Οι συμβουλές της Zhu βασίζονται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική (TCM), ένα ολιστικό σύστημα υγείας με ιστορία 5.000 ετών που αντιμετωπίζει τα συμπτώματα τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά ή πνευματικά. Άλλοι δημιουργοί κινεζικής καταγωγής μοιράζονται τις δικές τους συμβουλές: κρατήστε τα πόδια σας ζεστά για να έχετε πιο ανώδυνη περίοδο, πιείτε τσάι με goji berries, jujubes και τζίντζερ για κάθε ενδεχόμενο ή κινήστε το σώμα σας καθημερινά για να ενισχύσετε τη ροή του qi, της εσωτερικής ενέργειας.

«Κάντε τη ρουτίνα της Κινέζας baddie μαζί μου», γράφουν στα βίντεο τους οι δημιουργοί, συνδυάζοντας αυστηρότητα με χιούμορ. Άλλοι υπόσχονται «συμβουλές από τη μεγάλη σας Κινέζα αδερφή». Δημιουργοί χωρίς ασιατική καταγωγή προσπαθούν να δείξουν ότι μπορούν κι εκείνοι να ακολουθήσουν τις οδηγίες: «Ημέρα πρώτη ως Κινέζος», γράφουν δείχνοντας κατσαρόλες με βρασμένα μήλα ή αλμυρά πρωινά – όλα καλύτερα για την πέψη σύμφωνα με την TCM. Ένας λευκός health influencer δήλωσε με χιούμορ: «Μόλις διαπίστωσα ότι όλοι είμαστε ξαφνικά Κινέζοι», προσπαθώντας να φτιάξει για πρώτη φορά congee.

Η άνοδος του “Chinamaxxing” και η στροφή στην κινεζική κουλτούρα

Γιατί όμως οι Αμερικανοί στρέφονται στις κινεζικές συμβουλές ευεξίας και μιλούν για «γίνω Κινέζος» ή ότι διανύουν μια «πολύ κινεζική περίοδο» στη ζωή τους; Το φαινόμενο σχετίζεται με το λεγόμενο “Chinamaxxing”, μια τάση που ξεκίνησε πρόσφατα στις ΗΠΑ, όπου νέοι μοιράζονται memes και βίντεο που εξυμνούν την κινεζική κουλτούρα.

Ειρωνικά, το Chinamaxxing ξεκίνησε ως αντίδραση στην οικονομική πολιτική του Donald Trump απέναντι στην Κίνα το 2025. Μετά από μια αποτυχημένη εμπορική διαμάχη, αντιφατικούς περιορισμούς στην κινεζική τεχνολογία και μια προβληματική απαγόρευση του TikTok, οι ΗΠΑ άρχισαν να φαίνονται αδύναμες μπροστά στον γεωπολιτικό τους αντίπαλο. Με μια διάθεση ανατροπής, νεαροί Αμερικανοί άρχισαν να δηλώνουν γοητευμένοι από τον κινεζικό τρόπο ζωής. Δημοφιλείς influencers όπως οι iShowSpeed και Hasan Piker ταξίδεψαν στην Κίνα για να δημιουργήσουν περιεχόμενο, ενώ στην αμερικανική αγορά κυριάρχησαν κινεζικά πολιτιστικά προϊόντα όπως τα Labubus, το video game Black Myth: Wukong ή η συνεργασία της Adidas σε Tang suit.

«Όταν οι Αμερικανοί δεν εμπιστεύονται πια τα δικά τους θεσμικά όργανα, τα μέσα ενημέρωσης ή την πολιτική τάξη, γίνονται πιο δεκτικοί σε εναλλακτικά πρότυπα», σχολιάζει ο Shaoyu Yuan, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο New York University. Οι δημόσιες συζητήσεις γύρω από το TikTok, τις κυρώσεις και τον «αποσυνδετισμό» δείχνουν σε πολλούς νέους ότι η Κίνα θα παίξει κεντρικό ρόλο στο μέλλον.

Αμφισβήτηση του αμερικανικού συστήματος υγείας & άνοδος της TCM

Η τάση Chinamaxxing συμπίπτει με τη διαρκή πτώση εμπιστοσύνης των Αμερικανών στο εθνικό σύστημα υγείας. Ο RFK Jr. έχει διατυπώσει συστηματικά αμφιβολίες για τα εμβόλια και τη συμβατική ιατρική, προωθώντας εναλλακτικές θεραπείες και ενισχύοντας μια αγορά ευεξίας που συχνά παρουσιάζει ολιστικές πρακτικές άλλων πολιτισμών ως πολυτελείς υπηρεσίες. Πλέον η κινεζική ιατρική δεν θεωρείται τόσο «εξωτική», αφού ακόμα και ο Αμερικανός υπουργός Υγείας υπερηφανεύεται πως πίνει μουρουνέλαιο.

Η Lulu Ge, ιδρύτρια της εταιρείας ευεξίας Elix που χρησιμοποιεί παραδοσιακά κινεζικά βότανα, δημοσιεύει βίντεο όπου συμβουλεύει να αποφεύγουμε τα παγωμένα ποτά και να τρώμε ζεστά φαγητά. Για χρόνια οι αντιδράσεις ήταν μάλλον σκεπτικιστικές. Όμως με την έκρηξη του Chinamaxxing τον Ιανουάριο, είδε ξαφνικά τεράστια απήχηση: τα social media της Elix σημείωσαν αύξηση 250% στις οργανικές εμφανίσεις και η επισκεψιμότητα του site ανέβηκε κατά 40%.

Η Ge πιστεύει πως οι Αμερικανοί έχουν κουραστεί από την εμμονή του συστήματος υγείας στους εξειδικευμένους γιατρούς, κάτι που απογοητεύει όσους αναζητούν λύσεις για πολύπλοκα προβλήματα όπως το long Covid ή αυτοάνοσα νοσήματα. «Η κινεζική ιατρική λειτουργεί καλύτερα σε χρόνιες παθήσεις που επηρεάζουν πολλά συστήματα του οργανισμού», λέει. Πολλές μελέτες επιβεβαιώνουν τον σημαντικό ρόλο της TCM στην πρόληψη και αντιμετώπιση χρόνιων ασθενειών – χωρίς όμως να αποτελεί πανάκεια.

Η TCM ως εργαλείο soft power & παγκόσμια αγορά

Η προώθηση της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής αποτελεί μέρος της στρατηγικής soft power της Kίνας. Το 2016, η κυβέρνηση του Xi Jinping κάλεσε σε ενεργή εξαγωγή της TCM διεθνώς. Το 2020, η Εθνική Επιτροπή Υγείας της χώρας συνέστησε τη χρήση της TCM στη θεραπεία της Covid-19 και σχεδίασε ποινές για όσους δυσφημούν το σύστημα (το οποίο τελικά εγκαταλείφθηκε). Παράλληλα έστειλε γιατρούς και προμήθειες σε χώρες που επλήγησαν ιδιαίτερα από τον ιό, όπως το Ουζμπεκιστάν και η Ιταλία. Μέχρι το 2022, η παγκόσμια αγορά TCM είχε αξία $400 δισ..

Η TCM απέκτησε δυναμική παρουσία στις ΗΠΑ το 2021, όταν beauty influencers άρχισαν να χρησιμοποιούν πέτρες gua sha για λεμφικό μασάζ στο πρόσωπο και όσοι ταλαιπωρούνταν από long Covid δοκίμασαν τον βελονισμό για περίεργα ή επίμονα συμπτώματα. Πέρσι, οι TikTokers δημιούργησαν trend γύρω από το “Chinese face mapping”, ζητώντας ακόμη και από το ChatGPT να κάνει διαγνώσεις βασισμένες σε διογκωμένα μάτια ή χλωμές γλώσσες. Φέτος, με την έξαρση κρυολογημάτων και γρίπης, πολλοί αναζητούν συμβουλές υγείας στα social media – κορυφώνοντας έτσι τη μαζική στροφή προς τις πρακτικές Chinamaxx ευεξίας.

