Παρόλα αυτά, υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από τον διαβήτη και τη διατροφή, που συχνά προκαλούν σύγχυση σχετικά με το τι επιτρέπεται και τι όχι. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει «ειδική δίαιτα» για τα άτομα με διαβήτη. Αυτό που χρειάζεται στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μια ισορροπημένη, υγιεινή διατροφή – όπως ακριβώς για όλους μας.

Να υπογραμμίσουμε, ωστόσο, ότι το παρόν άρθρο δεν δίνει ιατρικές συμβουλές, ούτε μπορεί να υποκαταστήσει τις οδηγίες του γιατρού μας, ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να μας κατευθύνει σωστά και με υπευθυνότητα. Οι παρακάτω πρακτικές συμβουλές μας βοηθούν να τρώμε σωστά, χωρίς να στερούμαστε τη γεύση και την απόλαυση, ωστόσο δεν αποτελούν εξατομικευμένες συμβουλές.

Έχω διαβήτη, μπορώ να τρώω γλυκά;

Ο διαβήτης δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποχαιρετήσουμε τα αγαπημένα μας γλυκά. Το μυστικό βρίσκεται στο μέτρο – προσέχουμε το μέγεθος της μερίδας και τη συχνότητα κατανάλωσης. Η ώρα που θα καταναλώσουμε ένα γλυκό, τα υλικά της παρασκευής του και η ποσότητα είναι στοιχεία που πρέπει να συζητήσουμε με τον γιατρό μας.

Έχω διαβήτη, μπορώ να τρώω σοκολάτα;

Εάν έχουμε διαβήτη δεν χρειάζεται να αποκλείουμε τη σοκολάτα από τη διατροφή μας. Μπορεί να παραμείνει μέρος ενός ισορροπημένου προγράμματος διατροφής, αρκεί να καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες.Προτιμούμε μαύρη σοκολάτα με τουλάχιστον 70% κακάο – έχει πιο έντονη γεύση, οπότε τρώμε λιγότερη, ενώ περιέχει και λιγότερη ζάχαρη.

Οι ειδικοί από τον βρετανικό οργανισμό για τον διαβήτη συστήνουν να αποφεύγουμε τις σοκολάτες «για διαβητικούς», καθώς δεν προσφέρουν ουσιαστικό πλεονέκτημα και συχνά είναι ακριβότερες, χωρίς πραγματικό όφελος.

Έχω διαβήτη, μπορώ να τρώω φρούτα;

Παρότι συχνά ακούμε ότι τα φρούτα «απαγορεύονται» λόγω της περιεκτικότητάς τους σε φυσικά σάκχαρα, αυτό δεν ισχύει. Όλα τα φρούτα περιέχουν φυσικά σάκχαρα, αλλά και πολύτιμες βιταμίνες, μέταλλα και φυτικές ίνες, που συμβάλλουν στη ρύθμιση του σακχάρου.Γι’ αυτό είναι σημαντικό τα άτομα με διαβήτη να καταναλώνουν ποικιλία φρούτων καθημερινά, στο πλαίσιο μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής.

Έχω διαβήτη, μπορώ να πίνω αλκοόλ;

Ναι, αλλά πάντα με μέτρο καθώς τα αλκοολούχα ποτά επίσης περιέχουν φυσικά σάκχαρα και μάλιστα ορισμένα σε υψηλό ποσοστό. Οι περισσότεροι ενήλικες με διαβήτη μπορούν να καταναλώνουν μικρές ποσότητες αλκοόλ στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, εκτός αν ο γιατρός τους έχει συστήσει διαφορετικά. Το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πώς το αλκοόλ επηρεάζει τον οργανισμό: μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία, ειδικά αν καταναλωθεί με άδειο στομάχι ή σε μεγάλη ποσότητα. Η μέτρια κατανάλωση και η σωστή ενυδάτωση είναι το μυστικό για να απολαμβάνουμε χωρίς κίνδυνο για την υγεία μας.

Για δεκαετίες, η βιταμίνη C έχει συνδεθεί με την πρόληψη και την ταχύτερη ανάρρωση από το κοινό κρυολόγημα. Ωστόσο, όπως τονίζουν πολλοί ειδικοί, μεταξύ των οποίων, πρόσφατα, ο Daniel M. Davis, επικεφαλής του Τμήματος Βιοεπιστημών στο Imperial College του Λονδίνου, στην πραγματικότητα, η αποτελεσματικότητα είναι λιγότερο εντυπωσιακή.

«Η βιταμίνη C είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία μας με πολλούς τρόπους», εξηγεί. Πρόκειται για ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει τα κύτταρα από τις βλαβερές ουσίες που προέρχονται από τοξίνες και περιβαλλοντικούς ρύπους. Συμβάλλει στην απορρόφηση σιδήρου και συμμετέχει στη σύνθεση κολλαγόνου.

Αλλά η άποψη ότι οι υψηλές δόσεις βιταμίνης C ή η υπερβολική κατανάλωση χυμού πορτοκαλιού προλαμβάνουν ή “θεραπεύουν” το κρυολόγημα, αποτελεί μύθο».

Μία παρεξήγηση που άντεξε 50 χρόνια

Η ιδέα ότι η βιταμίνη C έχει «μαγικές» αντι-ιικές ιδιότητες διαδόθηκε σχεδόν αποκλειστικά χάρη στον Λάινας Πόουλινγκ, έναν από τους σημαντικότερους χημικούς του 20ού αιώνα και διπλό Νομπελίστα. Το βιβλίο του Vitamin C and the Common Cold (1970) έγινε παγκόσμιο bestseller, δημιουργώντας τόσο μεγάλη ζήτηση για τα συμπληρώματα βιταμίνης C, ώστε χρειάστηκε να χτιστούν εργοστάσια μόνο για την παραγωγή τους. Όμως, σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση, τα αξιώματα που υποστήριζε είναι υπερβολικά και δεν επιβεβαιώνονται.

Τι δείχνουν οι μελέτες: Ίδια πιθανότητα να κρυολογήσει κανείς

Η έρευνα είναι σαφής: Όσοι λαμβάνουν συμπληρώματα βιταμίνης C έχουν την ίδια πιθανότητα να κρυολογήσουν με όσους δεν λαμβάνουν. Ακόμη και η μικρή μείωση της διάρκειας των συμπτωμάτων – περίπου 8% στους ενήλικες – θεωρείται μέτριο όφελος, χωρίς ουσιαστική κλινική σημασία.

