Αρχαιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Bournemouth, μαζί με γενετιστές από το ιρλανδικό Trinity College του Δουβλίνου, έκαναν την ανακάλυψη αναλύοντας 50 γονιδιώματα από λείψανα που βρέθηκαν σε ταφικούς χώρους στην κομητεία του Dorset. Η τοποθεσία χρονολογείται στη ρωμαϊκή κατάκτηση το 43 π.Χ.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature, υποδηλώνουν ότι η κοινότητα που κάποτε ζούσε εκεί ήταν η πρώτη στην Ευρώπη που επικεντρώθηκε γύρω από μια γυναικεία καταγωγή. «Αυτό ήταν το νεκροταφείο μιας μεγάλης ομάδας συγγενών», δήλωσε η Δρ Lara Cassidy, επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα γενετικής της Trinity.

«Ανακατασκευάσαμε ένα γενεαλογικό δέντρο με πολλά διαφορετικά κλαδιά και βρήκαμε ότι τα περισσότερα μέλη ανήγαγαν τη μητρική τους καταγωγή σε μια ανύπαντρη γυναίκα, που θα ζούσε αιώνες πριν. Αντίθετα, οι σχέσεις μέσω της γραμμής του πατέρα ήταν σχεδόν απούσες. Αυτό μας λέει ότι οι σύζυγοι μετακόμισαν για να ενταχθούν στις κοινότητες των συζύγων τους μετά το γάμο, με τη γη να περνούσε ενδεχομένως από τη γυναικεία γραμμή», πρόσθεσε.

«Είναι η πρώτη φορά που αυτού του είδους το σύστημα τεκμηριώνεται στην ευρωπαϊκή προϊστορία και προβλέπει τη γυναικεία, κοινωνική και πολιτική ενδυνάμωση. Είναι σχετικά σπάνιο στις σύγχρονες κοινωνίες, αλλά αυτό μπορεί να μην ήταν πάντα έτσι».

O Dr Miles Russell από το Πανεπιστήμιο του Bournemouth, ο οποίος διηύθυνε την ανασκαφή, είπε ότι το νεκροταφείο ανήκε στην κοινότητα “Durotriges”. Προηγούμενες ανασκαφές ανακάλυψαν ότι οι ταφικές τοποθεσίες του Durotrigan με πλουσιότερη επίπλωση ήταν γυναικείοι τάφοι. «Πέρα από την αρχαιολογία, η γνώση της Βρετανίας της Εποχής του Σιδήρου προέρχεται κυρίως από τους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς, αλλά δεν θεωρούνται πάντα οι πιο αξιόπιστοι», εξήγησε ο Russel. «Τούτου λεχθέντος, ο σχολιασμός τους για τις Βρετανίδες είναι αξιοσημείωτος υπό το φως αυτών των ευρημάτων. Όταν έφτασαν οι Ρωμαίοι, έμειναν έκπληκτοι όταν βρήκαν γυναίκες να κατέχουν θέσεις εξουσίας. Δύο από τους πρώτους καταγεγραμμένους ηγεμόνες ήταν βασίλισσες – η Μπουντίκα και η Καρτιμαντούα – που διοικούσαν στρατούς. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης από άλλες γενετικές έρευνες στη Βρετανία της Εποχής του Σιδήρου ότι αυτή η «μητροτοπικότητα» – ένα κοινωνικό σύστημα όπου ένα παντρεμένο ζευγάρι ζει με ή κοντά στους γονείς της συζύγου – δεν περιοριζόταν στο Dorset .

«Σε όλη τη Βρετανία είδαμε νεκροταφεία όπου τα περισσότερα άτομα προέρχονταν από μητρική καταγωγή από ένα μικρό σύνολο θηλυκών προγόνων», δήλωσε ο Dan Bradley, καθηγητής πληθυσμιακής γενετικής στο τμήμα γενετικής του Trinity. «Στο Yorkshire, για παράδειγμα, μια κυρίαρχη μητρική γραμμή είχε καθιερωθεί πριν από το 400 π.Χ. Προς έκπληξή μας, αυτό ήταν ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο με βαθιές ρίζες στο νησί».