Συνήθειες όπως ο ύπνος πριν τις 23:00, εμπνευσμένες από την TCM, ενσωματώθηκαν αρμονικά στα δημοφιλή social media formats τύπου “get ready with me” και “bedtime routine”. Όπως εξηγεί ο Yuan: «Όταν κάποιος υιοθετεί qigong, βελονισμό, cupping therapy ή gua sha, δεν καταναλώνει απλά ένα πολιτιστικό προϊόν – χτίζει συνήθειες που αλλάζουν σιωπηλά την αίσθηση του ξένου». Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αλλάζει στρατόπεδο – μπορεί κανείς να είναι επιφυλακτικός απέναντι στις πολιτικές της Κίνας αλλά ταυτόχρονα να βρίσκει ενδιαφέρουσες τις πρακτικές ευεξίας.

Συζητήσεις περί πολιτιστικής ιδιοποίησης & αναζήτησης κοινότητας

Kάποιοι Ασιάτες-Αμερικανοί δημιουργοί βρίσκουν ανησυχητική αυτή την εμμονή των social media με την Κίνα – ειδικά καθώς κατά τη διάρκεια της πανδημίας πολλοί άνθρωποι ασιατικής καταγωγής στις ΗΠΑ δέχτηκαν επιθέσεις ή παρενόχληση. Άλλοι κατηγορούν λευκούς creators ότι παρουσιάζουν ως δικές τους πρακτικές τις παραδόσεις μιας «Κινέζας γιαγιάς», προσφέροντας συνταγές όπως κοτόσουπα χωρίς νερό.

«Τι προνόμιο είναι αυτό να μπορείς να δοκιμάσεις την ταυτότητα κάποιου άλλου χωρίς τις συνέπειες», έγραψε η Faith Xue, editor-in-chief του Coveteur. Μια άλλη Κινεζοαμερικανή δημιουργός αναρωτήθηκε αν η δημοσίευση βίντεο με “Chinese baddie tips” για λόγους προώθησης προϊόντων τσαγιού είναι τελικά εκτίμηση ή εκμετάλλευση της κινεζικής κουλτούρας.

Η Dr Felice Chan, βελονίστρια και συνιδρύτρια του skincare brand Moonbow, εκτιμά τη νέα προβολή της TCM: «Αν βοηθά επαγγελματίες βελονισμού ή εταιρείες κινεζικής ιατρικής, γιατί όχι;». Ωστόσο παραδέχεται ότι μεγάλο μέρος του περιεχομένου στα social media απλοποιεί υπερβολικά τις ωφέλειες ενός πολύπλοκου συστήματος γνώσης που μεταδίδεται καλύτερα μέσα στην οικογένεια παρά μέσω αλγορίθμων.

«Υπάρχει λόγος που οι μαμάδες μας μας λέγαν να φοράμε παντόφλες μέσα στο σπίτι – αν τα πόδια μας είναι κρύα έχουμε πιο έντονους πόνους περιόδου», εξηγεί η Chan. Υπάρχει φαρμακευτική βάση πίσω από αυτές τις συμβουλές αλλά συχνά χάνεται στη μετάδοση μεταξύ γενεών.

Kάποιοι creators ενστερνίζονται αυτή τη συλλογικότητα. «Ξοδεύω τα βράδια μου στο TikTok λέγοντας στον κόσμο ότι είναι μέλη της κινέζικης οικογένειάς μου – ότι τους υιοθετεί η κινέζα μαμά μου», λέει η Ge. Οι ακόλουθοι ζητούν ακόμα και… υιοθεσία! Για εκείνη αυτό αντανακλά μια βαθύτερη ανάγκη για κοινότητα και αίσθημα ανήκειν.

Mια ποιητική αναζήτηση νοήματος στη σύγχρονη εποχή

Tο Chinamaxxing κορυφώθηκε τον Φεβρουάριο χάρη στο lunar new year αλλά και στη θεματολογία γύρω από καλοτυχία στη χρονιά του πυροσβέστη ίππου. Η πνευματικότητα τέτοιων συμβουλών υπογραμμίζει έναν ακόμη λόγο δημοφιλίας της TCM: το ίδιο το σύστημα διαθέτει ποιητικότητα και μυστικισμό που αντιστέκεται στη σταδιακή αυτοματοποίηση της δυτικής ιατρικής μέσω AI.

Kατά τους ειδικούς της TCM, ένα φυτικό μίγμα μπορεί όχι μόνο να θεραπεύσει έναν επίμονο κόμπο στον λαιμό («plum pit qi») αλλά ταυτόχρονα να κατευνάσει συναισθήματα που προκαλούνται όταν κάποιος βιώνει κάτι «δύσκολο να καταπιεί» μεταφορικά.

Όπως λέει η Minjung Hwangbo, φοιτήτρια TCM και content creator: «Αυτή η ιατρική είναι βαθιά δεμένη με παράδοση και σύμβολα – είναι τόσο εξατομικευμένη στην ανθρώπινη εμπειρία». Στη νέα εποχή τεχνητής νοημοσύνης πολλοί αναζητούν ξανά νόημα και ανθρωπιά μέσα από τέτοιες πρακτικές.

Tο lunar new year συνέπεσε φέτος με την έναρξη του Ραμαζανιού κατά τη διάρκεια του Black History Month αλλά και λίγο μετά το Super Bowl halftime show όπου ο Bad Bunny έκανε όλους… Πορτορικανούς! Όπως σχολίασε ένας χρήστης στο X: Οι Αμερικανοί κάνουν πλέον “globalismmaxxing”, διψώντας για διαπολιτισμικές εμπειρίες – έστω κι αν αυτές κρατούν μόνο δέκα δευτερόλεπτα σε ένα meme.

Πηγή: The Guardian

Για όσους αναζητούν μια νέα αρχή στο εξωτερικό, αυτές οι ευκαιρίες μπορεί να είναι συναρπαστικές. Είτε πρόκειται για ήρεμη ζωή στην ιταλική επαρχία, επιχειρηματική δράση στη Χιλή ή ένα νέο ξεκίνημα για οικογένεια στην Ελλάδα, τα προγράμματα αυτά κάνουν τη διεθνή μετεγκατάσταση πιο δελεαστική από ποτέ.

Ωστόσο, μια τέτοια μετακόμιση απαιτεί σωστό σχεδιασμό. Η συνεργασία με αξιόπιστους επαγγελματίες μεταφορείς βοηθά σημαντικά στη διαδικασία, από τη συσκευασία έως τη μεταφορά και τις τελωνειακές διατυπώσεις. Ακολουθούν έξι χώρες που πληρώνουν για να μετακομίσετε εκεί, τι προσφέρουν και τι πρέπει να γνωρίζετε πριν το αποφασίσετε.

Ιταλία – Πληρωμή για ανακαίνιση και αναβίωση αγροτικών χωριών

Η Ιταλία είναι ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα χώρας που πληρώνει νέους κατοίκους μέσω προγραμμάτων αναζωογόνησης μικρών, γηρασμένων χωριών. Στην Τοσκάνη, η περιφερειακή κυβέρνηση προσφέρει επιχορηγήσεις από 10.000 έως 30.000 ευρώ σε όσους μετακομίσουν σε κάποιο από τα 76 ορεινά χωριά της. Στη Σαρδηνία, μπορεί κανείς να λάβει έως 15.000 ευρώ αν αγοράσει και ανακαινίσει ακίνητο σε κοινότητα με λιγότερους από 3.000 κατοίκους.

Τα κίνητρα δίνονται επειδή πολλές περιοχές αντιμετωπίζουν πληθυσμιακή συρρίκνωση λόγω φυγής των νέων σε μεγαλουπόλεις. Το πρόγραμμα απαιτεί μόνιμη διαμονή και επένδυση σε κατοικία, ενώ σε ορισμένα χωριά χρειάζεται αποδεικτικό ανακαίνισης ή μακροχρόνιας παραμονής.

Ισπανία & Ελλάδα: Στήριξη οικογενειών σε μικρές κοινότητες

Ισπανία – Αγροτικά χωριά προσφέρουν επιδόματα σε νέους κατοίκους

Πολλά μικρά ευρωπαϊκά χωριά προσφέρουν χρηματικά κίνητρα και άλλες παροχές για να αντιμετωπίσουν τη μείωση του πληθυσμού τους. Στην Ισπανία, οι επιδοτήσεις φτάνουν περίπου τα 3.000 ευρώ για οικογένειες, 2.000 ευρώ για ζευγάρια ή μεμονωμένους, με πρόσθετα ποσά αν γεννηθούν παιδιά, υπό την προϋπόθεση πολυετούς διαμονής.