Ο Daniel Davis υπογραμμίζει, επίσης, ότι τα δεδομένα είναι δύσκολο να ερμηνευθούν, αφού τα άτομα που καταναλώνουν συστηματικά υψηλές δόσεις βιταμίνης C, συνήθως, ακολουθούν ήδη έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, κάτι που μπορεί να επηρεάζει τα ευρήματα.

Τι να προτιμήσουμε: Η βιταμίνη D έχει σαφέστερο όφελος

Σε αντίθεση με τη βιταμίνη C, η βιταμίνη D έχει καθιερωθεί ως κρίσιμος παράγοντας για τη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού. «Αν κάποιος θέλει πραγματικά να ενισχύσει την άμυνά του, είναι καλύτερο να εστιάσει στη βιταμίνη D», τονίζει ο Davis. Η βιταμίνη D συντίθεται, κυρίως, μέσω της έκθεσης στον ήλιο από Μάρτιο έως Οκτώβριο. Στους χειμερινούς μήνες, οι ειδικοί συστήνουν οι πολίτες να λαμβάνουν βιταμίνη D μέσω συμπληρωμάτων διατροφής.

Σύμφωνα με τον Stan Honig, ουρολόγο και επικεφαλής της Αναπαραγωγικής και Σεξουαλικής Ιατρικής στο Yale University School of Medicine, η γονιμότητα συχνά συγχέεται λανθασμένα με την αρρενωπότητα. Αυτό το στίγμα αρχίζει να υποχωρεί.

Όπως δηλώνει ο Leon Telis, διευθυντής του προγράμματος ανδρικής υγείας στο Mount Sinai Hospital στη Νέα Υόρκη, όλο και περισσότεροι άνδρες λαμβάνουν τις θεραπείες που χρειάζονται για τη γονιμότητά τους. Ένα μέρος αυτής της αλλαγής οφείλεται στη βελτίωση των θεραπευτικών επιλογών και στην αυξημένη ευαισθητοποίηση σχετικά με τη ραγδαία πτώση των σπερματοζωαρίων παγκοσμίως.

Ταυτόχρονα, η διάθεση οικιακών τεστ ανάλυσης σπέρματος επιτρέπει στους άνδρες να εξετάζουν το σπέρμα τους στο σπίτι, ενώ ορισμένα εργαστήρια προσφέρουν εξετάσεις ορμονών χωρίς ιατρική συνταγή. Αυτό οδηγεί σε πιο στοχευμένες ιατρικές αξιολογήσεις και εξατομικευμένες θεραπείες.

Κύριοι μύθοι γύρω από την ανδρική γονιμότητα

Παρά τη μεγαλύτερη ενημέρωση, οι μύθοι και η παραπληροφόρηση γύρω από τη γονιμότητα των ανδρών παραμένουν διαδεδομένοι. Οι ειδικοί αναπαραγωγικής υγείας συναντούν συχνά λανθασμένες πεποιθήσεις, ακόμη και από τους ίδιους τους ασθενείς τους.

Μύθος #1: Τα περισσότερα προβλήματα γονιμότητας οφείλονται στη γυναίκα

Οι άνδρες ευθύνονται αποκλειστικά για τη στειρότητα ενός ζευγαριού μόνο στο 20% των περιπτώσεων, αλλά συμβάλλουν σε ακόμη 30-40%. Πλέον αναγνωρίζεται ότι σχεδόν οι μισές περιπτώσεις αφορούν τον άνδρα. Συχνότερα προβλήματα είναι η χαμηλή συγκέντρωση σπερματοζωαρίων, η κακή κινητικότητα ή το μη φυσιολογικό σχήμα τους—με τα 39 εκατομμύρια ανά εκσπερμάτιση να θεωρούνται φυσιολογικά.

Επιπλέον, βιολογικοί παράγοντες, ορμονικές διαταραχές ή σπάνιες γενετικές καταστάσεις μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη γονιμότητα των ανδρών.

Μύθος #2: Η ηλικία του άνδρα δεν παίζει ρόλο

Παρότι διάσημοι πατέρες όπως ο Kelsey Grammer και ο Al Pacino έχουν τεκνοποιήσει μετά τα 70, νέες έρευνες δείχνουν ότι και οι άνδρες έχουν “βιολογικό ρολόι”. Σε μελέτη που έγινε σε ευρωπαϊκές κλινικές γονιμότητας με χρήση ωαρίων νεαρών δοτριών, διαπιστώθηκε ότι σε άνδρες άνω των 45 ετών, τα ποσοστά αποβολών ήταν υψηλότερα και οι γεννήσεις λιγότερες (35%) σε σύγκριση με νεότερους (41%). Τα συμβατικά τεστ σπέρματος δεν ανίχνευσαν διαφορές, όμως το σώμα της γυναίκας φαίνεται να εντοπίζει προβλήματα μετά την εμφύτευση του εμβρύου, ενδεχομένως λόγω κατακερματισμού του DNA στα σπερματοζωάρια μεγαλύτερης ηλικίας.

Η νέα αυτή γνώση αμφισβητεί την παραδοσιακή άποψη ότι το σπέρμα των μεγαλύτερων σε ηλικία ανδρών είναι επαρκές. Όπως οι γυναίκες που επιθυμούν παιδιά στο μέλλον διατηρούν ωάρια, έτσι και οι άνδρες θα μπορούσαν να εξετάσουν τη συντήρηση του σπέρματός τους.

Μύθος #3: Η τεστοστερόνη βοηθά στη γονιμότητα των ανδρών

Αν και οι όρχεις χρειάζονται υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης για την παραγωγή σπερματοζωαρίων, η εξωγενής χορήγησή της αυξάνει τα επίπεδα στο αίμα αλλά μειώνει τη φυσική παραγωγή στους όρχεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων—κάποιες φορές στο μηδέν—και καθιστά την τεστοστερόνη εξαιρετικά αποτελεσματική ως πιθανό ανδρικό αντισυλληπτικό.

Τρεις μήνες μετά τη διακοπή της τεστοστερόνης τα επίπεδα συνήθως επανέρχονται, όμως όχι πάντα—ειδικά σε αθλητές που λαμβάνουν μεγάλες δόσεις. Πολλοί άνδρες αγνοούν αυτή τη σχέση: περίπου 15% όσων έχουν λάβει τεστοστερόνη δηλώνουν ότι το μετάνιωσαν. Άλλες μορφές ορμονικής θεραπείας όπως η κλομιφαίνη ή η χορήγηση ωοθυλακιοτρόπου ή ωχρινοτρόπου ορμόνης μπορούν να βοηθήσουν όταν υπάρχει χαμηλή ενδογενής παραγωγή τεστοστερόνης.

