Για δέκα μέρες, από την Πέμπτη 17 έως το Σάββατο 26 Ιουλίου, στο φιλόξενο Προσκοπικό Κέντρο Ι. Χαλκιάς, στο Δάσος Κουρί Κοζάνης, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με νέες σκηνικές προσεγγίσεις, θα δημιουργήσουν, αλλά και θα διασκεδάσουν σε ψυχαγωγικές βραδιές και σε ημερήσιες εκδρομές για να γνωρίσουν την ανεξερεύνητη, γοητευτική Περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας.

Πληροφορίες

10 ημέρες καλλιτεχνικών και τουριστικών δραστηριοτήτων

3 εμψυχωτές θεάτρου – Ανέστης Αζάς, Χρήστος Θεοδωρίδης, Κώστας Παπακωνσταντίνου

1 εμψυχώτρια φωνητικής – Δώρα Τανή

38 ώρες θεατρικών εργαστηρίων

2 ημερήσιες εκδρομές στη Δυτική Μακεδονία

6 θεματικές βραδιές – λογοτεχνική βραδιά, θερινό σινεμά, παρακολούθηση θεατρικής παράστασης Επιθεωρητής ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης (σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου), κοζανίτικη κουζίνα, κ.α.

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι τις 10/7/2025 με την αποστολή βιογραφικού στην ηλεκτρονική διεύθυνση: kataskinosikozani@hotmail.com

Πληροφορίες: 6944285519, Μαρία Βαρδάκα, υπεύθυνη θεατρικής κατασκήνωσης, σκηνοθέτρια – θεατρολόγος – δραματουργός

Κόστος συμμετοχής: 380 ευρώ

Περιλαμβάνει: Δίδακτρα εργαστηρίων (6 μέρες – 38 ώρες), διαμονή (σε σκηνή ή κοιτώνες προσκοπικού κέντρου με κοινόχρηστο μπάνιο), πλήρη διατροφή (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό), 2 ημερήσιες εκδρομές σε πανέμορφους τόπους της Δυτικής Μακεδονίας (εκτός γευμάτων εκδρομών), 6 θεματικές βραδιές.

Θεματικές εργαστηρίων

Ανέστης Αζάς: Από το ντοκουμέντο στη μυθοπλασία- Χαρακτήρας, ρόλος, πρόσωπο. Ο ηθοποιός στο θέατρο της επινόησης Τι σημαίνει να είσαι στη σκηνή ο εαυτός σου; Ποια είναι η λειτουργία του ηθοποιού, όταν δεν υπάρχει ρόλος; Πως αναπτύσσεται μια νέα δραματουργία μέσα από προσωπικές ιστορίες;

Ανάμεσα σε κείμενα που βασίζονται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία και το παραδοσιακό σύστημα των ρόλων, οι ηθοποιοί/ περφόρμερ καλούνται συχνά να εκπληρώσουν στη σκηνή μια σειρά από λειτουργίες. Στο εργαστήριο αυτό, μέσα από παραδείγματα και ασκήσεις, θα επιδιώξουμε να προσεγγίσουμε τη λειτουργία των περφόρμερ όταν η σκηνική δημιουργία βασίζεται σε έργα που φτιάχνονται κατά τη διάρκεια της πρόβας και συν- διαμορφώνονται από τους ανθρώπους της σκηνής (σκηνοθέτες – δραματουργούς).

Ο Ανέστης Αζάς, σκηνοθέτης και δημιουργός ενός θεάτρου που ισορροπεί ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, θα δουλέψει στο εργαστήριο αυτό, πάνω σε τεχνικές ανάπτυξης κειμένου και δραματουργίας και τη λειτουργία των ηθοποιών σε αντίστοιχα θεατρικά εγχειρήματα.