Τα προγράμματα αυτά αποσκοπούν στην αναζωογόνηση γηρασμένων κοινοτήτων με μοναδικά τοπία και οικονομική στέγη – ιδανικά για όσους επιθυμούν μια νέα αρχή με χαμηλό κόστος ζωής, καλό κλίμα και πλούσια πολιτιστική εμπειρία.

Ελλάδα – Επίδομα μετεγκατάστασης στα Αντικύθηρα για οικογένειες

Στη Mεσόγειο, η Ελλάδα έχει τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας με προγράμματα που προσφέρουν μηνιαίο επίδομα περίπου $542 (περίπου 500 ευρώ) σε οικογένειες με τρία ή περισσότερα παιδιά που θα μετακομίσουν μόνιμα στα Αντικύθηρα.

Με μόλις 45 μόνιμους κατοίκους, το νησί στοχεύει στην προσέλκυση νέων οικογενειών ώστε να διατηρηθεί η τοπική ζωή και να εξασφαλιστεί το μέλλον της κοινότητας. Απαραίτητη η δέσμευση για μόνιμη διαμονή και αποδοχή του ήρεμου νησιωτικού τρόπου ζωής.

Ευκαιρίες για επενδυτές & επαγγελματίες στο εξωτερικό

Ελβετία – Οικονομικά κίνητρα μακροχρόνιας εγκατάστασης στο Albinen

Παρά το υψηλό κόστος ζωής, το ελβετικό χωριό Albinen προσφέρει έως 25.000 ελβετικά φράγκα ανά ενήλικα, συν 10.000 φράγκα ανά παιδί (περίπου $26.800/$10.700 αντίστοιχα), σε όσους αγοράσουν ή χτίσουν σπίτι αξίας τουλάχιστον 200.000 φράγκων και δεσμευτούν να ζήσουν εκεί τουλάχιστον 10 χρόνια. Οι δικαιούχοι πρέπει να είναι κάτω των 45 ετών και να έχουν μόνιμη διαμονή ή ελβετική υπηκοότητα.

Στόχος του προγράμματος είναι η καταπολέμηση της ερήμωσης και η ενίσχυση των ορεινών κοινοτήτων της χώρας.

Ιαπωνία – Πρόγραμμα Περιφερειακής Αναζωογόνησης (Regional Revitalization Corps)

Η Iαπωνία, μέσω του κρατικού προγράμματος Περιφερειακής Αναζωογόνησης, προσφέρει επιχορηγήσεις έως $31.000 σε όσους εγκατασταθούν σε μικρότερες πόλεις και συμβάλουν σε τοπικά έργα (τουρισμός, μικρές επιχειρήσεις κτλ.). Απαραίτητη είναι η γνώση της ιαπωνικής γλώσσας και διάθεση ένταξης στην τοπική κοινωνία· ορισμένες θέσεις συνοδεύονται από μισθό ή στέγαση.

Το πρόγραμμα δημιουργήθηκε για την αντιμετώπιση της πληθυσμιακής συρρίκνωσης και την ενίσχυση της περιφερειακής οικονομίας μέσω νέων εργαζόμενων και οικογενειών.

Χιλή – Startup Chile: Επιχορηγήσεις για επιχειρηματίες

Η Χιλή, στη Νότια Αμερική, προσφέρει ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα όπου παρέχει επιχορηγήσεις και μονοετή βίζα σε επιχειρηματίες που ξεκινούν δραστηριότητα στο Santiago. Τα ποσά ποικίλλουν ανάλογα με το project, ενώ παρέχεται υποστήριξη και καθοδήγηση για περαιτέρω ανάπτυξη.

Aπευθύνεται κυρίως σε επιχειρηματίες που θέλουν να δοκιμάσουν ιδέες τους στη λατινοαμερικανική αγορά – ιδανικό περιβάλλον ανάπτυξης τεχνολογικών startup αλλά και ευκαιρία πρόσβασης σε σύγχρονες υποδομές.

Tι πρέπει να προσέξετε πριν μετακομίσετε στο εξωτερικό;

Ελέγξτε τις απαιτήσεις βίζας & διαμονής: Κάθε χώρα έχει διαφορετικούς κανόνες ιδιοκτησίας ακινήτου, βίζας & χρονικής δέσμευσης· διαβάστε πάντα τις επίσημες οδηγίες πριν πάρετε απόφαση.

Οργανώστε τη μετακόμιση έγκαιρα: Αξιοποιήστε αξιόπιστους επαγγελματίες μεταφορείς για ασφαλή διεθνή μεταφορά των αντικειμένων σας.

Εξετάστε κόστος διαβίωσης, υγεία & φορολογία: Τα οικονομικά κίνητρα είναι σημαντικά αλλά πρέπει να σταθμίσετε έξοδα υγείας, φόρους & συγκοινωνίες στο νέο τόπο εγκατάστασης.

Σκεφτείτε πολιτισμικούς & γλωσσικούς παράγοντες: Η ένταξη στην τοπική κοινωνία είναι βασικό κριτήριο επιλογής χώρας – επιλέξτε μέρος όπου νιώθετε άνετα με τον πολιτισμό & τη γλώσσα.

Συχνές ερωτήσεις για τα προγράμματα μετεγκατάστασης

Γιατί κάποιες χώρες πληρώνουν κόσμο για να μετακομίσει;
Οι περισσότερες κυβερνήσεις θέλουν να αναζωογονήσουν αγροτικές περιοχές που χάνουν πληθυσμό· έτσι ενισχύονται σχολεία, αγορές & τοπικές επιχειρήσεις ενώ διατηρείται ο κοινωνικός ιστός.

Είναι απαραίτητη η αγορά ακινήτου;
Σε ορισμένα προγράμματα απαιτείται αγορά ή ανακαίνιση κατοικίας· αλλού αρκεί η πολυετής ενοικίαση με δέσμευση παραμονής.

Πού βρίσκω αξιόπιστες πληροφορίες;
Σε επίσημες κυβερνητικές ιστοσελίδες & πρεσβείες – αποφύγετε μη επίσημες πηγές που ζητούν χρήματα προκαταβολικά.

Πώς προετοιμάζομαι σωστά;
Οργανώστε έγκαιρα τα έγγραφα & τη στέγαση· εμπιστευτείτε αξιόπιστους επαγγελματίες μεταφορείς ώστε όλα τα προσωπικά σας αντικείμενα να φτάσουν ασφαλή στον προορισμό σας.

Ο Peary αφαίρεσε αυτόν τον πολύτιμο πόρο από τον τοπικό έλεγχο, πουλώντας τελικά τον μετεωρίτη για ποσό που σήμερα αντιστοιχεί σε μόλις 1,5 εκατ. δολάρια. Ήταν μια συναλλαγή τόσο μονόπλευρη όσο και αυτές που ίσως να σκέφτεται τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Όμως ο Donald Trump έχει πλέον στο στόχαστρο ένα τρόπαιο πολύ μεγαλύτερο από έναν μετεωρίτη.

Η προώθηση της ιδέας να περάσει η Γροιλανδία υπό αμερικανικό έλεγχο, ακόμη και δια της βίας, σηματοδοτεί μια μετάβαση από τη διαπραγμάτευση στην κυριαρχία. Το επιστημονικό τίμημα θα ήταν τεράστιο. Μια μονομερής αμερικανική κατάληψη απειλεί να διακόψει την ανοιχτή επιστημονική συνεργασία που μας βοηθά να κατανοήσουμε την απειλή της παγκόσμιας ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Η Γροιλανδία διαθέτει κυριαρχία σε όλα εκτός από την άμυνα και την εξωτερική πολιτική, αλλά ως τμήμα του Βασιλείου της Δανίας, περιλαμβάνεται στο Nato. Όπως κάθε χώρα, η πρόσβαση στη γη και τα χωρικά της ύδατα ελέγχεται αυστηρά μέσω αδειών που καθορίζουν πού μπορεί να πραγματοποιηθεί εργασία και ποιες δραστηριότητες επιτρέπονται.

Η συμβολή της Γροιλανδίας στην κλιματική επιστήμη

Εδώ και δεκαετίες, η Γροιλανδία παραχωρεί σε διεθνείς επιστήμονες πρόσβαση για να ξεκλειδώσουν τα περιβαλλοντικά μυστικά που διατηρούνται στους πάγους, τα πετρώματα και τον βυθό της. Οι Αμερικανοί ερευνητές συγκαταλέγονται στους βασικούς ωφελούμενους, πραγματοποιώντας γεωτρήσεις βαθιά στον πάγο για να εξηγήσουν τη σχέση μεταξύ διοξειδίου του άνθρακα και θερμοκρασίας ή πετώντας επανειλημμένες αποστολές της Nasa για να χαρτογραφήσουν το υπέδαφος κάτω από το παγοκάλυμμα.