Θεραπευτικές επιλογές & καθημερινές συνήθειες

Μύθος #4: Οι περισσότερες θεραπείες υπογονιμότητας αφορούν μόνο τις γυναίκες

Εκτός από τις ορμονικές θεραπείες, φάρμακα για την ενίσχυση της λίμπιντο ή την καθυστέρηση της εκσπερμάτισης βοηθούν τη γονιμότητα των ανδρών. Συμπληρώματα αντιοξειδωτικών όπως λυκοπένιο, ψευδάργυρος, συνένζυμο Q10 και βιταμίνες C, D και E μπορούν επίσης να βελτιώσουν την παραγωγή σπερματοζωαρίων.

Σε περιπτώσεις μηχανικών προβλημάτων μπορεί να απαιτηθούν χειρουργικές επεμβάσεις για αφαίρεση κύστεων ή αποκατάσταση αγωγών. Ακόμη και θεραπείες που απευθύνονται κυρίως στις γυναίκες—όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση—βελτιώνουν τα ποσοστά σύλληψης όταν το σπερματοζωάριο εγχέεται απευθείας στο ωάριο.

Μύθος #5: Ο τρόπος ζωής δεν επηρεάζει σημαντικά τους άνδρες

Τοξίνες όπως το αλκοόλ και το κάπνισμα επιβαρύνουν σημαντικά την υγεία του σπέρματος. Μέτρια κατανάλωση θεωρείται αποδεκτή, αλλά υπερβολική χρήση μπορεί να κάνει διαφορά. Το αυξημένο βάρος σώματος σχετίζεται με μειωμένη κινητικότητα του σπέρματος, ενώ η άσκηση βοηθά—με μέτρο όμως—καθώς η υπερβολή μπορεί να διαταράξει τις ορμόνες.

Xημικές ουσίες όπως μικροπλαστικά, φθαλικές ενώσεις και δισφαινόλη Α έχουν συνδεθεί με μείωση της ανδρικής γονιμότητας τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους. Επίσης, η αποφυγή υψηλών θερμοκρασιών (όπως τζακούζι ή λάπτοπ στα πόδια) προστατεύει το σπέρμα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι το είδος εσωρούχων (boxer vs. slip) επηρεάζει τη γονιμότητα.

Το σημαντικότερο μήνυμα είναι πως οι άνδρες μπορούν να κάνουν πολλά για να ενισχύσουν τη γονιμότητά τους. Όπως λέει ο Telis: «Οι άνδρες είναι εξίσου σημαντικοί με τις γυναίκες όταν πρόκειται για τη σύλληψη».

Η ανάληψη αυτής της νέας «ευθύνης» συχνά εκθέτει κενά. Χωρίς προκαθορισμένες συσκευασίες, οι ενδιαφερόμενοι αγωνιούν να καλύψουν σημαντικές λειτουργίες που αφορούν στη διατήρηση και προστασία των προϊόντων, την οπτική ταυτότητα και τη σήμανση κρίσιμων πληροφοριών. Αν δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά αυτά τα καθήκοντα, τα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα της χύδην αγοράς υπονομεύονται.

Η έρευνα, η οποία βασίστηκε σε συνεντεύξεις, φωτογραφίες και δημοσιεύσεις στα social media, αναδεικνύει μια πραγματικότητα στην οποία η χύδην αγορά μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επιβαρυντική. Καταναλωτές συχνά αντικαθιστούν τη βιομηχανική συσκευασία με νέα δοχεία, κάνοντας στροφή σε πλαστικά ή μεταλλικά που παράγουν νέα απόβλητα.

Η πανδημία έφερε παύση, πολλοί εξειδικευμένοι πάγκοι έκλεισαν, ενώ τα σούπερ μάρκετ τούς μετέτρεψαν σε ακόμη έναν διάδρομο χωρίς συνοχή και καθοδήγηση για τους καταναλωτές. Παρά την ανάκτηση επισκεψιμότητας σε ορισμένες πρωτοποριακές αγορές, οι εμπνευσμένες ιδέες της χύδην διανομής συχνά παγιδεύονται στις λεπτομέρειες της εφαρμογής, από την απουσία σωστής σήμανσης μέχρι την ανάγκη αγοράς νέων δοχείων που εντέλει αυξάνουν τα απόβλητα αντί να τα μειώνουν.

Η νομοθεσία στη Γαλλία στοχεύει σε ποσοστό 20% χύμα πωλήσεων για μεγάλα σούπερ μάρκετ έως το 2030, με τον νόμο του 2020 να επικυρώνει τη χύδην διάσταση ως εργαλείο κατά των αποβλήτων. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι απλώς η νομοθετική επιβολή, αλλά η ικανότητα του συστήματος να δομήσει καθοδηγητικά περιβάλλοντα, στα οποία οι καταναλωτές θα εκπαιδεύονται στη σωστή χρήση, της υγιεινής και της σήμανσης και οι διανομείς θα υποδέχονται καινοτομίες που πραγματικά εξυπηρετούν την επαναχρησιμοποίηση και τη μείωση απορριμμάτων.

Πηγή: Cibum

Τι είναι στην πραγματικότητα το κολλαγόνο;

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Το κολλαγόνο είναι μια φυσική πρωτεΐνη που παράγει το σώμα μας και λειτουργεί σαν «σκαλωσιά» για το δέρμα, τα οστά, τους μυς και τους συνδετικούς ιστούς. Οι πιο κοινοί τύποι (Ι, ΙΙ και ΙΙΙ) βρίσκονται στο δέρμα, τους χόνδρους και τους τένοντες, δίνοντας ελαστικότητα, σφριγηλότητα και αντοχή.

Όμως με την πάροδο των χρόνων –γύρω στα 25 και μετά– η παραγωγή κολλαγόνου επιβραδύνεται φυσικά. Και κάπου εκεί, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες λεπτές γραμμές και η επιδερμίδα χάνει λίγη από τη λάμψη της.