Πηγή: ARTnews

Ομάδες από τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Μπέρμιγχαμ έκαναν τη συναρπαστική αυτή ανακάλυψη σε ένα λατομείο στο Oxfordshire στην κεντρική Αγγλία, αφού ένας εργάτης αντιμετώπισε «ασυνήθιστα χτυπήματα» καθώς απογύμνωνε πηλό με έναν μηχανικό εκσκαφέα, σύμφωνα με νέο ντοκιμαντέρ του BBC.

Το σημείο διαθέτει πέντε εκτεταμένες πίστες, με τη μεγαλύτερη συνεχή διαδρομή να εκτείνεται σε μήκος μεγαλύτερο από 150 μέτρα. Τέσσερα από τα πέντε μονοπάτια που αποκαλύφθηκαν πιστεύεται ότι κατασκευάστηκαν από έναν φυτοφάγο δεινόσαυρο με μακρύ λαιμό, πιθανότατα έναν κητιόσαυρο. Το πέμπτο σύνολο ιχνών πιθανότατα ανήκει σε έναν σαρκοφάγο μεγαλόσαυρο μήκους 9 μέτρων, γνωστό για τα χαρακτηριστικά πόδια του με τρία δάκτυλα με νύχια, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.

«Είναι σπάνιο να τα βρεις τόσο πολλά σε ένα μέρος και είναι σπάνιο να βρείτε τόσο εκτεταμένες διαδρομές επίσης», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Emma Nicholls από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Η περιοχή θα μπορούσε να αποδειχθεί μια από τις μεγαλύτερες τοποθεσίες πίστας δεινοσαύρων στον κόσμο, πρόσθεσε.

Η ανακάλυψη θα παρουσιαστεί στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ του BBC “Digging for Britain”, που θα μεταδοθεί στις 8 Ιανουαρίου.

Τόσο σουρεαλιστικό

Μια ομάδα 100 ατόμων με επικεφαλής ακαδημαϊκούς από την Οξφόρδη και το Μπέρμιγχαμ ανέσκαψαν τα ίχνη κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας ανασκαφής τον Ιούνιο. Τα νέα ίχνη ακολουθούν μια μικρή ανακάλυψη στην περιοχή το 1997, όταν αποκαλύφθηκαν 40 σύνολα κατά τη διάρκεια της εξόρυξης ασβεστόλιθου, με μερικά μονοπάτια να φτάνουν σε μήκος έως και 180 μέτρα.

Οι ερευνητές τράβηξαν 20.000 φωτογραφίες από τα πιο πρόσφατα αποτυπώματα και δημιούργησαν λεπτομερή τρισδιάστατα μοντέλα της τοποθεσίας χρησιμοποιώντας drone. Ελπίζεται ότι η ανακάλυψη θα δώσει στοιχεία για το πώς αλληλεπιδρούσαν οι δεινόσαυροι, καθώς και το μέγεθός τους και τις ταχύτητες με τις οποίες κινούνταν.

«Το να γνωρίζεις ότι αυτός ο μεμονωμένος δεινόσαυρος περπάτησε σε αυτήν την επιφάνεια και άφησε ακριβώς αυτό το αποτύπωμα είναι τόσο συναρπαστικό», είπε ο Duncan Murdock του Μουσείου της Οξφόρδης στο BBC. «Μπορείτε να το φανταστείτε να περνάει μέσα, να βγάζει τα πόδια του από τη λάσπη καθώς προχωρούσε», πρόσθεσε.

Ο Richard Butler, ένας παλαιοβιολόγος από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, είπε ότι κάποιος πιθανός καιρός μπορεί να είναι ο λόγος που τα ίχνη είχαν τόσο καλά διατηρηθεί. «Δεν ξέρουμε ακριβώς, αλλά μπορεί να ήταν μια καταιγίδα που ήρθε, εναπόθεσε ένα φορτίο ιζημάτων πάνω από τα ίχνη και σήμαινε ότι διατηρήθηκαν αντί απλώς να ξεπλυθούν», είπε.

Ο εργάτης του λατομείου Gary Johnson, του οποίου η εγρήγορση πυροδότησε την ανασκαφή, είπε ότι η εμπειρία ήταν μαγευτική. «Νόμιζα ότι είμαι ο πρώτος άνθρωπος που τους έβλεπε. Και ήταν τόσο σουρεαλιστικό – μια στιγμή που με ανατρίχιασε, πραγματικά», είπε.