Η παγκόσμια κοινότητα οφείλει μεγάλη ευγνωμοσύνη τόσο στη Γροιλανδία όσο και στις ΗΠΑ —συχνά σε συνεργασία με άλλες χώρες— για αυτή την πρόοδο στην επιστήμη του κλίματος που γίνεται με διαφάνεια και δικαιοσύνη. Είναι ζωτικής σημασίας αυτή η δουλειά να συνεχιστεί.

Έρευνες δείχνουν ότι περίπου 80% της επιφάνειας της Γροιλανδίας καλύπτεται από ένα τεράστιο παγοκάλυμμα το οποίο, αν λιώσει πλήρως, θα ανεβάσει τη στάθμη των θαλασσών κατά περίπου 7 μέτρα, δηλαδή όσο το ύψος ενός διώροφου σπιτιού. Ο πάγος αυτός λιώνει με επιταχυνόμενο ρυθμό λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες γλυκού νερού στον Βόρειο Ατλαντικό και ενδεχομένως διαταράσσοντας την ωκεάνια κυκλοφορία που ρυθμίζει το κλίμα στο βόρειο ημισφαίριο.

Εκατοντάδες παγετώνες εκβάλλουν από το παγοκάλυμμα της Γροιλανδίας προς τον ωκεανό. Το υπόλοιπο 20% του νησιού έχει έκταση αντίστοιχη με εκείνη της Γερμανίας. Οι γεωλογικές έρευνες έχουν αποκαλύψει πλούσια κοιτάσματα ορυκτών, όμως η οικονομία υπαγορεύει ότι αυτά θα αξιοποιηθούν πιθανότερα για τη μετάβαση στην πράσινη ενέργεια παρά για τη διαιώνιση των ορυκτών καυσίμων.

Κίνδυνοι από μονομερή έλεγχο των ΗΠΑ

Παρότι υπάρχουν κοιτάσματα άνθρακα, η εξόρυξή τους είναι σήμερα ασύμφορη ενώ δεν έχουν εντοπιστεί μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου. Το εμπορικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στα «κρίσιμα ορυκτά»: πολύτιμα υλικά που χρησιμοποιούνται σε ανανεώσιμες τεχνολογίες όπως οι ανεμογεννήτριες και οι μπαταρίες ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Έτσι, η Γροιλανδία διαθέτει τόσο επιστημονική γνώση όσο και υλικά που μπορούν να μας οδηγήσουν μακριά από την κλιματική καταστροφή.

Ο Donald Trump, ωστόσο, έχει δείξει μικρό ενδιαφέρον για δράσεις κατά της κλιματικής αλλαγής. Έχοντας ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία αποχώρησης των ΗΠΑ από τη Συμφωνία του Παρισιού για δεύτερη φορά, ανακοίνωσε τον Ιανουάριο 2026 και την αποχώρηση από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC). Παράλληλα, η ρητορική του περί «ασφάλειας» ως λόγος για την απόκτηση της Γροιλανδίας δείχνει ενδιαφέρον κυρίως για τα ορυκτά παρά για τις ζωτικές κλιματολογικές έρευνες.

Βάσει της συμφωνίας άμυνας του 1951 μεταξύ Γροιλανδίας και Δανίας, οι ΗΠΑ διατηρούν ήδη στρατιωτική βάση στο Pituffik, στη βόρεια Γροιλανδία — πλέον εστιασμένη σε διαστημικές δραστηριότητες. Ενώ οι δύο χώρες παραμένουν στο ΝΑΤΟ, η συμφωνία επιτρέπει στις ΗΠΑ να επεκτείνουν τη στρατιωτική τους παρουσία αν χρειαστεί.

Μαθήματα από Ανταρκτική και Σβάλμπαρντ

Η κυριαρχία και διακυβέρνηση της Γροιλανδίας διαφέρει σημαντικά από άλλους σημαντικούς πολικούς ερευνητικούς προορισμούς. Για παράδειγμα, η Ανταρκτική, εδώ και πάνω από 60 χρόνια, διέπεται από διεθνή συνθήκη που εγγυάται πως παραμένει τόπος ειρήνης και επιστήμης, προστατευμένος από εξορύξεις και περιβαλλοντικές καταστροφές.

Η Σβάλμπαρντ, αντιθέτως, βρίσκεται υπό νορβηγική κυριαρχία βάσει της συνθήκης του 1920 αλλά λειτουργεί με σχεδόν ελεύθερη είσοδο πολιτών σχεδόν 50 χωρών, υπό τον όρο ότι σέβονται τους νορβηγικούς νόμους. Η Νορβηγία υποστηρίζει πως οι επιστημονικές δραστηριότητες δεν καλύπτονται από τη συνθήκη — θέση με την οποία διαφωνούν σχεδόν όλες οι άλλες χώρες.

Η Ρωσία, μάλιστα, διατηρεί μόνιμο σταθμό στο Barentsburg — τη δεύτερη μεγαλύτερη εγκατάσταση στη Σβάλμπαρντ — όπου γίνεται μικρής κλίμακας εξόρυξη άνθρακα. Αντίθετα με την Ανταρκτική ή τη Σβάλμπαρντ, η Γροιλανδία δεν προστατεύεται από κάποια συνθήκη ως προς την πρόσβαση διεθνών επιστημόνων. Έτσι, η ανοιχτότητα στην έρευνα εξαρτάται αποκλειστικά από τη σταθερότητα και πολιτική βούληση των ίδιων των Γροιλανδών — στοιχεία που μπορεί να απειληθούν υπό αμερικανικό έλεγχο.

Αν το θελήσει, η Γροιλανδία θα μπορούσε να αναπτύξει ένα δικό της μοντέλο συνεργασίας τύπου συνθήκης με επιλεγμένες χώρες μέσω του ΝΑΤΟ, ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια, η αξιολόγηση των ορυκτών πόρων αλλά και η επιστημονική έρευνα υπό γροιλανδικούς κανόνες.

Το μέλλον της Γροιλανδίας πρέπει να ανήκει στους ίδιους τους κατοίκους της και στη Δανία.

Το μέλλον της κλιματικής επιστήμης —και μιας ασφαλούς παγκόσμιας μετάβασης— εξαρτάται από τη συνέχιση της πρόσβασης στο νησί με όρους που ορίζουν οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζουν εκεί.

Ο μετεωρίτης Cape York —που αφαιρέθηκε μόλις 60 μίλια από τη βάση Pituffik— θυμίζει πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί ο τοπικός έλεγχος.

Η Τζολί πήρε μια βαθιά ανάσα πριν απαντήσει: «Αγαπώ τη χώρα μου, αλλά αυτή τη στιγμή δεν την αναγνωρίζω. Πάντα ζούσα διεθνώς, η οικογένειά μου είναι διεθνής, οι φίλοι μου, η ζωή μου… Ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο είναι ίσος, ενωμένος και διεθνής. Οτιδήποτε, οπουδήποτε, διχάζει ή περιορίζει την προσωπική έκφραση και τις ελευθερίες κάποιου, το θεωρώ πολύ επικίνδυνο. Ζούμε σε τόσο σοβαρές εποχές που πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με όσα λέμε. Είναι πολύ, πολύ δύσκολοι καιροί που περνάμε όλοι μαζί».

Τα σχόλιά της για την ελευθερία έκφρασης έγιναν λίγες μέρες μετά την απόφαση της Disney’s ABC να αποσύρει επ’ αόριστον το δημοφιλές σόου του Jimmy Kimmel. Η κίνηση αυτή ήρθε αφού ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών στις ΗΠΑ, η Nexstar Media, ανακοίνωσε ότι θα διακόψει τη μετάδοση του προγράμματος λόγω σχολίων του παρουσιαστή για τη δολοφονία του συντηρητικού ακτιβιστή Charlie Kirk.