Συμπληρώματα κολλαγόνου: λειτουργούν ή απλώς μας παρηγορούν;

Η ιδέα πίσω από τα συμπληρώματα είναι απλή: αν το σώμα σου παράγει λιγότερο κολλαγόνο, γιατί να μην του το προσφέρεις εξωτερικά; Λογικό. Αλλά… είναι και αποτελεσματικό;

Ο καθηγητής Πλαστικής Χειρουργικής στο University College London, Dr. Afshin Mosahebi, εξηγεί ότι τα μέχρι στιγμής επιστημονικά στοιχεία δεν είναι πειστικά. «Δεν υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι η λήψη κολλαγόνου από μόνη της έχει σημαντικό αντίκτυπο στο δέρμα», λέει. Με απλά λόγια: το σώμα σου δεν «στέλνει» το κολλαγόνο από το συμπλήρωμα απευθείας στις ρυτίδες σου.

Στην ουσία, όταν καταναλώνεις κολλαγόνο –είτε σε μορφή σκόνης ή υγρού είτε σε χάπι– το σώμα το διασπά σε αμινοξέα, όπως κάνει με οποιαδήποτε άλλη πρωτεΐνη. Και κάπου εκεί… χάνεται η μαγεία.

Τι γίνεται με τα καλλυντικά με κολλαγόνο;

Εδώ, τα νέα είναι ακόμα πιο απογοητευτικά. «Το κολλαγόνο στα προϊόντα περιποίησης δεν μπορεί να διεισδύσει στις βαθύτερες στιβάδες του δέρματος, εκεί όπου πραγματικά χρειάζεται», εξηγεί ο ειδικός. Με άλλα λόγια, μπορεί να νιώσεις το δέρμα σου πιο απαλό στην αφή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αντιστρέφεται η γήρανση.

Σε τι βοηθά πραγματικά η λήψη κολλαγόνου;

Δεν χρειάζεται να απογοητεύεσαι. Αντί να εστιάζεις σε πανάκριβα συμπληρώματα, επένδυσε σε αποδεδειγμένα αποτελεσματικές συνήθειες. Ο Dr. Mosahebi προτείνει τα εξής:

· Ισορροπημένη διατροφή με αρκετή πρωτεΐνη: τα αμινοξέα είναι οι «πρώτες ύλες» για να φτιάξει το σώμα σου δικό του κολλαγόνο.

· Αποφυγή υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο: που είναι ο Νο1 εχθρός του κολλαγόνου!

· Όχι στο κάπνισμα: που μειώνει την παραγωγή κολλαγόνου και κάνει το δέρμα πιο θαμπό.

· Καλή ενυδάτωση: και εσωτερικά με νερό, αλλά και εξωτερικά με προϊόντα που περιέχουν υαλουρονικό οξύ.

· Ύπνος, άσκηση, αντιοξειδωτικά: το τρίπτυχο της νεότητας δεν είναι τυχαίο.

3 μύθοι για το κολλαγόνο που αξίζει να ξεκαθαρίσουμε

Μύθος 1: «Το κολλαγόνο σε κρέμα φτάνει βαθιά στο δέρμα και λειαίνει τις ρυτίδες»
Αλήθεια: Το μόριο του κολλαγόνου είναι πολύ μεγάλο για να περάσει από την επιδερμίδα. Οι κρέμες μπορεί να ενυδατώνουν, αλλά δεν «γεμίζουν» τις ρυτίδες από μέσα.

Μύθος 2: «Όσο περισσότερο κολλαγόνο πίνεις, τόσο καλύτερα»
Αλήθεια: Το σώμα απορροφά μόνο όσα αμινοξέα χρειάζεται και τα χρησιμοποιεί εκεί που τα θεωρεί απαραίτητα. Δεν υπάρχει μαγική ποσότητα που να μεταφράζεται απευθείας σε πιο σφριγηλό δέρμα.

Μύθος 3: «Το κολλαγόνο είναι καλύτερο από οποιοδήποτε άλλο συμπλήρωμα ομορφιάς»
Αλήθεια: Το κολλαγόνο δεν είναι πανάκεια. Η επιδερμίδα μας χρειάζεται και βιταμίνη C, E, ψευδάργυρο, αντιοξειδωτικά και – κυρίως – προστασία από τον ήλιο για να παραμείνει νεανική.

Τελικά, αξίζει να πάρεις κολλαγόνο;

Σίγουρα, δεν βλάπτει. Αρκεί να ξέρεις τι να περιμένεις. Μπορεί να συμβάλει στη γενικότερη πρόσληψη πρωτεΐνης, ίσως και να δώσει ένα μικρό boost στην όψη σου, ειδικά αν το συνδυάσεις με άλλες σωστές συνήθειες. Αλλά μην περιμένεις ότι θα «σβήσει» μαγικά τις ρυτίδες ή θα σου χαρίσει το δέρμα που είχες στα 20 σου.

Η νεότητα δε βρίσκεται σε ένα φακελάκι ή σε ένα μπουκαλάκι, αλλά σε έναν συνολικό τρόπο ζωής. Κι αυτό είναι το πιο ρεαλιστικό (και ικανοποιητικό) beauty tip που μπορούμε να σου δώσουμε.

Μύθος 1: Χρειάζομαι αντηλιακό μόνο τις πολύ θερμές ώρες της ημέρας

Στις ώρες αιχμής – μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ. – η ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας φτάνει στο μέγιστο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα δεν υπάρχει κίνδυνος. Η αντηλιακή προστασία είναι απαραίτητη από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου.

Μύθος 2: Δεν χρειάζομαι αντηλιακό όταν έχει συννεφιά, βροχή ή κάνει κρύο

Κι όμως, μέχρι και 90% της υπεριώδους ακτινοβολίας διαπερνά τα σύννεφα! Επιπλέον, επιφάνειες όπως το νερό, η άμμος και το χιόνι αντανακλούν την ακτινοβολία, αυξάνοντας την έκθεση. Το αντηλιακό δεν είναι μόνο για τις ηλιόλουστες μέρες στην παραλία – είναι καθημερινή συνήθεια.

Μύθος 3: Μαυρίζω αλλά δεν καίγομαι, άρα είμαι προστατευμένη

Δεν υπάρχει «ασφαλές μαύρισμα». Το μαύρισμα είναι ένδειξη βλάβης στο δέρμα και αποτελεί αντίδραση στην ακτινοβολία. Ακόμη και η ήπια «ηλιοκαμένη λάμψη» που εκθειάζουν οι beauty editors, προκαλεί φθορά στο DNA του δέρματος, επιταχύνοντας τη γήρανση και αυξάνοντας τον κίνδυνο καρκίνου.