Πηγή: Daily Sabah / Κεντρική φωτογραφία: AP

Στην ανακοίνωσή του για την ανασκαφή του σπιτιού αυτή την εβδομάδα, το Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας συνέκρινε τη μικρή κατοικία με το φαινόμενο του «μικροσκοπικού σπιτιού». Η κατοικία, έλεγε η ανακοίνωση, ήταν «εξαιρετικά εκλεπτυσμένη στη διακόσμηση».

Είναι ένα από τα πολλά παρόμοια που έχουν βρεθεί πρόσφατα στην Πομπηία. Το σπίτι, που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ., δεν είναι ο μοναδικός αρχαίος ρωμαϊκός χώρος εδώ που περιέχει ερωτικές εικόνες. Αλλά αυτή η δομή είναι «εντυπωσιακή για το υψηλό επίπεδο διακοσμημένων τοίχων», σημείωσε το πάρκο. Αυτές οι διακοσμήσεις περιλαμβάνουν έναν πίνακα της Φαίδρας, μιας Κρητικής πριγκίπισσας από την ελληνική μυθολογία που ερωτεύτηκε τον θετό γιο της Ιππόλυτο, μόνο για να τον κατηγορήσει για σεξουαλική επίθεση όταν απέρριψε τις προθέσεις της. Η Αφροδίτη και ο Άδωνις, επίσης το θέμα μιας ιστορίας ανεκπλήρωτου έρωτα, φιγουράρουν σε έναν άλλο πίνακα που βρέθηκε εδώ.

Πέρα από την απλή παροχή τροφής για μάτια που διψάνε, το σπίτι προσφέρει επίσης ενθουσιασμό στους ειδικούς με τη μορφή του αρχιτεκτονικού του σχεδίου. Τα περισσότερα σπίτια στην Πομπηία ήταν χτισμένα γύρω από ένα αίθριο, όπως ήταν συνηθισμένο για την εποχή. Αυτό δεν είναι, καθώς ήταν πολύ μικρό για να χωρέσει ένα impluvium, μια λεκάνη που χρησιμοποιείται για τη συλλογή του νερού της βροχής που παραδοσιακά φιγουράρει στις αρχαίες ρωμαϊκές αυλές. Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι βρήκαν στοιχεία ότι υπήρχε ένα διαφορετικό σύστημα συλλογής του νερού της βροχής, το οποίο κατευθυνόταν εδώ σε ένα πηγάδι μέσω ενός καναλιού.

Οι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης ένα θυμιατό, μια λάμπα και άλλα αντικείμενα που θάφτηκαν σε στάχτη από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.

Πηγή: ARTnews

Η αποστολή δεν περιέχει λόγια σοφίας για την περιοχή. Αντίθετα, είναι μια απλή σημείωση που σηματοδοτεί την παρουσία του ίδιου, σαν ένα όνομα χαραγμένο στο θρανίο ενός παιδιού στο σχολείο. «P.J. Ο Féret, γέννημα θρέμμα της Dieppe, μέλος διαφόρων πνευματικών εταιρειών, πραγματοποίησε ανασκαφές εδώ τον Ιανουάριο του 1825», αναφέρεται στο σημείωμα, σύμφωνα με μια μετάφραση του Richard Whiddington του Artnet. «Συνεχίζει τις έρευνές του σε αυτή την τεράστια περιοχή που είναι γνωστή ως City of Limes ή Camp Caesar’s».

Η τοποθεσία βρίσκεται κοντά στο Dieppe, μια πόλη-λιμάνι στη Νορμανδία, και κάποτε ήταν ένα αρχαίο γαλατικό χωριό. Κατά τη διάρκεια πρόσφατων ανασκαφών, οι μαθητές βρήκαν επίσης ένα μπουκάλι αλάτι μέσα σε ένα πήλινο δοχείο, σύμφωνα με μια ανάρτηση στη σελίδα της πόλης Eu στο Facebook. Το μπουκάλι βρισκόταν δίπλα σε δύο νομίσματα.

«Ήταν μια απολύτως μαγική στιγμή», λέει στον Hugh Schofield του BBC News ο επικεφαλής της ανασκαφής Guillaume Blondel, ο οποίος εργάζεται ως αρχαιολόγος για την πόλη. «Γνωρίζαμε ότι είχαν γίνει ανασκαφές εδώ στο παρελθόν, αλλά το να βρούμε αυτό το μήνυμα γραμμένο πριν από 200 χρόνια – ήταν μια απόλυτη έκπληξη».