Η πρώτη συμμετοχή της Τζολί στο Σαν Σεμπαστιάν

Είναι η πρώτη φορά που η Τζολί συμμετέχει στο ισπανικό φεστιβάλ, μαζί με ονόματα όπως ο Colin Farrell («Ballad of a Small Player») και η Jennifer Lawrence, η οποία θα τιμηθεί με το βραβείο Donostia στις 26 Σεπτεμβρίου. Η ταινία «Couture» διαγωνίζεται στο φεστιβάλ και εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας στο Παρίσι.

Το δράμα ακολουθεί τις διασταυρούμενες ζωές τριών γυναικών: της Μαξίν (την οποία υποδύεται η Τζολί), μιας Αμερικανίδας σκηνοθέτιδας που διαγιγνώσκεται με καρκίνο του μαστού, της Άντα (Anyier Anei), μοντέλου από το Σουδάν που προσπαθεί να ξεφύγει από το προκαθορισμένο μέλλον της, και της make-up artist Ανζέλ (Ella Rumpf).

Παράλληλοι δρόμοι ζωής και τέχνης

Η Τζολί ρωτήθηκε για τις ομοιότητες ανάμεσα στη ζωή της και στον ρόλο της στη «Couture», δεδομένου ότι αποφάσισε να υποβληθεί σε διπλή μαστεκτομή και αφαίρεση ωοθηκών όταν έμαθε ότι φέρει το γονίδιο BRCA1, που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο μαστού και ωοθηκών.

«Έχασα τη μητέρα και τη γιαγιά μου πολύ νέα, γι’ αυτό πριν από περίπου δέκα χρόνια επέλεξα να κάνω διπλή μαστεκτομή», ανέφερε συγκινημένη. «Ήταν δικές μου επιλογές. Δεν λέω ότι όλοι πρέπει να κάνουν το ίδιο, αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει επιλογή. Δεν το μετάνιωσα ποτέ. Όποιος έχει περάσει κάτι τέτοιο νιώθει ευάλωτος και μόνος. Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στους γυναικείους καρκίνους γιατί επηρεάζουν τον τρόπο που αισθανόμαστε ως γυναίκες».

Η ηθοποιός τόνισε πως η ταινία περνά ένα σημαντικό μήνυμα σε όποιον αγαπά μια γυναίκα: να συζητά ανοιχτά για την επιθυμία και τη σεξουαλικότητα μετά από μια τέτοια διάγνωση. «Όταν διάβασα ότι [η Μαξίν] διαγνώστηκε, είχα μια ιδέα πώς θα εξελιχθεί η ιστορία, αλλά σίγουρα δεν περίμενα αυτό το τέλος. Δεν φανταζόμουν ότι η επιθυμία θα παρέμενε κομμάτι της ταινίας. Είναι σημαντικό να ζούμε και να παραμένουμε επιθυμητές ως γυναίκες — και όσοι αγαπούν μια γυναίκα να το γνωρίζουν αυτό».

Ο Γάλλος ηθοποιός Louis Garrel, που υποδύεται τον σύντροφο της Τζολί στην ταινία, συμφώνησε ανοιχτά: «Γενικά όταν μιλάς για καρκίνο του μαστού στον κινηματογράφο, κυριαρχεί ένας παθητικός τόνος. Εδώ δεν είναι έτσι — συνδέεται με την επιθυμία. Οι άνθρωποι είμαστε πιο περίπλοκοι απ’ όσο φαίνεται. Ακόμα κι αν κάποια χάσει το στήθος της, μπορεί να είναι εξίσου ερωτική ή ακόμα πιο ελκυστική. Οι άνδρες μπορούν να διεγερθούν με πολλούς τρόπους — μην φοβάστε τίποτα. Τα μυαλά μας είναι πολύ πιο πρωτότυπα απ’ όσο παρουσιάζουν τα περιοδικά», δήλωσε ο Γκαρέλ καταχειροκροτούμενος.

Συγκίνηση για τη μητέρα και τα μηνύματα στήριξης

Η Τζολί, εμφανώς συγκινημένη, συγκράτησε τα δάκρυά της όταν μέλος του κοινού την ευχαρίστησε «που μιλά πάντα για την Παλαιστίνη και τους ανθρώπους χωρίς φωνή». Η ίδια φοράει στην ταινία ένα κολιέ που ανήκε στη μητέρα της, τη γνωστή ηθοποιό και ακτιβίστρια Marcheline Bertrand.

Όταν ρωτήθηκε τι πιστεύει πως θα έλεγε η μητέρα της στη Μαξίν, απάντησε: «Είναι πολύ δύσκολο να μιλάω για τη μητέρα μου. Φόρεσα το κολιέ της στη διάρκεια των γυρισμάτων — φόρεσα επίσης τις στάχτες της. Την σκεφτόμουν συνέχεια. Πιστεύω όλοι εδώ έχουμε βρεθεί σε δωμάτια νοσοκομείου· κάποιοι ίσως έχουν περάσει ακόμη δυσκολότερα πράγματα. Στην ταινία σκεφτόμουν αυτές τις στιγμές και εύχομαι [η μητέρα μου] να είχε αυτή την κοινότητα γύρω της — να μπορούσε να μιλήσει τόσο ανοιχτά όσο εγώ σήμερα και να λάμβανε τόση αγάπη». Η Τζολί, ολοκληρώνοντας συγκινημένη, είπε πως η μητέρα της θα συμβούλευε τη Μαξίν «να ζήσει κάθε μέρα εστιάζοντας στη ζωή».

Πηγή: variety

Αν είναι να τραγουδάω, όπως κάποιος άλλος, τότε δεν χρειάζεται να τραγουδάω καθόλου.

Μη με απειλείς με αγάπη, μωρό μου. Ας πάμε να περπατήσουμε στη βροχή.

Μερικές φορές, είναι χειρότερο να κερδίσεις έναν αγώνα παρά να τον χάσεις.

Η αγάπη είναι σαν μια βρύση, κλείνει και ανοίγει.

Κάποιος είπε κάποτε ότι ποτέ δεν ξέρουμε τι είναι αρκετό μέχρι να μάθουμε τι είναι περισσότερο από αρκετό.

Πάντα επιστρέφω, αλλά κανείς δεν μου λέει ποτέ πού ήμουν.

Δεν μπορείς να αντιγράφεις και να πετύχεις σε κάτι. Εάν αντιγράφετε, σημαίνει ότι εργάζεστε χωρίς κανένα πραγματικό συναίσθημα.

Ένα φιλί που δεν γεύεσαι ποτέ, είναι για πάντα χαμένο.

Η μαμά και ο μπαμπάς ήταν μόνο δύο παιδιά, όταν παντρεύτηκαν. Εκείνος ήταν δεκαοχτώ, εκείνη δεκαέξι κι εγώ τριών.

Δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι στη γη όμοιοι, και αυτό πρέπει να ισχύει και στη μουσική αλλιώς δεν είναι μουσική.

Αν δεν έχω φίλους, τότε δεν έχω τίποτα.

Σε αυτή τη χώρα, μην ξεχνάτε, μια συνήθεια δεν είναι μια καταραμένη ιδιωτική κόλαση. Δεν υπάρχει απομόνωση έξω από τη φυλακή. Μια συνήθεια είναι κόλαση για όσους αγαπάς. Και σε αυτή τη χώρα, είναι το χειρότερο είδος κόλασης για όσους σε αγαπούν.

Δεν υπάρχει καμία τόσο καταραμένη δουλειά όσο η show business – πρέπει να χαμογελάς για να μην κάνεις εμετό.

Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το είδος του αγώνα που χρειάζεται για να ηχογραφήσετε αυτό που θέλετε να ηχογραφήσετε με τον τρόπο που θέλετε να το ηχογραφήσετε.

Πρέπει να έχεις κάτι να φας και λίγη αγάπη στη ζωή σου για να μπορέσεις να μείνεις αδιάφορος σε οποιοδήποτε καταραμένο κήρυγμα σώματος για το πώς να συμπεριφέρεσαι.

Ποτέ δεν έβλαψα κανέναν εκτός από τον εαυτό μου κι αυτό δεν είναι δουλειά κανενός παρά μόνο δική μου.
Μια μέρα ένα ολόκληρο καταραμένο τραγούδι βρήκε τη θέση του στο κεφάλι μου.

Μισώ το απλό, μονοδιάστατο τραγούδι. Θέλω να αλλάζω μια μελωδία, να το κάνω με τον δικό μου τρόπο. Αυτά είναι όλα όσα ξέρω.