Μύθος 4: Έχω σκουρόχρωμο δέρμα, άρα δεν χρειάζομαι αντηλιακό

Οι πιο σκούροι φωτότυποι έχουν μεν περισσότερη φυσική μελανίνη, αλλά δεν είναι απρόσβλητοι από τη ζημιά του ήλιο. Πανάδες, ρυτίδες και καρκίνος του δέρματος μπορούν να εμφανιστούν σε κάθε τύπο επιδερμίδας.

Μύθος 5: Αφού το μακιγιάζ μου έχει SPF, δεν χρειάζομαι έξτρα αντηλιακό

Το SPF στο foundation ή την κρέμα ημέρας προσφέρει κάποια προστασία, αλλά συνήθως εφαρμόζεται σε μικρές ποσότητες και μόνο στο πρόσωπο. Δεν φτάνει. Χρησιμοποιήστε πρώτα ένα πλήρες αντηλιακό (τουλάχιστον SPF 30) και μετά προχωρήστε στο μακιγιάζ.

Μύθος 6: Αν βάλω αντηλιακό, δεν θα πάρω αρκετή βιταμίνη D

Το δέρμα μας χρειάζεται ελάχιστη ηλιακή ακτινοβολία για να παράγει βιταμίνη D – και ακόμα και με αντηλιακό, για τον σκοπό αυτό αρκεί και η μικρή ποσότητα UVB. Αν ανησυχείτε, συμβουλευτείτε γιατρό για διατροφικές πηγές ή συμπληρώματα.

Μύθος 7: Βάζω αντηλιακό μόνο στα εκτεθειμένα μέρη, τα υπόλοιπα προστατεύονται από τα ρούχα

Αυτό δεν ισχύει για όλα τα υφάσματα και ρούχα. Τα σκούρα, χοντρά υφάσματα με πυκνή ύφανση μπλοκάρουν καλύτερα την ακτινοβολία. Υπάρχουν πλέον και ρούχα με ειδική αντιηλιακή προστασία (UPF). Συνδυάστε τα με καπέλο με φαρδύ γείσο και γυαλιά ηλίου που μπλοκάρουν την UV αλλά πάντα με αντηλιακό στα εκτεθειμένα μέρη του σώματος και το πρόσωπο.

Μύθος 8: Όσο υψηλότερος ο δείκτης SPF, τόσο καλύτερη η προστασία

Το SPF 30 μπλοκάρει περίπου το 97% της UVB ακτινοβολίας, ενώ το SPF100 (το οποίο σε πολλές χώρες δεν πωλείται) φτάνει μόλις στο 99%. Καμία προστασία δεν είναι απόλυτη. Το πιο σημαντικό είναι να εφαρμόζετε σωστά και συχνά – κάθε δύο ώρες και μετά το κολύμπι ή την εφίδρωση.

Μύθος 9: Όλα τα αντηλιακά είναι το ίδιο

Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες: τα φυσικά (με οξείδιο του ψευδαργύρου ή διοξείδιο του τιτανίου) που δρουν σαν ασπίδα στην επιφάνεια του δέρματος και τα χημικά, που απορροφούν τις ακτίνες και τις μετατρέπουν σε θερμότητα. Τα φυσικά είναι πιο φιλικά στο περιβάλλον και συνιστώνται για ευαίσθητα δέρματα, ενώ τα χημικά απλώνονται πιο εύκολα χωρίς λευκά υπολείμματα. Διαλέξτε ανάλογα με τις ανάγκες σας – και, αν μπορείτε, αποφύγετε τις ουσίες που θεωρούνται πιο επιβαρυντικές.

Το όνομά τη προέρχεται από την αραβική λέξη «Alloeh», που σημαίνει «λαμπερή πικρή ουσία» ή «αφρώδης πικρή ύλη» και τη λατινική λέξη «vera», που σημαίνει «αλήθεια». Στην αρχαιότητα, χρησιμοποιήθηκε από τους Αιγύπτιους ως συστατικό για την ταρίχευση. Πράγματι, το αποκαλούν «φυτό της αθανασίας», το χρησιμοποιούσαν ως θεραπευτικό μέσο αλλά και για την περιποίηση και την υγιεινή του σώματος. Πριν από περισσότερα από 2000 χρόνια, οι Έλληνες θεωρούσαν την AV ως «την καθολική πανάκεια».

Δεδομένα από τη βιβλιογραφία δείχνουν ότι η AV και τα προϊόντα της έχουν ευεργετική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία, τόσο με τοπική όσο και από του στόματος χρήση, ως χυμός ή εκχύλισμα. Αρκετές επιστημονικές μελέτες έχουν διαπιστώσει τις πολυάριθμες βιολογικές δράσεις της AV, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, των αντιικών, αντιμικροβιακών, αντικαρκινικών και αντιμυκητιασικών. Επιπλέον, η σημαντική αντικαταθλιπτική της δράση σε σχέση με διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των δερματικών διαταραχών (ψωρίαση, ακμή κ.λπ.) και του προδιαβήτη, είναι ένα αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας. Ωστόσο υπάρχουν και μελέτες που την αμφισβητούν και υποστηρίζουν ότι έχει τοξικές παρενέργειες.

Επιστημονική ανασκόπηση μελετών που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Foods, παρουσίασε τις πιο σημαντικές και πρόσφατες μελέτες σχετικά με την πληθώρα των βιολογικών δραστηριοτήτων της AV και προχώρησε σε μια εις βάθος ανάλυση που διερευνά τα συστατικά που είναι υπεύθυνα για αυτές. Επιπλέον, περιγράφεται η μορφολογία και η χημική της σύνθεση, μαζί με ορισμένες μελέτες σχετικά με τα μεμονωμένα συστατικά της που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο. Τέλος, αναφέρονται μελέτες αξιοποίησης και συζήτηση για το μεταβολισμό και τις τοξικολογικές πτυχές αυτού του «θαυματουργού φυτού».

Συνοπτικά οι μελέτες που καταγράφονται σε αυτή την ανασκόπηση, έχουν διαπιστώσει πως η AV έχει:

Αντιφλεγμονώδη δράση λόγω του ενζύμου βραδυκινάση, που μειώνει τη φλεγμονή, αντιοξειδωτική δράση, που σχετίζεται με τις πολυφαινόλες, τις ινδόλες και τα αλκαλοειδή.

Αντιβακτηριακή δράση λόγω του εκχυλίσματος αιθανόλης, μεθανόλης και ακετόνης.

Αντιμυκητιακή δράση, λόγω της πρωτεΐνης 14 kDa που έχει απομονωθεί από τα φύλλα της.