Χρήστος Θεοδωρίδης: Το συμβάν εδώ και τώρα

Σκοπός του εργαστηρίου είναι η γνωριμία με τα τρία βασικά στοιχεία που για τον Χρήστο Θεοδωρίδη συνθέτουν το «συμβάν» στο θέατρο: κίνηση λόγος και μουσική καθώς και με τη μέθοδο υποκριτικής με την οποίο ο ηθοποιός θα καταφέρει να είναι πάντα παρών στο «τώρα» του χωρίς να αφήνει τίποτα εκτός της στιγμής, είτε επικαλούμενος μια πρόβα είτε αναμένοντας το τελικό αποτέλεσμα. Κάθε πρόβα είναι μια παράσταση και κάθε παράσταση είναι μια πρόβα. Το μόνο που έχει καθαρό ο ηθοποιός είναι το παρόν του και άρα σ΄αυτό εκρεμμεί να πάρει τις αποφάσεις του.

Απώτερος στόχος είναι ο ηθοποιός να καταφέρει να στρέψει την προσοχή του από τα συνήθη ψευτοπροβλήματα του «πώς» («δεν ξέρω πώς να κινηθώ», «δεν ξέρω πώς να μιλήσω», «δεν ξέρω πώς να παίξω») και να στοχεύσει στο «τι» , στο διακύβευμα του κάθε χαρακτήρα την κάθε δεδομένη στιγμή και συνεπώς στη δράση για πετύχει να επιθυμητό και να αποφύγει το απευκταίο, αφήνοντας το «πώς» ανοιχτό.

Βασικά εργαλεία για την ανάδειξη του «συμβάντος» στο εργαστήριο θα αποτελέσουν η συνεχής ενασχόληση με το εδώ και το τώρα του δρώντος προσώπου, μακριά από οποιαδήποτε θεατρική κατασκευή, η επίμονη επικέντρωση της προσοχής του στον «άλλον» και καθόλου στον ίδιο του τον εαυτό και τέλος, η κατάδειξη της ειλικρινούς και ουσιαστικής ανάγκης του ως οδηγού για όλη του τη υποκριτική πορεία.

Το εργαστήριο απευθύνεται επίσης σε σκηνοθέτες και δραματουργούς που μέσα από την παρατήρηση της συγκεκριμένης «ολιστικής» μεθόδου θα μπορέσουν να αντλήσουν εργαλεία και τρόπους που μπορούν να τους βοηθήσουν πρακτικά τόσο στη έρευνα όσο και κατα την σκηνική «πλεύση» τους στο εκάστοτε κείμενο.

Κώστας Παπακωνσταντίνου: Δραματοποίηση λογοτεχνίας

Στο σεμινάριο, θα προσεγγίσουμε μία πρωτότυπη μέθοδο δραματοποίησης της λογοτεχνίας. Θα δούμε πώς με απλές οδηγίες προς τους ηθοποιούς, διατηρώντας το κείμενο αυτούσιο και χωρίς την χρήση αφηγητή, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τριτοπρόσωπη αφήγηση ως διάλογο και πώς ο πλάγιος λόγος του συγγραφέα μπορεί να μετατραπεί σε άμεσο θεατρικό λόγο.

Η τεχνική αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο είτε στο ανέβασμα μιας ολόκληρης παράστασης είτε και αποσπασματικά, ώστε να ξεπεραστούν επιμέρους εμπόδια στο ανέβασμά της. Η τόλμη της συγκεκριμένης μεθόδου επιτρέπει σε κάποιον να αντιληφθεί τις αντοχές ενός κειμένου και να διευρύνει την φαντασία του, ώστε, ενδεχομένως, να επινοήσει τις δικές του μεθόδους.

Επίσης, θα ανιχνεύσουμε τα όρια της ελευθερίας του ηθοποιού στην σκηνή και θα γνωρίσουμε έναν κοινό πρακτικό μπούσουλα δραματουργίας στην πρόβα, για σκηνοθέτες, δραματουργούς και ηθοποιούς.