Δεν νομίζω ότι έχασα ούτε μια φωτογραφία που έκανε ποτέ η Billie Dove. Ήμουν τρελή για αυτήν. Προσπάθησα να κάνω τα μαλλιά μου όπως εκείνη, και τελικά, δανείστηκα το όνομά της.

Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να παίξω με κούκλες, όπως άλλα παιδιά. Ξεκίνησα να δουλεύω όταν ήμουν έξι χρονών.

Το νέο υλικό γυρίζει τους θεατές πέντε χρόνια πίσω, με σκηνές κοινωνικής αποστασιοποίησης ύψους δύο μέτρων, διαμαρτυρίες που πυροδοτήθηκαν από τη δολοφονία του George Floyd και διαδικτυακούς θεωρητικούς συνωμοσίας. Υπάρχουν επίσης πιο έντονα στοιχεία είδους, όπως εκρήξεις, πυροβολισμοί και ένα μυστηριώδες εταιρικό ιδιωτικό αεροπλάνο που αιωρείται πάνω από την έρημο.

Το καστ περιλαμβάνει επίσης τους Austin Butler, Emma Stone, Luke Grimes, Deirdre O’Connell, Michael Ward, Amélie Hoeferle, Clifton Collins Jr. και William Belleau. Το “Eddington” είναι η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του Aster, μετά το “Hereditary” το 2018, το “Midsommar” το 2019 και το “Beau Is Afraid” το 2023.

Το τρέιλερ έρχεται λίγες εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της ταινίας “Eddington” στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα της εκδήλωσης. Η ταινία αποδείχθηκε διχαστική. Ο επικεφαλής κριτικός κινηματογράφου του Variety, Owen Gleiberman, την αποκάλεσε ένα προκλητικό θρίλερ γουέστερν που έχει ως στόχο να «αιχμαλωτίσει την υφέρπουσα μη πραγματικότητα αυτού που έχει γίνει η Αμερική».

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου της ταινίας στις Κάννες, το καστ ρωτήθηκε αν ανησυχούσε για την επιστροφή τους στις ΗΠΑ μετά από μια ταινία με ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικό θέμα. Ο Pascal απάντησε: «Ο φόβος είναι ο τρόπος με τον οποίο κερδίζουν» και συνέχισε: «Συνέχισε να λες τις ιστορίες, συνέχισε να εκφράζεις τον εαυτό σου και συνέχισε να αγωνίζεσαι για να είσαι αυτός που είσαι… Γ**α τους ανθρώπους που προσπαθούν να σε κάνουν να τρομάξεις, ξέρεις; Και περνά στην αντεπίθεση. Αυτός είναι ο τέλειος τρόπος για να το κάνεις αυτό λέγοντας ιστορίες. Και μην τους αφήσεις να κερδίσουν».

Η ταινία “Eddington” κυκλοφορεί στους κινηματογράφους στις 18 Ιουλίου από την A24.

Δείτε το πλήρες τρέιλερ παρακάτω:

Πηγή: Variety

Όταν το καστ – μεταξύ των οποίων και οι Joaquin Phoenix, Emma Stone and Austin Butler – ρωτήθηκαν αν ανησυχούσαν για την επιστροφή στις ΗΠΑ μετά τη δημιουργία μιας ταινίας με τόσο ισχυρό πολιτικό μήνυμα, ο Pascal απάντησε: «Ο φόβος είναι ο τρόπος τους να κερδίζουν. Γ*****ε τους ανθρώπους που προσπαθούν να σας κάνουν να τρομάξετε. Και αντεπιτεθείτε. Αυτός είναι ο τέλειος τρόπος για να το κάνετε όταν λέτε ιστορίες. Και μην τους αφήσετε να κερδίσουν».

Το “Eddington” έκανε πρεμιέρα χθες το βράδυ με ένα χειροκρότημα από το όρθιο κοινό διάρκειας πέντε λεπτών, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Phoenix ήταν εμφανώς συγκινημένος. Η ταινία της A24 διαδραματίζεται στο αποκορύφωμα της πανδημίας COVID τον Μάιο του 2020 και ακολουθεί «μια αντιπαράθεση μεταξύ ενός σερίφη της μικρής πόλης (Phoenix) και του δημάρχου (Pascal)» που «πυροδοτεί μια πυριτιδαποθήκη καθώς ένας άνθρωπος στρέφεται εναντίον του γείτονά του στο Eddington του Νέου Μεξικού». Οι Luke Grimes, Deirdre O’Connell, Micheal Ward και Clifton Collins Jr. συμπληρώνουν το καστ.

Νωρίτερα στη συνέντευξη Τύπου, ο Pascal ρωτήθηκε επίσης για τις μεταναστευτικές πολιτικές του Trump και ήταν ειλικρινής για την ευθύνη που αισθάνεται όταν μιλά για ένα τέτοιο θέμα. «Προφανώς, είναι πολύ τρομακτικό για έναν ηθοποιό που συμμετέχει σε μια ταινία να μιλάει κάπως για θέματα όπως αυτό. Είναι πολύ τρομακτικό το ερώτημα για μένα να το απαντήσω πραγματικά, δεν είμαι αρκετά ενημερωμένος», είπε. «Θέλω οι άνθρωποι να είναι ασφαλείς και προστατευμένοι, και θέλω πολύ να ζήσω με βάση το δικαίωμα της ιστορίας. Είμαι μετανάστης. Οι γονείς μου είναι πρόσφυγες από τη Χιλή. Ξεφύγαμε από τη δικτατορία και είχα αρκετά το προνόμιο να μεγαλώσω στις ΗΠΑ μετά το άσυλο στη Δανία. Αν δεν ήταν αυτό, δεν ξέρω τι θα μας είχε συμβεί. Στέκομαι σε αυτά τα προνόμια. Φοβάμαι πολύ την ερώτησή σου, δεν θυμάμαι σχεδόν τι ήταν».

Μιλώντας για την έμπνευσή του για το “Eddington”, ο Aster είπε ότι έγραψε την ταινία «σε μια κατάσταση φόβου και άγχους για τον κόσμο». «Ήθελα να δείξω πώς είναι να ζεις σε έναν κόσμο όπου κανείς δεν μπορεί πλέον να συμφωνήσει για το τι είναι πραγματικό», είπε. «Τα τελευταία 20 χρόνια, έχουμε πέσει σε αυτήν την εποχή του υπερ-ατομικισμού. Αυτή η κοινωνική δύναμη που ήταν κεντρική στις φιλελεύθερες μαζικές δημοκρατίες – και συμφωνούσε με το όραμα του κόσμου – έχει φύγει. Ο COVID φάνηκε να είναι η στιγμή που τελικά αυτός ο σύνδεσμος κόπηκε οριστικά. Ήθελα να κάνω μια ταινία για το πώς νιώθει η Αμερική, για εμένα. Είμαι πολύ ανήσυχος».

Ο Pascal είπε ότι τα θέματα στο σενάριο είχαν τόσο μεγάλη απήχηση μέσα του όταν το διάβασε που «έπρεπε να είναι μέρος» του. «Έμοιαζε σαν την πρώτη φορά που είχαμε έναν τυφλοπόντικα, σχεδόν σαν πληροφοριοδότη, κάποιος από μέσα έλεγε «Αυτό συμβαίνει», πρόσθεσε. «Και αυτό ήταν πολύ δυνατό για μένα και δεν νομίζω ότι το κατάλαβα μέχρι που το είδα».

Ο Owen Gleiberman από το Variety επαίνεσε το “Eddington” στην κριτική του, αποκαλώντας την ταινία ένα «θρασύδειλα προκλητικό θρίλερ γουέστερν» που έχει σκοπό να «αιχμαλωτίσει την υφέρπουσα μη πραγματικότητα αυτού που έχει γίνει η Αμερική». «Το “Eddington”, αν και δεν είναι κωμωδία, προβάλλει μια θυμωμένη, απαίσια και ίσως τρελή νέα Αμερική που βλέπει με έναν νεκρό τόνο τρομακτικής χαράς. Και η ταινία μας παρουσιάζει ένα πλήρως κλιμακωτό όραμα αυτής της μεταμορφωμένης κοινωνίας», συνεχίζει ο Gleiberman.

«Όπως το παρουσιάζει ο Aster, αυτό που συνέβη στην Αμερική οφείλεται στον COVID και όλα όσα μας έκαναν οι αδυσώπητοι κανόνες της πανδημίας».