Αντιπαρασιτική δράση, κατά κουνουπιών και των βακτηρίων.

Αντιιική δράση, πχ μελέτη έδειξε την δράση του εκχυλίσματος AV αιθανόλης στην αναστολή της αναπαραγωγής του ιού της γρίπης Α με τα φλαβονοειδή (κερκετίνη, ένυδρη κατεχίνη και καμπφερόλη)να ταυτοποιούνται ως οι δραστικές ενώσεις.

Αντικαρκινική δράση: Το εκχύλισμα μπορεί να αναστείλει αποτελεσματικά τον πολλαπλασιασμό των κυτταρικών σειρών MCF-7 του καρκίνου του μαστού χωρίς καμία κυτταροτοξική επίδραση σε υγιή μη καρκινικά κύτταρα NIH-3T3, σε σύγκριση με το τυπικό φάρμακο, την ταμοξιφαίνη, ενώ αιθανολικό εκχύλισμα φύλλων έδειξε κυτταροτοξικότητα έναντι των κυτταρικών γραμμών HepG2, HeLa (ανθρώπινο καρκίνωμα τραχήλου) και A549 (ανθρώπινο επιθηλιακό αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα).

Ραδιοπροστατευτικά αποτελέσματα: Θεραπεία πριν και μετά την ακτινοβολία σε ελβετικά αλμπίνο ποντίκια που ακτινοβολήθηκαν σε ολόκληρο το σώμα και η ΑΩ αύξησε την επιβίωσή τους.

Προστατευτική δράση στα όργανα έναντι της επαγόμενης ηπατοτοξικότητας και νεφροτοξικότητας.

Καρδιοπροστατευτικές Επιδράσεις

Προστασία του δέρματος: Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι το AV gel μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και να μειώσει την ευθραυστότητα του δέρματος και να προάγει την επούλωση των πληγών του δέρματος χωρίς να παρουσιάζει τοξικές επιδράσεις και έτσι χρησιμοποιείται ευρέως ως θεραπεία για εγκαύματα. Επιπλέον, οι βλεννοπολυσακχαρίτες, μαζί με τα αμινοξέα και τον ψευδάργυρο που υπάρχουν στο AV, μπορούν να βελτιώσουν την ακεραιότητα του δέρματος, οδηγώντας σε κατακράτηση υγρασίας και μείωση του ερυθήματος, βοηθώντας έτσι στην πρόληψη των ελκών.

Επίσης, δίνει καλά αποτελέσματα στην ακμή, την αλωπεκία, την ψωρίαση και τα κρυοπαγήματα. Η AV μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε διαφορετικές καταστάσεις όπως το ερύθημα, ο έρπης των γεννητικών οργάνων, η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, η ψωρίαση, οι ασθένειες του λειχήνα και το ερύθημα που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία.

Αντιμετώπιση γαστρεντερικών διαταραχών: Είναι γνωστή για τις καθαρτικές της ιδιότητες. Οι ανθρακινόνες είναι οι κύριες ενώσεις που ευθύνονται για αυτή τη δραστηριότητα.

Επίσης, σύμφωνα με τις μελέτες που καταγράφονται σε αυτή την ανασκόπηση η Aloe Vera βοηθά σε Μεταβολικές, Νευρολογικές και Ενδοκρινικές Παθήσεις, Οδοντιατρική και Διαταραχές της Στοματικής κοιλότητας, πρεβιοτικές και προβιοτικές επιδράσεις στη μικροχλωρίδα του εντέρου. Είναι δε εντυπωσιακό ότι εκτός από όλα τα παραπάνω χρησιμοποιείται και ως συντηρητικό για τα τρόφιμα.

Ωστόσο, παρά την τόσο διαδεδομένη χρήση της AV, αρκετές αναφορές αξιολόγησαν την τοξικότητά της, ειδικά σε σχέση με τις δραστηριότητές της στο ήπαρ, τους νεφρούς και την καρδιά. Αυτό γενικά μελετάται σε σχέση με τις ανθρακινόνες, που ανήκουν στους HADs, συγκεκριμένα την εμοδίνη, την αλόη-εμοδίνη και τη ρηνίνη. Αν και ένα μεγάλο μέρος της βιβλιογραφίας αναφέρει την προστατευτική δράση που ασκεί έχουν επίσης περιγραφεί αρκετές περιπτώσεις οξείας ηπατικής βλάβης.

Τέλος σύμφωνα με τους συγγραφείς, παρά τα τόσα πολλά οφέλη, οι άνθρωποι πρέπει να δώσουν προσοχή στις πιθανές παρενέργειες της κολποκοιλιακής κολπίτιδας και τις πιθανές αλληλεπιδράσεις της με φάρμακα. Ωστόσο, δεδομένων των αντικρουόμενων δεδομένων και απόψεων σχετικά με την τοξικότητα της AV, είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η έρευνα για να αξιολογηθεί οπωσδήποτε η επίδραση αυτού του φυτού και των προϊόντων του στην ανθρώπινη υγεία.

Πηγή: Cibum

Η τρισδιάστατη και πολύπλοκη δομή της σπονδυλικής στήλης, αλλά και η πληθώρα των παθήσεών της, αποτέλεσαν και αποτελούν αιτία επαναλαμβανόμενων ιατρικών σφαλμάτων και δυσαρεστημένων ασθενών. Μια άλλη ιδιαιτερότητα της σπονδυλικής στήλης είναι το γεγονός ότι φιλοξενεί ευαίσθητα ανατομικά στοιχεία, όπως ο νωτιαίος μυελός και οι νευρικές ρίζες, η βλάβη των οποίων μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά σοβαρές επιπλοκές.

Η διεθνής ιατρική κοινότητα, με τη βοήθεια των μεγαλύτερων διεθνών εταιρειών σπονδυλικής στήλης όπως η Εταιρεία Σπονδυλικής Στήλης Βορείου Αμερικής (NASS), η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Σπονδυλικής Στήλης (Eurospine) και η Εταιρεία Έρευνας της Σκολίωσης (SRS), προσπαθώντας να μειώσει τον αριθμό και τη σοβαρότητα των νευρολογικών επιπλοκών στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης, έθεσαν ως βασική προϋπόθεση την ενασχόληση με αυτήν χειρουργών, που αποδεδειγμένα έχουν εξειδικευτεί στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

Ρομποτική χειρουργική: Αντιμετώπιση των προβλημάτων της σπονδυλικής στήλης

Δυστυχώς, παρά την υψηλή εξειδίκευση του ιατρικού προσωπικού και τη συνεχή παρακολούθηση τη νευρικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, με τη βοήθεια του νευροφυσιολογικού ελέγχου, οι νευρολογικές βλάβες συνεχίζουν να προκαλούνται κατά τη διάρκεια των χειρουργείων της σπονδυλικής στήλης.