Δώρα Τανή: Εξάσκηση φωνής

Στα δύο ομαδικά μαθήματα φωνητικής που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του σεμιναρίου θεάτρου, οι συμμετέχοντες θα εξερευνήσουν τα θεμελιώδη στοιχεία της φωνητικής τεχνικής μέσα από πρακτικές ασκήσεις και βιωματική μάθηση. Θα γνωρίσουμε τη λειτουργία της διαφραγματικής αναπνοής και θα κατανοήσουμε τον τρόπο που αυτή η φυσιολογική διαδικασία επηρεάζει την ποιότητα και τη δύναμη της φωνής μας μέσω στοχευμένων ασκήσεων αναπνοής. Παράλληλα, θα εξασκηθούμε σε τεχνικές φωνητικής που αφορούν τη σωστή θέση της φωνής, ενώ θα προσεγγίσουμε και θέματα άρθρωσης και παραγωγής ήχων, στοιχεία απαραίτητα για την ανάπτυξη μιας ισχυρής και εκφραστικής φωνητικής παρουσίας στη σκηνή. Μέσα από αυτά τα μαθήματα, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με πρακτικά εργαλεία που θα τους βοηθήσουν να αξιοποιήσουν τις φωνητικές τους δυνατότητες.

Δεν κάνω πλάκα. Είναι αρκετά δύσκολο, αλλά τεχνικά γίνεται. Σύμφωνα με τη σύμβαση του Μοντεβιδέο το1933, ένα κράτος, για να αναγνωριστεί, πρέπει να πληροί τέσσερα βασικά κριτήρια:

– Να έχει μόνιμο πληθυσμό, δηλαδή ανθρώπους που να κατοικούν σταθερά στο έδαφός του (μάζεψε την παρέα σου).

– Καθορισμένη εδαφική περιοχή, δηλαδή συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια (αγόρασε ένα νησί).

– Κυβέρνηση, δηλαδή ένα λειτουργικό σύστημα διοίκησης, που μπορεί να ασκεί εξουσία (μοίρασε υπουργεία στην παρέα).

– Ικανότητα σύναψης σχέσεων με άλλα κράτη, δηλαδή δυνατότητα ανάπτυξης διπλωματικών σχέσεων (χτίσε καλό PR).

Πονοκέφαλος. Καλύτερα να μείνω εδώ και να βλέπω κάθε μέρα σ’ επανάληψη τα εγκαίνια του μετρό της Θεσσαλονίκης ή καλύτερα να με ψηφίσουν για τον επόμενο διαχειριστή της πολυκατοικίας.

Τώρα θ’ αναρωτηθείτε: γιατί μας τα λέει όλα αυτά; Απαντάω: Είδα τη θεατρική παράσταση «Η Δημοκρατία του Μπακλαβά». Σε γενικές γραμμές, το έργο αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού, μιας Ελληνίδας κι ενός Τούρκου, το οποίο γνωρίζεται στο εξωτερικό, αποκτά ένα παιδί (που το ονομάζει Μεζέ!) και αποφασίζει να μετακομίσει μόνιμα σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας για να δοκιμάσει την τύχη του. Ανοίγει ένα εργαστήριο παρασκευής μπακλαβά, ένα κοινό γλύκισμα ανάμεσα στους δύο λαούς, μεταξύ πολλών άλλων, και ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον. Κάπου εκεί, όμως, ξεκινούν τα προβλήματα. Το σιχαμένο ελληναριό πολεμάει το εγχείρημα και τα παιδιά στο σχολείο ασκούν μπούλινγκ στον μικρό Μεζέ. Το ζευγάρι μας αφού δε βρίσκει το δίκιο του ούτε στους κρατικούς θεσμούς ούτε στην κοινωνία, αποφασίζει να ιδρύσει το δικό του ανεξάρτητο κράτος και να το ονομάσει «η Δημοκρατία του Μπακλαβά». Μέχρι εδώ. Περισσότερα δεν μπορώ να πω γιατί θα κάνω spoiler.