Πηγή: Variety

Ήταν ο «πατέρας» του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, ο δημιουργός της τεχνικής του “dripping” και ο βασιλιάς του “all-over”. Αρχικά, αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία από τους κριτικούς, αλλά αργότερα κέρδισε τον σεβασμό τους, και μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως ο «μεγαλύτερος εν ζωή Αμερικανός καλλιτέχνης» από το περιοδικό Time το 1951.

Ακολουθούν κάποιες λεπτομέρειες που καταδείχνουν την ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία του καλλιτέχνη.

1. Το αρχικό του όνομα ήταν Πολ.

2. Ο Πόλοκ δούλευε κάποτε καθαρίζοντας αγάλματα για το Γραφείο Αρωγής Έκτακτης Ανάγκης. Εργάστηκε επίσης για λίγο ως θυρωρός με τον αδερφό του, Σάνφορντ, σε ένα παιδικό σχολείο, όπου δίδασκε ο μεγαλύτερος αδερφός τους, Τσαρλς.

3. Ο Τζάκσον Πόλοκ δεν ήταν πολύ καλός μαθητής στο σχολείο. Αποβλήθηκε από δύο λύκεια και το 1930 αποφάσισε να ζήσει με τον αδελφό του στη Νέα Υόρκη.

4. Κάποτε γκρέμισε έναν τοίχο για να κάνει ένα δωμάτιο αρκετά μεγάλο για έναν καμβά 6 μέτρων.

5. Το καλοκαίρι του 1938, ο Πόλοκ έπαθε νευρικό κλονισμό με αποτέλεσμα να βρεθεί σε μονάδα ψυχιατρικής φροντίδας για μερικούς μήνες.

6. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Πόλοκ γέμισε αρκετά σημειωματάρια με σκίτσα της Γκερνίκα του Πικάσο.

7. Το 1941, ο Πόλοκ κηρύχθηκε ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία.

8. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, ο Πόλοκ έκλεβε περιστασιακά τρόφιμα και βενζίνη λόγω της δεινής οικονομικής του κατάστασης.

9. Όταν ο πατέρας του πέθανε στις 6 Μαρτίου 1933, ο Πόλοκ δεν είχε αρκετά χρήματα για να επιστρέψει στο σπίτι για την κηδεία.

10. Για ένα καλοκαίρι, εργάστηκε ως ξυλοκόπος στο Big Pines της Καλιφόρνια.

11. Μερικοί άνθρωποι κερνούσαν τον Πόλοκ ποτά στα μπαρ μόνο και μόνο για να τον δούνε να γελοιοποιείται.

12. Το 2006, ο Νο. 5 του Πόλοκ (1948) έγινε ο πιο ακριβός πίνακας του κόσμου, καθώς πουλήθηκε για 140 εκατομμύρια δολάρια.

13. Το 1947, ο Πόλοκ έκανε αίτηση για υποτροφία στο Ίδρυμα Guggenheim, αλλά απορρίφθηκε.

14. Ο Πόλοκ σταμάτησε να ονομάζει τα έργα του (δίνοντάς τους αριθμούς) επειδή δεν ήθελε οι άνθρωποι να αναζητήσουν ένα θέμα ή ένα νόημα στην τέχνη του. Αντίθετα, ήθελε να εκτιμήσουν τον πίνακα για αυτό που ήταν.

15. Η καλλιτεχνική πορεία του Τζάκσον Πόλοκ διακόπηκε απότομα, καθώς σκοτώθηκε το 1956 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και ενώ, σύμφωνα με πολλές ενδείξεις, οδηγούσε μεθυσμένος.

16. Ήταν το θέμα της βραβευμένης με Όσκαρ ταινίας “Pollock” με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Εντ Χάρις.

Με πληροφορίες από Perpetual

Μάλιστα μία από αυτές κατέληγε με τη φράση «ναζί είναι, όχι τρελός». Έτσι κατέρρευσε ο μύθος ότι μια χώρα έπεσε τυχαία στα χέρια ενός σχιζοφρενή, ο οποίος, με όχημα την τρέλα του, βύθισε τον κόσμο στο αίμα για έξι χρόνια. Αν θεωρήσουμε ότι το χαρακτηριστικό που διασφαλίζει την ειρήνη και την ευημερία είναι ο καλός χαρακτήρας και η πνευματική ισορροπία ενός ατόμου, τότε θα έπρεπε ήδη να είχαμε βρει τα «καλά παιδιά», που θα έπαιρναν την τύχη αυτού του ταλαίπωρου κόσμου στα χέρια τους.

Στις δεκαετίες που «τρεντάρει» ως πολιτικό σύστημα η αστική δημοκρατία και ο περήφανος λαός έχει το δικαίωμα να εκλέγει τα πρόσωπα που θα τον κυβερνήσουν, έχουμε δει στο τιμόνι χωρών διάφορες φιγούρες, που μας έκαναν να αναρωτηθούμε: «μα καλά πώς βρέθηκε αυτός/ή εκεί; Δεν είναι επικίνδυνο να έχει εξουσία στα χέρια;». Άτομα που δεν μπήκαν καν στον κόπο να επιδείξουν μια στοιχειώδη σοβαρότητα– έστω και για τα μάτια του κόσμου –ενώ παράλληλα υιοθέτησαν μια ακραία, μισαλλόδοξη ρητορική. Ο ένας βάφει τα μαλλιά του πορτοκαλί και απειλεί να απελάσει όλους αυτούς που θεωρεί «παράνομους» μετανάστες, ο άλλος παλεύει με αρκούδες και κάνει πόλεμο κάθε δύο χρόνια, κάποιος άλλος με φαβορίτες σαν του Κόκοτα παίρνει ένα αλυσοπρίονο για να μας δείξει πόσο αποφασισμένος είναι να κάνει περικοπές στο κοινωνικό κράτος κι ένας τελευταίος που περιφέρεται άβολος, μη χάνοντας ποτέ την ευκαιρία να δείξει στην κάμερα τη ρώγα του, έχει την κακιά συνήθεια να υποκλέπτει τηλεφωνικές συνομιλίες.

Η κριτική που ασκείται εξαντλείται κυρίως στην εικόνα και βασίζεται στην αισθητικοποίηση της πολιτικής. Μακάρι να σταματούσαν εκεί τα προβλήματά μας. Από την άλλη, έχουν υπάρξει και «σοβαρά» άτομα που έχουν προκαλέσει μεγάλο κακό μέσω της άσκησης εξουσίας. Η ουσία όμως, όπως και να τα δούμε τα πράγματα, βρίσκεται στον πυρήνα της πολιτικής. Η εικόνα – για παράδειγμα – του προέδρου της Αργεντινής, Χαβιέρ Μιλέι (ο φαβοριτάκιας με το πριόνι), είναι ενός γραφικού τύπου που δίνει σόου σκίζοντας χαρτάκια με τις επιγραφές «άχρηστων» – κατά τη γνώμη του – υπουργείων, όπως της παιδείας και του πολιτισμού. Η ουσία της πολιτικής του, ωστόσο, είναι ότι με τις περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό που εφάρμοσε τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησής του, ένας στους δύο κατοίκους της Αργεντινής βρέθηκε κάτω από το όριο της φτώχειας. Εδώ πέσαμε στην περίπτωση που έχει όλο το πακέτο:και τη γραφικότητα και την καταστροφική πολιτική.

Οι καρικατούρες στην ηγεσία της πολιτικής, δεν «κλωτσάνε» στα μάτια της κυρίαρχης αισθητικής, όταν κάνουν καλά τη δουλειά αυτών των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Έτσι μια περσόνα φαίνεται να είναι έξω από τις καθιερωμένες νόρμες, επειδή μιλάει χυδαία, προσβλητικά, με μίσος και ρατσιστικά. Φαντάζει στο μυαλό κάποιων ανθρώπων ως μία αντισυστημική προσωπικότητα, μια «φωνή λογικής», που έσπασε τον καθωσπρεπισμό και τα λέει έξω απ’ τα δόντια, ακόμα και όταν λέει ανοησίες, αναπαράγει fake news, πουλάει επιστολές του Ιησού Χριστού, κάνει τον αστυνόμο της εικόνας και πουλάει νανο-γιλέκα.