Ο αρχαιολογικός χώρος, που βρίσκεται σε γκρεμό, κινδυνεύει λόγω διάβρωσης και οι εθελοντές φοιτητές προσπαθούν να μάθουν όσα περισσότερα μπορούν για την περιοχή πριν να είναι πολύ αργά. Μέχρι στιγμής, έχουν ανακαλύψει πολλά κομμάτια αγγείων 2.000 ετών και άλλα αντικείμενα της ίδιας περιόδου.

Αν και το μπουκάλι δεν είναι το παλαιότερο αντικείμενο στην τοποθεσία, βλέπουν το σύντομο σημείωμα του Féret ως «μια πολύ συγκινητική και ιδιαίτερη μαρτυρία», λέει ο Blondel στο Artnet. Η ανακάλυψη μιας άθικτης νότας σε ένα γυάλινο δοχείο που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα δεν συμβαίνει κάθε μέρα. Στην πραγματικότητα, εάν πιστοποιηθεί, θα μπορούσε να είναι το παλαιότερο μήνυμα σε μπουκάλι που βρέθηκε ποτέ, όπως αναφέρει η Cara Tabachnick του CBS News.

Σύμφωνα με τα ρεκόρ Γκίνες, το παλαιότερο μήνυμα σε μπουκάλι που έχει καταγραφεί βρέθηκε από τον Kym και την Tonya Illman στο Wedge Island της Αυστραλίας, το 2018. Γράφτηκε από έναν Γερμανό καπετάνιο πλοίου το 1886, ήταν 131 ετών τη στιγμή της ανακάλυψής του . (Όταν οι Illmans είδαν την ημερομηνία – 12 Ιουνίου 1886 – θεώρησαν ότι ήταν “πολύ τραβηγμένο” για να είναι ακριβές)

Τώρα, το μπουκάλι που ανακαλύφθηκε εντάσσεται στις σπάνιες ξεχασμένες χρονοκάψουλες, συνδέοντας γενιές περίεργων μυαλών που ελπίζουν να συνδεθούν ανά τους αιώνες.

«Μερικές φορές βλέπεις αυτές τις χρονοκάψουλες μηνυμάτων που αφήνουν πίσω οι ξυλουργοί όταν χτίζουν σπίτια. Αλλά είναι πολύ σπάνιο στην αρχαιολογία», λέει ο Blondel στο Schofield του BBC News. «Οι περισσότεροι αρχαιολόγοι προτιμούν να πιστεύουν ότι δεν θα τους ακολουθήσει κανείς γιατί έχουν κάνει όλη τη δουλειά!»

Πηγή: Smithsonian Magazine

«Το κεφάλι του σώζεται και είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Υπάρχουν μερικά κατάγματα στα χέρια», είπε ο Lyudmil Vagalinski, ο οποίος ηγήθηκε της ομάδας αρχαιολόγων, προσθέτοντας ότι το άγαλμα ήταν ρωμαϊκό αντίγραφο αρχαίου ελληνικού πρωτοτύπου.

Η Heraclea Sintica ήταν μια μεγάλη πόλη που ιδρύθηκε από τον αρχαίο Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο Β’ της Μακεδονίας, μεταξύ 356 π.Χ. και 339 π.Χ. στη σημερινή βουλγαρική περιοχή του Πιρίν στη Μακεδονία.

Οι αρχαιολόγοι λένε ότι οι κάτοικοι της περιοχής πιθανότατα προσπάθησαν να διατηρήσουν το άγαλμα, ακόμη και μετά την υιοθέτηση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

«Ό,τι παγανιστικό ήταν απαγορευμένο και φυσικά εκείνη την εποχή είχαν ενταχθεί στη νέα ιδεολογία, αλλά προφανώς φρόντισαν τις παλιές τους θεότητες», είπε ο υπεύθυνος αρχαιολόγος.

Μετά τον σεισμό, η πόλη έπεσε σε ραγδαία παρακμή και εγκαταλείφθηκε γύρω στο 500 μ.Χ.

Με πληροφορίες από CNN.