Παρακολουθώντας αρκετά ευχάριστα την παράσταση, η οποία είχε ρυθμό, ευρηματικότητα και έντονα κωμικά στοιχεία, σε κάποιο σημείο, χάθηκα, όχι γιατί το έργο έκανε κοιλιά, αλλά γιατί στο μυαλό μου έπαιζε ο προβληματισμός: Τι κάνεις αν έχεις ξενερώσει με το κράτος, στο οποίο ζεις, αλλά σ’ αρέσει το φυσικό περιβάλλον, έχεις ωραίες αναμνήσεις, αφού μεγάλωσες εδώ και φίλους, οικογένεια, έρωτες κλπ.; Δεν ξέρω. Το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόμουν είναι να ιδρύσω ένα νέο κράτος.

Θυμάμαι τον τίτλο ενός άρθρου, όταν οι Καταλανοί και Καταλανές αποφάσισαν, μέσω δημοψηφίσματος, να γίνουν ανεξάρτητο κράτος. Ο τίτλος ήταν απλός και περιεκτικός: Δεν ευχόμαστε καλό κράτος σε κανέναν! Μεταξύ μας ούτε κι εγώ. Αν είναι μια μικρογραφία του μεγάλου γιατί να το κάνουμε; Όσοι σκέφτηκαν – και σ’ ένα βαθμό κατάφεραν – να ιδρύσουν μια χώρα στ’ αλήθεια, στο τέλος κατέληξαν κάτι σαν ιδεολογικό πρότζεκτ, καλλιτεχνικό έργο, ή μια βιώσιμη κοινότητα. Ωραία έκανες τη φάση σου και μετά τι; Μπαινοβγαίνεις στο σύστημα, χρησιμοποιείς το σύστημα, είσαι το σύστημα. Οι ζωές είναι τόσο δεμένες με τον μηχανισμό του, που ακόμα κι αν δε μας αρέσει, ακόμα κι αν σκεφτόμαστε διαφορετικά, ακόμα κι αν διατηρούμε την τρυφερότητά μας ως επαναστατικό στοιχείο, που έλεγε ο Χρόνης Μίσσιος, καταλήγουμε να είμαστε κομμάτι του.

Μπορούμε να κόψουμε το δεσμό και να ζούμε απομονωμένα και ήσυχα. Μπορούμε, επίσης, να γκρεμίσουμε όλη τη δομή του και να φτιάξουμε κάτι καινούριο από την αρχή. Αυτό σημαίνει ότι θα είμαστε για καιρό στον αέρα. Το αντέχουμε;

Πληροφορίες

Η «Δημοκρατία του Μπακλαβά», μετά από διεθνή περιοδεία σε 10 χώρες και απανωτές βραβεύσεις, ανεβαίνει, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στο Θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης.

Συντελεστές

Σύλληψη – σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς
Κείμενο: Γεράσιμος Μπέκας, Μιχάλης Πητίδης, Ανέστης Αζάς
Βοηθός σκηνοθέτη- δραματουργική Συνεργασία: Μιχάλης Πητίδης
Σκηνογραφία: Ελένη Στρούλια
Συνεργασία στη σκηνογραφία: Ζαΐρα Φαληρέα
Προσαρμογή σκηνικών για το θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης: David Negrin, Γεώργιος Κολιός
Κοστούμια: Βασιλεία Ροζάνα
Φώτα: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Προσαρμογή φωτισμών για το θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης: Δήμητρα Αλουτζανίδου
Μουσική: Παναγιώτης Μανουηλίδης
Συνεργασία στον ηχητικό σχεδιασμό: Άγγελος Κονταξής
Χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου
Βίντεο: Δημήτρης Ζάχος
Φωτογραφίες παράστασης: Πηνελόπη Γερασίμου

Παίζουν οι ηθοποιοί: CemYigit Üzümoglu, Στέλλα Βογιατζάκη, Γιώργος Κατσής, Gary Salomon

Θέατρο Αλέκος Αλεξανδράκης
Κυψέλης 54, Αθήνα

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Παρασκευή 21:00
Σάββατο 18:00 και 21:15
Κυριακή 20:00