Οι φτωχοί, όμως, δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν αν έχουν από πάνω τους έναν πάμπλουτο τύπο που τους έχει πείσει ότι θα αγοράζουν τα αυγά φθηνότερα αν εξαφανιστεί η woke κουλτούρα. Είναι η γνώριμη, πανάρχαια παγίδα που πέφτουν μέσα, όταν με εργαλείο το φόβο, τους υποδεικνύουν «αόρατους εχθρούς», όπως τα gay άτομα, τους μετανάστες, τους εβραίους, τους κομμουνιστές κ.α. Νιώθουν προδομένοι–και δικαίως – από το παραδοσιακό πολιτικό προσωπικό και συσπειρώνονται γύρω από έναν ακραίο συντηρητικό πυρήνα, που όχι μόνο δε θα τους λύσει τα προβλήματα, αλλά στο τέλος δε θα τους χωρέσει κιόλας.

Η ακροδεξιά και ο ναζισμός πάντα ασκούσε γοητεία σε επιφανείς επιχειρηματίες, ακόμα κι αν δεν έχουν τα κότσια να παραδεχτούν ότι σηκώνουν το χέρι, όπως ο Χίμλερ στα «Τάγματα Θανάτου» σε παγκόσμια ζωντανή αναμετάδοση. Δεν έχουν κανέναν ηθικό φραγμό να συνεχίσουν το business as usual με εγκληματίες και να πλουτίσουν παραπάνω πληρώνοντας χαμηλούς φόρους, μισθούς πείνας και έχοντας παράλληλα ένα φοβισμένο και πειθαρχημένο εργατικό δυναμικό. Έτσι έκαναν κι έτσι θα κάνουν πάντα. Όχι επειδή είναι σνομπ, κακοί χαρακτήρες ή αυτιστικοί, αλλά επειδή είναι «κουρδισμένοι» να κυνηγούν συνέχεια το κέρδος με κάθε τίμημα.

Το βίντεο, που καταγράφηκε σε μια κάμερα ίχνους στις 24 Ιουλίου 2024, προέρχεται από μια τοποθεσία όπου δεν έχουν εντοπιστεί πρόσφατα τέτοια ζώα. Για την ασφάλεια του αιλουροειδούς, το Κέντρο δεν προσδιορίζει την τοποθεσία. «Φώναξα από χαρά όταν συνειδητοποίησα τι έβλεπα στην κάμερα ίχνους. Αυτό το απίστευτο πλάνο μας δείχνει ότι οι οσελότοι ανήκουν στα νησιά του Ουρανού, παρά τις απειλές που αντιμετωπίζουν», δήλωσε ο Russ McSpadden, υπέρμαχος της διατήρησης της νοτιοδυτικής περιοχής στο Κέντρο Βιολογικής Ποικιλότητας. «Αυτά τα κομψά, άπιαστα και έντονα ευλύγιστα αιλουροειδή είναι ένα σημαντικό μέρος αυτού που κάνει τη νότια Αριζόνα τόσο ξεχωριστή. Η καταγραφή πλάνων αυτής της γάτας στην άγρια ​​φύση μου δίνει ελπίδα για την επιβίωσή τους».

Προστατευόμενοι βάσει του νόμου περί απειλούμενων ειδών από το 1982, οι οσελότοι είναι γνωστοί για τις εντυπωσιακές ροζέτες και τις κηλίδες τους που μοιάζουν με αλυσίδα, που επιτρέπουν στους ερευνητές να αναγνωρίζουν μεμονωμένα ζώα, όπως συμβαίνει με τα ανθρώπινα δακτυλικά αποτυπώματα. Αυτά τα διακριτικά σημάδια παρέχουν επίσης εξαιρετικό καμουφλάζ στα πυκνά δάση, το τραχύ έδαφος και τα αγκάθια που αποτελούν τον βιότοπό τους.

Μετά από ανάλυση και διαβούλευση με αρκετούς εμπειρογνώμονες – συμπεριλαμβανομένης της Carmina Gutiérrez González, Ph.D., συντονίστριας έρευνας για το Northern Jaguar Project – το Κέντρο επιβεβαίωσε ότι η τελευταία ανίχνευση είναι το ίδιο ζώο που καταγράφηκε στις 12 Ιουνίου 2024, στα Highlands Atascosa δυτικά του Nogales από ερευνητές στο ζωολογικό κήπο του Phoenix. Φαίνεται ότι ο οσελότος ταξίδεψε τουλάχιστον 30 μίλια μεταξύ των ανιχνεύσεων.

Κάποια στιγμή τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, ο οσελότος διέσχισε τον ποταμό Santa Cruz – σε μια έκταση που προτείνεται να γίνει εθνικό καταφύγιο άγριας ζωής – διέσχισε τον I-19 και μετακόμισε σε μια περιοχή με πολλές οροσειρές Sky Island. «Τα βουνά Sky Island δεν είναι απλά όμορφα τοπία. Είναι ζωντανά μέρη του πολιτισμού και της ταυτότητάς μας. Βλέποντας την επιστροφή ενός οσελότου σε αυτές τις προγονικές χώρες επιβεβαιώνεται η ιερή μας σχέση με αυτό το μέρος και αυτό μας υπενθυμίζει το καθήκον μας να προστατεύσουμε αυτά τα εδάφη και τα πλάσματα που εξαρτώνται από αυτά», δήλωσε ο Πρόεδρος Austin Nunez της περιφέρειας San Xavier του έθνους Tohono O’odham . «Η επιβίωση του οσελότου είναι συνυφασμένη με τη δική μας και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αυτό το είδος θα αντέξει για τις μελλοντικές γενιές».

Οι οσελότοι βασίζονται στις ανέπαφες, διασυνδεδεμένες άγριες περιοχές των Sky Islands. Ο κατακερματισμός του οικοτόπου τους λόγω των δρόμων, της αστικής εξάπλωσης, των ναρκών και των φραγμών στα σύνορα αποτελεί σοβαρή πρόκληση για την επιβίωσή τους. Στη Sonora του Μεξικού, η συνεχιζόμενη κατασκευή μιας εμπορευματικής σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Imurís και Nogales καταστρέφει τον κρίσιμο βιότοπο αναπαραγωγής οσελότων, θέτοντας άλλη μια απειλή για το απειλούμενο είδος.

Λιγότεροι από 100 ocelots πιστεύεται ότι παραμένουν στις ΗΠΑ, με την πλειοψηφία να κατοικεί στο νότιο Τέξας. Η Αριζόνα φιλοξενεί έναν μικρό αλλά κρίσιμο πληθυσμό, που υπάρχει στο βορειότερο τμήμα της περιοχής του είδους.

Τα Sky Islands είναι μια σειρά από απομονωμένες οροσειρές που υψώνονται δραματικά από τον πυθμένα της ερήμου και εκτείνονται από το βόρειο Μεξικό έως τη νότια Αριζόνα. Αυτές οι σειρές είναι πλούσιες βιολογικά, δημιουργώντας μοναδικά οικοσυστήματα που υποστηρίζουν μια απίστευτη ποικιλία φυτών και ζώων. Τα Sky Islands χρησιμεύουν ως ζωτικοί διάδρομοι βιότοπων για είδη όπως οθ οσελότοι, το τζάγκουαρ και η μαύρη αρκούδα, επιτρέποντάς τους να μετακινούνται μεταξύ διαφορετικών οροσειρών αναζητώντας τροφή, συντρόφους και ασφαλές καταφύγιο.

«Κάθε θέαση οσελότου και ιαγουάρου είναι μια ευκαιρία να γιορτάσουμε αυτά τα απίστευτα πλάσματα και να σκεφτούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε την ασφαλή επιστροφή τους στις Νοτιοδυτικές ΗΠΑ», είπε ο McSpadden. «Ελπίζω ότι αυτός ο όμορφος οσελότος να υπενθυμίσει σε όλους μας την κρίσιμη δουλειά που έχουμε μπροστά μας για να διασφαλίσουμε ότι ο βιότοπος αυτών των γατών θα παραμείνει και θα προστατεύεται για τις μελλοντικές γενιές».

ΛΗ κάμερα του ίχνους ελέγχθηκε από τον McSpadden και την Clara Smith, ασκούμενη στο Κέντρο και φοιτήτρια στο πρόγραμμα Border Studies του Πανεπιστημίου Earlham.

Πηγή: World Animal News