«Τα τελευταία χρόνια, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ, εξελίχθηκε και εφαρμόστηκε στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης ένα σύστημα ρομποτικής πλοήγησης, το οποίο επιτρέπει στον χειρουργό να παρακολουθεί την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων σε πραγματικό χρόνο (real time) με την ακρίβεια αξονικού τομογράφου. Κάθε ασθενής με πρόβλημα στη σπονδυλική στήλη, στον οποίο έχει τεθεί η ένδειξη του χειρουργείου, μπορεί να ωφεληθεί από το σύστημα ρομποτικής πλοήγησης.

Ποιες παθήσεις αντιμετωπίζονται χειρουργικά με το σύστημα ρομποτικής πλοήγησης

Παθήσεις που μπορούν να αντιμετωπιστούν με το σύστημα αυτό είναι μεταξύ άλλων:

· η δισκοπάθεια,

· τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης,

· η σκολίωση (ενηλίκων και παιδιών),

· η κύφωση (ενηλίκων και παιδιών),

· η σπονδυλολίσθηση,

· η σπονδυλική στένωση,

· οι όγκοι της σπονδυλικής στήλης κα.

Χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη: Μύθοι και αλήθειες

Διάκριση των μύθων από τις αλήθειες σχετικά με τη χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη κάνει ο Δρ. Μάριος Λυκίσσας, Διευθυντής Κλινικής Σπονδυλικής Στήλης στο Metropolitan Hospital:

Μετά από μια χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη υπάρχει μεγάλος κίνδυνος παράλυσης;

Πρόκειται για Μύθο: Σε όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις ελλοχεύουν κίνδυνοι, η πιθανότητα, όμως, παράλυσης στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης με τη χρήση των σύγχρονων χειρουργικών τεχνικών είναι πλέον εξαιρετικά μικρή. Την τελευταία δεκαετία, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ, εξελίχθηκε και εφαρμόστηκε στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης η ρομποτική χειρουργική. Καθώς ο ανθρώπινος παράγοντας παραμερίζεται και η επέμβαση πραγματοποιείται με ρομποτική πλοήγηση, ελαχιστοποιείται η πιθανότητα ιατρικού λάθους, καθώς και η πρόκληση παράλυσης.

Μετά το χειρουργείο στην σπονδυλική στήλη λόγω σκολίωσης οι δραστηριότητες θα περιοριστούν σημαντικά

Πρόκειται για Μύθο: Μετά την επέμβαση, πολλοί πιστεύουν ότι δεν θα μπορούν να συμμετέχουν σε δραστηριότητες, όπως ιππασία, μπαλέτο, χορός, γυμναστική και καταδύσεις. Όλοι οι άνθρωποι με σκολίωση μπορούν πλέον μετά την επέμβαση με τη βοήθεια της ρομποτικής πλοήγησης να επιστρέψουν σε όλες αυτές τις δραστηριότητες, συνήθως μετά από χρονικό διάστημα 3-6 μηνών, ανάλογα με το άθλημα. Εξαίρεση αποτελούν τα αθλήματα επαφής, όπου το διάστημα αυτό παρατείνεται στο ένα έτος.

Τα ρομπότ κάνουν υπολογισμούς, δεν παίρνουν αποφάσεις

Πρόκειται για Αλήθεια: Ο ρομποτικός βραχίονας που χρησιμοποιείται κατά τη χειρουργική επέμβαση ανταποκρίνεται στους ακριβείς υπολογισμούς που κάνει ο χειρουργός και δεν αντικαθιστά με κανέναν τρόπο τον ίδιο τον χειρουργό. Αυτός παίρνει όλες τις αποφάσεις και διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο, καθ’ όλη τη διάρκεια του χειρουργείου. Όπως κάθε άλλο εργαλείο που χρησιμοποιείται στη χειρουργική, το ρομπότ βοηθά τον χειρουργό να κάνει τη δουλειά του πιο αποτελεσματικά και με ασφάλεια.

Η ρομποτική πλοήγηση εξασφαλίζει μεγαλύτερη ακρίβεια στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης.

Πρόκειται για Αλήθεια: Η ρομποτική χειρουργική αποτελεί σαφώς μια πιο ασφαλή εναλλακτική της συμβατικής χειρουργικής, ειδικά σε χειρουργικές επεμβάσεις που απαιτούν εξαιρετική ακρίβεια, όπως η χειρουργική της σπονδυλικής στήλης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ρομπότ τοποθετούν τα εμφυτεύματα με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι μπορεί το χέρι ενός γιατρού.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη τοποθέτησης περισσότερων από 3.000 εμφυτευμάτων με τη βοήθεια του ρομπότ, το ποσοστό ακρίβειας στην τοποθέτηση ανέρχονταν στο 98,3%. Για τα εμφυτεύματα που τοποθετούνται με το ανθρώπινο χέρι, ακόμη και οι καλύτεροι χειρουργοί σπονδυλικής στήλης παγκοσμίως σπάνια ξεπερνούν σε ακρίβεια το 91%. Για τον ασθενή, αυτή η βελτιωμένη ακρίβεια μεταφράζεται σε ασφάλεια, μικρότερες τομές, μειωμένο κίνδυνο μόλυνσης, μικρότερη απώλεια αίματος, ταχύτερη ανάρρωση και λιγότερο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο.

Η τριχόπτωση και η αραίωση των μαλλιών, ή άλλων περιοχών τριχοφυΐας στο πρόσωπο, απασχολεί πολλούς, άντρες και γυναίκες και μπορεί να επηρεάζει αρνητικά την αυτοπεποίθηση, τη διάθεση και την καθημερινότητά τους και να τους οδηγεί προς την αναζήτηση λύσεων και μέτρων πρόληψης. Επειδή όμως σε αυτό το πεδίο υπάρχουν παρανοήσεις, μύθοι αλλά και αλήθειες,θέσαμε κάποιες από τις πιο συχνές ερωτήσεις για την τριχόπτωση στον Δρ. Αναστάσιο Βεκρή, Πλαστικό Χειρουργό και Επιστημονικό Διευθυντή της AdvancedHairClinics, προκειμένου να έχουμε την απαραίτητη επιστημονική προσέγγιση στο πρόβλημα της τριχόπτωσης.

