ταξίδια δεν περιορίζεται από διαφορετικά γούστα ή προγράμματα φίλων και συγγενών.

Πηγή: The Guardian

Μέχρι που η κόρη μου έγινε τριών ετών κι εγώ έμεινα πάλι έγκυος. Στην αρχή, κοιμόμασταν μαζί, αλλά μετά έγινε πιο δύσκολο. Δεν μπορούσα να την σηκώσω αγκαλιά, ούτε είχα την ενέργεια, κάποια βράδια, να ξαπλώνω μαζί της για περίπου μία ώρα μέχρι να κοιμηθεί. Ψάχνοντας για λύσεις, ανακάλυψα την εκπαίδευση ύπνου, κατά την οποία αφήνεις τα παιδιά να κλαίνε μέχρι να κοιμηθούν. Αλλά αυτή η μέθοδος ήταν πολύ ψυχοφθόρα. Δεν θα μπορούσα όλη μέρα να κάθομαι μαζί της και να την φροντίζω και το βράδυ ξαφνικά να την αφήνω λέγοντάς της ουσιαστικά «τώρα είσαι μόνη σου».

Αποφάσισα, λοιπόν, να βρω τρόπους για να κοιμόμαστε χώρια χωρίς, όμως, να χάσουμε τη σύνδεση. Κάτι που να την κάνει να νιώθει ασφάλεια.

Της είπα ότι χρειάζεται να κοιμάμαι μόνη μου, αλλά:

Θα πηγαίνω συνέχεια στο δωμάτιό της να την βλέπω και να την φιλάω

Μπορεί να κοιμάται με μια μπλούζα μου

Πριν κοιμηθεί ζωγραφίζουμε πάντα μια καρδιά στο ίδιο σημείο στο χέρι μας. Έτσι, όλο το βράδυ είμαστε κοντά ή μία στην άλλη (είχα κάνει το ίδιο και στην προσαρμογή στον παιδικό σταθμό).

Στην αρχή, έμενε ξύπνια μέχρι να δει ότι θα πάω στο δωμάτιό της. Αλλά δεν έκλαιγε ούτε ανησυχούσε. Ίσως το έβλεπε σαν παιχνίδι, ίσως ήθελε να δει αν θα τηρήσω τη συμφωνία μας. Δυο μέρες μετά, κοιμήθηκε αμέσως μόνη της. Αγκάλιαζε σφιχτά μια μπλούζα μου και είχε μια γαλήνια έκφραση.

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι για να κοιμούνται ήρεμα κι εύκολα τα παιδιά χρειάζονται μόνο ένα πράγμα: την ασφάλεια και τη σύνδεση με τους γονείς τους.

Πηγή: Themamagers