Αλήθειες και μύθοι για τα αίτια και την αντιμετώπιση της τριχόπτωσης

Το καστορέλαιο σταματά την τριχόπτωση

Μύθος. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν μαγικά «γιατροσόφια» και λύσεις για την τριχόπτωση. Παρότι το καστορέλαιο είναι μία από τις πιο δημοφιλείς «φυσικές θεραπείες» για την ενδυνάμωση της τριχοφυΐας, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία που να μπορούν να υποστηρίξουν αυτήν τη δράση του.

Η τριχόπτωση αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά μόνο με φαρμακευτική αγωγή που θα συστήσει ο εξειδικευμένος γιατρός μετά από κλινική εξέταση και αφού συνεκτιμήσει όλα τα δεδομένα όπως το φύλο, την ηλικία, τον τύπο και την έκταση της τριχόπτωσης, το προσωπικό και οικογενειακό ιστορικό. Όλες οι άλλες «λύσεις» μπορεί μόνο να προκαλέσουν κόπωση και απογοήτευση αφού, όση προσπάθεια κι αν καταβάλλετε, δε θα βλέπετε αποτελέσματα.

Αν είναι να πέσουν τα μαλλιά μου, θα πέσουν – δεν μπορώ να κάνω κάτι

Μύθος. «Υπάρχουν τρόποι να παραμείνουν τα μαλλιά σας πλούσια και πυκνά για πολλά χρόνια, ακόμη κι αν παρουσιάζετε τάση για ανδρογενετική αλωπεκία, εάν δηλαδή έχετε κληρονομική προδιάθεση για φαλάκρα, για να το πούμε απλά», εξηγεί ο Δρ. Βεκρής. «Υπό μία προϋπόθεση, όμως. Ότι θα απευθυνθείτε έγκαιρα στον εξειδικευμένο γιατρό για να λάβετε τη σωστή διάγνωση και να σας συστήσει, εάν το κρίνει απαραίτητο, την κατάλληλη για εσάς φαρμακευτική αγωγή την οποία θα ακολουθήσετε σύμφωνα με τις οδηγίες του. Οι συντηρητικές θεραπείες για την τριχόπτωση, όπως για παράδειγμα η μινοξιδίλη, η φιναστερίδη και η δουταστερίδη, είναι ασφαλείς, εύκολες στην εφαρμογή και εξαιρετικά αποτελεσματικές, ειδικά αν τις ξεκινήσετε όσο το δυνατόν πιο έγκαιρα».

Το συχνό λούσιμο δεν κάνει καλό στα μαλλιά

Μύθος. Εδώ ισχύει το αντίθετο. Το συχνό λούσιμο απομακρύνει τη λιπαρότητα, τους ρύπους και τα υπολείμματα προϊόντων styling και βοηθά να παραμένει καθαρό το τριχωτό της κεφαλής, ενώ αποτρέπει το «μπλέξιμο» των μαλλιών και το σπάσιμο της τρίχας. Επιπλέον, το ήπιο μασάζ κατά το λούσιμο διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος, αυξάνοντας τη μεταφορά οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στα τριχοθυλάκια. Για να είναι όμως ευεργετικό το τακτικό λούσιμο είναι σημαντική η επιλογή του σωστού σαμπουάν. Για το καλύτερο αποτέλεσμα, φροντίζουμε ώστε το σαμπουάν που χρησιμοποιούμε να έχει ουδέτερο Ph, να είναι κατάλληλο για καθημερινή χρήση και να μην περιέχει χημικά που μπορεί να αποδυναμώνουν τις ρίζες των μαλλιών.

Οι σφιχτές αλογοουρές και χτενίσματα τύπου ράστα προκαλούν τριχόπτωση

Αλήθεια. Εδώ, η κοινή πεποίθηση ότι το styling των μαλλιών επηρεάζει την τριχόπτωση ισχύει. Οι σφιχτές αλογοουρές, οι κότσοι τύπου μπαλαρίνας, τα ράστα και τα extensions, μπορεί να αποτελέσουν αιτίες τριχόπτωσης και να οδηγήσουν ακόμη και στην ανάγκη για μεταμόσχευση μαλλιών! Ο λόγος είναι ότι οι παραπάνω επιλογές styling, αν ακολουθούνται σε μακροχρόνια βάση, προκαλούν αλωπεκία έλξης, μία κατάσταση που αποδυναμώνει τα τριχοθυλάκια στην περιοχή του μετώπου και των κροτάφων με αποτέλεσμα την υποχώρηση του hairline, δηλαδή της γραμμής τριχοφυΐας. Η αλωπεκία έλξης είναι πιο συχνή στις γυναίκες και συνήθως εντοπίζεται στα πλαϊνά τμήματα του hairline καθώς και στους κροτάφους.

Αν τα μαλλιά μου γίνουν γκρίζα, γλίτωσα τη φαλάκρα!

Μύθος. Δυστυχώς το «ό,τι ασπρίζει, δεν πέφτει» δεν ισχύει. Έρευνα σχετικά με την ανδρογενετική αλωπεκία, τη συχνότερη μορφή αλωπεκίας, επισημαίνει ότι επηρεάζει τουλάχιστον το 50% των ανδρών μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Μετά από αυτήν την ηλικία, όπου συνήθως έχουν επίσης γκριζάρει τα μαλλιά, αρχίζει να διαφοροποιείται η επίδραση των ανδρογόνων σε σχέση με τις νεότερες ηλικίες, με αποτέλεσμα να «φρενάρει» ο ρυθμός της τριχόπτωσης, χωρίς όμως να σταματά εντελώς.

Καταλαβαίνουμε, έτσι, γιατί έχει δημιουργηθεί ο συσχετισμός ανάμεσα στα γκρίζα μαλλιά και την παύση της τριχόπτωσης, καταλαβαίνουμε όμως επίσης ότι δεν ισχύει, τουλάχιστον σε βαθμό που να επαναπαυτεί κανείς! Γι’ αυτό, αν παρατηρήσετε, σε οποιαδήποτε ηλικία αυξημένη τριχόπτωση, μη διστάσετε να ζητήσετε τη συμβουλή ενός εξειδικευμένου γιατρού που θα κάνει τη σωστή διάγνωση και θα σας προτείνει την κατάλληλη συντηρητική αγωγή ώστε να διατηρήσετε τα μαλλιά σας και να ενισχυθεί η τριχοφυΐα.